‫چرا باید همچین چیزی رو بخری؟
‫ما چیزی تماشا نمی‌کنیم ‫که نیاز داشته باشه انقدر بزرگ باشه.
‫این تجربه تماشا رو سینمایی‌تر می‌کنه.
‫اینجا که سینما نیست. هال خونه‌مونه.
‫این‌جوری بعد از اینکه خوابت برد می‌تونم ‫بیام پایین و فیلم ببینم.
‫تو قبل من خوابت می‌بره.
‫این شایعه‌ست.
‫- فکر می‌کنم باحاله، پدربزرگ. ‫- می‌بینی؟ هانتر فکر می‌کنه باحاله.
‫می‌دونی، بابا. من یه آدمی می‌شناسم ‫که اینا رو نصب می‌کنه.
‫آره، و من دو نفر آدم رو می‌شناسم ‫که اینجان.
‫خیلی خب، بیا بلندش کنیم.
‫چیه؟
‫هیچی. کمرم گرفت.
‫انگار جدی‌تر از گرفتن به نظر می‌رسید.
‫صبر کنین. می‌شه...
‫سلام. اوضاع چطوره؟
‫توافقات سند آماده شده،
‫برای همین همه‌چی تقریبا نهایی شده.
‫اما کاملا این‌طور نیست؟
‫یکی از سرمایه‌گذارای ما ‫می‌خواد ملاقات داشته باشه.
‫کریکت برچ.
‫قضیه شخصی نیست.
‫اون اصرار داره با هر کسی که موقعیت ‫مهمی توی صندوق داره ملاقات کنه.
‫جک می‌خواست بدونه می‌تونی امشب ‫برای نوشیدنی خوردن
‫به خونه‌ش بری تا یه نقشه بریزین.
‫آدرس رو برات می‌فرستم.
‫نه، می‌دونم کجا زندگی می‌کنه.
‫خیلی خب، ممنون.
‫من به آشنام زنگ می‌زنم.
‫ببخشید.
‫ببخشید، نمی‌تونین اینجا نگه دارین.
‫سلام! هی.
‫شوخیت گرفته؟
‫واقعا متاسفم. دو بار با راننده تماس گرفتم.
‫و این اولین باری نیست ‫که این اتفاق می‌افته.
‫مسیر من بیش از یه بار توسط یه وانت آبی ‫مسدود شده.
‫آره، اون ماشین منه.
‫واقعا بابت این متاسفم.
‫این جاده به ما گزینه‌های زیادی نمی‌ده.
‫مسدود کردن مسیر خروج من ‫یه گزینه نیست.
‫می‌دونم. و حق با شماست.
‫اسمتون چیه؟
‫ملانی. کوپر.
‫ملانی، من میگل هستم.
‫من سرکارگرم.
‫این خیلی عالیه، میگل. ‫ولی اینجا دارم پیر می‌شم.
‫نمی‌تونی جابه‌جاش کنی؟
‫متاسفم. نمی‌تونم. ‫با راننده حرف زدم.
‫اون زود میاد اینجا.
‫صبر کن، صبر کن.
‫بهت گفتن جلوی راه منو بگیری؟
‫چی؟
‫هیچی، بیخیال.
‫اومد. هی!
‫این خانم اینجا گیر کرده.
‫چه خبر؟
‫بیا!
‫اینجا جای پارک نیست.
‫خب لطفا برو جای دیگه پیدا کن.
‫خیلی خب، برو، برو.
‫برو، همین حالا.
‫گوشیتو بده من.
‫- چی؟ ‫- خب، من شماره‌مو بهت می‌دم.
‫اگه دوباره این اتفاق افتاد به من زنگ می‌زنی
‫و قبل اینکه بتونن راهت رو مسدود کنن ‫درستش میکنم.
‫می‌خوای شماره‌ت رو بدی من؟
‫البته.
‫و حالا من شماره تو رو دارم.
‫کارت جالب بود، میگل.
‫خداحافظ.
‫نقاشی جدیده؟
‫آره، حروم‌لقمه‌ها اون ‫یکی بیکن منو دزدیدن.
‫جدی؟
‫پلیس‌ها فکر می‌کنن این یه گروه سرقت هنری ‫بین‌المللی یا همچین چیزیه.
‫بیمه داشت؟
‫البته که داشت، اما مسئله این نیست.
‫من عاشق اون نقاشی بودم.
‫این اولین اثر هنری‌ای بود که خریدم.
‫متاسفم.
‫آره، منم متاسفم.
‫من می‌تونم ارقام رو براتون توضیح بدم.
‫این ضرورتی نداره، لیو.
‫ما اینجا نیستیم که اکسلسیور رو به کوپ بفروشیم، ‫ما اینجاییم که کوپ رو به کریکت بفروشیم.
‫و ارقام توی این نقشی ندارن.
‫پس چی نقش داره؟
‫کریکت برچ سرمایه‌گذار اصلی اکسلسیور هست ‫چون در طی مدت‌ها...
‫اون بخش زیادی از ثروت ‫خانوادگیش رو داخل این گذاشته.
‫کسب و کار شما جدیده.
‫اون می‌خواد مطمئن شه که نخواین فردا برین.
‫- می‌تونم این کارو بکنم. ‫- خب، کریکت احمق نیست.
‫- دفعه قبلی که تو رفتی... ‫- ببین، من نرفتم.
‫فرقی نمی‌کنه.
‫حرفم اینه، عدم توافق ما خیلی سر و صدا کرد.
‫منظورت اینه که توی کل میدتاون ‫پشت سرم حرف زدی.
‫دقیقا. و اروپا.
‫پس برای همین درک می‌کنی که ‫چرا براش عجیبه یهویی
‫ما با هم دوست شدیم.
‫اگه بخوام روراست باشم برای منم عجیبه.
‫بحث ۴۰۰ میلیون دلار پوله.
‫اگه تو رو بشناسه، می‌دونه ‫تن به هر کاری می‌دی.
‫- کوپ. ‫- عیب نداره، لیو.
‫کوپ الان یه مشتریه.
‫اون می‌تونه هر چی دلش بخواد به ما بگه.
‫و اگه دوست داشته باشی می‌تونی ‫دوباره باهاش دوست بشی.
‫- جک. ‫- لیو.
‫- چیه؟
‫فکر می‌کردم فقط داریم اسم همدیگه رو می‌گیم.
‫ای خدا.
‫کسی یه نوشیدنی دیگه می‌خوره؟
‫اوه، شرمنده. باید اینو جواب بدم.
‫زود برمی‌گردم.
‫خب، خوش می‌گذره، مگه نه؟
‫فکر می‌کنی که بتونی
‫به اندازه کافی خودتو نگه داری تا ‫این معامله جوش بخوره؟
‫من معامله رو جوش می‌دم. نگرانش نباش.
‫کار من نگران بودن در این مورده.
‫بذار اینو بهت بگم.
‫جک فقط برای این تو رو آورده سر این قضیه ‫که جفتمون رو اذیت کنه.
‫- این کارو نکن. ‫- چی؟
‫جک منو آورده سر این کار
‫چون شاید انسان افتضاح و مزخرفی باشه،
‫اما می‌دونه که توی کارم خیلی حرفه‌ای هستم.
‫خب، این حرفو از من قبول کن، ‫حرفه‌ای بودن توی کارت
‫همیشه برای جک یه مزیت حساب نمی‌شه.
‫خیلی خب، بچه‌ها. ‫باید این جلسه رو تموم کنم.
‫بهش برنامه سفر رو دادی؟
‫پلوپونز؟
‫فرض می‌کنم این دفعه لطف می‌کنی ‫و برای سفر پیدات می‌شه.
‫لباسای رنگی و سفیدو با هم قاطی گذاشتی. ‫اشتباه تازه‌کاراست.
‫همه لباسای مدرسه‌م رو خراب کردم.
‫خب. بیا.
‫فکر می‌کنی من اشتباه کردم؟
‫معلومه. همیشه برنامه شستشو رو ‫روی حالت لباس‌های ظریف بذار.
‫لباسشویی رو نمی‌گم.
‫زندگی‌مو می‌گم.
‫از من نصیحت می‌خوای؟
‫آهنگ «روی روزهای سیاه افتادم» ‫از ساوندگاردن رو شنیدی؟
‫- نه. ‫- وای خدای من.
‫باید بهش گوش بدی. خیلی خوبه.
‫بگذریم. در مورد اینه که چطور ‫می‌تونی یه روز بیدار شی
‫و چیزهایی که بیشتر از همه‌چی ‫توی زندگیت بهشون اهمیت می‌دادی
‫یهویی بی‌معنی و اشتباه به نظر می‌رسن.
‫و همه ما دوران‌هایی رو میگذرونیم ‫که انتخاب‌هامون رو زیرسوال می‌بریم.
‫و برات سوال می‌شه که اگه با ‫جریان پیش می‌رفتی آسون‌تر می‌بود.
‫اما هر وقت این اتفاق می‌افته، ‫چیزی که من به خودم یادآوری می‌کنم،
‫اینه که نگران هر چی که باشم...
‫وای، برای مدرسه دیرمون می‌شه.
‫بیا، تو باید منو برسونی.
‫آره.
‫بارنی. چه خبر، رفیق؟
‫نمی‌دونم. چه خبره؟
‫بارنی، این لوک دمیل هست. ‫آدم اش.
‫- از ملاقات با تو خوشوقتم، آقای چوی. ‫- آدم اش؟
‫مشاور اصلیش، البته عناوین زیادی دارم.
‫مشاور اصلی؟
‫اش از ما شکایت می‌کنه؟
‫من اینجا هستم که روی باشگاه‌های ‫استرانگ اس نیک بازبینی انجام بدم.
‫چرا باید بخوای ما رو بازبینی کنی؟
‫این چیزیه که می‌خواستم بهت بگم.
‫اش داره ما رو می‌خره.
‫همین‌جوری؟
‫خب، به دلیل پرکاری بخش مالی شرکته.
‫این برای همه سرمایه‌گذاری‌های جدید ‫کار استانداردی حساب می‌شه.
‫می‌شه یه لحظه ما رو ببخشی.
‫بیا، نیک.
‫زود میام.
‫داری چه غلطی می‌کنی، نیک.
‫ببین، می‌دونم باید زودتر بهت می‌گفتم،
‫اما همه چی سریع اتفاق افتاد.
‫ما رفتیم یه نوشیدنی بخوریم و بوم! ‫اون می‌خواد ما رو ملی کنه.
‫تا سال ۲۰۲۸ ما ۲۵۰ تا باشگاه استرانگ اس ‫در سراسر کشور داریم.
‫آره، چرب‌زبونیش رو شنیدم.
‫اون داشت با یه ستاره ان‌بی‌ای دوست می‌شد، ‫اما ما نقشه خوبی داریم، نیک.
‫یه رشد آهسته و پیوسته.
‫اون ۳۰ میلیون دلار می‌ده.
‫۳۰ میلیون دلار؟
‫اون یه تیم فرانچایز داره. ما می‌ترکونیم.
‫ما این آدم رو نمی شناسیم، نیک.
‫خب، ما ۳۰ میلیون دلیل داریم ‫که اونو بشناسیم.
‫این‌جوری نه.
‫چنین پولی رو ازش بگیری صاحبت می‌شه.
‫- آروم بگیر. ‫- یه فرایندی برای این هست.
‫و چرا اون داره حساب ‫کتاب ما رو بررسی می‌کنه؟
‫- منظورت حساب کتاب منه؟ ‫- من می‌خوام حساب کتاب اونو ببینم.
‫می‌خوام با بانکی‌های اون حرف بزنم. ‫می‌خوام اعتبار اونو بررسی کنم.
‫من نمی‌تونم بذارم این کارو بکنی، نیک...
‫هی!
‫من برای تو کار نمی‌کنم.
‫خیلی خب. منظورم این نبود.
‫در واقع تو برای من کار می‌کنی.
‫- می‌دونم. ‫- می‌دونی؟
‫بله، و کار من محافظت از تو در برابر ‫معامله‌هایی مثل اینه.
‫ببین. من قهرمان ان‌بی‌ای بودم.
‫نمی‌شه از این برسم به ‫مدیریت یه باشگاه، یا دو باشگاه.
‫باید اثر بزرگتری بذارم.
‫تو توی تلویزیون داری می‌ترکونی، نیک.
‫شاید.
‫یا شاید ان‌بی‌ای یه قرارداد شبکه جدید ببنده ‫و من دو سال دیگه برم پی کارم.
‫تو خودت اینو گفتی، بارنی.
‫ورزشکارای سابق یه فرصت محدودی دارن،
‫و می‌دونم فرصت من قبل این که آماده بشم ‫تموم می‌شه. مثل فرصتم توی ورزش.
‫اگه چیزی یاد گرفته باشم،
‫اینه که وقتی چنین فرصتی پیش میاد، ‫باید ازش استفاده کنم.
‫می‌تونی همراهی کنی یا می‌تونی استعفا بدی، ‫اما من این کارو می‌کنم.
‫آقایون، مشکلی هست؟
‫مشکلی هست، بارنی؟
‫آقای دمیل بودین؟
‫درسته.
‫چطور می‌تونم کمک کنم؟
‫برای شروع من به همه ‫رمزهای عبورتون نیاز دارم.
‫البته که نیاز داری.
‫فری ملوسین. سال ۲۰۱۲ توسط نریدز یاتز ‫ساخته شده،
‫قله تجمل دریایی.
‫اگه پول باد کرده داری، ‫یه قایق معمولی نریدز
‫رو حدود ۳ میلیون دلار می‌تونی بخری.
‫اگه پول بادکرده هنگفت داری، ‫بهشون می‌گی یه ابرقایق رو
‫مطابق با جزئیاتی که می‌گی طراحی کنن ‫و قیمتش هم پا با یه ناوشکنه.
‫و تو بهشون یه دستور می‌دی...
‫طول از همه چی مهم‌تره.
‫با طول ۶۰ متر و ۸۷۵ تن وزن کلی،
‫فرلی ملوسین با موتور کاترپیلار کار می‌کنه
‫که بهش ۵ هزار قدرت اسب بخار ‫و حداکثر سرعت ۱۷ گره دریایی رو می‌ده.
‫هیچ چیزی مثل داشتن
‫یه قایق سفید شخصی‌سازی شده به میلیونرها ‫نمی‌فهمونه که شما یه میلیاردر هستین.
‫وای خدا.
‫من باید جواب اینو بدم. ‫- برو، من می‌رسم.
‫الان میام. بله، بارنی؟
‫- خب، خبر دارم. ‫- الان وقت خوبی نیست.
‫اش داره توی باشگاه سرمایه‌گذاری می‌کنه.
‫چی؟ منظورت اینه که ‫داره اینو در نظر می‌گیره؟
‫نه، نه. انگار قطعی شده.
‫و نیک بهت نگفت؟
‫نه، گفت. امروز گفت.
‫می‌تونی قانعش کنی این کارو نکنه؟
‫امیدوار بودم تو این کارو بکنی؟
‫خیلی مشکوکه که مدیر کسب و کارش
‫سعی کنه اونو از گرفتن ‫۳۰ میلیون دلار منصرف کنه.
‫۳۰ میلیون؟
‫آره، همین حالا دارن ‫حساب کتابا رو چک می‌کنن.
‫- این خوب نیست. نگرانی؟ ‫- نه.
‫نگران به نظر میای.
‫خب، نگرانم که نگران بشم.
‫ببین، مطمئنم اش داره نقش بازی می‌کنه
‫تا نیک بدونه چقدر در این مورد جدیه.
‫این یه بازبینی سرسریه.
‫اونا وارد قضیه جریان پول نمی‌شن. ‫چیزی نمی‌شه. مشکلی برامون پیش نمیاد.
‫من یه کاریش می‌کنم.
‫خانم برچ دارن با تلفن حرف می‌زنن.
‫ممنون.
‫- ببینیم چی می‌شه. ‫- خوبه.
‫کریکت برچ پولش رو از راه سنتی به دست آورده.
‫اون رو به ارث برده.
‫اما این باعث نمی‌شه که کمتر ترسناک باشه.
‫توی آکسفورد درس خونده، هیئت رئیسه ‫ازش آزمون گرفتن،
‫و برخلاف خیلی از قماشش،
‫به‌جای اتلاف سرمایه اونو رشد داده.
‫که باعث شده توی دنیای مالی ‫فرد منحصربه‌فردی بشه.
‫و اگه شایعات حقیقت داشته باشن،
‫توی برنامه‌های دوست‌یابی ‫شدیدا انحصاری عضوه.
‫- جک، مثل همیشه از دیدنت خوشحالم. ‫- منم همین‌طور، کریکت.
‫اندرو کوپر رو یادته؟
‫سلام، کوپ. خیلی وقته همو ندیدیم.
‫درسته. قایق قشنگی داری.
‫چیز خاصی نیست.
‫بریم؟
‫خواهی دید که سرمایه‌گذاری کوپ ‫بتای صندوق سرمایه رو مساوی می‌کنه،
‫و آسیب‌پذیری سرمایه‌ت رو کاهش می‌ده.
‫- مشکلی نیست، جک. ‫- و در سه ماهه چهارم، می‌تونی...
‫نیازی به سگ و اسبچه ندارم، ‫خودم حساب کتاب کردم.
‫من باید آماده بیام، مگه نه؟
‫بگو ببینم، چه‌کاری می‌تونیم بکنیم که باعث ‫بشه در مورد این قضیه راحت‌تر باشی؟
‫نمی‌تونی کاری کنی.
‫یا راحتم یا نیستم.
‫ما چرا اینجاییم؟
‫چون تو یه معامله‌گر سنتی هستی، ‫و عاشق اینتم.
‫برات از اتریش خاویار ‫استراتورگا بیانکا آوردم.
‫لطف کردی.
‫قبل رفتن یکم می‌خورم.
‫نه، باید الان که تازه‌ست بخوری.
‫چطور می‌شه به این نه گفت؟
‫خب، تو ساکت بودی.
‫خب، جک یه برنامه داشت.
‫آره، مطمئنم برنامه‌ش این بود اون‌قدر ‫حوصله‌مو سر ببره که تسلیم شم.
‫حالا آدمای بالغ می‌تونن آزادانه حرف بزنن.
‫اول تو بگو.
‫خب، من الان پول قابل ‫توجهی رو مدیریت می‌کنم.
‫اگه جک کاری که با تو کرد رو با من می‌کرد ‫الان دنبال انتقام بودم.
‫به شرکتش کارمزد مدیریت برای ‫یه سرمایه‌گذاری ۹ رقمی نمی‌دادم.
‫پس منو می‌بخشی اگه یکم مشکوکم.
‫خیلی خب.
‫خب، اگه شکت رو برطرف می‌کنه ‫بدون که من انتقامم رو گرفتم.
‫منظورت قضیه سوئیسه؟
‫قیافه غافلگیری به خودت نگیر. ‫توی دنیای ما رازهای کمی هست.
‫ببین،‌ جک اهریمنیه که می‌شناسم. فقط همین.
‫آره، شاید این درست باشه، ‫اما فقط همین نیست.
‫از دست دادن سوئیس بهش آسیب زد.
‫بیلی مجبور بود آسیب رو قبول کنه، ‫و آسیب بزرگی بود،
‫اما جک تونست بازده اکسلسیور رو حفظ کنه.
‫نیازی نیست غافلگیر به نظر برسی.
‫تو تنها کسی نیستی که حساب کتاب کرده.
‫نمی‌دونم چه رابطه‌ای با جک داری،
‫و واقعا برام مهم نیست.
‫فقط می‌دونم اکسلسیور تا جای ممکن ‫ضدضربه‌ست،
‫و اون جاییه که می‌خوام باشم.
‫به همین سادگی؟
‫خب، نه، اما کلیتش همینه.
‫- من پول مشکل‌دار نمی‌خوام، کوپ. ‫- پول مشکلی نداره.
‫تا ۶ ماه برداشتی در کار ‫نباشه چون سرمایه‌گذارات
‫دل و جرات بازار نزولی رو ندارن.
‫- من هدف بلندمدت دارم. ‫- و دنبال شریک هم نیستم.
‫- خودم تصمیم می‌گیرم. ‫- متوجهم.
‫من فقط می‌خوام زیر سایه شما بیام بالا.
‫امشب یه مهمونی دارم. می‌تونی بمونی؟
‫سلام. من پنیر هامبولت فاگ، دو ‫تا پنیر مانچیگو، اسموکینگ گوت...
‫- اون پنیر بری می‌خواد. ‫- درسته.
‫توی اسم کدوم یکی کلمه مون هست؟
‫ببخشید.
‫یه لحظه.
‫- الو؟ ‫- النا؟
‫چیوو. این چه شماره‌ایه؟
‫النا... می‌خوام یه لطفی بکنی.
‫نمی‌شه بعدا بگی؟ درگیر مهمونی خونه نیکم.
‫من دستگیر شدم.
‫چی؟
‫من پیش لوئیس بودم و...
‫صبر کن ببینم، لوئیس فلیکس؟
‫شوخیت گرفته؟
‫النا! منو از اینجا بیار بیرون.
‫باشه. به محض اینکه بتونم میام اونجا.
‫وثیقه پنجاه هزار دلاره.
‫پنجاه هزار دلار!
‫چه غلطی کردی؟
‫نه، نمی‌تونم.
‫النا؟
‫سلام. اندرو کوپر هستم.
‫چند وقته برای آقای اش کار می‌کنین؟
‫مدت زیاد.
‫خب...
‫مشتری زنگ زده. ببخشید.
‫بارنی.
‫می‌شه بعدا بهت زنگ بزنم؟
‫من به پولم نیاز دارم.
‫این مثل عابربانک نیست که هر وقت بخوای ‫ازش پول بگیری.
‫این یه مورد اضطراریه. برام مهم نیست ‫چطوری می‌شه.
‫من امروز ۵۰ هزار دلار می‌خوام.
‫الان یکم اوضاع پیچیده‌ست.
‫چطور پیچیده‌ست؟
‫تو کل پولام رو داری. ‫من مقداریش رو می‌خوام.
‫تو هیچیش رو نگه نداشتی؟
‫تو گفتی نیازی به این کار ندارم.
‫آقای دمیل، می‌شه بیای اینو ببینی؟
‫- من بهت زنگ می‌زنم. ‫- بارنی، قطع نکن.
‫خیلی خب.
‫[تماس از دست رفته از الینا] ‫[اوئن اش: چی شد؟‌ حل شد؟ خبر بده]
‫یادم نمیاد انقدر گوشه‌گیر بوده باشی.
‫با این جمعیت حال نمی‌کنم.
‫همین فکرو می‌کنم.
‫نسبت به آخرین وقتی که ‫همو دیدیم خیلی فرق کردی.
‫پیرتر شدم.
‫غمگین‌تر شدی.
‫خب...
‫از آخرین باری که دیدمت اتفاقات زیادی افتاد.
‫آره، در موردش شنیدم.
‫پس می‌دونی.
‫- امیدوارم قضاوتم نکنی. ‫- چی؟ با خانواده‌ای که من دارم؟
‫این چیزی نیست.
‫- زنت ازت طلاق گرفت. ‫- آره.
‫بد بود؟
‫هنوز هست.
‫واقعا متاسفم، کوپ.
‫تو یکی از وفادارای نادر بودی، ‫حداقل من این‌طور فکر می‌کردم.
‫تحسین‌برانگیز بود.
‫آره، خب، فهمیدم
‫توی ازدواج چیزای سخت‌تری ‫نسبت به صرف وفادار بودن هم هست.
‫کی می‌دونست؟
‫کنفرانس برلین رو یادته؟
‫یادمه هر دومون حسابی نوشیدنی خورده بودیم.
‫خیلی محترمانه گفتی.
‫فکر کنم عملا خودمو پرت کردم سمتت.
‫یه جوری تونستی منو برسونی خونه ‫بدون این‌که حس کنم پس زده شدم.
‫خب، حس کردم تو خیلی ‫مشکل عدم اعتماد به نفس نداری.
‫این حقیقت داره.
‫تازه، اگه با تو دوست می‌شدم ‫جک منو اخراج می‌کرد.
‫جک تو رو اخراج کرد.
‫لعنتی.
‫یه دقیقه وقت بده.
‫- ببین، می‌دونم چی می‌خوای بگی... ‫- بهم قول دادی.
‫من سر قولم موندم.
‫من هیچ ربطی به این قضیه نداشتم.
‫پس چرا برادرم زندانه؟
‫ببین، لوئیس دست تنها بود.
‫اون چیوو رو برای یه کار آورد. ‫با من هماهنگ نکرد.
‫اگه حالتو بهتر می‌کنه،
‫به لوئیس رسیدگی کردم.
‫می‌دونی چی حالمو بهتر می‌کنه؟
‫براش وثیقه بذار.
‫پول نداری؟
‫چقدر می‌خوای؟
‫پنجاه هزارتا.
‫پنجاه...
‫چیوو...
‫ممنون.
‫یه وام در نظر بگیرش.
‫پول وثیقه‌ست.
‫بعداً پسش می‌گیری.
‫چیه؟ می‌خوای بهره هم بگیری؟
‫بدون بهره. بدون شرط و شروط.
‫خوبه.
‫همیشه یه شرطی در کاره.
‫زحمت کشیدی.
‫یه مدت بود بازی درمی‌آورد، ‫ولی امروز...
‫- گیر کرد. ‫- خواهش می‌کنم.
‫لولاش باید سفت میشد.
‫چیز دیگه‌ای نیاز نداری؟
‫نمی‌خوای چیزی بگی؟
‫انتظار داری چی بگم؟
‫مجرم خیلی افتضاحی هستی.
‫می‌خوای دیپورت بشی؟
‫انتظار داری چیکار کنم؟
‫من مثل تو نیستم. ‫نمی‌تونم برای دو قرون پول کار کنم!
‫فکر کردی من دارم این کار رو می‌کنم؟
‫تو خدمتکار پولدارهایی!
‫حداقل یه کار آبرومندانه‌ست.
‫فکر کردی کی پول اومدنت به ‫اینجا رو داد؟
‫ما به هوای یه زندگی بهتر اومدیم اینجا!
‫واقعاً داری میگی نمی‌تونیم ‫بهتر از این زندگی کنیم؟
‫باید به همین راضی باشیم؟
‫آپارتمان من رو میگی؟
‫همونی که داری مفت و مجانی ‫توش زندگی می‌کنی، عوضی؟
‫ببخشید. منظورم...
‫آشغال نمک نشناس! نرفتم سر کار ‫که واسه توی عوضی وثیقه بذارم از زندان بیای بیرون!
‫نگران نباش.
‫مزاحمت نمیشم
‫که بری چندتا توالت دیگه تمیز کنی.
‫خاک تو سرت، چیوو.
‫هی! کدوم گوری میری؟
‫هر جایی جز اینجا.
‫حتماً خوشحالی که داری من رو با ‫این حال و روز می‌بینی.
‫نه، اصلاً.
‫مطمئنم تا چند ماه قراره ‫داستانش رو تعریف کنی.
‫حس می‌کنم یه پا دلقکم.
‫تحقیرآمیزه.
‫جک، اگه حالت رو بهتر می‌کنه، من ‫نادیده‌ش می‌گیرم، خب؟
‫می‌دونی، من تا همین چند سال ‫پیش مثل تو بودم.
‫خوش قیافه، پر انرژی.
‫تو دوران اوجم بودم.
‫وقتی وارد اتاق می‌شدم توجه ‫مردم رو جلب می‌کردم.
‫جذاب بودم، می‌دونی؟
‫به اون حس عادت می‌کنی،
‫فکر می‌کنی تا ابد قراره همین ‫حس رو تجربه کنی و...
‫یه دفعه می‌فهمی...
‫مردم دیگه خیلی وقته تو رو نمی‌بینن.
‫داری میری به سوی نامرئی شدن.
‫خب، مطمئنم این اتفاق هیچوقت برات ‫نمیفته، جک.
‫از جلسه بیرونم کرد، کوپ.
‫از طرفش دو میلیارد دلار رو مدیریت کردم، ‫اون وقت من رو فرستاد پی نخود سیاه!
‫در حالی که تو قرارداد رو بستی.
‫باهاش رفتی سر قرار؟
‫مطمئنم همینطوره.
‫تا وقتی دووم داره ازش لذت ببر، کوپ.
‫چون اونقدرا که فکر می‌کنی دووم نداره.
‫یه روز بیدار میشی و دیگه جوون نیستی،
‫میشی مثل من.
‫و می‌فهمی دیگه اون آدمی نیستی
‫که یه مدت طولانی فکر می‌کردی هستی.
‫باید بهت بگم، وقتی این حقیقت رو بپذیری...
‫وحشت می‌کنی.
‫ممنون. ممنون، دوستان.
‫کل عمرت سعی می‌کنی از یه سری ‫حقایق دوری کنی.
‫بعدش یه روز می‌بینی سوار یه جت شخصی هستی،
‫و حقایقی رو از زبون یه پیرمرد عوضی می‌شنوی
‫که همین چند ساعت پیش
‫برای خوب شدن به کمک بهیارها نیاز داشت.
‫و با اینکه عجیب به نظر میاد،
‫یه چیزهایی رو می‌فهمی که تا اون ‫لحظه نفهمیده بودی.
‫که چقدر پیر شدی.
‫تو مدرسه به مورگان سلام دادم، ‫ولی بهم چشم غره رفت.
‫از رفتارش با من که بهتره.
‫نگران نباش. عصبانیه چون ‫دلایلا خیلی خوشگله.
‫- ما... ‫- اوه، دست بردار، عیبی نداره.
‫دختر خوبی به نظر میاد.
‫تازه، جفتتون عجیب و غریبید، ‫پس می‌دونی، جای نگرانی نیست.
‫هی، نمی‌دونستم برگشتی.
‫برنگشتم.
‫اومدم وسایلم رو بردارم.
‫رخت چرک نداری؟
‫خودم می‌تونم لباس‌هام رو بشورم، مامان.
‫جدی؟
‫آره.
‫الان دیگه تنهایی باید باهاش سر و کله بزنی.
‫داره سعی می‌کنه مهربون باشه.
‫مشکلت چیه؟
‫اونی که مشکل داره من نیستم.
‫خلاصه‌ای از عقب‌نشینی‌ها و خرابکاری‌ها،
‫و شکست‌های این هفته از دالاس ‫شروع میشن.
‫سلام.
‫- سلام. ‫- سلام!
‫- بعدش برو سراغ موتزارلا. ‫- خیلی خب،
‫میز ناچوها باید دوباره پر بشه.
‫آتیش زیر یکی از بشقاب‌های ‫داغ هم خاموش شده.
‫و لطفاً به کارمندهات یادآوری کن
‫که فقط می‌تونن از دستشویی طبقه ‫پایین استفاده کنن.
‫چشم، خانم.
‫[احمق]
‫- سرم شلوغه. ‫- داداشت رفته.
‫چی؟
‫چیوو! در رفت.
‫چی داری میگی؟
‫اومدم آپارتمانت و اینجا نیست.
‫تو خونه من چیکار می‌کنی؟
‫گوش کن!
‫هیچکدوم از وسایلش نیستن!
‫داره فرار می‌کنه!
‫لعنتی!
‫هی، النا، آتیش یکی از بشقاب‌های ‫داغ خاموش شده.
‫اون پول وثیقه مال منه...
‫عوضی! اگه پولم رو پس ندن...
‫چیزی شده؟
‫باید برم.
‫الان؟
‫الان.
‫متاسفم.
‫لعنتی.
‫آره، حق با تو بود.
‫مل؟
‫سلام.
‫خوشحالم اومدی.
‫سنسی.
‫خیلی خب، تیپم رو مسخره نکن.
‫اینجا رو ببین. چقدر قشنگ شده.
‫- ممنون. خانم‌ها. ‫- سلام.
‫سلام.
‫چقدر خوشگلن.
‫کدومشون همراهته؟
‫همه‌شون؟
‫دست بردار. من حتی از پس تو یکی ‫هم برنمی‌اومدم.
‫هی، کتابت چطور پیش میره؟
‫- خوب، عالی. ‫- جدی؟
‫- نه، اصلاً. ‫- نه؟
‫چه خبر، نیک؟
‫سلام، گوردی.
‫- سلام، رفیق. ‫- چه خبر؟
‫- بعداً می‌بینمت. ‫- باشه.
‫- خونه‌ت خیلی خوشگل شده. ‫- خدای من. اینجا رو ببین.
‫لیزا. لطف داری.
‫ممنون.
‫داری با استرس غذا می‌خوری.
‫نه، دارم با استرس غذا سرو می‌کنم. ‫خودم هنوز چیزی نخوردم.
‫هی.
‫چطوری؟
‫خوبم.
‫ولی کار و بارم...
‫هی، برات عجیبه؟
‫نه، چرا باید عجیب باشه؟
‫جدی؟ آخه اینجا خونه نیکه.
‫مدل‌های بیست و خورده‌ای ساله هم ‫واسه خودشون رژه میرن.
‫احتمالاً قراره چند نفرشون رو دعوت کنه بمونن.
‫خب، خیلی حرفت عجیب بود. ‫ممنون.
‫فکر نمی‌کنید این خونه برای یک ‫نفر زیادی بزرگه؟
‫طرف یه ورزشکار حرفه‌ایه.
‫باید حفظ آبرو کنه.
‫خونه‌های کوچیکتر تو زیرزمینشون ‫زمین بسکتبال نداشتن.
‫آها.
‫سلام دوستان.
‫سلام. خدای من... بله، لطفاً.
‫- چی شد؟ چقدر جذابی. ‫- ممنون.
‫من چی؟ جذاب نیستم؟
‫تو توی وستچستر نمره هفت رو می‌گیری.
‫همینم خوبه.
‫- سلام. ‫- اوه، مل، نوشیدنی نداری.
‫اوه، من... امشب نمی‌خوام بنوشم.
‫به خاطر پسح.
‫عزیزم، هیچکس متوجهش نشده. ‫گریس، می‌خوای لیوانت رو پر کنم؟
‫نه، منم امشب نمی‌نوشم.
‫وایسا ببینم. خیلی خب، چه خبر شده؟
‫خیلی خب. وایسا، همه قرار گذاشتیم ‫که دیگه ننوشیم؟
‫- نه، فقط... ‫- نه بابا.
‫من فقط...
‫در همراهی با مل نمی‌نوشم.
‫خدای من، بارداری.
‫چی؟
‫- حس ششم من تو این چیزها قویه. بارداری؟ ‫- استعدادشه.
‫جز وقتایی که اشتباه می‌کنه، که ‫زیاد پیش میاد.
‫- الان برمی‌گردم. ‫- وایسا.
‫ببخشید. چی؟
‫خانم‌ها، بیاید اینجا.
‫- سلام، دوستان! ‫- سلام.
‫- چطوری؟ ‫- خوبم.
‫اونجا چه خبر شده؟
‫گریس بارداره.
‫- چی؟ ‫- آره، شد دیگه.
‫من برم تبریک بگم.
‫خیلی خب. چطوری؟ ‫درباره چی صحبت می‌کردید؟
‫- اوه، می‌دونی. چیزهای مختلف. ‫- کار و بار.
‫بیا ببینمت.
‫- بعداً باهات صحبت می‌کنم. ‫- خوش گذشت.
‫آره، صحبت خوبی بود.
‫هی، تبریک میگم، رفیق. چه اتفاق زیبایی.
‫ممنون.
‫آره، و هی، تبریک میگم که به ‫خانواده باشگاه ما پیوستی.
‫همین رو بگو. ‫خیلی بابتش هیجان‌زده‌م.
‫آدمت دمیل رو دیدم.
‫آره، آره. درسته. زحمت کشیدی.
‫آره، می‌دونم که یه مقدار چیزه،
‫خب، نمیشه بهش گفت یه ‫آدم خونگرم.
‫ولی مثل ربات می‌مونه. ‫اگه نباشه بدبخت میشم.
‫آره، آره. نه، آدم خوبیه.
‫گوش کن، می‌تونم همه چیز رو ‫برات آماده کنم.
‫من خیلی وقته دارم با نیک کار می‌کنم. ‫از تمام رازهاش باخبرم.
‫البته راز خاصی نداره.
‫نه، نه، می‌دونم... ‫ببین، به خودت نگیر.
‫راستش قبلاً سرم کلاه رفته.
‫من عادت دارم تصمیمات یهویی بگیرم.
‫واسه همین دمیل رو دارم. ‫به جزئیات توجه می‌کنه.
‫مثل تو. نمی‌ذاره خرابکاری کنم.
‫البته. هیچی از جزئیات مهم‌تر نیست، نه؟
‫- درسته. ‫- تو... می‌دونی چقدر طول می‌کشه؟
‫معمولاً چند هفته طول می‌کشه،
‫ولی حساب‌هات رو به صورت کامل ‫بررسی می‌کنه،
‫و یه برنامه برای توسعه می‌چینیم.
‫آره.
‫بررسی؟
‫آره. از روی احتیاط، رفیق، محض ‫اعتبار آزمایی.
‫خدای من، این دخترها رو.
‫- آره. خیلی خب. ‫- پس...
‫یالا، بیا بریم خوش بگذرونیم.
‫کوپ! خدا رو شکر که اومدی.
‫- سلام. ‫- چه خبر؟
‫خب، خوشحالم می‌بینمت. سلام، آقایون.
‫- دوستان، ایشون رفیقم کوپه. ‫- چطورید؟
‫- سلام. مشتاق دیدار. سلام. ‫- سلام.
‫من برم یه نوشیدنی بردارم. الان میام.
‫- آره. ‫- چه خبر، داداش.
‫مشتاق دیدار، رفیق.
‫خب، رفقا، هیچکدومتون تا حالا سعی نکردین ‫تو اتحادیه ملی بسکتبال بازی کنین؟
‫- رفیق. ‫- چیه؟
‫- آدم باش. بذار از مهمونی لذت ببرن. ‫- حرف زشتی زدم؟
‫- دست بردار. ‫- نه، حرفت زشت بود. رو اعصاب بود.
‫نوشیدنیت خطرناک که نیست؟
‫خندیدم.
‫آبه.
‫خوبی؟
‫چرا اینجا بودنش اذیتت نمی‌کنه؟
‫نمی‌دونم. شاید چون مشکل‌های ‫بزرگتری دارم.
‫ببین، سال سختی برای همه‌مون بود.
‫برای سم هم همینطور، ولی همه ‫الان اینجاییم.
‫شاید باید سعی کنیم با هم ‫کنار بیایم.
‫یعنی چی؟ مگه می‌خوای شهردار بشی؟
‫- به نظرم همه‌مون... ‫- باشه.
‫چرا واسه بقیه آسون‌تر به نظر میاد؟
‫لازمه نگرانت باشم؟
‫بعداً جوابت رو میدم.
‫باید برم گریس رو پیدا کنم.
‫هی.
‫اگه کمک خواستی من اینجام.
‫باشه.
‫نوش جان.
‫قراره بدبخت بشیم.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫آدم‌های اش. قراره یه بررسی ‫کامل انجام بدن.
‫بررسی؟
‫فکر کردم حلش کردی. ‫فکر کردم همه‌ش فرمالیته‌ست.
‫آره، یه بررسی فرمالیته.
‫کل پول من اونجاست.
‫آره، خب، تا وقتی پروسه‌ش ‫تموم نشه نمی‌تونی ازش استفاده کنی.
‫النا عصبانی میشه.
‫اوه، همین الانش هم عصبانیه.
‫میشه منم یه لیوان بخورم؟
‫واو.
‫- به هیچ عنوان. ‫- مل.
‫خب، به نظرت یه روزی میاد که ‫بتونیم بشینیم
‫دو کلمه با هم صحبت کنیم؟
‫یه مدته خیلی سرم شلوغه.
‫فقط می‌خوام باهات صحبت کنم.
‫- فقط... ‫- چیه؟ می‌خوای توضیح بدی؟
‫که بگی هر اتفاقی افتاد یه ‫سوءتفاهم بود؟
‫عذرخواهی کنم.
‫- اوه، می‌خوای عذرخواهی کنم. ‫- می‌خواستم بگم می‌خوام عذرخواهی کنم.
‫اوه، جدی؟
‫آره.
‫حس می‌کنم نمی‌فهمی که دقیقاً ‫چیکار کردی.
‫و راستش به نظرم دیوونگیه که ‫هر کی اینجاست انگار فراموش کرده...
‫بقیه برام مهم نیستن. ‫تو برام مهمی.
‫اگه من برات مهم بودم، ‫به شوهرم نزدیک نمی‌شدی.
‫- پس دردت همینه؟ ‫- نه، منظوری نداشتم.
‫چون در این صورت صحبتمون قراره ‫آسون‌تر بشه.
‫نه، و قرار نیست با هم صحبت کنیم.
‫حس می‌کنم داریم صحبت می‌کنیم.
‫چون هی داری وراجی می‌کنی.
‫می‌دونم، چون حاضر نیستی حرفام رو بشنوی.
‫شاید یادت رفته چون یک ساله ‫باهام صحبت نکردی،
‫ولی اینقدر اصرار می‌کنم تا ‫گوش بدی.
‫خسته‌ت می‌کنم، مل.
‫می‌خواستی واسه بیست میلیون دلار ‫خانواده من رو نابود کنی.
‫می‌دونی من چی فکر می‌کنم؟
‫به نظرم تو یه اجتماع‌گریز نارسیسیستی.
‫و این نظر حرفه‌ای من به عنوان یه ‫روانشناس باتجربه‌ست که...
‫خدای من.
‫- خدای من. ‫- لعنتی!
‫- وایسا، مل، خوبی؟ ‫- به من دست نزن.
‫- خوبی؟ ‫- فقط تنهام بذار.
‫باشه. فقط...
‫انگار بدجور افتادی، می‌خوام ‫مطمئن بشم خوبی.
‫از بین اینهمه آدم.
‫تو. از بین اینهمه آدم.
‫تو دوست من بودی.
‫می‌دونم.
‫نمی‌فهمم چطور تونستی اون ‫کار رو بکنی،
‫و نمی‌فهمم چرا همه دوباره دوستت ‫دارن، و از من متنفرن.
‫- چی؟ کسی از تو متنفر نیست. ‫- چرا.
‫دخترم ازم متنفره. ‫همسایه‌م ازم متنفره.
‫سگ لعنتیشون ازم متنفره! ‫سگ‌ها که باید همه رو دوست داشته باشن.
‫بدنم ازم متنفره. همه چی خراب شده.
‫دیگه پیر شدم و انرژی ندارم!
‫آره.
‫می‌دونم...
‫کاری که انجام دادم وحشتناک بود.
‫و خیلی متاسفم.
‫می‌خوام بدونی که واقعاً متاسفم
‫و تحمل یه دعوای دیگه رو ندارم.
‫از ته دلم ازت معذرت می‌خوام.
‫وقتی به گذشته فکر می‌کنم، ‫دیگه خودم رو نمی‌شناسم.
‫فکر کنم یه مدت طولانی داشتم ‫غرق می‌شدم
‫و یه دفعه دیدم دارم خفه میشم،
‫و وحشت کردم، و کار افتضاحی ‫انجام دادم،
‫و می‌دونم من رو نمی‌بخشی.
‫اصلاً چرا باید ببخشی؟
‫و حتی اگه ببخشی، ‫من خودم هیچوقت خودم رو نمی‌بخشم.
‫هر دقیقه از هر روز بابتش ‫عذاب وجدان دارم.
‫مثل یه طوفان تاریک از پشیمونی و ‫از خودبیزاری، و از خودم متنفرم.
‫از خودم متنفرم و از اینکه اینقدر ‫ناراحتت کردم هم متنفرم، مل.
‫هر چقدر بگم کمه.
‫خیلی خب.
‫الان دیگه میرم.
‫وایسا.
‫یه دقیقه بشین اینجا.
‫- من فقط... ‫- ولی حرف نزن.
‫چیوو.
‫به اندازه کافی پنیر ریختی، برد؟
‫- آره، خوشمزه‌ست. ‫- ای وای. لعنتی.
‫می‌خوام روراست باشی، تونی.
‫حاضری همچین تابلویی رو از دیوار ‫خونه‌ت آویزون کنی؟
‫عمراً.
‫کوپ، تو رو خدا جلوی نیک رو بگیر.
‫باید جواب بدم. شرمنده، رفقا.
‫اینجایی!
‫کوپ. اینم از رفیق کاربلدم.
‫- موفق شدی. ‫- خب؟
‫اکسلسیور رو میگم، موفق شدی.
‫فکر نمی‌کردم از پسش بربیای.
‫- ناراحت نشی‌ها. ‫- ناراحت نشدم.
‫تو یه اسطوره‌ای. می‌دونی دیگه؟ ‫میریم جشن بگیریم.
‫همین الان میریم جشن بگیریم. ‫بریم مهمونی بگیریم.
‫- بریم مهمونی بگیریم. بزن بریم. ‫- می‌دونی، باید جواب این تماس رو بدم.
‫یه... یه لحظه. ممنون.
‫الو، بله...
‫چی؟
‫نه...
‫نه، نه، نه، همونجا بمون. ‫زود خودم رو می‌رسونم.
‫آره.
‫همه چی مرتبه؟
‫بابات فوت کرد.
www.Doostihaa.com