وبسایت دوستی ها تقدیم میکند
‫واسه کار رسمی اداره پلیس لس آنجلس اومدم.
‫جیگر گوشه‌ام رو جای دوری نبر. ‫کارم خیلی طول نمی‌کشه.
‫کارآگاه‌ها.
‫- آقایی کجاست؟ ‫- تو حموم.
‫هوم.
‫صبح بخیر، مورگان.
‫خب، به نظرت چه اتفاقی افتاده؟
‫خب، به نظرم نمی‌تونیم هیچ احتمالی رو رد کنیم.
‫و شروع شد.
‫شمع‌های آب شده، لیوان خالی، ‫همه‌جا لباس افتاده.
‫انگار یه شب خوش گذرونی بوده که ‫آخرش ناجور شده.
‫ولی قتل بوده؟
‫صد در صد. ‫چیه، تو قبول نداری؟
‫به نظر منم قتل و لاپوشونی بوده،
‫ولی می‌خوام بدونم که تو از کجا می‌دونی.
‫به نظر یه چالش میاد.
‫چه کِیفی بده. ‫این حوله‌ها رو می‌بینی؟
‫ممکنه یادت بیاد که من قبلا یه نظافتچی حرفه‌ای بودم.
‫- هوم. کم و بیش آره. ‫- آره.
‫ببین، دوتای زیری دو لبه دارن،
‫بالایی سه لبه داره.
‫یعنی قاتل
‫از این حوله بالایی برای تمیزکاری استفاده کرده،
‫- تا ردش رو بپوشونه. ‫- هوم.
‫حالا بشین تا ببینی من چی می‌بینم.
‫از همین بالا دارم خوب می‌بینم، ممنون. ‫ولی تو چی می‌بینی؟
‫این ردهای پاک کردن رو می‌بینی؟
‫هر خدمتکاری که واسه خودش احترام قائله ‫واسه کف حموم و دستشویی از تِی‌نخی ریزفیبر استفاده می‌کنه.
‫قاتل ما از اون حوله واسه تمیز کردن این قسمت استفاده کرده.
‫که نشون میده لاپوشونی صورت گرفته.
‫دقیقا. ‫حالا ویک ما...
‫اشکال نداره ویک صداش کنم؟ ‫صداش می‌کنم.
‫ویک ما تنها نبوده،
‫چون هیچ مردی واسه همچین اتاق هتل لوکسی ‫پول خرج نمی‌کنه
‫مگه اینکه قصد خوش گذرونی داشته باشه.
‫و حدس من: یه خانوم زیبای مو خرماییـه.
‫چرا؟ ‫نمونه‌ی مو پیدا کردی؟
‫نه، ولی مو بلوند خیلی به نظر تابلو میاد، ‫واسه همین فعلا میگم مو خرمایی بوده.
‫خیلی‌خب. مدیر هتل گاوصندوق رو برامون باز کرد ‫و کیف پول مقتول رو پیدا کردیم.
‫توش 80 دلار پول نقد و یه کارت شناسایی بود.
‫ارنست لوزانو از مکزیکوسیتی.
‫درموردش مفصل تحقیق کنین.
‫هرچی که تونستین ازش پیدا کنین.
‫یه سر تا اتاق نگهبانی طبقه‌ی پایین برین. ‫فیلم دوربین دیشب رو نگاه کنین.
‫- فهمیدم. ‫- باشه.
‫- موندم با چی چیزخورش کردن. ‫- از کجا می‌دونی که چیزخورش کردن؟
‫خب، چون آخه کی ظرف‌هاش رو توی اتاق هتل می‌شوره؟ ‫ولی شاید تو این کارو بکنی.
‫بگذریم، این لیوان شسته و پارچه کشیده شده.
‫اگه نمی‌خوای باقی مونده‌ی سفید دارو رو پاک کنی ‫چرا باید همچین کارو کنی؟
‫- چیزِ دیگه‌ای درمورد لیوان متوجه شدی؟ ‫- که لیوان نوشیدنی مخصوصه.
‫بدون سرب، با برش کریستالی ‫که محکم‌تر و با دوام‌تر از شیشه‌ست.
‫در مقابل بیشتر خراش‌ها مقاومه.
‫همچنین نور رو قشنگ منکسر می‌کنه.
‫بدجور دلت می‌خواد بدونم که ‫اهل نوشیدنی‌های خاصی.
‫منظورم اینه که این لیوان
‫خیلی گرون‌تر از بقیه ‎ست.
‫- حتما از بیرون آورده شده توی اتاق. ‫- درسته.
‫پس لوزانو و خانوم مو خرمایی زیبای همراهش
‫قبل از اومدن توی اتاق ‫یه سر رفتن کافه.
‫- ولی خودت اینو می‌دونستی. ‫- اوهوم.
‫لیوان شسته شده که اثر خیلی کمی از نوشیدنی ‫توش مونده،
‫که به شدت نشانگر از لاپوشونیـه.
‫و اگه قتل نبوده، چرا کسی باید لاپوشونیش کنه؟
‫حالا بیا به کافه‌ی هتل بریم.
‫به جاش میارم.
‫حدود ساعت 7 که شیفتم شروع شد ‫یه نوشیدنی خورد.
‫همراه کسی بود؟
‫شاید یه خانوم زیبای مو خرمایی؟
‫به نظرم تا حدودی زیبا بود.
‫- همچنین مو بلوند بود. ‫- واقعا؟
‫- به نظرت کاری بود یا خوش گذرونی؟ ‫- شاید هر دو. ‫یارو قطعا تو حالت عادی نبود.
‫قبل از رفتن انعام زیادی داد.
‫احیانا اسم مهمونش رو نفهمیدی؟
‫خیلی کافه شلوغ بود، ‫بنابراین نتونستم گفتگوشون رو بشنوم.
‫ولی می‌خوام بگم که اسمش شبیه کندیس یا گلدیس یا جنیس بود.
‫[بیاین تو دفتر امنیتی. ‫یه چیزی پیدا کردیم.]
‫- ممنون. ‫- ممنون.
‫پس ویدئوی دیشب رو بررسی کردیم ‫و اینو در ساعت 8:02 شب پیدا کردیم.
‫لوزانو و خانوم ناشناس همراهش ‫به طبقه‌ی چهارم و توی اتاق رفتن.
‫و بعد ساعت 8:33 که اونجا نشون میده، ‫زنه میره.
‫تا امروز صبح که نظافتچی‌ها ‫جسد ارنست لوزانو رو پیدا کردن
‫کس دیگه‌ای با کلید کارتی وارد سوییت نشده.
‫قاتل‌مون باید زنه باشه.
‫من عکس خانوم ناشناس‌مون رو به دربان هتل نشون دادم.
‫گفت که حول و حوش ساعت 7 شب ‫زنه ماشین کیای قرمزش رو
‫جلوی هتل تو ناحیه‎ ی پارک ممنوع پارک کرده بود.
‫کمی بعدش، راهنمایی و رانندگی میرسه ‫و براش جریمه می‌نویسه.
‫پس با راهنمایی و رانندگی تماس بگیر ‫تا ببینیم می‌تونیم صاحب ماشین قرمز رو شناسایی کنیم یا نه.
‫زنگ زدم.
‫اونا دیشب جلوی این هتل ‫واسه ماشین کیای قرمزی جریمه ننوشتن.
‫خب، تنها ماشین‌هایی که جریمه نمی‌شن ‫واسه پلیس‌ها و دکترهان.
‫- به مأمورهای پلیس ماشین قرمز داده نمیشه. ‫- درسته. پس باید یه خودروی کد 21058 باشه.
‫اوهوم.
‫آره، باید باشه. آره. ‫دوباره به آز بگو که خودروی کد 21058 چیه.
‫نمادیه که به پزشک‌ها اجازه میده ‫تا مستثنی از قوانین حاکم بر پارکینگ
‫به موارد اضطراری پاسخ بدن.
‫یه بیمارستان هست که کمتر از یک کیلومتر ‫تا اینجا فاصله داره.
‫یه سر برین و ببینین که کسی اونجا ‫زنی که توی ویدئوی امنیتی هست رو می‌شناسه،
‫و دوباره تو پاسگاه همدیگه رو می‌بینیم.
‫به نظر میاد که این مشکل شورای شهره، ‫نه بخش جرایم بزرگ.
‫البته. منو در جریان بذار. ‫خدافظ.
‫پرونده‌ی هتل چطور پیش میره؟
‫دافنه و آز منظون‌مون رو شناسایی کردن که ‫پزشکی هست که توی همون محله کار می‌کنه.
‫الان رفتن واسه بازجویی بیارنش.
‫- نسبت به قاتل بودنش حس خوبی داره؟ ‫- اوه، چه جورم.
‫دوربین مداربسته فیلمش رو گرفته
‫که حول و حوش زمان قتل
‫- وارد اتاق مقتول شده و بعد ازش خارج شده. ‫- ایول.
‫پرونده‌ی راحتیه.
‫- پرونده‌ای که درخواست کرده بودین، ستوان. ‫- ممنون.
‫اوه‌اوه.
‫ردیفی؟ کمک می‌خوای؟
‫با این کسی نمی‌تونه کمکم کنه.
‫باید سراغ کسی برم که ترجیح میدم ‫باهاش سر و کار نداشته باشم.
‫هوم.
‫به دنیای من خوش اومدی.
‫دکتر آیریس بومن، ‫درمورد ارتباط‌تون با ارنست لوزانو بهمون بگید.
‫نمیشه گفت که ارتباط صمیمانه‌ای داشتیم.
‫پس به نظرتون چیه؟
‫خوش گذرونی بی‌ضرر.
‫ما سه ماه پیش تو یه کافه‌ی هتل باهم آشنا شدیم ‫و از همدیگه خوشمون اومد.
‫باورم نمیشه که مُرده.
‫وقتی می‌گید که "از همدیگه خوشتون اومد"...
‫دقیقا منظورم همینه که فکر می‌کنین.
‫ارنست هروقت توی شهر بود ‫بهم زنگ می‌زد.
‫خوش گذرونی بدون هیچ چشم داشتی ‫بین دو آدم بالغ بود.
‫هوم. ‫خب، درموردش چی می‌دونستی؟
‫ارنست یه نمایشگاه‌گردان در مکزیکوسیتی بود.
‫اون مثل بیشتر مردهای لس آنجلس نبود.
‫آدم باحال، تو دل برو و با فرهنگی بود.
‫شوهرت در این باره چی فکر می‌کنه؟
‫شوهر من نُه ماه پیش در یه تصادف فوت شد.
‫ارتباط بین من و ارنست موقتی بود.
‫اون حکم چسب زخمی روی زندگیم داشت.
‫خب دیشب چه اتفاقی افتاد؟
‫هیچی. ‫توی شهر بود، توی پاتوق‌مون دیدمش.
‫یکی دوتا نوشیدنی خوردیم، رفتیم تو اتاق‌مون.
‫ولی بعد ارنست خوابش برد، منم رفتم.
‫خب، قضیه از این قراره، دکتر بومن،
‫دوربین مداربسته نشون میده که ‫شما وارد اتاق لوزانو می‌شید
‫و 30 دقیقه بعد از اتاق خارج می‌شید.
‫بعدش هم هیچکس وارد اتاق و ازش خارج نمیشه ‫و حالا ارنست لوزانو هم مُرده.
‫- من همه‌چیز رو بهتون گفتم. ‫- اوهوم.
‫وقتی من رفتم اون زنده بود.
‫- من نیاز به وکیل دارم؟ ‫- عاقلانه‌ست که وکیل بگیرید.
‫شما حق دارید سکوت اختیار کنید
‫- و جواب سوالی رو ندید... ‫- کار اون نبوده.
‫شمع‌ها. ‫چندتا شمع دور وان بود.
‫من از همونا توی خونه‌ام دارم. ‫توی تخفیف خریدمشون.
‫بوی مایع لباسشویی میدن. ‫ولی مشکل اینه که کلا تقریبا 4 ساعت می‌سوزن.
‫ببخشید، نمی‌فهمم. ‫این مدت زیادیه؟
‫واسه یه شمع؟ چی؟ ‫نه.
‫شمع‌های کوچیک مدت بیشتری می‌سوزن. ‫نه.
‫همه شمع‌ها به جز یکی تا آخر سوخته بودن.
‫یه چیزی این شمعه رو خاموش کرده ‫و می‌دونین چی آتیش رو خاموش می‌کنه؟
‫آب.
‫- بله، دکتر. آب. ‫- آب. آب.
‫آب آتیش رو خاموش می‌کنه. ‫در اینجا، آب توی وان بوده.
‫آب وان این یه شمع رو خاموش کرده.
‫پس یعنی دعوایی تو وان رخ داده.
‫درگیری بوده، آب وان ریخته بیرون ‫و شعله‌ی شمع رو خاموش کرده.
‫شمع به نظر میومد که حدودا
‫یک و نیم ساعت می‌سوخته.
‫باشه. ‫پس میگی که وقتی دکتر بومن اتاق رو ترک کرده،
‫همه شمع‌ها درحال سوختن بودن، ‫و یک ساعت بعدش،
‫اتفاقی توی اون اتاق افتاده.
‫و یه نفر توی اون اتاق بوده.
‫میشه حالا برم؟
‫آره. می‌تونید برید.
‫حرف از کار درستی شد، چطور بود؟
‫و تنها مظنون‌مون رو از دست دادیم.
‫ماهومس، تو تعداد پاس‌ها کمتره، ‫تو تعداد حملات بیشتره.
‫بعدی، فینال مسابقات دابلیوان‌بی‌ای. ‫ایسس، مانی‌لاین، ویلسون.
‫آه.
‫15 سال پیش، رومن سینکرا ‫مرکز شهر یه نقاشی دیواری کشیده بود.
‫تو جریمه و گزارشش رو نوشتی ‫ولی هر دوشون ناخوانا هستن.
‫اینجا چی نوشته؟
‫ببین، اگه خیلی علاقه‌مندی،
‫دو هزارتا بهم بده.
‫باشه، هزارتا. ‫نه؟ 500؟
‫برام مهم نیست که چقدر کمش کنی.
‫واسه اطلاعات بهت پول نمیدم.
‫اوه، باشه.
‫هر اتفاقی که داره توی نسکار می‌افته، ‫هزار دلار روی شماره 10 تا 19 شرط ببند.
‫و همین و بس.
‫دوستت دارم، مامان. ‫خدافظ.
‫- این آدرس رو فوراً با صدای بلند بخون. ‫- هوم.
‫خیابان ویلینگتون، پلاک 14641.
‫همچین جایی نداریم.
‫بلوار واشینگتن داریم و خیابون بیلینگتون،
‫ولی توی هیچ کدوم‌شون پلاکی با شماره 14641 وجود نداره.
‫خب، این قطعا خیابون بیلینگتون، پلاک 14641 هستش.
‫دوباره میگم، چنین جایی درکار نیست.
‫- 50 دلار شرط می‌بندم که هست. ‫- نیست.
‫ولی اگه می‌خوای به همین راحتی پولت رو بذاری جیبم، ‫باشه، بررسیش می‌کنم.
‫من می‌رونم.
‫عجب.
‫قبلا تو این خیابون فقط اوراق فروشی ‫و خونه‌های جاساز مواد و پول خلاف بود.
‫حالا یه باشگاه کراس‌فیت،
‫رستوران مرغ تند گیاهی نشویل ‫و یه کافی‌شاپ موج سوم دارن.
‫قشنگ شده.
‫صبر کن. ‫همین خیابون بود، درسته؟
‫می‌تونم قسم بخورم که نقاشی دیواری اینجا بود.
‫شاید من اینو ننوشتم.
‫دور بزن، ملون.
‫بیلینگتون، پلاک 14614.
‫انگار تابلو بخشی از نقاشی رو حفظ کرده.
‫دم ماهیِ باحالیه.
‫اون بال پرنده‌ست. ‫اونا پَرن، نه پولک.
‫- اون دم ماهیه. ‫- بال پرنده‌ست.
‫دو برابر شرط یا هیچی؟
‫چرا که نه؟
‫قطعا پَرن.
‫- ما خبری از مقتول‌مون داریم. ‫- چیه؟
‫همکارهای ارنست لوزانو در مکزیکوسیتی ‫باهامون تماس گرفتن.
‫می‌گن که حالش کاملا خوبه ‫و هر روز داره میاد سر کار.
‫- چی... ‫- آره.
‫پلیس اونجا از لوزانو بازجویی کردن که ‫چرا کارت شناساییش
‫- تو اتاق هتل یه مرد به قتل رسیده پیدا شده. ‫- اوهوم.
‫اون بهشون گفت که دو سال پیش ‫تو لس آنجلس سوار یه ماشین شده بود.
‫توی راه، اون و راننده سر اینکه ‫چقدر شبیه همدیگه‌ان شوخی می‌کردن.
‫یکم بعدش، فهمیده که کیف پولش گم شده. ‫پس مقتول ما...
‫- ارنست لوزانو نیست. خیلی‌خب. ‫- آره.
‫به آزمایشگاه فشار بیارین که زودتر نتیجه‌ی دی‌ان‌ای ‫و اثرانگشت‌های توی صحنه جرم رو بفرستن،
‫منم با دقت بیشتری به...
‫جعبه مدارک کجاست؟
‫"از خونه کار می‌کنم. فردا می‌بینمت، مورگان".
‫شکلک چشمک.
‫این بهترین شب فیلم تماشا کردنیه که داشتیم.
‫خیلی‌خب. قلقش اینه که ببینیم ‫می‌تونیم متوجه چیزهایی بشیم که بقیه نمی‌تونن.
‫به نظرت اینا کلیدهای چی‌ان؟
‫اوه. قفل موتورسیکلت. ‫صندوق پستی و سوئیچ ماشین.
‫الحق که پسر منی.
‫ایوا، میشه دوتا نوشابه برامون بیاری؟
‫بخاطر دستکش‌ام نباید به سطحی دست بزنم.
‫اوه. خیلی‌خب. ‫این جالبه.
‫- این دوخت رو می‌بینی؟ ‫- اوهوم.
‫- ممنون. این واسه... ‫- دوتا نوشابه.
‫اوه! آه.
‫سلام، پسر غریبه‌ توی خونه‌ام. ‫تو کی هستی؟
‫من رایدر ام، دوست ایوا.
‫اوه، جدی؟
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫به نظرت دارم چیکار می‌کنم؟ ‫درس می‌خونم.
‫نتونستم بیسکوییت‌ها رو پیدا کنم، ‫واسه همین پفک آوردم.
‫مرسی. ‫من عاشق پفکم...
‫من اینا رو خریدم. مال منن.
‫میشه یه لحظه بیای تو راهرو؟
‫خیلی‌خب. قاطی نکن.
‫لودو گفت اگه موقع زیاد شدن صدای موزیک ‫در رو ببندیم
‫می‌تونم رایدر رو بیارم توی اتاقم.
‫اوه، جدی؟ ‫عجب مشکل حل کنی.
‫عالیه، چون...
‫نگرانی اصلی من میزان دسیبل موزیک‌تون بود.
‫نه مامان، فقط داشتیم درس می‌خوندیم.
‫بعدا ادامه‌اش می‌دیم.
‫گمون کنم یادداشتم رو دیدی.
‫اوهوم.
‫هرگز نباید مدارک رو ببری خونه، مورگان. ‫هیچوقت.
‫لابد شوخیت گرفته.
‫چیه؟ ‫دستکش پوشیده.
‫تو ناراحتی و اجازه هم داری که ‫تمام احساساتت رو داشته باشی.
‫ولی مردم همیشه کارشون رو میارن خونه.
‫دخترم الان توی اتاقش داره روی تکالیفش کار می‌کنه.
‫الیوت، برو مزاحم خواهرت شو. ‫زود باش.
‫بدو. ‫در رو باز بذار.
‫ایوا، دارم میام مزاحمت بشم!
‫مورگان، این خلاف تمام قوانین و پروتکل ‫مدیریت مدارکه.
‫خب، بدترین حالتش قراره چی باشه؟
‫می‌دونی، نمی‌دونم. ‫بذار فکر کنم.
‫اوه، درسته. ‫تمام چیزهای اینجا در دادگاه قابل قبول نمی‌شن،
‫و نمی‌تونیم قاتل رو محکوم کنیم.
‫آره، این بده. بد میشه. ‫و درک هم می‌کنم.
‫به اینش فکر کردم. ‫ولی قضیه اینه که...
‫واقعا می‌خوام کمکت کنم که بفهمی مقتولت کیه.
‫هوم، من چه بی‌فکرم. ‫می‌خواستم از سوابق دندان‌پزشکی و اثرانگشت استفاده کنم.
‫تو این جعبه مدارک کلی سرنخ هست ‫که شما متوجه‌شون نشدین.
‫اصلا کسی نگاهی به کفش‌ها انداخته؟
‫ته کفش‌ها سیمانیه.
‫لابد نزدیک یه محل ساخت و ساز زندگی می‌کرده ‫یا هم اونجا کار می‌کرده.
‫اوه. عالیه. ‫پس می‌ریم به تنها محل ساخت و ساز لس آنجلس سر بزنیم.
‫خیلی‌خب. ‫شلوار بنده خدا رو ببین.
‫این دوخت اصلی شلوار نیست،
‫ولی این تعمیر شلوار رو یه آدم حرفه‌ای انجام داده.
‫- نخ‌ها رو می‌بینی؟ ‫- خب چی؟
‫ضربدری نیستن.
‫اصلا به نظرت این هیچیش عجیب نیست؟
‫می‌تونم با اطمینان کامل بگم که ‫هرگز توی زندگیم
‫به دوخت ضربدری نخ روی لبه‌ی شلوار فکر نکردم.
‫خب از شانس خوبت، ‫من خیلی وقت‌ها بهش فکر کردم.
‫بخاطر مغز بیش فعالم خوابیدن برام سخته.
‫بنابراین واسه مدت طولانی‌ای، ‫تنها چیزی که باعث می‌شد بخوابم
‫تماشا کردن ویدئوهای خیاطی و اصلاح لباس بود.
‫حالا شلوار مقتول بدون دوخت ضربدری تعمیر شده.
‫این دوخت به خصوصیه که خیاط‌های ماداگاسکار انجام میدن.
‫چون اونا خرافاتی‌ان که دوخت ضربدری بدشانسی میاره.
‫اوه. می‌دونی چیه؟ ‫فقط لیستی از
‫تمام خیاط‌های اهل ماداگاسکاری که اینجا هستن ‫تهیه کن.
‫فکر نکنم پلیس لس آنجلس پایگاه داده جادویی‌ای
‫از خیاط‌های زن و مردی داشته باشه که ‫بشه بصورت نژادی تفکیک‌شون کرد.
‫ولی می‌دونی، می‌تونم بررسی کنم.
‫خب، فقط باید تمام خیاطی‌ها ‫و مغازه‌های اصلاح لباس لس آنجلس رو پیدا کنین،
‫و اونایی که بلندترین اسم‌ها رو دارن ‫رو پیدا کنین.
‫چون اسم‌های بلند مختص ماداگاسکاری‌ها هستن؟
‫خب نه، ولی رسوم اسم‌گذاری اونا ‫با تمام دنیا فرق داره.
‫تمام اسم‌هاشون منحصر به فردن، ‫و هر اسم معنی‌ای داره.
‫و وقتی دو نفر باهم ازدواج می‌کنن،
‫اسمشون رو به یه اسم بلند و گنده ترکیب می‌کنن.
‫خیلی عاشقانه‌ست.
‫خیلی‌خب. ‫پس لیستی از خیاطی‌های لس آنجلس تهیه کنیم،
‫اونایی که بلندترین اسم‌ها رو دارن پیدا کنیم،
‫و بعد دنبال خیاطی‌ای بگردیم که ‫نزدیک به یه محل ساخت و سازه.
‫به همین راحتی و خوشمزگی.
‫آره. باشه. ‫خب، فردا پیگیرش می‌شیم.
‫- باشه. ‫- و مورگان،
‫دیگه هیچوقت این جمله رو به کار نبر.
‫احتمالا بازم بگم.
‫خب، رایدر به نظر پسر خوبی میاد.
‫جالبه. "ا.ع" اون هم همینو گفت.
‫افسر آزادی مشروط.
‫آره، می‌فهمم. ‫چون تو کانون اصلاح و تربیت بوده.
‫نه خیر. چینو. ‫به عنوان یه فرد بالغ محاکمه شد.
‫تو خیلی بامزه‌ای.
‫ولی خدایی میگم، همه‌چیز رو درموردش برام تعریف کن. ‫می‌خوام بدونم.
‫- هی، من باید برم وگرنه دیرم میشه. ‫- بشین.
‫گوشیت رو بذار کنار. ‫به گمونم به زبون خوش نمیشه.
‫می‌خواستی دوتا جمله‌ات باهم هم‌قافیه باشه؟
‫من سوالات رو می‌پرسم. ‫باشه؟
‫- درمورد رایدر برام تعریف کن. ‫- ما فقط داشتیم درس می‌خوندیم.
‫همیشه با درس خوندن شروع میشه،
‫و بعد دیگه دروغ میگی که کجایی.
‫و بعدش هم...
‫تو یه مادر مجرد با سه‌تا بچه‌ای
‫که وانمود می‌کنی مأمور پلیسی.
‫وانمود نمی‌کنم. دستت درد نکنه. ‫مشاوره میدم.
‫اوه، آره. می‌دونم. ‫حتی نشان پلیسی هم نداری.
‫فکر می‌کنی که من نیاز به نشان دارم؟ ‫خیلی‌خب.
‫عرض‌ام به خدمتت که ‫وقتی من وارد جایی می‌شم
‫آدم‌ها می‌گن "این کیه"؟ ‫خب؟
‫بعد بقیه هم می‌گن،
‫"نمی‌دونم، ولی قطعا جاش همینجاست".
‫خیلی‌خب مامان، این ضایع‌ست. ‫باید برم.
‫همه‌شون داد می‌زنن "راه باز کنین". ‫می‌دونی؟
‫"به اون خانم دسترسی بدین".
‫کِی بهم نشان می‌دین؟
‫لطفا اینقدر زنگ رو نزن. ‫باشه؟
‫اولین بار تو چه سنی با دختری بیرون رفتی؟
‫مطمئنم تو همون پسری بودی که ‫کل چهار سال دبیرستان
‫با یه دختر در ارتباط بودی.
‫و بعد تو شب مجلس رقص مدرسه، ‫با خودت عهد بسته بودی که...
‫سلام. ‫شما ریسا راکوتا هاریمالالا هستین؟
‫بله. می‌تونین منو رای صدا کنین.
‫رای. ‫یه سوال کوتاه، این مرد رو می‌شناسین؟
‫آقای ادواردو.
‫- مُرده؟ ‫- ادواردو نام خانوادگیش بود؟
‫نه.
‫ادواردو اسم کوچیکشه.
‫بله.
‫فامیلیش رو می‌دونین؟
‫نه. ‫آقای ادواردو همیشه نقد حساب می‌کنه.
‫می‌تونین چیزی درموردش بهمون بگین؟
‫آقای ادواردو یکی از مشتری‌های همیشگی منه.
‫اون کت و شلوارهای مارک دست دوم پیدا می‌کنه.
‫منم ترمیم‌شون می‌کنم.
‫- هیجان‌زده شو. اسم کوچیکش رو گیر آوردیم. ‫- اوه، دارم بال در میارم.
‫ولی متوجهی که ممکنه توی لس آنجلس ‫هزاران ادواردو باشه، درسته؟
‫صبر کن. ‫صدا رو می‌شنوی؟
‫صداهای نازنین شهر.
‫خیلی‌خب. خیاطی، محل ساخت و ساز. ‫حالا چی؟
‫- حالا فقط باید یه پارکینگ پیدا کنیم. ‫- هوم.
‫آره. اینجاست.
‫چرا باید دنبال پارکینگ باشیم؟
‫از دستم عصبانی نشو.
‫معلومه که کلیدهاش رو آوردی.
‫خب، هنوزم تو کیسه‌ی مدارکه،
‫و خوب شد که آوردم، چون...
‫تویوتای ادواردو.
‫باشه واسه دفعه بعد.
‫فورستر ام. چی لازم داری؟
‫هی، داف. الان شماره پلاک ماشین مقتول‌مون ‫رو برات فرستادم.
‫کارت رو انجام بکن.
‫احتمالا همون ماشینیه که ارنست لوزانو کیف پولش رو ‫توش گم کرده بود.
‫و باید بعدا بهت زنگ بزنم. ‫خدافظ.
‫مورگان. مورگان. ‫نه. نه، نه. نکن.
‫دستکش. ببخشید. دستکش.
‫نه، مسئله دستکش نیست. ‫یعنی آره، باید دستکش بپوشی.
‫ولی قبل از اینکه به چیزی دست بزنی، ‫اول از من بپرس. باشه؟
‫نه، کاملا حق با توئه. ‫معذرت می‌خوام.
‫اینو قبلا گفته بودی. ‫دیگه تکرار نمیشه.
‫- هوم. ‫- ولی خب الان دیگه به همه‌چی دست زدم.
‫اون کت و شلوار، کابل شارژر، ‫بطری آب کوچیک...
‫یارو راننده آژانس اینترنتیـه.
‫آره. چطوری اینقدر سریع فهمیدی؟
‫به همین راحتی و خوشمزگی بود.
‫اوه. آره. ‫آره، از اونم میشه فهمید.
‫دافنه میگه که ماشین به اسم ادواردو کورتز ثبت شده،
‫که توی این ساختمون زندگی می‌کنه.
‫ده سال پیش، یارو به جرم کلاهبرداری کارت اعتباری ‫حبس کشیده بود.
‫از اون موقع به بعد دیگه راننده آژانس اینترنتی بوده.
‫واسه یه راننده، ساختمون لوکسیه. ‫مطمئنی همونیه که دنبالشیم؟
‫هوم.
‫- گواهینامه رانندگی ادواردو کورتز. ‫- هــوف.
‫آره، خودشه.
‫آخه چطوری عکس گواهینامه‌ات هم جذابه؟
‫واحد 216، باید همینجا باشه.
‫- مورگان، بهت چی گفته بودم... ‫- شوخی کردم.
‫تو چه باحالی.
‫- خیلی اهل شوخی هستی. ‫- اوهوم.
‫بابایی! بابایی اومده!
‫سلام؟ کمکی از دستم برمیاد؟
‫ببخشید که مزاحم شدیم، خانم. ‫من کارآگاه پلیس لس آنجلس آدام کارادک هستم.
‫ایشون هم مشاور مورگان گیلوری هستن.
‫احیانا شما کسی به اسم ادواردو کورتز می‌شناسین؟
‫اون شوهرمه.
‫حالش خوبه؟
‫می‌ذارم مال من خنک بشه. ‫خیلی داغه.
‫خدایا. مرسی بچه‌ها که از چایی‌تون ‫به منم دادین.
‫دوست‌هات خیلی مهربونن.
‫دوست موردعلاقه‌ای داری؟
‫به بقیه‌شون نمیگم.
‫استنلی. ‫عکس هم می‌تونه بگیره.
‫استنلی می‌تونه عکس بگیره؟
‫نه بابا. بذار ببینم.
‫چه باحال.
‫باباییم دادتش بهم. ‫اون فرهنگ لغت رو هم بهم داد.
‫اوه. کلمات... ‫کلمات مهمن.
‫ده ساله که زن و شوهریم.
‫من با ادواردو بعد از اینکه از زندان آزاد شد ‫آشنا شدم.
‫اون چند وقت راننده بود؟
‫تا سه سال پیش راننده بود،
‫وقتی تو کسب و کار توزیع نوشیدنی پسرعموش ‫کارش رو شروع کرد.
‫عجیب نبود که نیومده خونه؟
‫اون توی شغلش زیاد سفر می‌کرد،
‫بنابراین نبود ادواردو عادی بود.
‫باورم نمیشه که مُرده.
‫این زن رو می‌شناسی؟
‫نمی‌شناسم. ‫کیه؟
‫متاسفم، ولی ادواردو واسه کار سفر نمی‌کرد.
‫ما جسدش رو تو یه اتاق هتل هالیوودی پیدا کردیم.
‫و در شبی که به قتل رسید ‫همراه این زن بود.
‫اون چه کاری بود؟
‫زنه تازه از مرگ شوهرش خبردار شده بود.
‫شاید بهتر بود یکم صبر می‌کردی ‫بعد عکس زنه رو نشونش می‌دادی.
‫اگه رجینا از بی‌وفایی ادواردو خبر داشته،
‫انگیزه قوی‌ای واسه کشتنش داشته، مورگان.
‫باید واکنش صادقانه‌اش رو می‌دیدم.
‫اووه. چه خوب. ‫بهش فکر نکرده بودم.
‫به نظر میاد خیلی چیزهای این شغل هست ‫که تو بهشون فکر نمی‌کنی.
‫می‌دونی، مثل بردن مدارک به خونه‌ات.
‫می‌دونی، هر از گاهی کم کم گول می‌خورم
‫که فکر کنم شاید تو یه انسان عادی باشی.
‫و بعد مطابق انتظار، بهم یادآوری می‌کنی که ‫تو صرفا یه ربات پلیس بی‌احساسی.
‫اوهوم.
‫چرا ادواردو از کارت شناسایی تقلبی استفاده کرده؟
‫چرا یکی واسه بی‌وفایی کردن به زنش ‫باید کل هویتش رو عوض کنه؟
‫جور در نمیاد.
‫- وضعیت مالیش هم جور در نمیاد. ‫- هوم.
‫آپارتمان شیک، ماشین، دستکاری کت و شلوارها ‫که گرون قیمت به نظر بیان.
‫آره. برو خونه، استراحت کن ‫و مدرک هم با خودت نبر.
‫روز خیلی عادی‌ای بود.
‫ایوا مدام سرش تو گوشیش بود.
‫الیوت روی پروژه‌ی جغرافیاییش کار می‌کرد.
‫کلویی یه مداد شمعی خورد ‫ولی سبز بود.
‫پس حس می‌کنم طبیعی‌ترین و کم‌سمی‌ترین اونا بود.
‫کلویی مهمون هم داشت؟
‫کلوییِ نوزاد مهمون نداشت.
‫یه پسر نوجوون با موی لخت نیومده بود؟
‫می‌دونستم این بحث رو پیش می‌کشی.
‫ببین، رایدر به نظر بچه خوبی میاد.
‫- به نظرم اشکال نداره. ‫- خوبم اشکال داره.
‫هر دومون می‌دونستیم که دیر یا زود ‫دوست‌هاش رو میاره خونه.
‫- ایوا 15 سالشه. ‫- تو وقتی 15 سالت بود چیکار می‌کردی؟
‫وزنه می‌زدم. ‫با رفیق‌هام می‌گشتم.
‫شوخی کردم، نه وزنه می‌زدم ‫نه رفیق داشتم.
‫ولی ایوا فرق می‌کنه.
‫می‌دونم ایوا فرق می‌کنه، ‫ولی پسرهای نوجوون همه یه‌جورن.
‫خب، هر دومون سعی داریم ‫ته‌توش رو در بیاریم، باشه؟
‫به نظرم باید به ایوا اعتماد کنیم.
‫- پس بیا آروم باشیم و... ‫- به من نگو آروم باشم.
‫- تو بدجور پات رو از گلیمت درازتر کردی. ‫- باشه.
‫تو یکی از داد و بی‌دادهای معروف مورگانیت رو شروع کردی ‫و من یکم تنهات می‌ذارم.
‫من داد و بی‌داد مورگانی شروع نکردم.
‫دارم به صلاح بچه‌ام عمل می‌کنم.
‫ایوا دختر منه.
‫درسته. ‫منم فقط پرستار بچه‌ام.
‫من اینو نگفتم.
‫منظورم این نبود. ‫تو...
‫میشه لطفا برگردی اینجا تا بتونیم...
‫خیلی‌خب.
‫زندگی ادواردو کلا جور در نمیاد.
‫دیر کردم. ببخشید. ‫ببخشید دیر کردم.
‫امروز صبح خیلی درگیر بچه‌ها بودم، ‫ولی کی به این اهمیت میده؟
‫کی به بچه‌ها اهمیت میده؟
‫- دونات آوردم. ‫- ایولا.
‫اصلا همیشه دیر کن.
‫اووه. چقدر حق انتخاب دارم.
‫دونات لعاب‌دار هیچوقت ناامید نمی‌کنه، درسته؟
‫- هیچوقت. ‫- نه.
‫شاید امروز دونات ترافلی بخورم.
‫- ممکنه روزش باشه. ‫- آره. مطمئن نیستم. اون دونات ژله‌ایه...
‫- یه دونات بردار دیگه. ‫- باشه.
‫گزارش پزشکی قانونی رسید.
‫علت مرگ ادواردو کورتز غرق شدنه
‫که اثرات نوشیدنی‌ای توی بدنش بوده.
‫تو ویدئوی دوربین مداربسته که همراه آیریس بود ‫به نظر نئشه نمیومد.
‫کافه‌چی گفت که تو حالت عادی نبوده.
‫ممکنه بخاطر آلپرازولام‌هایی باشه که ‫آزمایشگاه توی بدنش پیدا کرده.
‫روی لیوان‌ هم پسماند دارویی پیدا کردن.
‫خب، عوارض جانبی اصلی آلپرازولام ‫خواب آلودگی و سرگیجه‌ی شدیده.
‫بازم اون شب هیچکس به جز دکتر بومن ‫واسه ورود به اتاق از کلید کارتی استفاده نکرده.
‫ولی دوربین‌ها ثابت کردن که اون قاتل نیست.
‫اگه قاتل به طریقی وارد اتاق شده که ‫نیازی به کلید کارتی نبوده؟
‫چی داری میگی، مورگان؟
‫منظورم اینه که قاتل از طریق پنجره ‫وارد اتاق شده.
‫اتاق در طبقه‌ی چهارمه.
‫یارو باید مرد عنکبوتی بوده باشه.
‫واقعا، آز؟ ‫من دونات آوردم.
‫ببینین، کار آسونیه؟ ‫نه.
‫ولی شدنیه؟ ‫به نظر من که آره.
‫دقیقا اینجا.
‫وقتی خودم اونجا بودم ندیدمش،
‫چون یه عکاس صحنه جرم ‫جلوم وایساده بود.
‫ولی می‌بینین؟
‫- به چی داریم نگاه می‌کنیم؟ ‫- دستگیره‌های پنجره.
‫می‌بینین؟ ‫به جز این یکی بقیه به سمت چپ پیچونده شدن،
‫که به سمت راست پیچونده شده، ‫که یعنی قفل نیست.
‫قاتل ممکنه کارش رو کرده باشه ‫و بعد از پنجره رفته باشه بیرون
‫ولی نتونسته از بیرون قفلش کنه.
‫ولی اتاق تو طبقه‌ی چهارمه، مورگان.
‫دیگه چه سرنخ‌هایی داریم؟
‫وضعیت مالی کورتز.
‫بررسی اولیه نشون داد که هیچی بدهی‌ای نداره.
‫تو یه آپارتمان لوکس زندگی می‌کرده.
‫یه ماشین درب و داغون داشته.
‫آره. اون کت و شلوارهای قدیمی می‌پوشیده ‫و می‌داده ترمیم‌شون کنن تا گرون قیمت به نظر بیان.
‫خیلی‌خب. ‫بیشتر درمورد وضعیت مالیش تحقیق کنین.
‫آز، تو پیگیر فرضیه‌ی پنجره مورگان شو.
‫ایول!
‫بفرمایید، قربان.
‫- ممنون. ‫- اوهوم.
‫چراغ زرد بود. ‫می‌تونستی حرکت کنی.
‫هی. خبر بزرگی دارم.
‫تازه از هتل برگشتم.
‫مدیر هتل گفت قانون ماست که نظافتچی‌ها ‫باید هر روز صبح
‫بعد از تموم کردن نظافت ‫پنجره‌ها رو قفل کنن.
‫پس اگه پنجره‌ای قفل نبوده، ‫حتما همون روز خود مهمون بازش کرده.
‫- پس قفلش رو باز کرده بودن. ‫- اوهوم.
‫ولی سوال این نیست که پنجره باز بوده یا نه.
‫سوال اینه که کسی می‌تونسته خودش ‫رو به پنجره برسونه یا نه؟
‫به نظر من که می‌تونسته.
‫من که نه، ولی یکی می‌تونسته.
‫ببینین، پنجره‌ها فرو رفته‌ان ‫و کلی هم لبه دارن.
‫بین اونا هم کلی شکاف و تو رفتگی هست.
‫ولی اینو ببینین.
‫اون چیه؟ ‫پودر؟
‫آره، پودره. ‫منیزیم کربناتـه.
‫- پودریه که صخره‌نوردها ازش استفاده می‌کنن. ‫- هی، بچه‌ها.
‫باشه. ممنون.
‫می‌خواستین بیشتر پیگیر وضعیت مالی ادواردو کورتز بشین؟
‫تازه فهمیدم که اون طی سال گذشته ‫از طرف زنی به اسم گلندا واکر
‫چک‌هایی با ارزش بیش از 200 هزار دلار سپرده گذاشته.
‫آدرس زنه.
‫همینجاست.
‫حس می‌کنم یه آسایشگاه
‫جایی واسه فعالیت مجرمانه نیست.
‫پلیس لس آنجلس. ‫این اتاق گلندا واکره؟
‫بله.
‫میشه چندتا سوال ازش بپرسیم؟
‫می‌تونین سعی کنین.
‫گلندا، تو کسی به اسم ادواردو کورتز می‌شناسی؟
‫ببخشید، نمی‌شناسم. ‫باید بشناسم؟
‫ارنست لوزانو چی؟
‫اوه، آره.
‫ارنست نامزد منه.
‫برنامه ریخته بودیم که با پرواز ‫به مکزیکوسیتی بریم.
‫الاناست که بیاد دنبالم.
‫اوه.
‫میشه ازت بپرسم که چرا 200 هزار دلار بهش دادی؟
‫چیکار کرده؟
‫مامان؟ راست میگه؟
‫واسه خونه‌مون در مکزیکوسیتیـه.
‫من نصف خودم رو به ارنست دادم ‫و اون ترتیب همه‌چیز رو میده.
‫خونه یه اتاق مهمون قشنگ هم واسه کایل داره.
‫اوه.
‫کایل، میشه خصوصی صحبت کنیم؟
‫آره.
‫چند وقته که اون اینطوریه؟
‫تقریبا یک سال پیش ‫دکترها بیماری مادرم رو تشخیص دادن.
‫داره بدتر میشه. ‫دکترها می‌گن زوال عقلـه.
‫آره. ‫تو تا حالا ارنست رو دیدی؟
‫نه. نه، وقتی تازه باهم آشنا شده بودن ‫من شمال زندگی می‌کردم.
‫پس مامانم که مریض شد. ‫دیگه خبری از یارو نشنیدم.
‫ما باید یه حد و مرزی تعیین کنیم،
‫چون کارادک همین چند شب پیش اینجا بود.
‫من یه سوالی درمورد رومن دارم.
‫اینه.
‫- کار رومنـه. ‫- اوهوم.
‫بال پرنده‌ست یا دم ماهیه؟
‫جون من بگو که بال پرنده‌ست.
‫50 دلار روش شرط بستم.
‫- بال پرنده‌ست. ‫- ایول!
‫درواقع یه ققنوسـه. ‫می‌خوای کلش رو ببینی؟
‫راستش آره.
‫به جز شرطت به چیز دیگه‌ای هم مربوط میشه؟
‫یه ماه قبل از گم شدنش،
‫رومن بخاطر نقاشی کردن در یه محل غیرمجاز جریمه شده بود.
‫اون موقع، اون منطقه مرکز فعالیت‌های مجرمانه بود.
‫- خب، رومن خلافکار نبود. ‫- پس موندم که شاید چیزی توی اون منطقه دیده...
‫- که نباید می‌دیده. ‫- نمی‌دونم.
‫هیچی راجع‌بهش نگفت. ‫مطمئنم اگه بود می‌گفت.
‫اوه، وای.
‫- خفن نیست؟ ‫- واقعا خفنه.
‫نگهش دار. همه‌شون دستت باشه. ‫ممکنه مفید واقع بشن.
‫- عالیه. ‫- بیسکوییت‌ می‌خوری؟
‫مطمئن نیستم که سوالت جدیه یا نه.
‫- ولی اگه جدیه که آره. ‫- من سر بیسکوییت‌ شوخی ندارم.
‫من نگران روده‌هات نیستم. ‫[قوطی ویتامین]
‫فقط چیزهای خوشمزه رو جایی قایم می‌کنم ‫که بچه‌ها هیچوقت نگاه نمی‌کنن.
‫تو یه نابغه‌ای.
‫اگه من موقع بچه بزرگ کردن ‫اینو می‌دونستم،
‫کتاب‌هام پر از بیسکوییت می‌شدن.
‫هوم.
‫شرط می‌بندم تو فرهنگ لغت ‫کلی بیسکوییت میشه قایم کرد.
‫ممنون که اجازه دادی به هدیه‌ی باباییت نگاه کنم.
‫وای خدا. ‫چقدرن؟
‫تقریبی بگم. ‫50 هزار دلار.
‫ادواردو این پول رو از کجا آورده؟
‫فرضیه‌ی ناتمومیه،
‫ولی اون داشت دل زن‌های آسیب‌پذیر رو می‌برد ‫و سرشون کلاه می‌ذاشت.
‫برش دار ببر.
‫به اون زن‌ها پسش بده.
‫می‌خوای عکس‌های استنلی منو ببینی؟
‫معلومه که می‌خوام عکس‌های استنلیت رو ببینم.
‫وای چه نازن.
‫اون بابامه.
‫- برات جا گرفتم. ‫- ممنون.
‫- نوشیدنیت رو الان میارن. ‫- هوم.
‫شربت توت‌فرنگی با یخ.
‫- هوم. ‫- یه نوشیدنی عجیب واسه آدم عجیب‌ام.
‫آره. خب، لیوان‌هایی که توشون سِرو میشه عجیبن.
‫لیوان‌ها بد طراحی شدن.
‫واسه آدم‌هایی که دست‌های بزرگ دارن افتضاحن.
‫و تو چطوری نوشیدنی‌ام رو حدس زدی؟
‫من به مدت چند ماه تو بخش جرایم بزرگ نظافت انجام می‌دادم.
‫تو رو بهتر از خودت می‌شناسم.
‫- اوه، که اینطور؟ ‫- بله.
‫باشه. ‫خب، پس درموردم برام بگو.
‫تو ماشینت رو هر دو هفته یه‌بار
‫تو یه پمپ نزدیک به ایستگاه قطار اتحادیه پر می‌کنی.
‫عاشق ساندویچ فرنچ‌دیپ ساندویچیِ فیلیپ هستی.
‫- با دل و جون از 405 دوری می‌کنی. ‫- اوهوم.
‫و دونات موردعلاقه‌ات دونات نیست. ‫لقمه‌ی سیبـه.
‫هوم.
‫پس چرا صبحی واسه من لقمه‌ی سیب نیاورده بودی؟
‫هنوز تصمیم نگرفتم که ازت خوشم میاد یا نه.
‫چی اینقدر مهم بود که نمی‌تونستیم ‫تلفنی راجع‌بهش حرف بزنیم؟
‫آره.
‫پس ما می‌دونیم که ادواردو زن‌های پولدار و آسیب‌پذیر ‫رو گول می‌زد تا پولشون رو بالا بکشه.
‫و چه کسی با زن‌های پولدار و آسیب‌پذیر زیادی آشنا میشه؟
‫- یه کافه‌چی هتل. ‫- اوهوم.
‫- هی! ‫- آه. اوه.
‫چیکار می‌کنی؟
‫من برنمی‌گردم زندان.
‫آز، اسلحه رو غلاف کن.
‫- آره، از در جلویی بیرون رفتن. ‫- مورگان!
‫- در پشتی رو نگاه کنین. ‫- بله، خانم.
‫چرا بهم نگفتی که دارم وارد چه وضعیتی می‌شم؟
‫- خب، نمی‌دونستم که این اتفاقات می‌افته. ‫- ممکن بود چاقو بخورم.
‫خیلی‌خب. ‫به نظرم داری یه خرده بزرگش می‌کنی.
‫نه، بزرگش نمی‌کنم. ‫ممکن بود هر دومون بدجور صدمه ببینیم.
‫باشه، ولی اینطوری نشد، درسته؟
‫و راستی، چطوره یکم ازم قدردانی کنی؟
‫اوه، قدردانی. ‫بابت چی؟
‫من پیشرفتی توی پرونده بهت دادم.
‫اوه! ‫ممنون مورگان که به احمقانه‌ترین طرز ممکن
‫پیشرفتی توی پرونده بهم دادی.
‫آخه چطور کسی به باهوشی تو ‫اینقدر کارهای احمقانه می‌کنه؟
‫چرا همه حس می‌کنن حق اینو دارن که ‫به من بگن احمق؟
‫می‌دونی چیه؟ ‫من نیازی ندارم این حرفا رو تحمل کنم.
‫اونقدرهام به این شغل نیاز ندارم.
‫- باشه. این شغل هم نیازی به تو نداره. ‫- عالیه. من استعفا میدم.
‫- امکان نداره که مورگان استعفا داده باشه. ‫- من که اینطوری شنیدم.
‫با عصبانیت از هتل رفته.
‫کارادک اومد.
‫دافنه، بیا تو اتاق بازجویی پیشم.
‫آز، کاغذبازی‌ها رو شروع کن.
‫حمله، ضرب و جرح، اخاذی، ‫خرید و فروش اجناس دزدی.
‫و قتل ادواردو کورتز.
‫می‌دونیم که شما توی زندان هم‌سلولی بودین.
‫بعد از آزادی، رابطه‌ی تو با ادواردو چطوری بود؟
‫ببین، تو روی یه مأمور پلیس چاقو کشیدی.
‫اگه می‌‌خوای مدت زمان حبست رو کاهش بدی، ‫الان فرصتش رو داری.
‫وقتی آزاد شدم، وضع‌ام با کافه‌چی بودن خوب بود.
‫ولی می‌دونستم که اوضاع ادواردو خوب نبود.
‫اون داخل زندان کمکم کرده بود، ‫منم احساس کردم که بهش مدیونم.
‫وقتی کارم رو توی هتل شروع کرده بودم، ‫اون با یه نقشه اومد پیشم.
‫تا از زن‌های آسیب‌پذیر سوءاستفاده کنین.
‫من فقط آمار افراد احتمالی رو بهش می‌دادم.
‫بعدش دیگه هرکاری که ادواردو با این زن‌ها کرده ‫گردن خودشه.
‫ولی این وسط پورسانت می‌گرفتی.
‫آره خب، ولی هیچ ارتباطی با مرگش نداشتم.
‫من چرا باید دنبال کشتن ادواردو باشم؟
‫اون غاز من بود که تخم طلا می‌ذاشت.
‫پرادو اعتراف کرد که با مقتول‌مون ‫کلاهبرداری می‌کرده،
‫ولی وکیل گرفت، پس...
‫سرنخ دیگه‌ای نداریم؟
‫آره، چندتا داریم. ‫پیگیرشون می‌شم.
‫اوه، یه چیزِ دیگه. ‫مورگان استعفا داد.
‫استعفا نداده.
‫نه، خیلی واضح گفت.
‫بعد از حادثه‌ توی هتل حرف بارش کردم،
‫اونم با عصبانیت گذاشت رفت ‫و داد زد که نیازی به این شغل نداره.
‫برمی‌گرده. به این نیاز داره.
‫تو استعفا دادی؟
‫خب، اون داشت داد می‌زد. ‫منم داد می‌زدم.
‫نمی‌دونم. حس کردم بهم حمله شده.
‫- واقعا از اون شغل خوشم میومد. ‫- خوشت میومد؟ من عاشقش بودم.
‫کار خفنی بود و واسه مراقبت از بچه‌ها ‫بهم پول می‌دادن.
‫خب صبر کن، اگه پرستار بچه نیاز نداشتی ‫چرا گفتی این همه راه بیام اینجا؟
‫فقط می‌خواستم رو در رو بهت بگم که
‫واقعا بخاطر حرفی که اون شب بهت زدم ‫معذرت می‌خوام.
‫تو نزدیک‌ترین کسی هستی که ایوا ‫به یه پدر داره،
‫و همه‌ی ما خیلی خوش شانسیم که ‫تو رو توی زندگی‌مون داریم.
‫ممنون.
‫حالا اگه بتونی اینطوری از اداره پلیس لس آنجلس ‫عذرخواهی کنی،
‫مطمئنم که می‌تونی اون شغل نازنین رو پس بگیری.
‫مأمورهای لس آنجلس رئیس‌بازی در میارن.
‫خودت که می‌دونی نسبت به اینکه ‫یکی بهم دستور بده چه حسی دارم.
‫خوب می‌دونم.
‫فست فود هات‌داگ آن عه استیک.
‫شرکت اچ اند آر بلاک. ‫مجیک کسل.
‫کایزر پرمننته سانست، ‫کایزر پرمننته کولور سیتی.
‫- کایزر پرمننته... ‫- فهمیدم. من زیاد استعفا میدم.
‫خب، یه فکری براش می‌کنیم.
‫ولی به نظرم باید بهت بگم ‫دیروز که رفتم دنبال بچه‌ها،
‫شنیدم الیوت داشت پیش همکلاسی‌هاش ‫پز می‌داد که مامانش کارآگاهه.
‫تا حالا نشنیده بودم که الیوت ‫بخاطر بابای مربی آموزشگاه رانندگیش
‫یا مامان نظافتچی‌اش پُز بده، تو شنیدی؟
‫باید بهش بگیم دیگه پز نده که مامانش پلیسه.
‫همه فکر می‌کنن که خبرچینـه.
‫ممنون که عذرخواهی کردی.
‫خدافظ.
‫وکیل پرادو خیلی واضح گفت که ‫خبری از اعتراف نیست.
‫آره، مشکلی نیست. ‫اون قاتل ما نیست.
‫ممکن نیست که در زمان مرگ مقتول ‫توی اتاق هتل بوده باشه.
‫پرسنل هتل دلیل موجهش رو تایید کردن ‫و قراره برامون فیلم دوربین امنیتی...
‫- طبقه‌ی پایین رو بفرستن... ‫- و ناخن‌هاش.
‫- گفته بودم. ‫- مرسی.
‫من می‌دونم کدوم رو بردارم.
‫میشه لطفا برگردیم سر پرونده.
‫آره. ‫همونطور که داشتم می‌گفتم، ناخن‌هاش.
‫خب چی؟
‫مقتول رو با چنگ زدن نکشته بودن، مورگان.
‫نه، اینطوری کشته نشده.
‫ولی برای بالا رفتن از فضای بیرونی یه هتل
‫و وارد پنجره‌ طبقه‌ی چهارم شدن،
‫قاتل باید ناخن‌های کوتاهی داشته باشه.
‫کافه‌چی ناخن‌های بلند گیتاریستی داشت.
‫ولی می‌دونین کی ناخن‌های کوتاه داره؟
‫- من. ‫- منم همینطور.
‫ناخن‌های همه‌ی ما کوتاهه.
‫خب که چی؟ همه‌مون قاتلیم؟
‫- منظورت چیه، مورگان؟ ‫- این سوال واسه کارادکـه.
‫می‌دونی که کی ناخن‌های کوتاه داره؟
‫اعضای باشگاه صخره‌نوردی لانگ‌بیچ.
‫کایل.
‫- توضیح بدین. ‫- کایل صخره‌نورده.
‫به راحتی می‌تونست تا پنجره بالا بره.
‫یواشکی رفته بالا سر ادواردو. ‫به زور زیر آب نگهش داشته.
‫کایل بخاطر مادرش دنبال انتقام بوده.
‫دافنه، آز، برین کایل واکر رو دستگیر کنین.
‫فوراً بیارینش اینجا.
‫کارت عالی بود، مورگان.
‫کارآگاه، اعتراف رو بگیر و پرونده رو ببند.
‫فکر می‌کردم استعفا داده بودی.
‫- اوه، اون که آره. ‫- هوم.
‫ولی تو بهم نیاز داری، قبول کن.
‫- کارت خوب بود، مورگان. ‫- ممنون.
‫نمی‌تونستی تنهایی انجامش بدی.
‫چی گفتی؟
‫گفتم، "نمی‌تونستی تنهایی انجامش بدی".
‫کایل. ‫کایل نمی‌تونست به تنهایی انجامش داده باشه.
‫اون تو هیچ کدوم از دوربین‌های امنیتی دیده نشده.
‫اون همدست داشته، ‫یکی که تو نوشیدنی ادواردو دارو ریخته بود.
‫یکی که پنجره رو باز گذاشته بود.
‫یکی که اون شب از قبل داخل اتاق بود.
‫من که یه بار ماهیت ارتباط‌مون رو توضیح دادم.
‫بله. ولی اونجاش که به ادواردو ‫390 هزار دلار داده بودی رو نگفتی.
‫ما می‌دونیم که اون بهت دروغ گفته بود.
‫می‌دونیم که پولت رو بالا کشیده بود.
‫چیزی که می‌خوایم بدونیم اینه که ‫چطور با کایل واکر آشنا شدی؟
‫خب کایل، تو چطور با دکتر آیریس بومن آشنا شده بودی؟
‫من توی هتل با کایل آشنا شدم.
‫شروع کردم به زیر نظر گرفتن جایی که ‫می‌دونستم با این مرد جدیده آشنا شده.
‫و اونجا با آیریس آشنا شدی؟
‫اون همراهش بود.
‫من فقط می‌خواستم کلاهبرداریش رو خراب کنم.
‫پس سعی کردم بهش هشدار بدم، ‫ولی...
‫دیگه دیر بود.
‫تا اون موقع پول زیادی بهش داده بودم.
‫خجالت‌زده بودم. ‫عصبانی بودم.
‫ولی کایل دنبال انتقام بود.
‫دارم میگم که تلافیش رو سرش در بیاریم.
‫اون نقشه‌ی کشتنش رو مطرح کرد.
‫کار آیریس بود. ‫اون دنبال انتقام بود.
‫پلیس نمی‌تونه کمکمون کنه.
‫می‌تونستی اینو به مقامات اطلاع بدی.
‫ما می‌تونستیم کمکت کنیم.
‫کمک؟ ‫هیچکس نمی‌تونست بهم کمک کنه.
‫یه روز من زنِ عشق زندگیم بودم،
‫و فرداش دیگه اون از دنیا رفت.
‫من 6 ماه آزگار قانع شده بودم که ‫دیگه مثل قبل نمی‌شم،
‫چه برسه به اینکه دوباره عاشق بشم.
‫و بعد از بین این همه جا، ‫تو کافه‌ی یه هتل با ارنست آشنا شدم.
‫اون خوشی رو به زندگیم برگردوند.
‫و در عوض، من همه‌چیزم رو بهش دادم.
‫گفت که پولم قراره خرج خونه تفریحی‌مون ‫در مکزیکوسیتی بشه.
‫پس وقتی که کایل درمورد کلاهبرداری بهم گفت، ‫منم...
‫تصمیم گرفتم حقم رو پس بگیرم.
‫ببین، قضیه هم همینجاست، کایل.
‫مهم نیست که چیه جریان فکر کی بوده.
‫هر دوتون شریک جرمین.
‫میشه یه سوالی ازتون بپرسم؟
‫آخه چه جور مردی از زنی سوءاستفاده می‌کنه که ‫حافظه‌اش به قدری از بین رفته
‫که اصلا نمی‌دونه کیه یا کجاست؟
‫کی مادری رو هدف قرار میده که ‫حافظه‌اش به قدری ضعیف شده
‫که پسر خودش رو یادش نمیاد؟
‫بیخیال، کایل. ‫وقتشه بریم.
‫هی، صبر کن. ‫صبر کن، صبر کن، صبر کن.
‫قبل از اینکه منو زندانی کنین ‫یا هرکاری که قراره انجام بدین...
‫باید با مامانم خداحافظی کنم.
‫آماده‌ست.
‫سلام مامان، من الان تو کلرادو ام.
‫شغل رو گرفتی.
‫آره، داری به کارمند جدید پارک ملی راکی‌مانتن نگاه می‌کنی.
‫اوه، این خیلی عالیه، عزیزم.
‫تو همیشه دلت می‌‌خواست بری اونجا زندگی کنی.
‫من دیگه نمی‌تونم بهت سر بزنم.
‫ولی بهت زنگ می‌زنم، باشه؟ ‫جویای حالت می‌شم.
‫بهم قول میدی که به سلامتیت برسی...
‫تو زیادی نگران من میشی. ‫همیشه اینطوری بودی.
‫من چیزیم نمیشه.
‫هی، دوستت دارم مامان.
‫اوه، منم دوستت دارم.
‫کارادک، من اشتباه می‌کردم.
‫- تو یه ربات پلیس بی‌احساس نیستی. ‫- هوم.
‫فقط یه ربات پلیس معمولی‌ای.
‫خب، فردا می‌بینمت.
www.Doostihaa.com