اوه، باغچه‌ی من بی‌نقصه.
مطمئنم که جایزه‌ی اول رو می‌برم
تو مسابقه‌ی باغچه‌آراییِ امسالِ بیکینی باتم:
یه سفرِ لوکس به کفِ دریای مدیترانه.
حمامِ آفتاب گرفتن،
مالیدن روغنِ زیتون به بدنِ آفتاب‌گرفته‌ام،
خوردنِ انگورِ تازه از روی شاخه،
و از همه بهتر،
نبودنِ باب اسفنجی.
سلام، اختاپوس.
باب اسفنجی! از کجا...
چی-چی-چی می‌خوای؟
می‌خواستم بهت بگم که چقدر عاشق باغچه‌ات شدم.
واقعاً؟
خب، ممنونم، باب اسفنجی.
اوه آره، گل‌ها واقعاً اینجا رو صفا دادن.
ولی می‌دونی...
تو که گفتی عاشق باغچه‌ام شدی.
شدم!
فقط یه سری نکته دارم.
نکته؟
خب، اگه این‌قدر در موردش می‌دونی،
برو باغچه‌ی خودتو بکار.
فکرِ عالی‌ایه، اختاپوس.
همین الان دست به بیل می‌شم.
یوهو!
همف!
صبر کن، نکنه باب اسفنجی
واقعاً تو باغبونی کارش درست باشه؟
نه بابا.
اون نه چشمِ هنری داره، نه دستِ گل‌کاری،
نه عقلِ درست‌حسابی که بخواد با من رقابت کنه.
یه خوابِ زیبایی نیاز دارم.
باید وقتی جایزه‌ی اول رو می‌گیرم تر و تازه به نظر برسم.
یه خوابِ زیباییِ بعد...
آه، چه با طراوت بیدار شدم!
و... این دیگه چیه؟
نظرت راجع به باغچه‌ام چیه؟
تو الهام‌بخشِ من بودی.
اوه خدای...
خیلی قشنگه.
چی گفتی، اختاپوس؟
اِم، گفتم، اُه، برای یه آماتور بد نیست.
حالا، تنهام بذار!
گفت بد نیست.
آخه چرا تشویقش کردم؟
اگه هنوزم می‌خوام برنده بشم،
باید سطحِ باغبونیم رو ببرم بالا!
هان؟
تو چطوری این کارو می‌کنی؟
تو حتی دستِ گل‌کاری هم نداری.
راست می‌گی، ندارم.
ولی به جاش انگشتِ پایِ گل‌کاری دارم.
انگار اگه بخوام تو این مسابقه برنده بشم،
وقتشه از قدیمی‌ترین ترفندِ
کتابچه‌ی راهنمای باغبانی استفاده کنم...
خرابکاری.
اختاپوس؟ داری چیکار می‌کنی؟
چیه، باغبونی بدونِ ابزار خیلی سخته؟
آره. برای همین مالِ تو رو قرض گرفتم.
"اموالِ اختاپوس."
معلومه.
پسر، قطعاً چیزای زیادی در مورد باغبونی هست
که من نمی‌فهمم.
بذار ببینم وقتی باغچه‌ات زیرِ بذرِ
علف‌های هرز خفه می‌شه، چطوری رشد می‌کنه.
داره کار می‌کنه!
چی؟ حتماً روی این بذرها برچسبِ اشتباه زدن!
دیگه تمومه.
دیگه از اختاپوسِ مهربون خبری نیست.
وقتشه سلاح‌های سنگین رو بیارم بیرون.
خیلی خب، بچه‌زرنگ،
بذار ببینم باغچه‌ات می‌تونه از دستِ یه ابرِ رادیواکتیو جونِ سالم به در ببره.
داره کار می‌کنه.
اوه، باید نزدیک‌تر بشم.
شاید من دستِ سیاه و خرابکار دارم!
چی؟
چطوری باغچه‌اش داره هی قشنگ‌تر می‌شه؟
حتی گیاهِ کلارینتش هم از من بهتر ساز می‌زنه.
اوه، نه. وقتشه داورهای مسابقه‌ی باغچه‌آرایی
بیان برای بازدید.
حالا من چطوری اون سفرِ مدیترانه رو ببرم؟
باغچه‌ی من نابود شده.
من یه بازنده‌ام!
مگه اینکه...
اون کارِ وحشتناک رو بکنم...
سلام، اختاپوس! باغچه چطوره؟
افتضاح! کاملاً نابود شده!
تو باید...
باید کمکم کنی، باشه؟ کمکم کن!
معلومه، اختاپوس. باعثِ افتخارمه.
اوه، خدای من. این خیلی...
آوان-باغچه‌ست!
چطوری این کارو کردی، باب اسفنجی؟
چطوری باغچه‌ات رو به این سرعت رشد دادی؟
اول، مطمئن می‌شم که تک‌تکِ بذرها
می‌دونن که بهشون عشق می‌ورزم.
اوه، پسر. و بعدش؟
بعدش روی همه‌چیز این فرمولِ معجزه‌آسای رشد گیاه رو اسپری می‌کنم
که از یه کاهن تو جشنواره‌ی رنسانس خریدم.
داری شوخی می‌کنی.
اوه نه، من هیچ‌وقت در مورد کاهن‌ها شوخی نمی‌کنم.
نگاه کن.
در همین حین، اون‌طرف شهر...
هوم...
-هوم! -هوم.
-اوهوم. -هوم.
هوم.
بچه‌ها، بهشون نشون بدین با چی طرفن.
داورها متوجه نمی‌شن
اگه یه اسکناس یک دلاری
از درختِ پولِ من کم بشه!
پول، پول، پول!
پول، پول، پول، پول!
به رفتن ادامه بدین.
مشکل چیه؟
تا حالا یه باغچه‌ی چام (آشغالی) ندیدین؟
اوه!
چرا این‌قدر طولش می‌دی؟
داورها دارن می‌آن این‌طرف!
آدم نمی‌تونه تو کارِ مادرِ طبیعت عجله کنه.
تماشا کن!
مراقب باش، اختاپوس، این ماده خیلی قویه.
آره، آره، می‌دونم! حالا بزن به چاک، بچه.
اوه، عالی شد، خدا کنه این ماده لکه نندازه!
خیلی زیباست!
و خیلی هم خیالی و بامزه‌ست!
-اوهوم! -اوهوم! هوم.
-اوهوم. -اوه، قطعاً!
خوشحالم که خوشتون اومده!
فکر کنم باید جایزه‌ی اول رو
همینجا و همین الان بدیم.
اوه، من مسابقه نمی‌دم.
من فقط برای هیجانش باغبونی می‌کنم.
تازه، جواهرِ واقعیِ باغچه‌های بیکینی باتم
خونه‌ی بغلیه.
واقعاً؟
واقعاً شکوهمنده!
نفسم رو بند آورده!
واقعاً خوشتون اومده؟
هان؟
کی بود گفت؟
این بالا.
به این می‌گن تعهدِ واقعی به باغبونی.
این شگفت‌انگیزترین چیزیه که تا حالا دیدم.
آره! من زیبام!
به من خیره بشین!
باید جایزه‌ی اول رو بهش بدیم.
-موافقم! -موافقم!
تبریک می‌گم، اختاپوس!
می‌دونستم از پسش برمی‌آی.
من بردم؟
واقعاً بردم!
دریای مدیترانه، دارم می‌آم!
صبر کن، من تو زمین ریشه زدم.
چطوری می‌تونم برم سفر وقتی تو زمین ریشه زدم؟
هوم، نکته‌ی خوبیه.
فهمیدم! سفر رو می‌دیم به این دوستت
به نمایندگی از تو.
برای من که عالیه!
هان؟
ممنون، اختاپوس!
حسابی روت حساب کن که قراره خیلی بهم خوش بگذره...
به جای تو!
خب، حداقلش اینه که یه کم آرامش و سکوت گیرم می‌آد.
هی، برین کنار! تمومش کنین! بس کنین!
گاز گرفتن رو تموم کنین!