‫امروز صد روز می‌گذره از ناپدید شدن ‫معمار جوان، نکانه لوپس.
‫برای نکانه لوپس چی اتفاق افتاد؟
‫با تو کار می‌کرد، نه؟
‫- مامان، یکی دیگه هم هست! ‫- همه‌ی اینا رو تو گرفتی؟
‫لعنتی. هنوز خرابه؟
‫- چی شده؟ ‫- ماشینمو خراب کردن.
‫کاپوتش داغون شده.
‫نمی‌دونم دیگه چی بگم. ‫کار من نبود، گونزالو.
‫این‌ها برای توئه.
‫منو یادت نمیاد؟ ادو؟ ادواردو سیلوا؟
‫آنجلا؟
‫همه چی خوبه؟
‫دخترا.
‫ایراتی؟
‫مایا؟
‫سلام، گونزالو هستم. الان نمی‌تونم ‫پاسخ بدم. لطفاً...
‫۹۱۱، وضعیت اضطراری شما چیه؟
‫سلام، زنگ زدم چون دختراهام گم شدن.
‫- لطفاً اسمتون؟ ‫- آنجلا رکارته.
‫آنجلا، چی شده؟
‫نمی‌دونم. اینجا نیستن.
‫فکر می‌کنم اون بردتشون.
‫- کی؟ ‫- پدرشون.
‫شوهرتون بچه‌ها رو برده؟
‫- ببخشید، یکی داره بهم زنگ می‌زنه. ‫- الو؟
‫- گونزالو. ‫- بله؟
‫- کجایی؟ ‫- خب کجای دیگه می‌تونم باشم؟
‫دخترا کجان؟
‫با من، روی قایق.
‫آه، عالی. و به من نگفتی؟
‫دیروز بهت گفتم.
‫نه، نگفتی. ‫هیچی نگفتی!
‫سر شام دربارش حرف زدیم.
‫- این‌که بریم ماهیگیری. ‫- نه.
‫گفتم بیا. یادت میاد؟
‫تو گفتی نه ‫و گفتی ناهار بندر می‌بینیم همدیگه رو.
‫آنجلا.
‫یادت نمیاد؟
‫حالت خوبه؟
‫واقعاً اینو بهم گفتی؟
‫می‌دونی چی شد؟
‫به پلیس زنگ زدم چون فکر می‌کردم ‫شوهرم بچه‌هامون رو دزدیده.
‫نمی‌فهمم چرا این کارو می‌کنی.
‫از خودش نپرسیدی؟
‫آره، از خواب پا شدم و گفتم،
‫«صبح بخیر، عزیزم. ‫راست می‌گن می‌خوای منو بکشی؟»
‫باشه.
‫هنوز حرفمو باور نداری؟
‫تو کی هستی؟
‫منظورت چیه؟
‫من پول لازم دارم. ‫خواهرم مریضه. نمی‌فهمی؟
‫برای همین قبول کردم.
‫به خدا من عوضی نیستم.
‫لطفاً باورم کن.
‫ادامه بده.
‫در واقع اهل باریکا هستم، ‫خانواده‌م هم همون‌جان.
‫- باریکا؟ ‫- آره.
‫اون خونه تنها دارایی ماست.
‫گونزالو و دو تا عوضی یه روز پیداشون شد ‫و گفتن خونه مال ما نیست.
‫یه مشت مدرک نشونمون دادن
‫و گفتن زمین مال اوناست ‫و باید اون‌جا بسازن.
‫گفتن هیچ حقی نداریم اون‌جا باشیم.
‫تو ماشینشو خراب کردی؟
‫وقتی با اون کت‌وشلوار و ماشینش دیدمش، ‫دلم می‌خواست کله‌شو له کنم.
‫می‌دونی چی گفت؟
‫گفت اگه این‌قدر تشنه‌ی کشتنی، ‫لااقل بابتش پول بگیر.
‫بعد بهم پیشنهاد داد ‫۲۰۰ هزار یورو بده تا تو رو بکشم.
‫- ۲۰۰ هزار؟ ‫- ۲۰۰ هزار.
‫چی؟
‫هنوز باورم نداری؟
‫نقشت چی بود؟ ‫می‌خواستی چطور انجامش بدی؟
‫گونزالو می‌خواست تو خونه‌ی خودت باشه، ‫ولی من بهش اعتماد نداشتم.
‫جاشو عوض کردم.
‫یه جا که تنها باشیم.
‫پس منو بردی خونه‌ی دوستت؟
‫فهمیدم.
‫عجیبه همون‌جا انجامش ندادی. ‫من که کارت رو راحت کرده بودم.
‫درسته.
‫کارمو راحت کردی.
‫اما نتونستم انجامش بدم.
‫ساعت‌ها تلفنی ‫درباره‌ی تو حرف زدیم.
‫تماس‌ها و همه‌ی جزئیات ‫حتماً یه‌جا ثبت شده.
‫نمی‌تونی قانعم کنی که اون قاتله.
‫باشه، قبول.
‫ولی گوشیش رو بگرد.
‫بگردش.
‫- به من اعتماد کن، لعنتی. ‫- دیگه نمی‌خوام ببینمت.
‫گوشیش رو نگاه کن، آنجلا.
‫لطفاً نگاهش کن. به حرفم گوش بده.
‫گوشیش.
‫ایچی.
‫الو.
‫می‌دونم، ببخشید. دخترا مریض بودن.
‫آره.
‫قول می‌دم. ‫شام بعدی با دخترا رو از دست ندم.
‫زنگ زدم چون به یادت بودم.
‫آره.
‫راستی، ‫کسی تو شهر سراغ منو گرفته؟
‫چیزایی از جوونی‌مون، ‫یا از دوران دبیرستان.
‫نه، کسی نپرسیده؟
‫نه. همه‌چی خوبه.
‫می‌تونم بعداً زنگ بزنم، عزیزم؟
‫فقط اینکه... ‫آره، بعداً زنگ می‌زنم. ببخشید.
‫سلام منو به همه برسون. آره، زنگ می‌زنم.
‫پشیمون شدی از کلاس‌های قایقرانی؟
‫آره.
‫ولی پسرم عاشق این ورزشه، ‫دیگه چی کار می‌تونم بکنم؟
‫یه‌کم خشک و رسمی‌ان.
‫ولی بعضیاشون خوبن.
‫پس تحملشون می‌کنی.
‫من فقط به یه نفر علاقه دارم، ‫ولی از دستم دلخوره.
‫واقعاً گزارشش نکردی؟
‫من گونزالو رو گزارش نکردم.
‫اگه لازم باشه هزار بارم می‌گم.
‫منو خوب می‌شناسی. ‫هرگز گزارش ناشناس نمی‌دادم.
‫- باشه. ‫- نه، باشه نداریم.
‫گزارش سوءاستفاده بوده. ‫چی داره می‌شه؟
‫هیچی. یه سوءتفاهمه.
‫آنجلا، هیچ‌کس سوءاستفاده رو ‫به‌عنوان سوءتفاهم گزارش نمی‌کنه.
‫استر، گونزالو دشمن زیاد داره. ‫آدما بهش حسادت می‌کنن. خودت می‌دونی.
‫چیزی نیست.
‫فقط نمی‌خوام دخترا ‫ازش باخبر بشن.
‫واقعاً.
‫اگه هر چیزی خواستی، ‫لطفاً بهم زنگ بزن.
‫یا بیا شرکت، با هم حرف بزنیم، باشه؟
‫آنجلا!
‫میام، ویسنته.
‫- زنگ می‌زنم برای قهوه. ‫- بهتره این کارو بکنی.
‫بعداً می‌بینمت.
‫نگاه کن.
‫- اون چیه؟ ‫- اینو ببین.
‫- این ماهی‌های مرکب رو ببین. ‫- واو.
‫- بیا، نشونت می‌دم چطور آماده‌شون کنی. ‫- آره. بلد نیستم.
‫مثل آب خوردنه.
‫ببین. اول از همه،
‫دل‌وروده‌ش رو این‌جوری دربیار.
‫مواظب باش جوهرش نپاشه.
‫استخوان وسطش رو دربیار.
‫حالا مهم‌ترین بخش.
‫ببین، این‌جوری می‌گیریش،
‫این‌جوری،
‫و مثل جوراب برش می‌گردونی.
‫با آب می‌شوریش، ‫مواد رو می‌ریزی توش و تموم. آماده‌ست.
‫ببین، قبیله‌ت رسید.
‫صبح خیلی با باباشون ‫خوشحال بودن.
‫- مامان! ‫- سلام، عشقم.
‫- سلام، عزیزم. ‫- سلام.
‫چیکار کردین؟
‫- کلی کار. ‫- آره؟
‫ببین، یه طناب اضافه پشتش بود، ‫خودم گره‌ش زدم.
‫- خودت تنهایی؟ ‫- آره.
‫- با گره کَو. ‫- گره کلاو درسته.
‫- ساکت شو. لااقل بلدم یه گره بزنم. ‫- باشه.
‫به مامان گفتی چی دیدیم؟
‫- دلفین‌ها! ‫- چه‌جوری بودن؟
‫- خیلی بزرگ بودن. ‫- خیلی بزرگ.
‫غول‌پیکر بودن.
‫گونزالو، نیزه و دخترا؟
‫«نیزه»؟ چه نیزه‌ای؟
‫این سه‌شاخه‌ست. بابا کیه؟
‫پوزیدون.
‫- پادشاه دریاها! ‫- پادشاه دریاها!
‫خب، وقت ناهاره. ‫بیاید پاهاتون رو بشوریم.
‫ببینم.
‫اینم از این.
‫آفرین. حالا اون یکی.
‫آنجلا.
‫کمکم کن پایین قایق رو جمع‌وجور کنیم.
‫باشه.
‫تموم شد. بعدی.
‫چیکار می‌کنی؟
‫- هیچی. ‫- چرا این‌قدر طولش دادی؟
‫اوه، باورم نمی‌شه.
‫لورا از زمان رگاتا می‌گفت ‫شالش رو جا گذاشته.
‫- گفتم جا نذاشته و ببین. ‫- مال لوراست؟
‫مگه نگفتم لورا؟
‫امروزت چته؟
‫بیا، ناهار بخوریم.
‫به خدا چشم‌هاش تکون خورد.
‫بس کن.
‫تکون خورد. چشم‌هاش تکون خورد.
‫جست‌وجو برای نکانه ادامه دارد
‫بس کن.
‫مامان، مایا می‌گه زنده‌ست.
‫گوش نمی‌ده. سرش تو گوشیشه.
‫- لمسش کن. ‫- نه!
‫دخترا، بسه. بشینید.
‫ایراتی، دستتو بده من.
‫ماهی رو لمس کردی، ‫بعدش موهات رو هم لمس می‌کنی.
‫ببخشید، عشقم، ‫رفتم وسایل رو بذارم تو ماشین.
‫فرناندو و لورا رو دیدم ‫و حواسم پرت شد.
‫- لورا؟ ‫- خیلی خوب به نظر میاد.
‫- شالش رو بهش پس دادی؟ ‫- قشنگ شده.
‫بیاید عکس بگیریم.
‫شال لورا رو بهش دادی؟
‫حتماً. چرا؟
‫- هیچی. ‫- لبخند بزنید، دخترا.
‫چطوره؟
‫شاید یه‌کم خشکه؟
‫گرسنه‌تونه؟
‫- آره. ‫- آره.
‫چیکار می‌کنی؟
‫ویسنته اینا رو بهم داد، ‫حیفم اومد فریز کنم.
‫مشکلی داری؟
‫درست انجامش نمی‌دی. خودم انجام می‌دم.
‫نه. از زیرزمین یه بطری نوشیدنی بیار. ‫با این خیلی خوب میشه.
‫نوشابه کره ای.
‫وارد کردن رمز عبور
‫پیام‌ها
‫- یکی داره بهت زنگ می‌زنه. ‫- چرا دست زدی بهش؟
‫داشتم می‌آوردمش بدم بهت.
‫- نگاهش کن. ‫- ببخشید. بفرما، از این استفاده کن.
‫جدی می‌گی؟
‫ببخشید.
‫گورکا، چی شده؟
‫دخترا، هر روز باید ‫کوله‌هاتون رو گم کنید؟
‫اینجان.
‫- آنجلا. ‫- بله؟
‫- زود باش. دیر می‌شه. ‫- میام.
‫مهمونی فرداست. ‫این رو ببر خشک‌شویی.
‫- به بیگو میگم ببره. ‫- نه، بیگو نه.
‫دفعه‌ی قبل که انجام داد ‫افتضاح شد.
‫من می‌رم قهوه بگیرم.
‫پس بریم.
‫بجنب.
‫تا من نیومدم، هیچ‌کس تکون نمی‌خوره.
‫- باشه. ‫- باشه.
‫- فهمیدین؟ ‫- آره.
‫عالیه. خداحافظ.
‫خداحافظ.
‫- خداحافظ، عشقم. ‫- خداحافظ.
‫روز خوبی داشته باشی.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫اومدم مطمئن شم حالت خوبه.
‫- الان بادیگاردم شدی؟ ‫- آنجلا.
‫- گونزالو تا تمومش نکنه، ول نمی‌کنه. ‫- اگه دوباره ببینمت، به پلیس زنگ می‌زنم.
‫زنگ بزن. اون ‫یکی دیگه رو پیدا می‌کنه که انجامش بده.
‫قسم می‌خورم به پلیس زنگ بزنم، ادو.
‫شیفتگی انسان به جنایت،
‫این‌که چه کسی مرتکبش شده ‫و چرا این کار را کرده،
‫همیشه در طول تاریخ وجود داشته است.
‫در این پادکست بررسی می‌کنیم ‫چرا یک نفر ممکن است مرتکب قتل شود.
‫نگاهی ویژه می‌اندازیم ‫به کسانی که به قاتلان زنجیره‌ای معروف‌اند...
‫الو؟ کیه؟
‫باشه، عالیه.
‫به مامان بگو دارم میام ببینمش، ‫ولی یه‌کم دیرتر از چیزی که گفتم می‌رسم.
‫لازم نیست نگران باشه.
‫مرسی، ماریبل.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم. بفرما.
‫حال مامانت چطوره؟
‫یه برنامه‌ی درمانی با سگ‌ها شروع کرده، ‫و همین الان یه سگ بهش دادن.
‫- با سگ‌ها؟ ‫- آره.
‫فکر می‌کردم فقط با اسب‌ها این کارو می‌کنن. ‫چطوره؟ جواب داده؟
‫امیدواریم بده. تازه شروع کرده.
‫خوبه. خوشحالم.
‫گونزالو شالت رو بهت داده بود، نه؟
‫بذار فکر کنم. شالم؟
‫همونی که روی قایق‌مون جا گذاشته بودی.
‫شالی که روی قایق شما جا گذاشتم؟ ‫یادم نمیاد کدوم شال بود.
‫نه، ببخشید.
‫مال روسیوئه. ‫حواسم خیلی پرته.
‫اشکالی نداره.
‫مال منم همین‌طوره، ‫به‌خصوص با این بازسازی‌ها.
‫اون روز لوکا رو بردم مدرسه،
‫یه بوس بهش دادم و تازه فهمیدم ‫هنوز دمپایی خونه پاشه.
‫- امکان نداره. ‫- چرا.
‫صبر کن، یه‌کم شیرینی دارم. ‫عاشقشون می‌شی.
‫چه خوشگله.
‫چه پسر خوشگلی هستی.
‫مگه نه؟ آره.
‫خیلی حس خوبی داره.
‫سلام، مامان.
‫- سلام، مامان. ‫- سلام.
‫به اون چشم‌های کوچولو نگاه کن.
‫- مامان. ‫- اون فقط...
‫اون طوری نگاهم می‌کنه ‫که تو قبلاً نگاهم می‌کردی.
‫مامان.
‫- مامان. ‫- بله؟
‫میای با من و دخترا یه سفر بریم؟
‫- ماریبل چی؟ ‫- ماریبل هم میبریم.
‫می‌تونیم بریم جنوب، ‫مالاگا یا آلمریا.
‫دوست داری؟
‫چرا باید بریم آلمریا؟ ‫اون‌جا خیلی گرمه.
‫بهتره دخترا رو بیاری این‌جا.
‫همه‌اش قایق و مسخره‌بازیه با تو.
‫مگه نه، خوشگله؟
‫ایراتی؟
‫مایا؟
‫- ایرا... ‫- این‌جا دیگه کسی نیست.
‫- پس دختراهام؟ ‫- نمی‌دونم.
‫- می‌خوای کمک کنم دنبالشون بگردیم؟ ‫- آره، لطفاً.
‫ایراتی؟
‫مایا؟
‫ایراتی؟ مایا؟
‫- آنا، دختراهامو ندیدی؟ ‫- نه، ندیدم.
‫- حتماً این‌جا مشغول بازی‌ان. ‫- پیداشون نمی‌کنم.
‫کجان؟
‫- مطمئنم دارن بازی می‌کنن. ‫- از کجا می‌دونی؟
‫- گمشون کردی؟ ‫- آروم باش.
‫نه. واقعاً دو تا بچه رو گم کردی؟
‫مامان!
‫خدای من. کجا بودید؟
‫ترسوندینم.
‫هیچ‌وقت با کسی نرین. فهمیدین؟
‫با هیچ‌کس. فقط با من.
‫ایراتی دستشویی داشت.
‫باشه. نگران نباش. ببخشید ترسوندمت.
‫بابا!
‫دخترا…
‫بابا!
‫دخترا، کوله‌هاتون.
‫وارد کردن رمز عبور
‫رمز اشتباه است
‫بیست‌وچهار.
‫بیاید دخترا. کوله‌هاتون دست منه.
‫- چرا هنوز با لباس خوابید؟ ‫- مدرسه نمی‌ریم.
‫- یعنی چی؟ ‫- بابا گفت.
‫- سورپرایزه.
‫به بابا بگو دارم زباله‌ها رو می‌برم.
‫باشه.
‫کجایی؟
‫گفتم دو دقیقه وقت دارم.
‫نکانه اورتیز رو تو کشتی؟
‫- چی؟ ‫- گونزالو ازت خواسته بود نکانه اورتیز رو بکشی؟
‫من یه هفته پیش با شوهرت آشنا شدم. ‫اون ماه‌ها پیش ناپدید شد.
‫شالش روی قایقم پیدا شد.
‫بعد از ده سال، برای اولین بار ‫رمز گوشیش رو عوض کرد.
‫چی داره می‌شه؟
‫- نمی‌دونم دارم دیوونه می‌شم یا... ‫- نه، آروم باش.
‫می‌دونم باید چیکار کنیم. به من اعتماد کن.
‫نه، نمی‌کنم.
‫- باید برم. ‫- آنجلا، گوش کن. شوهرت خطرناکه.
‫باید برم.
‫دنبال چی باید بگردم؟
‫یه ماهی جادویی!
‫یه ماهی جادویی.
‫من می‌رم سراغش!
‫خداحافظ، مامان!
‫خداحافظ.
‫کجا می‌ری؟
‫هی!
‫گونزالو!
‫هی!
‫من اینجام!
‫شوخی بود، مامان!
‫باورش کردی.
‫مگه می‌شد ولت کنیم این‌جا؟
‫بیا تو.
‫خیلی خوشگل شدی.
‫- جدی؟ ‫- آره، خیلی خوب شدی.
‫- موهام بالا یا پایین؟ ‫- بالا.
‫- برای شام ماهی درست کنم؟ ‫- آره.
‫مایا گفته نمی‌خوره.
‫- باید بخوره. به حرفش گوش نده. ‫- باشه.
‫آنجلا، کتم کجاست؟
‫پایینه؟
‫- بیارمش بالا؟ ‫- شام دخترا رو بده.
‫- آنجلا؟ ‫- دارم میام.
‫عزیزم، اشتباه کردم.
‫یادم رفت کتت رو بگیرم.
‫خیلی ببخشید.
‫چی؟
‫فراموشش کردم، گونزالو.
‫ولی کلی کت خوشگل داری. ‫مهم نیست، هست؟
‫مهم نیست.
‫این مسیرش نیست.
‫- این‌جا چیکار می‌کنیم؟ می‌ترسم. ‫- آنجلا.
‫خیلی حالم بده.
‫قسم خورده بودم دیگه تکرار نشه.
‫درد داره؟
‫- مهم نیست. ‫- مهمه، آنجلا.
‫البته که مهمه.
‫نمی‌تونیم این‌طوری ادامه بدیم.
‫فقط عصبی هستی. ‫روز مهمیه.
‫لازمه منو ببخشی.
‫خواهش می‌کنم.
‫منو می‌بخشی؟
‫آره.
‫سلام. عصر بخیر.
‫این دفتر معماری ‫الان ده سالشه.
‫به همه تبریک می‌گم.
‫به‌خصوص برای امسال. ‫چه سالی بود، نه؟
‫پر از بالا و پایین.
‫همون‌طور که همه می‌دونید.
‫موضوع اینه که من یه امتیاز دارم.
‫تقلب کردم.
‫چون فوق‌العاده‌ترین زن دنیا ‫کنارمه.
‫آنجلا، عشق من. واقعاً ممنونم.
‫می‌دونم همیشه آدم راحتی نیستم.
‫ولی هر روز منو آدم بهتری می‌کنی.
‫و موفقیت من، موفقیت توئه.
‫ممنونم.
‫ببینیم دیگه چه کسایی این‌جان.
‫جیمی، شریکم.
‫شریکی بهتر از جیمی ‫به ذهنم نمی‌رسه.
‫- دوستت دارم، رفیق. ‫- همچنین.
‫ممنونم.
‫دیگه کی رو داریم؟ خاویر.
‫مردِ اعداد.
‫خیلی ممنون.
‫می‌تونم تا صبح اسم بگم ‫و تموم نشه.
‫ولی بذارید یه اسم دیگه هم بگم.
‫نکانه.
‫خیلی دلمون برات تنگ شده. ‫امیدواریم زود ازت خبر بگیریم.
‫خب…
‫دارم سخت تمرین می‌کنم.
‫شنا و دوچرخه‌سواری خوبه،
‫ولی برای دویدن، ‫باید ببینم از اون دیوار رد می‌شم یا نه.
‫کدوم دیوار؟
‫می‌گن بین هجده تا بیست مایل، ‫یه‌جوری انگار قوّت تموم می‌شه.
‫داری می‌گی همه‌ی اینا رو ‫فقط برای تفریح انجام می‌دی؟
‫آنجلاست که دویدن رو دوست داره ‫و توش خوبه. نه، عزیزم؟
‫اوه، جدی؟
‫آره، آرومم می‌کنه.
‫من می‌رم غذا بخورم. از گرسنگی دارم می‌میرم.
‫غذای نیکِی سفارش دادم ‫چون می‌دونم دوستش داری.
‫نوشابه، لطفاً.
‫- آنجلا، بیا به بچه‌ها سلام کن. ‫- حتماً.
‫- مهمونی خوبه، نه؟ ‫- عالیه.
‫- خوان، خاویر. ‫- آنجلا.
‫- کجا بودی؟ ‫- بابت همه‌چی تبریک می‌گم.
‫- مرسی. ‫- ممنون.
‫من نکانه رو نمی‌شناسم، ‫ولی بابت چیزی که دارین از سر می‌گذرونین متأسفم.
‫بعضی وقت‌ها کار کردن سخته ‫وقتی صندلی خالیش رو می‌بینیم.
‫جاش رو نگه داشتین؟
‫آره، پلیس هنوز ‫کامپیوتر و مدارکش رو نگه داشته.
‫به چیزی دست نزدیم ‫که شاید یه روزی...
‫- دیگه برنمی‌گرده. ‫- اینو نگو.
‫دعوت‌نامه‌ی عروسیم رو ‫روی میزش گذاشتم.
‫- باشه، بفرما. ‫- گوشیت رو بده. زود!
‫کیفش رو بردار.
‫کیف.
‫دیگه بسه. خواهش می‌کنم.
‫حالت خوبه؟
‫لعنتی!
‫دیونه شدی؟
‫با یه چاقوی واقعی ازمون دزدی کردی؟
‫- قرار نبود ازش استفاده کنم. ‫- چت شده؟
‫آروم باش. گفتم کمک می‌کنم.
‫- کمک؟ ‫- آره. کمک.
‫برای به دست آوردن این.
‫دوستم قفلش رو باز کرد.
‫احمق نیست. ‫هیچی توش نیست، نه پیام، نه تماس، هیچی.
‫- گفتم بهت. ‫- ولی یه چیز رو جا انداخت.
‫پاک کردن صندوق صوتیش.
‫پیام دریافت‌شده ‫در دوازده ژوئن ساعت یازده و هفت دقیقه شب.
‫گونزالو، لطفاً دیگه بهم پیام نده.
‫تموم شده. دارم شرکت رو ترک می‌کنم. ‫لطفاً منو فراموش کن.
‫برای شنیدن دوباره‌ی پیام، کلید یک. ‫برای حذف پیام...
‫این صدای نکانه‌ست؟
‫بعدش ناپدید شد.
‫نمی‌دونم چیکار کنم.
‫برو پلیس.
‫- من؟ ‫- آره. بگیر.
‫گوشیش رو بگیر و به‌عنوان مدرک تحویل بده.
‫اینجا چیزی هست که علیه تو باشه؟ ‫می‌تونن ربطت بدن بهش؟
‫نگران منی؟
‫ادو، لطفاً.
‫هیچی نیست، نگران نباش.
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫آنجلا؟
‫اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫فکر می‌کردم سر کاری.
‫اومدم گزارش بدم چی شده. تو چی؟
‫منم همین‌طور. چی می‌تونست باشه؟
‫چطور پیش رفت؟
‫خودت تصور کن. اینا هیچ‌کاره‌ان.
‫چیز زیادی برای پیگیری ندارن.
‫گوشی من ردیاب داره و خیلی دقیقه.
‫ولی دلشون نمی‌خواد کارشون رو بکنن ‫و دربه‌در بگردن.
‫خودم باید دست‌به‌کار شم.
‫بریم. قراره فرناندو رو ببینم. ‫اون کمک می‌کنه.
‫این رو سه بار دیدیم.
‫چون باحاله.
‫یه فیلم خفن خونه‌ی آلن دیدم. ‫مطمئنم دوستش دارین.
‫دخترا، باید تصمیم بگیرین. ‫داره دیر می‌شه.
‫- این‌جا چیکار می‌کنی؟ ‫- نترس.
‫- دیوونه‌ای. ‫- می‌دونم. گوش کن، مهمه.
‫- گونزالو خونه‌ست. ‫- می‌دونم.
‫- دنبالت اومدم. گزارشش نکردی. ‫- چون اون اون‌جا بود.
‫می‌دونم. بعدش هم یکی رو دید.
‫- با دوستش قرار داشت. ‫- اون یارو دوست نبود.
‫بی‌رحم به نظر می‌رسید. باید همین الان اقدام کنیم.
‫و چی کار کنیم؟ می‌خوای چی کار کنیم؟
‫هر کاری.
‫- نه. نه اون‌طوری. ‫- گوش کن. خیلی مهمه که به من گوش بدی.
‫نباید تنها باشی. می‌شنوی؟
‫اگه تنها باشی، می‌کُشنت.
‫- فهمیدی؟ ‫- آره. لطفاً برو.
‫لطفاً همونی که می‌گم رو انجام بده.
‫پاپ‌کورن.
‫پانچو!
‫لعنتی. فردا باید برم مادرید.
‫مادرید؟
www.Doostihaa.com