‫[رویاهای دیوانه‌وار بتنی]
‫رحم کن. خواهش می‌کنم، فقط بذار زنده بمونم.
‫من رو نکش.
‫آره، اون رو بده به من.
‫[قرارداد فروش املاک تجاری]
‫جونگ چانگ-سو.
‫.می‌تونستی زودتر این رو امضا کنی
‫بله، ببخشید.
‫تو زیادی بی‌پروا هستی.
‫بله، معذرت می‌خوام.
‫سلام.
‫سلام، خوشوقتم.
‫نه، چاقو رو بده.
‫اون رو می‌خوای چیکار؟
‫من که هر کاری خواستید کردم.
‫چرا اینقدر می‌ترسی؟ ‫من کاری باهات کردم؟
‫ببخشید؟
‫می‌خوای پلیس خبر کنی؟
‫اصلاً. هرگز چنین کاری نمی‌کنم.
‫من قرارداد رو به میل خودم امضا کردم.
‫داوطلبانه.
‫چطور می‌تونم مطمئن باشم؟
‫تو ملک رو واسه چندر غاز فروختی.
‫ازت اخاذی شد؟
‫نه، ازم اخاذی نشد.
‫.فقط فوری پول لازم داشتم
‫.دروغگو
‫تو رو خدا. چی از جونم می‌خواید؟
‫نه، نکن.
‫من که قرارداد رو امضا کردم.
‫من رو نکش. هرچی بخوای بهت میدم.
‫دار و ندارم رو بهت میدم، ‫خواهش می‌کنم.
‫ممنون.
‫کارت خوب بود.
‫مردم نگاه می‌کنن، ‫پس یکم دیرتر برو.
‫چشم، متوجه شدم.
‫- می‌تونی بشینی. ‫- چشم.
‫ممنون.
‫خدافظ.
‫یه حلزونه.
‫اینجا چیکار می‌کنه؟
‫اینجا خطرناکه. ‫با خودمون ببریمش؟
‫مراقبت کنید.
‫ممنون!
‫[منطقه‌ی ۴ سه‌جونگ-رو] ‫[اولین گام به سمت بازسازی]
‫چیکار می‌کنی؟
‫اون تو خطرناکه.
‫خیلی قشنگه.
‫!لطفاً تشویق کنید و دست بزنید
‫مهمانان عزیز که با حضورتون ‫به ما افتخار دادید.
‫کسی اون بیرون هست؟
‫این یه لحظه تاریخی برای آینده‌ست.
‫لطفاً یه تشویق حسابی کنید!
‫[مراسم تخریب ساختمان چانگشیم سه‌جونگ-رو]
‫حلش کردم.
‫آفرین.
‫از این به بعد برای انجام کارها ‫از هیچ کاری دریغ نکن.
‫مادامی که شرکتمون در مرکز توجه قرار نگیره.
‫معاون نام.
‫میگه همه چی آماده‌ست.
‫اون نماینده‌شون جونا کیمه.
‫ادای احترام کن.
‫بازم ازتون ممنونیم.
‫انتظار زیادی از تو و شرکتت داریم.
‫من ریسک کردم تا یه شرکت خارجی رو شریک کنم.
‫بهتره ارزشش رو داشته باشی.
‫با تشویق از نماینده یونگ سو-چئول استقبال کنید.
‫با کمکِ شما
‫من برای دوره‌ی پنجم کاندید میشم!
‫یه تشویق حسابی کنید!
‫حتماً همینطوره.
‫بیا این رو بُرد-بُرد کنیم.
‫خیلی خب، عزیزان.
‫همه آماده‌اید؟ اگه آماده‌اید
‫بازسازی منطقه‌ی ۴ سه‌جونگ-رو رو
‫با تخریب ساختمان چانگشیم شروع می‌کنیم.
‫این یه لحظه‌ی تاریخی برای این منطقه ‫و آینده‌ی ماست.
‫لطفاً تشویق کنید و دست بزنید!
‫لطفاً بلند شید.
‫برگردید و پشت سرتون رو نگاه کنید.
‫دستِ راستتون رو پایین نگه دارید.
‫از سه شمارش معکوس می‌کنیم
‫و دکمه رو فشار می‌دیم ‫تا ساختمون رو تخریب کنیم.
‫- اگه آماده‌اید. سه... ‫- سه...
‫کمک!
‫کسی اون بیرون هست؟
‫- دو! ‫- دو!
‫یکی کمک کنه!
‫- یک، بزنید! ‫- یک!
‫یه تشویق بلند کنید!
‫[منطقه‌ی ۴ سه‌جونگ-رو] ‫[اولین گام به سمت بازسازی]
‫کل ساختمون آوار شد.
‫قول میدم آینده‌ی روشن‌تری ‫جایگزین اون آوار میشه.
‫همه‌تون پولدار می‌شید!
‫[رویاهای دیوانه‌وارِ بتنی]
‫[قسمت اول]
‫جوری غذا می‌خوری انگار تولدته.
‫خوشمزه‌ست.
‫چرا زحمت کشیدی آشپزی کردی؟
‫گفتم خودم این کارو می‌کنم. ‫تولد توئه.
‫۲۰ ساله که همین رو میگی.
‫خودت نمی‌خوری؟
‫سوپِ جلبک دوست ندارم.
‫تو و دا-ره دوست دارید، ‫واسه همین درست کردم.
‫شنیدم بانک‌ها دوباره نرخ رو بالا بردن.
‫که چی؟
‫نرخ بهره.
‫می‌تونی بهش برسی؟
‫نگرانش نباش. ردیفش می‌کنم.
‫و جاهای خالی چی؟
‫دیروز چند نفر اومدن ببینن.
‫مشکلی نداریم.
‫ماه‌ها قبل به مشاور املاک زنگ زدیم.
‫پیدا کردن مستأجر زیاد طول نمی‌کشه؟
‫همه چی رو ردیف می‌کنم.
‫فقط می‌خوام از دا-ره مراقبت کنی، خب؟
‫همیشه میگی همه چی رو حل می‌کنی.
‫دا-را تقریباً آزمون ورودی دانشگاه رو تموم کرده.
‫از این به بعد می‌تونی در مورد کارها ‫با من حرف بزنی.
‫باشه.
‫[مهندس ماشین آقای کیم]
‫بیدار شدی، عزیزم؟ ‫باید یه چیزی بخوری.
‫- نه. ‫- چرا؟
‫یکم سوپ جلبک و برنج بخور. ‫خیلی خوشمزه‌ست.
‫دارم روش کار می‌کنم.
‫تا فردا تمومش می‌کنم.
‫خیلی چسبید.
‫من رفتم، سئون.
‫میرم سرِ ملکم. میرم کار کنم.
‫مطمئن باش.
‫باشه.
‫معلومه که این کارو کردم.
‫من رو چی فرض کردی؟
‫بیا اینجا، دا-ره.
‫دختر کوچولوی نازم.
‫صبحونه بخور. سوپ عالیه.
‫من رفتم، سئون.
‫[ما زیر بارِ جابجایی نمی‌رویم!] ‫[نه به بازسازی!]
‫[بازسازی دسترسی ما به آفتاب، منظره] ‫[عبور آزاد و ملک رو از بین می‌بره!]
‫[برای اجاره]
‫[ساختمان سو-یون]
‫[باشگاه بادوک]
‫خدای من.
‫اصلاً اینجا براش مهم نیست.
‫[سیگار کشیدن در ساختمان سه-یون ممنوع است!]
‫اینجا سیگار کشیدن ممنوعه.
‫چرا جماعت اینجا سیگار می‌کشن؟ ‫یه آیس‌لاته می‌خوام.
‫تخفیفِ صاحب ملک بهم بده.
‫رئیسم گفته مجاز نیست.
‫می‌خواد پول تخفیف‌های قبلی رو هم بدی.
‫توبیخم کرد.
‫واقعاً؟
‫دوباره با رئیست حرف می‌زنم.
‫- یه آیس‌لاته بهم بده. ‫- رئیسم
‫می‌خواد باهاتون حرف بزنه.
‫توالتمون دوباره نیاز به تعمیر داره.
‫باشه.
‫پنج دقیقه دیگه برمی‌گردم. ‫یه آیس‌لاته برام درست کن.
‫[دفتر مدیریت]
‫[شرکت برق کره]
‫[فاکتور]
‫[بانک نارا]
‫[مبلغ وام: ۱ میلیارد وون] ‫[بهره: ۴.۸۱۸.۱۸۰ وون]
‫[بهره‌ی این ماه: ۴.۸۱۸.۱۸۰ وون]
‫[۱۵ مارس ۲۰۲۶] ‫[۴.۸۴۸.۶۳۹ وون]
‫[اطلاعیه‌ی پرداخت اقساط] ‫[به گی سو-جونگ]
‫[پنجشنبه، ۱۲ مارس]
‫[موجودی حساب: ۱۲۸.۶۶۶- وون]
‫[مرد دست‌دوم]
‫برای معامله‌ی کیف کارت شامیره ‫قرار داریم، درسته؟
‫۵۰۰.۰۰۰ وونه، درسته؟
‫- سفارش شماره ۸۸. ‫- مالِ منه.
‫مرسی.
‫- اینه؟ عالیه. ‫- بفرما.
‫لطفاً یکی بگیرید.
‫شما بابای دا-ره نیستی؟
‫شماها اینجا بودید.
‫- بفرمایید. ‫- باباش صاحب ملکه.
‫چرا باید پیکِ رستوران باشه؟
‫چرا باید مرغ تحویل بده؟
‫می‌خواستم سورپرایزت کنم.
‫برات یه هدیه آوردم.
‫من که پولِ غذا رو دادم.
‫چقدر بود؟
‫۱۰۰.۰۰۰ وون.
‫باشه، ۱۰۰.۰۰۰ وون. اشکالی نداره.
‫اینم پولش. بگیر.
‫اومدم پوله رو بهت بدم.
‫نوش جان. وقتی که داغه بخورید.
‫- برید داخل. قابلی نداشت. ‫- ممنون، آقا.
‫- ممنون. ‫- حتماً.
‫نه، واقعاً اومدم سورپرایزت کنم.
‫من مالکِ یه ساختمونم.
‫چرا باید غذا تحویل بدم؟
‫نه، میرم میارمش.
‫تو برگرد داخل. بعداً می‌بینمت.
‫برو داخل.
‫برگرد داخل، دا-ره. بعداً می‌بینمت.
‫من اینجام.
‫اوه، خوبه.
‫پس جعبه‌اش کجاست؟
‫نتونستم پیداش کنم.
‫گفتی جعبه و تمام لوازمش رو داری.
‫ظاهراً نداشتم.
‫۱۰.۰۰۰ وون کم می‌کنم.
‫فقط ۱۰.۰۰۰ وون؟
‫معامله‌ی خیلی خوبیه.
‫یه کیفِ لاکچری به قیمت ۵۰۰.۰۰۰ وون مُفته.
‫بدون جعبه به درد نمی‌خوره.
‫- اگه فیک باشه چی؟ ‫- چی؟
‫من با این که سرم شلوغه ‫به دیدنت اومدم.
‫می‌خوای معامله رو بهم بزنی؟
‫لازم نیست انقدر حساس باشی.
‫فقط لفظ اومدم.
‫باشه، بیا معامله کنیم.
‫بهم ۲۰۰.۰۰۰ وون تخفیف بده. ‫پول کم دارم.
‫لعنتی. بخشکی شانس.
‫- ۱۰۰.۰۰۰ وون تخفیف میدم. ‫- قبوله.
‫خدافظ.
‫آقای کیم.
‫اینجا رو انگشت بزن.
‫[قرارداد انتقال بدهی]
‫برات یه هدیه‌ی کوچیک دارم.
‫این چیه؟
‫خودت نگاه کن.
‫نظرت چیه؟ ‫اینجا رو انگشت می‌زنی
‫یا میذاری انگشتت رو بذارم اینجا؟
‫سه ثانیه وقت داری تصمیم بگیری.
‫یک، دو...
‫باشه.
‫خیلی ممنون.
‫حالا می‌تونی بری. هدیه رو بگیر.
‫نه، مرسی.
‫- چی شده؟ ‫- فراموشش کن.
‫بذار ببینیم...
‫- هوال-سونگ. ‫- چیه؟
‫- اینا رو بپوش. ‫- باشه.
‫- می‌تونم گریل کردن رو شروع کنم؟ ‫- آره.
‫لطفاً خوب گریلش کن.
‫- عالیه. ‫- با چی شروع کنیم؟
‫- اون. گوشت گاو. ‫- این؟ گوشت گاو؟
‫انتخاب خیلی خوبیه.
‫- معلومه واردی. ‫- سلام، دا-ره.
‫- سلام، دا-ره.
‫سلام.
‫- خیلی خب. ‫- اون سو-جونگِ احمق.
‫واسه چی نمیاد؟ ‫چرا انقدر دیر کرده؟
‫مطمئنم سرش از تو شلوغ‌تره.
‫چی؟
‫نه، اصلاً.
‫هوا-سونگ روی چیزهای بیشتری کار می‌کنه.
‫[ساختمان سه‌یون]
‫خیلی ببخشید که دیر کردم.
‫هی، ساعت چنده؟
‫- الان ساعت چنده؟ ‫- یکم از ۷ گذشته.
‫- بفرمایید. ‫- کیک.
‫ما کیک داریم.
‫چه اتفاقی براش افتاده؟
‫چی شده؟
‫روش چی نوشته؟
‫"تولدت مبارک."
‫حداقل تو بعد از سقوط سالم موندی.
‫اون تنها کسیه که سالم مونده.
‫- این قسمتش... ‫- نمی‌دونستم.
‫این تیکه لِه شده.
‫کِی این اتفاق افتاد؟
‫سئون.
‫لازم نبود برام چیزی بگیری.
‫پارسال برات چیزی نگرفتم.
‫ناراحت شدم.
‫دا-ره به زودی دانشگاه قبول میشه.
‫تو خیلی زحمت کشیدی. ‫آفرین، سئون.
‫مرسی، یی-گیونگ.
‫بازش کن.
‫هی، بهت میاد.
‫قشنگه.
‫تموم شد.
‫حالا نوبت سو-جونگه.
‫مرسی.
‫اون دفعه رو یادم اومد، سون.
‫گفتی لازمش داری و یادم اومد.
‫راستش، پیدا کردنش خیلی سخت بود.
‫امیدوارم ازش خوشت بیاد.
‫واسه چی اونجوری پیچیده شده؟
‫چیه؟
‫اون چیه؟
‫صبر کن. بسته‌بندی نداره؟
‫این کیف جعبه نداره.
‫مجبور شدم توی صف وایسم ‫و به زور این نسخه‌ی محدود رو گرفتم.
‫می‌تونم این رو به عنوان ‫کیف روزمره استفاده کنم.
‫از کیف بزرگ هم واسه سفر استفاده می‌کنم.
‫خانواده همینه.
‫بیاید شمع‌ها رو روشن کنیم.
‫اون باید فوتشون کنه.
‫- تولدت مبارک ‫- تولدت مبارک
‫- تولدت مبارک، کیم سئون عزیز ‫- تولدت مبارک، کیم سئون عزیز
‫- تولدت مبارک ‫- تولدت مبارک
‫بیا
‫- تولدت مبارک. ‫- تولدت مبارک.
‫- ممنون.
‫دیر وقته. برو خونه.
‫دا-ره.
‫امروز.
‫خیلی خوش گذشت.
‫برای این که بتونم باهات حرف بزنم
‫یه ذره یاد گرفتم.
‫بیا دفعه‌ی بعد دوباره ‫باهم وقت بگذرونیم.
‫- سو-جونگ. ‫- بله.
‫پاشو بریم خونه، دا-ره.
‫خدافظ.
‫می‌بینمت.
‫دا-ره.
‫بابت کیک معذرت می‌خوام.
‫سو-جونگ.
‫اون دانشگاه قبول شد، نه؟
‫هنوز منتظر اعلام رسمی هستیم.
‫اون قبول میشه.
‫اون بچه‌ی با استعدادیه که ‫تو المپیاد ریاضی اول شد.
‫همش به خاطر سخت کوشی سئونه.
‫اون کارِ پرستاریش رو ول کرد
‫تا روی آموزش دا-ره تمرکز کنه.
‫اون احمق...
‫- اون هیچ کاری نکرد. ‫- هی.
‫نگو من هیچ کاری نکردم.
‫ما صاحب این ساختمونیم.
‫تو صاحب ملکی. درسته.
‫هردومون خیلی زحمت کشیدیم.
‫اون دانشگاه‌های آیوی لیگ
‫حتماً یه عالمه شهریه می‌گیرن.
‫با این ساختمون کوچیک ‫می‌تونی از پس شهریه‌اش بربیای؟
‫به زور می‌تونی بهره‌ی وام رو بدی.
‫وقتی بازسازی تأیید بشه ‫همه چی عوض میشه.
‫مگه اون برنامه کنسل نشده؟
‫اعلام شده.
‫کی میگه؟ کی همچین حرفی زده؟
‫بگو ببینم. یالا.
‫هردوتون بس کنید. ‫دارید مثل بچه‌ها رفتار می‌کنید.
‫اگه پولش رو نداشته باشی، ‫من شهریه‌ی دا-ره رو میدم.
‫مبلغش هم مهم نیست.
‫تو اون رو داری، سئون.
‫این چیزیه که بیشتر از همه بهش حسودیم میشه.
‫حتماً.
‫مطمئنم.
‫- بیاید لیوان‌هامون رو پر کنیم. ‫- صبر کن.
‫[مهندس ماشین آقای کیم] ‫[باید در مورد وامت حرف بزنیم]
‫هی.
‫- اوه، عزیزم. ‫- یی-گیونگ، حالت خوبه؟
‫می‌خوای بری دستشویی؟
‫بیا بریم.
‫حالش خوبه؟
‫داروش رو لازم داره؟
‫[مهندس ماشین آقای کیم]
‫از کادوت ممنونم.
‫حتماً.
‫می‌دونی که کادوی واقعی فرداست، مگه نه؟
‫فردا؟
‫کادوی تولدی که واقعاً می‌خوام.
‫بهت گفته بودم.
‫آره، درسته.
‫مشاوره‌ی زوجین.
‫واقعاً بهش نیاز داریم، سئون؟
‫نمی‌دونم
‫این روزها چی توی فکرت می‌گذره.
‫می‌دونم سرت شلوغه، ولی...
‫ما تازگی‌ها زیاد باهم حرف نزدیم.
‫مسئله اینه که من فقط به تو و دا-ره اهمیت یدم.
‫خیلی خب.
‫بیا بریم مشاوره‌ی زوجین.
‫خوبه.
‫یه چیز دیگه.
‫تو برای دا-ره و دوست‌هاش غذا بردی؟
‫من مشکلی ندارم که پاره‌وقت کار می‌کنی
‫ولی اقلاً بهم بگو.
‫تنهایی زجر نکش.
‫باشه، این کارو می‌کنم.
‫فکر می‌کنی یی-گیونگ حالش خوبه؟
‫نباید بهش سر بزنیم؟
‫هوال-سونگ کجاست؟
‫- من دستشویی رو چک می‌کنم. ‫- آره، همین کارو بکن.
‫هی.
‫اون کجاست؟
‫مین هوال-سونگ، اونجا چیکار می‌کنی؟
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫از این فضا استفاده می‌کنی؟
‫از این فضا؟
‫نه، چرا؟
‫چی؟ بیخیال.
‫چرا اون کیف پول رو براش گرفتی؟
‫بهت گفتم که می‌گیرم.
‫گفتی؟ یادم رفت.
‫اصلاً کمکی نمی‌کنی.
‫با این ساختمون چیکار می‌کنی؟
‫- خب؟ ‫- منظورت چیه؟
‫قیمت دوباره پایین اومد.
‫و هنوز جای خالی داری.
‫تو بهم گفتی این ملک رو بخرم.
‫چرا من رو سرزنش می‌کنی؟
‫خودت گفتی حقوقت کافی نیست.
‫می‌خواستی صاحب ملک شی ‫تا برای شهریه‌ی دا-ره پس‌انداز کنی.
‫خب که چی؟
‫می‌خوای چی بگی؟
‫می‌خوای به من بفروشیش؟
‫واقعاً؟ جدی میگی؟
‫جدی میگم؟
‫من احمق نیستم.
‫چی میگی، روانی؟
‫حیف که باید غذا تحویل بدی.
‫- خدافظ، یی-گیونگ. ‫- خدافظ.
‫می‌بینمت.
‫[بازسازی بدون فرآیند، خشونت است]
‫چه روز طولانی‌ای بود.
‫واقعاً همینطور بود.
‫بیا نظافت کنیم و بریم خونه. ‫دا-ره منتظرمونه.
‫آقای جی.
‫سلام.
‫- من میرم داخل. ‫- آره، برو.
‫- مراقب باش. ‫- خدافظ.
‫چرا این وقتِ شب اومدی اینجا؟
‫ما مستأجرهای بدبخت ‫باید تا دیروقت کار کنیم.
‫خیلی سخته.
‫ولی ما صاحب‌ملک‌ها هم همینطوریم.
‫رنگ‌آمیزی جدید رو می‌بینی؟
‫از وقتی که مسئولیت رو به عهده گرفتم، ‫سالی چند بار دیوارها رو رنگ کردم.
‫صاحب‌ملک بودن کار راحتی نیست.
‫برای همین باید برم داخل.
‫کاملاً حق با شماست، آقا.
‫شما صاحب‌ملک و من که مستأجرم.
‫- هردو برای بهبود شرایطمون کار می‌کنیم. ‫- آره.
‫پس یه کاری برام بکن.
‫- چی؟ ‫- توالت.
‫امروز برام درستش کن
‫و می‌تونی تخفیف صاحب‌ملک رو حفظ کنی.
‫آقای اوه.
‫بیا یه روز دیگه انجامش بدیم.
‫بیا امروز انجامش بدیم.
‫چی انداختید توی توالت؟
‫توش دستشویی کردیم دیگه.
‫بذار این رو جواب بدم.
‫[تنها برادرزنم کیم گیون]
‫سلام، گیون.
‫چرا نیومدی خونه‌مون؟
‫نپرس.
‫یهو یه مظنون پیداش شد، ‫و تازه الان دارم میرم خونه.
‫مهمونی تموم شده؟
‫یکم پیش تموم شد.
‫پس خیلی دیر کردم.
‫حالا چی؟
‫چطوره دوتایی یه نوشیدنی بخوریم؟
‫خوشحال میشم
‫ولی الان دارم یه کاری می‌کنم.
‫نمیشه فردا درستش کنم؟
‫بهتره الان که دستت تو کاره درستش کنی.
‫از چی حرف می‌زنی؟
‫دارم روی یه توالتِ گرفته کار می‌کنم.
‫اوه، آقای صاحب‌ملکِ عزیز.
‫یه حرفه‌ای استخدام کن.
‫تا حد مرگ کار می‌کنی.
‫این روزها، صاحب‌ملک‌ها باید ‫خودشون این کارها رو بکنن.
‫الان بهت زنگ می‌زنم.
‫- توی پاتوقِ همیشگی‌مون منتظرتم. ‫- باشه.
‫فکر کنم درست شد.
‫تادا.
‫تموم شد؟
‫می‌تونستی زودتر درستش کنی.
‫بیا بریم.
‫[پیونگ‌بوک‌گوان]
‫چرا غذای اینجا همیشه خوبه؟
‫زندگی من واقعاً نفرت‌انگیزه.
‫امروز روز خوبیه.
‫گیون.
‫می‌دونی که من دیوونه‌وار کار می‌کنم.
‫خواهرت خبر نداره.
‫من تازگی‌ها تقریباً تمام کارهای ‫پاره‌وقت رو انجام دادم.
‫آگهی پخش می‌کنم، ‫رانندگی می‌کنم،
‫غذا و بسته تحویل میدم
‫لوله‌بازکنی می‌کنم.
‫این فوق‌العاده نیست؟
‫اگه خیلی سخته، ساختمون رو بفروش.
‫شاید آخرش بمیری.
‫اگه الان بفروشمش ‫حتی اصلِ سرمایه‌ام هم گیرم نمیاد.
‫چه جواب بده یا نده
‫باید صبر کنم تا این منطقه ‫برای بازسازی تأیید بشه.
‫چرا با سئون در موردش حرف نمی‌زنی؟
‫اون دقیقه و حساب و کتابش خوبه.
‫انگار که هست.
‫مدام غر می‌زنه که بریم مشاوره‌ی زوجین.
‫گیون.
‫توی زندگیِ مشترک
‫هرچه سریع‌تر به همچین بحرانی غلبه کنی
‫آخر سر رابطه‌ات بهتر میشه.
‫درست نمیگم؟
‫خب...
‫می‌دونی اون سختی‌های زیادی کشیده.
‫شب‌ها توی اورژانس کار کرده
‫و دا-ره رو هم بزرگ کرده.
‫این رو می‌دونم.
‫بعد از مرگِ پدر و مادرمون
‫اون الان تنها خانواده‌ی منه.
‫- این رو می‌دونی، درسته؟ ‫- آره.
‫اگه شرایط خیلی بد شد
‫سود من رو فراموش کن.
‫نمی‌دونم این کارو بکنم ‫وقتی مبلغ زیادی هم نیست.
‫اگه این کارو بکنم حس خیلی بدی پیدا می‌کنم.
‫مرسی. تو بهترینی.
‫- همچنین. ‫- آره.
‫گیون.
‫دوباره داری نوشیدنی می‌خوری؟
‫دیر کردی. تازه کارت تموم شده؟
‫طبق معمول.
‫می‌تونیم پیش شما بشینیم؟
‫نه، بشین اون طرف یکم نوشیدنی بخور ‫و برو خونه.
‫زیاد نخور.
‫تازه یه بطری خوردم.
‫- اون کیه؟ ‫- اون؟
‫عضو جدید تیمِ منه.
‫بچه‌ی خوبیه، ولی یه مشکلاتی براش پیش اومده.
‫چه مشکلاتی؟
‫به ترفیع و چیزهای دیگه مربوطه.
‫لازم نیست بدونی.
‫وقتت آزاده، سو-جونگ؟
‫چی، الان؟
‫یکم دیر وقت نیست؟
‫نه، زیادم دیر وقت نیست.
‫- بریم یه جای خوب؟ ‫- هی.
‫تو کارمند دولتی. ‫نمی‌تونی همچین جاهایی بری.
‫من فقط هر از گاهی میرم.
‫باهام بیا.
‫مطمئنی؟ پس پاشو بریم.
‫مراقب خودتون باشید.
‫- خدافظ. ‫- حتماً.
‫خدافظ.
‫[فقط نوجوانان]
‫اونا به چی نگاه می‌کنن؟
‫اینجا پاتوق دانش‌آموزها نیست؟
‫فقط برای اونا نیست.
‫یکم خجالت‌آوره.
‫- حلزون. ‫- با صدای بلند بخون.-
‫- حلزون. ‫- آره.
‫عجب آهنگی.
‫[موجودی حساب: ۵.۲۴۴.۸۴۰ وون]
‫[دستمزد پیک]
‫[موجودی حساب: ۵.۲۴۴.۸۴۰ وون]
‫[اجاره باشگاه هانمیوم بادوک] ‫[اجاره کافه جینسیم]
‫[موجودی حساب: ۹.۷۴۴.۸۴۰ وون]
‫[بیمه‌ی سلامت ملی] ‫[صندوق بازنشستگی ملی]
‫[بیمه‌ی آتش‌سوزی ایدن] ‫[سود وام بانک نارا]
‫[موجود حساب: ۳.۸۳۸.۹۹۰ وون]
‫آره.
‫سو-جونگ، حواست رو جمع کن.
‫تو از پسش برمیای.
‫[ساختمان سه‌یون - سه‌جونگ-رو ۵۲] ‫[مالک دستگیر شده، فروش سریع]
‫[گیون، ۲۰۰ میلیون] ‫[وام بانکی: ۱ میلیارد]
‫[تعمیرگاه خودرو آقای نا: ۲۰۰ میلیون] ‫[مهندس ماشین آقای کیم: ۳۰۰ میلیون]
‫[بنا جونگ چانگ-سو: ۵۰۰ میلیون] ‫[گیون: ۲۰۰ میلیون]
‫[تعمیرگاه خودرو آقای نا: ‫۱۰ درصد سود هر سوم]
‫[بنا جونگ چانگ-سو: ‫۱۱ درصد سود هر پانزدهم]
‫[گیون: ۲ درصد سود هر ۲۵اُم]
‫[مهندس ماشین آقای کیم: ‫۱۱ درصد سود هر دهم]
‫[موجودی حساب: ۵.۴۲۴.۰۱۰- وون]
‫آقای کیم لعنتی.
‫مهندس ماشین کیم.
‫سلام، آقای کیم.
‫متوجه تماس‌هات نشدم.
‫توی خونه یه کاری پیش اومد.
‫سود این ماه رو برات واریز کردم.
‫حسابت رو چک کن.
‫باید یه چیز مهمی بهت بگم.
‫چرا در دسترس نیستی؟
‫دیگه لازم نیست به من پولی بدی.
‫بدهیت رو فروختم.
‫یعنی چی؟
‫بدهی‌ام رو فروختی؟
‫فروختیش؟ به کی؟
‫دیگه لازم نیست با من حرف بزنی.
‫پول رو به شرکتی که بدهی رو خریده پس بده.
‫[بنا جونگ چانگ-سو]
‫دستگاه مشترک مورد نظر خاموش است.
‫جونگ چانگ-سو.
‫چرا جواب نمیده؟
‫[ریل کپیتال و شرکای جهانی]
‫[شرکتِ ما بخشی از بدهیِ شما را خریده]
‫[اگر تا ۲۰ مارس بازپرداختش نکنید]
‫[ممکن است املاک و دارایی‌هایتان مصادره شوند.]
‫بیستم؟
‫هفته‌ی بعده.
‫شرکت ریل کپیتال و شرکای جهانی
‫به دنبال افزایش ثروت و دارایی شماست
‫و برای رسیدن به صلح جهانی ‫و تأثیرگذاری خوب کار خواهد کرد.
‫برای سؤال در مورد املاک ۱ را فشار دهید.
‫برای صحبت با مشاور ۰ را فشار دهید.
‫تمام مشاورانِ ما مشغول هستند.
‫لطفاً منتظر بمانید تا وصل شوید.
‫شرکتِ ریل کپیتال و شرکا ‫مشتری‌هامون رو در اولویت قرار میده.
‫- چه کمکی می‌تونم بهتون بکنم؟ ‫- بله.
‫من الان یه پیامک دریافت کردم.
‫الو؟ صدام رو دارید؟
‫شما آقای گی سو-جونگ هستید؟
‫بله، درسته.
‫می‌خواید چی بدونید؟
‫چی؟
‫می‌خواید چی بدونید؟
‫خب...
‫کارِ شرکت ریل کپیتال چیه؟
‫یه پیامک در مورد بدهی‌ام دریافت کردم.
‫پیامک رو خوندید؟
‫کاملاً واضحه.
‫[ریل کپیتال و شرکای جهانی] ‫[طبقه‌ی ۲۸]
‫دکمه‌ای واسه طبقه‌ی ۲۸ نیست.
‫- ببخشید. ‫- خواهش.
‫داری میری طبقه‌ی ۲۸؟
‫بله.
‫بیا این طرف.
‫از این پله‌ها برو.
‫باشه.
‫ممنون.
‫[ریل کپیتال]
‫[دفاتر اجرایی]
‫اینجا دفتر ریل کپیتاله؟
‫من یه پیامکی دریافت کردم.
‫- می‌دونم. ‫- چی؟
‫باشه.
‫شنیدم بدهی‌ام رو خریدید. ‫این اصلاً یعنی چی؟
‫از جایی که تا حالا اسمش رو نشنیدم پیامک گرفتم ‫که در عوض به اونا پول بدم.
‫یه ذره گیج شدم.
‫یکم غیرعادی هم هست.
‫شما یهویی بهم پیامک دادید
‫در مورد چیزی که هیچی ازش نمی‌دونم.
‫این چیه؟
‫[قرارداد فروش ملک تجاری]
‫"قرارداد فروش."
‫[پیش‌پرداخت: ۷۰۰ میلیون وون] ‫[موجودی: ۷۰۰ میلیون وون]
‫[یک میلیارد وون از وجه معامله] ‫[بابت تصفیه‌ی بدهی کسر می‌گردد]
‫[۲.۴ میلیارد وون] ‫[۱ میلیارد وون]
‫[۱.۴ میلیارد وون]
‫امضاش کن و ۱.۴ میلیارد وون بگیر.
‫توی این دوره و زمونه نمی‌تونید ‫اینجوری به یه نفر کلک بزنید.
‫پس فراموشش کن.
‫یه لحظه صبر کن ببینم. ‫بذار یه توضیح کوتاه بدم.
‫من یکم به بانک بدهکارم
‫پس بعد از این که پولِ اونا رو بدم ‫هیچی برام نمی‌مونه.
‫در ضمن
‫فکر نکنم من رو بشناسی
‫ولی نمی‌تونی همچین کاری باهام بکنی.
‫من آدمی نیستم که اهل پُز دادن باشم...
‫ولی برادرزدنم...
‫همه چی رو حل کردی؟
‫خیلی احساسی بود
‫ولی با یه لبخند تمومش کردیم.
‫این پیرمرد کیه؟
‫می‌دونی، ساختمون سه-یون.
‫اون یارو؟
‫چرا اینجاست؟
‫می‌خواستی چی بگی؟
‫آره، خب، چئونامِ من...
‫"چئونام" دیگه یعنی چی؟
‫برادرِ کوچیک زنش.
‫آره.
‫اون چی؟
‫اون کارآگاه پلیس یونگدامونه.
‫- اسمش چیه؟ ‫- من؟ گی سو-جونگ.
‫نه، برادرزنت.
‫کیم گیونه.
‫- آره، کیم گیون. ‫- اسمش اینجاست.
‫کیم گیون، طلبکاره.
‫راستش قصد داشتم بهش زنگ بزنم.
‫خانم کیم سئون؟
‫بله؟
‫شوهرتون مشاوره‌ی زوجین نمی‌خواد؟
‫خیلی وقت‌ها اونا سرِ جلسه نمیان.
‫اینطور نیست.
‫می‌تونیم جلسه رو عقب بندازیم؟
‫باید تقریباً ۳ ماه صبر کنید.
‫و همونطور که گفتم، نمی‌تونم ‫پولی رو که قبلاً دادید پس بدم.
‫در این صورت...
‫اشکالی نداره ۱۰ دقیقه دیگه صبر کنیم؟
‫حتماً، هر طور میلتونه.
‫[اداره پلیس یونگدامونِ سئول]
‫طلبکارهامم تمام بدهی‌هام رو به شرکتی ‫به اسم ریل کپیتال انتقال دادن.
‫اونا اطلاعاتِ تو رو هم دارن، ‫پس با تو هم تماس می‌گیرن.
‫این برات آشناست؟
‫ریل کپیتال؟ تا حالا اسمشون رو نشنیدم.
‫- امروز بعد از ظهر تماس گرفتن؟ ‫- آره.
‫تو هم بدهی‌ام رو بهشون واگذار می‌کنی؟
‫من همچین کاری نمی‌کنم.
‫برام عجیبه که دیگران این کارو کردن.
‫می‌تونی اطلاعاتش رو برام بفرستی. ‫بررسی‌اش می‌کنم.
‫باشه، لطفاً این کارو برام بکن.
‫حتماً.
‫- اوه، خیلی وقته ندیدمت، آقای گی. ‫- سلام.
‫حالت خوبه؟
‫خوبم.
‫بگذریم، چیزی شده؟
‫نه والا.
‫- یه مسئله‌ی خانوادگیه. ‫- واقعاً؟
‫پس خداحافظ.
‫- خداحافظ. ‫- خدافظ.
‫از کجا معلوم چی میشه، ‫پس یکم پول جور کن.
‫مطمئنم پس‌انداز کافی برای ‫هزینه‌ی تحصیل دا-ره داری.
‫خب...
‫خرجش کردی؟
‫مجبور بودم بهره بدم.
‫این اواخر دیگه دارم دیوونه میشم.
‫اشکالی نداره. بیا ببینیم الان با چی طرفیم.
‫همیشه وقتی روی چیزی تمرکز می‌کنی ‫از پسش برمیای.
‫می‌دونی برات احترام قائلم، درسته؟
‫خجالتم نده.
‫اگه نتونستی پول جور کنی
‫می‌تونم ۲۰۰ میلیون بهت قرض بدم.
‫نه، لازم نیست.
‫اشکالی نداره. بین خودمونه.
‫قوی باش، سو-جونگ. خب؟
‫صبر کن، گیون.
‫اطلاعات رو جمع می‌کنم ‫و فوراً برات پیامک می‌کنم.
‫- آره، فوراً برام پیامک کن. ‫- باشه.
‫[اداره پلیس یونگدامون سئول]
‫خدافظ. برو، فعلاً.
‫من رو ترسوندی.
‫اونجا چیکار می‌کنی؟
‫جلسه رو یادت رفت؟
‫مشاورش خیلی مشهوره
‫واسه همین وقت گرفتن ازش خیلی سخت بود.
‫آره، درسته.
‫ببخشید. یه کاری پیش اومد.
‫بشین.
‫یه لحظه.
‫چیکار می‌کنی؟
‫گفتم داری چیکار می‌کنی؟
‫فکر می‌کنی می‌تونیم با سند ساختمون سه-یون ‫یه وام دیگه بگیریم؟
‫چی؟
‫من هر وامی که می‌تونستم گرفتم ‫ولی تو می‌تونی بیشتر بگیری، هان؟
‫بهت گفتم که اجازه نداری ‫به اسم من وام بگیری.
‫آره، درسته.
‫پس آرامگاه خانوادگی پدرت چی؟
‫بیخیال. قبلاً ازش استفاده کردم.
‫هی!
‫صبر کن.
‫پول‌های دا-ره رو هم خرج کردی؟
‫نه، این کارو نکردم.
‫خودم می‌فهمم.
‫صبر کن، من...
‫[حساب‌های بانکی کیم سئون] ‫[دا-ره: ۰ وون]
‫می‌تونم توضیح بدم، سئون.
‫مگه بهت نگفتم
‫اون باید به خاطر معلولیتش ‫خارج از کشور درس بخونه؟
‫یادت نیست توی دبستان ‫چجوری بهش زور می‌گفتن؟
‫یادمه.
‫فکر می‌کردم به همه چی مسلطی.
‫می‌دونی برای من و دا-ره ‫چقدر سخت بوده؟
‫- سئون، می‌تونم توضیح بدم... ‫- برو بیرون.
‫همین الان برو بیرون!
‫[دخترم]
‫[مامان بهم گفت.] ‫[چطور تونستی این کارو باهام بکنی؟]
‫[می‌دونی چقدر زحمت کشیدیم] ‫[که خارج از کشور درس بخونم]
‫سو-جونگ.
‫همیشه وقتی روی چیزی تمرکز می‌کنی ‫از پسش برمیای.
‫می‌دونی برات احترام قائلم، درسته؟
‫خیلی خب.
‫تو می‌تونی، سو-جونگ.
‫بیا قبول کنیم.
‫تو از پسش برمیای.
‫[۱ میلیارد وون]
‫[ریل کپیتال]
‫[چشم‌ها به ریل کپیتال دوخته شدند]
‫[گسترش پورتفولیو از طریق پروژه های بازسازی]
‫"سه‌جونگ-رو آینده‌ی سئول است"؟
‫[مورگان لی از ریل کپیتال] ‫[خواستار سرمایه‌گذاری در سه‌جونگ-رو است]
‫آقای نا از تعمیرگاه خودرو.
‫سلام، آقای نا.
‫شما به تازگی پولت رو از ریل کپیتال ‫پس گرفتی، درسته؟
‫چطوره پوله رو دوباره به من قرض بدی؟
‫[مهندسی ماشین سه‌جونگ]
‫قبلاً به ساختمون اومدی، ‫پس خودت می‌دونی.
‫گفتی اینجا بهترین فنگ‌شویی رو داره.
‫قطعاً قراره بخشی از پروژه‌ی بعدی باشه.
‫به من ایمان داشته باش ‫و شانست رو امتحان کن.
‫آره.
‫هیچ چیز مشکوکی در کار نیست.
‫این نیست که داری کمکم می‌کنی.
‫من کسی‌ام که بیش از ۲۰ ساله ‫توی اون زمینه کار می‌کنم.
‫می‌دونم اونجا چه خبره.
‫با این حس و حال آشنام.
‫برای شما هم واضحه.
‫آقا، فقط با من بیاید.
‫[چاپخانه بکسونگ، آقای بک]
‫[ابزارفروشی سه‌جونگ، اقای یون]
‫به زودی خبرهای خیلی خوبی ‫در مورد این منطقه می‌شنوی.
‫فکر می‌کنی واسه چی ‫این منطقه رو انتخاب کردم؟
‫این رو یه سرمایه‌گذاری ‫در نظر بگیر و بقاپش.
‫یه سرمایه‌گذاری مطمئنه، ‫عینِ یه سهام عالیه.
‫این یارو تا حالا دستش به چمن نخورده.
‫دیگه کی مونده که بهش زنگ بزنی، سو-جونگ؟
‫[هوال-سونگ]
‫خب، می‌دونید،
‫من فوراً پول لازم داشتم
‫برای همین پول رو قبول کردم و فروختمش.
‫با این که بعد از بازسازی ‫خیلی بیشتر سود می‌بردی؟
‫جناب، شما آدمی نیستی ‫که فوراً پول لازمش بشه.
‫به هر حال...
‫چرا پلیس در این مورد تحقیق می‌کنه؟
‫منظورت چیه که چرا؟ ‫به خاطر این که کارآگاهم.
‫جناب.
‫انقدر رازداری نکن
‫و صادقانه راستش رو بگو.
‫من ازت محافظت می‌کنم.
‫خب؟ می‌تونم وامی بگیرم؟
‫وثیقه‌تون مشکل داره ‫و همسرتون شاغل نیست.
‫اون می‌تونه تقریباً ۱۰ میلیون وون بگیره.
‫ده میلیون وون؟
‫ما بچه نیستیم.
‫[ساخت و ساز و توسعه‌ی چانگ-سو]
‫مدیر عامل جونگ چانگ-سو
‫[طلبکاران ساختمان سه-یون] ‫[جونگ چانگ-سو]
‫[ساخت و ساز و توسعه‌ی چانگ-سو] ‫[جونگ چانگ-سو]
‫[سینچونگ-دونگ] ‫[یونگدامون-گو فاز ۶
‫[سه‌جونگ فاز ۶، سه‌جونگ فاز ۷]
‫[هوال-سونگ؟]
‫چرا این عوضی جواب نمیده؟
‫[هوال-سونگ]
‫سلام، داداش.
‫چرا جواب تلفن نمیدی؟
‫چه کمکی می‌تونم بهت بکنم؟
‫سرت شلوغه؟
‫توی جلسه‌ام.
‫هوال-سونگ.
‫می‌خوام در مورد چیز خیلی مهمی ‫باهات صحبت کنم.
‫چیه؟ ساختمون رو می‌فروشی؟
‫نه، اون نیست.
‫می‌تونی یکم پول بهم قرض بدی؟
‫من هیچ پولی ندارم.
‫گفتی حاضری ساختمون رو بخری.
‫اون پول فرق می‌کنه.
‫فراموشش کن.
‫می‌تونی از مادرزنت بخوای ‫یکم پول بهم قرض بده؟
‫الان یه مشکل جدی دارم.
‫هی، هوال-سونگ.
‫ببخشید، ولی توی جلسه‌ام.
‫باید برم. خدافظ.
‫هی، هی.
‫لعنتی.
‫[ریل کپیتال و شرکای جهانی] ‫[طبقه‌ی ۲۸]
‫نوشته بود توی طبقه‌ی ۲۸ـه.
‫ریل کپیتال.
‫اون سه‌جونگ-روئه.
‫[ساختمان چانگشیم]
‫[سفته در وجه گی سو-جونگ]
‫[کارت شناسایی ساکن] ‫[جونگ چانگ-سو]
‫جونگ چانگ-سو؟
‫[ساختمان سه-یون]
‫[قرارداد انتقال بدهی]
‫[اطلاعات پرسنلی افسر پلیس] ‫[کیم گیون]
‫[بازسازی سه‌جونگ-رو]
‫[ناحیه‌ی بازسازی سه‌جونگ-رو] ‫[فهرست مالکان ساختمان‌ها]
‫[ساختمان سه-یون، ساختمان چانگشیم]
‫[ساختمان سه-یون: بدهی، ثبت] ‫[سفته، اطلاعات طلبکاران]
‫[در حال کپی اطلاعات به کیم]
‫[کمتر از ۱ دقیقه مانده]
‫بله.
‫[در حال کپی اطلاعات به کیم] ‫[کمتر از ۵ ثانیه مانده]
‫[کیم گیون]
‫جو-ران، منم.
‫در مورد ریل کپیتال تحقیق کن.
‫- و رد جونگ چانگ-سو رو بزن. ‫- یهویی؟
‫بعداً برات توضیح میدم. ‫فوریه. لطفاً عجله کن.
‫- باشه. ‫- خدافظ.
‫[منطقه‌ی ۴ بازسازی سه‌جونگ-رو]
‫[ساختمان چانگشیم] ‫[محل بازسازی]
‫[مرکز توانبخشی به زودی افتتاح می‌شود]
‫[منطقه‌ی ۴ سه‌جونگ-رو] ‫[بازسازی آغاز می‌شود]
‫گیون.
‫من در مورد جونگ چانگ-سو تحقیق کردم.
‫اون دو هفته‌ست در دسترس نیست.
‫[اول ایمنی بعد کار]
‫[ورود افراد متفرقه ممنوع]
‫[اول ایمنی، بعد کار]
‫عوضی‌ها.
‫اگه به دوستتون پول قرض بدید
‫پولتون رو دوستتون رو از دست می‌دید.
‫پس...
‫[تنها برادرزنم کیم گیون]
‫- سلام، گیون. ‫- سو-جونگ.
‫کجایی؟
‫چرا می‌پرسی؟
‫ساختمون جونگ چانگ-سو رو می‌شناسی؟
‫بیا اونجا دیدنم.
‫جریان چیه؟ واسه چی عجله داری؟
‫من رفتم ریل کپیتال.
‫من...
‫الو؟
‫- الو؟ ‫- آنتن نمیده...
‫الو؟ سو-جونگ.
‫گیون، الو؟
‫اینجا گوشی‌ام آنتن نمیده.
‫سو-جونگ؟
‫بگذریم، بیا اونجا من رو ببین.
‫هی، گیون.
‫ببخشید؟
‫[در این منطقه سرویس نیست]
‫لعنتی.
‫گیون.
‫هی، سو-جونگ.
‫گیون.
‫- اسمش چیه؟ ‫- کیم گیون، طلبکاره.
‫راستش قصد داشتم بهش زنگ بزنم.
‫تسلیت میگم.
‫می‌دونم حتماً به خاطر حادثه‌ی ناگهانی ‫خیلی سوگوارید...
‫ولی امیدوارم قوی باشید.
‫[پیام‌ها] ‫[هوال-سونگ]
‫[چطور همچین اتفاقی افتاد؟] ‫[همسرت چطوره؟]
‫[خوب نیست...]
‫[باید هر دو روز اونجا باشی]
‫[آره...]
‫[تا آخر خاکسپاری اونجا می‌مونی؟]
‫[البته... چرا می‌پرسی؟]
‫یه تاج گل برای آقای گی سو-جونگ آوردم.
‫- می‌خواید بذارمش اینجا؟ ‫- بله.
‫- می‌تونی بذاریش اونجا. ‫- باشه.
‫ولی من منتظر تاج گل نبودم.
‫[ریل کپیتال و شرکای جهانی]
‫[تسلیت می‌گیم]
‫ریل کپیتال.
‫اونجا رو می‌شناسی؟
‫نه، راستش نه.
‫حتی ازشون تاج گل دریافت کردی.
‫می‌دونم.
‫بگذریم، شما کی هستی؟
‫توی نودل‌فروشی همدیگه رو دیدیم.
‫من کوه جو-ران هستم ‫افسر پلیس یونگدامون.
‫اوه، درسته.
‫- زیردستِ گیون. یادم اومد. ‫- آره.
‫احیاناً...
‫گیون مشکلِ مالی داشت؟
‫نمی‌دونم. مطمئن نیستم.
‫اون پاداش پایان خدمتش رو درخواست کرده بود.
‫اگه نتونی پول گیر بیاری
‫می‌تونم ۲۰۰ میلیون وون بهت قرض بدم.
‫فکر می‌کنی این تصادف بوده؟
‫ببخشید.
‫کیم گیون...
‫اون هرگز زود نمی‌مرد.
‫نه، حق با توئه.
‫خوشحالم که این آهنگِ درخواستی رو می‌بینم.
‫این آهنگیه که لی جاک رو ‫به جایی که امروز هست رسوند.
‫[درخواست شده توسط رتا۹۹] ‫[آهنگ حلزون از پنیک]
‫بعد از آهنگ برمی‌گردیم.
‫[یک میلیارد وون]
‫[در حال تماس]
‫کیه؟
‫هی، چیکار می‌کنی؟
‫«ترجمه از سینا صداقت»
‫[رویاهای دیوانه‌وارِ بتنی]
‫من دزدیدمش.
‫شریکت می‌کنم. ۵۰۰ میلیون وون.
‫شهریه‌ی دا-ره رو آماده کردی؟
‫یه کار فوری‌تر پیش اومد.
‫به زودی برش می‌گردونم.
‫تصمیمت رو گرفتی؟
‫من فقط پولی رو ازش می‌گیرم ‫که قراره به ارث ببرم.
‫تا وقتی که پول رو بگیرم، ‫هیچکس آسیب نمی‌بینه.
‫چطور می‌تونی این روزها ‫همچین شوخی‌ای بکنی؟
‫چرا اول طبقه‌ی بالا رو چک نمی‌کنی ‫بعدش بری زیرزمین؟
‫گفتی دوست داری از سردخونه استفاده کنی، درسته؟
‫فکر کنم یه صدایی از داخل می‌شنوم.
‫می‌دونی رفتارت عجیب شده.
‫تا کِی اینجوری زندگی می‌کنی؟
‫این آخرین شانسته.
www.Doostihaa.com