‫بیا، آفتاب در اومده. خیلی بی‌نقصه.
‫بیا بریم.
‫[دیوار ترول - نروژ]
‫هی! آروم.
‫زود باش پیرمرد. تو از پسش بر میای.
‫وای، خیلی سرده.
‫به‌خاطر استرالیایی بودنت می‌گی سرده.
‫- آماده‌ای که به بالا برسیم؟ ‫- فعلا نه، عزیزم.
‫بیا بریم.
‫آره! تونستی.
‫عجله‌ای نیست.
‫مشکلی نداری.
‫همیشه همین جای کوفتی اذیت می‌کنه. ‫تا ابد همین‌جا می‌مونم.
‫چطور می‌تونم کمکت کنم؟
‫من مشکلی ندارم.
‫من از پسش بر میام. من...
‫من می‌تونم این کارو بکنم.
‫عجله نکن.
‫خوبه.
‫چیه؟
‫به نظرم برای امروز بسه.
‫این بخش آخره، تامی.
‫صبح سرجاشه، قول می‌دم.
‫علاوه بر این، هوا داره افتضاح می‌شه. ‫بیا ببین.
‫بذار یه بار دیگه امتحان کنم.
‫هر دومون می‌تونیم ‫به بالا برسیم و یه ساعته چادر بزنیم.
‫می‌دونم می‌تونیم انجامش بدیم. ‫می‌خوام امروز به قله برسم.
‫- دقیقا برای همین... ‫- نه، من می‌خوام امروز به قله برسم.
‫دقیقا برای همین یه یار کوهنورد داری،
‫که وقتی یکی‌تون در حال اشتباه کردنه ‫اون یکی تصمیم درست رو بگیره.
‫پس من تصمیم رو می‌گیرم، خب؟
‫سش، عیب نداره.
‫صخره‌نوردی خوبی بود، ‫تا وقتی که تو...
‫تا وقتی که دیگه نبود.
‫کنجکاو بودم بدونم باید فردا ‫بیخیال شیم یا نه، همین.
‫شوخیت گرفته؟ ‫فقط یکم هوا بده.
‫اینجا چه خبره؟
‫نه، فقط...
‫حس می‌کنم بعضی وقتا ‫یکم عجله می‌کنی، همین.
‫چیز دیگه‌ای هست؟
‫دیگه نمی‌دونم چند بار ‫دیگه می‌تونم این کارو بکنم.
‫ببین، سوءتفاهم نشه برات. عاشق ‫اینم. عاشق خودمونم. عاشق توام.
‫بس کن. تو هر بار اینو می‌گی.
‫بالا رفتن سخت می‌شه، ‫و بعد یهویی
‫این‌جوری حرف می‌زنی.
‫نه، من می‌گم یکم کندتر بریم،
‫کارای پرخطر زیادی نکنیم.
‫وای خدای من.
‫یه ضرب‌المثل قدیمی هست.
‫شانس مثل هر چیز دیگه ‫هست که تو بالای کوه می‌بری.
‫در نهایت تموم می‌شه.
‫جدی می‌گی؟
‫داری می‌گی شانست وسط راه ‫کوه تموم شده؟
‫اگه قطب‌نمای شانسم می‌گه من...
‫وای خدای من. ‫اون قطب‌نمای کوفتی رو بیخیال شو.
‫شرمنده، سش.
‫من بدخلقی می‌کنم.
‫قول بده بعد رد شدن طوفان برگردیم.
‫ما زود می‌ریم، باشه؟ ‫قول می‌دم نخوابم.
‫قول دادی؟
‫- برو توی دیوار! ‫- باشه، باشه.
‫سرتو پایین بگیر.
‫خیلی خب. من می‌خوام یکم ‫بریم پایین.
‫لبه یکم امن‌تره، خب؟
‫خیلی خب.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫اگه بخوای می‌تونی سریع‌تر بری.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫حالا می‌خوای سریع‌تر برم؟
‫- آره. ‫- خیلی خب.
‫جات امنه؟
‫وای خدا.
‫حالت خوبه؟
‫تامی! بیا این پایین!
‫تو گره زدی؟
‫آره!
‫لعنتی! تامی، صبر کن!
‫یه لحظه بهم وقت بده.
‫تامی!
‫نه!
‫لعنتی.
‫تامی!
‫تامی، بیدار شو!
‫تو داری ما رو می‌کشونی پایین!
‫دیگه نمی‌تونم بیشتر نگهش دارم!
‫اوه!
‫[استرالیا - پنج ماه بعد]
‫[ماهواره در دسترس نیست]
‫خیلی اعتماد به نفس می‌خواد.
‫اگه خوب باشی، ‫یکم از اعتماد به نفسم رو به تو می‌دم.
‫[پارک ملی وندارا]
‫- سلام. ‫- روز خوش.
‫تنها می‌ری؟
‫پیشنهاد نمی‌کنم.
‫آدما همیشه توی این ‫جنگلا گم می‌شن.
‫و اینجا، گمشده باقی می‌مونن.
‫[گمشده]
‫می‌شه امضا کنی؟
‫فقط برای اینکه بدونیم ‫کجا می‌ری.
‫[گاراژ مرکزی]
‫بد شانسی آوردم. این مال توئه.
‫این خوبه.
‫چیز خوبیه.
‫سلام.
‫هر چیزی که لازم داری ‫رو داری؟
‫- هی. ‫- ببین. دردسر اومد.
‫چطوری، مل؟ بازم می‌خوای؟
‫آره. خوب فروش می‌ره.
‫اوه.
‫- امتحانش کردی؟ ‫- شوخی نکن. اینو به سگم هم نمی‌دم.
‫خب، فکر کنم سگت خوب ‫چیزی رو از دست می‌ده.
‫از جایی که ازش اومدی ‫«ببخشید» نمی‌گی؟
‫نشنیدی چی گفتم؟ ‫گفتم ممنون.
‫کجا می‌ری؟ ما می‌تونیم راهنمات باشیم.
‫ما اینجا رو خوب می‌شناسیم.
‫- مشکلی ندارم. ‫- ما فقط می‌خوایم خوب رفتار کنیم.
‫فکر کنم اون مشکلی نداره، بچه‌ها.
‫انگار هر چیزی که نیاز داره رو داره.
‫باک پر توی جایگاه شش.
‫شرمنده بابت این.
‫گفتم شاید بهتره یه حرفی بزنم.
‫نیازی نبود. عیب نداره.
‫خیلی خب.
‫مشکلی نیست.
‫ممنون، مل. الان برمی‌گردم. ‫باید ماشین رو بیارم.
‫باشه. ۶۰.
‫ممنون.
‫[گوشت خشک شده جینوز]
‫می‌شه اینو اضافه کنی؟
‫سلام، آهای؟
‫سلام. می‌شه...؟
‫سلام.
‫می‌خوام به گرند آیل نروز برم.
‫- خب؟ ‫- جی‌پی‌اسم از کار افتاده.
‫- اومدی بری دره؟ ‫- آره.
‫آره.
‫راه راحت رو می‌خوای ‫یا راه سختشو؟
‫بهترین راهشو.
‫خیلی خب. ما اینجاییم.
‫از اینجا می‌پیچی سمت چپ،
‫اینجا یکم پیچ داره، ‫بعد ۵۰ کیلومتر مستقیم باید بری.
‫خیلی خب، این آسونه.
‫ببخشید، می‌تونم یه توصیه بکنم؟ ‫کاملا متفاوته.
‫از بلک‌استون بی شروع کن.
‫اینجا.
‫حدود ۹ کیلومتر می‌ری.
‫قبل اینکه به دو راهی برسی، فوق‌العاده‌ترین ‫جا برای اردو زدن رو پیدا می‌کنی.
‫خیلی خب.
‫یه جای مخفی کنار ساحل ‫حساب می‌شه.
‫- ممنون. ‫- فکر می‌کنی می‌تونی از پسش بر بیای؟
‫آره، فکر کنم از پسش بر بیام.
‫- خیلی خب. ‫- خیلی خب.
‫تو عاشقش می‌شی. ‫آبش باورنکردنیه.
‫خیلی خب، عالیه. ‫خیلی ممنونم.
‫خیلی خب. فقط یه چیز دیگه ‫می‌گم که بهش فکر کنی.
‫امیدوارم بدونی چه‌کار می‌کنی، ‫چون اوضاع خیلی سخت می‌شه.
‫- می‌دونم سخته. عیب نداره. ‫- خیلی خطریه.
‫بیشتر آدما دو نفره انجامش می‌دن.
‫- من می‌رم. ‫- باشه.
‫من نمی‌خواستم بگم که با هم بریم...
‫[اسپری فلفل]
‫لعنتی.
‫دوباره اونه.
‫عزیزم، نوشیدنی می‌خوای؟
‫فکر کنم می‌خواد تنها باشه.
‫تو کوچیکه رو ببند.
‫هی، آروم باش.
‫- اون می‌خواد در بیاد. ‫- شرمنده، الان نمی‌شه پا پس بکشی، عزیزم.
‫دارم با تو حرف می‌زنم.
‫ما فقط می‌خوایم خوب رفتار کنیم.
‫خیلی خب.
‫تو بهترین قسمت رو از دست می‌دی.
‫وقتی کل روز توی ماشین ‫بمونی این اتفاق می‌افته.
‫- ببین چه خوشگله. ‫- آره.
‫خیلی خب، بیاین بریم. ‫دیزل، ریپر، سوار ماشین شین.
‫اوه!
‫چی؟
‫یعنی چی؟
‫ساکم کجاست؟
‫لعنتی.
‫لعنتی!‌ لعنتی!‌
‫آهای؟
‫اه! سلام!
‫سلام.
‫تو تونستی بیای!
‫منو تو پمپ بنزین دیدی.
‫آره، یادمه.
‫من بن هستم.
‫ساشا، بن. از ملاقات باهات خوشوقتم.
‫سلام، ساشا.
‫بلک‌استون بی.
‫چی بهت گفتم؟ ‫می‌ری تو دل طبیعت.
‫- آره. ‫- خوش میگذره بهت؟
‫آره، اینجا عالیه. فقط...
‫یه چیزی دیشب رفته سراغ وسایلم ‫و همه چی رو برده. گوشیم، غذام.
‫عجب. این خوب نیست.
‫قبض موبایلت زیاد می‌شه.
‫وامبت‌ها همیشه پیامک می‌دن.
‫یه سره پیام می‌دن.
‫این پنجه وامبته که داره ‫روی کلید می‌زنه،
‫اگه متوجه نشدی.
‫ولی واقعا متاسفم. ‫خیلی حال‌گیریه.
‫فکر کردم به اندازه کافی بالا ‫آویزونش کردم، اما انگار این‌طور نبوده.
‫متاسفانه باید بگم که ‫اینجا هیچی به اندازه کافی بالا نیست.
‫خبر خوب اینه که همیشه دو برابر ‫چیزی که نیاز دارم بار جمع می‌کنم.
‫- خوشحال می‌شم بهت بدمش. ‫- واقعا؟
‫البته.
‫اینجا باید همین کارو بکنی. ‫باید به بقیه کمک کنی.
‫جور دیگه نمی‌شه زنده موند.
‫ممنون، بن. خیلی عالیه.
‫گرسنه‌ای؟
‫- دنبال اون لوازم می‌گشتم. ‫- بشین.
‫- بذار برات ماهی بگیرم. ‫- واقعا...
‫اصرار می‌کنم. بشین.
‫- خیلی خب. ‫- آره. بشین.
‫یکم غذا بخور، وسایلتو پیدا کن ‫و بعد برو.
‫آره، خوبه.
‫پس گوشت خشک‌شده درست می‌کنی؟
‫آره.
‫آره، اونو خودم درست می‌کنم.
‫می‌برمش.
‫خشکش می‌کنم.
‫چند هفته به دور از مگس‌ها ‫آویزونش می‌کنم.
‫پروتئین خوبی داره.
‫بد نیست. یکمش رو دیشب خوردم. ‫خیلی خوبه.
‫تو جینوز رو امتحان کردی؟
‫راستش چرا اسمش رو گذاشتی ‫«جینوز»؟
‫اسم مامانم بود.
‫از روی اون اسمشو گذاشتم.
‫تو اسم مامانتو گذاشتی ‫روی گوشت‌ خشک‌شده؟
‫آره.
‫حتما خیلی خوشش اومده.
‫آب. نوشیدنی می‌خوای؟
‫تا حالا اینو دیدی؟ ‫آبی که از طریق درخت تصفیه می‌شه.
‫خیلی باحاله،‌ مگه نه؟
‫نگران نباش، یادم رفت داروی ‫بیهوشیم رو بیارم.
‫باید آب بخوری.
‫آره، باید آب بخوری.
‫آره.
‫این معمولا آدما رو تحت تاثیر قرار می‌ده.
‫آره، این جالبه.
‫خوبه، مگه نه؟
‫آره.
‫خیلی خب...
‫اینجا زیاد وقت میگذرونی؟
‫آره. عملا اینجا زندگی می‌کنم.
‫اگه هفته‌ای یکی دوبار ‫نیام به رودخونه اذیت می‌شم.
‫تقریبا دردش فیزیکیه.
‫اون نیاز.
‫اهل کجای استرالیایی؟
‫عملا من اهل استرالیا نیستم.
‫نه، من از یه جایی که ‫خیلی کمتر خوشاینده اومدم.
‫وقتی بچه بودم مامانم منو آورد اینجا.
‫بذار حدس بزنم. بریتانیا؟
‫- اذیت نکن. درست حدس زدم؟ ‫- آره،‌ درست حدس زدی.
‫چند وقته کایاک‌سواری می‌کنی؟
‫هوم؟
‫یه مدته. ‫از هر کاری یکم انجام می‌دم.
‫اه!
‫اما بیشتر وقتا می‌ری ‫سراغ کوهستان،‌ درست می‌گم؟
‫من در مورد تو می‌دونم.
‫آره،‌ خطر باعث می‌شه ‫احساس زنده بودن بکنی.
‫باید در لحظه حاضر باشی وگرنه ‫شاید بمیری. مجبوری بی‌نقص باشی.
‫همه این چرت و پرتایی که ‫به آدمایی مثل ما می‌گن.
‫شخصا فکر می‌کنم ‫سیم‌کشیت مشکل داره.
‫تو می‌تونی با خیلی چیزا مقابله کنی،
‫اما نمی‌تونی سیم‌کشیتو عوض کنی.
‫هیچ کوهی به اندازه کافی ‫بلند نیست، درست می‌گم؟
‫بفرما.
‫دیگه به کوهستان‌ها کاری ندارم.
‫جالبه.
‫بذار حدس بزنم.
‫تو از یکی جدا شدی،
‫و کوهستان به شوهرت رسید ‫و رودخونه‌ها به تو رسید.
‫درست می‌گم؟
‫عجب.
‫- نمی‌خواستم فضولی کنم، ساشا. شرمنده. ‫- عیب نداره.
‫فقط می‌خواستم بامزه‌بازی در بیارم. من...
‫به‌خاطر اینه که مدت زیادی تنها بودم.
‫کاملا قابلیت حضور در جامعه ‫متمدن رو از دست می‌دی.
‫می‌دونم چه حسی داره. ‫برای همین اینجام.
‫لازم نیست نقش یه انسان رو بازی کنم.
‫آره. به اندازه کافی توی دنیا ‫سر و صدا هست،‌ درست می‌گم؟
‫صحبت سر و صدا شد،
‫می‌دونی چند شب پیش ‫کیا اومدن دم اردوگاه من؟
‫اون شکارچیای توی پمپ بنزین.
‫قطعا دارن اذیتم می‌کنن.
‫آره، این یکم نگران‌کننده‌ست.
‫می‌دونم.
‫عوضیا.
‫عیب نداره.
‫بیشتر شکارچیا این‌جوری نیستن.
‫خوباشون به حیات وحش احترام میذارن ‫و از چیزی که می‌کشیم استفاده می‌کنن.
‫این یه بهونه برای الکل خوردن ‫با رفقات نیست.
‫محترم‌تر از اینه.
‫- آره،‌ اونا محترم نبودن. ‫- نه.
‫اونا می‌خواستن منو بترسونن.
‫آره، این‌طور به نظر میاد.
‫ولی تو خوب از پسشون بر اومدی.
‫چی؟
‫تو شهامت و ثبات داری.
‫شگفت‌انگیزه. ‫اصلا بهشون رو ندادی،
‫اما دلیلی هم بهشون ندادی ‫که اذیتت کنن.
‫ببخشید، منظورت چیه؟
‫توی اردوگاه.
‫من اونجا بودم. گفتم شاید ‫کمک بخوای.
‫چون یه زن تنها بودی. ‫البته به کمکم نیازی نداشتی.
‫نه، تو خاصی، ساشا.
‫مثل مامانم.
‫از لحظه‌ای که همو دیدیم حسش کردم.
‫صبحونه‌ت رو تموم نمی‌کنی؟
‫- می‌خوای برات بسته‌بندیش کنم؟ ‫- نمی‌خواد.
‫من از اینجا می‌رم.
‫ساشا، چیه؟
‫درسته.
‫آره، این.
‫ازش خوشم اومد.
‫می‌خوای پسش بگیری؟
‫نمی‌خوای؟ عیب نداره.
‫من باید برم، بن. دیروقته.
‫ساکت رو یادت نره.
‫من مایحتاجت رو برات گذاشتم.
‫گوشیت رو نگه داشتم، اما چند تا ‫چیز اضافه گذاشتم تا شرایط برابر شه.
‫کفش درستی پاته؟
‫مشکلی برات پیش نمیاد.
‫ببین، خیلی ساده‌ست.
‫تا آخر این آهنگ فرصت داری ‫که تا جایی که می‌تونی دور شی.
‫باشه؟
‫چی شده؟
‫فکر می‌کردم از خطر خوشت میاد.
‫آره! آره!‌ آره!
‫آره،‌ همین فکرو کردم.
‫ممکن بود این‌طور باشه.
‫بیاین روی کار تمرکز کنیم.
‫پرنده‌ها رو ببین.
‫آهای؟
‫واقعا فکر می‌کنم شما دو تا ‫خوب از پس این بر اومدین.
‫آهای؟
‫طبق کتاب آشپزی بابا پیش برو.
‫من خیلی بهتر انجامش می‌دم.
‫- واقعا؟ ‫- آره، با ماهی گندیده؟
‫صبر کن. من خیلی مهارت‌های طبیعت‌گردی دارم.
‫تو می‌خوای یه پلاتیپوس بگیری؟
‫- آره. ‫- آره.
‫باحاله، مگه نه؟
‫می‌دونم. اون درختای قشنگو ببین.
‫- درختا رو ببین. ‫- سلام، کارترها.
‫سلام،‌ بن!
‫سلام!
‫لعنتی. لعنتی.
‫[اسپری فلفل]
‫اوه،‌ منو گرفتی.
‫اسپری فلفل رو بنداز.
‫خیلی خب.
‫خیلی خب، آره. بذار اینو در بیارم.
‫روی شکم بخواب.
‫چیزی نیست. درست می‌شه.
‫بذار اینو در بیارم. ‫جلوتو ببین.
‫اوه!
‫خیلی خب.
‫اوه...
‫داری یه بازی می‌کنی؟
‫فکر می‌کنی این کاریه که ما می‌کنیم؟ ‫فکر می‌کنی ما داریم یه بازی می‌کنیم، بن؟
‫این بازی نیست.
‫یه آئینه.
‫هی! هی، هی. این کارو نکن.
‫دوست نداری بسته باشی؟
‫واقعا یه مشکلی داری.
‫بیخیال. یه انتخاب بهت دادم.
‫«راه آسونش رو می‌خوای یا سختش رو؟»
‫چی انتخاب کردی؟
‫هوم.
‫وقتی به آستانه تحمل دردت ‫رسیدی بهم بگو.
‫منو ناامید نکن، ساشا.
‫آئین‌ها خیلی مهمن.
‫ما رو استوار می‌کنن.
‫به ما یادآوری می‌کنن کی هستیم.
‫می‌دونستی قبیله‌هایی هستن ‫که دندوناشون رو سوهان می‌کشن
‫تا تیز بشه؟
‫هوم؟
‫تحمل درد بخشی از بزرگ شدنه، ساشا.
‫یه مراسم بلوغه.
‫کجا می‌ریم، بن؟
‫بعدا بهت می‌گم.
‫این بار نمی‌خوای قوانین ‫رو برام توضیح بدی؟
‫من اسمت رو از دفتر ثبت جنگلبان ‫برداشتم و یکم تحقیق کردم.
‫دیوار ترول...
‫فکر کنم نمی‌خوای در موردش حرف بزنی.
‫فقط یه حادثه ناگوار بود.
‫آره، اما توی اینترنت ‫خوندم که خیلی تجربه داشته.
‫به قله‌های خطرناکی صعود کرده. ‫اصلا منطقی نبود.
‫این اتفاقا همیشه ممکنه بیفتن.
‫آره، فکر کنم هیچ‌کس نمی‌تونه ‫همیشه کار رو درست انجام بده.
‫فکر می‌کنم یه چالش ذهنیه ‫که باید براش آماده باشی.
‫باید از نظر ذهنی آماده باشی.
‫درسته. فکر می‌کنم حق با توئه، بن.
‫- آره. ‫- کاملا باهات موافقم.
‫همه چیز توی ذهنته، درسته؟
‫- آره، همه چیز توی ذهنه،‌ درسته؟ ‫- آره.
‫مراسم یادبود چی؟ ‫سرد بود یا گرم؟
‫اون سوزونده شد.
‫پس اومدی اینجا ‫تا خاکسترهاشو بپاشی؟
‫تو اون استرالیایی رو آوردی خونه. ‫اون اهل این اطراف بود، درسته؟
‫خیلی خب.
‫همون‌جا بمون. همون‌جا بمون.
‫چرا؟
‫که بتونی بری اون پایین.
‫بزنش.
‫قبیله‌های بومی هستن که می‌گن
‫برای تسخیر روح شکارت، ‫باید جگرشو بخوری.
‫فکر کنم مهم پیدا کردن روحیه ‫که ارزش تسخیر رو داشته باشه.
‫تو کارترها از ویدئو رو یادته؟
‫اونا خیلی مقاومت نکردن.
‫مثل تو نبودن.
‫سعی کردم تا جای ممکن ‫مراقب باشم و دقت کنم.
‫در نهایت همه‌شون انسانن.
‫و مهمه که از شکار استفاده کنی.
‫از هر بخشیش.
‫هیچ چیزی اسراف نمی‌شه.
‫این‌جوری محترمانه‌تره.
‫درست می‌گم؟
‫وای!
‫- وای خدا. نه! ‫- تو حتما به‌خاطر سفر خسته‌ای.
‫- نه، نه، نه! ‫- چرا استراحت نمی‌کنی؟
‫بیا. چیزی نیست.
‫- نه! ‫- بیا، بیا به اتاقم.
‫آره.
‫اوه!
‫می‌تونم یه چیزی ازت بپرسم؟
‫واقعا فکر می‌کنی مشکل دارم؟
‫من فکر می‌کنم...
‫فکر می‌کنم آدما اذیتت کردن.
‫و کارای بدی باهات کردن.
‫اه...
‫و من متاسفم که ‫اون اتفاقا برات افتادن، بن.
‫نمی‌تونم تصور کنم که...
‫خواهش می‌کنم بس کن.
‫بن؟
‫اوه، نه!
‫نه! نه!
‫می‌دونی این چیه؟
‫هوم؟
‫این آب‌نمک دست‌ساز منه.
‫خیلی خوب گوشت رو نرم می‌کنه.
‫بخش مهمی از فراینده.
‫عکس کنار تختت...
‫اون مادرته؟
‫اون درست مثل توئه.
‫آره.
‫می‌دونی به من چی می‌گفت؟
‫«جینو عاشق بنوئه.»
‫«و بنو عاشق جینوئه»
‫آره.
‫اون خاص بود.
‫اون اولین نفر بود.
‫می‌فهمی؟
‫حالا همیشه با منه.
‫من تو رو هم با خودم نگه می‌دارم.
‫تو آدم مریضی هستی.
‫ساشا!
‫لعنتی.
‫چیزی نیست.
‫تو پامو شکستی!
‫مردم برای تفریح میان اینجا.
‫حتما دندون‌پزشک خیلی ماهری داری.
‫یا اونم خوردی؟
‫تا حالا توی تاریکی حالت گرفته؟
‫حس کردی در مورد بعضی چیزا ‫اشتباه قضاوت کردی؟
‫احساس گناه کردی؟
‫وقتی اون افتاد...
‫داشت هر دوی ما رو ‫از کوه می‌کشید پایین.
‫باید ولش می‌کردم.
‫هیچ وقت نمی‌فهمم ‫تا اون موقع زنده بود یا نه.
‫من به‌خاطر اون اونجا بودم.
‫و اون دیگه نمی‌خواست اونجا باشه.
‫من گوش نکردم.
‫هی فشار می‌آوردم.
‫اون پشت چیه، بن؟
‫۱۲ روز پیاده‌روی داره.
‫تو از این جون سالم بدر نمی‌بری.
‫این تقصیر کیه؟
‫من باید امروز برم بالای اون دیواره.
‫یا امروز می‌ریم اون بالا...
‫یا صبر می‌کنم بمیری.
‫و می‌میری. از عفونت.
‫تو نمی‌تونی بدون من ‫ازش بری بالا.
‫شاید.
‫شاید حق با تو باشه. ‫این یه صخره‌نوردی دو نفره‌ست.
‫بیا انجامش بدیم.
‫بیا. باشه؟
‫بیا با هم انجامش بدیم.
‫چیزی نیست.
‫من بهت می‌گم چطور گره بزنی
‫با اون طناب که قلاب ‫خوبی برای پای سالمت داشته باشی.
‫و ما برات مهاربند می‌سازیم.
‫یه مهاربند پوشکی. ‫فقط این‌جوری می‌تونیم تو رو ببریم بالا.
‫من یه مهاربند دارم.
‫اگه قرار باشه این صخره نوردی ‫رو رهبری کنم، فقط با اون مهاربند می‌تونم.
‫تو نمی‌تونی انجامش بدی، بن.
‫اینا رو در بیار که بتونم کمکت کنم.
‫کنار دیواره انجامش بده، باشه؟
‫لعنتی.
‫محکم‌تر.
‫بیا اینجا.
‫محض اطلاعت،
‫وقتی به بالا برسیم، ‫تو رو آزاد می‌کنم.
‫اما اگه سعی کنی منو بندازی، ‫از روی اون دیوار می‌کنمت.
‫دستت به این مهاربند نخوره.
‫هی!
‫- احمق! ‫- بهت گفتم به مهاربند دست نزنی!
‫- داشتم درستش می‌کردم. ‫- به اون پا کار نداشته باش!
‫هی، می‌تونم یه چیزی ازت بپرسم؟
‫وقتی تامی افتاد،
‫این‌طور به نظر میومد ‫که داره پرواز می‌کنه؟
‫آره! برو!
‫خوبه. کارت خوب بود.
‫آره!
‫ما تیم خوبی می‌شیم، مگه نه؟
‫می‌دونی منظورم چیه؟
‫هی، ساشا؟
‫خیلی خب. می‌تونی بیای.
‫هی،‌ چه‌کار کردی؟
‫ساشا!
‫به من قول دادی با هم انجامش می‌دیم!
‫نه!
‫این کارو نکن!
‫ساشا!
‫لعنتی!
‫تو گم شدی؟
‫آبی چیزی لازم داری؟
‫می‌شه منو به ماشینم ‫توی بلک‌استون بی ببرین؟
‫باشه،‌ البته.
‫[گمشده]
‫[خانواده کارتر]
‫کمک می‌خوای؟
‫حالت خوبه؟
‫می‌دونم کجان.
‫همه‌شون.
‫مقامات تایید کردن
‫که حداقل ۲۰ جسد
‫از یه غار در پارک ملی وندارا ‫کشف شده.
‫این کشف بعد از این انجام شد ‫که یه زن از جنگل فرار کرد
‫و به جنگلبانان خبر داد.
‫مقامات هنوز دارن کار می‌کنن ‫تا همه قربانی‌ها رو شناسایی کنن.
‫خانواده‌های افراد گمشده ‫شاید بالاخره تسلی خاطر پیدا کنن.
‫دلیل زنجیره مرموزی از ناپدید ‫شدن افراد در منطقه
‫شرایط سخت منطقه و حیات ‫وحش محلی تصور می‌شد
‫و حالا مشخص شد که مقصر اون یک مرد بوده.