‫[روز سوم]
‫نمی‌خوام تخصصت رو زیرسوال ببرم ‫ولی مطمئنی؟
‫جای هیچ نگرانی نیست، خانم، قول میدم.
‫سی ساله که تو این رودخونه‌ها بودم.
‫[منطقه مرکزی گویانیا]
‫آب از اینجا جاری میشه ‫و این مسیر رو دنبال می‌کنه.
‫وارد روخونه میا پونته نمیشه ‫که آب شهر رو تامین می‌کنه.
‫چه شانسی.
‫مشکل... بارونه؟ ‫و خاک آلوده؟
‫فکر می‌کنم چیزی که شما رو خیلی مشغول کنه ‫این چاه‌های خانگی هستن.
‫فیزیکدانان و جغرافی دانان از ریو دو ژانیرو
‫در حال بررسی هستند که بارش باران
‫ممکن است سزیوم-137 را
‫وارد چاه‌های زیرزمینی ‫و رودخانه‌های گویانیا کرده باشد.
‫اگر به تایید کارشناسان برسد،
‫به معنای آلودگی کل منبع آب شهر می‌باشد.
‫با بینش بیشتر، هنریکه کاروالو
‫استاد فیزیک در یو‌اس‌پی
‫متخصص در حوادث رادیولوژیکی ‫و هسته‌ای نظیر این.
‫پروفسور کاروالو، ممکنه آب شهر آلوده باشه؟
‫[پروفسور فیزیک - یو‌اس‌پی]
‫نه تنها ممکنه بلکه در واقع کاملاً محتمله.
‫این بحران بهداشت عمومیه،
‫و فرماندار گوییاس اقدامی نمی‌کنه.
‫در واقع، داره قصور می‌کنه.
‫- صبح بخیر. تونستی بخوابی؟ ‫- قصور؟
‫کم و بیش.
‫میشه یه کم صداشو زیاد کنی؟
‫آب‌های زیرزمینی ‫و رودخانه میا پونته رو بررسی کردیم.
‫آبی که مردم گوییاس هر روز می‌نوشن.
‫هیچ منبع دیگه‌ای برای آب آشامیدنی امن ‫برای مردم وجود نداره.
‫خیلی متاسفم، آقای زی.
‫نه، نه، نگران نباش. ‫کسی تکون نخوره. من جارو میارم.
‫- بذار کمکت کنم. ‫- تو همونجا بمون. مواظب لیوان باش.
‫الان برمی‌گردم.
‫یعنی آب آشامیدنیمون آلوده‌ست؟
‫همه‌ش حدس و گمانه. ‫هنوز چیزی ثابت نشده.
‫و اگه ثابت بشه، دقیقاً یعنی چی؟
‫آب آلوده و رادیواکتیو...
‫چرا روی مبل خوابیدی؟
‫چیزه...
‫چون دیر رسیدم خونه و خیلی ‫خسته بودم. پس همینجا خوابیدم و...
‫ببخشید باید برم استادیوم تا کمک کنم ‫مشکل آب رو حل کنیم.
‫ولی تا وقتی بیشتر بدونیم، ‫آب معدنی بخورید، باشه؟
‫استادیوم؟ قرار بود امشب ساعت هفت ‫برگردیم خونه.
‫یادت که نرفته؟
‫نه. البته که نه ولی، ولی من...
‫نمی‌تونم بی‌خبر غیب بشم.
‫حداقل باید اول با اورنستین حرف بزنم.
‫مگه دیروز خداحافظی نکردی؟
‫فقط خداحافظی نیست.
‫می‌خوام نظر مساعدش رو جلب کنم. مهمه.
‫یعنی ممکنه دوتامون در آینده با هم کار کنیم.
‫باشه، ولی چه آینده‌ای؟
‫داری جونتو به خطر می‌ندازی.
‫بیانکا، من جونمو به خطر نمی‌ندازم. ‫از استادیوم بیرون نمیرم.
‫قول می‌دم تا پنج برگردم بریم فرودگاه، باشه؟
‫- قسم می‌خورم. ‫- قسم می‌خوری؟
‫صبر کن، بیانکا...
‫توافق گسترده‌ای وجود داره که مهم‌ترین مسئله
‫اینه که مردم رو از علائم احتمالی مطلع کنیم.
‫حالت تهوع، استفراغ، سرگیجه، اسهال و سردرد
‫همه با مسمومیت حاد با تشعشعات مطابقت دارن.
‫اگه هر کدوم از این علائم رو با هم ‫یا به صورت جداگانه تجربه کردید،
‫فوراً به محل غربالگری
‫در استادیوم شهر گویانیا مراجعه کنید.
‫با ادامه تحقیقات، ‫یک سوال بزرگ مطرح می‌شه.
‫کی مقصره؟
‫[گویانیا در وحشت]
‫و این مرد استاد دانشگاهه؟
‫این بی‌مسئولانه و خطرناکه. ‫چطور می‌تونه همچین چیزی بگه؟
‫مخالف نیستم، فرماندار،غیرقابل قبوله.
‫رسانه‌ها همه چی رو تقطیع شده منتشر کردن.
‫اون رود حتی به رودخانه میا پونته هم نمی‌.رسه
‫دقیقاً همینه که باید بهشون بگی.
‫امشب با شبکه‌های بزرگ ‫کنفرانس خبری برگزار کردم.
‫- و شما بیانیه می‌دید. ‫- من؟
‫تنها چیزی که باید بگید ‫اینه که آب آلوده نیست.
‫یه لحظه صبر کنید.
‫من اینو نگفتم.
‫چیزی که گفتم این بود که رود ‫مستقیم به میا پونته نمی‌ریزه.
‫ولی اگه آلودگی از طریق یه چیز دیگه ‫به میا پونته رسیده باشه،
‫نمی‌تونم اینو بگم.
‫پس احتمالش هست که آب آلوده باشه!
‫اگه پودر سزیوم توی رودخونه باشه،
‫اونقدر تو یه حجم بزرگ آب رقیق می‌شه
‫که غیرممکنه کسی به خاطرش مریض بشه.
‫ولی اگه اینو روی آنتن تایید کنی،
‫فقط می‌شنون که آب آلوده‌ست ‫و ما هیچ کاری نمی‌کنیم.
‫نمی‌خوام چیزی رو علنی بگم ‫که مستقل تایید نشده.
‫پس برو تاییدش کن!
‫رودخونه رو آزمایش کن. ‫میا پونته و همه چشمه‌ها.
‫هر کاری لازمه بکن.
‫زمان می‌بره.
‫اولویت ما باید آلودگی‌زدایی باشه.
‫و حتی یه تیم برای این کار ندارم.
‫نه، اولویت ما باید آرامش مردم باشه!
‫اگه تو شهر هرج و مرج بشه ‫و مردم وحشت کنن،
‫آلودگی‌زدایی آخرین چیزیه که تو ذهنمون هست.
‫باید جلوی شورش رو بگیریم، لعنتی!
‫ببخشید، باشه؟
‫برای این آزمایشات چقدر وقت نیاز داری؟
‫برای اینکه خوب انجام بشه...
‫تو آزمایشگاه تحلیل کنن، ‫مطمئن بشن نتایج صد درصد دقیقه؟
‫دست کم چهل و هشت ساعت.
‫- گزینه‌های دیگه چی؟ ‫- نه، هیچی نیست.
‫- می‌تونی ازآشکارساز سوسوزن استفاده کنی؟ ‫- آشکارساز سوسوزن...
‫آشکارساز سوسوزن.
‫اگه تو آب سزیوم باشه، ‫با آشکارساز سوسوزن مشخص نمیشه
‫چون غلظت خیلی پایینه.
‫فکر کنم شاید بتونیم...
‫از تو هلیکوپتر محیط اطراف رو اندازه بگیریم.
‫از آشکارساز سوسوزن از بالا ‫استفاده ‌کنیم میشه.
‫ولی حتی اون موقع هم، آلودگی باید ‫شدید باشه تا قابل تشخیص باشه.
‫نه. خوشم اومد. ‫تو، تیمت، یه هلیکوپتر پلیس بردارید.
‫اینطوری مردم می‌فهمن ‫که دارید یه کاری می‌کنید.
‫ولی یادت باشه، این نقشه کامل نیست. ‫جواب قطعی نمی‌ده.
‫خوب هر دو نقشه رو اجرا کنید.
‫آشکارساز سوسوزن از هلیکوپتر،
‫و تحلیل نمونه‌ها در آزمایشگاه.
‫هر نتیجه‌ای که تا امشب بدست بیاریم، ‫به مطبوعات گزارش می‌دیم.
‫فرماندار، لطفاً صبر کنید. ‫باید مراقب باشیم.
‫باید با احتیاط عمل کنیم.
‫صبر کنیم تا نتایج آزمایشگاه آماده بشه.
‫کنفرانس رو میشه گذاشت برای بعد، ‫فقط یه روز دیگه بهم وقت بدید.
‫رسانه‌ها اطلاعات دقیق می‌خوان.
‫آب فیلتر شده.
‫بخور.
‫می‌بینی؟
‫جمعیت به اعداد فانتزی اهمیت نمی‌ده.
‫اونا می‌خوان احساس امنیت کنن.
‫کنفرانس مطبوعاتی امشب برگزار میشه.
‫[آژانس نظارت بر بهداشت]
‫لطفاً، اسم؟
‫همونطور که می‌بینید، ‫بیشتر از حد انتظار بررسی انجام میشه،
‫- پس باید صبور باشید. ‫- ببخشید.
‫معذرت می‌خوام. معذرت می‌خوام.
‫ببخشید. ببخشید.
‫ببخشید، ببخشید، باید رد بشم. ‫من اینجا کار می‌کنم. ببخشید.
‫بذارید رد بشم، لطفاً.
‫برو عقب، مرد.
‫آب خوردم و ممکنه آلوده باشم.
‫همه خوردن!
‫چطور بفهمم کجا برم؟ ‫صفش کجاست؟
‫- از اونجا شروع میشه. ‫- باید رد بشم، خانم.
‫- مارسیو، خوشحالم که تونستی بیای. ‫- صبح بخیر.
‫آسون نیست، ولی ازت می‌خوام پلیس ‫و ارتش رو آموزش بدی.
‫باید بدونن چطور از آشکارساز سوسوزن ‫استفاده کنن و دقیق بخوننش.
‫سطح آلودگی رو در کناره‌های ‫رودخونه میا پونته
‫و همه رودخانه‌های دیگه‌ای که ‫به میا پونته می‌ریزن اندازه‌گیری می‌کنن.
‫از تو هلیکوپتر اندازه‌گیری می‌کنن. ‫خوبه؟
‫- باید برم خونه... ‫- عالیه. من نمونه جمع‌آوری می‌کنم.
‫از چاه‌ها و آب‌های زیرزمینی منطقه،
‫و داشتم فکر می‌کردم که ‫فاضلاب‌ها رو هم چک کنم، بنی.
‫فکر فوق العاده‌ایه.
‫مارسیو، بعداً همدیگه رو ببینیم ‫و بریم آزمایشگاه
‫تا نتایج رو با هم بگیریم.
‫- بهتون خبر می‌دم. تو هم همین کار رو بکن. ‫- باشه.
‫مارسیو.
‫روت حساب می‌کنم که کمکم کنی ‫این وضعیت رو حل کنم.
‫باشه؟
‫کارلوس و لوسیو منبع رو باز کردن.
‫در معرض سطح خیلی بالایی از سزیوم بودن.
‫و آزمایش‌هاشون زیاد خوب به نظر نمی‌رسه.
‫باید منتقلشون کنیم ریو.
‫اونیلدو هم مدت زیادی با منبع بوده.
‫سطح آلودگیش تقریباً به اندازه ‫خواهرزاده‌ش سلست بالاست، درسته؟
‫و نینا، به خاطر خطر آسیب به شریان کاروتیدش.
‫اونم همینطور.
‫و ژائو؟
‫- زخماش خیلی بد به نظر می‌رسن ولی... ‫- لوکوگرافیش خوبه.
‫لنفوسیت‌هاش تقریباً به ‫اندازه‌ای که دوست دارم پایین هستن،
‫ولی هنوز نرمالن.
‫و وضع آنتونیا پایداره.
‫ولی با تب و بدتر شدن خونریزی روده‌ای. ‫باید بره.
‫نه. صبر کن.
‫یک، دو، سه، چهار، پنج، ‫و با سلست میشه شش تا.
‫آماده‌ایم که یه دختر شش ساله رو ‫بدون پدرش منتقل کنیم؟
‫ببین، ما قبلاً ثابت کردیم که ژائو پایداره.
‫چاره‌ای نیست.
‫- فقط شش تا تخت داریم. ‫- قبلاً اونو از مادرش جدا کردیم.
‫می‌ترسم که تحت این برنامه،
‫بدون حمایت احساسی، احساس تنهایی کنه.
‫دست از مبارزه بکشه. ‫شانس زیادی نداره.
‫پس کیو از لیست حذف کنیم؟
‫اگه بتونیم عفونت‌ رو درمان کنیم، ‫آنتونیا شاید بهتر بشه.
‫منتقل نکردنش حکم مرگ محضه. ‫اصلاً.
‫اگه ژائو با سلست نره ریو،
‫همون حکم مرگ رو به یه بچه می‌دیم.
‫برای هر کیلومتر رودخونه، ‫دو نمونه نیاز داریم.
‫یکی از بستر و یکی از سطح.
‫و سه نمونه خاک از حاشیه رودخونه.
‫- فوریه، بچه‌ها، عجله کنید. ‫- باشه.
‫[هشدار دسترسی محدود]
‫نینا.
‫نینا؟
‫فقط یه کم دیگه.
‫تعریق برای پاکسازی ناخالصی‌ها از بدنت ضروریه.
‫خوبه! ادامه بده.
‫عزیزم... فقط یه کم آب بیشتر بخور، باشه؟
‫- نه. ‫- برات خوبه. نه.
‫- آره، پرنسس. ‫- نه.
‫- یه جرعه دیگه. ‫- نه
‫لطفاً، عزیزم.
‫نه.
‫آب برات خوبه.
‫می‌تونی انجامش بدی.
‫همینه.
‫آفرین، پرنسس.
‫همه‌شو خوردی.
‫دوزتو زیاد می‌کنم. ‫این باید دردتو کم کنه، باشه؟
‫صبح بخیر.
‫همه چی اینجا خوبه؟
‫کارلوس، یه خبر خوب دارم. ‫می‌خوایم منتقلت کنیم ریو.
‫- چی؟ ‫- خوبه؟
‫اونجا می‌تونن بهتر ازت مراقبت کنن.
‫چی می‌گی، دکتر؟ ‫نمی‌تونم برم ریو.
‫موقتیه، نگران نباش.
‫وقتی کاملاً خوب شدی، می‌تونی برگردی.
‫مامانم نمی‌تونه بدون من بمونه. ‫نمی‌تونم تنهاش بذارم.
‫می‌تونیم ترتیب بدیم که به مامانت زنگ بزنی.
‫تلفن نداره.
‫شاید بتونی براش نامه بنویسی؟
‫سوا ندارم، دکتر.
‫این چطوره...
‫هر چی می‌خوای بهش بگی بگو ‫و من برات می‌نویسم.
‫یه راهی پیدا می‌کنیم که اون ‫نامه رو به مامانت برسونی. چطوره؟
‫- باشه. ‫- عالیه.
‫قبوله.
‫یه کاغذ پیدا کنیم ‫و نامه رو سریع بنویسیم.
‫صبح بخیر، اونیلدو. حالت چطوره؟
‫می‌خوایم برای درمان بیشتر
‫به ریو دو ژانیرو منتقلت کنیم، باشه؟
‫چرا باید برم ریو؟
‫کی بهت گفت می‌خوام برم ریو؟ ‫نه راه نداره.
‫خونه‌م اینجاست. خانواده‌م هست. ‫نمی‌تونی مجبورم کنی.
‫دکتر.
‫الان میام پیشت، دارلی.
‫بیمارستان اونجا ‫برای درمان وضعیتت مجهز‌تره و...
‫- این مهم ترین چیزه... ‫- دکتر.
‫چطور می‌تونم کمکت کنم، دارلی؟
‫دیدم از کنار اتاقم رد شدی و نیومدی تو.
‫چرا بعضیامون می‌رن و بعضیا می‌مونیم؟ ‫بگو.
‫بعضی از بیماران شرایط خاصی دارن
‫که بهتره تو بیمارستان نیروی دریایی ریو درمان بشن.
‫منطقی نیست.
‫چه نوع شرایط خاصی؟
‫فکر کردم همه‌مون به یه چیز آلوده شدیم، دکتر.
‫- نه، نه. ‫- همه رو اینجا ول می‌کنید که بمیرن؟
‫نه. اینطور نیست. آروم باش.
‫حتماً، «آروم باش». ‫می‌خوان از شر ما خلاص بشن.
‫نه، نه. ‫هیچ کی نمی‌خواد از شر کسی خلاص بشه.
‫می‌خوایم هر بیمار درمانی رو دریافت کنه ‫که بهش نیاز داره.
‫کیا منتقل می‌شن؟
‫سلست، اونیلدو، نینا، لوسیو، کارلوس...
‫و آنتونیا.
‫چی گفتی؟
‫دخترم تنها می‌ره؟
‫نه. محاله.
‫می‌خوای بچه رو بدون پدرش ‫بفرستی ریو دو ژانیرو؟
‫براشون مهم نیست، هیچ وقت نبوده.
‫دختره نمی‌تونه تنها بره ریو.
‫با ما مثل حیوون رفتار می‌کنن.
‫نمی‌تونی ما رو جدا کنی. ‫مخصوصاً نه وقتی اینقدر مریضیم.
‫این یه مسئله لجستیکه. ‫آروم باشید، لطفاً.
‫چرا می‌خوای جدامون کنی؟
‫من پدرشم. باهاش می‌رم. ‫ختم کلام.
‫لطفاً مجبورم نکن برم. ‫نمی‌خوام برم ریو.
‫چرا نمی‌تونم اینجا بمونم؟
‫فرستادن بچه تک و تنها به ریو دو ژانیرو؟
‫نمی‌تونی پدر رو از دخترش جدا کنی.
‫زده به سرتون؟
‫باید آروم باشید.
‫میشه همه یه دقیقه آروم باشن؟
‫فقط دارم سعی می‌کنم بفهمم، آقای کلویس.
‫ساختمونی که موسسه رادیوتراپی توش بود ‫بدون نگهبان بود.
‫چطور این اتفاق افتاد؟
‫نه در قفلی. نه امنیتی، نه محافظتی؟
‫محافظت در برابر چی؟
‫هیچی اونجا مال ما نبود.
‫اینجا سندی دارم که نوشته
‫زمینی که کلینیک روش بود مال شرکتیه ‫که تو مدیریت می‌کنی.
‫خب، زمین مال ماست، آره.
‫ولی ساختمان و همه چیز داخلش
‫مال موسسه رادیوتراپی گوییاسه.
‫از هر کسی که شرکتت ملک رو خریده.
‫نه، نه. شرکت زمین رو از سانتا کاسا خریده.
‫اونا چه ربطی به موسسه دارن؟
‫خب، این سوال رو باید ‫از اونا یا سانتا کاسا بپرسی.
‫واقعیت اینه که
‫ما زمین رو خریدیم و وقتی رسیدیم اونجا ‫کلینیک غصبش کرده بود.
‫سانتا کاسا زمین رو به ما فروخت ‫قبل از اینکه کلینیک برای همیشه تعطیل بشه،
‫و اونا حاضر نشدن نقل مکان کنن.
‫ولی در نهایت رفتن. ‫ساختمان کاملاً متروکه شده.
‫بعد از طی مراحل قانونی رفتن، آره.
‫و وقتی شروع به تخریب کردیم،
‫مجبورمون کردن ‫با درخواست حکم متوقف کنیم.
‫حالا ببین. من صاحب زمینم، درسته؟
‫من پول زمین رو دادم، ولی ‫نمی‌تونم از زمین استفاده کنم؟
‫به این چی میگی؟
‫این زمین صاحب نداره.
‫خب، نه کاملاً. سندش به اسم توئه.
‫بعدش کپسول هم هست.
‫می‌خواستی همینجوری ولش کنی؟ ‫هیچ کی اتاق پشتی رو چک نکرد؟
‫هیچ کی نپرسید این چیه؟
‫ببین، من که دکتر نیستم. ‫از اشعه ایکس چیزی نمی‌دونم.
‫رادیوتراپی؟
‫هر چی. کارم مدیریت کسب و کاره.
‫واقعاً فکر می‌کردم یه تیکه آشغاله.
‫خودتو جای من بذار.
‫من باید فرض کنم کلینیک ‫چیز خطرناکی تو ساختمان جا می‌ذاره؟
‫اونا باید برای این مشکل پاسخگو باشن.
‫هم اونا و هم بچه‌های سانتا کاسا. ‫اونا این ماجرا رو شروع کردن.
‫با اونا حرف بزن.
‫- وزنت می‌کنم، باشه؟ ‫- بریم.
‫اینجا.
‫خبری شده؟
‫خب...
‫خوشحالم که بگم خطر از سرت رفع شده.
‫پانزده روز دیگه ازت می‌خوام ‫بری بیمارستان بیماری‌های گرمسیری.
‫اونجا پیگیری می‌کنن.
‫ولی فعلاً می‌تونی بری.
‫کجا؟
‫خب، خونه.
‫برم خونه؟
‫دکتر، وقتی رسیدیم اینجا، ‫لباس‌ها، مدارک، پولمون رو گرفتی...
‫همه چی رو گرفتید. ‫باید با این لباس برم؟
‫برو پذیرش، ‫به یکی از اعضای خانواده‌ت زنگ بزن.
‫به کدوم خانواده زنگ بزنم؟
‫دیروز سوار اتوبوس شدن و بردنشون بیمارستان.
‫منو بفرست اونجا.
‫ببخشید، خانم، کاری از دستمون برنمیاد.
‫باید کسی رو پیدا کنی که بتونه کمکت کنه.
‫ولی نمی‌تونی اینجا بمونی.
‫می‌تونی همینجا بشینی
‫کاترینا.
‫صبر کن، کاترینا!
‫اگه کمکی می‌کنه، یه دست لباس تمیز دارم.
‫صبر کن. می‌رم کیفم رو بیارم.
‫و اگه می‌خوای با اتوبوس بری...
‫یه کم پول خرد برای کرایه دارم.
‫خیلی ممنون.
‫تا وقتی که اوضاع رو درست کنن!
‫اعتصاب می‌کنیم! اعتصاب می‌کنیم! ‫تا وقتی که اوضاع رو درست کنن!
‫اعتصاب! اعتصاب! ‫تا وقتی که اوضاع رو درست کنن!
‫اعتصاب. اعتصاب! ‫تا وقتی که اوضاع رو درست کنن!
‫- خداحافظ. ‫- موفق باشی.
‫اعتصاب. اعتصاب! ‫تا وقتی که اوضاع رو درست کنن!
‫[ما اعتصاب کردیم]
‫می‌تونم کمکتون کنم؟
‫اومدم خانواده‌م رو ببینم، آقا.
‫فقط پرسنل مجاز اجازه ورود دارن، خانم.
‫دیروز تازه پذیرش شدن.
‫ببخشید، خانم. ‫فقط پرسنل مجاز اجازه دارن.
‫لطفاً برید عقب.
‫همه چی اون بالا خوبه، سرهنگ؟
‫تایید شد. از نقطه دید ما
‫هیچ آلودگی‌ای شناسایی نشد.
‫این یارو رو باش! ‫چقدر یواش میره! یعنی چی!
‫می‌خوای رانندگی کنی یا نه؟
‫بجنب. حرکت کن.
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫دیگه نمی‌تونم صبر کنم. ‫باید ببینم.
‫قبلاً چک کردم و چیزی پیدا نکرد. ‫آزمایشگاه نیاز داریم.
‫اون چی بود؟
‫از کامیون بود؟ نه.
‫ببینم.
‫آره، هست! آره!
‫هی! نگه دار! ‫باید بزنی کنار!
‫هوی!
‫نگه دار!
‫بزن کنار!
‫وایسا! وایسا!
‫بجنب، بزن کنار!
‫- این کامیون رو کجا بار زدی؟ ‫- یه انبار تو مرکز شهر.
‫- کاغذ دیگه‌ای هست؟ ‫- انبار پره.
‫باورم نمیشه. این فقط...
‫مارسیو، باید این نمونه‌ها رو فوراً ببرم آزمایشگاه.
‫وقت نداریم.
‫آره، برو. این با من.
‫باید منو ببری به اون انبار. ‫ممنون، باشه؟
‫- می‌تونی راه رو نشون بدی؟ ‫- آره، حتماً.
‫میشه یه کم سریع‌تر راره بندازید؟ ‫صف حرکت نمی‌کنه، یالا!
‫همه چی درست میشه. ‫جای نگرانی نیست.
‫خانم، نوبت شماست. بیاید جلو لطفاً.
‫قبل از اینکه شروع کنیم می‌تونی بهم بگی ‫اگه هر کدوم از علایم مذکور رو داری؟
‫حالت تهوع، سرگیجه یا استفراغ؟
‫بله، امروز صبح بالا آوردم.
‫با سزیوم تماس داشتی ‫یا شاید با کسی که تماس داشته؟
‫آره، فکر کنم.
‫بارداری؟
‫چرا باید بدونی ؟
‫چون تشعشعات می‌تونه برای جنین مضر باشه.
‫احتمال داره باعث سقط جنین بشه.
‫میشه لطفاً معاینه‌م کنی، دکتر؟
‫باشه. اول دستاتو بلند کن.
‫باشه، عالیه.
‫حالت خوبه. آلوده نیستی.
‫ولی اگه این علائم ادامه پیدا کنه، باید برگردی
‫تا دوباره ارزیابی بشی.
‫کسی که فکر می‌کنی با سزیوم تماس داشته
‫تا حالا اومده برای غربالگری؟
‫شما دکتر اورنستین هستید؟
‫بله.
‫دارم درباره شوهرم حرف می‌زنم. ‫مارسیو.
‫اون با شما کار می‌کنه.
‫خوشبختم! خوشبختم.
‫- به همچنین. ‫- اسمت چی بود؟
‫- بیانکا. ‫- آها، بیانکا.
‫فکر کنم باید به شوهرت افتخار کنی.
‫مارسیو واقعاً داره کارشو عالی انجام می‌ده.
‫اشکالی نداره اگه یه لحظه باهاش حرف بزنم؟
‫اینجا نیست.
‫فقط رفته دنبال یه نقطه آلوده احتمالی.
‫دکتر، میشه بهش بگی من اومدم؟
‫البته، مشکلی نیست.
‫لطفاً یادت نره، دکتر اورنستین، بهش بگو.
‫نه. فراموش نمی‌کنم، بیانکا، بهش میگم.
‫- ممنون. ‫- البته.
‫سلست باید پیش باباش باشه.
‫قبلاً از مامانش جدا شده.
‫چرا نمی‌ذاری ژائو باهاش بره؟
‫ژائو اینجا خوب میشه، آنتونیا.
‫یه نفس عمیق بکش.
‫نگه دار.
‫و بازدم.
‫خوبه.
‫تو ریو چی دارن که ما اینجا نداریم؟
‫نفس عمیق بکش.
‫نگه دار.
‫و بیرون.
‫فقط شش تا تخت خالی هست، درسته؟
‫اشکالی نداره، می‌تونی بهم بگی.
‫بله.
‫ولی نمی‌خوام بقیه بیمارا فکر کنن
‫که بهترین مراقبت ممکن رو نمی‌گیرن.
‫- اوهوم. ‫- چون این درست نیست.
‫می‌دونم.
‫واسه همین می‌خوام جای خودم رو بدم.
‫می‌دونم که ازم خوب مراقبت می‌کنی.
‫بذار پدر پیش دخترش باشه.
‫دکتر، بیشتر از این نباید در معرض باشی.
‫دکتر، لطفاً.
‫- اسم مادرت چیه؟ ‫- خانم نانسی.
‫آماده‌ای؟
‫مامان، دارن منو می‌فرستن ریو تا بهتر بشم.
‫سالم برمی‌گردم، پس نگران نباش.
‫هیچی تو دنیا بدتر از این نیست ‫که یه مادر بچه‌شو از دست بده.
‫و تو آدم خوبی هستی، مامان.
‫خدا نمی‌ذاره عذاب بکشی.
‫[ما برای سلامت همه می‌جنگیم]
‫[بیمارستان عمومی ‌گویانیا]
‫امیدوارم به منم کمک کنه.
‫باید برنامه‌ای برای من داشته باشه.
‫از درها فاصله بگیرید.
‫- امیدوارم زود بغلت کنم. ‫- یه قدم برید عقب.
‫بهم دعا کن.
‫خیلی دوستت دارم.
‫پسرت، کارلوس.
‫ژائو!
‫- ژائو. ‫- باید بری عقب.
‫- سلست! عزیزم . ‫- ژائو اشکالی نداره، ولی مواظب باش.
‫چیزی نیست. بذارید رد بشه.
‫- اون مادرشه. ‫- عزیزم.
‫- عزیزم، دوستت دارم! عزیزم! ‫- مامان.
‫عزیزم.
‫- کجا می‌برنت؟ ‫- ریو، عزیزم/
‫- ریو؟ چی؟ ‫- آره/
‫- خیلی دوره. ‫- می‌دونم.
‫کلودین با تینیناست، اشکالی نداره. ‫ما خوبیم.
‫- ژائو، باید بریم. ‫- دوستت دارم. بیا.
‫- بیا بریم، پرنسس. ‫- مامان دوستت داره، باشه؟
‫دوستت دارم. خیلی دوستت دارم.
‫- سلست. ‫- مامان!
‫دوستت دارم!
‫این اولویت اوله، باشه؟ ‫تا ساعت هفت می‌خوامش.
‫یالا، زود باشید!
‫دکتر؟ نتایج نمونه آب چاه ‫که صبح آوردی رو گرفتم.
‫همه‌ش آلوده‌ست.
‫همه این کاغذها باید فوراً جمع بشن.
‫و باید مطمئن بشیم که انبار قرنطینه شده.
‫محاله، شوخی می‌کنی. ‫شش تا بچه دارم که باید سیر کنم، مرد.
‫- و باید پول بچه‌هام رو بدم. ‫- می‌دونم، ولی این کاغذها رادیواکتیوی هستن.
‫اگه بهش دست بزنی، آلوده می‌شی.
‫فکر نکنم متوجه باشی.
‫خانواده‌هایی هستن که برای گذران زندگی ‫به ما وابسته‌ان.
‫بچه‌هات؟ اونا هم در خطرن.
‫اینا از کجا اومدن؟
‫زباله‌گردها.
‫کس دیگه‌ای هم با این ضایعات رفته؟
‫ببخشید.
‫[ایست]
‫آقا، باید رد بشم. ‫اجازه می‌دید رد بشم؟
‫من همینجا زندگی می‌کنم.
‫نه، خانم. ببخشید.
‫فقط باید چند تا چیز بردارم.
‫هیچ کس داخل یا خارج نمیشه. ‫همه چی بعد از این نقطه آلوده‌ست.
‫لطفاً، اینجا خونه‌ی منه.
‫کسی هست که بتونم باهاش حرف بزنم؟
‫نه. هیچ کس نیست.
‫بیا.
‫سونیا!
‫- کاترینا؟ ‫- چطوری؟
‫- خوبم. ‫- پسرها چطورن؟ همه خوبن؟
‫خوبن، آره. حالت بهتره؟
‫گفتن خطر از سرم گذشته.
‫ژائو و بچه‌ها هنوز تو بیمارستانن ‫ولی زودی مرخص میشن.
‫هی، گوش کن، ‫خیابون جلوی خونه‌م رو بستن.
‫دارن اندازه‌گیری می‌کنن.
‫نمی‌تونم برم خونه، ‫اشکالی نداره اینجا بمونم؟
‫فقط اینکه قبلاً خانواده‌ام از خارج از شهر اومدن.
‫زیاد جا نداریم.
‫من آلوده نیستم، سونیا.
‫کاترینا... شرمنده، ولی تو اخبار بودی!
‫دارن سگ‌های ولگرد اونجا رو می‌کشن، می‌دونی؟
‫باید از بچه‌هام محافظت کنم، من...
‫صبر کن!
‫- سلست خوبه؟ ‫- واقعاً نمی‌دونم.
‫به من نمی‌گن.
‫برات دعا می‌کنم. موفق باشی.
‫ماهیت توافق بین سانتا کاسا
‫و موسسه رادیوتراپی چی بود؟
‫خب، نگرانی اصلی ما، دکتر مارلین
‫همیشه رفاه دیگران بوده.
‫توافق ما با موسسه این بود ‫که زمین رو بهشون قرض بدیم
‫تا بتونن برای بیماران سرطانی ‫مرکز درمانی بسازن.
‫و این کاری بود که کردن.
‫پس قرض دادید؟ ‫در عوض چی گرفتید؟
‫مطمئنم که می‌دونید که کلینیک خصوصی بود.
‫ولی ما پول نمی‌خواستیم. ‫نه، نه. چیزی شبیه به اون نه.
‫تنها شرط ما برای وام
‫این بود که بتونیم، اگه لازم باشه ‫بیماران سرطانی‌مون رو بهشون معرفی کنیم.
‫و درمان رایگان در قالب رادیوتراپی ارائه بدیم.
‫و اولش خیلی سخاوتمند بودن. ‫خیلی زیاد.
‫ولی مشخص شد که... می‌دونید پول ‫چطور می‌تونه ذهن مردم رو به هم بریزه.
‫دیگه بیمارانمون رو رایگان درمان نکردن.
‫قرارداد رو نقض کرده بودن.
‫و شما زمین رو فروختید.
‫دقیقاً درسته.
‫زمین رو فروختید ‫ولی اونا رو بیرون نکردید.
‫[بیمارستان نیروی دریایی]
‫[منطقه آلوده]
‫[احتیاط کنید]
‫آقای اونیلدو، اتاقت اینجاست.
‫و آقای کارلوس تو این یکی اتاق.
‫این طرف، لطفاً.
‫حالا چطوره همه برای خواب آماده بشید؟
‫ولی بابا.
‫- چیه؟ ‫- گرسنمه.
‫می‌تونی یه کم دیگه غذا بخوری، باشه؟
‫اول باید با حمام ضدعفونی کننده تمیزیت کنیم
‫بعد می‌تونی غذا بخوری.
‫خوبه؟ اتاقت رو نشونت میدم، ژائو.
‫من پدرشم. همینجا می‌مونم.
‫نمی‌تونیم شما رو کنار هم نگه داریم، ببخشید.
‫اگه در معرض پرتوی همدیگه باشید، ‫اصلاً نمی‌تونیم درمانتون کنیم.
‫[آی‌آردی - موسسه حفاظت دربرابر تشعشعات و دوزیمتری]
‫آنتونیا کوادرادو ؟
‫آنتونیا کوادرادو.
‫آماده‌ست.
‫عجیبه...
‫- ادرار رو رقیق کردی؟ ‫- آره، دکتر، آره.
‫منطقی نیست. ‫همه چی قبلاً خوب کار می‌کرد.
‫شمارگر کایگر رو امتحان کنم. ‫طیف‌سنج ممکنه خراب شده باشه.
‫آره.
‫دکتر!
‫استر! داره کار می‌کنه!
‫با عقل جور در نمیاد.
‫باید دوزش اونقدر بالا باشه که...
‫- فکر نمی‌کنی که... ‫- چرا، فکر می‌کنم.
‫میزان تشعشعات خیلی بالاست، ‫نمیشه از نزدیک اندازه‌گیریش کرد.
‫- دکتر ادواردو، من استر از آی‌آر‌دی هستم ‫- سلام، استر.
‫نتایج آزمایش رو دارم و خوب نیست.
‫باید جوزیا، والنسیو، آرتور و آنتونیا رو ‫به بیمارستان نیروی دریایی منتقل کنید.
‫همگی. فوراً.
‫تا حالا چنین میزان بالای آلودگی داخلی ندیدم.
‫اندام‌ها و بافت‌هاشون بی وقفه ‫تحت تشعشعات قرار دارن.
‫حتی اگه کم خونی و عفونت‌ رو درمان کنی، ‫کمکی بهشون نمی‌کنه.
‫مرسی، استر.
‫دکتر.
‫بله، مارسیو.
‫چطور پیش رفت؟
‫آشكارساز سوسوزن از هلیکوپتر ‫هیچ آلودگی‌ای رو
‫- روی رودخونه‌ها تشخیص نداد. ‫- آره.
‫- ولی بعدش یه چیز دیگه پیدا کردیم. ‫- حالا صبر کن.
‫اگه فرض کنیم که رودخونه آلوده‌ست،
‫شاید اونقدرها هم شدید نباشه. ‫شاید پخش نشده باشه. هوم؟
‫دکتر...
‫نتایج نمونه‌هایی که بردم آزمایشگاه آماده شد.
‫از چاه خونه ژائو.
‫514 بكرل‌ در هر لیتر.
‫500 و...
‫- وای... ‫- چاهای دیگه چی، پائولا؟
‫خبری از آب‌های زیرزمینی هست؟
‫هنوز منتظر نتایج طیف‌سنج هستیم، ‫نمی‌دونیم.
‫میرم آزمایشگاه و اونجا می‌مونم ‫تا نتیجه قطعی رو بگیرم.
‫چطور به مردم اطمینان‌خاطر بدم ‫که آب تمیز و قابل نوشیدنه
‫در حالی که آزمایشات یا غیرقطعی هستن ‫یا آلودگی رو نشون میدن؟
‫چاه‌ها آلودن شدن؟ ‫چی بگم؟
‫چی شده، مارسیو؟
‫یه خبر بد دیگه دارم.
‫کارلوس و لوسیو قبلاً آهن و کاغذ جمع می‌کردن
‫و برای بازیافت می‌بردن.
‫احتمالاً وقتی هر دو آلوده بودن ‫به کارشون ادامه دادن،
‫چون یه انبار پر کاغذ پیدا کردم
‫که نتیجه مثبت بود.
‫و یه مقدار از اون کاغذ رادیواکتیوی داره میره
‫سمت سائوپائولو.
‫دکتر! دکتر!
‫- چیه؟ چه خبره؟ ‫- آنتونیا.
‫داره می‌لرزه! انگار تسخیر شده!
‫یکی کمک کنه لطفاً.
‫- کسی کمکمون می‌کنه؟ ‫- اشکالی نداره، من اینجام.
‫چیزی نیست، خانم آنتونیا، فقط نفس بکش!
‫- چش شده؟ ‫- پاهاشو بگیر. پاهاشو بگیر.
‫ویلیام! دیازپام، زود!
‫حالت خوبه، خانم آنتونیا!
‫از بینی دم، از دهان بازدم. ‫به پهلو نگه‌ش دارید.
‫نفس بکش، خانم آنتونیا.
‫چی کار کنیم؟
‫- اشکالی نداره، خانم آنتونیا. ‫- بیا. حالت خوبه.
‫می‌تونی ول کنی.
‫فقط نفس بکش. ما اینجاییم.
‫خوبه نفس عمیق بکش. ‫پاهاشو حرکت بده. آروم.
‫- نگه‌ش دار. نگه‌ش دار. چیزی نیست... ‫- همینه.
‫ما اینجاییم، خانم آنتونیا..
‫خوبه.
‫- همینه. حالت خوبه. ‫- باید بری.
‫دکتر!
‫پیشش بمون.
‫این نمی‌تونه ادامه پیدا کنه.
‫الان دیگه خوبه. خوبی.
‫این بیشتر از شرایط کاریه...
‫- تو خبرنگاری، درسته؟ ‫- آره.
‫می‌خوای در مورد بیمارانی که ‫با سزیوم-137 آلوده شدن بدونی؟
‫آره، حتماً.
‫- اینجا خوبه؟ ‫- عالیه.
‫شش بیمار منتقل شده به ریو ‫بهترین مراقبت ممکن رو دریافت می‌کنن.
‫ولی ما چهار بیمار دیگه با همین علائم داریم
‫که باید فوراً منتقل بشن.
‫چرا همه ده نفر همزمان منتقل نشدن، دکتر؟
‫نیروی دریایی برای این نوع حادثه ‫فقط شش تخت داشت.
‫ولی واقعیت اینه که بیمارستان ‫نیروی دریایی تجهیزات بهتری داره
‫و کارکنانی که برای این نوع شرایط آموزش دیدن.
‫به اندازه کافی نمی‌تونم تاکید کنم چقدر مهمه
‫که این بیماران رو هر چه زودتر پذیرش کنن.
‫ممنون.
‫و یه چیز دیگه.
‫می‌خوام از کادر درمان و پرستارای ‫بیمارستان درخواست کنم.
‫ببینید، من دکترم.
‫می‌فهمم چی می‌خواید.
‫و موافقم. حق با شماست.
‫ولی اورژانس باید دوباره کار کنه.
‫من و همکارم اون بالا 24 ساعته
‫دست تنها بدون پرستار ‫از ده بیمار با سندروم تشعشع
‫مراقبت می‌کنیم.
‫پس از شما و همه متخصصان بهداشت ‫در برزیل درخواست می‌کنم.
‫ما متخصص خون نیاز داریم. ‫متخصص پوست نیاز داریم.
‫متخصص بیهوشی، جراح پلاستیک... ‫پرستار لازم داریم.
‫به کمک شما نیاز داریم.
‫التماستون می‌کنم کمکمون کنید.
‫لطفاً به قلب و وجدانتون رجوع کنید،
‫و از خودتون بپرسید چرا می‌خواستید دکتر بشید.
‫اگه مایلید کمک کنید، طبقه سوم باشید. ‫ممنون.
‫دکتر، صبر کنید.
‫همگی، می‌فهمم که تشعشعات ترسناکه.
‫ولی پروتکل‌ها و روش‌هایی هست که ‫می‌تونیم برای کار ایمن اجرا کنیم.
‫من متخصص خونم ‫که به بیماران ایدز رسیدگی کرده
‫و آلوده نشدم.
‫با این حال دیدم خیلی از همکارانم ‫به خاطر کمبود اطلاعات، نادانی و تعصب
‫از درمانشون امتناع می‌کنن.
‫نجات جان آدما ماموریت ماست.
‫به اندازه کافی شجاع بودیم که اعتصاب کنیم، ‫از خودمون دفاع کنیم و حرف بزنیم.
‫و این بیماران الان به ما نیاز دارن ‫که همون شجاعت رو بهشون نشون بدیم.
‫نه بزدلی ما.
‫من طرف شمام.
‫- رو من حساب کن. ‫- مرسی.
‫همین الان یه بیانیه احساسی شنیدیم...
‫تو اعتصابیم. خائن‌ها!
‫باورم نمیشه.
‫من اینجا می‌مونم.
‫بله، کامیون از گویانیا خارج شده.
‫باید به زودی به سائوپائولو برسه.
‫گوش کن. باید کارخونه رو تخلیه کنید.
‫بعد از اینکه کامیون رسید، ‫ساختمان رو محاصره کن.
‫بعد از اون هیچ چیز و هیچ کس ‫نمی‌تونه وارد یا خارج بشه. فهمیدی؟
‫و خواهش می‌کنم،
‫سعی کن همه این کارها رو تا ‫حد ممکن محرمانه انجام بدی، باشه؟
‫بله، همین.
‫باشه، خوبه.
‫مرسی. مراقب باش.
‫تیم اپیم به روز شدن. ‫کارخونه رو قرنطینه می‌کنن.
‫یعنی فرماندار چی می‌گه وقتی بفهمه.
‫که آلودگی ممکنه تا سائوپائولو پخش شده باشه.
‫بهش رسیدگی می‌شه. خیلی زود فهمیدیم.
‫این کار کاغذ، تحت کنترله داریم. ‫حلش می‌کنیم.
‫بعد از کنفرانس مطبوعاتی...
‫بعد از کنفرانس مطبوعاتی، بهش می‌گم.
‫همه چی رو به فرماندار توضیح می‌دم.
‫حالت خوبه، دکتر؟
‫هنوز چیزی نخوردم.
‫بذار برم برات غذا بیارم.
‫نه، نه، مارسیو. نه.
‫امروز یوم کیپور هست.
‫روز خیلی مهمیه. ‫یه روز مقدسه.
‫و من برای اون روزه گرفتم.
‫بعد از اولین ستاره اجازه دارم غذا بخورم.
‫- آب چی؟ ‫- نه نه، نه.
‫ببین، ببخشید، ولی...
‫الان روزه گرفتن مسخره‌ست.
‫- با این اتفاقاتی که افتاده. ‫- آره...
‫کاری که می‌کنیم، ‫هر کاری که می‌کنیم عواقبی داره.
‫و بعضی وقتا کارهایی که نمی‌کنیم
‫بزرگترین عواقب رو ایجاد می‌کنن.
‫- اوهوم. ‫- می‌تونم الان خونه پیش خانواده‌م باشم.
‫- بیانکا! وای. لعنتی... ‫- بیانکا؟ زنت؟ اینجا بود.
‫چی؟
‫شش بیمار منتقل شدن ریو
‫بهترین مراقبت ممکن رو دریافت می‌کنن.
‫ولی چهار بیمار دیگه با همون علائم داریم
‫که باید فوراً منتقل بشن.
‫چرا همه‌ی ده نفر همزمان منتقل نشدن، دکتر؟
‫نیروی دریایی برای این نوع حادثه
‫فقط شش تخت داشت.
‫ولی واقعیت اینه که بیمارستان ‫نیروی دریایی تجهیزات بهتری داره
‫و کارکنانی که برای این نوع شرایط آموزش دیدن.
‫به اندازه کافی نمی‌تونم تاکید کنم چقدر مهمه
‫که این بیماران رو هر چه زودتر منتقل کنن.
‫دریاسالار؟ ببخشید.
‫چند تا دکتر هستن که می‌خوان با شما صحبت کنن.
‫بذارم بیان تو؟
‫مرسی.
‫قضیه چیه؟
‫دریاسالار، اگه ممکنه داوطلب بشیم ‫تا از بیمارستان حمایت کنیم
‫تا بتونن بیماران بیشتری که از سزیوم-۱۳۷ ‫آسیب دیدن رو پذیرش کنن.
‫- سلام، چطوری؟ ‫- خوبم.
‫- بلیت ریو دو ژانیرو چنده؟ ‫- همین جاست.
‫بسه دیگه. دیگه نمی‌تونم.
‫خوبه. فعلاً به اندازه کافی عرق کردی.
‫بریم داروتو بخور.
‫نه، نمی‌خوام. امکان نداره. نمی‌تونی مجبورم کنی. ‫من حتی نمی‌دونم این چیزا چیه.
‫شماها اول کولر رو اینجا روشن کنید.
‫بعدش به مصرف داروهام فکر می‌کنم. باشه؟
‫ریموندو، قبلاً اینو گفتیم. ‫نمی‌تونیم.
‫کولر به سیستم اصلی بیمارستان وصله.
‫ممکنه مناطق دیگه رو آلوده کنه.
‫ریموندو، لطفاً؟ بذار توضیح بدم.
‫این یه داروییه به اسم پروسیان بلو.
‫کمک می‌کنه سزیوم خونت رو از بین ببره.
‫و بعدش دفع می‌شه.
‫اصلاً توسط بدنت جذب نمی‌شه. ‫نگران نباش.
‫می‌خوای من اینو بخورم؟
‫این چیز آبیه، درست مثل اون چیز آبی ‫که گفتی برای ما بده.
‫هر دوتاشون آبیه. حق با توئه.
‫ولی این یه داروی آبی خوبه
‫که به داروی آبی بد داخل بدنت می‌چسبه.
‫بعد با هم بیرون میان.
‫من اینو نمی‌خورم.
‫ریموندو؟ نگاه کن.
‫این قراره زندگیتو نجات بده باشه؟
‫پس اگه بهت بگیم باید بخوری، باید بخوری.
‫تو کی هستی که بهم بگی؟
‫می‌خورمش...
‫اگه ماسکت رو برداری ‫و نشونم بدی کی هستی.
‫سیستم ایمنیت ضعیفه.
‫اگه ماسکم رو بردارم، ‫ممکنه همه جور باکتری رو بهت منتقل کنم.
‫این ماسک؟ برای خودت خوبه.
‫دارو هم همینطور.
‫خیلی ممنون.
‫حالا ولم کنید.
‫این داروییه به اسم پروسیان بلو. ‫و آب.
‫- همینو به ریموندو دادی؟ ‫- آره.
‫خوبه.
‫کنار اومدن باهاش باید سخت باشه، نه؟
‫ریموندو دوران کودکی خوبی نداشت، می‌فهمی؟
‫وقتی بچه بود باباش کتکش می‌زد، ‫واسه همین فرار ‌کرد.
‫و چون خیلی دعوا می‌کنه، ‫مردم باهاش مثل آشغال رفتار می‌کنن.
‫تنها کسی که واقعاً بهش اعتماد داشت، ‫و به حرفاش گوش می‌کرد، آنتونیا بود.
‫چون اون بزرگش کرد، می‌دونی؟
‫فقط دارم اینا رو بهتون می‌گم چون...
‫اون آدم پیچیده‌ایه، ولی آروم میشه.
‫و زود با شماها همکاری می‌کنم، باشه؟
‫- مرسی، دارلی. ‫- حتماً.
‫ببخشید.
‫ریموندو، می‌تونم بیام تو؟
‫ریموندو؟
‫ریموندو رفته!
‫- ریموندو رفته بیرون. ‫- چی؟ چطور؟
‫- دارلی. ‫- ریموندو. ریموندو رفته بیرون!
‫فکر می‌کنی کجا رفته؟
‫عزیزم؟
‫بیانکا؟
‫بابا؟
‫مارسیو؟
‫بیانکا کجاست؟
‫بهت نگفت؟
‫بیانکا گفت اگه قراره ازت جدا باشه،
‫ترجیح میده بره خونه.
‫اصرار کردم بمونه. ‫زیاد اصرار کردم. ولی تصمیمش رو گرفت.
‫می‌خواست خودش بره فرودگاه، ‫ولی آخرش من بردمش.
‫ببینیم چه می‌کنی!
‫ریبامار. یه نوشیدنی می‌خوام.
‫- اون ریموندو نیست؟ ‫- آره از زباله‌دونی.
‫چی؟ مرخص شدی؟
‫آره. همون همیشگی رو بده.
‫هی، عوضی! این لباس لعنتی چیه؟
‫- فرار کردی یا چی؟ ‫- چه خبر، زی؟
‫اومدی اینجا که مریضیمون کنی؟ ‫برو بیرون!
‫دروغ نگو، باتیستا.
‫حالا بیا. نوشیدنی بده.
‫نه، نه، چیزی نمیدم.
‫همه رو آلوده می‌کنی.
‫بذار به حسابم. یه چیز بده دیگه!
‫هی! بهت گفتیم بزن به چاک!
‫هی. برگرد سر بازی کوچیکت، باشه؟
‫- ریبامار! بیا یه نوشیدنی بده . ‫- نمیدم، ریموندو.
‫برو!
‫- بسه! برو بیرون! ‫- بیا. بابت هیچی ممنون.
‫حالا کجا بریم؟
‫دارلی گفت باید اینجا باشه. ‫ریموندو زیاد اینجا میاد.
‫باید نزدیک باشه
‫عصر بخیر.
‫باشه. از راه دور اومدی؟
‫عصر بخیر. چطوری؟ ‫سلام، مارتا.
‫آزمایشگاه نتایج رو فرستاده؟
‫نه. هنوز نه.
‫خب داده‌های آشكارساز سوسوزن ‫هلیکوپتر رو داری، درسته؟
‫آشكارساز سوسوزن تشعشعات رو تشخیص نداده.
‫ولی به این معنی نیست که آب...
‫فقط باهاشون حرف بزن. ‫صریح و با اعتماد به نفس باش.
‫می‌تونی به مردم قوت قلب بدی یا نه؟
‫عالیه.
‫سلام، دکتر.
‫مارسیو. حالت خوبه؟
‫نتایج اومد؟
‫نه. نیومده.
‫مشکلی هست؟
‫نگران من نباش.
‫- موفق باشی، باشه؟ ‫- آره.
‫برو بیرون، ریموندو. برو.
‫- داری به من می‌گی چیکار کنم، مرد؟ ‫- برو.
‫می‌خوای با اون چیز چیکار کنی؟ ‫ها؟ داری منو تهدید می‌کنی؟
‫از جلوی چشمم دورش کن و برو عقب.
‫- تو چی، زی؟ ‫- نزدیک‌تر نیا. جدی می‌گم.
‫شاید اونجاست؟
‫از من دور شو! برو عقب!
‫گورتو گم کن!
‫- پدرتو در میارم. ‫- نه!
‫- به خاطر خدا! بس کنید. ‫- دیگه کسی رو آلوده نمی‌کنی.
‫اسلحه رو بذار زمین.
‫آروم! لطفاً صبر کن، صبر کن، ‫هی، هی فقط صبر کن.
‫آروم باش. بیا فقط حرف بزنیم.
‫- حرفی نمونده. ‫- چیزی نیست.
‫- این آشغال باید بره به درک. ‫- به من نگاه کن. گوش کن.
‫ما دکتریم. بذار برش گردونیم بیمارستان.
‫- اسلحه رو بنداز. الان بذارش زمین. ‫- اسلحه رو بذار زمین!
‫- آروم. اشکالی نداره. ‫- اسلحه رو بنداز.
‫[پلیس نظامی]
‫باشه. دستا بالا!
‫برگرد. زود.
‫هی، ریموندو.
‫هی، هی.
‫- یادت میاد؟ دکتر جوآنام. ‫- دست‌ها پشت سرت.
‫منو می‌شناسی.
‫بیا برگردیم بیمارستان.
‫همراهمون بیا.
‫خوبه.
‫ممنون. گرفتمش. خداحافظ.
‫عصر بخیر. خانم‌ها و آقایان،
‫اهالی گویانیا.
‫این کنفرانس مطبوعاتی رو تشکیل دادم ‫چون می‌خواستم بهتون اطمینان خاطر بدم
‫و بهترین راه برای این کار
‫اینه که از زبون کسی بشنوید که بهترین سمت رو داره ‫تا ثابت کنه شهرمون امنه.
‫مدیر کمیسیون ملی انرژی هسته‌ای،
‫دکتر بنی اورنستین.
‫ممنون، دکتر.
‫عصر بخیر.
‫عصر بخیر، دکتر.
‫ممنون از همه.
‫ما از آشكارساز سوسوزن برای ‫اندازه‌گیری سطوح تشعشعات
‫در امتداد رودخانه‌ای که ‫آب شهر رو تامین می‌کنه استفاده کردیم.
‫و هیچ نوع آلودگی‌ای
‫بالاتر از سطوح پایه‌ای ‫که تیم تعیین کرده بود پیدا نکردیم.
‫و بنابراین اگه مقداری از این پودر ‫وارد رودخانه شده باشه
‫هیچ نوع خطری رو باعث نمیشه.
‫پس شما ردپای تشعشعات در آب پیدا کردید؟
‫- نه. من اینو نگفتم. ‫- سزیوم، دکتر.
‫پودر می‌تونسته وارد خونه‌های مردم بشه؟
‫دکتر اورنستین، ‫برای اینکه برای مردم گویانیا روشن کنیم
‫آب اینجا چقدر آلوده‌ست؟
‫توصیه می‌کنید آب شیر رو بخوریم یا نه؟
‫آب آشامیدنی مردم آلوده‌ست؟
‫دکتر.
‫داری فیلم می‌گیری؟
‫فکر کنم امنه.
‫ببخشید.
‫همه چی خوبه.
‫می‌خوام به مردم گویانیا اطمینان بدم
‫که آب این شهر صد درصد بی‌خطره.
‫فقط یک چاه آلوده و ناامن بود،
‫و ما قبلاً اونو بستیم.
‫دکتر پائولا ماتوس
‫نتایج آزمایشگاه رو داره ‫اگه کسی بخواد بهشون نگاه کنه.
‫نگرانی اصلی تیممون الان...
‫اینه که بدترین مکان‌های آلوده ‫در شهر رو گندزدایی کنیم.
‫دکتر اورنستین، یه گزارش نگران کننده دریافت کردم
‫تازه شنیدیم که یه کامیون حاوی ‫کاغذ آلوده به تشعشعات
‫از گویانیا خارج شده و به یه ‫کارخانه کاغذ بازیافتی در سائوپائولو رسیده.
‫کاغذ؟ چی میگه؟
‫آیا سنن از این موضوع خبر داشته؟
‫اون کارخانه تعطیل شده ‫و وضعیت دیگه نگران‌کننده نیست.
‫پس این واقعیت رو از مردم پنهان کردید، درسته؟
‫دکتر اورنستین فقط اینو بگید.
‫ممکنه که گویانیا
‫مواد آلوده به تشعشعات رو ‫به بقیه برزیل صادر ‌کنه؟
www.Doostihaa.com