‫«آنچه گذشت...»
‫گمونم کاری که دارم می‌کنم خیلی مهمه.
‫- خواهرت... ‫- از گلینا خبر داری؟
‫کشتنش.
‫- به نظرت بی‌خانمان بود؟ ‫- اینطور به نظر میاد.
‫- کی کشتش؟ ‫- دولت شوروی. کاگ‌ب.
‫همون سازمانی که می‌خوای ‫با یکی از اعضاش همراه بشم.
‫اگه یه مرد آمریکایی بالارتبه بخواد...
‫جایی پول خرج کنه، ‫باید پیش کی بره؟
‫با ماریا صحبت کن. ‫این رو نمی‌شناسم.
‫معلومه که حواسم هست. ‫بهم اعتماد کن.
‫توایلا می‌تونه حواسش به مادربزرگت باشه.
‫الان بهترین آدم برای عملیات...
‫کسیه که به سوژه وابستگی احساسی نداره.
‫چطوری بقیه از این ملاقات باخبر شدن؟
‫- نمی‌دونم. ‫- بی.
‫- نمی‌دونم چی بگم. ‫- مهم نیست.
‫الان مهم اینه مادربزرگم رو نجات بدیم.
‫پیله‌سازه، کمکمون کرد! ‫این رو بهم داد!
‫بعضی وقت‌ها انقدر درگیر تظاهرم...
‫که حتی یادم می‌ره چی واقعی بوده.
‫چیه؟
‫جاسوس داریم. ‫خبر مرگمون جاسوس داریم.
‫- آبشار نیاگارا چی؟ ‫- خیلی قابل‌پیش‌بینیه.
‫اصلا در عمل مگه چیه؟ ‫یه مشت آبه که از روی تپه داره می‌ریزه؟
‫تپه‌اش هم خیلی بزرگه؟
‫- کریس؟ ‫- چیه؟
‫- تو ترس از ارتفاع داری؟ ‫- نه.
‫من که حتی توی ارتفاعات بزرگ شدم.
‫اینکه هر روز از پنجره پایین رو می‌دیدم ‫اصلا باعث نمی‌شد وحشت کنم.
‫یا بالا بیارم و مورمورم بشه. ‫سرگیجه بگیرم.
‫وای خدا.
‫کریس، چرا تا الان نفهمیده بودم؟ ‫ناسلامتی خلبانی.
‫آره، ولی کنترل هواپیما دست خودمه.
‫وای.
‫- این... مانیاست؟ ‫- آره.
‫خدایا، چقدر شبیه خودته.
‫- اوهوم. ‫- کجاست؟
‫فکر کنم براسلاو باشه.
‫آره، تابستون‌ها با دوست صمیمیش...
‫واسه تعطیلات می‌رفت اونجا.
‫می‌گفت خوش‌ترین خاطراتیه که از زمان...
‫زندگیش توی بلاروس داشته.
‫می‌خوای ماه عسل بریم اونجا؟
‫اتحادیه شوروی؟ ‫بگو که شوخیت گرفته.
‫اصلا ماه عسل لازمه؟
‫آخه من... با تو هر جا بودن رو دوست دارم.
‫معلومه کدوم گوری رفتی؟
‫اول اصرار می‌کنی باهام بیای، ‫بعد غیبت می‌زنه؟
‫آندری، صرفا خسته بودم...
‫بهم دروغ نگو!
‫من از بی‌احترامی خوشم نمیاد.
‫واسه چی رفتی؟
‫چون صدات رو شنیدم!
‫کدوم آدمی با یه خانم مسن ‫اینطوری حرف می‌زنه؟
‫اون هم یه مرد کوچولو و حقیر مثل تو!
‫لازم نکرده بهم بگی ‫چطوری کارم رو انجام بدم.
‫تو هیچ نمی‌دونی داشتم از کی ‫و چی محافظت می‌کردم.
‫ولی من دقیقا می‌دونم ‫تو از کدوم جنس دخترهایی.
‫باز کن!
زودباش با ما بیا
‫ولم کنین!
‫خب، ترنت اینجا پیداش کرد؟
‫- آره، تقریبا. ‫- خوبه.
حالا باید همین امروز می‌شد...
‫که رئیس سازمان اطلاعات مرکزی ‫توی راه فرودگاهه.
‫آره. یه‌کم عجیبه، نه؟
‫که رئیس سازمان اطلاعات مرکزی...
‫این همه راه تا مسکو بیاد.
‫تازه ماه پیش تایید شد.
‫جزو پروتکله.
‫ولی مسلما نباید بفهمه...
‫که توی شومینه ما شنود گذاشته بودن.
‫وای!
‫خیلی‌خب.
‫عه.
‫خدایا.
‫این از اول اینجا بود؟
‫یا خود خدا.
نمیفهمم ما رو توی ساختمونی گذاشتن...
‫که مخصوص شنود باشه، ‫ولی حتی تونل هم داره؟
‫این کار دیگه ته پرروییه.
‫آره، شوروی کلا معروفه ‫که هیچ‌وقت حیا نمی‌کنه.
‫رد پایی نیست.
‫شوروی از این تونل واسه ‫کار گذاشتن شنود استفاده نکرده.
‫لابد کار یکی از خودمونه.
‫یا خدا.
‫می‌خوام تمام کارکنان سفارت ‫تحت نظر قرار بگیرن.
‫اگه چیز مشکوکی بود ‫می‌خوام خبردار بشم.
‫من که زحماتم رو دوبرابر کردم، ‫ولی خواستم بهت بگم:
‫گمونم کارکنان غذاخوری لو رفتن.
‫به این طبقه دسترسی ندارن.
‫- خب، پس ولش کن. ‫- به نظرم یارو بهمون نزدیک‌تره.
‫یا زنه.
‫ری، می‌خوام این نفوذی پیدا بشه.
‫خیلی‌خب.
‫وایستا. عه، ماریایی؟
‫- عه... ‫- نه، ممنون.
‫ماریا. ماریا!
‫وای. چقدر... عوض شدی.
‫من رو یادته؟ ‫محل کارت می‌اومدم.
‫- اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- آره.
‫فقط باید یه‌کم عوض می‌شدم. ‫الان کار دارم.
‫چرا؟ عه... حالت خوبه؟
‫- چیزی شد؟ ‫- هیچی نشده.
‫- خیلی چیزها شده. ‫- مثلا چی؟
‫می‌تونی... می‌تونی بهم بگی.
‫یه کاری انجام دادم. ‫خوب هم انجام دادم.
‫- رفتم. ‫- آها؟
‫ولی روز بعد... ‫کسی که استخدامم کرد...
‫می‌خواست وقتی اومدم من رو ببینه.
‫می‌تونستم حس کنم که...
‫داشت خودش رو آماده می‌کرد ‫تا من رو بکشه.
‫وای خدا.
‫نمی‌خواستم منتظر بمونم ‫که جزو دخترهای مرده بشم.
‫پس فرار کردم.
‫متاسفم.
‫الان هم اینجام.
‫وایستا، می‌دونی طرف کیه؟ یا...
‫نمی‌دونی؟
‫تو از این نوار کریس و گلینا خبر داشتی؟
‫ولی به ذهنت نرسید که بهم بگی؟
‫اطلاعات مرتبطی نبود.
‫شوهر من با یکی از اعضای ‫شوروی دیدار داشته،
‫که خواهر به قتل رسیده‌ی سوژه‌ی منه ‫و توی نوار هم ضبط شده،
‫ولی این به نظرت اطلاعات مرتبط نبود؟
‫الان این پرونده‌سازی بود؟ ‫از کریس آتو داشتن؟
‫هیچ آتویی نداشتن. ‫حتی ملاقات خاصی هم نداشتن.
‫ببخشید، لازمه دوباره یادآوری کنم؟
‫ندیدی انگار همدیگه رو می‌شناختن؟
‫فقط برای اثبات وفاداریش بود.
‫خانم گرنت.
‫شوهرت طبق درخواست من ‫وانمود کرد برای شوروی کار می‌کنه.
‫برای اینکه کاگ‌ب رو مجاب کنه...
‫که آدم معتمدیه و اعتمادشون رو جلب کنه...
‫باید کارهایی می‌کرد ‫که زندگیش رو نابود کرد.
‫از همین واکنش می‌شه فهمید ‫که این اقدامات موثر بودن.
‫فقط نشون می‌ده من هیچ انتخابی ‫توی زندگیم با شوهرم نداشتم.
‫شوهرت مامور ویژه‌ای بود.
‫ولی این شغل فداکاری می‌خواد.
‫اکثر مردم به درد این کار نمی‌خورن.
‫ولی زنی که بعد از مرگ شوهرش...
‫می‌ره لانگلی و...
‫درخواست می‌کنه به مسکو برگرده...
‫با اکثر مردم فرق داره.
‫ولی باید تصمیم بگیری که می‌خوای...
‫خودت رو کاملا وقف این شغل کنی یا نه.
‫چون توی این زندگی نصفه نیمه کار کردن ‫فقط آدم رو به کشتن می‌ده.
‫مگه وقف کردن خودم ‫باعث مرگم نمی‌شه؟
‫بیا اینجا.
‫ساشا شوچنکو...
‫من پارسال آوردمت اینجا...
‫تا کمکم کنی دوربین‌هایی ‫که ساختی رو راه بندازم.
‫آخرین باری که توی این هتل بودی،
‫یادداشت‌های مفصلی برداشتم.
‫الان چی؟
‫حتی از پس یه روشن‌کردن ساده...
‫نمی‌تونم بر بیام.
‫می‌خوای نشونت بدم؟
‫گلینا؟
‫ساشا.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫(اوکراینی)
‫من هم باید همین رو بپرسم. ‫(اوکراینی)
‫من...
‫می‌دونم مدتیه حرف نزدیم...
‫در واقع خیلی وقته...
‫گلینا...
‫امشب یه اتفاق خطرناکی قراره بیفته.
‫گوش کن.
‫نمی‌دونم چه اتفاقیه. ‫ولی باید از اینجا بری.
‫ساشا، من خیر و صلاح خودم رو می‌دونم.
‫ما که دیگه بچه نیستیم.
‫از پس خودم بر میام.
‫چند سال اخیرم همینطوری گذشته.
‫گلینا.
‫بی؟
‫خوبی؟
‫خوبم.
‫آخه... ‫صدات داره میاد.
‫انگار... انگار خوب نیستی.
‫چیکار داری؟
‫تا کی می‌خوای من رو نادیده بگیری؟
‫قضیه... قضیه هنوز...
‫سر مانیاست؟
‫یعنی... تقصیر من که نبود.
‫هر کاری می‌شد کردم.
‫توایلا، لطفا بس کن. ‫قضیه تو نیستی.
‫پس قضیه چیه؟
‫یه چیزی دیدم. عه...
‫یه نوار بود.
‫مال یکی از...
‫عملیات‌های کریس بود.
‫که توش...
‫- پیش یه ماموری بود. ‫- جان؟
‫مال ماموریت مخفیش و...
‫این شغل وامونده بود.
‫آها، فهمیدم.
‫پس واسه اصول حرفه‌ای ‫خودش رو به خطر انداخته.
‫این چیزها که طبیعیه.
‫شوهرم ازم پنهون‌کاری کرده بود.
‫ناراحت می‌شم. ‫معلومه که ناراحت می‌شم.
‫تو که روال این کار رو بلدی.
‫بعضی وقت‌ها مجبوریم... ‫مخفی‌کاری کنیم دیگه.
‫کارهایی که توی زندگی عادی ‫ممکنه انجام ندیم.
‫آخه خب... ‫عملیات بوده دیگه.
‫لازم نیست زیادی بزرگش کنی.
‫من عاشق شوهرم بودم، ‫ولی به اعتمادم خیانت کرد.
‫آم...
‫بی؟
‫مقصر اصلی کریس نبود.
‫تام بود.
‫چی داری می‌گی؟ ‫من که حتی ندیده بودمش.
‫- منظورت چیه؟ ‫- آم...
‫- تام جاسوس بود. ‫- چی؟
‫ویرا... ویرا بهم گفت. ‫قبل از اینکه بمیره.
‫لابد تام همون کسی بود که...
‫اطلاعات رو به شوروی لو می‌داد.
‫یعنی تام...
‫کسی بود که...
‫اون باعث مرگ کریس شد.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫چرا، چرا، چرا... ‫چرا زودتر بهم نگفتی؟
‫نگران بودم شرایط بین ‫خودمون رو عوض کنه.
‫معلومه که شرایط رو عوض می‌کنه.
‫تو یه اطلاعاتی از زندگیم داشتی ‫که ازم مخفی نگهش داشتی.
‫- من باید بتونم تصمیم بگیرم... ‫- می‌دونم.
‫- چه حسی به زندگیم داشته باشم. ‫- می‌دونم. درسته.
‫صرفا... ببین آخه... ‫ببین عصبانی شدی.
‫من یه چیزی درباره تام گفتم،
‫ولی تو واکنشت جوریه ‫انگار من مقصر بودم.
‫- تقصیر من که نیست. ‫- چون تقصیر خودته!
‫- نیست! من... ‫- خب؟ هست!
‫چون این اطلاعات رو داشتی ‫و عمدا بهم نگفتی.
‫- آره. ‫- بهم نگفتی.
‫الان هم که مثل خر توی گل گیر کردم ‫برگشتی بهم می‌گی.
‫وقتی درگیر اینم که...
‫اوضاع رو با آندری درست کنم و...
‫چی؟ چی رو... ‫چی رو با آندری درست کنی؟
‫من گولش زدم. ‫البته تو که نباید ناراحت بشی...
‫که خبر نداشتی، ‫چون به قول خودت مهم نیست.
‫ولی من احساسات خودم رو دارم.
‫عجب.
‫من رو باش که دارم زور می‌زنم...
‫چیه؟ چون خودم رو وقف کارم کردم ‫فکر کردی اذیت نمی‌شم؟
‫مثلا من احساس ندارم؟ ‫چنین تصوری ازم داری؟
‫فکر می‌کردم... ‫فکر می‌کردم تو دوستم باشی.
‫ولی صرفا...
‫عین همون دخترهایی هستی ‫که باهاشون بزرگ شدم.
‫عاشق اینی که نسبت به من ‫حس برتری داشته باشی، نه؟
‫- سلام. ‫- وای، خدا رو شکر.
‫حس کردم قراره بمیرم.
‫مدام سعی داشتم خودم رو آماده کنم،
‫تا اینکه فهمیدم ‫هیچ آمادگی‌ای وجود نداره.
‫به ته داستان رسیدم.
‫ولی... کاشف به عمل اومد ‫که زنده‌ام بیشتر به کارشون میاد.
‫حداقل فعلا.
‫خدایا.
‫ولی به این فکر افتادم ‫که با ورود خارجی‌ها به شهر...
‫واسه کنسرت فردای التون جان...
‫و دوربین‌هایی که جمع کردن...
‫حتما امشب می‌خوان ‫عملیاتی توی هتل انجام بدن.
‫- احتمالا درست می‌گی. ‫- گفتم شاید...
‫بخوای چند نفر رو بفرستی...
‫که ببینی چه خبره.
‫خب، این تصمیمات که با من نیست.
‫ولی اطلاعات ارزشمندیه. ممنون.
‫- چیه؟ ‫- هیچی، صرفا...
‫یه اتفاق وحشتناک برات افتاده،
‫ولی سعی کردی خودت رو ‫فراری بدی که این اطلاعات رو برسونی.
‫وقتی خواهرم مرد ‫فکر می‌کردم امکان نداره...
‫جواب سوالاتم رو پیدا کنم.
‫حقیقت چیزی نیست ‫که اینجا بشه پیدا کرد.
‫بیشتر عمرم با این موضوع کنار اومدم.
‫ولی این کار شعله‌ای ‫توی وجودم روشن کرده.
‫زندگیم شاید کوچیک باشه، ‫ولی من در نوع خودم معنا پیدا می‌کنم.
‫نکنه جواب‌هایی که دنبالش هستی...
‫بیشتر از ندونستن بهت آسیب بزنن؟
‫همچنان بهتر از ندونستنه.
‫می‌شه امشب از خونه‌ات استفاده کنم؟
‫آره.
‫دین. دین، سلام!
‫سه تا پیغام برات گذاشتم. ‫دختره بهت نرسوند؟
‫- من که کسی رو ندارم. ‫- جدی؟ پس یکی رو پیدا کن.
‫یکی رو برات می‌فرستم.
‫گوش کن، می‌دونم...
‫که ممکنه ما طبقه شیشمی‌ها ‫زیاد به چشمت نیایم...
‫ولی من هم اطلاعاتم زیاده.
‫به عنوان مدیر دفتر، ‫خیلی دید ارزشمندی دارم.
‫می‌دونم که توی دردسر افتادیم.
‫درباره جریان...
‫جاسوس می‌دونم.
‫متاسفانه نمی‌دونم منظورت چیه.
‫نه. نه، نمی‌تونی خودت رو ‫به اون راه بزنی.
‫چون اون دستگاه شنود رو ‫از دست پسرم پیدا کردین.
‫پسر من برام کم‌ارزش نیست. ‫خیلی هم سرش جدی‌ام.
‫متوجه این هستم، ولی...
‫قطعا اولین نفر توی لیستم توایلا هزبکه.
‫ذره‌ای علاقه به منشی بودن نشون نمی‌ده.
‫اصلا خنده‌داره.
‫به نظرم حداقلش اینه...
‫که باید اخراجش کنی.
‫و در موردش تحقیق کنی.
‫تا جایی که من شنیدم، ‫بعد از فوت شوهرش...
‫- هیچ درآمدی نداشته. ‫- ببخشید.
‫نمی‌دونستم وزارت خارجه صندوق خیریه است.
‫هوم. خب، نفر بعد قطعا ‫ایوی پرستار بچه‌مه.
‫هر چقدر می‌خوای ‫من رو دست کم بگیر،
‫ولی از قیافه‌اش معلومه ‫دنبال حواس‌پرتیه.
‫یهو از غیب ظاهر شده،
‫چند بار هم مچش رو گرفتم ‫که داشت سرک می‌کشید.
‫تازه بیشترین دسترسی رو ‫به ترنت هم داره.
‫به اون هم شک دارم.
‫می‌دونستی شپ هفته‌ای ‫یک بار پیش روانپزشک می‌ره؟
‫اوهوم.
‫بگو ببینم، به نظرت این آدمیه ‫که بتونه درون‌کاوی کنه؟
‫به لطف ردفورد می‌دونیم که امشب...
‫کاگ‌ب توی هتل اینتوریست...
‫قراره عملیات باج‌گیری شروع کنه.
‫حالا هدف ما اینه با پیدا کردن...
‫یکی از دوربین‌هایی که توی...
‫اتاق‌های هتل کار گذاشتن...
‫به این عملیات نفوذ کنیم...
‫و فیلمش رو با یکی از...
‫- نوارهای خودمون جایگزین کنیم. ‫- هوم.
‫فناوری‌ای که ردفورد به دستمون رسونده...
‫باعث شد تا بتونیم یه نوار ‫کاملا مشابه بسازیم.
‫تنها فرقش اینه که نوار ما...
‫یه دستگاه ردیاب مخفی داره.
‫آها.
‫چون پیله‌ساز نتونست موقعیت مکانی رو...
‫برامون فراهم کنه، قراره به این طریق...
‫مختصات مرکز پرونده‌سازی رو پیدا کنیم.
‫خب. اسلاید بعد.
‫عه، نه. همین بود... تموم شد.
‫همین. همه رو دیدیم.
‫کلا دو تا اسلاید؟ ‫از تو بعیده ریموند.
‫بقیه‌اش هنوز توی آزمایشگاه ‫داره آماده می‌شه، خلاصه...
‫آها.
‫خب، دقیقا شوروی چند تا از این...
‫فیلم‌های باج‌گیری جمع کرده؟
‫تعداد دقیقش رو که نمی‌دونیم، ولی...
‫گمون می‌زنیم...
‫چند هزار تا باشه. شاید هم بیشتر.
‫به قدری توی این مرکز پرونده‌سازی ‫مدارک وجود داره که بتونیم...
‫چند ده سال توی سیستم ‫جماهیر شوروی نفوذ کنیم.
‫پس احتمالا واسه همین سوتا ‫جلوی جرج سبز شد.
‫چون می‌خواست مدارک پرونده‌سازی رو ‫علیهش جمع‌آوری کنه.
‫من هم داشتم به همین فکر می‌کردم.
‫آره. ولی چرا... ‫پس چرا کشتنش؟
‫یعنی قطعا که نمی‌خوان همه دخترهایی...
‫که از این کارها می‌کنن رو بکشن.
‫کسی که این کار رو کرده، ‫برای کارش دلیل مشخصی داره.
‫خب، ما چطوری کمک کنیم؟
‫چطوری به عملیاتشون نفوذ کنیم؟
‫صحیح.
‫خب، نقشه‌ای که ما ریختیم این بود که...
‫من نقش یه طعمه ساده رو بازی می‌کنم...
‫تو هم قراره... ‫وانمود کنی...
‫- عه... ‫- مجلس‌گرم‌کنی.
‫یعنی باید اجرا کنم؟
‫گمونم یه فکر بهتر به سرم زد.
‫ببخشید مزاحم می‌شم.
‫ماشینم استارت نمی‌خوره،
‫بهم گفتن شوهر شما ‫سر از مسائل فنی در میاره.
‫آندری!
‫عزیزم.
‫عزیزم، قربونت برم.
‫آفرین، آفرین.
‫چیزی نیست عزیزم.
‫کم‌کم دارم فکر می‌کنم ‫علاقه خاصی به نقش بازی کردن داری.
‫تا دم خونه‌ام اومدی؟
‫ببخشید.
‫از حد گذروندم.
‫ولی همچنان اینجایی.
‫نباید اونطوری باهات حرف می‌زدم.
‫صرفا داشتی کارت رو انجام می‌دادی.
‫ولی صدای اون پیرزنه رو که شنیدم...
‫یاد مادربزرگ عزیز خودم افتادم...
‫که توی روستای خودمون بود.
‫بیا دوباره همدیگه رو ببینیم.
‫قول می‌دم دیگه تکرار نشه.
‫سلام ایوانا. ‫خبر نداشتم... تو هم قراره بیای.
‫ماریا گفت بیام. ‫خواستم سر حرفم بمونم.
‫صحیح.
‫خب... آره. خیلی‌خب.
‫خب... این مدل موسیقی مجوز داره؟ یا...
‫اونقدر محبوب نیست ‫که بخواد مشکل‌ساز بشه.
‫واقعا فکر می‌کنی اتفاقی که قراره...
‫توی هتل بیفته... ‫به مرگ دوست‌هام ربطی داره؟
‫آره، فکر می‌کنم ربط دارن.
‫واسه همین، آم... ‫امشب کمکت به کارم میاد.
‫اگه خودم بخوام وارد میدون بشم...
‫ممکنه توجه بقیه رو جلب کنم.
‫ولی تو... ‫توی این کار حرفه‌ای هستی.
‫ولی من که... بی‌دلیل فرار نکردم.
‫می‌خوای دوباره خودم رو ‫توی خطر بندازم؟
‫می‌فهمم. ‫ولی من هم اونجام.
‫توی کل مسیر باهاتم.
‫نمی‌ذارم اتفاق بدی بیفته.
‫به خدا.
‫تو یه منشی سفارت معمولی نیست، ‫مگه نه توایلا؟
‫واقعا که دلت نمی‌خواد ‫جواب این سوالت رو بدم؟
‫الان داشتی...
‫- چه غلطی می‌کردی؟ ‫- گوش کن.
‫جواب بده.
‫خیلی‌خب. رفته بودم مواد بخرم.
‫ببین.
‫مواد؟ روانپزشکت این بود؟
‫زندگیم داره از هم می‌پاشه...
‫تنها چیزیه که آرومم می‌کنه.
‫خیلی‌خب.
‫بسیارخب.
‫می‌بینیش؟
‫عه...
‫حالا می‌رسه.
‫آره. قول می‌دم.
‫- بعدی. ‫- شب به خیر.
‫من منشی آقای هاواردم.
‫امشب دو تا اتاق گرفته بودیم.
‫- حتما. ‫- بفرمایید.
‫آدری، گوش کن چی می‌گم.
‫قرار ساعت هشت و نیمم رو کنسل کن.
‫بعد از اون افتضاح توی واشینگتن...
‫الان فقط می‌خوام استراحت کنم.
‫اصلا نمی‌خوام قرار کاری برم.
‫آها. چشم قربان. بله.
‫یه لحظه اجازه بدین.
‫ممنون.
‫فقط... وایستا. خیلی‌خب.
‫گندش بزنن. خودشه.
‫خودشه.
‫خانم ایرینا من رو فرستاده. ‫ماریا باچوروا هستم.
‫تو خبر داشتی؟
‫عه، راستش نه.
‫اسمتون توی لیست نبود.
‫ایرینا کل شب رو برام رزرو کرده بود.
‫به نظرت... ‫همچنان جواب می‌ده؟ یا...
‫فقط کافیه باور کنه.
‫برو پیش بقیه دخترها.
‫- بفرمایید آقا. ‫- ممنون.
‫سوئیت دوازده طبقه چهارم مال شماست...
‫- دوازده؟ ‫- این هم طبقه چهارم، اتاق سیزده.
‫سیزده، خیلی ممنون. بسیارخب.
‫ولی قبلش اجازه بدین ‫غذاخوری رو نشونتون بدم.
‫- آها. ‫- چون یه آیتم جدید...
‫در منوی آمریکاییمون اضافه کردیم.
‫- بله، درسته. ‫- غذای فوق‌العاده‌ایه،
‫با ترکیبی از دستور تهیه روسیه.
‫- آها! ‫- نوشیدنی درجه‌یک.
‫با آب‌پرتقال تازه.
‫- آها. ‫- گمونم خوشتون بیاد.
‫طعمش شما رو یاد خونه می‌ندازه.
‫مادامی که خوشمزه باشه...
‫برای من کافیه.
‫ما توی روسیه هر چیزی بخواین داریم.
‫از جمله اجراکنندگان درجه‌یک.
‫- آها! ‫- عه...
‫خب، ممنون.
‫ولی، آم...
‫من خیلی اهل اجرا نیستم.
‫می‌دونین... ‫شاید اون خانمه...
‫که اونجاست گزینه بهتری باشه.
‫تیپش از همه بهتره.
‫من هم فقط می‌خوام ‫امشب رو استراحت کنم.
‫- ممنون. ‫- بسیارخب.
‫من هم دیگه برم بخوابم.
‫تا قبل از ساعت نه بیدارم نکنین.
‫عه! حتما.
‫شب شما به خیر.
‫واقعا از دیدن شما خوشحالم.
‫اجازه بدین مهمونتون کنم.
‫عه... بهتر نیست جایی بریم ‫که شلوغ نباشه؟
‫- راحت‌تر نیست؟ ‫- شلوغ نباشه؟
‫تشریف بیارین.
‫اهل کجایین؟
‫- پاریس، تا حالا رفتی؟ ‫- نه.
‫- وایستا، وایستا! ‫- خیلی قشنگه.
‫می‌شه من هم باهاتون بیام؟
‫سلام. می‌شه بیام تو؟
‫نه.
‫نه، نه. من دارم استراحت می‌کنم.
‫پس زیاد مزاحم نمی‌شم.
‫نمی‌شه.
‫واقعا می‌گم. نمی‌شه.
‫لطفا.
‫لازم نیست حرف خاصی بزنیم.
‫ولی اگه برگردم طبقه پایین...
‫خواهش می‌کنم.
‫باشه.
‫عجیبه که تا حالا امتحانش نکردی.
‫توی آمریکا محبوب‌تره، نه؟
‫چرا، هست. هست.
‫صرفا خیلی اضطراب داشتم.
‫- نمی‌خواستم توی دردسر بیفتم. ‫- آها!
‫حتما کلی عوض شدی.
‫قبلا برات مهم بود ‫توی دردسر بیفتی یا نه.
‫کلا عادت نداشتم قانون‌شکنی کنم.
‫همیشه یه صدایی توی سرم بود ‫که می‌گفت نباید بکنم.
‫می‌فهمم.
‫حتی توی خیالاتت می‌دیدی یه روز...
‫با همراه خارجیت توی مسکو...
‫وقتی منتظر مامور کاگ‌ب باشی، ‫مواد بکشی؟
‫نه.
‫اصلا.
‫دقیقا.
‫من هم...
‫صداهایی توی سرم می‌شنوم.
‫این باعث می‌شه آروم‌تر بشن.
‫بعضی وقت‌ها انگار همزمان دارم...
‫پنج تا مکالمه رو می‌شنوم.
‫اینکه باید چطوری باشم، ‫یا چطوری نباشم...
‫چی باید بگم، یا...
‫چی نباید بگم...
‫اصلا به چه زبونی صحبت کنم.
‫هوم.
‫خوبه که این صداها رو آروم کنی.
‫فقط صدای خودت رو بشنوی.
‫خوبی؟
‫فهمیدم، فهمیدم. خیلی‌خب.
‫- چیزی نیست. ‫- هوم.
‫چیزی نیست.
‫می‌دونم... ‫می‌دونم باید چیکار کنی.
‫اگه اجازه بدی.
‫فقط روی موسیقی تمرکز کن. ‫نه چیز دیگه.
‫اینطوری می‌تونی فرار کنی.
‫بهم اعتماد کن.
‫هوم.
‫مشکلی پیش اومده؟
‫نه، هیچ مشکلی نیست. نوش جان!
‫نوش جان!
‫گل گفتی!
‫هوم.
‫بفرما.
‫عه، مرسی.
‫- عه، عه، عه، عه! ‫- وای!
‫گندش بزنن. موسیقی رو باش!
‫موسیقی شما خیلی بده!
‫موسیقیتون افتضاحه!
‫ای وای!
‫موسیقی و غذاتون افتضاحه.
‫ولی خیلی مهمون‌نوازین.
‫ورود ممنوعه.
‫یوری منتظرمه.
‫بذار بره.
‫در رو باز کن.
‫برات نوشیدنی آوردم.
‫این رو که فهمیدم آندری.
‫راننده‌ام رو ندیدی؟
‫قربان، خبری از موقعیت این پیرزن نشد؟
‫تو چه‌ات شده؟ بیا اینجا.
‫صدات نمیاد.
‫پرسیدم خبری از پیرزنه نشد؟
‫کمکی از دستم بر میاد؟
‫هوم؟
‫کمک؟
‫اول می‌ذاری فرار کنه...
‫حالا می‌خوای کمک کنی؟
‫تو چه‌ات شده آندری؟
‫واقعا چته؟ ها؟
‫رفیق، چته؟
‫حال و احوالت خرابه؟
‫باید هم باشه.
‫این‌ها رو ببر پیش راننده‌ام.
‫باید بلد باشی چطوری ‫به حساب آدم‌ها برسی.
‫لعنتی. این کارها دل می‌خواد.
‫یادم نمیاد آخرین بار...
‫دقیقا می‌دونستی چی لازم داشتم.
‫وقتی یکی برات مهم باشه راحت می‌فهمی.
‫من برات مهمم؟
‫باید برم.
‫مطمئنی تنهایی مشکلی پیش نمیاد؟
‫چیزی نمی‌شه.
‫تصور می‌کنم توی نقطه امنم.
‫فقط به صدای خودت گوش کن.
‫اومدم!
‫نادیا.
‫اینجا واقعا دنبال چی هستی؟
‫دلتنگت بودم.
‫تو چطور؟
‫آندری.
‫اشتباه کردم.
‫گندش بزنن.
‫اسلایس گوشت می‌خوام.
‫بله، ولی متاسفانه ‫اسلایس گوشتمون تموم شده.
‫عه، پس گوشت فرانسوی بیارید.
‫اصلا نمی‌دونم چیه.
‫بله، اون هم تموم شده.
‫قطعا ماهی با ژلاتین که...
‫تموم نکردین، درسته؟
‫در واقع کل صفحه سوم رو موجود نداریم.
‫چرا همون چیزی که موجود دارین رو ‫برامون سرو نمی‌کنین؟
‫ممنون.
‫خدایا، از مسکو متنفرم. ‫شهر پوچیه.
‫تازه افراد خودم من رو آوردن اینجا.
‫خب، کار جدید چطوره قربان؟
‫- عادت کردین؟ ‫- می‌خوای خوش و بش کنیم؟
‫خودت می‌دونی چرا اومدم، ‫به خاطر اینکه شما...
‫قربان، قبل از اینکه ادامه بدین...
‫باید اشاره کنم که...
‫چند تا مامور لباس شخصی ‫پشت سرم هستن...
‫که کنار در ورودی وایستادن ‫و کنارمون هم هستن.
‫من رو باش که فکر می‌کردم ‫زندگی با مادرزنم سخته.
‫شرمنده قربان، روال کارشون اینجا همینه.
‫اصلا ظرافتی توی...
‫خب، عجیبه که اینجا ‫پیشرفتی حاصل می‌کنین.
‫- ولی انتخابتون توی مامورها... ‫- آم، قربان...
‫حداقل اگه فریبنده بودن ‫با عقل جور در می‌اومد.
‫ولی متاسفانه همون هم نیستن.
‫- پس عملا... ‫- قربان، ببخشید. آم...
‫- چیه؟ ‫- باید...
‫- هر روز همین وضعه؟ ‫- آره.
‫قربان، بهتون قول می‌دم...
‫با اینکه روش‌هامون غیرمعمول به نظر میاد...
‫ولی به قله موفقیت نزدیکیم، فقط اگه...
‫آقای والتر، غیرمعمول بودن ‫اصلا توجیه خوبی نیست.
‫اصلا چی توی سرت بود؟
‫دو تا خانم بی‌صلاحیت رو استخدام کردی،
‫بعد یه مادربزرگ هم گم کردی.
‫- این... ‫- آبروی سازمان رو بردی.
‫اگه یه اشتباه دیگه ازتون سر بزنه،
‫یعنی حتی سر سوزن اشتباه کنین،
‫که مرتبط با سفارتخونه باشه،
‫می‌تونی با مسکو ‫و کل شرکت خداحافظی کنی.
‫چشم قربان.
‫خب، دفعه بعد که اومد پیشت...
‫و خواست عذرخواهی کنه، ‫توی چشم‌هاش نگاه کن...
‫و باید بهش چی بگی؟
‫باید بگم: ‫«نه، به حد کافی فرصت دادم.»
‫از این به بعد، ‫فقط باید به فکر کی باشی؟
‫- خودم. ‫- خودت.
‫آفرین! دیدی؟
‫سبک شدی. قشنگ سبک شدی.
‫- عه. ‫- ببخشید.
‫نه، نه. هیس... چیزی نیست. ‫چیزی نیست.
‫- بیا. می‌خوای این رو... ‫- ببخشید.
‫آخه... نمی‌دونم چطوری ‫ازت تشکر کنم.
‫یولیا، همینطوریش به اندازه کافی کمکم کردی.
‫- بیا ببینم. ‫- ممنونم.
‫سخت کسی پیدا می‌شه ‫که به حرفت گوش بده.
‫- اوهوم. ‫- هیچ‌کس به من گوش نمی‌ده.
‫من همین الان و همین لحظه ‫دارم بهت گوش می‌دم.
‫- خیلی ممنونم. ‫- نگو.
‫هیس، هیس، هیس. ‫چیزی نیست. خودت رو خالی کن.
‫آره، آره. خدایا.
‫خب...
‫خب؟
‫ببخشید که نشد... ‫جواب بیشتری از ماریا بگیریم.
‫ری که گفت حالا می‌تونیم ‫نوارها رو ردیابی کنیم،
‫پس مطمئنم کمکمون می‌کنه ‫اطلاعات بیشتری کسب کنیم.
‫هوم، یا ممکنه به هیچی ختم نشه.
‫آره، این هم ممکنه.
‫درباره کسی که استخدامش کرد... ‫هیچی نگفته بود؟
‫یه چیزی که کمکمون کنه پیداش کنیم؟
‫از اسم واقعیش استفاده نکرده بود.
‫ولی گفت چه شکلی بود.
‫گونه‌های برجسته، موی بور...
‫چشم‌هاش هم آبی و گیرا بود.
‫وای خدا.
‫گندت بزنن کریس.
‫عه... یه خط خارجی می‌خوام.
‫عه... باید ببینمت.
‫آقای ری؟
‫وای ایوی. خدایا.
‫- عه... ‫- ترسوندیم.
‫نگران بودم. تا دیروقت بیرون بودین.
‫- ببخشید. ‫- عه...
‫چند بار شام رو گرم کردم، ولی...
‫واقعا؟ معذرت می‌خوام.
‫- اصلا. ‫- خیلی‌خب.
‫دستت درد نکنه. ممنون.
‫ببخشید، تو هم...
‫یه بشقاب می‌خوای؟
‫اگه دوست داری واسه شام بمون.
‫نگران نباش.
‫مشکلی پیش نمیاد. خب؟
‫- باشه. ‫- خیلی‌خب.
‫ممنون.
‫خیلی‌خب.
‫شبتون چطور بود؟
‫عه، خوب بود.
‫خیلی شب... پرمشغله‌ای بود.
‫آهای.
‫سلام.
‫کلی باهات حرف دارم.
‫- خب، بفرما داخل تعریف کن. ‫- بیام؟
www.Doostihaa.com