‫دفعه بعد می‌خوای کجا بریم؟
‫همین‌طوری بدون برنامه‌ریزی بریم جلو؟
‫آره. معلومه.
‫می‌دونی، فکر نکنم ‫تا حالا خوشحال دیده باشمت.
‫این حالتت رو دوست دارم.
‫از اینجا بریم؟
‫من نامزد دارم.
‫ازت متنفر نیستم.
‫خب، من ازت متنفرم.
‫خیلی جوون به نظر میاد.
‫خب، جوون بود.
‫از کمپ ترک اعتیاد فرار کرد.
‫یه کمپ نوجوون‌ها بیرون شهر.
‫توی 19 سالگی فوت کرد.
‫همش توی دردسر می‌افتاد ‫و آخرش هم بر اثر اوردوز مرد.
‫چی شد؟
‫بعد از ۱۵ هفته سقط جنین داشتم.
‫از دکتر پرسیدم که آیا اصلا می‌تونم بچه داشته باشم.
‫و اون گفت: «باید ببینیم چی می‌شه».
‫گمونم کارم رو از دست دادم.
‫صندوق شماره ۲. استف، سرت خلوته؟
‫اصلا چرا بهشون گفتم قراره از اینجا رد بشیم؟
‫شاید بهتره نیای.
‫می‌تونیم یه مبل خوب واست پیدا کنیم ‫که بشینی روش و منتظر بمونی.
‫تو هم اومدی پیش خانواده‌ام.
‫آره، ولی معامله منصفانه‌ای نمی‌شه، ‫بهم اعتماد کن.
‫«پرنده گمشده»
‫اون پرنده گم نشده.
‫فقط فرصت رو غنیمت شمرده ‫تا گورشو از اینجا گم کنه.
‫یه بار پوستر یه مار گمشده رو دیدم.
‫آره، هیچ‌کس دنبال مار گمشده‌ات نمی‌گرده، رفیق.
‫قبلنا که اینجا که فقط یه سوله بود، ‫اینجا کار می‌کردم.
‫فکر می‌کردم میرم اون جلو توت‌فرنگی می‌فروشم،
‫ولی عوضش اون پشت ‫میوه‌های گندیده رو جدا می‌کردم.
‫و حالا رو ببین.
‫آره.
‫بیکارم.
‫دوستم توی «اینتک تودی» هست.
‫احتمالا یه کار واسم سراغ داره.
‫داره منو پیشنهاد می‌ده.
‫- اوه، واسه چی؟ ‫- کی اهمیت می‌ده؟
‫ام؟
‫اوه، خدای من.
‫- سلام! ‫- سلام.
‫- وای خدای من. ‫- سلام.
‫- برگشتی؟ ‫- اینجا؟ عمراً!
‫شرمنده. رایان، این کلی‌ـه.
‫با هم می‌رفتیم مدرسه.
‫اوه، با هم می‌رفتیم مدرسه؟
‫آشغال. ما دوستای صمیمی بودیم.
‫فقط نمی‌خواستم خیلی گنده‌ات کنم.
‫- همه چیز رو در موردت بهم گفته. ‫- شرط می‌بندم گفته.
‫خیلی وقته ندیدمت!
‫آره. ما فقط...
‫می‌خوایم یه سر به مامان و بابام بزنیم ‫و بعد واسه آخر هفته بریم سفر.
‫اوه. حدس بزن الان کجا زندگی می‌کنیم.
‫- کجا؟ ‫- همسایه پدر و مادرت.
‫- اوه، خدای من. متاسفم. ‫- واقعا!
‫فقط یه جورایی خیلی عجیبه.
‫صبر کن، کارلتی‌ها چی شدن؟
‫فکر کنم مردن.
‫یا رفتن آدلاید یا یه جای دیگه.
‫نمی‌دونم.
‫به هر حال، بعدش کجا می‌رین؟
‫- اسپرینگز. ‫- اوه، خیلی‌خب.
‫الان اونجا واقعا باکلاس شده.
‫یادته قبلا فقط جای دهاتی‌ها بود؟
‫کمپ رو یادته؟
‫تا حالا بهت در مورد کمپ کلاس نهممون گفته؟
‫۴ نفر بودیم توی یه کلبه. آب‌معدنی رو یادته؟
‫تا حالا آب‌معدنی تازه خوردی؟
‫می‌دونی، یعنی مستقیم از چشمه و اینا؟
‫نخوردم.
‫خب، خطر اسپویل. بوی فاضلاب می‌داد
‫و مزه‌اش حالم‌به‌هم‌زن بود.
‫خب، حداقل اون موقع این‌طور بود.
‫اما احتمالا
‫فقط به این خاطر بود که ما یه مشت
‫دختر لات دهاتی بی‌سلیقه بودیم.
‫باورش واسم سخته.
‫اوه، چه جذاب.
‫پس تایپ همیشگیش نیستی. بامزه‌ست.
‫خدای من، یادته وقتی تمام تخته‌ها رو
‫از تخت دوطبقه آماندا درآوردی ‫و بعد وقتی پرید روش،
‫یهو فرو ریخت؟
‫تو روحت.
‫ممنون که وانمود کردی قبلا ‫درباره‌اش صحبت کردم.
‫به نظر واقعا آدم خوبیه.
‫واقعا تخته‌های تخت دوستت رو ‫توی کمپ درآوردی؟
‫آره. راستش خیلی خنده‌دار بود.
‫بهت نمی‌خورد اهل شوخی باشی.
‫آره، پس حواست رو جمع کن.
‫فقط محض اطلاعت،
‫من پیش این آدما بهترین نسخه خودم نیستم.
‫مامانم خل‌وضعه. بابام هم یه احمقه.
‫پس بهت هشدار دادم.
‫نگران نباش، پدر و مادرا عاشقم می‌شن.
‫هواتو دارم.
‫همینجاست.
‫رسیدیم.
‫خب اینجا جاییه که توش بزرگ شدم.
‫قشنگه.
‫اوه!
‫اوه، به نظر خسته میای.
‫ممنون.
‫اینا رو واستون گرفتیم.
‫اوه، با کیک خیلی می‌چسبن.
‫بیاین تو.
‫ممنون.
‫این غذاها خیلی زیاده مامان.
‫اوه، می‌دونی که آدم مهمون‌نوازی‌ام.
‫کار چطوره بابا؟
‫اوه. آره، خوبه.
‫بدک نیست.
‫می‌دونی، اینجا باغ‌های زیادی هست ‫که بهشون رسیدگی نشده، واسه همین...
‫می‌دونی، سرمون شلوغه.
‫راستش خیلی سرمون شلوغه...
‫امیلی بهم گفت شما طراح داخلی هستین، خانم رایت؟
‫اوه، خدای من.
‫لطفا فقط شارون صدام کن.
‫آره، ما اینجا با هم راحتیم.
‫آره، نه، یه مدت بهش علاقه داشتم، ‫ولی خیلی دردسر داره.
‫آره، در واقع الان دارم ‫روی عروسک‌های چینی کار می‌کنم.
‫خب، باید ببینیشون.
‫برو یکیشون رو بیار، عزیزم.
‫اوه، کارش خیلی خوبه.
‫می‌دونی، خیلی براشون وقت می‌ذاره.
‫خیلی... طبیعی هستن.
‫- همم. ‫- همم.
‫تو اهل کجایی، رایان؟
‫راستش الان توی محله شرقی‌ام.
‫همم، اونجا خیلی گرونه.
‫- آره. ‫- این جدیدترین چیزیه که درست کردم.
‫اوه.
‫بعدی در حال حاضر توی کوره‌ست.
‫اوه، کوره و تمام تجهیزاتش رو داری، مامان.
‫- ای وای! ‫- مراقب سرش باش.
‫واو. این...
‫معرکه‌ست.
‫حتی اون موهای ریز و همه‌چیز رو ‫هم درست کردی.
‫اوه، خب ممنون، آره.
‫این... واقعا کار زیادی می‌بره.
‫دونه‌دونه این موها باید جداگونه کار گذاشته بشن.
‫مثل موهای عروسک‌های قدیمی نیست
‫- که دسته‌ای کار می‌ذاشتن. ‫- همم.
‫آره. واقعا...
‫- واقعا هنر می‌خواد. ‫- کاملا مشخصه.
‫خیلی زیباست.
‫اسمش جودیته.
‫اسم مادربزرگه.
‫اسم مامانت رو گذاشتی روش؟
‫من این اسم رو براش نذاشتم.
‫اسم مدلش توی کاتالوگ بود.
‫خدای من، مادربزرگت که مرده. ‫اصلا واسش مهم نیست.
‫شاید باعث افتخارش باشه.
‫واقعا خوبه. کار تمیزی درآوردی.
‫آره، واقعا همین‌طوره مامان. ‫خیلی باحاله.
‫اون مدل امیلی رو نشونشون بده.
‫- یه مدل امیلی هم هست. ‫- اسمش رو من نذاشتم.
‫خب امیلی بهم گفت فامیل تو هم «رایت»ـه.
‫آره.
‫بله. البته اسکاتلندی‌ام.
‫کجاش؟
‫مربوط به چند نسل پیشه،
‫اما اصالتا اهل گلاسکو.
‫همم، شنیدم اونجا یه شهر قدیمی و نسبتا زمخته.
‫آره. پولت رو بده به من.
‫همم.
‫شوخی کردم.
‫این... آره... واسه خودش شخصیتی داره.
‫این اولین مدلی بود که روش تمرین می‌کردم.
‫خب... می‌دونی، اون...
‫خیلی قابل بغل کردن نیست.
‫یه کم شکننده‌ست.
‫احساس می‌کنم بهم توهین شده.
‫ما هم خودمون از انگلیس اومدیم.
‫خب، اصالتاً.
‫می‌دونی، یعنی طرف خانواده من.
‫از سامرست اومدیم اینجا.
‫یه جوری می‌گی انگار از ‫خانواده‌های اشرافی هستیم، بابا.
‫توی رگ‌هامون خون اشرافی جریان داره، ‫خیلی هم ممنون.
‫پدربزرگ پدربزرگت یه نجیب‌زاده بود.
‫خب، اگه انقدر نجیب‌زاده بود، ‫چرا با دودکش‌پاک‌کن‌ها وارد رابطه می‌شد؟
‫زبون‌درازی نکن، امیلی.
‫اتفاقا من رفتم سامرست.
‫شهر باث.
‫روستاهای اطراف اونجا خیلی زیباست.
‫همم، درسته، بله.
‫ما تا حالا نرفتیم.
‫منتظریم قیمت بلیت هواپیما یه کم بیاد پایین.
‫فقط ماییم.
‫مامان، تو گفتی اونا نمیان.
‫توی ترافیک جاده‌سازی گیر کردیم.
‫سلام.
‫اوه، خیلی لاغر شدی.
‫چیکار می‌کردی؟
‫- سیگار و اضطراب. ‫- همم.
‫سلام.
‫بفرما. این خاله‌ته.
‫این یکی هم تازه از کوره دراومده؟
‫همم.
‫- تو از منم خستگی‌تر به نظر میای. ‫- ممنون.
‫درستش «خسته‌تر»ـه.
‫خدای من، به تو هم گیر میده ‫و مثل معلم ادبیات رفتار می‌کنه؟
‫منم گفتم که لاغر شدی، یادت میاد؟
‫حالت چطوره؟
‫- گلن. ‫- سلام، رایان.
‫بهم گفتی اسمش دیویده.
‫اون یکی دیگه بود.
‫خب، من از کدوم گوری بدونم؟
‫مگه همین یک ماه پیش با هم زندگی نمی‌کردن؟
‫بی‌ادب نباش.
‫امیلی اینجا چیکار می‌کنه؟
‫دلم می‌خواد اونا رو ببینه.
‫مامان، خیلی ترسناکن.
‫چرا بدترینشون رو آوردی بیرون؟
‫خب، اون آخری رو هم بهشون نشون دادم.
‫امیلی رو از طرف سرش انداخت زمین.
‫واسه همین نمی‌شه بهش دست زد.
‫کاملا با عقل جور درمیاد.
‫من ننداختمش، خودش از روی میز قل خورد پایین.
‫بگذریم. حالت چطوره، ام؟
‫عالی‌ام.
‫بیا پیش مادربزرگ.
‫هنوز همون کار قبلی ‫یا هر چیزی که بود رو انجام می‌دی؟
‫- گلن! ‫- چیه؟
‫نه. بخاطر تعدیل نیرو اخراج شدم.
‫شرکت یک هفته پیش ورشکست شد.
‫- من که بهت گفته بودم. ‫- کِی؟
‫ببین، دفعه بعد،
‫فقط یه لیست از چیزایی که می‌تونم ‫بگم یا نگم بهم بده، باشه؟
‫تو چی، رفیق، چیکاره‌ای؟
‫یا نکنه اینم باید از قبل می‌دونستم؟
‫حسابدارم.
‫آره؟
‫هی بیل، باید به جای اون احمق لعنتی توی شهر،
‫کارهای مالیاتمون رو بدیم به ایشون.
‫آره.
‫کارهای اظهارنامه مالیاتی انجام نمی‌دم. ‫من حسابدار قانونی‌ام.
‫مثل سریال «سی‌اس‌آی»؟
‫یه جورایی.
‫من روی کلاهبرداری و سرقت‌های ‫شرکتی نظارت و تحقیق می‌کنم.
‫یه کوچولو کارهای امنیتی و مدیریت ریسک ‫و این‌جور چیزا انجام می‌دم.
‫واو، می‌تونی جذاب‌ترش کنی.
‫اوه، پس کلاً بی‌خیالش شو.
‫احتمالا برای اینکه بتونیم مالیاتمون رو ‫دور بزنیم آدم مناسبی نیستی.
‫آره، احتمالا.
‫- تو چی؟ ‫- معمار فضای سبز.
‫خوبه... خوبه.
‫خوابش چطوره؟
‫نمی‌خوابه.
‫هر شب همون بساط کوفتی رو داریم.
‫- بد نیست. ‫- واسه تو بد نیست.
‫وقتی جیغ می‌زنه خودتو به خواب می‌زنی.
‫خودمو به خواب نمی‌زنم. جون می‌کنم ‫تا خرج زندگی رو بدم.
‫- باید بخوابم. ‫- شانس آوردین که بچه ندارین.
‫خب... برنامه‌ات الان چیه، ام؟
‫دنبال کار می‌گردی، یا چی؟
‫معلومه که دنبال کار می‌گردم.
‫چند جا رو پیدا کردم.
‫راستش منتظرم تا خبر یه ‫کار خیلی عالی رو بهم بدن.
‫خونه‌ات چی؟ ‫می‌تونی قراردادت رو فسخ کنی؟
‫چرا باید قراردادم رو فسخ کنم، مامان؟ ‫بالاخره یه جا واسه زندگی می‌خوام.
‫چرا تا وقتی اوضاعت روبه‌راه شه ‫برنمی‌گردی همین‌جا؟
‫آره، ولی من برنمی‌گردم اینجا.
‫اوه، پس اونجا چندان بر وفق مرادت نیست، درسته؟
‫می‌تونم از انج بپرسم ببینه ‫توی کافه‌اش به کسی نیاز داره یا نه.
‫اوه، جدی که نمی‌گی.
‫چی، یعنی روزها کاپوچینو درست کنم
‫و شب‌ها هم کنار کوره عروسک‌سازی بخوابم؟
‫منظورش واسه همیشه که نبود.
‫فقط یه شغل که فعلاً اموراتت بگذره.
‫از پس خودم برمیام.
‫خب، پس واسه پول سمت ما نیا.
‫من از هیچ‌کس پول نمی‌خوام، بابا، من فقط...
‫فقط از سر ادب اومدم اینجا.
‫ظاهراً ادبش ایشون هستن.
‫قرار نیست توی اون کافه کوفتی انج ‫واسه ساعتی ۱۵ دلار کار کنم.
‫من یه شغل خیلی خوب داشتم.
‫و یه شغل خیلی خوب دیگه هم پیدا می‌کنم.
‫تازه حق سنوات هم می‌گیرم، ‫و یه جایزه لعنتی هم بردم.
‫امیلی!
‫مگه اون مال ۱۰ سال پیش نبود؟
‫نفر دوم شدی.
‫جایزه داستان کوتاه لیتراری رویو خیلی مهمه.
‫فکر کردم دیگه برگزارش نمی‌کنن.
‫خب، داستان خیلی خوبی بود.
‫این‌طور فکر نمی‌کنی؟
‫اونا نخوندنش.
‫خب معلومه که بهش افتخار می‌کنیم.
‫مگه شروع به نوشتن یه کتاب درست‌وحسابی نکرده بودی؟
‫- همم، اون چطور پیش میره؟ ‫- هنوز پیش‌پرداختت رو داری؟
‫دو هزار دلار بود.
‫مال ۵ سال پیشه.
‫معلومه که دیگه اون پول رو نداره.
‫درمورد چیه؟
‫در مورد این خراب‌شده.
‫- منظورت چیه؟ ‫- داره شوخی می‌کنه.
‫چقدر دیگه ازش مونده؟
‫بیشترش.
‫اخیرا وقت زیادی واسه نوشتن نداشتم.
‫تو همین الان دو سال مرخصی داشتی.
‫آره. توی کل قرنطینه داشتی چیکار می‌کردی؟
‫من دو سال مرخصی نداشتم.
‫از توی خونه کار می‌کردم.
‫مگه شما دو تا کل این مدت حقوق بیکاری نمی‌گرفتین؟
‫- اون قضیه‌اش فرق می‌کنه. ‫- و الان برگشتیم سر کار.
‫توی دو روز دو هزار تا درمیاریم.
‫خیلی‌خب، بس کنید.
‫اینجا که میدون مسابقه نیست.
‫اوه، از اون بیشتر درمیاره...
‫توی چند هفته کار کردن توی کافه انج.
‫وای خدای من، اگه قرار شد برگردم اینجا، ‫فقط یه گلوله لعنتی حرومم کنید.
‫هی!
‫فکر نکنم بچه مشکلی داشته باشه، مامان.
‫در هر صورت این حرفارو هر روز ‫از دهن باباش هم می‌شنوه.
‫اصلا تعجب نمی‌کنم اگه اولین کلمه‌ای که بچه ‫به زبون میاره، «عوضی بی‌شرف» باشه.
‫امیلی!
‫اینجا شهر خوبیه، امیلی.
‫تو اینجا بزرگ شدی.
‫جای خوبیه واسه تشکیل خانواده.
‫نمی‌فهمم چرا مردم انقدر ازش بد می‌گن.
‫جدی می‌گی؟
‫تو هم قبلا دلت می‌خواست ‫گورت رو از اینجا گم کنی، فلیسیتی.
‫اوه، آره، که چی؟
‫مگه جاهای دیگه چه ویژگی خاصی دارن؟
‫همه‌جا همین شکلیه.
‫تو که جای دیگه‌ای نرفتی.
‫ما همین الان از تاسمانی برگشتیم.
‫شرمنده.
‫نمی‌دونستم تا حالا خارج از کشور رفتی.
‫آره، خب، شاید مشکل خودتی، ام.
‫تا حالا به این قضیه فکر کردی؟
‫اوه، هی.
‫- اوه، حالا ببین. ‫- اوه.
‫این خانواده لعنتی
‫خیلی مایه خوشحالیه، مگه نه؟
‫باید بیشتر این کارو بکنیم.
‫خب، حداقل دردناک بود.
‫هر دفعه همین‌طوریه.
‫دیدوبازدید یک سال توی ۱۰ دقیقه تموم می‌شه.
‫یه دعوای حسابی و بعد سکوت‌های معذب‌کننده.
‫حق با اونا بود.
‫قدیما فکر می‌کردم مشکل از اینجاست،
‫اما احتمالا مشکل از خودمه.
‫مشکل از تو نیست.
‫و اگه کمکی بهت می‌کنه، باید بگم فکر نکنم ‫خیلی هم از من خوششون اومده باشه.
‫راستش اگه ازت خوششون می‌اومد، ‫بیشتر نگران می‌شدم.
‫همه‌چیز مرتبه؟
‫آره.
‫کار رو دادن به یکی دیگه.
‫اوه!
‫واو!
‫- خوبی؟ ‫- اوهوم. آره.
‫چطوری قرارهای تو انقدر بی‌نقصن ‫و واسه من انقدر مزخرفن؟
‫- نه، این‌طور نیست. ‫- چرا هست.
‫واسه قرار بعدی، می‌برمت یه جای خیلی خوب.
‫یه جای خیلی باکلاس.
‫لازم نیست این کار رو بکنی.
‫چرا، باید بکنم. بهترین لباست رو آماده کن.
‫کمپ تفریحی فالز؟
‫سرچش کردم. هنوز سرجاشه.
‫خیلی جالبه.
‫باید به کِلی پیام بدم و بهش بگم.
‫قبلا هم اینجا اومدی؟
‫یه جورایی. نه کاملا.
‫نه کاملا؟
‫می‌دونی، وقتی جوون‌تر بودم،
‫پدربزرگ و مادربزرگم مامانم رو آوردن اینجا،
‫برای همون برنامه کمپ/استراحتگاه/ترک اعتیادش.
‫همون ترک اعتیاد؟
‫آره.
‫ماشین‌سواری تا اینجا رو یادمه، ‫ولی خود اینجا رو نه.
‫واسه همین خواستی بیای اینجا؟
‫خب، بهترین خاطره‌ام نبود، اما...
‫نمی‌دونم.
‫شاید دلیلش همین باشه.
‫جایگزین کردن خاطرات بد با خاطرات خوب.
‫نمی‌شه واسه همیشه همین‌جا بمونیم؟
‫حتما.
‫می‌رم تا فروشگاه، چند تا قفل جدید می‌گیرم، ‫می‌زنم به در انبار.
‫همم.
‫شاید به یه سری اسلحه هم نیاز داشته باشیم.
‫فکر نکنم اینجا حق سکونت غیرقانونی رو داشته باشیم.
‫من صاحباشون رو می‌شناسم ‫و فکر کنم از پسشون برمیایم.
‫تا حالا دعوا نکردم،
‫اما این کار رو به خاطر تو انجام می‌دم.
‫پس حله.
‫تا حالا دعوا نکردی؟
‫نه.
‫تو کردی؟
‫آره.
‫حق با کِلی بود.
‫ما یه مشت دختر لات دهاتی بودیم.
‫مدرسه‌مون مثل «سالار مگس‌ها» بود.
‫توی هیچ‌کدومشون برنده شدی؟
‫- توی همه‌شون برنده شدم. ‫- که این‌طور.
‫پس من نیروی پشتیبانت می‌شم.
‫فکر کنم از پسشون برمیایم.
‫با ایجاد ترس حکمرانی می‌کنیم.
‫پادشاه و ملکه‌ی اسپرینگز.
‫تو اون شغل رو نمی‌خواستی؟
‫چرا.
‫بهش نیاز داشتم.
‫به یه چیزی نیاز دارم.
‫- چرا؟ ‫- چرا؟
‫خودت چرا به کار نیاز داری؟
‫به پولش نیاز دارم.
‫آره، دقیقا.
‫اما کاری که من می‌کنم جون کندنه، ‫و تا همیشه هم همین‌طور می‌مونه.
‫قرار نیست یه سوپرحسابدار یا همچین چیزی بشم.
‫تو با کاری که دوست داری انجام بدی ‫می‌تونی خیلی بیشتر از اینا پیشرفت کنی.
‫نه، این فرق می‌کنه.
‫من به ثبات نیاز دارم.
‫می‌خواستم پیشنهاد بدم که کمکت کنم، ‫اما می‌دونم که احتمالا قبول نمی‌کنی.
‫قطعا قبول نمی‌کردم.
‫بعدشم چه کمکی؟
‫تو که توی زیرزمین پدربزرگ و مادربزرگت زندگی می‌کنی.
‫دوران کرونا رفتم اونجا تا بهشون کمک کنم.
‫پول دارم.
‫داریم در مورد چقدر پول حرف می‌زنیم؟
‫در حد این ملک.
‫جدی می‌گی؟
‫نه.
‫شوخی می‌کنم. کاش همینقدر بود.
‫اوه.
‫خب، یه سری پس‌انداز و سرمایه‌گذاری ‫و این‌جور چیزا دارم.
‫و اگه خواستی کاری بکنی، من...
‫ازت حمایت می‌کنم.
‫تو که اصلا منو نمی‌شناسی.
‫فکر نکنم این‌طور باشه.
‫نت‌ـه.
‫خیلی‌خب، می‌گه...
‫«حق سنوات شامل حقوق پایه ۶ ماهه کارمندان، ‫به‌علاوه مزایای بازنشستگی است.»
‫«دوشنبه حلش می‌کنیم. ‫آخر هفته خوبی داشته باشی.»
‫عالیه، مگه نه؟
‫آره، واقعا خوبه.
‫چه حسی داری؟
‫همم...
‫احساس...
‫راحتی می‌کنم.
‫فکر کنم. الان.
‫و فقط محض اطلاعت، ‫اون پیشنهاد از روی دلسوزی نبود.
‫من صدقه نمی‌دم. سرمایه‌گذاری می‌کنم.
‫و حق داشتی که ردش کردی.
‫نرخ سود من سرسام‌آوره.
‫دیدی، همیشه یه کاسه‌ای زیر نیم‌کاسه‌ست.
‫خب، محض ثبت در تاریخ:
‫من قبل از اینکه بفهمم خرپولی عاشقت بودم.
‫خرپول دیگه قطعا اغراقه.
‫وایسا ببینم.
‫چی گفتی؟
www.Doostihaa.com