‫[این سریال تخیلی است.]
‫[هر گونه شباهت با افراد، ‫سازمان‌ها یا رویدادهای واقعی تصادفی است.]
‫[قسمت اول] ‫[مغز متفکر جی: پیروزی و خیانت]
‫[اینچئون، ۲۰۱۳]
‫به این می‌گن ساخت «کره».
‫با همچین اسکناس‌های جعلی تروتمیزی،
‫می‌تونیم دو سه بار دیگه هم بزنیم.
‫می‌دونیم کی هستی. ‫دلارها واقعی‌ان.
‫بار بزنید.
‫صدای سرازیر شدن پول به گوشم می‌رسه.
‫خاله، چی شده؟ ‫زیاد میزون نیستی.
‫این‌طور به نظر میاد؟
‫خوبم بابا.
‫دو تا با یه کارت!
‫یوآن‌های جعلیت.
‫خبرش حتی به سرزمین اصلی هم رسیده.
‫اسکناس‌هات همه رو می‌کشه سمت خودش.
‫ازبس قیمت مواد اولیه گرونه که ‫برام یِربه‌یِر تموم می‌شه.
‫این دفعه رو ده درصد حساب کنیم.
‫سوهیون، می‌دونی...
‫بعید می‌دونم خودت یاد گرفته باشی.
‫جعل کردن رو می‌گم.
‫مگه استاد یانگ یادت نداده؟
‫- چرا. ‫- دختر جون،
‫ریملت پخش شده.
‫من که اصلاً آرایش ندارم.
‫دختر.
‫می‌رم دست‌شویی...
‫وایسا ببینم!
‫لعنتی.
‫هان سوهیون!
‫بجنب!
‫اینجا نیست؟
‫بریم.
‫ولم کن. تو کی هستی؟
‫- اوناهاش. ‫- خارجیه...
‫هی تو! آهای خارجی!
‫برگرد نکبت!
‫ایست!
‫دیوونه‌ای؟ ‫منو کجا می‌بری؟
‫با دور زدن گیر می‌افتیم.
‫اون‌جوری که فکر می‌کنی نیست. ‫دنبالم بیا.
‫- ولی... ‫- دنبالم بیا.
‫یه اتاق بده.
‫به‌به، کره‌ایت چه خوبه!
‫فوریه! بجنب!
‫باشه بابا، حله.
‫بهترین اتاق واسه زوج عاشق...
‫دست بجنبون!
‫برید طبقه بالا.
‫اونایی که دنبالت بودن ‫الان توی همین متلن.
‫اینا رو بپوش.
‫آخه...
‫اینا رو از کجا آوردی؟
‫الان وقت این سؤال‌هاست؟
‫چی؟
‫تو دیگه کدوم خری هستی؟
‫من؟
‫فرشته‌ی نجاتت.
‫اگه نمی‌تونی بهم اعتماد کنی،
‫خودت می‌دونی.
‫جلوت رو نمی‌گیرم.
‫واقعاً کارآگاهین؟
‫این اواخر مجبور شدم ‫با آدم‌های متقلب سروکله بزنم.
‫ما از واحد جرایم جنایی سئولیم.
‫اینو ببین!
‫باشه بابا.
‫«ستوان»؟
‫چرا انقدر معطل می‌کنی آخه؟
‫حق ندارین دَر اینجا رو بشکنین!
‫- ای بابا! ‫- واقعاً که!
‫کلید یدکی...
‫اتاق ۳۰۲ کجاست؟
‫بجنب دیگه!
‫ای بابا.
‫گرمه.
‫معلومه کدوم خری هستی؟
‫اول نباید ازم تشکر کنی؟
‫خیلی وقته انقدر بدوبدو نکرده بودم. ‫دارم از گرسنگی هلاک می‌شم.
‫اینورها جایی هست که ‫سوپ خوشمزه داشته باشه؟
‫شوخیت گرفته؟
‫بعد از همچین شاهکاری،
‫یه غذای خوب بهم بدهکاری.
‫مگه نه؟
‫حتی کامیون هم می‌رونی.
‫من یه مدل سوار کردم
‫یا فقط به‌خاطر لباسیه که پوشیدی؟
‫هنوز نگفتی کی هستی.
‫اول بگو چرا پلیس‌ها دنبالت بودن.
‫حتماً دلایل خودت رو داری.
‫گاهی اوقات،
‫توی زندگی اتفاقات غیرمنتظره می‌افته.
‫خوشبختانه،
‫من و تو به هم گره خوردیم.
‫قبلاً جایی همدیگه رو ندیدیم؟
‫الان داری باهام خوش‌وبش می‌کنی؟
‫جدی‌جدی فکر کرده ازم سرتره!
‫واسه غذا خوردن ‫چقدر دیگه باید رفت؟
‫حسابی سیر شدم.
‫چیه؟ دیگه نمی‌خوری؟
‫زیادی دویدم. اشتها ندارم.
‫در مورد لطفی که امروز بهت کردم،
‫بیشتر از یه کاسه سوپ داغ بهم بدهکاری.
‫اسم: هان سوهیون.
‫متولد ۱۸۸۷-۱۸۸۸، سئول.
‫مادرت وقتی پدرت بیمار شد، ‫ولش کرد.
‫وقتی هشت سالت بود، ‫به حلبی‌آبادِ سویی رفتی.
‫دوازده سالت که بود پدرت مُرد.
‫دوباره می‌پرسم، تو کی هستی؟
‫درباره‌ی یوآن‌های جعلیت ‫و طراحی بی‌نقص‌شون شنیدم.
‫روی کاغذ باکیفیت با واترمارک‌های پیچیده ‫و هولوگرام چاپ شده.
‫شنیدم توی سرزمین اصلی چین ‫و ماکائو هم دست‌به‌دست می‌چرخه.
‫واسه همین...
‫اطلاعاتت رو کش رفتم
‫و به کره اومدم ‫و پونزده روز زیر نظر گرفتمت
‫که ببینم می‌تونیم تیم خوبی بشیم یا نه.
‫به عبارت دیگه،
‫سبک‌سنگین کردم ببینم ‫استعدادش رو داری که...
‫ارزش شکار کردن رو داشته باشی یا نه.
‫سراغ آدم اشتباهی اومدی.
‫یانگ چول‌جین وقتی هجده سالت بود ‫اتفاقی سر راهت قرار گرفت و شد خانواده‌ات.
‫اون یه جاعل حرفه‌ایه ‫که یه دختر به اسم یئون داره.
‫مثل خانواده‌ی خودت مراقبشونی.
‫حتی سعی داری بدهی استاد یانگ رو...
‫با کار جعل اسکناس صاف کنی.
‫به لطف اون،
‫من یه حرفه‌ای پیدا کردم که ‫می‌تونه برام پول بسازه.
‫چی از جونم می‌خوای؟
‫ریز و درشتش فرقی نداره، ‫تو یه ماهی توی دنیای جرم‌وجنایتی.
‫واسه خانواده‌ات که حتی هم‌خونت نیستن،
‫- طوری حرف نزن انگار منو می‌شناسی. ‫- مطمئنم تصمیمت جدیه.
‫پس یه کار گنده کن ‫و بعد دست‌هات رو بشور.
‫می‌دونی؟
‫مهم نیست نقشه چقدر خفن باشه.
‫اگه متخصص بگه نه، قضیه کنسله.
‫این روال کاره،
‫ولی لااقل باید پیشنهاد رو بشنوی.
‫آماده‌ای؟
‫فقط...
‫یه دقیقه بهم وقت بده.
‫اسکناس صد دلاری می‌خوام.
‫سیصد هزار تا چاپ کن.
‫سی میلیون دلار جعلی رو می‌گیرم
‫و همه‌اش رو با دلار واقعی جابه‌جا می‌کنم.
‫می‌شه معادلِ...
‫سی میلیارد وون.
‫نصف‌نصف می‌کنیم.
‫مجرم شدن آدم خاص خودش رو می‌خواد.
‫یه صید بزرگ داشته باش ‫و بعد بکش کنار.
‫تو واسه استاد یانگ هر کاری می‌کنی.
‫کل بدهیش رو صاف کن
‫و خوب و خوش زندگی کن.
‫هر چی دلت خواست بخر و بخور.
‫بابا! سوهیون! بیاین غذا بخوریم!
‫کجان آخه؟
‫بابا، نودل‌ها نرم می‌شن ها!
‫چرا هیچ‌وقت جواب نمی‌دن؟
‫سی میلیون دلار پول جعلی؟
‫الانشم با فروختن طرح‌ها به خارج دل‌نگرانم.
‫این دیگه خارج از توان‌مونه.
‫یارو غریبه‌ست. ‫چطور راحت پیشنهادش رو قبول می‌کنی؟
‫شنیدن حرف‌هاش که ضرری نداره.
‫باید کلاً بی‌خیال این کار بشیم
‫و از نو شروع کنیم.
‫بعدش چی؟
‫داروهات چی؟ عملت چی؟
‫اگه پات عمل نشه، ‫ممکنه فلج بشی.
‫چطور می‌تونم اینو بدونم ‫و دست روی دست بذارم؟
‫تازه اول جوونیته. ‫نمی‌تونم خطر کنم.
‫بدهی‌هات چی؟
‫همون پول‌هایی که ‫واسه قایق ماهیگیری قرض گرفتی!
‫اصل پول به کنار!
‫سالی صد میلیون وون فقط بهره می‌دی!
‫واقعاً که...
‫کسی رامن می‌خواد؟
‫من می‌خوام!
‫- سوهیون؟ ‫- آره.
‫- بابا؟ ‫- بریم.
‫- باشه. ‫- بیا زود بریم.
‫- باشه. ‫- نودل‌ها شل می‌شن.
‫تادا!
‫- خوب نشده؟ ‫- عالیه.
‫چه خوبه.
‫عالی نشده؟
‫چرا.
‫می‌گم باز نفری یه بسته درست کردی؟
‫- آره. ‫- گفتم اگه قراره خوشمزه درست کنی،
‫بیشتر درست کن!
‫خلاصه که هیچی رامن نصفه‌شب نمی‌شه!
‫بذار ببینم.
‫من هنوز نصفشم نخوردم. ‫همه‌اش رو برندار.
‫با چوب غذاخوری کلی برداشتم.
‫فقط یه لقمه مونده.
‫بی‌خیال!
‫بخور.
‫- می‌خورم. ‫- بیا.
‫بازم درست کنم؟
‫شیش بسته بپز. ‫زود آب رو بذار بجوشه.
‫- شیش تا؟ ‫- آره، بیشتر درست کن.
‫هی، یانگ یئون.
‫گفتم اگه ادامه بدی، ‫کامپیوترت رو می‌شکنم.
‫کوهنوردها جونشون رو می‌ذارن ‫تا قله رو فتح کنن.
‫برای هکرها هم همینه. ‫حس موفقیته.
‫اطلاعات یا پولی که دارم نمی‌دزدم!
‫ای بابا، واقعاً که!
‫فقط یه دقیقه دیگه. ‫نه، دو دقیقه دیگه.
‫اگه هکشون کنم،
‫می‌شم جوون‌ترین هکری که ‫به پنتاگون نفوذ کرده.
‫یئون!
‫باشه بابا.
‫یه دفعه دیگه تکرار کنی، ‫واقعاً کامپیوترت رو می‌شکنم.
‫باشه بابا.
‫مجرم شدن آدم خاص خودش رو می‌خواد.
‫یه صید بزرگ داشته باش ‫و بعد بکش کنار.
‫ببین، خانم هان.
‫سلام؟
‫ببخشید!
‫هی.
‫ببخشید!
‫- چیه بابا؟ ‫- هی!
‫وای خدا.
‫گفتم که وایسا.
‫وای قلبم.
‫داشتم صدات می‌کردم، ‫هدفون توی گوشت بود...
‫مزخرف نگو و برو پی کارت.
‫می‌رم، ولی...
‫لطفاً اینو بگیر.
‫اگه می‌خوای ادامه‌ی نقشه رو بشنوی،
‫امروز ساعت دو بعدازظهر بیا. ‫از طرف «جی».
‫شنیدن حرف‌هاش که ضرری نداره.
‫حتی یه سگ هم می‌تونه ‫منو راضی کنه.
‫واسه همینه همیشه سرم کلاه می‌ره.
‫وقتی من کنارتم، چرا باید نگران باشی؟
‫اصلاً راه نداره.
‫ای بابا، اینجا چقدر داغونه.
‫نمی‌دونستم هنوزم همچین جاهایی وجود دارن.
‫جناب، حالتون چطوره؟
‫- این چیه؟ ‫- سرمایۀ اولیه‌ست.
‫هنوز که موافقت نکردم. ‫سرمایۀ اولیه واسه چی؟
‫مواد لازم برای چاپ سیصد هزار ‫اسکناس صد دلاری خیلی گرونه.
‫تازه به یه دستگاه چاپ بزرگ و جدید هم نیاز دارین.
‫بفرمایین.
‫پره از اسکناس‌های پنجاه‌هزار وونی.
‫اینجاست.
‫این باجه‌ی صندوق‌داره.
‫روزی چند هزار دلار اینجا جابه‌جا می‌شه.
‫اگه روزی حدود چهل هزار دلار جابه‌جا کنیم، ‫کسی متوجه نمی‌شه.
‫این یه کازینوی مخصوص خارجی‌هاست.
‫من و سوهیون تغییر چهره می‌دیم.
‫منم؟
‫تو فقط جوون و پرانرژی نیستی.
‫خیلی هم دقیق و حساب‌شده‌ای.
‫هی،
‫اسمت چیه؟
‫اسم رئیسم جزو اسرار کاریه.
‫[فراری کره شمالی] ‫[کانگ‌سونی: متخصص چاپ اسکناس سوپرنوت]
‫همه «جی» صدام می‌کنن.
‫شما هم همین صدام کنین.
‫[مغز متفکر جنایتکار: جِی]
‫جِی...
‫خب...
‫بازی رو شروع کنیم؟
‫[استاد یانگ: استاد هنرمند اسکناس]
‫[تنها شاگرد استاد یانگ: هان سوهیون]
‫ما می‌تونیم!
‫وای.
‫کارت درسته.
‫مشکلی نیست.
‫[چند سال بعد _ ۲۰۱۶ ]
‫خسته نباشی.
‫می‌خواستی چیزی بگی.
‫بریم...
‫سوپ بخوریم؟
‫سی میلیون دلار پول‌شویی کردیم
‫و تو می‌خوای چیزی بگی.
‫چیه؟ می‌خوای ناپدید بشی؟
‫بی‌خیال. پاک ناپدید بشم؟
‫این‌جوری یعنی دیگه قرار نیست ‫همدیگه رو ببینیم.
‫یه روزی،
‫جلوت ظاهر می‌شم.
‫سری بعد که پیدات شد،
‫منم...
‫یه مغز متفکر مثل خودت می‌شم.
‫عمل پای استاد یانگ خوب پیش رفت
‫و پول خوبی به جیب زدی.
‫هنوزم می‌خوای توی این دنیا بمونی؟
‫هیجان داره.
‫حالا که بیشتر دارم، بیشترم می‌خوام.
‫خیلی اعتیادآوره.
‫تو مغز متفکر نمی‌شی.
‫- چرا؟ ‫- کله‌خرابی.
‫آشغال.
‫احساسات خودت رو نمی‌تونی کنترل کنی.
‫چطوری می‌خوای بقیه رو کنترل کنی؟
‫دیدی؟
‫پیشونیش رو ببین.
‫ای بابا! دستت رو گاز می‌گیرما!
‫سه سال مثل خواب گذشت.
‫با من بودن حتماً رؤیایی بوده.
‫تو معتاد کارت نیستی.
‫معتاد منی.
‫وقتی اون کار رو بهم پیشنهاد دادی،
‫دلم می‌خواست بزنمت.
‫چرا الان انقدر ناراحت‌کننده‌ست؟
‫وقتی احساسات بقیه رو بفهمی،
‫راحت می‌تونی کارهاشون رو پیش‌بینی کنی.
‫واقعاً که!
‫ممکنه سرت کلاه بره، ‫ولی خودت عمراً بتونی سر کسی کلاه بذاری.
‫کلی وقت گذاشتم انتخابش کنم.
‫امیدوارم خوشت بیاد.
‫هدیه‌ی خداحافظیه؟
‫با هم بریم؟
‫من استاد یانگ و یئون رو دارم.
‫از زندگی باهاشون راضی‌ام.
‫قبلاً همدیگه رو جایی ندیدیم؟
‫چرا هی اینو می‌پرسی؟
‫آخه...
‫حس می‌کنم یه جایی دیدمت.
‫زندگی یه کلاهبردار...
‫همه‌اش تقلبیه.
‫فقط وقتی واقعیه که ‫بقیه رو گول می‌زنی.
‫کلاهبردار یه زندگی جعلی رو ‫طوری زندگی می‌کنه که انگار واقعیه.
‫خیلی بهم اعتماد نکن.
‫باشه؟
‫بله، استاد یانگ.
‫اگه پول رو بفرستیم،
‫ولمون می‌کنن.
‫آخه چه پلیسی ‫همچین حرفی می‌زنه؟
‫استاد یانگ، حرفش رو باور نکن.
‫نزدیکم.
‫پول رو نفرست! دارم میام!
‫گفتم مطمئنم!
‫سیصد هزار اسکناس جعلی چاپ کردن
‫و از طریق کازینو پول‌شویی کردن!
‫ای احمق!
‫می‌تونستیم بریم بگیریم‌شون، ‫نه اینکه فقط زر بزنیم!
‫یه پرونده‌ی ویژه و حساس ‫بهمون سپرده شده.
‫لعنتی.
‫این‌همه جون کندیم! ‫چرا باید جا بزنیم؟
‫ول‌کن نیستم، عوضی! ‫فهمیدی؟
‫بابا!
‫- یئون! ‫- بابا!
‫یئون!
‫- خوبی؟ ‫- سوهیون!
‫- صدمه دیدی؟ ‫- بابا داخله!
‫تو برو بیرون. ‫یئون، نزدیک نشو!
‫تا جایی که می‌تونی دور شو. مراقب باش.
‫چی؟
‫جی؟
‫استاد یانگ.
‫استاد یانگ...
‫استاد یانگ.
‫استاد یانگ، بیدار شو.
‫همون‌جا وایسا!
‫ول کن!
‫ولم کن!
‫زود اومدین.
‫- کل شب کار کردی؟ ‫- فکر کنم.
‫این چیه؟
‫حالتون چطوره رئیس؟
‫همه‌تون شب‌کاری بودین؟
‫نه، صبح زود اومدیم.
‫آفرین بهت.
‫[رئیس‌پلیس اینچئون جونگ‌گو]
‫الو؟
‫جانگ جونگ‌هیوک از اینچئون جونگ‌گو هستم.
‫[جانگ جونگ‌هیوک: ‫رئیس واحد مواد مخدر اینچئون جونگ‌گو]
‫معلومه چطوری پیدام...
‫خودت چی فکر می‌کنی؟
‫برادر قسم‌خورده‌ات، چارلز، بهم گفت.
‫- لعنتی. ‫- «لعنتی»؟
‫ای نکبت.
‫هی،
‫برای ناهار جا رزرو کن.
‫چون فحش دادی، ‫خودت باید حساب کنی. حالیته؟
‫می‌دونی که من عاشق تحقیقات هرمی‌ام.
‫چارلز هشت تا اسم تحویلمون داده. ‫تو شونزده تا بده.
‫بعدش بی‌چون‌وچرا آزادت می‌کنم.
‫سرم شلوغه. باید برم.
‫ای بابا.
‫ای وای، چه خوبه.
‫صبح بخیر.
‫خسته نباشین.
‫بهترین هنرمند اسکناس، استاد یانگ.
‫و...
‫تنها شاگرد استاد یانگ،
‫هان سوهیون.
‫یعنی تو.
‫[چا گیته: ‫رئیس واحد جرایم مالی سرویس اطلاعات ملی]
‫چاپ سیصد هزار...
‫اسکناس تقلبی ‫یک سال طول کشید.
‫دو سال هم پول‌شویی...
‫توی کازینو.
‫کاملاً موفقیت‌آمیز بود.
‫اما فقط بعد از یک روز،
‫همه‌اش دزدیده شد.
‫سی میلیون دلار دست کی افتاد؟
‫اگه تو نبودی،
‫گلوی اون...
‫آشغال رو می‌بریدم.
‫اونی که ماسک گاز پوشیده بود رو می‌گی؟
‫آره.
‫نخواست کسی ردش رو بزنه،
‫واسه همین انبار رو منفجر کرد ‫و با پول‌ها فرار کرد.
‫اون کثافت...
‫استاد یانگ رو کشت.
‫هر چی از این کثافت ‫و کارهاش می‌دونی بهمون بگو.
‫ما می‌گیریمش.
‫جدا از دوران کودکیش،
‫گفته خارج از کشور زندگی می‌کرده.
‫تنها چیزی که می‌دونم...
‫اینه که لقبش «جِی»ـه.
‫«جی»؟
‫گفتی «جی»؟
‫اف‌بی‌آی، اینترپل،
‫و حتی پلیس چین ‫پنج ساله دنبالشن.
‫این «جی» همونیه که تو می‌گی؟
‫اینکه انقدر معروفه یا نه رو نمی‌دونم.
‫خودش می‌گفت که...
‫مغز متفکره.
‫جی درست جلوی چشمم بود.
‫[سئول، ۲۰۲۱]
‫برو کنار!
‫برید کنار!
‫هی!
‫از دست اون کثافت.
www.Doostihaa.com