‫[ویندمیل]
‫[چهار هفته مانده ‫به افتتاحیه در تعطیل رسمی بانک]
‫حالا مجوز نوشیدنی.
‫این نشون میده که ما ‫به شورای محلی آکسفوردشر غربی...
‫درخواست دادیم تا ‫از محوطه‌ی اینجا استفاده کنیم.
‫تا نقشه‌ی زمین رو بِروز کنیم.
‫- کافه طبقه‌ی اول باشه. ‫- آره.
‫باید تمام نقاط سرو رو نشون بدیم.
‫- تا ۲۷ ماه اوت. ‫- آره.
‫و به این معنیه که اونا مجوز رو...
‫تا ۲۷ اوت به ما میدن.
‫آره.
‫اما حالا با خودت میگی:
‫«تا ۲۷ اوت چه اتفاقاتی میفته؟»
‫چون قراره قبل اون افتتاحش کنیم، مگه نه؟
‫- نه. ‫- بیست و هفتم،
‫می‌شه بعد از روز تعطیل بانک.
‫نه بابا.
‫- چرا همینه. ‫- جدی؟
‫آره.
‫- روز تعطیل رسمی بانک‌ها... ‫- بیست و پنجمه.
‫- آره. ‫- عجب.
‫فکر کردم آخر هفته‌ی بعده.
‫نه.
‫یه هفته کمتر از چیزی که فکر می‌کردم ‫ وقت داریم تا اینجا رو آماده کنیم.
‫من فکر کردم روز تعطیل رسمی بانک‌ها ‫سی و یکمه. نگو بیست و پنجمه.
‫درسته. آره.
‫[سه هفته تا افتتاحیه در ‫روز تعطیل رسمی بانک]
‫من تازه فهمیدم روزی که ‫برنامه داشتیم افتتاحیه‌مون باشه نمی‌شه
‫و یه هفته جلوتر افتتاحش می‌کنیم.
‫تعطیلی بانک اوت ‫معمولاً آخرین آخر هفته‌ی ماه اوته،
‫اما این بار نه.
‫امسال یه هفته جلوتر.
‫لعنتی.
‫واقعاً از این بابت متاسفم.
‫متاسفم، متاسفم.
‫همه‌ی کسایی که درگیر افتتاحیه‌ی ‫کافه بودن...
‫همینجوریشم داشتن با تمام سرعت کار می‌کردن.
‫اما به لطف ناتوانی من تو خوندنِ تقویم،
‫حالا باید حسابی تحت فشار می‌بودن.
‫وای، چه ون سفید محشری.
‫شاید کایر استارمر ندونه طبقه‌ی کارگر چیه،
‫اما من می‌دونم، نگاهش کن!
‫«قسمت سی‌و‌یکم: عجله»
‫توی مزرعه، ‫کیلب هم باید سر وقت کارو انجام می‌داد،
‫چون حالا محصولات آماده‌ی برداشت شده بودن.
‫اما اون توی دفترش موندگار شده بود ‫و تا وقتی که مادرطبیعت نمی‌گفت...
‫نمی‌تونست از اونجا خارج شه.
‫پس امیدواریم هفته‌ی آینده اگه هوا...
‫بذار ببینیم هوا چطوره. ‫اگه هوا خوب باشه،
‫می‌تونیم بریم سراغ جو بهار.
‫روی گوشیم یه عالمه برنامه‌ی هواشناسی ‫هست، واقعاً باورنکردنیه!
‫الان اونی که می‌خوام رو نگاه می‌کنم.
‫همه‌شون رو روی مصر تنظیم کردم، ‫واقعاً هواش خوبه.
‫خب، دوشنبه خوبه.
‫سه‌شنبه هوا مرطوبه. چهارشنبه مرطوبه. ‫پنج‌شنبه مرطوبه.
‫گندش بزنن.
‫یه زنگ به چارلی بزنم.
‫- چارلی؟ ‫- بله؟
‫داشتم برنامه‌ریزی می‌کردم.
‫به نظرم هفته‌ی دیگه ‫نمی‌تونیم بریم سراغ گندم...
‫- آخه هواشناسی رو دیدی؟ ‫- آره.
‫کل هفته هوا مرطوبه.
‫ما... هفت...
‫آره. واسه جو بهار.
‫چون اون هفته...
‫واسه همین بعدی...
‫گوشیم اصلاً... دفترم... ‫باید برم یه دفتر جدید.
‫یعنی هر جای این مزرعه که برم،
‫آنتن دارم. اما وقتی میام دفترم...
‫یه دونه آنتن دارم.
‫نمی‌دونم الان دقیقاً چی شد.
‫کاری که می‌خوام رو انجام میدم.
‫نمی‌دونم چرا بهش زنگ زدم.
‫من مدیر مزرعه‌م. ‫خودکارها با خودمه، مگه نه؟
‫توی این فاصله، من داشتم می‌رفتم کافه.
‫و می‌شه گفت یه کمی هنوز تو شوک بودم.
‫چی؟ یعنی چی؟
‫خب، تنها راه رفتن به اونجا همینه.
‫من فقط...
‫چی کار دارن می‌کنن؟
‫سلام داداش. می‌دونی اینجا ‫تا کی بسته‌ست؟
‫دقیق نمی‌دونم.
‫گمونم همونطور که اونجا نوشته...
‫ تا بیست و سوم باشه، اما مطمئن نیستم.
‫تازه امروز اومدم اینجا.
‫بیست و سوم اوت. ‫اون موقع باز می‌شه؟
‫نمی‌دونم. من فقط یه کارآموزم. ‫کاری که بهم می‌گن رو انجام میدم.
‫همینجوری، همینجوری.
‫بعد رفتن به کافه، یه مشکل دیگه بود.
‫هوم...
‫مشکل سایبونی بود که به جای ‫چترهای گرون‌قیمت سفارش داده بودم.
‫امم...
‫خدایا.
‫من این سالن غذاخوری رو ‫به طرز باورنکردنی‌ای تاریک کردم.
‫لعنت بهش.
‫این می‌تونه اشتباه گرونی باشه.
‫حرف پول شد،
‫آقای خوشحال با یه اتفاق جدید ‫توی بودجه سر رسید.
‫امم،
‫وای‌فای،
‫خط اختصاصی.
‫اجاره‌ی ماهانه‌ش، خب؟
‫ماهی هزار پونده.
‫- یه... ‫- ماهی هزار پوند؟
‫آره، با یه قرارداد ۱۲ ماهه.
‫خدای من.
‫مامورهای پارکینگ اومدن.
‫- خب؟ ‫- شش نفر بودن،
‫روزانه نفری ۲۰۰ پوند می‌خوان، ‫مجموعا ۱۲۰۰ پوند.
‫ماهی می‌شه ۴۰ هزار پوند.
‫- مسخره‌ست. ‫- منطقی نیست نه؟
‫می‌دونه تصور منفی‌نگرانه‌ی من...
‫در مورد کل هزینه‌‌ها چقدر بود؟
‫گمونم از اون هم گذشتیم.
‫هوم...
‫بیا امیدوار باشیم مشتری بیاد.
‫این من رو برد به نقطه‌ی بعدیم.
‫- راه‌سازی. ‫- آره.
‫- طبق اون تابلویی که بیرونه... ‫- خب.
‫- اونا تا ۲۳ اوت هستن. ‫- آره.
‫ما بیست و سوم افتتاحیه داریم،
‫پس هیچکس نمی‌تونه بیاد اینجا.
‫من می‌خوام با آشنامون صحبت کنم،
‫چون نمی‌دونم چرا...
‫تقاطع میدون رو بستن.
‫آره، آره، آره. دقیقاً.
‫پس می‌خوای با مسئولین راه‌سازی ‫صحبت کنی؟
‫- آره. ‫- این چادر مسئولیتش با منه...
‫و باید یه کاریش بکنم،
‫چون داخل دیگه هیچ نوری نیست.
‫خب، چراغ‌ها روشنه، ‫و نمی‌شه هیچی دید...
‫آره، باشه، نور چراغ هست...
‫اما اون سالن همیشه خیلی پرنور و درخشان بود.
‫یه کمی هم آدم احساس می‌کنه...
‫گمون نکنم تو همچین چیزی رو دوست داشته باشی.
‫خب...
‫من...
‫با خودم نگفتم: وای، چه قشنگه!
‫و من اغلب به یه چیزهایی ‫می‌گم: وای، چه قشنگه!
‫«با خودم نگفتم: وای، چه قشنگه!»
‫[هفده روز تا افتتاحیه]
‫با توجه به نیاز مبرم برای ‫جبران سوتی تقویمیم،
‫همه باید با تمام توان کار می‌کردن.
‫و چون برای برداشت هوا هنوز زیادی مرطوب بود،
‫کیلب هم اومد پیشمون...
‫تا به من و مارک نوشیدنی‌ساز کمک کنه ‫کافه‌ی قدیمی رو خراب کنیم.
‫می‌خوام این سکه‌ها جدا بشن.
‫وای نه، لیسا!
‫نه لیسا، این کارو نکن.
‫در حین این که کافه‌ی قدیمی ‫داشت خراب می‌شد،
‫موتورخونه‌ی کافه، یعنی آشپزخونه،
‫داشت کم کم آماده می‌شد.
‫قشنگه. قشنگه.
‫و در حومه‌ی اطراف...
‫تیم کشاورزی‌ای که تشکیل داده بودیم ‫داشتن حیواناتی که...
‫قرار بود به زودی وارد اون آشپزخونه بشن رو ‫جمع می‌کردن.
‫هی. هی.
‫بعد از چند روزِ بدون بارون...
‫- این زمینه؟ ‫- آره، بریم توی این زمین.
‫به نظر می‌رسید می‌تونیم بالاخره ‫برداشت رو شروع کنیم.
‫دو تا، پایین.
‫و با این که من توی کافه ‫خیلی سرم شلوغ بود،
‫قرار نبود اینو از دست بدم.
‫این باید زیر ۱۵ باشه؟
‫- آره، پس ۱۴.۵ چیزیه که می‌خوایم. ‫- آره، ۱۴.۵، درسته.
‫- تست؟ ‫- آره.
‫برو بریم.
‫درسته، ما می‌خوایم کمتر از ۱۴.۵ باشه.
‫- هوم! ‫- ۱۵.۶، راستش بد هم نیست.
‫خب، چطوره من برم کافه؟
‫آره. من مدام چک می‌کنم ‫و بهت خبر میدم، باشه؟
‫آره، به محض این که خشک شد.
‫- قول میدی بهم بگی؟ ‫- آره.
‫- پس بعداً می‌بینمت. ‫- باشه.
‫گوشیم روشنه.
‫به محض این که رسیدم کافه،
‫مارکِ نوشیدنی‌‌ساز، من رو برد...
‫تا پمپ‌های نوشیدنیِ ‫ پیشرفته و آخرین‌مدلمون رو ببینم.
‫- اینا تو رو هیجان‌زده می‌کنن مارک؟ ‫- آره راستش.
‫می‌تونم ببینم! ریشت می‌لرزه!
‫داره...
‫- هشت مدل مختلف نوشیدنی. ‫- آره.
‫چهار تا از اون میاد.
‫چهار تا از اونیکی.
‫چرا انقدر خوبه؟
‫نیازی نیست تمیزش کنیم... ‫من گفته بودم...
‫که باید هفته‌ای یک بار ‫شلنگ‌ها رو تمیز کنیم.
‫آره.
‫این کیت باعث می‌شه...
‫که چهار تا شیش هفته یکبار ‫نیاز به تمیزکاری باشه.
‫تصور کن چقدر نوشیدنی صرفه‌جویی می‌شه.
‫- پس صرفه‌جویی می‌کنیم؟ ‫- صرفه‌جویی می‌کنیم.
‫این لوله‌ها چقدرن؟
‫گمونم ۴.۵ مترش تو کافه‌ست ‫و تا ۶ متر میره بالا.
‫پس بد نیست.
‫ولی ما لوله‌های باریک‌تر داریم.
‫اینجوری با هشت تا لوله هدر می‌رفت...
‫یعنی هر هفته که تمیزشون می‌کردیم ‫بازم چیزی هدر می‌دادیم؟
‫آره.
‫اینجوری هفته‌ای ۲۳ لیترمون هدر می‌رفت.
‫و با اینا...
‫ما... آره در واقع...
‫ماهی یه بار هدر میره؟
‫آره.
‫شاید مارک بابت اون چیزی که...
‫شبیه بخش تعویض پوشک دستشویی هواپیما بود،
‫هیجان‌زده بود، اما نه به اندازه‌ی من...
‫وقتی که نیکِ سرآشپز صدام کرد...
‫تا اولین طرح منوی تماماً انگلیسی‌مون رو ‫نشونم بده.
‫رول سوسیس و ترشی تخم‌مرغ!
‫ترشی تخم‌مرغ، آره.
‫خوشم اومد.
‫پاته‌ی جگر مرغ، خوبه. ‫ژامبون فشرده و ترشی خردلی.
‫استیک گمون.
‫گمون،خوراک کلم و سیب‌زمینی، ‫سس جعفری. واقعاً...
‫- برای اونا خیلی سخته که... ‫- این کلمات منو حالی به حالی می‌کنه.
‫خیلی هیجان‌زده‌م!
‫[ساعت ۱۱ ظهر]
‫۱۴.۳.
‫دقیقاً درسته. وقتشه.
‫بذار سریع به سایمون زنگ بزنم.
‫[زمین جو ۱]
‫برو بریم.
‫- داریم میریم. ‫- برداشت ۱۸۴.
‫به جرمی و گاری غلاتش نیاز داریم.
‫نه، ولش کن.
‫ولش کن بذار توی کافه بمونه. ‫من بهش نگفتم.
‫از حق نگذریم، می‌خواست بهش بگم.
‫نمیاد؟
‫نه.
‫نمی‌دونم، آره.
‫وقتی اینجا نیست راحت‌تریم.
‫برو بریم! محموله‌ی اول.
‫[زمین جو ۲]
‫خدای من. چیزی تا سپتامبر نمونده.
‫امسال تابستون تا ژوئن ‫ هنوز شروع نشده بود، نه؟
‫خب، امسال فقط ۴ روز وقت داریم.
‫- به نظرم اونقدرها هم بد نبوده. ‫- چی؟
‫چی؟
‫کیلب مرده‌شوربرده.
‫لعنتی.
‫اونجا هر هکتارش بیشتر از ۷.۷ تن محصول داشت.
‫- خوبه. ‫- آره.
‫می‌کشمش. تک تک استخونای بدنش رو می‌شکنم.
‫روز برداشت بهترین روز ساله.
‫خب، کدوم گوریه؟
‫اوناهاش.
‫اه...
‫سلام داداش. چطوری؟
‫یه نصیحت از یه مرد مسن‌تر و عاقل‌‌تر.
‫اگه می‌خوای سعی کنی بدون من ‫برداشت رو انجام بدی،
‫از خودت موقع برداشت محصول ‫عکس نذار توی اینستاگرام.
‫ای وای. یادم رفته بود!
‫اصلاً تو توی اینستاگرام چی کار می‌کردی؟
‫باید اونجا مشغول کار می‌بودی.
‫چی؟!
‫نبوغم رو بنگر.
‫بالابر کشاورزی استانا. بگذریم، گوش کن.
‫ازت دلخورم.
‫می‌خواستم بهت بگم. ‫فقط می‌خواستم شروع کنم...
‫و مطمئن بشم همه چی خوبه.
‫کل زمین رو بدون من انجام دادی.
‫آره، تقریبا ۸ هکتارو درو کردیم.
‫بدون من.
‫- آره. ‫- کی می‌خواستی بهم بگی؟
‫وقتی جوها تموم شد.
‫احمق. باورم نمی‌شه این کارو کرده.
‫گذشته از خیانت کیلب،
‫حالا دیگه برگشته بودم به مکان خوشحالیم.
‫این تراکتور بهتره. بلندتره.
‫می‌تونم راحت‌تر داخل تریلر رو ببینم.
‫وای!
‫توی محوطه، قرار بود جو رو...
‫توی انبار غله‌ی سنگی جدیدمون ذخیره کنیم.
‫وای. جایگاه دام ‫قراره این کارو خیلی سخت کنه.
‫ای وای من.
‫چه در باریکی.
‫لعنتی.
‫به چی زدم؟
‫این یه موقعیت کاملاً اضطراریه. ‫زدم به یه چیزی.
‫و بالابر استانای من خیلی...
‫وای! خدا مرگم بده!
‫وای...
‫لعنتی! لعنتی! لعنتی.
‫اولین باره که از انبار غله استفاده کردیم...
‫و اون حصار دام کوفتی رو بیرون گذاشته.
‫حصار دام اونجاست و من نمی‌تونم ‫هیچی رو ببرم تو.
‫موقرمز تنبل.
‫حصار دام کوفتی رو بکش کنار دیگه.
‫چرا هیچ‌وقت نمی‌تونه به کاریو انجام بده؟
‫آره.
‫اوه...
‫حالا یه مشکل داریم.
‫جدی دارم اینو می‌گم.
‫- چیو؟ ‫- عصبانی‌ام.
‫- چرا؟ ‫- راستش من عصبانی‌ام.
‫- چی شده؟ ‫- خب چون...
‫حصار دام باید جابه‌جا می‌شد.
‫باید جابه‌جا می‌شد کیلب.
‫اما چون دو روز پیش داشتیم...
‫آزمایش سل می‌گرفتیم ‫حصار دام رو گذاشتیم اونجا.
‫می‌دونم، اما وقتی سعی داری...
‫که با یه تراکتور به این اندازه ‫دنده عقب بری...
‫کوبیدم تو دیوار.
‫مجبور شدم حصار دام رو جابه‌جا کنم. ‫من ۶۳ سالمه.
‫مجبور شدم خودم حصار دام رو ‫جابه‌جا کنم تا اینو ببرم داخل.
‫خب، من...
‫نه، واقعاً.
‫به نظرم باید جو رو...
‫توی اصطبل دام خالی می‌کردیم ‫چون یکی دو روز باید داخل بمونن.
‫خب برای همین داشتیم می‌ذاشتیمشون ‫توی کلبه‌ای که اونجاست.
‫اونجا بردنش خیلی سخته بابا.
‫من اینجوری دور زدم.
‫می‌دونم اما اندازه‌ی تراکتورتو نگاه کن. ‫مثل مورچه می‌مونه.
‫آره می‌دونم. خب نباید ‫تراکتور گنده می‌خریدی.
‫امروز صبح باید محافظ دام رو ‫از اونجا برمی‌داشتی...
‫که اگه قرار بود از اون طویله استفاده کنیم ‫آماده باشه.
‫میرم خالی می‌کنم.
‫این پسر خوشش نمیاد بهش امر و نهی کنن.
‫نسل هزاره‌ی لعنتی.
‫اصلا کلمه‌ی «ببخشید» شنیدی؟ ‫نه، منم نشنیدم.
‫بیشعوره.
‫اگه چیز دیگه‌ای سر راه بود بهم بگو، خب؟
‫بهتره اون شاخه‌ی کوفتی رو هم بردارم.
‫محض احتیاط.
‫باقی بعدظهر هم یه حماسه‌ی ادامه‌دار...
‫بین انسان و ماشینی بود...
‫که هماهنگی نداشتن.
‫لعنتی.
‫دیگه به اینجام رسیده.
‫نه، یه پقدم بیا پایین‌تر. وای.
‫آخ! گندش بزنن! نه!
‫- خیلی خب، خیلی خب. ‫- آخ پام!
‫- بیارش بالا. ‫- لعنتی. مرده‌شورشو ببرن.
‫گمونم اون کار نمی‌کنه.
‫کار نمی‌کنه. به‌دردنخوره.
‫زمان محبوبم از سال ‫حالا دیگه اصلاً اونطور نبود.
‫عذاب وجدان داشتم که سر کیلب ‫عصبانی شدم،
‫بابت قشقرقم برای حصار دام،
‫و همه‌ی چیزهایی که ‫معمولا برام خنده‌دار بودن
‫حالا دیگه رو مخم بودن.
‫اساساً داشت مشخص می‌شد ‫که انجام دادن کارهای کافه
‫و برداشت بطور همزمان، یه کم زیادی بود.
‫فقط خسته‌م.
‫چیه؟
‫ساندویچه... برای توئه.
‫نکن، نکن، نکن، نه جدی می‌گم.
‫کم مونده بود پامو قطع کنه.
‫کی اینو ساخته؟ لیسا؟
‫آره.
‫مرسی.
‫هوم.
‫آخرین باری که تست رطوبت گرفتی ‫کی بوده؟
‫آخرین محموله ۱۳.۲ بود. خشک بود.
‫- داره خشک‌تر می‌شه. ‫- هوم.
‫این یعنی می‌تونستیم تا شب ادامه بدیم...
‫و چراغ‌هایی که ایراد داشتن نشون می‌داد...
‫انسان و ماشین همچنان ناهماهنگی داشتن.
‫لیسا اومد و با مهربونی ‫بهم ساندویچ ژامبون داد.
‫وای. کمک.
‫یه...
‫صبر کن، باید برم، یه پهپادی...
‫به کمباین برخورد کرد.
‫یه پهپاد به کمباین برخورد کرد.
‫خدایا...
‫امروز صبح یادم رفته به زاغ سلام بدم ‫که بدشانسی آوردم؟
‫همونطور که پیشبینی شده بود ‫شب دوباره بارون بارید،
‫که یعنی صبح برای برداشت ‫هوا زیادی مرطوب بود.
‫پس دوتایی برگشتیم کافه تا کمک کنیم.
‫[چهارده روز مانده ‫ به افتتاحیه‌ی تعطیل رسمی بانک]
‫باید اونجا بذارید.
‫خیلی سرمون شلوغ بود،
‫اما یکی از ضروری‌ترین کارها رو تیک زدیم.
‫اگه به اون فلزه وصلش کنی ‫از اینجا برش می‌داریم.
‫چون حالا یه منبع آب درست و حسابی داشتیم.
‫آره ردیفه! ایول!
‫آلن با مزرعه‌دار همسایه قرار گذاشته بود...
‫تا از منبع آب اصلیش استفاده کنه.
‫اگه من اون گوشه ادامه بدم،
‫یه دقیقه دیگه باهم میریم نگاه می‌کنیم ‫تا پیداش کنیم.
‫آره، تا اون لوله رو پیدا کنیم.
‫و بعد دوستاش اون رو...
‫از طیق حدود ۱.۵ کیلومتر لوله ‫به کافه وصل کردن.
‫این تانکر آبه.
‫ما آب داریم و به نظر من ‫خیلی تمیز و قشنگه.
‫معرکه‌ست.
‫همه‌ی اینا به این معنی بود ‫که افراد آلن مشغول بودن.
‫پس اونو تمیزش کن دریل.
‫دارم به این فکر می‌کنم کیلب...
‫من و کیلب تصمیم گرفتیم...
‫با کارهای کوچیکتر داخلی مشغول بشیم.
‫به نظرم باید کاملاً به دیوار بچسبه، اینجوری.
‫- درست میگم؟ ‫- آره.
‫پس زنجیرش کو؟
‫وسط می‌ذاریمش.
‫وای.
‫یه علامت بزن.
‫آره، اما زنجیرش... ببین. ‫زنجیرش...
‫آره، قراره وسط باشه.
‫- شکستیش. ‫- آره.
‫شکست.
‫می‌دونم شکست. شنیدم دیگه.
‫- خیلی خب، روشنش کن. ‫- آماده؟ روشن.
‫خوبیش اینه که فقط فلش مونده.
‫هیچ خوبی‌ای نداره.
‫به هر حال، احتمالا صلاح این بود...
‫که از هیچکدوممون نخواستن که...
‫تو زدن چادر غول‌پیکر «گرند تور» کمک کنیم...
‫که به لطف کار تمام‌عیار متخصص‌ها،
‫حالا برپا شده بود و آماده بود ‫تا همه چی داخلش گذاشته بشه.
‫این چادر، توی مدار شمالگان، ‫بیابان کالیفرنیا،
‫ژوهانسبورگ و روتردام بوده.
‫این چادر کل دنیا رو گشته و حالا اینجاست.
‫سلام.
‫بزرگه نه؟ بزرگتر از چیزیه که یادمه.
‫خیلی گنده‌ست.
‫- فقط هنوز چیز زیادی داخلش نیست. ‫- نه.
‫آروم!
‫حالا می‌شد که کارهای...
‫برپا کردن کافه و قصابیم انجام بشه،
‫که قراره اسمش «هاپس اند چاپس» باشi.
‫وقتی که اون رو بردن داخل، ‫وقت دیدنِ دیوید بود.
‫- بخش موردعلاقه‌ی من به شخصه. ‫- چه قدر...
‫که قرار بود گوشت کافه رو هم تامین کنه.
‫به نظرم پیشخوان وسط باشه،
‫تا مثلاً راسته یا فیله‌ی درسته‌ای ‫ توش گذاشته بشه
‫که بعداً قراره تقسیم شه و به استیکش کنیم،
‫تا یه کم نمایششون هم بدیم. ‫مشتری‌ها عاشقشن.
‫قفسه‌ی محصولات.
‫چمن مصنوعی توی کانتر قصابی می‌ذارن؟
‫آره، می‌شه چمن‌مصنوعی گذاشت. ‫من باشم نمی‌ذارم.
‫به نظرم کلم تازه خوب باشه.
‫هر روز کلم تازه بذاریم.
‫لابه‌لای گوشت بذاریم و گوشت ‫از وسطش بزنه بیرون.
‫- باعث می‌شه گوشت جلوه داشته باشه. ‫- آره، اون...
‫اینجوری بالاخره کلم به یه دردی می‌خوره.
‫بعدش رفتیم سر یه بحث مهم...
‫که داشت رفته رفته آزاردهنده‌تر می‌شد.
‫- حالا، محصولات انگلیسی. ‫- آره.
‫وقتی نوشته‌ی «انگلیسی» رو دیدم...
‫من یه قانونی داشتم،
‫که گفتم فقط چیزهایی رو می‌فروشیم ‫که...
‫پرورش دادیم، کوکا کولا و قهوه نه. ‫- باشه.
‫به مرور دارم می‌فهمم...
‫که این کار چقدر سخته!
‫- آره. باشه. ‫- اینجوری نمی‌شه...
‫هر نوشیدنی‌ای رو سرو کرد. ‫کینین نداریم.
‫لیمو نمی‌تونیم داشته باشیم.
‫پرتقال نمی‌شه داشته باشیم.
‫نوشیدنی‌ها رو فقط با آب می‌شه سرو کرد.
‫و ظاهراً این نوشیدنی محبوبی نیست.
‫- آره. و چیزهای مربوط به گوشت. ‫- آره دقیقاً.
‫- فلفل. ‫- فلفل سیاه.
‫که برای خیلی از محصولات گوشتی لازمه.
‫فلفل سیاه واقعاً یه مسئله‌ی جدیه.
‫اگه کسی توی این کشور فلفل سیاه ‫پرورش می‌ده،
‫ما فلفل سیاه شما را خریداریم،
‫فلفل سیاه وارداتی نمی‌خوایم.
‫اما در حال حاضر کسی این کارو نمی‌کنه...
‫- و مواد نگهدارنده. ‫- آره اون...
‫مواد نگهدارنده. اینم هست. ‫مورد سختی هم هست.
‫اگه ازش استفاده نکنی ‫گوشت، گندیده به نظر میاد. درسته؟
‫وقتی گوشت فراوری می‌شه، اکسید می‌شه.
‫به محض این که فراوری می‌شه ‫سه روز توی قفسه می‌مونه.
‫که برای ون برگر خوبه...
‫چون خیلی سریع برش می‌گردونی.
‫اما برای مغازه،
‫اون برگرها قراره همونجا بمونن...
‫اگه از مواد نگهدارنده استفاده نکنی، ‫کم کم ظاهرش...
‫- درسته. ‫- قهوه‌ای می‌شه.
‫ممکنه بره توی یخچال مشتری ‫و دو روز بعد،
‫یکی در یخچال رو باز کنه و...
‫بگه: «خدای من.
‫- نمی‌شه اونو خورد.» ‫- «جنازه خریدم.»
‫آره.
‫و مواد نگهدارنده توی انگلیس تولید نمی‌شه.
‫فکر کنم این واقعاً مورد سختی باشه.
‫خب، همه می‌خوان اینفلوئنسر اینستاگرام باشن.
‫هیچکس نمی‌خواد...
‫چیزهایی که لازم داریم رو تولید کنه.
‫مواد نگهدارنده‌ی گوشت.
‫- احتمالاً زیاد... ‫- به نظرم...
‫الان به قدر کافی ‫اینفلوئنسر اینستاگرامی داریم.
‫- مردم اهل گوشت بیشتر لازم داریم. ‫- آره.
‫گفتگو با دیوید نگران‌کننده بود،
‫و برای فکر کردن به راه چاره وقت نبود،
‫چون با گذشت زمان...
‫همه داشتن من رو با سوال...
‫بمباران می‌کردن.
‫باید با تو و چارلی درموردِ...
‫این که موجودی غذایی چطور قراره باشه ‫صحبت کنم.
‫چون فقط خوک و گوساله نیست.
‫آرد هست، شکر هست، سیب‌زمینی و سبزیجات هست.
‫این صندلی‌ها رو دوست داری؟ ‫این صندلیای سفت و چوبی نه.
‫- اینایی که ظریف‌ترن رو بیشتر دوست داریم. ‫- امم...
‫قراره این حصارو اینجا نصب کنیم یا نه؟
‫- آره. ‫- می‌خوای درست و حسابی زمینو بکنیم؟
‫کانتینر کشتی لازم دارین؟ چرا...
‫- واقعاً؟ ‫- باید همه‌ی موجودیامون رو توش بذاریم.
‫اما اگه یکی دیگه بذاریم،
‫شبیه اسکله‌های فیلیکستو می‌شه. واقعاً می‌گم.
‫نظرتون درمورد دفیبریلاتور چیه؟
‫- یه سوال درمورد برق. ‫- چی؟
‫باید درمورد نوشیدنی هم باهات صحبت کنم.
‫- نوشیدنی؟ ‫- آره.
‫نظرت چیه توی اتاق سلف ‫لوستر شاخ‌گوزنی بذاریم؟
‫با کی باید حرف بزنم...
‫تا داخل این آشپزخونه رو ‫مجهز به ایمنی غذایی کنم؟
‫چی؟
‫پس می‌تونیم دو تا سایز ‫از نیمکت پیکنیک بگیریم؟
‫دو تا سایز رو مطمئن نیستم.
‫بیشتر مثل یه وایب باغچه روی چمنه.
‫تنها مسئله اینه که گردش ۵۴۰ پونده.
‫و خوبی مبلمان باغی اینه که...
‫وقتی سوالای زیادی ازت می‌پرسن،
‫سخته روی هر چیزی درست تمرکز کنی.
‫مثلاً این سوال رو ازم می‌پرسن:
‫«کف زمین رو چی کار کنم؟»
‫و من وسطای فکر کردن به زمینم که یهو مارک...
‫می‌گه:«من یه کانتینر کشتی دیگه لازم دارم.»
‫برای این که سوال کردنای بی‌شمارو ‫از ذهنم بیرون کنم،
‫تصمیم گرفتم مشغول پرسروصداترین ‫کارمون بشم.
‫قطع کردن درختای سست و خطرناک...
‫از محلی که قدیما پاتوق عشق و عاشقی بود.
‫وقتی درختا قطع شدن، ‫رفتم سراغ چوب‌خردکن خودکار.
‫برو بریم.
‫خوبه!
‫دومین ماشین موردعلاقه‌م تو دنیا.
‫و بله، درست شنیدید،
‫چون حالا یه ماشین موردعلاقه‌ی جدید ‫توی دنیا دارم.
‫- خب، آماده‌ای کیلب؟ ‫- آره.
‫معرفی می‌کنم: ریشه‌کنِ درخت!
‫اونجا رو باش!
‫باید یکی بخری!
‫صداشو ببین آخه!
‫بعدی کجاست؟
‫یکی اینجاست.
‫دو تا بچه گربه...
‫این رضایتبخش‌ترین کاریه که ‫تا به حال انجام دادم.
‫بیرونش که نمیاره کیلب؟
‫چون ۳۰ سانت داخل زمینه. نه؟
‫وقتی همه‌ی تنه‌های درخت رو خرد کردم،
‫رفتم سراغ یه کار دیگه با چوب.
‫فقط این یکی خیلی کار ظریف‌تری بود.
‫چه ایده‌ای برای این داری؟
‫کل سقف اینجوریه.
‫بعدش می‌خوای دور و برش ریسه بذاری؟
‫آره، لابه‌لاش ریسه بذارم.
‫- چراغ‌ها... ‫- لعنتی...
‫تکون خوردی.
‫اصلاً توی این کار زنی وارد شده؟
‫یعنی چی؟
‫خب حالا...
‫خاک‌اره‌ست؟
‫کلی خاک‌اره رفت تو چشمم.
‫چه سایز گیره‌ای می‌خوای؟
‫- خیلی‌خب، بیا. ‫- صاف بگیر.
‫حس می‌کنم میکل آنژ هستم.
‫بهت میاد، جرمی.
‫- لعنتی. ‫- عوضی.
‫با نزدیک شدن سریع روز افتتاحیه
‫شن اکنون با سرعتی نگران کننده
‫از ساعت شنی فرو می‌ریخت.
‫اما با توجه به طبیعت نامنظم آب و هوا،
‫من و کیلب ناچار بودیم ‫هر زمان فرصت برداشت محصول فراهم می‌شد
‫ازش استفاده کنیم.
‫- وسایل رو آوردی؟ ‫- آره.
‫و امروز امیدوار کننده بود.
‫بیا گوش بدیم.
‫زود باش. حدس بزن.
‫- ۱۵.۴. ‫- باشه.
‫الان من گوش میدم، باشه؟
‫من میگم ۱۵.۷.
‫اوه. تو روحش. شروع کنیم.
‫بیا به خانم‌ها و آقایون نشون ندیم.
‫نه. تو چند گفتی؟ ۱۴؟
‫آره، گفتم ۱۴.۱.
‫- آره، گفتم ۱۴. ‫- آره، جفتمون...
‫- عملا. ۱۴.۱. ‫- عملا...
‫ترکوندیم.
‫نمی‌دونم چرا به خودمون زحمت دادیم ‫اومدیم تست کنیم.
‫دقیقا، ما فقط... امروز صبح گفتیم ‫«شبنم وجود نداره.»
‫خیلی‌خب، بریم سراغ تراکتور.
‫توی حیاط، من یک‌بار دیگه
‫از میلنیوم فالکن بالا رفتم.
‫کولر روشنه.
‫خیلی بی صدا و بدون لرزشه، ‫آدم متوجه نمیشه.
‫آره.
‫یه هشدار سرویس گرفتم، ‫یه هشدار سرویس قرمز رنگ.
‫یه هشدار صندلی زرد هم میده.
‫و یه شکل آبی بامزه، ‫که ممکنه ادبولو باشه
‫یا از کولره، نمی‌دونم.
‫هشدار صندلی.
‫تو روحت.
‫بوق نزن!
‫این تراکتور، ‫به طرز فاجعه باری آدم بدی بود.
‫میرم تراکتور نقره‌ای رنگم ‫رو از بازنشستگی درمیارم
‫چون از این یکی بهتره.
‫برنامه این بود تا باقی جوها رو هرس کنیم.
‫اما امید ما برای محصول خوب بالا نبود
‫چون توی این زمین، ‫علف هرز از کنترل خارج شده.
‫نگاه کن.
‫خب، این...
‫قرار بوده جو باشه.
‫علف‌های هرز سبز رنگ رو ببینید ‫که همه پخش شدن.
‫وحشتناکه.
‫چارلی گفته بود
‫به خاطر آب و هوای بد امسال،
‫اگه بتونیم هر یک هکتار پنج تن برداشت کنیم ‫باید خدا رو شکر کنیم.
‫اما با گذشت بعد از ظهر،
‫واضح بود این مقدار رو بدست نمیاریم.
‫کی، می‌خوای بهم بگی ‫چقدر کاسب میشیم یا نه؟
‫نه راستش، نه.
‫هکتاری ۰.۹ تن.
‫هر هکتار ۱.۹ تن؟
‫نه، ۱.۹ نگفتم، ۰.۹.
‫خدای من.
‫این...
‫واسه همین تراکتور من ‫همیشه بوق می‌زنه.
‫میگه: ‫«با انجام این کار داری وقتت رو تلف می‌کنی.
‫هیچی پرورش ندادی.»
‫با ثبات آب و هوا،
‫ما فردا برداشت رو شروع کنیم
‫و تا عصر ادامه داشت.
‫ولی تلاش برای مدیریت همزمان کافه و کشاورزی
‫حسابی منو از پا درآورده بود.
‫این ده روز گذشته ‫روزانه بیشتر از چهار یا پنج ساعت بیشتر
‫نمی‌تونم بخوابم.
‫داغونم.
‫دو روز برداشت.
‫و بعد برمی‌گردم کافه.
‫می‌بندم.
‫موبایلم سایلنته.
‫کسی دستش بهم نمی‌رسه.
‫هر چند، استراحت ناچیزی بود.
‫چون صبح فردا، اولین تماس روز
‫دوباره منو به چرخه استرس هل داد.
‫سلام، انی؟
‫دارم از کافه میرم.
‫- سلام. ‫- چه خبر؟
‫یه‌کم اضطراب‌زاست. ‫فرصت زیادی نمونده.
‫توالت‌ها به موقع آماده نمیشه.
‫و وقتی به اینجا برسن، با جرثقیل میارن.
‫و اگه اینجا پر از ماشین باشه ‫نمی‌تونم سر جاشون بذاریم.
‫و یه روز لوله‌کشی نیاز داره تا راه بیفتن،
‫الان واسه مردم توالت نداریم.
‫توی کافه دو تا هست برای...
‫دو تا توالت توی کافه هست
‫و برای چادر چیزی نداریم.
‫و می‌دونی، برای بقیه نداریم.
‫باشه، نه، نه، خب، باشه، ببین... ‫رسیدگی می‌کنم. باشه.
‫- مشکل دیگه چیه؟ ‫- خب،
‫برقکار نداشتیم.
‫دیروز چادر دچار نوسان برق شد.
‫برقکارها هنوز توی کافه گیر هستن.
‫مشکل اینه کارها هنوز تموم نشده.
‫نزدیک به تمومی نیست.
‫سیم‌پیچی. سیستم صوتی. برق.
‫قاب عکس وصل نکردیم. ‫ما...
‫نجاری و چوب‌کاری انجام ندادیم. ‫هیچی تموم نشده.
‫موکت رو تمیز نکردیم.
‫خیلی کار داریم.
‫اولویت‌ها واضح بودن.
‫یک: ساخت کافهٔ جدید.
‫دو: برق‌کارها و نصاب‌ها از آشپزخونه خارج بشن
‫تا نیک بتونه شروع به آماده‌سازی غذا کنه.
‫و سه: نجارها و دکوراتورها رو بیرون کنیم
‫تا سو و ریچل بتونن ‫این محل رو به کافه تبدیل کنن.
‫اگه میزهای از پیش آماده ‫و در سطح پایین رو بذاریم،
‫انگار وارد یه اتاق غذاخوری شدی.
‫خب اینجا به کار می‌گیریم.
‫بازتاب نور شیشه‌ها،
‫جلوه‌ای منظم و زیبا ایجاد می‌کنه،
‫و اینجا جاییه که آدم با مامانش ‫برای صرف ناهار یا شام میاد.
‫اگه وارد کافه بشی،
‫می‌خوای شور و هیاهو رو ببینی، درسته؟
‫- آره. ‫- مردم رو می‌بینی توی کافه ایستادن.
‫سگ.
‫مردم وسط کافه ایستادن، ‫یه سگ روی زمینه.
‫و بعد صندلی‌های با ارتفاع بالا و پایی ‫توی اون اتاق می‌بینی.
‫طی ۲۴ ساعت آینده، ‫سرعت کار خیلی زیاد شد.
‫یه‌کم بیا جلو.
‫باید سر جای خودمون قرار بگیریم،
‫تا وقتی تراکتور میاد توی وضعیت مناسب باشیم.
‫برق‌کارها، هر چند، بدجور گیر افتاده بودن
‫تا کار آشپزخونه رو تموم کنن.
‫به نظرتون کار آشپزخونه کی تموم میشه؟
‫- امروز. ‫- امروز.
‫- صد درصد؟ ‫- آره.
‫شما خیلی خیلی خیلی خیلی... ‫دارم انجامش میدم، نیک.
‫دارم انجامش میدم.
‫با پایان یافتن یه روز خسته‌کننده دیگه،
‫یواشکی دعا می‌کردم
‫که برای برداشت عصر خیلی خیس باشه.
‫اما نبود.
‫پس رفتم حیاط
‫و ماشین رو روشن کردم.
‫خسته شدم.
‫ببخشید.
‫افتتاح کافه
‫و برداشت محصول به صورت همزمان...
‫آره.
‫اوضاع چطوره، سیمون؟
‫فکر کنم حدود ۸۰ درصد کامل باشن.
‫وقت بارگیری شبونه‌ست.
‫صحیح.
‫ممکنه تمام شب رو زمان ببره.
‫و زمان برد.
‫[یک روز تا افتتاحیه‌ی روز تعطیل رسمی بانک]
‫که یعنی صبح،
‫درب و داغون بودم.
‫می‌خوام همین الان از آشپزخونه بیرون ببری.
‫- باشه. ‫- الان.
‫چقدر وقت می‌خوای؟ ‫به من گفتن دیشب تموم میشه.
‫یک یا دو ساعت.
‫نه. قول دادی دیشب تموم می‌کنی.
‫- نمی‌تونیم آشپزخونه رو باز کنیم. ‫- باشه.
‫تا کار تو تموم بشه.
‫خب، سیم‌ها رو نگاه کنید.
‫- ببخشید. ‫- قرار تحویل دیروز بود...
‫به من گفتن که صد درصد ‫دیشب کار اینجا تموم میشه.
‫اون گفت: ‫«دیشب تموم می‌کنیم.»
‫الان میگن یکی دو ساعت وقت می‌خوان.
‫کی بهت گفت؟
‫می‌تونیم مطمئن بشیم ‫منظور از تموم شدن برای ما
‫که توی این آشپزخونه غذا می‌پزیم، ‫یعنی عدم وجود سقف کاذب؟
‫مثل در پشتی.
‫- آره. ‫- از نظر غذایی تموم شده باشه.
‫- باید اینجا غذا حاضر کنیم. ‫- آره، اینطوری نه.
‫- این صرفا خیلی‌خب باشه نیست. ‫- واسه برق‌کارهاست.
‫نه، ایرادی نداره. واسه ما ‫مهم نیست واسه کیه.
‫آلن؟
‫یه روز آماده‌سازی رو از دست دادیم.
‫باید تا ساعت ده صبح
‫کار تموم شده باشه و همه از کافه برن.
‫وضع ریچل و سو هم مثل نیکه.
‫اگه وقت داشتیم
‫تمیزکاری حسابی انجام می‌دادیم، ‫میز و صندلی رو باز می‌کردیم،
‫سر جاشون می‌ذاشتیم. ‫اما وقت نداریم، درسته؟
‫برای فعال‌سازی سیستم سفارش‌گیری ‫و ثبت در صندوق‌ها،
‫ابتدا باید چیدمان میزها ‫رو با شماره‌گذاری مشخص کنیم.
‫- با وجود کثیفی زمین؟ ‫- آره.
‫برق، چرا نوسان برق داشتیم؟
‫توی چادر، ظاهر نوسان برق داشتیم.
‫پیش میاد چون
‫هنوز داریم عیب و ایرادها رو درست می‌کنیم.
‫- باید ۲۰۰ آمپر اونجا بدیم. ‫- پنجاه آمپر پایینه.
‫آره، درسته، ما...
‫و نمی‌دونم نوسان برق چیه،
‫اما انگار پنجاه آمپر داریم ‫و بعد میشه ده و بعد صد.
‫این مشکل از این سمت ماست
‫و ما در حال بررسی و رفع اون هستیم.
‫می‌تونی فشار بدی؟
‫این‌دفعه برق‌کارها سر حرفشون بودن،
‫و قبل از ظهر آشپزخونه رو خالی کردن
‫تا مسئول‌های آشپزی سر کار بیان.
‫نیک؟ یازده صبحه.
‫آره، عالیه.
‫خیلی وقت شده.
‫داره نفس می‌کشه کاپیتان. ‫داره نفس می‌کشه.
‫پیاز رو برداشتم. بریم.
‫و درست به موقع، چون بزودی،
‫اعضای گروه همکاری کشاورزی
‫کم‌کم با وسایل اومدن.
‫- تخم‌مرغ؟ ‫- واسه توئه.
‫- آقای کاکلبین. ‫- کجا بذارم، آقا؟
‫توی آشپزخونه.
‫- سلام اِما. حالت چطوره؟ ‫- صبح بخیر.
‫اما از لبنیاتی.
‫- این شیره؟ ‫- شیر توئه، آره.
‫بهتره توی یخچال باشه.
‫و ایموجن از مزرعه سبزیجات.
‫- ایول. ‫- سیب‌زمینی آوردم.
‫خبر خوب.
‫اوهوم. سیب‌زمینی آوردم.
‫عالیه. دستت درد نکنه، رفیق.
‫نیک؟ هر چند وقت یک‌بار ‫باید این مقدار رو سفارش بدیم؟
‫فکر کنم وقتی اینجا راه بیفته
‫باید هفته‌ای بیشتر از نیم تن بیاریم.
‫فکر کنم احتمالا چیزی حدود ‫۷۵۰ کیلو در هفته بخوایم.
‫راستش خیلی خوشحالم،
‫چون بعد از دو سال،
‫وقتی برای اولین بار با ایموجن ‫درباره گروه همکاری صحبت کنم،
‫الان به نقطه‌ای رسیدیم ‫که واسه رستوران ما سیب‌زمینی بیاری
‫- آره. ‫- چیزه...
‫از خوشحالی دلم می‌خواد بال دربیارم.
‫ولی ما به کشاورزی بریتانیایی برمی‌گردیم.
‫داریم از فلفل سیاه بریتانیایی استفاده می‌کنیم.
‫فلفل سیاه آمریکایی؟
‫چنده؟ صد پوند؟
‫- کیلویی صد پوند. ‫- به جای ده پوند.
‫پس توی سیب‌زمینی له‌شده ‫فلفل سیاه وجود نداره؟
‫- نه، هست. ‫- احتمالا یه‌کم باشه.
‫توی کورنوال رشد کرده...
‫اینم از این.
‫بیدار شو.
‫موقع ناهار، کارکنان جدید کم‌کم اومدن.
‫سلام!
‫و برای سر و سامون دادنشون،
‫سو و ریچل یه سخنرانی روحیه بخش منابع انسانی ‫با محوریت نسل زد براشون ترتیب دادن.
‫اصلی‌ترین چیزی که من به دنبالش هستم
‫لبخند بزرگ، سلامت روان مثبت،
‫نگرش مثبت و همکاریه.
‫ما همه با هم هستیم
‫و قصد داریم موفق بشیم، نه؟
‫و ما می‌خوایم شما احساس امنیت کنید
‫و بتونید کارتون رو به خوبی انجام بدید.
‫بعدش من تصمیم گرفتم ‫چند تا حرف انگیزشی بهشون بزنم.
‫یه چیزی که من تحملشو ندارم حماقته.
‫و دلم نمی‌خواد آدم‌های بی ادب ‫به وسایل تکی بدن.
‫اینجا برای پشتیبانی ‫از کشاورزی بریتانیا طراحی شده.
‫اگه کسی کوکاکولا می‌خواد، ‫می‌تونه تشریف ببره.
‫خب؟ ‫اینجا غذای خوب و تولید محلی داریم.
‫متاسفانه یه‌کم هزینه‌ی بیشتری داره.
‫مشتری‌ها میگن چقدر؟
‫شما در جواب بگید:
‫«گوش کن اسکل، اگه می‌خوای ‫برو محصولات اندونزیایی بخور...
‫که پر از خاک‌اره‌ست،
‫یه عالمه کافه‌ی دیگه این اطراف هست...
‫که می‌تونه اینا رو بهت بده.»
‫امم...
‫خوبه، خوبه. خب گوش کنید، ‫خوش بگذره.
‫با کمکای بقیه، همه برگشتیم سر کار.
‫اونجا.
‫ خیلی زود نصاب‌های چادر رسیدن ‫تا حماقت من رو از اونجا بردارن.
‫آره، متاسفم اینجوری شد.
‫بذار من ردیفش کنم.همینجوری آروم.
‫فقط ببینید انتهاش جای درستی باشه.
‫- حله؟ حله؟ ‫- آره.
‫خب پسرها، همینه، خوبه.
‫- محشره. ‫- وای آره.
‫اواخر بعدظهر،
‫چترهای جدیدِ مقرون‌به‌صرفه...
‫باعث می‌شدن که کف‌پوش فضای باز ‫مثل یه تراس به نظر برسه...
‫این خیلی بهتره.
‫یه دفعه متوجه شدم که امضای شاهکار کافه...
‫تک بود.
‫- سلام. ‫- هموند.
‫- حالت چطوره؟ ‫- منم. خوبم. تو چطوری؟
‫خوبِ خوبم. واقعاً ممنون.
‫خیلی خوبه که آنتن دارم.
‫توی هیمالیام.
‫ببخشید کجایی؟
‫آره، دارم موتورسواری می‌کنم.
‫چه جوری... نه، من علاقه ‌ای ‫به تعطیلات تو ندارم.
‫- تراکتورم چی... ‫- تازه تو ارتفاع سه هزار متری هستم.
‫- من... ‫- یادته اون موقع قرص خوردی؟
‫تراکتورم کجاست؟
‫امروز تراکتور می‌رسه؟
‫خوشبختانه افراد باتن ‫موتورسوارهای تنبلی نبودن.
‫و یه ساعت بعدش رسیدن.
‫نگاهش کن.
‫خدای من!
‫- کرومیه؟ ‫- آره.
‫رنگش کرومیه.
‫وای!
‫تا حالا ندیدم ریچارد هموند ‫کارشو درست انجام بده.
‫و فکر کنم کار اون نیست ‫چون اون نپاله.
‫پس افرادش این کارو کردن.
‫- اون برای سقف نیست؟ ‫- محشره.
‫حیفه بذاریش تو کافه.
‫- از سقف آویزون بشه که خفنه. ‫- می‌دونم اما...
‫محشره!
‫کافه‌های خیلی معدودی از اینا دارن.
‫- اونم آویزون از سقف. ‫- ببین حتی آگهیش هم روشه.
‫- نگاهش کن. ‫- چه مرد فاجعه‌ایه آخه، نه؟
‫- وای نگاهش کن. ‫- خیلی جا هست نه؟
‫آره.
‫اما هنوزم خیلی کار بود.
‫و کارمون به شب می‌خورد.
‫اما توی ۴۸ ساعت اخیر،
‫این تیم معرکه معجزه کردن.
‫- هوم! ‫- گوشت‌کوب!
‫- اون برای کرامبله؟ ‫- آره.
‫کرامبل سیب.
‫وای نگاه کن!
‫وای!
‫آخی!آریا و سنسا!
‫ریچارد هم!
‫ریچارد هم! با اون چشمای کوچولوی مشکیش!
‫ -وای. ‫- ببین. نگاه کن.
‫یه قصابی واقعی داریم.
‫- گوشتاشو ببین. ‫- حاجی کرک و پرم!
‫چه خوشگله؟
‫بعدش رفتیم فروشگاه مزرعه‌ی ‫جدید لیسا رو ببینیم.
‫- بفرما! ‫- خیلی قشنگه نه؟
‫- شمع. ‫- صبح که می‌شه،
‫اینجا پر از نون و شیرینی‌جاته.
‫و تو واقعاً می‌تونی عطرهاتو بفروشی،
‫بدون این که شورای محلی آکسفوردشر...
‫سرت داد بزنه. همینطور تی‌شرت.
‫- کسی بالاست؟ ‫- آره!
‫می‌تونی چراغ‌های درختیم رو روشن کنی؟
‫اون...
‫و خدا می‌گه: روشنایی باشد.
‫و روشنایی اومد، چه خوشگله.
‫تراکتور بالاست. کافه...
‫روشنایی‌ هم ردیفه! محشره.
‫آخه این... ما قراره...
‫تا فردا موقع ناهار اینجا رو آماده کنیم؟
‫- آره. ‫- آره. قطعیه؟
‫خب باشه، موکت کثیفه،
‫این خیلی بده،
‫اما اینجا داره شبیه کافه می‌شه...
‫و اونجا داره شبیه رستوران می‌شه.
‫می‌دونم این... احتمالاً دارم ‫ریسک احمقانه‌ای می‌کنم،
‫اما محتاطانه خوش‌بینم...
‫که اینجا...
‫تا ظهر فردا آماده می‌شه.
‫«در قسمت بعد...»
‫آهنگ رو قطع کنید!
‫[ورودی]
‫ای وای من.
‫ای وای، نه.
‫برق رفته. فن‌ها کار نمی‌کنن. گاز نداریم.
‫خدای من.
www.Doostihaa.com