‫بیا. غذا و یه دست لباس.
‫با اون لباس‌ها خیلی تو چشمی.
‫اینا رو بپوش.
‫این تونیکه؟
‫آره، اینم مثل هاکاماست.
‫راستی، بیا.
‫ما این پایین از این صندل‌ها می‌پوشیم.
‫تیپ اراذلی بهت میاد، سنپای.
‫اینا دیگه چی‌ان؟
‫دیگه حتماً می‌دونی کوفته‌برنجی چیه.
‫صددرصد برنج سفید؟! بدون ارزن؟!
‫اینم جلبک دریاییه؟!
‫اینا جزو غذاهای لوکس نیستن؟!
‫گمونم توی اون دهکده این‌جوری باشه.
‫این چطوری باز می‌شه؟
‫بیا.
‫چه خوشمزه‌ست!
‫چطور انقدر خوشمزه‌ست؟
‫این غذای خدایانه؟
‫انقدر خوبه، هان؟
‫این یکی رو هم بخور. نوش جان.
‫مگه تو خاله‌شی؟
‫کاش آسا هم می‌تونست از اینا بخوره...
‫هی، درا.
‫اینجا کجاست؟
‫اوه، ام...
‫بهش می‌گن استراحتگاه.
‫مثل یه چاپارخونه‌ی مدرنه.
‫غذاخوری و دستشویی داره.
‫می‌تونی سوغاتی‌های محلی هم بخری.
‫که این‌طور، که این‌طور.
‫می‌خوای داخلش رو ببینی؟
‫نمی‌خواد. ما پیش یورو می‌مونیم.
‫شماها چرا نمی‌رید غذا بخورید؟
‫ما حواسمون به یورو هست.
‫حالا که این‌طوره، ما رفع زحمت می‌کنیم.
‫- بریم غذا بخوریم، هانا. ‫- بله قربان.
‫به صندلی راننده دست نزنی ها، باشه؟
‫نباید به اسب‌های داخلش غذا بدین؟
‫بعداً بهشون روغن می‌دیم.
‫چقدر بهش گفتی؟
‫خب، وقتی بهش گفتم اون دختره خواهرش نیست، ‫پاک قاتی کرد.
‫بهتره بیشتر از این چیزی نگیم.
‫تو خیلی مهربونی.
‫اون هنوز یه بچه‌ست.
‫چون از بچه‌ها خوشم نمیاد، درک نمی‌کنم.
‫بابت غذا ممنون.
‫خب، حالا چی‌کار کنیم؟
‫شما دو تا رو ببریم خونه‌تون؟
‫نه، اونا الان اسم و قیافه‌م رو می‌شناسن.
‫دیگه اونجا نمی‌رم.
‫پس بی‌خانمانی و داری ‫از بچه‌ی یکی دیگه مراقبت می‌کنی.
‫به نظر سخته.
‫این مشکل تو هم هست.
‫به‌عنوان خادم دیمون دهکدۀ هیگاشی، ‫باید بهم کمک کنی.
‫خب، هر کاری از دستم بربیاد انجام می‌دم.
‫باشه.
‫پس بیا ازدواج کنیم، هانا.
‫حلقه‌های ازدواجمون.
‫همیشه اینو با خودت می‌گردونی؟
‫چرا باید با تو ازدواج کنم؟!
‫واقعی که نیست.
‫باید همرنگ جماعت بشیم ‫تا بتونیم از یورو محافظت کنیم.
‫شایعات درباره‌ی غریبه‌ها ‫توی روستا مثل بمب می‌ترکه،
‫واسه همین به یه شهر نسبتاً بزرگ نیاز داریم.
‫اما مطمئن نیستم بتونیم تنهایی از پسش بربیام.
‫واسه این کار که مجبور نیستیم ازدواج کنیم!
‫می‌تونیم هم‌خونه بشیم!
‫خانواده که باشیم ‫راحت‌تر می‌شه خونه اجاره کرد.
‫می‌دونی که مردم به خانواده‌ها ‫بیشتر اعتماد می‌کنن.
‫پس من می‌تونم خواهر بزرگتر یورو باشم!
‫تو هم می‌تونی پدر مجردمون باشی!
‫پدری که زنش بچه‌ها رو ‫انداخته گردنش و فرار کرده؟
‫شنیدم زنش ولش کرده.
‫ای بابا. خشونت خانگی بوده یا بی‌وفایی؟
‫یه پدر قهرمان که بعد از مرگ زنش ‫بچه‌هاش رو تنهایی بزرگ می‌کنه؟
‫بیچاره.
‫باید سخت باشه.
‫بیاین اگه چیزی لازم داشت کمکش کنیم.
‫در هر صورت، این کار باعث جلب توجه ‫و شایعه‌پراکنی بین همسایه‌ها می‌شه.
‫با این داستان پیش می‌ریم که یورو بچه‌ی منه ‫و منم دوباره با یه زن جوون‌تر ازدواج کردم.
‫این داستانمونه، باشه؟
‫مرسی که درک می‌کنی.
‫من که اصلاً قبول نکردم.
‫خب، سرپرست خانواده کیه؟ ‫از فامیلی کی استفاده کنیم؟
‫خب؟
‫نه!
‫من از قبل تصمیم گرفتم ‫با جیسون استاتهام ازدواج کنم!
‫اسب‌ها رو کجای این جعبه‌ی کوچیک ‫نگه می‌دارن؟
‫تکنولوژی دنیای مدرنِ این پایین فوق‌العاده‌ست.
‫منو ببخشید، چپ و راست.
‫کل غذاها رو خوردم.
‫شما گشنه‌تون نیست؟
‫ارباب جدیدمون مهربونه.
‫نگران ما نباش.
‫ما غذای آدم‌ها رو نمی‌خوریم.
‫پس، ام... باید چی صداتون کنم؟
‫هرچی که دلت می‌خواد.
‫حتی می‌تونی اسم‌های جدید رومون بذاری.
‫لرد راست و بانوی چپ؟
‫این خیلی رسمیه.
‫تو ارباب مایی.
‫لازم نیست انقدر رسمی باشی.
‫پس...
‫راست و چپ.
‫بریم سر اصل مطلب.
‫هرچی درباره من و خواهرم ‫می‌دونید رو بهم بگین.
‫بذار از اینجا شروع کنم که ما ‫چهارصد سال...
‫دمِ ورودی دهکدۀ هیگاشی نشسته بودیم.
‫فقط آدم‌هایی که ‫رفت‌وآمد می‌کردن رو می‌دیدیم.
‫چیز زیادی از اتفاقات داخل دهکده نمی‌دونیم.
‫روستایی‌ها می‌گفتن که دوقلوها به دنیا اومدن
‫و بعد از یه مدت هم تو رو دیدیم.
‫کوچولو که بودی بابات می‌بردت شکار.
‫آره.
‫اولین خاطراتم از اینه که ‫داشت بهم شکار کردن یاد می‌داد.
‫اما اصلاً اون یکی قُل رو نمی‌دیدیم.
‫فکر می‌کردیم کمی بعد از تولدش ‫بر اثر بیماری یا همچین چیزی مُرده.
‫اما حدود ده سال پیش...
‫دیدیم پدر و مادرت با یه دختر ‫از دهکده فرار کردن.
‫اون یه دختر کوچولو بود، با خونی که ‫بوش دقیقاً شبیه بوی خون تو بود.
‫و اون دختر کوچولو بزرگ شد ‫و به دهکده حمله کرد.
‫فکر می‌کردم پدر و مادرمون ‫هر دومون رو ول کردن.
‫اما فقط من بودم.
‫این یعنی آسایی که خودش رو «آسای واقعی» می‌دونه، ‫ممکنه بدونه پدر و مادرمون کجاست.
‫باشه. باشه!
‫ممنون که منتظر موندین.
‫چی شده، خانم هانا؟
‫به دلایلی، ما قراره سرپرست تو باشیم.
‫از درکت ممنونیم.
‫سرپرست؟
‫اگه به دردسر بیفتی، ما مسئولیم.
‫راستی یورو، قراره یه مدتی تو راه باشیم.
‫لازم نیست بری دستشویی؟
‫نه. همین الان اونجا رفتم.
‫از الان داره دردسر درست می‌کنه!
‫در ضمن، روی سقف ماشین نشین.
‫جلب توجه می‌کنی.
‫نباید بشینم؟
‫راست و چپ که اون بالا نشستن.
‫آدم‌های معمولی نمی‌تونن دیمون‌ها رو ببینن.
‫نمی‌تونن؟
‫اربابان دیمون‌ها مثل تو می‌تونن ما رو ببینن.
‫و دیمون‌ها می‌تونن خودشون رو ‫به یه‌سری از آدم‌های خاص نشون بدن.
‫در نهایت، بعضی از آدم‌ها هم ‫ذاتاً قابلیت دیدن ما رو دارن.
‫چی شده؟
‫به چی داری واق‌واق می‌کنی؟
‫خاندان کاگموری بود، درسته؟
‫اونا ارباب دیمون‌ها هستن؟
‫آره، چند تایی دارن.
‫چه‌جور آدم‌هایی‌ان؟
‫خیلی رومخن.
‫دهکدۀ هیگاشی رو ول کردن ‫و توی دنیای پایین واسه خودشون بروبیایی راه انداختن.
‫اونا مثل یه شعبه از خاندان دهکده می‌مونن.
‫سر اختلاف نظر از دهکده رفتن.
‫راستش ترجیح می‌دم ‫اصلاً باهاشون قاتی نشم.
‫توی دنیای پایین، یه شبکه هست...
‫ام، یه تشکیلات ‫از آدم‌های سابق دهکدۀ هیگاشی.
‫یه مدتی شایعه شده بود که ‫یکی از دوقلوها پیش کاگموری‌هاست.
‫و کاشف به عمل اومد که راسته.
‫یالا، یالا.
‫یالا، زودتر بسته شو دیگه.
‫آئویی.
‫چرا ازم فرار می‌کنی؟
‫نه! نیا جلو!
‫آره، اما...
‫باید نزدیک‌تر بیام تا بتونم بکشمت.
‫نیا جلو.
‫عقب وایسا.
‫اگه یه قدم نزدیک‌تر بیای...
‫پات رو گذاشتی توی قلمروی من.
‫الو، آئویی؟ منم، جین.
‫قضیه‌ی اون مزاحمت رو حل کردم.
‫مجبورش کردم قول بده دیگه هیچ‌وقت ‫نزدیکت نشه.
‫دیگه می‌تونی برگردی سر کارت.
‫بعداً به کارفرمات خبر می‌دم.
‫خسته نباشی.
‫خانم.
‫شما می‌تونین اونا رو ببینین؟
‫ام...
‫به کسی نگو.
‫به من و هانا هم چیز زیادی نگفتن.
‫خانواده‌هامون نسل‌اندرنسل ‫اینجا زندگی کردن.
‫ما این کار رو از نسل‌های قبل به ارث بردیم.
‫ننه یاماها تأکید داشت ‫هیچ غریبه‌ای نفهمه دهکدۀ هیگاشی کجاست
‫و شما دوقلوها دست کس دیگه‌ای نیفتین.
‫من کارم تهیۀ جنس و رسوندن خبره.
‫و منم اینجا خرده‌کاری می‌کنم.
‫خودم هیچ‌وقت توی دهکده نبودم.
‫نمی‌دونم چه فکری توی سرِ ‫ننه و ریش‌سفیدهای روستا می‌گذره،
‫ولی به‌عنوان یه «تادرا»، ‫باید به قوانین خاندان احترام بذارم.
‫اسم اصلیم تادرا ریوئه، ‫ولی می‌تونی همون درا صدام کنی.
‫ننه از اینکه می‌خواستن منو ببرن ‫ناراحت به نظر می‌رسید.
‫واضح به خودتم فهموند.
‫من و خواهرم دقیقاً چی هستیم؟
‫وقتی یه پسر و دختر دوقلو ‫توی یه دهکده در شرق...
‫روزی که شب و روز برابرن به دنیا بیان، ‫دنیا از هم می‌پاشه.
‫تا جایی که ما می‌دونیم، آخرین باری که ‫این اتفاق افتاد 400 سال پیش بود.
‫دوقلوهایی که شب و روز رو تقسیم می‌کردن ‫توی اون دهکده به دنیا اومدن.
‫طی اون دوره، کشور در یه جنگ بزرگ ‫به شرق و غرب تقسیم شد.
‫قبل از اون، توی یه جنگ دیگه، ‫کشور به شمال و جنوب تقسیم شده بود.
‫در هر دو مورد، پشت‌پرده ‫پای «اربابان دیمون» در میون بوده.
‫پس ما بچه‌های نفرین‌شده‌ای هستیم که ‫قراره دنیا رو به هرج‌ومرج بکشونیم؟
‫نه. آدم‌هایی که می‌خوان ‫از قدرت‌تون استفاده کنن جنگ رو راه می‌ندازن.
‫قدرت ما؟
‫من که هیچ قدرت خاصی ندارم.
‫هنوز نه.
‫تو ظرفیت به دست آوردن قدرت رو داری.
‫و آسا احتمالاً الانشم به دستش آورده.
‫اون «شکست» بود، مگه نه؟
‫«شکست» قدرتیه که ‫هر چیزی رو به‌زور از هم باز می‌کنه.
‫هر چیزی رو، چه یه حصار قدرتمند باشه ‫و چه هر چیز دیگه‌ای، به‌راحتی باز می‌کنه.
‫جفتش می‌شه «مُهر»،
‫قدرتی که هر چیزی رو به‌زور می‌بنده.
‫اگه «شکست» و «مُهر» ‫با هم برخورد کنن چی می‌شه؟
‫پارادوکس می‌شه.
‫تا حالا کسی بوده که ‫هر دو قدرت رو با هم داشته باشه؟
‫نه تا جایی که ما می‌دونیم.
‫یعنی هیچ‌کس نمی‌دونه چی می‌شه.
‫ممکن نیست که شایعات در مورد اینکه ‫«یه اتفاقی» می‌افته
‫یک کلاغ چهل کلاغ شده باشه ‫و اهالی دهکده دارن بازی می‌خورن؟
‫حالا که بهش فکر می‌کنم، ‫دور دهکده هم یه حصار محافظتی بود.
‫آقای درا، تو چطوری رفت‌وآمد داشتی؟
‫یه مسیر مشخص واسه رد شدن هست.
‫«باید یه تعداد مشخصی، دور این سنگ‌ها ‫خلاف جهت عقربه‌های ساعت بچرخی.»
‫«سر این چهارراه، باید به راست بپیچی ‫و سر بعدی برگردی و از دره رد بشی.»
‫«کنار این درخت بزرگه یه پیچ نود درجه بزنی.»
‫واقعاً رومخه.
‫خاندانم مسیر رو بلده، واسه همین می‌تونم ‫آزادانه از حصار محافظتی دهکدۀ هیگاشی رد بشم.
‫مامانت اهل همین پایینه ‫و اتفاقی اون مسیر به دهکده رو پیدا کرد.
‫هرازگاهی پیش میاد.
‫بعضی‌ها وقتی گم می‌شن و سرگردونن، ‫اتفاقی به دهکده می‌رسن.
‫یورو،
‫توی جایی که من به دنیا اومدم و بزرگ شدم، ‫اسم تو یعنی «شب».
‫امیدوارم یه روزی بتونم ‫تو و پدرت و آسا رو ببرم اونجا.
‫کارت که تموم شد سیفون رو بکش.
‫دست‌هات رو بشور.
‫از این چیزهای پرسروصدا ‫که مثل اژدها غرش می‌کنن خوشم نمیاد.
‫چراغ هر اتاقی که ‫ازش استفاده نمی‌کنی رو خاموش کن.
‫باشه. تمام قوانین ‫استفاده از مستراح دنیای پایین رو یاد گرفتم.
‫ولی اینکه مجبور نیستن ‫از چاه آب بکشن خیلی خفنه.
‫و چطوری با فشار دادن ‫اون چیزهای تق‌تقی نور درست می‌شه؟
‫و چقدر شب‌ها توی شهر چراغ روشنه.
‫از این‌همه قلعه‌های سنگی بلند هم تعجب می‌کنم.
‫اینجا چند تا ارباب دارن؟
‫اونا قلعه نیستن، خونه‌ن.
‫آقای درا گفت توی هر کدومشون ‫ده‌ها نفر زندگی می‌کنن.
‫توی پایتخت جمعیت خیلی بیشتره.
‫راستش اینجا پایتخت نیست.
‫اون گفت «توکیو» پایتخت ده میلیون نفر آدمه.
‫ده میلیون؟! ‫اون‌همه آدم چقدر برنج لازم دارن؟
‫یعنی با این‌همه آدمی که اینجا زندگی می‌کنن، ‫اینجا پایتخت نیست؟
‫یادم رفت اسم اینجا چی بود.
‫خانم هانا بهم گفته بود.
‫استان گونتاما؟
‫استان گونتاما. یادم می‌مونه.
‫خب، با این‌همه آدم دوروبرمون ‫قایم شدن مثل آب خوردنه.
‫بهترین جا واسه قایم کردن یه درخت، ‫خودِ جنگله.
‫و تو قراره بین این‌همه آدم ‫خواهرت رو پیدا کنی.
‫آره.
‫آقای درا و خانم هانا ‫احتمالاً آدم‌های خوبی‌ان.
‫ولی اگه به اون حقه در مورد خواهرم...
‫و اهالی دهکده که ‫این راز رو نگه داشتن ربط داشته باشن،
‫نمی‌تونم کاملاً بهشون اعتماد کنم.
‫بااین‌حال، به اون زنی که ‫خودش رو آسا جا زده هم نمی‌تونم اعتماد کنم.
‫فرار کردن از دهکده با یه بچه ‫تصمیم کوچیکی نبوده.
‫می‌خوام حضوری باهاشون حرف بزنم.
‫اون آسا رو گیر می‌ندازم ‫و مجبورش می‌کنم منو ببره پیش مامان و بابا.
‫چپ و راست، کمکم می‌کنین؟
‫پس قراره توی این دنیا دنبال یکی بگردیم،
‫درحالی‌که چپ و راست خودمونم ‫تشخیص نمی‌دیم.
‫جالبه! چهارصد سال بود که ‫این‌جوری وقت‌کشی نکرده بودیم.
‫بیا ازش لذت ببریم.
‫وقتی اربابمون انقدر جدیه ‫نباید این حرف رو بزنی، راست.
‫خب، نظر تو چیه، چپ؟
‫من خوشم نمیاد تحت تعقیب باشم.
‫طبیعت من اینه که خودم دنبال کنم.
‫آره، آره. گرفتم. ممنون.
‫هی، خوش اومدین.
‫برگشتم.
‫هانا زنگ زد.
‫برامون یه جایی واسه زندگی پیدا کرده.
‫دیگه مجبور نیستیم توی ماشین زندگی کنیم.
‫راستی، تو خیلی از اون چیزه استفاده می‌کنی.
‫اون چیه؟
‫این؟
‫فکر کنم ندونی گوشی چیه.
‫واسه فرستادن پیامه؛ مثل این می‌مونه ‫با دود یا صدات علامت بدی!
‫نه، نه دقیقاً...
‫بگذریم، کارش همینه دیگه.
‫که این‌طور.
‫یه چیزی مثل با دود علامت دادن.
‫فهمیدم.
‫اینا واقعاً هر چیزی رو قبول می‌کنن.
www.Doostihaa.com
‫«مروری بر قسمت بعد»
‫بذار معرفیتون کنم. ‫این کوتتسوئه و اینم جیرو.
‫راست! وقتی از مستراح استفاده می‌کنی، ‫قبل از اینکه بیای بیرون...
‫چراغ‌ها رو خاموش کن!