‫آنچه گذشت...
‫تحسین کردن. باورت می‌شه؟
‫- به جز نیویورک تایمز دیگه؟ ‫- حتی تایمز.
‫ده ساله که تحسینم نکرده.
‫گفته من لنگرش بودم.
‫مثل یه لنگر بودی...
‫کل نمایش رو متوقف می‌کردی.
‫ای عفریته‌ی ناسرشت!
‫تهیه‌کننده‌ها دارن تعلیقت می‌کنن.
‫مامان مرده.
‫- شما؟ ‫- داداشت.
‫اون فقط به خودش اهمیت می‌ده. ‫خودت هم می‌دونی.
‫خودم بهش رسیدگی می‌کنم.
‫از تئاتر دورش کن.
‫بابا!
‫- مادرت رو دوست نداشتم. ‫- عه.
‫به تئاتر سر زدی؟
‫♪ کسی نیست که فطیرهام ‫رو دوست نداشته باشه. ♪
‫ایول!
‫♪ مرد فطیری، فطیری... ♪
‫♪ فطیری، فطیری... ♪
‫وحشتناک بود.
‫مردم سر خورشت و سیب‌زمینی...
‫و کلم بروکسل و نخودفرنگی داد می‌زدن...
‫و فکر کردن من پیشخدمتم..
‫من اصلا تا حالا نقش پیشخدمتم بازی نکردم.
‫این که سر یه اجرای کوچیک...
‫خاکسپاری مادرت رو بپیچونی ‫و بری دیگه واکنش بیش از حده.
‫بیش از حد واکنش نشون نمی‌دم.
‫هر چیزی که دوستش داشتم نابود شده.
‫صرفا باید تحملش کنی.
‫جدا؟ فکر نکنم.
‫قهوه.
‫من رو از اینجا ببر و برگردون روی صحنه.
‫راهش واسم مهم نیست.
‫سر این قضیه حرف زدیم.
‫مردم هنوز مسخره‌ات می‌کنن.
‫ببین، ازت درخواست می‌کنم، ‫به عنوان دوستت آلفی، خب؟
‫- به عنوان چی؟ ‫- دوست. دوستمی دیگه.
‫به همه‌ی دوست‌هات ده درصد کمیسیون می‌دی؟
‫ببین، من اینجا نمی‌مونم.
‫صرفا یه راهی برام پیدا کن که...
‫بهت زنگ می‌زنم.
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫شام. یادته؟
‫- باید بشینیم. هی. هی. ‫- آره خب...
‫باید بشینیم...
‫یه غذای خوبی دور هم بخوریم...
‫و مثل آدم‌های بالغ در موردش حرف بزنیم.
‫تئاتر شام.
‫- شروع نکن. ‫- شروع نکردم.
‫تئاتر فستیوال میلرزبورگ ‫قبلا جایی بود که...
‫تو اصلا از چیزی خبر نداری.
‫والدینمون روی صحنه ایفای نقش کردن.
‫بابا الان اونجا باید نقش لیر رو ایفا کنه.
‫اجرا کنه؟ عملا داره زندگیش می‌کنه.
‫نه، این‌طوری نیست، اون... خیلی‌خب..
‫شاید از جهاتی در خطر باشه، ‫ولی خودش می‌دونه که کیه.
‫در مورد یه چیزی بهم ‫اعتماد کرد که، خب من...
‫بهم اعتماد کرد دیگه. پس رازش رو نمی‌گم.
‫- که مامان رو دوست نداره؟ ‫- مامان رو دوست نداره.
‫- می‌دونین که. ‫- همه می‌دونن.
‫اولین بار یه ماه پیش گفت.
‫الان هر روز می‌گه...
‫و یادش می‌ره که گفته و دوباره می‌گه.
‫خیلی غم‌انگیز و باورنکردنیه. عجیبه.
‫خب کاش حداقل یکی بهمون می‌گفت که...
‫بابامون توی چرخه‌ی اعتراف کردن گیر کرده.
‫وای، یعنی...
‫حداقل می‌تونستین زنگ بزنین، ‫که من بیام و...
‫و چیکار کنی؟ کتکش بزنی؟
‫- عزیزم، نگو. ‫- جدا، حرف قشنگی نیست.
‫عزیزم، تو کاری نداشتی؟
‫می‌خوام ببینم کی برنده می‌شه.
‫داشت واسم ویلی لومن اجرا می‌کرد.
‫«خاموش شو این شمع کم‌نور» ‫رو واسم گفت.
‫اشکم رو در آورد.
‫یادم انداخت که چقدر معرکه بودیم.
‫و حالا شدیم تئاتر شام‌خوری.
‫عجب کثافت متکبری هستی.
‫اگه پنج دقیقه هم شده از برج ‫از جنس عاجت بیای پایین...
‫شاید بتونی بفهمی که توی این کشور چه خبره.
‫اصلا می‌دونی زندگی کردن چقدر سخته؟
‫ما مجبور بودیم پونزده ماه تعطیل کنیم.
‫گروه مشتریانمون از بین رفتن.
‫میراندا، می‌شه یکم از گوشت اردک ‫رو ببری و توی اتاقت بخوری؟ هان؟
‫می‌شه نوشیدنی هم ببرم؟
‫نه، نمی‌تونی نوشیدنی ببری.
‫حالا اشکال نداره.
‫اصلا از پس هزینه‌اش برنمیاییم ‫که خودمون چیزی تولید کنیم.
‫پس بله، داریم موزیکال‌های آماده‌ی ‫در تور رو به نمایش می‌ذاریم...
‫چون صرفا داریم تلاش ‫می‌کنیم که این تئاتر زنده بمونه.
‫دوستت دارم عمو.
‫غذا سرو می‌کنیم. نوشیدنی می‌دیم.
‫و بذار یه چیزی رو بهت بگم...
‫«همیشه چهارخانه» و ‫«شوخی‌های راهبه‌ها» نجاتمون دادن.
‫دارین روح این شهر رو نابود می‌کنین.
‫خودتون هم می‌دونید.
‫نظر شهردار در این مورد چیه؟
‫- شهردار خودشه. ‫- من شهردارم.
‫- تو شهرداری؟ ‫- آره، من شهردارم.
‫همینه که هست.
‫سیاه و گازدار. فکر کردم خوب باشه.
‫معمولا نوشابه زنجبیلی می‌خوریم.
‫ولی یکم چیز اضافه کردم.
‫بده من.
‫بیشتر تشریفاتی بشه.
‫تغییر کردی.
‫کریستن، اصلا انگار یه آدم دیگه‌ای شدی.
‫نه، نه، نه، تو نمی‌تونی بهم بگی که من کیم.
‫من بهت نگفتم کی هستی.
‫بهت گفتم کی بودی.
‫خیلی استانداردهای بالایی داشتی.
‫هنرمند بودی.
‫یه شرکت تئاتر رو خودت تنهایی...
‫توی نیویورک ساختی.
‫- نه، ما. ‫- اونم از هیچی.
‫ما یه شرکت تئاتر ساختیم.
‫ولی تو یهویی جا زدی.
‫هنوز سرزنشم می‌کنی چون...
‫من پیشرفت کردم و تو نکردی.
‫شاید بخاطر اینه که سرگرم رسیدگی به تو بودم.
‫یا هم شاید...
‫یه چیز دیگه بود.
‫نه. نه، قرار نیست...
‫چیه؟ بگو.
‫لازمه بگم؟
‫- آره، لازمه. ‫- اصلا لازم نیست.
‫- نه... ‫- نگو.
‫- بگو.
‫نگو.
‫- می‌گم. ‫- لطفا!
‫کارت اندازه‌ی من خوب نبود.
‫عجب آدم آشغالی هستی.
‫خب اون زمان که نبودی.
‫- می‌خوای بدونی چرا؟ ‫- من ازت بهتر بودم...
‫نمی‌تونستم برم مصاحبه کاری بدم...
‫چون کل وقتم رو سر این می‌ذاشتم...
‫که مراقب تو باشم!
‫بی‌خیال بابا.
‫تو رو خدا، تو رو خدا.
‫سلام.
‫می‌تونی از در اصلی بیای‌ها.
‫آره ولی همیشه می‌گفتی...
‫این کارم خیلی رمانتیکه.
‫سلام.
‫عه، چرا داد می‌زنن؟
‫مامانم و عموم دارن بدجوری دعوا می‌کنن.
‫بیست سال پیش همکار بودن.
‫مامانت با عموت همکار بود؟
‫اوهوم.
‫روی تخت اردک هست اگه می‌خوری.
‫وای.
‫نسخه‌ی اولیه‌ی میراندالمون رو درست کردم.
‫جدا؟
‫- اوهوم. ‫- خب؟
‫خیلی خفنه.
‫و ترکوندی عزیزم.
‫نگو «ترکوندی».
‫♪ می‌شکنه... ♪
‫♪ چیزی که قرار بود خم بشه. ♪
‫♪ می‌شه که با هم... ♪
‫صدای خودته.
‫وای، برو پیش پنجره بکش.
‫♪ - سعی کن یاد بگیری. ♪ ‫- شرمنده.
‫صدای تو خیلی خوبه.
‫♪ که ببینی چطور... ♪
‫وقتی اومدی پن می‌تونم واسمون کار جور کنم.
‫و یه آپارتمان توی برووری‌تاون پیدا کردم.
‫اجاره ماهی ۸۵۰ دلاره که خیلی خوبه.
‫می‌شه یه لحظه استراحت کنیم؟
‫حتما. مگه الان نمی‌کنیم؟
‫چرا. ولی انگار تو...
‫من توی پن قبول نشدم.
‫توی لیست انتظارم و تو از الان ‫داری صحبت خونه رو می‌کنی.
‫این بهم استرس می‌ده.
‫حماقته اگه پن قبولت نکنه.
‫آخه تو باهوش‌ترین، بااستعدادترین...
‫شگفت‌انگیزترین انسانی هستی که تا حالا دیدم.
‫مرسی.
‫اصلا چرا سعی می‌کنم برم اونجا؟
‫مدرسه‌ی خوبیه.
‫می‌دونم، مامانم هم همین رو می‌گه ولی...
‫نمی‌دونم.
‫مادربزرگم مرده.
‫ممکنه اسباب‌کشی کنیم.
‫همه‌چیز خیلی سریع رخ می‌ده.
‫زندگی...
‫حالت خوب نیست بابا.
‫باز هم بهش گفتی بازیگر خوبی نیست.
‫چرا این کار رو می‌کنی؟
‫گاهی خیلی از خود راضی می‌شه دیگه...
‫کل زندگیم رو قضاوت می‌کنه.
‫اعصابم رو خرد می‌کنه.
‫همیشه توی زندگیم وقتی ‫می‌خوام تصمیمی بگیرم...
‫صداش رو توی سرم می‌شنوم که قضاوتم می‌کنه.
‫می‌دونی، گاهی اوقات...
‫وقتی درمورد کریستن حرف می‌زنی...
‫طوریه که انگار فکر می‌کنی زن خودته.
‫صرفا خواستم بهت یادآوری کنم...
‫که در مورد زن من حرف می‌زنی.
‫نه، می‌دونم، آره می‌دونم.
‫و توی نیویورک بازیگر خیلی خوبی بود.
‫ولی نخواست اونجا باشه.
‫پیش من.
‫مامان مرده.
‫همیشه حضور داشت.
‫و حالا...
‫نیست.
‫روحش شاد.
‫می‌خوام بدونی که...
‫تصمیم گرفتم واسه خاکسپاری بمونم.
‫اینطوری نیست که لطف کرده باشی...
‫توی خاکسپاری مادرت شرکت کرده باشی.
‫یه جوری می‌گی که انگار لطف می‌کنی.
‫بخاطر صدامه.
‫هزینه‌اش رو کامل خودم پرداخت می‌کنم.
‫- همه چیز رو. ‫- بله همینطوره.
‫آره. می‌خوام توی تئاتر برگزار بشه.
‫- خاکسپاری؟ ‫- آره.
‫می‌خوام مامان واسه آخرین بار بره روی صحنه.
‫یعنی توی تابوتش.
‫مشخصا دیگه.
‫کل شهر رو دعوت می‌کنیم.
‫تئاتر دوباره احیا می‌شه...
‫حالا موقتا.
‫بعد می‌رم.
‫آواز قوی من می‌شه...
‫مگه آواز قوی مامان نمی‌شه؟
‫چرا، مال اون هم می‌شه.
‫آخه اونجا رستورانه.
‫مامان هم که مرده.
‫مطمئن نیستم اجازه‌اش رو بدن...
‫که یه جنازه رو ببریم توی رستوران.
‫باید واسه این کار مجوز بگیریم.
‫به نظرم تو می‌تونی حلش کنی.
‫شهردار رو می‌شناسی.
‫خیلی آپارتمان مزخرفیه.
‫که کلی آدم شریف زندگی می‌کنن.
‫و توی ناحیه‌ای قرار داره که تجاری نیست.
‫خب ناحیه رو تغییر بده.
‫بست‌بای ۴۵۰ متر مربع زمین لازم داره...
‫و نمی‌تونم توی ناحیه مرکز خرید بگیرمش.
‫خب، من متاسفم...
‫ولی نمی‌تونم بخاطر شما دائما ‫دوباره نقشه‌کشی و ناحیه‌بندی کنم.
‫مردم شاکی می‌شن.
‫بست‌بای. بست‌بای.
‫یعنی، عملا دارم یه بست‌بای تقدیمت می‌کنم.
‫یعنی دارم پایانه مالیاتیت رو افزایش می‌دم.
‫هدیه است.
‫و من نمی‌خوام نمک‌نشناس به نظر برسم...
‫ولی خیلی‌ها توی این شهر هستن که...
‫که دارن به این فکر می‌افتن که تو...
‫- اهریمنم؟ ‫- آره.
‫آره چون اهریمن یهویی ‫توی شهر پیداش می‌شه و...
‫یه فروشگاه ویپ و گل‌فروشی باربارا...
‫و یه ساختمان مسکونی مسخره ‫رو با بست‌بای جایگزین می‌کنه.
‫به بدی رمان‌های استیون کینگ می‌شه.
‫گل‌فروشی بورلی.
‫اسمش بورلیه.
‫و واقعا واسه بورلی متاسفم...
‫ولی من که تجارتش رو متوقف نکردم. ‫کرونا کرد.
‫ببین، این جور مکالمه‌ها...
‫الان سرتاسر کشور زیاده...
‫و آسون هم نیستن.
‫ولی می‌دونی، می‌تونی که...
‫واسه گل‌فروش یا ویپ فروشی غصه بخوری و یا...
‫یا پول من رو بگیری.
‫بگیری و خودت این شهر رو بازسازی کنی.
‫یا نکنی.
‫من صرفا یه راه چاره آخری...
‫جلوی روت گذاشتم.
‫اگه بخاطر تو برم بخش ‫برنامه‌ریزی و طبقه‌بندی...
‫حداقل باید بهشون بگم که تو قصد داری...
‫یه سری ملک با اجاره پایین بسازی...
‫حداقل دوازده واحد، توی یه جای بهتر هم باشن.
‫- چرا که نه؟ ‫- و همچنین...
‫یه کمک خیرخواهانه‌ی ۲۵۰ هزار دلاری...
‫واسه مرکز نگهداری کودکان «وای».
‫قبوله.
‫اوه!
‫اینجا رو باش!
‫واقعا خرج گذاشتی روی دستم.
‫ولی قبوله.
‫تجارته دیگه.
‫تئاتر چطور پیش می‌ره؟
‫خوبه، خوبه.
‫ولی الان خیلی درگیرم...
‫چون نمی‌دونم خبر داری یا نه...
‫مادرشوهرم تازه مرده.
‫کمک می‌خوای؟
‫چون می‌دونی...
‫اگه در مورد مالیات‌‌های ۲۱۷ کمکم کنی، ‫همه‌ رو یه جا حساب کنیم...
‫بهتره بری دیگه.
‫یعنی، زیاده‌روی کردم؟
‫هی گوش کن، ما داریم یه کار خوب می‌کنیم.
‫باید مفتخر باشی.
‫و اگه من اهریمن باشم...
‫پس شاید میلرزبورگ ‫واقعا به اهریمن نیاز داره.
‫سلام بابا.
‫این رو ببین.
‫اگه جان می‌ذاشت یه لحظه ‫هم شنلت بخوره زمین...
‫دنبالش می‌کردی و با چوبت کتکش می‌زدی.
‫آره، یادمه.
‫- دو تا پسر بامزه بودین. ‫- آره.
‫امروز صبح با مامانت ‫خیلی به این موضوع خندیدیم.
‫شما دو تا... خوبه.
‫هم...
‫حالا که صحبت مامان شد...
‫قراره که...
‫فردا واسه مامان...
‫توی تئاتر یه کاری کنیم.
‫نمایش اجرا کنیم؟
‫مثل یه جور نمایشه.
‫چیزه...
‫فقط این که...
‫یه چیزیه واسه مامان.
‫یه جشن.
‫وای، تو هم توشی؟
‫آره، یه نقشی دارم، ولی خیلی...
‫بیشتر مثل یه کار گروهیه.
‫در واقع ستاره‌ی نمایش...
‫مامانه.
‫می‌فهمی؟
‫درک می‌کنم پسر قشنگم، ولی امکان نداره که.
‫دوست ندارم این رو بگم ولی...
‫خیلی سال پیش از عضویت اتحادیه در اومد.
‫گمونم اگه یه دفعه باشه...
‫اتحادیه دوباره قبولش کنه.
‫بذار حالا ببینم چی می‌شه.
‫البته، اگه طنز باشه...
‫شاید من بتونم جاش بازی کنم.
‫یادته نقش خانم براکنل رو بازی کردم؟
‫همه از خنده روده‌بر شده بودن.
‫بیشتر درامه بابا.
‫هم...
‫به اتحادیه زنگ می‌زنم.
‫بهت خبر می‌دم که چی شد، خب؟
‫- باشه. ‫- بعدا می‌بینمت.
‫امیدوارم زشت نباشه که این حرف رو می‌زنم...
‫ولی من واقعا طرفدار کارهاتونم.
‫نه، اصلا زشت نیست.
‫من حرفه‌اتون رو دنبال کردم.
‫راستش سال‌ها پیش یه بار با هم همکاری کردیم.
‫معلومه. آره، آره.
‫آره، یه نمایش با هم بازی کردیم. شما...
‫آره، یادمه. می‌دونم.
‫یه جایی باهات بازی کردم.
‫- توی ام‌اف‌تی بود. ‫- توی ام‌اف‌ای بود، آره. چی؟
‫- رویای نیمه‌شب تابستان. ‫- بله.
‫معلومه، چیز بودی... دمیتریوس بودی.
‫من دمیتریوس بودم.
‫تو لایساندر بودی.
‫کنی کارش گریم پری‌ها بود.
‫آهان.
‫اون موقع بود که جذب کارهات شدم.
‫هنوز خودم به تمام مشتریان رسیدگی می‌کنم.
‫عه!
‫ولی دیگه گریم نمی‌کنم.
‫- نه، خوبه. ‫- نه.
‫یعنی، هنر که هست.
‫شبیه‌سازی درخشش بافت پوست...
‫خالی از خون...
‫و پوشوندن زخم‌ها و چروک‌ها...
‫که عزیزانتون...
‫شبیه مانکن نباشن.
‫ولی بهترین لحظه‌ای که...
‫توی تئاتر تجربه کردم...
‫اجرای «شهر ما» از شما دو تا بود.
‫وای.
‫توی نوشابه‌فروشی عاشق شدین.
‫خیلی جفت خوبی بودین!
‫خیلی خوب بازی می‌کردین.
‫مرسی.
‫خب، بریم سراغ مادرتون؟
‫آره.
‫هنوز تموم نشده، ولی به ‫نظرم راضی خواهید بود.
‫ببخشید. کنی؟ کنی.
‫وقتی می‌گی «تموم نشده».
‫از چه نظر هنوز تموم نشده؟
‫نگران نباش.
‫الان به نظر انگار خوابیده.
‫یعنی هر لحظه ممکنه که بیدار بشه.
‫آره.
‫می‌شه...
‫می‌شه یه لحظه به من وقت بدین؟
‫قطعا.
‫چیه؟ جان.
‫جان خیلی با مرگ خوب کنار نمیاد.
‫می‌دونم، می‌دونم. آره.
‫ببین، خواستم بابت حرفی که...
‫دیشب سر شام زدم عذرخواهی کنم...
‫که گفتی استعداد ندارم؟
‫فقط داشتم...
‫حق با کنیه.
‫توی «شهر ما» خوب بودی.
‫توی همه‌چیز خوب بودی.
‫- خوب بودم. ‫- آره.
‫مرسی.
‫اون خیلی وقت پیش بود.
‫- ریچارد. ‫- چیه؟
‫بابت اتل تسلیت می‌گم.
‫- واقعا دوستش داشتم. ‫- می‌دونم که داشتی.
‫مثل مادر خودم هم بود.
‫این رو شب افتتاحیه‌ی نمایش...
‫«ماجراجویی روزی طولانی» پوشیده بود.
‫قراره این رو تنش کنیم...
‫و هیچکس قرار نیست ببینش، نه؟
‫هوم...
‫آره.
‫همه‌چیز خیلی مسخره و بیهوده است.
‫منظورت... منظورت از همه‌چیز چیه؟
‫همه‌چیز دیگه.
‫«بر فراز گوری زاده می‌شویم.»
‫جوون‌تر از اونی هستی که جملات بکت رو بگی.
‫هنوز کلی وقت واسه زندگی کردن داری.
‫با وقتم چیکار کنم؟
‫قراره یه بازیگر بشی.
‫مامان می‌خواد برم پن.
‫خودت چی می‌خوای؟
‫می‌خوام بازیگری کنم.
‫ولی نمی‌دونم که توش خوبم یا نه.
‫معلومه که خوبی، برادرزاده‌ی منی.
‫شاید صرفا می‌خوام بازیگر ‫شم که مامان رو عصبانی کنم...
‫چون اون نمی‌خواد که بشم. نمی‌دونم.
‫دائما اضطراب دارم...
‫و همه‌چیز به فنا رفته.
‫دموکراسی داره از بین می‌ره. ‫ملت از همدیگه متنفر شدن.
‫دنیا داره فروپاشی می‌کنه.
‫اوضاع با دوران شما فرق داره.
‫ما جنگ سرد رو دیدیم...
‫بمب اتم رو داشتیم، ‫شورش‌های نژادی رو داشتیم...
‫ریچارد نیکسون رو داشتیم، ‫جنگ ویتنام رو داشتیم.
‫بابابزرگ و مامان بزرگ در مورد...
‫اجرای راکی که توی ام‌اف‌تی ‫برگزار کردن بهت گفتن؟
‫- نه. ‫- اسمش ویت‌راک بود.
‫خیلی جنجالی بود. بهمون اعتراض می‌کردن.
‫یه آهنگی بود که من باید می‌خوندم.
‫اسمش «آدم‌ها جوانمرگ می‌شن» بود.
‫♪ همه‌ی تخم‌مرغ‌هات رو توی یه سبد نذار... ♪
‫♪ سبد پاره می‌شه و آدم‌ها جوانمرگ می‌شن. ♪
‫یه شب داشتم می‌خوندمش...
‫و با زنی روبرو شدم که می‌دونستم...
‫پسرش همین دو هفته پیش...
‫به ویتنام اعزام شده...
‫و دقیقا داشتم این آهنگ رو جلوش می‌خوندم.
‫چیکار کرد؟
‫دست‌هاش رو دورم حلقه کرد و بغلم کرد.
‫من هم همینطور می‌خوندم.
‫چه کاری از دستم برمی‌اومد؟
‫هر شب بعد اجرا...
‫حضار و عوامل جمع می‌شدن و حرف می‌زدن.
‫حالا، ما هم...
‫مشکلات خودمون رو داشتیم.
‫آره، حس می‌کردیم صدامون شنیده نمی‌شه...
‫خیلی عصبی بودیم.
‫ولی یه جایی داشتیم که ‫توش همدرد و یکی باشیم.
‫حالا اونجا یه تئاتر رستوران شده.
‫آره، ولی همچنان یه تئاتره...
‫پس امید هست.
‫بله.
‫عالیه.
‫حالا اون یکی باید ۱۰ سانت ‫اون‌ سمت‌تر باشه...
‫به سمت چپ صحنه.
‫- چطور پیش می‌ره؟ ‫- عالی.
‫خوب شد که اومدی.
‫می‌تونی توی علامت‌های یادآوری ‫موسیقی کمکم کنی...
‫قراره موسیقی پس‌زمینه داشته باشیم، یعنی...
‫مابین سکانس‌ها.
‫تو اونجا چیکار می‌کنی؟
‫اجرای نمایش هملتمه.
‫مامان اون رو خیلی دوست داشت.
‫نمی‌تونی همچین کاری بکنی.
‫چرا؟
‫چون خاکسپاری تو نیست.
‫باورم نمی‌شه که باید ‫این رو بهت یادآوری کنم.
‫می‌دونم که مراسم من نیست...
‫ولی مامان عاشق اون اجرا بود.
‫موردعلاقه‌اش بود.
‫و کل شهر هم درک می‌کنن.
‫ارتباطات بین تئاتر، مامان...
‫قبرستون، مرگ، کل این تراژدی.
‫خیلی‌خب، باشه.
‫نینا، بیا چیز رو حذف کنیم... ‫عکس سمت راست صحنه.
‫ببرش طبقه‌ی پایین و...
‫با عکس مامان توی «سالومه» جایگزینش کن.
‫نه.
‫یه لحظه صبر کن. به جاش مامان ‫توی «اقیانوس آرام جنوبی» رو بیار.
‫توی اتاق سبزه.
‫- راضی شدی؟ ‫- آره.
‫حالا بیایین علامت‌های صوتی...
‫واسه ورود اتل رو تمرین کنیم، خب؟
‫قراره... قراره علامت چهارده رو بریم.
‫ورود... ورودش؟
‫آره.
‫با شماره یک شروع کنین لطفا، ‫هر وقت که آماده بودین.
‫شماره یک.
‫آره، می‌دونم. می‌دونم.
‫بهت‌زده شدی.
‫خوشت نیومد. می‌دونم. زیاده‌رویه.
‫صرفا یه ایده است.
‫چهاره از اول.
‫چهارده از اول.
‫این یکی، کاملا متفاوته.
‫خیلی شادتر و آزادتر و حسی‌تره.
‫می‌شناسیش.
‫مامان این رو خیلی دوست داشت.
‫شماره‌ی شش.
‫شماره‌ی شش، شروع می‌کنیم.
‫♪ خیلی غنی نیست؟ ♪
‫شوخیت گرفته؟
‫♪ ما جفت همیم؟ ♪
‫چیه؟ خیلی سبکه؟
‫«دلقک‌ها وارد می‌شوند.»
‫الان این بی‌احترامی محسوب نمی‌شه؟
‫فقط من اینطور فکر می‌کنم؟
‫آره، فقط نظر خودته.
‫من هم همین رو گفتم.
‫مرسی رندال.
‫- قابلی نداشت. ‫- مرسی رندال.
‫آره. گفتی چند تا جایزه‌ی تونی برنده شدی؟
‫بگو واسمون لطفا.
‫خیلی‌خب باشه، من کارم رو بلد نیستم.
‫آخه، چطور ممکنه که...
‫هی، آروم باش. آروم باش.
‫هی، شاید...
‫مشخصا من بلد نیستم.
‫گوش کن، شاید، شاید، شاید...
‫بهتر باشه تابوت از آسمون نیاد پایین.
‫از اولش روی صحنه باشه.
‫خیر. خیر.
‫باید ورود داشته باشه. شرمنده، شرمنده.
‫این تئاتریه که مامان با بابا ساخته...
‫و این آخرین ورودشه...
‫و باید ورود باشکوهی باشه.
‫خب؟ علامت سوم.
‫خدای من!
‫ای وای!
‫خیلی‌خب.
‫برو، برو، برو.
‫نمی‌دونم پیش خودت چه فکری کردم.
‫شرمنده، فقط من...
‫دارم همه‌چیز رو فدای ‫یه نمایش ارزون و بیهوده می‌کنم.
‫به جنسش اعتماد ندارم.
‫- مراسم خاکسپاریه. ‫- آره.
‫همه مامان رو دوست داشتن، قراره ناراحت باشن.
‫آره.
‫فقط خواستم بی‌نقص باشه، همین.
‫من...
‫می‌دونم می‌خوای. می‌دونم.
‫- عالی می‌شه. ‫- آره.
‫هی، همین کافیه که اینجاست.
‫توی تئاتر خودمون.
‫البته. می‌دونم. حق با توئه.
‫- هدیه‌ی تو به اونه. ‫- آره.
‫مرسی جان. حق با توئه.
‫هام...
‫بیا دستگاه مه‌ساز رو حذف کنیم رندال.
‫این اشتباهه.
‫خوش اومدین.
‫خوشحالم می‌بینمتون. خوش اومدین.
‫خوش اومدین. ممنون که تشریف آوردید.
‫هر وقت آماده بودی.
‫بره بالا.
‫ریچارد، ریچارد.
‫من اومدم.
‫- چطوری بابا؟ ‫- خوبم، خوبم.
‫جان خیلی خوب هوام رو داره.
‫خوبه.
‫مامان خیلی مشتاق این لحظه‌ است.
‫همه‌چیز خوبه.
‫می‌شه به بابابزرگ کمک کنی؟
‫سلام عزیزم.
‫سلام.
‫سلام به همگی.
‫خیلی واسم باارزشه که...
‫همه‌ی شما تشریف آوردید.
‫و می‌خوام ازتون تشکر کنم که امروز اومدین...
‫که در جشن قدردانی وجود مادرم شرکت کنید.
‫اتل بین.
‫یک همسر...
‫یک بازیگر، و یک دوست.
‫دوستی واسه همه‌ی شما.
‫متاسفم.
‫معذرت می‌خوام.
‫- خوبی؟ ‫- آره. خوبم.
‫کجاش بودی؟
‫دوستی برای همه...
‫و بانوی بزرگ...
‫این تئاتر خانوادگی ما.
‫ممکنه بعضی‌هاتون بدونید، ‫اون توی دیتون به دنیا اومده بود...
‫به عنوان دستیار یه خیاط مبلمان کار کرد...
‫و شهریه‌ی دانشکده‌ی پرستاریش رو داد.
‫ولی حقیقت اینه که...
‫زندگی اتل هارپر بین وقتی شروع شد که...
‫نقش لارا رو در...
‫باغ‌وحش شیشه‌ای روی همین صحنه ایفا کرد.
‫که لاینس که اونجاست نقش ‫خواستگارش رو ایفا می‌کرد.
‫فکر کنم بتونم. مشکلی نیست.
‫به نظرم می‌تونم.
‫می‌دونید، مادرم...
‫همیشه رویای بازیگری داشت.
‫ولی زمان برد که بتونه خونه‌ای پیدا کنه.
‫اینجا.
‫اینجا خونه‌اش بود.
‫تئاتر فستیوال میلرزبورگ.
‫و زندگیش در اینجا...
‫که می‌خواد ما بخاطرش خوشحال باشیم.
‫حالا یه کلیپی تقدیمتون می‌کنیم که...
‫میراندا و رندال درست کردن.
‫خب، بفرمایید.
‫هوراس وندرگلدر دائما می‌گفت که اکثر مردم...
‫اکثر مردم دنیا احمقن.
‫و یه جورهایی به نظرم راست می‌گه، مگه نه؟
‫ولی توی زندگی هر شخصی ‫لحظه‌ای فرا می‌رسه که...
‫باید تصمیم بگیره...
‫که با انسان‌ها زندگی کنه و یا خیر.
‫که احمقی میان احمقان باشه، یا احمقی تنها.
‫و من...
‫تصمیم گرفتم میان احمق‌ها زندگی کنم.
‫ببخشید.
‫مراسم خاکسپاری اینجاست؟
‫- آره درسته. ‫- صبر کن.
‫- چیه؟ ‫- خودشی.
‫توی فیلم‌ها بود، کانر.
‫- هیس. ‫- خودشه.
‫همونیه که بهت گفتم.
‫خدای من. می‌شه بهم امضا بدین؟
‫می‌شه یه چیزی رو واسم امضا کنین؟
‫بذار بعدا عزیزم.
‫ببخشید. واقعا وقت مناسبی نیست.
‫- بله، همینطوره. ‫- اسم من کانر بویله.
‫من با شهردار کار می‌کنم.
‫- که می‌شه... ‫- زن داداشم.
‫نه، یعنی شما...
‫نه، اون ریچارد بینه، احمق.
‫خیلی ستاره‌ی بزرگیه.
‫آره، بزرگه. بیا عزیزم.
‫می‌شه یه امضا بدین لطفا؟
‫حتما.
‫- این... ‫- هیس! حتما.
‫خیلی مهربونه.
‫بنویس «واسه نادیا».
‫- نا... ناد... ‫- نادیا.
‫- اوهوم.
‫«با عشق و احترام بسیار».
‫و من...
‫«و هرگز...
‫هرگز بی‌خیال رویاهات نشو».
‫نمی‌شم.
‫و بعد بنویس «رویاهات...
‫«رویاهات یه روزی واقعی می‌شن.»
‫«رویاهات...» امیدوارم واقعا.
‫«قول می‌دم».
‫- «همیشه دوستت دارم». ‫- دوستت دارم...
‫«همیشه در قلبمی».
‫دیگه جا نیست.
‫پس فقط اسمت رو بنویس.
‫آره. عالیه. وقعا ممنونم. خیلی متشکرم.
‫- مرسی. ‫- نمی‌دونی...
‫این چقدر واسم مهمه.
‫نمی‌دونی تئاتر چقدر من رو زنده نگه می‌داره.
‫امیدوارم هنوز دفنش نکرده باشن.
‫♪ وقتی میان... ♪
‫♪ طوفانی قدم می‌زنی. ♪
‫♪ سرت رو بالا بگیر. ♪
‫♪ و از تاریکی نترس. ♪
‫♪ آخر طوفان... ♪
‫♪ همیشه آسمانی طلایی هست. ♪
‫♪ همراه با نغمه‌ی شیرین... ♪
‫♪ یک چکاوک. ♪
‫♪ از میان باد بگذر. ♪
‫♪ از میان باران بگذر. ♪
‫♪ حتی اگه رویاهات... ♪
‫♪ زیر و رو بشن. ♪
‫الو؟
‫دوست گرونت آلفی هستم.
‫ریچارد، هستی؟
‫- آره می‌شنوم. ‫- قضیه از این قراره.
‫قبول کردن که برگردی سر نمایش لیر...
‫ولی باید قبول کنی که...
‫یه ارزیابی روانی بشی...
‫و دو هفته مدیریت خشم تمرین کنی.
‫♪ تنها بگذر. ♪
‫باشه. باید بهش فکر کنم. بهت زنگ می‌زنم.
‫♪ هرگز تنها قدم نخواهی زد. ♪
‫مرسی.
‫راستش فکر می‌کردم خیلی وحشتناک بشه.
‫خب، یه چند چیز رو تغییر دادم.
‫راستش عالیه.
‫«ما از جنس رویاها ساخته شدیم...
‫و زندگی کوچکمان با خوابی به پایان می‌رسد.»
‫«طوفان» از شکسپیر.
‫آخرین نمایشنامه‌اش...
‫و خداحافظیش با تئاتر.
‫کلماتی مناسب برای امروز که...
‫با مادرم اتل، یعنی بنیانگذار...
‫این تئاتر خداحافظی می‌کنیم.
‫واسم سخته که شرح بدم چه حسی داشت...
‫که توی فضایی مملو از خلاقیت...
‫و آزادی بیان بزرگ بشم...
‫یا از تاثیرش روی خودم...
‫یا برادرم جان یا کریستن و میراندا بگم.
‫و همچنین تاثیری که روی این شهر داشت.
‫خانم ویلکی اونجاست...
‫معلم جبر موردعلاقم...
‫و ماشایی محشر در نمایش «مرغ دریایی».
‫هاوارد فریژر...
‫که وقتی برق‌ها حین نمایش...
‫«عزا برازنده‌ی الکتراست» قطع شد...
‫دوید سمت ماشینش...
‫باطریش رو وصل کرد به ‫دستگاه‌های الکترونیکی ما...
‫و طی پنج دقیقه، تمام...
‫برق‌ها روشن شد.
‫اون می‌دونست که چقدر مهمه که...
‫چراغ‌های این تئاتر روشن بمونن.
‫اون لحظه، مهم‌ترین مسئله‌ی زندگیش بود.
‫و همچنان مهمه...
‫چون تئاتر فستیوال میلرزبورگ...
‫فقط خونه‌ی مادر من نبود...
‫روح این شهر بود...
‫و همچنان هم هست.
‫متاسفانه باید گزارش بدم که...
‫بخاطر فشارهای اقتصادی...
‫و تصمیمات اشتباه در برنامه‌ریزی...
‫این تئاتر به مشکل خورده.
‫حتی ممکنه تعطیل بشه. درسته.
‫ولی، ما نمی‌ذاریم این اتفاق رخ بده، مگه نه؟
‫نه.
‫من برمی‌گردم خونه به میلرزبورگ.
‫برمی‌گردم خونه.
‫و جلوتون قسم می‌خورم که در کنار هم...
‫روح این شهر رو احیا می‌کنم...
‫با تهیه‌کنندگی و کارگردانی ‫و شاید ایفای نقش...
‫در بهترین اقتباس‌هایی که ‫این کشور از خودش دیده...
‫از یه نمایش واقعی کلاسیک آمریکایی...
‫یعنی نمایش «شهر ما» از تورنتون وایلدر.
‫پسرم برگشت خونه!
‫مراسم خاکسپاری مامانه دیگه؟
‫نه، دیگه نیست.
‫حالا شد نمایش ریچارد بین.
www.Doostihaa.com