‫[رویاهای دیوانه‌وار بتنی]
‫[یک روز در ۵ سال قبل]
‫حال نمیده؟
‫عالیه.
‫خدای من. یی-گیونگ!
‫کمک!
‫یکی کمک کنه!
‫یی-گیونگ، خوبی؟
‫طاقت بیار، یی-گیونگ.
‫چی شده؟
‫کمک!
‫چی شده؟
‫کمک!
‫سئون!
‫چی شده؟
‫آهان، اون عوضی بود...
‫- تو دیوونه‌ای. ‫- من رو ترسوندی!
‫نمی‌تونی توی همچین جاهایی این کارو بکنی.
‫چه مرگته که همچین شوخی‌ای می‌کنی؟
‫رفتارت خیلی بچگونه‌ست.
‫مین هوال-سونگ، مشکلت چیه؟
‫بگو ببینم.
‫اینجا از این شوخی‌ها نکن.
‫خدای من.
‫اگه سئون در حال غرق شدن بود ‫نجاتش می‌دادی؟
‫ندیدی پریدم توی آب؟
‫- روز خیلی خوبیه. ‫- آره.
‫در مورد چی حرف می‌زنن؟
‫من بودم نجاتش نمی‌دادم.
‫چرا؟
‫خانواده‌ی یی-گیونگ خیلی پولداره.
‫خیلی جدی به نظر میای.
‫شوخی می‌کنم، احمق.
‫بیا تو آب!
‫بپر تو!
‫باشه.
‫[رویاهای دیوانه‌وار بتنی]
‫- بگیریدش. ‫- همونجا وایسا!
‫[قسمت سوم]
‫- بگیریدش! ‫- وایسا!
‫نذارید فرار کنه!
‫- هی! ‫- درو باز کن.
‫- بازش کن.
‫ماشین رو نگه دار! بگیریدش!
‫هی.
‫- سلام. ‫- شما اینجایید.
‫چطور پیش رفت؟
‫آدم‌ربا کجاست؟
‫گُمش کردید؟
‫شما...
‫لعنتی.
‫- برید پایین ببینید در چه حاله! ‫- بله، قربان!
‫هوال-سونگ.
‫- هنوز نفس می‌کشه. ‫- پارکینگ جاده آسمانی بوگوانگه.
‫کمک.
‫یکی نجاتم بده.
‫دست از سرم بردار!
‫مشکلی پیش اومده؟
‫خوبی؟
‫ماشینم بنزین تموم کرده.
‫به امداد خودرو زنگ زدی؟
‫باتریِ گوشی‌ام تموم شده.
‫صبر کن.
‫یه پمپ بنزین این نزدیکی هست.
‫میرم برات یکم بنزین میارم.
‫نه، اشکالی نداره.
‫- نه، باید به هم کمک کنیم. ‫- لازم نیست.
‫بدجوری بارون میاد. ‫توی ماشین منتظر بمون.
‫زود برمی‌گردم.
‫خدای من.
‫چه خبره؟
‫اون کجا رفت؟
‫این رو جا گذاشت؟
‫کمک!
‫کمکم کنید!
‫نمی‌تونیم بریم خونه بخوابیم؟
‫گروهبان بهمون گفت آماده‌باش باشیم.
‫میرم سونا دوش بگیرم.
‫- دارم دیوونه میشم. ‫- خدای من.
‫سلام، قربان.
‫درست بشین. دعا می‌کنی یا چی؟
‫ببینید. خانم جئون رفته ‫رئیس پلیس رو دیده.
‫اگه پول و دخترش رو پیدا نکنیم ‫کارِ همه‌مون تمومه.
‫فقط باید آدم‌ربا رو بگیریم.
‫اون احمقی که گُمش کرد ‫داره این حرف رو می‌زنه.
‫پلیس یونگدامون، بفرمایید؟
‫چی؟
‫- دخترش رو پیدا کردن. ‫- چی؟
‫کجا؟
‫مونیانگ، استان گیونگی.
‫هی، بچه‌ها.
‫برید اونجا، همه‌تون.
‫ممنون. الان میایم.
‫- خدافظ. ‫- برید ببینم!
‫لعنتی.
‫روی صورتش ماسک داشت.
‫[بازسازی بدون فرآیند خشونت است!]
‫[ساختمان سه-یون]
‫[آدم‌ربایی]
‫[چند مورد از کودکانی که در فضای مجازی] ‫[فریب خوردند]
‫[آدم‌ربایی]
‫[بچه‌ی مهدکودکی در خودروی مشکوک پیدا شد]
‫[حذف تمامی ویدیوها؟]
‫[تأیید]
‫تا کِی می‌خوای اینجوری زندگی کنی؟
‫۵۷۰ میلیون.
‫۵۸۰ میلیون.
‫۵۹۰ میلیون وون.
‫گفتم پولتون رو پس میدم، عوضی‌ها.
‫یک میلیارد وون.
‫توی این ساعت چیکار می‌کنی؟
‫(خوابم نبرد.)
‫(بابا دیشب نیومد خونه، مگه نه؟)
‫(مشکلی پیش اومده؟)
‫یه کاری داشت.
‫(چه کاری؟)
‫دیروز ویتامین‌هات رو خوردی؟
‫نخوردی.
‫چند بار باید بهت بگم ‫اونا رو بخوری؟
‫باید خودم اونا رو بذارم توی دهنت؟
‫به اندازه‌ی کافی قوی نمیشی ‫که توی آمریکا دوام بیاری.
‫(حتماً باید اول صبحی غُر بزنی؟)
‫به خاطر خودم غُر نمی‌زنم.
‫همش به خاطر خودته...
‫(فکر کنم به خاطر خودت می‌خوای من برم خارج.)
‫چی؟
‫چت شده؟
‫[جئون یی-گیونگ]
‫الو؟
‫شما کیم سئون هستید؟
‫بله، شما؟
‫این شماره‌ی یی-گیونگه.
‫از بیمارستان تماس گرفتم.
‫من کوه جو-ران هستم، ‫کارآگاه دایره‌ی جرائم خشونت‌آمیز یونگدامون.
‫خانم جئون گفت شما تنها کسی هستی
‫که می‌تونه ازش لطفی بخواد.
‫اوه، متوجهم.
‫کی اونجاست؟
‫منم.
‫باز کن.
‫هی، چه اتفاقی افتاد؟
‫می‌خوای همه‌ی پول‌ها رو نگه داری؟
‫از چی حرف می‌زنی؟
‫فکر می‌کنی می‌تونی قسر در بری؟
‫گی سو-جونگ.
‫فکر می‌کنی می‌تونی انجامش بدی؟
‫چی؟
‫گی سو-جونگ.
‫تو به جرم سرقت، حمله ‫و تهدید به آدم‌ربایی بازداشتی.
‫زانو بزن.
‫امکان نداره.
‫لعنتی.
‫فقط یه لحظه.
‫بذارید بدهی‌ام رو بدم.
‫فقط لطفاً بذارید وام ساختمونم رو بدم.
‫خواهش می‌کنم.
‫عزیزم.
‫ولم کنید. بهم دست نزنید!
‫ولم کنید!
‫نه!
‫[به همسر عزیزم]
‫به همسرِ عزیزم، سئون.
‫اگه این نامه به دستت می‌رسه
‫یعنی توی بدترین شرایطی هستم ‫که فکرش رو می‌کردم.
‫الو؟
‫گوشی‌ات کار نمی‌کنه؟
‫خراب شده.
‫تاچش شکسته و...
‫زود برو بیمارستان دانشگاه هانگوک.
‫چرا؟
‫الان یه کارآگاه زنگ زد.
‫هوال-سونگ و یی-گیونگ اونجان.
‫هوال-سونگ بی‌هوشه.
‫من قبل از رفتن به بیمارستان ‫یه سری از وسایل یی-گیونگ رو میارم.
‫تو هم باید سریع بری اونجا.
‫می‌شنوی چی میگم؟
‫سئون، قضیه اینه که...
‫باید اول صبح برم یه جایی.
‫نمیشه بعد از ظهر برم بیمارستان؟
‫چی؟
‫عقلت رو از دست دادی؟
‫بهترین دوستت افتاده روی تخت بیمارستان
‫و تو میری جای دیگه؟
‫خودت رو جمع و جور کن ‫و کاری رو که میگم بکن.
‫اول برو بیمارستان و به اونا سر بزن.
‫می‌فهمی؟
‫باشه، خدافظ.
‫آقای گی.
‫یکی گلدون رو شکسته و گند زده.
‫بیا فیلم دوربین‌ها رو ببینیم.
‫به پلیس گزارشش می‌کنم.
‫باشه.
‫الان عجله دارم.
‫- بعداً می‌بینمت. ‫- صبر کن.
‫به نظر میاد داری میری پیاده‌روی.
‫دیدن فیلم دوربین‌ها زیاد طول نمی‌کشه.
‫واقعاً شرمنده‌ام.
‫ولی یکم طول می‌کشه...
‫عجب آدمِ عوضی‌ای.
‫[از مورگان لی، بدون عنوان]
‫[دختر جئون ربوده و سپس پیدا شد] ‫[۳ میلیارد وون و آدم‌ربا ناپدید شدند]
‫اومدم پولت رو پس بدم.
‫وقتِ قبلی گرفتی؟
‫چه وقتِ قبلی‌ای؟
‫ما هنوز باز نکردیم.
‫مگه مهمه؟ پولت رو آوردم.
‫من رو می‌شناسی. ‫مالک ساختمون سه-یون هستم.
‫آره، تو گی سو-جونگ هستی.
‫آقای گی.
‫ما ساعت ۱۰ صبح باز می‌کنیم.
‫برام مهم نیست.
‫باید ساعت کاریتون رو برام پیامک می‌کردی.
‫- بعد از ساعت ۱۰ بشمارشون. ‫- قضیه اینه که...
‫این بین دو نفر نیست.
‫باید طبق آیین‌نامه پیش بریم.
‫آیین‌نامه مشکلی نداره.
‫باید به یه کاری رسیدگی کنم.
‫باید برم.
‫صبر کن.
‫وایسا.
‫برادرزدنم.
‫شما اون رو کشتید، مگه نه؟
‫خدا بیامرزتش.
‫چی؟
‫کره‌ای‌ها چطوری میگن؟
‫چیه؟
‫من...
‫- برای روح مرحوم دعا می‌کنم. ‫- برای روح مرحوم دعا می‌کنم.
‫همینه؟
‫چطور جرأت می‌کنید...
‫- هی، تو. ‫- نه.
‫از سرِ راهم برو کنار.
‫بعد از ساعت ۱۰ صبح برگرد.
‫چه جای قشنگی.
‫اون گفت لباس زیر و جوراب‌ها اینجان.
‫[۶ هفتگی] ‫[روزی که برای اولین بار آشنا شدیم]
‫[دفعه‌ی بعد می‌تونم صدای قلبت رو بشنوم] ‫[مرسی که پیش ما اومدی]
‫[۸ هفتگی] ‫[صدای ضربان قلبت رو شنیدم!]
‫[خیلی احساساتی شدم] ‫[بابات اشکش در اومد]
‫تو اون رو داری، سئون.
‫این چیزیه که بیشتر بهش حسودیم میشه.
‫[پیام‌ها]
‫[سو-جونگ، ۱۸ مارس ۲۰۲۶] ‫[مطمئنی خطری نداره؟]
‫[تا آخر خاکسپاری می‌مونی؟]
‫[البته... چرا می‌پرسی؟]
‫[تصمیمت رو گرفتی؟]
‫[مطمئنی خطری نداره؟]
‫جو-ران، در مورد ماشینِ آدم‌ربا تحقیق کردم.
‫پیگیریش سخته، چون ثبت نشده.
‫چه فایده‌ای داره؟
‫مالکِ قبلی‌اش جونگ چانگ-سوئه.
‫جونگ چانگ-سو؟
‫همون مالکِ شرکت ساخت و ساز که گُم شده؟
‫آره.
‫باشه، آدرسش رو برام پیامک کن.
‫حله. خدافظ.
‫[ساخت و ساز و توسعه‌ی چانگ-سو]
‫[مدیر عامل جونگ چانگ-سو]
‫[فرستنده: مین هوال-سونگ]
‫"مین هوال-سونگ؟"
‫[نقشه‌ی بازسازی منطقه‌ی ۳ سه‌جونگ-رو]
‫[انتخاب منطقه و برنامه‌ریزی]
‫[ساختمان‌های چانگشیم، سه-یون ‫پیونگ‌بوک‌گوان]
‫[گزارش مسئولیت ساختمان سه-یون]
‫[سفته]
‫[امضا شده توسط گی سو-جونگ]
‫کسی که بدهکاره.
‫گی سو-جونگ؟
‫[اداره پلیس]
‫باید یه چیزی بهت بگم.
‫باید در مورد مین هوال-سونگ تحقیق کنیم.
‫یه حکم لازم دارم.
‫زبونم سوخت.
‫احمق.
‫عقلت رو از دست دادی؟
‫ببخشید؟
‫بهت گفتم بری آدم‌ربا رو بگیری ‫و تو رفتی در مورد یه قربانی
‫که توی کماست تحقیق کردی؟
‫شواهد غیرمستقیم وجود داره.
‫آدم‌ربا از ماشینی استفاده کرده که ‫به نام شرکت چانگ-سو ثبت شده.
‫مین هوال-سونگ و جونگ چانگ-سو ‫یه جور ارتباط تجاری داشتن.
‫جونگ چانگ-سو؟
‫سازنده و توسعه دهنده؟
‫آره، گوش کن. این چیزیه که واقعاً عجیبه.
‫قبل از این‌که گیون بمیره
‫داشت در مورد ناپدید شدن ‫جونگ چانگ-سو تحقیق می‌کرد...
‫اگه به تحقیق ادامه بدیم
‫شاید ارتباطی با ریل کپیتال پیدا کنیم یا...
‫هی.
‫بهت گفتم اون پرونده رو ول کن.
‫مگه نمی‌دونی نمی‌تونی بذاری ‫احساساتت به کارت مسلط شه؟
‫جو-ران.
‫تو خیلی احساساتی میشی.
‫به شواهد عینی نگاه کن.
‫دارم شواهد رو دنبال می‌کنم.
‫چه شواهدی؟
‫همونطور که گفتم
‫ماشین به نام شرکت جونگ چانگ-سو ثبت شده.
‫چی؟ در این صورت
‫باید بری دنبال مجرم، ‫نه این که قربانی رو بازجویی کنی.
‫ناگفته نمونه که
‫سرنخ‌های دیگه‌ای هم هست.
‫اون چی بود؟
‫پودرِ قهوه.
‫روی بدن یی-گیونگ پودرِ قهوه پیدا کردن.
‫بله.
‫باشه.
‫می‌تونی همه‌ی کافه‌های مرکزِ شهر رو بگردی.
‫فقط توی سئول بیش از ۳۰,۰۰۰ کافه هست.
‫بده پودرِ قهوه رو آنالیز کنن.
‫نمی‌تونی راهی برای کشف مطابقت پیدا کنی؟
‫نمی‌تونیم با دونه‌های قهوه‌ی ‫تمام کافه‌ها مقایسه‌اش کنیم.
‫وظیفه‌ی یه کارآگاهه که این کارو بکنه.
‫[رئیس پلیس]
‫ساکت باش.
‫سلام، رئیس.
‫بله.
‫نه، هنوز هیچی پیدا نکردیم.
‫ببخشید؟
‫بله.
‫چی، الان؟ اوه، حتماً.
‫فهمیدم، قربان. خداحافظ.
‫هی، بچه‌ها.
‫خانم جئون تو بیمارستانه.
‫راه بیفتید بریم. باید وضعیت رو توضیح بدیم.
‫اول یه کاری رو اینجا تموم می‌کنم.
‫واقعاً؟ هر طور راحتی.
‫- یالا. بریم. ‫- بله، قربان.
‫برو.
‫[لوازم شخصی] ‫[گوشیِ مین هوال-سونگ]
‫[بیمارستان دانشگاه هانگوک]
‫بذار اثر انگشتت رو بگیرم.
‫[نوشیدنیِ انرژی‌زا]
‫من دوستشم.
‫فشار خونت پایینه
‫و دچار سوءتغذیه شدی
‫چیز کُشنده‌ای نیست
‫ولی باید خوب استراحت کنی ‫که کمبود آب بدنت جبران شه.
‫حالت چطوره؟
‫خوبم.
‫خوبم، مامان.
‫- سلام، سو-جونگ. ‫- براتون نوشیدنی گرفتم.
‫تو هم اومدی.
‫امیدوارم بدجوری آسیب ندیده باشی، یی-گیونگ.
‫چهره‌ی آدم‌ربا رو دیدی؟
‫به دقت فکر کن.
‫به هر چیزی فکر کن، مثلاً صداش.
‫اون یه مرد بود.
‫منظورم همچین چیزِ تابلویی نبود.
‫فکر کنم باید یکم استراحت کنه.
‫ما تحقیق می‌کنیم.
‫سه میلیارد وون پوله.
‫چی؟
‫اون سه میلیارد وون باج گرفت.
‫سه میلیارد وون.
‫می‌خوام هوال-سونگ رو ببینم.
‫باید وقتی شرایطتون بهتر شد ‫این کارو بکنید...
‫می‌خوام همین الان ببینمش.
‫بله، درسته.
‫[آلبوم‌ها]
‫این یارو.
‫[سو-جونگ]
‫تا آخر خاکسپاری می‌مونی؟
‫[البته... چرا می‌پرسی؟]
‫واقعاً چه خبره؟ ‫اول گیون و حالا هم این اتفاق.
‫همین رو بگو.
‫[مطمئنی خطرناک نیست؟] ‫[تصمیمت رو گرفتی؟]
‫[حذف]
‫ولی بازم، قوی باش.
‫چشم.
‫صبر کن.
‫این کوله‌پشتی...
‫چیه؟
‫برند خوبیه.
‫الان قراره وارد آی‌سی‌یو بشید.
‫لطفاً مراقب باشید.
‫بیمار باید در آرامشِ مطلق باشه.
‫شاید مغزش آسیب دیده باشه
‫پس احتمال جراحی بزرگ ‫در بعد از ظهر وجود داره.
‫بیاید بریم داخل.
‫شما دوستشی؟
‫بله.
‫می‌دونی چی شده، درسته؟
‫زنش ربوده شده بود.
‫واقعاً؟
‫خبر نداشتی؟
‫تازگی‌ها
‫باهم در ارتباط نبودیم.
‫انگشتت چطور زخمی شده؟
‫این؟ وقتی ورزش می‌کردم.
‫این چیه؟
‫یه کوله‌پشتی واسه پیاده‌روی.
‫این رو می‌دونم.
‫چی توشه؟
‫سنگین به نظر میاد.
‫فقط وسایلمه.
‫حین پیاده‌روی استفاده می‌کنم.
‫خیلی برای هوال-سونگ ناراحتم
‫اونا زیاد باهم میرن پیاده‌روی.
‫- بیا بریم تو. ‫- باشه.
‫توی این وضعیت، ‫شاید انقدر بهبود پیدا نکنه
‫که از زندگی روزمره لذت ببره، ‫حتی اگه دوباره به هوش بیاد.
‫به نظر میاد یه مشکلی نزدیک ‫لُبِ پیشانی مغزش هست،
‫ولی باید جراحیش کنیم تا مطمئن شیم.
‫فعلاً
‫انتظار میره دچار معلولیتِ حرکتی بشه
‫و شاید حتی برای حرف زدن ‫یا غذا خوردن هم مشکل داشته باشه.
‫هوال-سونگ.
‫احتمالش هست دچار نوسانِ خلق و خوی شدید
‫به همراه مشکلات حافظه ‫و اختلال قضاوت بشه.
‫بیا.
‫خداحافظ، خانم.
‫بیا.
‫لازم نیست.
‫وقتی یه بزرگ‌تر چیزی میده ‫با کمال میل قبولش کن.
‫دخترِ احمقم گفت فقط ‫شما دو نفر قابل اعتمادید.
‫این رو به نشونه‌ی قدردانی قبول کن.
‫نگران یی-گیونگ نباشید.
‫به زودی خوب میشه.
‫من آدمی‌ام که هیچوقت نگران نشدم.
‫نگرانی هیچ فایده‌ای نداره.
‫وقتی مشکلی پیش میاد یا حلش می‌کنی
‫یا با موضوع کنار میای. اینطور نیست؟
‫خانم.
‫رئیس دنبال شما می‌گرده.
‫خیلی خب.
‫خوب از دخترم مراقبت کنید.
‫- چشم، خانم. ‫- چشم، خانم.
‫گوشی‌ام کاملاً از کار افتاده.
‫دستت چی شده؟
‫باعث میشه مردم بهت شک کنن.
‫آسیب دیده.
‫باید برم، سئون.
‫کجا میری؟
‫وقتی برگشتم بهت میگم.
‫چی؟
‫وقتی برگشتم بهت میدم.
‫چه کمکی می‌تونم بهتون بکنم؟
‫اومدم بدهی‌ام رو پس بدم.
‫- اسمت چیه؟ ‫- گی سو-جونگ.
‫باشه.
‫ببخشید.
‫کارمند دیگه‌ای هم هست؟
‫یکی بود که به حساب من رسیدگی می‌کرد.
‫کی بود؟
‫یکی که هودیِ خاکستری پوشیده بود.
‫هودی؟
‫مطمئن نیستم.
‫می‌تونید با من حرف بزنید.
‫شما باید آقای گی سو-جونگ باشید.
‫بله.
‫بله، حسابتون رو تایید کردم.
‫روی ساختمونتون وام هست.
‫چطور می‌خواید پرداخت کنید؟
‫نقدی. همش اینجاست.
‫یه میلیارد وونه.
‫یه لحظه.
‫بذارید برم چک کنم.
‫- لطفاً یه لحظه صبر کنید. ‫- حتماً.
‫ممنون که منتظر موندید.
‫همه چی تایید شده
‫و حسابتون پرداخت شده.
‫واقعاً؟
‫بدهیِ شما پرداخت شده.
‫یعنی همه چی تسویه شده؟
‫بله، آقا.
‫یه پیامکِ تأیید هم دریافت می‌کنید.
‫- ممنون. ‫- صبر کن.
‫این یعنی الان ساختمون مالِ منه؟
‫الان من مالکم، درسته؟
‫بله، آقا.
‫تبریک میگم.
‫ممنون.
‫بله، معاون.
‫تونستی ساختمون سه-یون رو به دست بیاری؟
‫[ساختمان سه-یون]
‫یه مشکلی هست، قربان.
‫چی؟
‫چی شده؟
‫بله، ممنون.
‫سلام، توی کاپیتان تُست منتظرتونیم. ممنون.
‫سو-جونگ.
‫آقای کانگ.
‫[کاپیتان تُست]
‫باورم نمیشه اینجا بهت برخوردم.
‫- خیلی وقته ندیدمت. ‫- آره.
‫تازه این کافه رو باز کردم.
‫بیا یه چیزی بخور.
‫باشه، حتماً.
‫تصمیم خیلی خوبی گرفتی ‫که از شغلت استعفا دادی،
‫بعد از رفتنت، نتونستن حقوق ما رو بدن
‫و من الان ازشون شکایت کردم ‫که پولِ بازخریدم رو بگیرم.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫خانواده‌ات در چه حاله؟
‫طلاق گرفتم.
‫تحمل کردنش آسون نبود.
‫تو حالت خوبه؟
‫منم هر روز جون می‌کنم ‫که خرج زندگی رو در بیارم.
‫آره، معلومه.
‫باید تمام تلاشمون رو بکنیم.
‫بعداً بهم سر بزن.
‫- باشه، حتماً، میام. ‫- خوبه.
‫از ایده‌ی این کسب و کار خوشم میاد.
‫[اداره پلیس]
‫- ببخشید که شما رو آوردم اینجا. ‫- اشکالی نداره.
‫فقط می‌خوام به چندتا سؤال جواب بدید.
‫چیز مهمی نیست.
‫به عنوان یه شهروند دموکرات وظیفه‌ی منه.
‫راستی حالِ اون خانمه خوبه؟
‫بله، رو به بهبوده.
‫می‌تونم ببینمش؟
‫- ببخشید؟ ‫- فقط نگرانشم.
‫از وقتی مسیرمون به هم خورده
‫یه جورایی احساس مسئولیت می‌کنم.
‫- این فقط یه بازجوییِ روتینه. ‫- بله.
‫لطفاً به این عکس‌ها نگاه کنید ‫و بهم بگید
‫کسی شبیه مجرمه یا نه.
‫خیلی خب.
‫اون نیست.
‫[وی سئو-هان - ۴۵ ساله]
‫اصلاً به قیافه‌اش نمی‌خورد مجرم باشه.
‫احیاناً...
‫- این نبود؟ ‫- ببخشید؟
‫اون مجرمیه که دیشب دیدید؟
‫مردی که ماشین رو ول کرد.
‫اون بود؟
‫من با ماسک دیدمش.
‫[کاپیتان تُست]
‫بله؟
‫(واسه شام گوشت می‌خوریم. ‫چرا تُست گرفتی؟)
‫این؟
‫جای خوبیه.
‫می‌تونی بعداً بخوریش.
‫دا-ره، اول می‌تونی یکم گوشت بخوری.
‫اوه، درسته.
‫بیا.
‫[راهنمای جراحی کاشتِ حلزون گوش] ‫[دستگاهی برای ناشنوایان]
‫دا-ره.
‫بیا بریم آمریکا و جراحی رو انجام بدیم.
‫برات وقت می‌گیرم.
‫(بابا، عملش تحت پوشش بیمه نیست ‫و خیلی گرونه.)
‫نگرانش نباش.
‫من مالکِ ساختمونم.
‫(واقعاً لازم نیست انجامش بدم.)
‫از چی حرف می‌زنی؟
‫باید انجامش بدی.
‫بخور، دا-ره.
‫لطفاً برو خونه‌اش، آقای کانگ.
‫زود باشید.
‫- بو-رام. ‫- بله.
‫لازم نیست به گروهبان بگیم، درسته؟
‫اون با من.
‫(وقتی گوشم رو جراحی کنم، ‫منم می‌تونم آهنگ گوش بدم، آره؟)
‫آره، معلومه.
‫می‌خوای چی گوش بدی؟
‫(نمی‌دونم.)
‫بی‌تی‌اس؟
‫بلک‌پینک؟
‫- پنیک. ‫- این گروهیه
‫که هم‌سن‌های ما بهش گوش میدن.
‫واقعاً؟
‫(همه چی خوبه.)
‫(ولی می‌خوام به آهنگی گوش بدم ‫که شما دوتا باهم می‌خونید.)
‫(یه چیزی مثل صدای سوت زدنِ شما دوتا.)
‫(و صدای خروپف کردنتون.)
‫دورهمیِ خانوادگی گرفتید؟
‫چیزی برای جشن گرفتن هست؟
‫چه کمکی ازم برمیاد؟
‫- نمی‌خوای بپرسی؟ ‫- چی بپرسم؟
‫نمی‌خوای بپرسی چرا می‌بریمت؟
‫آره، چرا من رو می‌برید؟
‫وقتی برسی اداره می‌فهمی.
‫خدایا، می‌دونستم این اتفاق می‌افته.
‫همیشه می‌دونستم این مرد مشکوک می‌زنه.
‫[دریافت خدمات ویژه] ‫[در آزمایشگاه تحقیقات صدا]
‫[ناشنوایی، معاینه، اطلاعات جراحی]
‫[آزمایش افراد ناشنوا چگونه است؟]
‫[آیا جراحی ضروری است؟]
‫این اواخر رفتارم عجیب بوده، مگه نه؟
‫و حتماً خیلی ازم متنفر شدی.
‫حتی اگه تمام دنیا من رو طرد کنن
‫امیدوارم تو و دا-ره هنوزم ‫بهم ایمان داشته باشید.
‫شنیدم ساختمانت بدهیِ سنگینی داره.
‫هیچکس توی کره ساختمون رو نقد نمی‌خره.
‫همه بدهکار میشن.
‫شنیدم خیلی تلاش می‌کردی ‫سریع پول جور کنی.
‫این رو از کجا آوردی؟
‫منبع خبر مهم نیست.
‫فقط می‌خوام حقایق رو بهم بگی.
‫البته، من بدهکار نیستم.
‫- نیستی؟ ‫- نه.
‫چطور؟
‫خب، بخوام دقیق بگم
‫در حال بازپرداختِ بدهی‌ام هستم.
‫دقیقاً.
‫چطور بدهی‌ات رو میدی؟
‫بحث یه قرون دو هزار نیست.
‫من کارهای پاره‌وقت انجام میدم.
‫باید این اطلاعات شخصی رو ‫باهات در میون بذارم؟
‫شبِ ربایش جئون یی-گیونگ ‫همسرِ مین هوال-سونگ کجا بودی؟
‫خونه.
‫شاهدی هم داری؟
‫قبل از این که برم خونه، ‫توی ساختمونم بودم.
‫توی ساختمون سه-یون.
‫خب دیشب کجا بودی؟
‫خونه.
‫شاهدی داری؟
‫زن و دخترم.
‫صبر کن.
‫برای این شاهد لازم داریم؟
‫آقای گی.
‫اگه به همه چی اعتراف کنی
‫مجازاتت می‌تونه کاهش پیدا کنه.
‫کارآگاه، من نمی‌فهمم
‫اینجا چه خبره.
‫- یه لحظه اینجا بشین. ‫- باشه.
‫فکر می‌کنی خودشه؟
‫مطمئن نیستم.
‫همونطور که قبلاً گفتم، ‫اون ماسک زده بود.
‫صداش چی؟
‫گمونم شبیه به نظر میاد.
‫مطمئنی؟
‫آره، خودشه.
‫خب، واقعاً شبیه اونه...
‫میگم به صورتش ماسک بزنه
‫- پس خوب نگاهش کن. ‫- باشه.
‫این رو بزن.
‫این رو بزن و به آینه نگاه کن.
‫الان.
‫حتماً باید تا این حد پیش بریم؟
‫فقط بزنش.
‫کوه جو-ران!
‫همین الان بیا بیرون!
‫لعنتی.
‫هی.
‫داری صرفاً بر اساس گمانه‌زنی ‫این کارو می‌کنی، درسته؟
‫ما اینجا یه شاهد داریم.
‫دختره‌ی احمق...
‫مطمئنی اون مرد بوده؟
‫اون کسیه که من رو دزدیده بود؟
‫ماسک زده بود، ‫واسه همین نتونستم خوب ببینمش.
‫نه.
‫لازم نیست بپرسی، یی-گیونگ. ‫این چرنده.
‫همسرِ آقای گی عذر موجهش رو تأیید کرده.
‫هیچ مدرکِ دیگه‌ای نیست.
‫یا چی؟
‫داری میگی آقای گی و همسرش ‫در این جنایت همدست هستن؟
‫من نیمه خواب بودم، ‫ولی به وضوح یادمه که اومد خونه.
‫و یادمه که دستش رو گرفتم.
‫دقیقاً نمی‌دونم چه ساعتی بود
‫ولی حدود نیمه شب بود.
‫گفتی کِی اون رو دیدی؟
‫از ساعت ۱ نصف شب گذشته بود
‫باید تا ماجرا بیخ پیدا نکرده ولش کنی.
‫بذار یه بار به صورتش ماسک بزنه.
‫احمق.
‫با ماسک نگاهش کن ‫و بهم بگو اون بوده یا نه.
‫زندگیِ یه خانواده به این بستگی داره.
‫آقای گی.
‫ماسک رو بزن.
‫خیلی خب، باشه.
‫جلوی آینه وایسا.
‫زیاد مطمئن نیستم.
‫احیاناً همسرم اینجاست؟
‫سئون.
‫اینجایی؟
‫نمی‌تونه اون باشه.
‫همسرش گفت پیشش بوده.
‫شک دارم.
‫اون نیست.
‫فکر نکنم اون باشه.
‫صبر کن.
‫باز چیه؟
‫تو سرِ صحنه‌ی تصادف گیون بودی، مگه نه؟
‫بیا بریم، سو-جونگ.
‫باشه.
‫متأسفم، سو-جونگ.
‫اونا به خاطر هوال-سونگ و من اذیتت کردن.
‫نه، این حرف رو نزن.
‫اگه ندیده بودم که اومدی خونه ‫چه اتفاقی می‌افتاد؟
‫تا الان زندانیت کرده بودن.
‫تو نجاتش دادی.
‫تو با زنِ فوق‌العاده‌ای ازدواج کردی، سو-جونگ.
‫بابتِ همه چی ازت ممنونم، یی-گیونگ.
‫یعنی، تو هنوز ناخوشی.
‫خواهش می‌کنم.
‫بذار یه چرت بزنم، سئون.
‫آره، باید خسته باشی.
‫فکر کردم داری خیانت می‌کنی، ولی این نبود.
‫این چرنده.
‫باید این رو ضدعفونی کنی ‫و یه چسب زخم جدید بزنی.
‫شاید عفونت کنه.
‫توی خونه برات انجامش میدم.
‫گوشی‌ات چی؟
‫الان این شکلیه.
‫یه گوشی جدید بگیر. این که نمی‌تونم ‫باهات تماس بگیرم رو اعصابه.
‫باشه.
‫موهات بهم ریختن، ‫برو کوتاهشون کن.
‫تو اون رو دزدیده بودی، مگه نه؟
‫توضیح میدی، درسته؟
‫آره.
‫باشه، فعلاً بیا غذا بخوریم.
‫باشه.
‫الو؟
‫خانم کیم سئون.
‫بله؟
‫همه چی طبق برنامه ادامه پیدا می‌کنه؟
www.Doostihaa.com
‫[رویاهای دیوانه‌وار بتنی]
‫- بیا این ساختمون رو بفروشیم. ‫- یهویی؟ چرا؟
‫بیا اون رو به ریل کپیتال ‫یا هرچی که هست بفروشیم.
‫سه میلیارد وون. چطوره؟
‫بهت یکم وقت میدم فکر کنی.
‫قراره بزرگ‌ترین ساختمونِ ‫آسیا رو اینجا بسازن.
‫هوال-سونگ خبر داشت ‫که ساختمون سه-یون
‫توی پروژه‌ی بازسازی قرار داره؟
‫تو به ما میگی دوست؟
‫من رو چی فرض کردی؟
‫انگار یه مشکلی پیش اومده.
‫لطفاً بهم یکم دیگه وقت بده.
‫هی-جو، چطور این کارو می‌کنی؟
‫چیکار می‌کنم؟ ‫پیدا کردن ارتباطات درست؟
‫تصمیمش فقط با تو نیست!
‫من ۳۰ میلیارد وون لازم دارم.
‫چه جالب.
‫فکر می‌کردم منظورم رو واضح رسوندم.
‫این آخرین شانست بود که ‫بی سر و صدا تمومش کنی.