‫دردسر! دردسر! دردسر! دردسر!
‫دردسر!
‫مادران ریور سیتی،
‫قبل از اینکه دیر بشه به این هشدار گوش کنید.
‫مراقب نشانه‌های فساد باشید.
‫همین که پسرتون از خونه می‌ره بیرون،
‫بند زانوبندِ شلوار کوتاهشو ‫دوباره زیر زانو می‌بنده؟
‫لکه نیکوتین رو انگشت اشاره‌ش داره؟
‫یه رمان دوزاری تو انبار ذرت قایم کرده؟
‫از مجله کاپیتان بیلیز ویز بنگ جوک بر می‌کنه؟
‫و «باباتم همینطوره».
‫دردسر!
‫اگه اینجوریه، دوستان، ‫تو دردسر بزرگی افتادیم
‫همین‌ جا تو ریور سیتی
‫با یه «دال» بزرگ که با «ب» قافیه داره
‫- و اون یعنی «بیلیارد» ‫- یعنی «بیلیارد»
‫- قطعاً گرفتار شدیم. ‫- قطعاً گرفتار شدیم
‫- همین‌ جا تو ریور سیتی. ‫- همین ‌جا
‫مین، پلیموث راک و قانون طلایی رو یادتون باشه
‫نوه‌هامون قراره به مشکل بخورن...
‫هی پسر، بیا اینجا. زود.
‫بیا اینجا. هی!
‫آره، دردسر داریم، دردسر، دردسر
‫آره، اینجا دردسر داریم ‫دردسر بزرگی داریم
‫- با یه «دال» ‫- با یه «دال» بزرگ...
‫کال، چی شده؟
‫باز پسر کلمنتز ـه، هنک.
‫سومین بار تو این هفته‌ست
‫که یواشکی مفتی میاد سینما.
‫ولش کن. ‫تا حالا خانواده لعنتی اون پسر رو دیدی؟
‫چراغی که به خونه رواست ‫به مسجد حرامه، هنک.
‫رانی.
‫یه پسری همسن و سالت این‌جا ندیدی؟
‫چرا، بابا.
‫اونوری رفت.
‫بیا، برگرد سر کار.
‫«مرد موسیقی»، کارگردانش کیه؟
‫مورتون داکوستا.
‫اولین فیلمش چی بود؟
‫فیلم مورد علاقه مامان بزرگته.
‫- «عمه میم»! ‫- آفرین دخترم.
‫هی!
‫دفعه بعد پلیس رو خبر می‌کنم!
‫شنیدی، بچه؟
‫جدی می‌گم!
‫[به شهر دری، مین خوش آمدید]
‫حالت خوبه، جوون؟
‫- آره. ‫- آخی، طفلکی.
‫سوار شو وگرنه از سرما می‌میری.
‫ممنون.
‫اینو بپیچ دور خودت، عزیزم. ‫حتماً یخ کردی.
‫ممنون.
‫حالا بگو خونه‌ت کجاست،
‫تا صحیح و سالم برسونیمت پیش والدینت، باشه؟
‫هر جا جز دری.
‫خب، ما داریم می‌ریم پورتلند، ‫پس سوار ماشین درستی شدی.
‫رادیو خبری دبلیو‌ان‌ایکس‌ای.
‫وقت اخبار رسیده.
‫با سرخط خبرهای امشب شروع می‌کنیم. ‫گزارش‌های تازه از مسکو
‫درباره انجام آزمایشات بیشتر هسته‌ای زیرزمینی.
‫کارشناسان هشدار می‌دهند ‫که تشعشعات ناشی از آن
‫یک خطر جهانی با عواقب احتمالی
‫از سرطان گرفته تا جهش‌های ژنتیکی‌ست
‫که منجر به نقص‌ مادرزادی خیلی غیرعادی شده...
‫بابا، می‌شه یه چیز دیگه بذاری؟
‫این چیزا منو می‌ترسونه.
‫- می‌ترسونه؟ میم-ی-ت... ‫- ری، الان نه.
‫داره یه دوره‌ای رو می‌گذرونه. ‫همه ‌چیو هجی می‌کنه.
‫- دال-ر-واو-غین. ‫- دقیقاً.
‫چطوره به دوست جدیدمون نشون بدی ‫که چقدر هجی کردنت خوبه؟
‫«بانگالو» رو هجی کن.
‫[جیگر]
‫«سمفونی» رو هجی کن.
‫«فوشیا» رو هجی کن.
‫این کلمه خداییش سخت بود.
‫«دردسر» رو هجی کن.
‫دال-ر-دال-سین-ر، خنگول!
‫- آریلن، مهربون باش. ‫- من مهربونم!
‫وقتی بخوام.
‫اینم از دختر کوچولوی نازنازوی من.
‫می‌گم، اونقدر اهل خودنماییه ‫که اگه هم سعی کنه نمی‌تونه متین باشه.
‫منو یاد مادرش می‌ندازه.
‫[به شهر دری خوش آمدید]
‫فکر کردم گفتید می‌ریم پورتلند.
‫«عقیم» رو هجی کن، عزیزم.
‫می‌تونی تو یه جمله ازش استفاده کنی؟
‫بابات بعد از بچه‌ی سوم‌مون
‫عقیم شد.
‫می‌شه لطفاً نگه داری؟
‫«نکروز».
‫«آدم‌ربایی».
‫یه پمپ بنزین اون جلو ـه،
‫- دستشویی دارم. ‫- «کرم».
‫اگه فقط یه لحظه وایسید.
‫«جسد».
‫«خفه کردن».
‫نه، نه! خواهش می‌کنم، نه!
‫- بذارید برم بیرون! ‫- «بیرون». ب-ی-ر-واو-نون!
‫بذارید برم بیرون!
‫خودم رانندگی می‌کنم، پسر جان.
‫انگار یکی دیگه هم می‌خواد بیاد ‫ب-ی-ر-واو-ن.
‫- ب-ی-ر-واو-ن. ‫- ب-ی-ر-واو-ن.
‫خیلی قشنگه، عزیزم.
‫مگه نه؟
‫بیا اینجا.
‫بیا با خانواده‌ت آشنا شو، عزیزدلم.
‫بچه‌مو ببینید!
‫[چهار ماه بعد، آوریل 1962]
‫لعنتی!
‫دری، هان؟
‫شرط می‌بندم تو این شهر ‫حتی یه کلاب شبانه هم نیست.
‫احتمالاً رستوران چینی درست و حسابی هم نداره.
‫بیخیال، پالی. ‫ما از کره جون سالم به در بردیم.
‫فکر کنم از اینم بتونیم.
‫آره، از جانب خودت حرف بزن.
‫سرگرد هنلون، فرمانده روسو.
‫من سرهنگ فولرم، دستیار ژنرال شاو.
‫ایشون ازم خواست شخصاً ازتون استقبال کنم.
‫پرواز چطور بود؟
‫- آروم. ‫- یه کم پرتلاطم.
‫عالیه، آقایون. از این‌طرف بفرمایید.
‫مهارت و تجربه‌تون ‫اینجا خیلی به کار میاد، سرگرد.
‫پایگاه دی‌ای‌اف‌بی یکی از ‫شش پایگاه سَک تو کل کشوره. ‫(فرماندهی هوایی راهبردی)
‫شاید یه کم دورافتاده به نظر بیاد، ‫ولی اشتباه نکنید.
‫به‌عنوان شمالی‌ترین پایگاه نیروی هوایی قاره آمریکا،
‫ما نوک نیزه‌ایم.
‫تا فضای هوایی شوروی ‫فقط هفت ساعت پرواز اون‌طرفه.
‫مستقیم از روی اقیانوس منجمد شمالی تا صبح.
‫به عبارت دیگه، وقتی اوضاع هسته‌ای
‫خراب شه، ما اولین تماس رو می‌گیریم.
‫اگه. اگه اوضاع هسته‌ای خراب شه.
‫من یه کم خوش‌بینم.
‫آره، من نه.
‫قربان، اونجا چیه؟
‫اون پروژه‌های ویژه‌ست.
‫به نظر ویژه میاد.
‫می‌دونم که موقتاً تو پایگاه زندگی می‌کنید، سرگرد.
‫بله، قربان.
‫یه خونه تو شهر اجاره کردم،
‫فقط منتظرم همه ‌چی آماده بشه
‫تا وقتی خانواده‌م برسن.
‫چی، نمی‌خوای نزدیک عمو پالی زندگی کنن؟
‫فکر می‌کردم جزو خانواده‌ت باشم؟
‫بعدِ هشت سال زندگی تو پایگاه، ‫فکر کنم خانومم آماده‌ست
‫یه کم طعم زندگی معمولی رو بچشه.
‫خب، اگه دنبال معمولی هستین،
‫شما دوتا عاشق دری می‌شین.
‫[دبیرستان دری] ‫[برت لاکپشته میگه: سرتو بدزد و پناه بگیر]
‫هی، لیلز، خوبی؟ وای، متاسفم.
‫یه مشت آدم عوضین، همینن.
‫من خوبم.
‫فکر کنم تا شام بوی خیارشور بدم.
‫خب، اگه از من بپرسی، ‫بوت خوشمزه‌ست.
‫برت لاک‌پشت می‌گه: ‫«سرتو بدزد و پناه بگیر»
‫خاله‌م گفت هر آخر هفته‌ای که بخوایم ‫می‌تونیم بریم پیشش.
‫چه باحال.
‫پسرخاله‌م ری گفت ‫اونجا کلی پارتی تو ساحل دارن
‫که خیلی خفنه.
‫می‌گن خیلی محشره.
‫چیه؟ به چی نگاه می‌کنی؟
‫چشمام؟
‫این عینک جدید چشمامو گنده نشون می‌ده، نه؟
‫چشم‌پزشکه سادیسمیه.
‫نه، نه، مارج، چشمات خوبن.
‫- جدی می‌گم. ‫- باید قول بدی،
‫چون نمی‌خوام بقیه سال رو
‫مثل یه هیولای چشم‌گنده به نظر بیام.
‫همین‌جوریشم به زور می‌تونم ‫جویی ناوینسکی رو وادار کنم نگام کنه.
‫آخه تابلوئه،
‫ما تو این دنیا تنها نیستیم، مگه نه؟
‫تو...
‫لیلی دیوونه براندازمون کرد؟
‫- چی؟ ‫- نمی‌دونم. حرفم اینه،
‫اگه عصر اتمی همه‌ چیو عوض کرده باشه
‫و حالا ما تهدید به حساب میاییم، ‫برای همین موجودات سیاره سرخ
‫- یواشکی اومدن اینجا؟ ‫- تو دری؟
‫شاید همین تو پایگاه هوایی داره می‌گذره.
‫شاید یکی از اون موجودات رو گرفتن، ‫مثلاً تو یخ نگه‌ش داشتن
‫و دارن روش آزمایش می‌کنن.
‫باز زیادی نزدیک تلویزیون نشستی، نه؟
‫بابام می‌گه اشعه‌های کاتدی ‫مغزتو کوچیک می‌کنه، پسر.
‫خودم دیدم هفت تا سی-۱۳۳ ‫تو کمتر از ۴۸ ساعت اونجا فرود اومدن.
‫غول‌های عظیم‌الجثه حمل بار. چرا؟
‫چی حمل می‌کنن؟ فکر کن.
‫اصلاً برای امتحان درس نخوندی، مگه نه؟
‫وقتی جنگ جهانی سوم نزدیکه، ‫چه فایده‌ای داره؟
‫سرتو بدزد و پناه بگیر، تدز. ‫سرتو بدزد و پناه بگیر.
‫برای اینکه شما بچه‌های باحال ‫همچنان باحال بمونید،
‫اینا افراد شما هستن، سرگرد.
‫ممنون، سرباز.
‫عصر بخیر، سربازان.
‫صف ببندید!
‫مسترز!
‫سرزنده باشید، سربازا. ‫سرگرد اومده.
‫خبردار!
‫سرگرد هنلون، منتظرتون بودیم.
‫افتخاره، قربان. ‫من سرباز یکم اودانل هستم.
‫اینا بقیه گروه تعمیر و نگهداری اسکادران هفتادمن.
‫سرباز یکم کلتون آلارد و دوناهو،
‫گروهبان دوم ریچاردی،
‫و سرباز دوم مسترز، قربان.
‫سرباز مسترز.
‫من افسر مافوق شما هستم،
‫پس انتظار دارم احترامی ‫که شایسته این درجه‌ست بهم بذارید.
‫حرفم واضحه؟
‫دفعه بعد از خجالتت در میام، داداش.
‫مشکلی هست؟
‫خبردار!
‫نه، قربان، ژنرال شاو.
‫سرهنگ، یادم بنداز.
‫جریمه نقض کد ۸۹ چیه؟
‫دادگاه نظامی، قربان.
‫پس دوباره می‌پرسم، مشکلی هست؟
‫- با من بیا، سرگرد. ‫- اطاعت، قربان.
‫عذرخواهی می‌کنم.
‫این دقیقاً استقبالی که مدنظرمون بود، نبود.
‫چطوره فردا حدود ساعت سه ‫یه سر بیای دفترم؟
‫تا درست باهم آشنا شیم.
‫بله، قربان. اونجا می‌بینمتون.
‫منو برگردون پایگاه، سرباز.
‫پس، از حالا داری چاپلوسی می‌کنی؟
‫چرا لباس‌ها رو انقدر عجیب طراحی می‌کنن؟
‫آخه فرم طبیعی که این شکلی نیست!
‫مثلاً باید باورمون بشه
‫این جور پلیورها خیلی به تن میاد؟
‫تد، خانوم یوهانسون ‫داره لباسش رو عوض می‌کنه.
‫الان می‌بینی چی تنش می‌کنه!
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫تکالیفم رو انجام میدم، اشکالی داره؟
‫بفرما، شروع شد.
‫خانوما و آقایون، پرتاب انجام شد.
‫لعنتی! بازم اسکاتی پرید وسط.
‫خب، کجا بودیم؟
‫تا حالا چیزایی که داریم خیلی خوبه.
‫فقط داشتم فکر می‌کردم، ‫می‌دونم تو مسئول داستانی،
‫ولی وقتی میاد به زمین،
‫فقط آدم می‌کشه،
‫با شاخک‌هاش همه رو قلع و قمع می‌کنه،
‫یا مغزشونو با نی می‌مکه؟
‫یا می‌تونم یه نارنجک توت فرو کنم ‫و بترکونمت.
‫چته، تدی؟
‫امروز چهارمین ماه بود.
‫چهار ماه از اون روز... از متی.
‫آره، رفیق. خیلی وضع داغونی بود.
‫به هر حال، من رو تصاویر کار می‌کنم.
‫می خوام درباره متی حرف بزنم.
‫حرف زدن درباره‌ش چیو عوض می‌کنه، ‫زنده‌ش می‌کنه؟
‫حتی جسدشم پیدا نکردن.
‫دوباره شروع نکن.
‫این معمولاً یعنی فرار کرده.
‫می‌تونست فرار کرده باشه.
‫- و چرا باید فرار کنه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫شاید چون تقریباً هیچ دوستی
‫تو کل دنیا نداشت،
‫و تنها کسایی که داشت باید پول می‌گرفتن
‫- که برن تولدش. ‫- به ما پول ندادن.
‫- آب‌نبات پول نیست، تدی. ‫- فرقی نداره.
‫مامانش اون آب‌نباتا رو منصفانه بهمون داد.
‫داشتیم بهش لطف می‌کردیم، ‫یه کار خوب.
‫حتی نمی‌دونستیم تولدشه.
‫ببین، هر اتفاقی که برای متی افتاده
‫به خاطر این نبود که ‫ما تولد لعنتیشو یادمون رفت، باشه؟
‫هیچ‌ کدوم اینا تقصیر ما نیست!
‫و چه قبول کنی چه نکنی، متی مُـ...
‫متی، کجا داریم می‌ریم؟
‫بهم اعتماد کن.
‫فقط یه پله دیگه مونده.
‫اینجا برای عموم بسته‌ست. ‫سال‌هاست که بسته‌ست.
‫ولی فیل و تدی یه روز ‫سعی کردن یواشکی بیان تو.
‫فهمیدن نگهبان دیگه ‫زحمت قفل کردن اینجا رو به خودش نمیده.
‫باورت می‌شه؟
‫خب...
‫ما اینجا رو تبدیل کردیم ‫به یه جور پاتوق مخفی.
‫منظره‌ی این بالا خیلی قشنگه.
‫اه. همیشه واسم موشک در میاد.
‫واسه من لاک‌پشته. عوض کنیم؟
‫حتماً. لاک‌پشتا شانس میارن.
‫میگم
‫به بچه‌ها نگی آوردمت اینجا.
‫منظورم فیل و تدی ـه.
‫نباید بدون هماهنگی با هم
‫مهمون بیاریم.
‫به خاطر اینه که من لیلی دیوونه بینبریجم؟
‫تو دیوونه نیستی. ‫حداقل برای من نیستی.
‫اون روز چی شد؟ بابات.
‫ببخشید، نباید...
‫من و مامانم رفتیم دنبال بابام.
‫تو کارخانه کنسروسازی تو ویلوبی کار می‌کرد.
‫می‌دونی، خیارشور و اینجور چیزا.
‫از کارخانه داشتیم می‌اومدیم بیرون ‫که فهمیدم
‫یه چیزی اونجا گذاشتم.
‫یه انگشتر حال‌سنج که از ‫فروشگاه ارزون‌فروشی خریده بودم.
‫یه اسباب‌بازی ارزون و مسخره بود،
‫ولی بابام برگشت که برام بیاره.
‫و نمی‌دونم... نمی‌دونم، ‫یکی از دستگاها گیر کرد.
‫حتی تو ایستگاه خودش نبود، ولی بابام،
‫همیشه دلش می‌خواست کمک کنه.
‫گفتن رفته تو چرخ‌دنده‌ها.
‫فکر کرده برق رو قطع کرده، ولی...
‫وقتی سرکارگر فهمید که ‫یه ایستگاه دیگه روشنه،
‫دیگه دیر شده بود.
‫- اگه من نگفته بودم برگرده... ‫- نمی‌دونستی که.
‫فقط یه سانحه وحشتناک بوده.
‫سال نو مبارک.
‫ممنون که گذاشتی درباره‌ش حرف بزنم.
‫هیچ‌ کس دیگه این کار رو نمی‌کنه.
‫نه مارج، نه اون دخترای کیک‌پزی.
‫تو مثل اون دخترا نیستی.
‫دارم کم‌ کم می‌فهمم.
‫نمی‌دونم خوبه یا بد.
‫خوبه.
‫ببخشید. کارم مسخره بود.
‫نه، اشکالی نداره.
‫فقط اینکه ما دوستیم.
‫فدای سرت.
‫واقعاً میگم. به هر حال باید برگردم.
‫اگه بابام منو این موقع بیرون از تخت ببینه...
‫منظورم اونجوری نبود.
‫باید برم.
‫متی، صبر کن!
‫لیلی.
‫فراموش نکنی لباساتو برای فردا صبح آماده کنی.
‫یادته که؟
‫می‌خوایم بریم سر خاک بابات.
‫اگه برات فرقی نداره، ‫فکر نکنم بیام.
‫یه سال شده.
‫حتی یه بار هم سر خاکش نرفتی.
‫می‌دونم. فقط...
‫آماده نیستم.
‫فقط تو نیستی که ‫یه چیز وحشتناک براش اتفاق افتاده.
‫هر چی زودتر اینو بفهمی، بهتره.
‫یادت نره داروهاتو بخوری.
‫دوستان، مغز بیکار کارگاه شیطونه.
‫موسیقی وقیحی که با غریزه‌ی حیوانی
‫پسر و دختر شما رو در آغوش می‌کشه.
‫هیستری جمعی!
‫تو دردسر افتادیم. ‫همین‌ جا تو ریور سیتی.
‫دردسر! دردسر! ‫دردسر! دردسر! دردسر!
‫متی، تویی؟
‫کجایی؟
‫متی، اگه خودتی، ‫اگه صدام رو می‌شنوی،
‫فقط برگرد خونه، خب؟ ‫تو رو خدا برگرد خونه.
‫نمی‌ذاره بیام!
‫متی کلمنتز از توی لوله‌ها ‫داشت باهات حرف می‌زد؟
‫ولش کن.
‫از اونجا که وقتی این بچه زنده بود، ‫به زور دو کلمه...
‫باهاش حرف می‌زدی، ‫چرا حالا که رفته اون دنیا...
‫باید با تو صحبت کنه؟
‫- سلام پتی. ‫- سلام مارجی.
‫یه لحظه اینجا باش.
‫- بیا اینجا. ‫- چیکار می‌کنی؟
‫این چه کاریه؟
‫می‌خوام مطمئن شم این حرف‌هات ‫به گوش دوست‌هاش نمی‌رسه،
‫چون داری عین دیوونه‌ها حرف می‌زنی.
‫خوشم نمیاد به کسی بگم دیوونه،
‫- ولی... ‫- با گوش‌های خودم شنیدم.
‫گوش کن.
‫کلا دو ماه تا تابستون مونده.
‫بذار یه جوری ازش رد بشیم که دوباره...
‫در موردت حرف و حدیث در نیارن.
‫در مورد من یا من و تو؟
‫این حرف یعنی چی؟
‫کار من نبود.
‫نگرانی که مردم درباره من چه فکری می‌کنن،
‫یا پتی و دوست‌هاش به خاطر من ‫درباره تو چه فکری می‌کنن؟
‫از دست تو لیل. ‫دارم وظیفه دوستی در حقت ادا می‌کنم،
‫ولی بعضی وقت‌ها ‫خیلی واسه آدم سختش می‌کنی.
‫تد، حرف من هم همینه.
‫حتما دلیلی داره که تمام ‫پستانداران اینطوری هستن.
‫بهش فکر کن.
‫شاید مثل وقتیه که می‌گن ‫آدم‌ها دم و آب‌شش داشتن،
‫ولی با گذر زمان دیگه ندارن.
‫یا ممکنه طبیعت بخواد بهمون بگه...
‫پستانداران هر لحظه ممکنه منقرض بشن و...
‫باید به فکر آینده‌شون باشن.
‫مثل فضایی‌ها که ممکنه ‫برگردن به سیاره خودشون.
‫وقتی اون روز برسه،
‫من و تو قراره شاهد ‫اون اتفاقات عجیب باشیم.
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫دقیقا چقدر از حرف‌هامون رو شنیدی؟
‫باید باهاتون صحبت کنم.
‫با ما؟ درباره چی؟
‫درباره اینکه تیکه‌های بدن باباش رو ‫توی شیشه‌های ترشی توی ایالت مین پیدا کردن؟
‫چرت و پرت نگو. ‫این اتفاق اصلا نیفتاده.
‫قول داده بود دهنش رو ببنده.
‫کلا یه بار آورده بودیمش اینجا.
‫یه بار؟ مگه شما دوست صمیمی نبودین؟
‫داستانش پیچیده است.
‫خب، پس مطمئنی صدای متی بود، نه؟
‫آره، مطمئنم خودش بود.
‫نمی‌دونم معنیش چیه. صرفا...
‫گفتم اگه کسی براش مهم باشه...
‫اگه کسی قرار باشه حرفم رو باور کنه، ‫شما باور می‌کنین.
‫نگو که این قصه خیالاتیش رو باور کردی.
‫منظورت قصه خیالیه؟
‫جفتش یکیه، خب؟ ‫این داره چرت و پرت می‌گه.
‫آخه ببین کی داره می‌گه.
‫می‌دونم. به نظر غیرممکن میاد، ‫ولی شاید صرفا غیرمحتمل باشه.
‫تدی، اگه این حرف واقعی باشه ‫یعنی متی هنوز زنده است.
‫در عین حال باید بدونه تک‌تک ‫سیستم لوله‌کشی دِری...
‫کجا شروع و تموم می‌شن.
‫که دقیقا همون لحظه که لیلی ‫توی مستراح بود باهاش حرف بزنه.
‫تازه باید صداش رو جوری ‫هدف‌گیری می‌کرد که درست...
‫از همون لوله‌ای در بیاد ‫که انگشتش رو بیرون داد و سلام کرد.
‫فیل، تو چند صد روش توضیح دادی ‫که چطور ممکنه فضایی‌ها بیان روی زمین.
‫با رهگیری بوی ما، ‫نقش سگ‌ها رو بازی کردن،
‫- کالبدشکافیمون. ‫- کالبدشکاف.
‫تو به قول خودت همه این ‫چیزها رو بهم «ثابت» کردی،
‫ولی نمی‌تونی باور کنی،
‫متی می‌خواسته با کسی ‫صحبت کنه که واقعا می‌شناسدش؟
‫پس حرفم رو باور می‌کنی؟
‫ببین...
‫لیلی، دلم می‌خواد باور کنم. ‫دارم سعی می‌کنم.
‫کلی مسائل باورنکردنی هست...
‫که آدم‌ها بهش باور دارن ‫و مطمئنم بعضی‌هاشون حقیقت دارن.
‫صرفا درباره این موضوع ‫زیاد مطمئن نیستم.
‫باورم نمی‌شه نوشابه‌ات رو دادی به این.
‫[فرماندهی راهبردی هوایی]
‫بفرما تو سرگرد.
‫می‌خواستم بدونی که مسترز...
‫قراره یه هفته مسئول ‫تمیز کردن دستشویی‌ها باشه.
‫یه اخطار رسمی هم توی ‫پرونده‌ پروازش ثبت می‌شه.
‫من همچین مزخرفاتی رو ‫توی پایگاهم تحمل نمی‌کنم.
‫امیدوارم که دیگه مجبور نباشین.
‫شنیدم که زیر نظر ژنرال ابوت ‫توی کره خدمت کردی.
‫اینطور که می‌گه جنابعالی...
‫شجاع‌ترین خلبانی هستی ‫که تو زندگیش دیده سرگرد.
‫با یه بی۲۹ رفتی توی کوچه‌ میگ،
‫تو دل آتیش ضدهوایی شوروی سوی‌هو،
‫صحیح و سالم هم برگشتی.
‫البته تقریبا سالم برگشتم قربان.
‫راستش رو بگم دوست ندارم ‫راجع بهش صحبت کنم.
‫راجع به مصدومیتت؟
‫راجع به عملیات کره قربان.
‫واسه چی؟
‫چون ماموریت رو تموم نکردیم.
‫واسه همین به اینجا ‫منتقلت کردیم سرگرد.
‫تا بی۵۲ جدیدمون رو آزمایش کنیم، ‫و اگه لازم بود...
‫مستقیم باهاش به دل دشمن بتازیم.
‫کاری که شروع کردی رو تموم کن.
‫چرا اومدی نیرو هوایی؟
‫توی مزرعه بزرگ شده بودم.
‫یه دوست خانوادگی داشتیم ‫که ماهی دو بار می‌اومد...
‫زمین‌ها رو سم‌پاشی می‌کرد. ‫اینطوری بود که پدرم،
‫می‌خواست باهاش برم. ‫من هم...
‫پیشنهادش رو قبول کردم.
‫شما چطور قربان؟
‫به خاطر بابام.
‫ارتشی بود.
‫توی همه جنگ‌های آمریکا از جنگ ‫با سرخ‌پوست‌ها تا فیلیپین شرکت داشت.
‫تا اینکه مجبورش کردن ‫کار دفتری انجام بده.
‫خانواده‌اش تنها چیزی بودن ‫که از کشورش بیشتر دوست داشت.
‫می‌گفت پرافتخارترین لحظه زندگیش ‫وقتی بود که تو ارتش اسم‌نویسی کردم.
‫گمون کنم پدر تو هم ‫همچین حسی بهت داشت.
‫خیلی بهم افتخار می‌کرد.
‫همیشه می‌گفت هیچ چیز ‫اشتباهی توی این کشور نیست،
‫که نشه با ویژگی‌های خوب ‫همین کشور، درستش کرد.
‫من هم می‌خوام ‫حرفش رو ثابت کنم قربان.
‫- آمین. ‫- آمین.
‫بر میتصوا پسرم نزدیکه.
‫هفت‌تورا رو مطالعه کردی؟
‫خوشمزه شده.
‫چیزی شده تئودور؟
‫می‌شه یه سوال عجیب بپرسم؟
‫بپرس.
‫به نظرتون می‌شه ‫یه نفر بچه‌ای رو بدزده...
‫و زیر زمین نگهش داره؟
‫- زیر زمین؟ ‫- تو مشکلت چیه؟
‫آره، همون‌جا نگهش داره. ‫چندین و چند ماه تو فاضلاب نگهش داره...
‫و اذیتش کنه یا...
‫نمی‌دونم.
‫تا حالا چنین چیزی شنیده بودین؟
‫پدربزرگ و مادربزرگت از ‫اردوگاه بوخن‌والت فرار کردن،
‫کل خانواده‌شون کشته شدن،
‫با پوست زندانی‌های یهودی...
‫آباژور می‌ساختن.
‫چی؟
‫آباژور.
‫تئودور، ما یهودی‌ایم.
‫ما بیشتر از هر کسی ‫لحظات وحشتناک این دنیا رو دیدیم.
‫واقعیت دنیا همینطوریش ‫به حد کافی ترسناکه.
‫انقدر درگیر خیالات نباش.
‫[دتکتیو کامیکز]
‫باورم نمی‌شه من و تو نسبتی داریم.
‫بعدش منم، نه؟
‫- حالا باورت شد؟ ‫- گوش کن لیلی.
‫من این رو از کلاس اول می‌شناسم.
‫می‌فهمم کی دروغ می‌گه،
‫مطمئنم سر جریان ‫آباژوره دروغ نمی‌گه.
‫باید به یکی بگیم.
‫- کسی که باورش نمی‌شه. ‫- اگه به خانواده‌هامون بگیم چی؟
‫اگه به کسی درباره این موضوع بگم، ‫دوباره من رو می‌فرستن جونیپر هیل.
‫البته شاید شما رو هم اونجا ببینم.
‫تدی، من نمی‌خوام برم دیوونه‌خونه.
‫من حتی تو اردوی شبانه هم دووم نیاوردم.
‫خیلی‌خب.
‫به هیچ‌کس نمی‌گیم،
‫تا بفهمیم چه بلایی سر متی اومده.
‫چطوری بفهمیم؟
‫گمونم بدونم از کجا باید شروع کنیم.
‫چیزی می‌بینی؟
‫تدی، می‌دونستی توی کتابخونه بیش از...
‫صد تا کتاب وجود داره؟
‫نه بابا. بیشتر از صد تا؟
‫می‌دونستی بعضی‌هاشون عکس دارن،
‫ولی بیشترشون عکس ندارن؟
‫این رو چرا آوردی؟
‫خانواده‌ام پرستار پیدا نکردن، خب؟
‫می‌دونستی وقتی یه کتابی رو برمی‌داری،
‫باید فرم رو اسم و امضا کنی؟ ‫من بلدم با خط شکسته امضا کنم.
‫خانم کارمل می‌گه دست‌خطم ‫توی مدرسه از همه بهتره.
‫فیل.
‫ببین سوز، من به یکی ‫که دست‌خطش خوبه نیاز دارم...
‫تا برام یه کتابی رو پیدا کنه.
‫اسم کتابش «سطل پر از مافینه.»
‫الان می‌گردم.
‫عمرا اگه پیداش کنه.
‫وایستین، ایناهاش.
‫اولش فکر می‌کردن از خونه فرار کرده،
‫ولی بعد از اینکه جایی پیداش نکردن،
‫فرض رو بر این گذاشتن که قتل رخ داده.
‫یعنی کشته شده.
‫فکر کردن شاید ممکنه کار بابای متی باشه.
‫شاید هم کار یه آواره بوده. ‫ولی هیچ مظنونی پیدا نکردن.
‫«طبق گفته منابع پلیس،»
‫«این پسر آخرین بار شب چهارم ژانویه،»
‫«توسط دختر یکی از کارکنان ‫سینمای کپیتال، که جوان دوازده ساله...»
‫«ناشناسی است، دیده شد.»
‫یعنی کی؟
‫متی کلمنتز؟
‫از دست شما. برید پی کارتون!
‫برید!
‫چیه؟ مگه چی گفتیم؟
‫می‌دونین چند بار سر این پسره...
‫پلیس اومده دم خونه‌مون ‫که بندازه گردن بابای من؟
‫توی روزنامه‌های درباره این ‫چیزی نوشته بودن؟
‫- آخه من خیلی خلاصه خوندم... ‫- از اینجا برین!
‫می‌شه حالا بریم شیک بخوریم؟
‫دیدین؟ گفته بودم فکر خوبی نیست...
‫سر آهنگی که از فاضلاب شنیدی، ‫این همه بدبختی بکشیم.
‫چی گفتی؟
‫آهنگ بود.
‫چند شب پیش صدای ‫متی رو موقع خوندن شنیدم.
‫زیر لوله وان حموم بود.
‫تو هم شنیدی؟
‫نمی‌دونم صدای متی بود یا نه، ‫ولی هر از گاهی...
‫از لوله‌های زیرزمین کاپیتال، ‫یه صداهایی می‌شنوم.
‫چند تا بچه‌ان که دارن می‌خندن، ‫گریه می‌کنن، اسمم رو صدا می‌زنن.
‫چه آهنگی داشت می‌خوند؟
‫[شورای شهر برای ساخت مجسمه ‫پال بانیان پیش‌روی می‌کند.]
‫هواپیمای جدید بی۵۲. کلاس جی. ‫منتقلت کردن اینجا که باهاش پرواز کنی.
‫اگه می‌خوای زنده از اینجا بری بیرون، ‫باید مشخصاتش رو بهمون بدی.
‫سرعت، برد، سقف پرواز، ‫بار، تسلیحات، همه‌چی.
‫فهمیدی؟
‫اگه ماسکت رو در بیاری ‫بهتر متوجه می‌شم.
‫زود باش مشخصات رو بده.
‫محرمانه است.
‫باهات شوخی نداریم.
‫مشخصات رو بده وگرنه با شماره سه ‫یه گلوله تو سرت خالی می‌کنم.
‫یک.
‫دو.
‫مجبوری یه تیر حرومم کنی.
‫- لیروی! ‫- چه خبر شده؟
‫لی، در رو باز کن!
‫در رو باز کن! ‫لی، چه خبر شده؟
‫در رو باز کن!
‫لی، در وامونده رو باز کن!
‫گم‌شید ببینم!
‫آره، باید هم جا بزنین.
‫دوباره نجاتت دادم.
‫- خفه شو پالی. ‫- این‌ها دیگه کدوم خری بودن؟
‫نمی‌دونم.
‫وای خدا.
‫موهام چطوره؟
‫هنوز چربه.
‫خب، دقیقا کجا داریم می‌ریم؟
‫می‌خوای بهت بگم ‫یا بهت نشون بدم؟
‫بگو. صد درصد می‌خوام بشنوم.
‫آهنگی که متی داشت می‌خوند ‫مال فیلم «مرد موسیقی» بود.
‫احتمالا یه نسخه دیگه ‫ازش توی انبار داریم.
‫واسه چی باید این فیلم مسخره رو ببینیم؟
‫از فیلم‌های موزیکال بدم میاد.
‫چون شاید متی می‌خواد ‫بهمون حرفی بزنه.
‫خدایا، چقدر اینجا تاریکه.
‫بچه‌ها، این کارمون خرابکاری ‫و ورود بدون اجازه نیست؟
‫ما که خرابکاری نکردیم. ‫فقط بدون اجازه وارد شدیم.
‫- انقدر سوسول نباش. ‫- بچه‌ها، بس کنین.
‫بشینین.
‫یه لحظه وایستین!
‫دارم مرد موسیقی رو می‌ذارم!
‫تد، تو بودی؟
‫- داره گریه می‌کنه؟ ‫- چی؟ نه.
‫بچه‌ها، خفه شید.
‫لیلی، حالت خوبه؟
‫آره. نه، خوبم. صرفا...
‫داشتم به متی و اتفاقی ‫که افتاد فکر می‌کردم.
‫اینکه چه کاری می‌تونستم بکنم و...
‫خب، بهم نیاز داشت.
‫ولی من به جاش فرستادمش بره.
‫بعدش هم دیگه برنگشت.
‫کاری که ما کردیم بدتر بود.
‫شاید اگه پای قولمون می‌موندیم و...
‫توی تولدش شرکت می‌کردیم، ‫الان اوضاع فرق می‌کرد.
‫تقصیر کسی نیست، خب؟
‫تد، تقصیر تو نیست. ‫لیلی، تو هم مقصر نیستی.
‫الان به اینجا رسیدیم. همین مهمه.
‫پس تمومش کنین، خب؟
‫داری گریه می‌کنی؟
‫چی؟ نه، گریه نمی‌کنم.
‫هیچ‌کس گریه نمی‌کنه.
‫...یه شب خوب با سن‌سن.
‫از سالن بیلیارد می‌زنن بیرون.
‫می‌رن سمت مراسم پادگان.
‫مردان و زنان بی‌خانمان،
‫با موسیقی وسط مراسم میان...
‫دست‌هاشون رو باز می‌کنن،
‫و غریزه جنگلی خودشون رو ‫با حرکاتشون نشون می‌دن.
‫دوستان، ذهن بیکار زمین بازی شیطونه،
‫- دردسر! تو ریور سیتی! ‫- دردسر داریم!
‫با یه «ب» گنده و «د» تهش...
‫- که مخفف «بیلیارد» می‌شه. ‫- مخفف بیلیارد می‌شه.
‫- عجب دردسری داریم. ‫- عجب دردسری داریم.
‫خودشه. همین آهنگ رو شنیده بودم.
‫باید راهی پیدا کنیم...
‫تا بچه مدرسه‌ای‌ها ‫خوش‌اخلاق بمونن.
‫بچه‌های بچه‌هامون ‫قراره تو دردسر بیفتن.
‫-دردسر، دردسر، دردسر. ‫- مادران ریور سیتی...
‫قبل از اینکه دیر بشه، ‫به این هشدار گوش بدین...
‫آروم آروم وارد مکالمه می‌شه.
‫- با کلماتی مثل... ‫- دردسر، دردسر، دردسر...
‫- مثل «خفن»؟ ‫- دردسر، دردسر، دردسر
‫یا «کله بابات»؟
‫دردسر، دردسر، دردسر.
‫خلاصه رفقا... ‫فعلا که دردسر داریم.
‫- توی همین ریور سیتی. ‫- توی همین ریور سیتی.
‫با یه «ب» گنده و «د» تهش...
‫متی؟
‫- عجب دردسری داریم. ‫- عجب دردسری داریم.
‫وایستا، چی شد؟ چه خبره؟
‫چطوری متی توی فیلمه؟
‫چی شده؟ چطور ممکنه؟
‫- ما رو می‌بینه؟ ‫- متی!
‫- یعنی می‌شنوه؟ ‫- متی!
‫متی، ما اینجاییم! متی!
‫- متی! ‫- آهای!
‫- دنبال صدامون بیا! ‫- متی! وایستا.
‫- آره، بیا متی! ‫- آره، آره متی! خودشه!
‫- دنبال صدامون بیا! ‫- ما اینجاییم! همینطوری بیا!
‫بیا متی!
‫آره، دقیقا! بیا!
‫بیا متی!
‫لیلی؟ تدی؟
‫- آره، خودمونیم! ‫- بیا!
‫متی، زود باش، ‫از اینجا می‌بریمت بیرون!
‫دروغ می‌گی.
‫به خاطر شما الان اینجام.
‫چون بهم دروغ گفتین.
‫چون پیشم نبودین.
‫چی شده؟
‫این دیگه چیه؟
‫- کجا رفت؟ ‫- این دیگه چی بود؟
‫نگفتم تو اون پایگاه هواییه ‫خبرهای عجیب‌غریبی بود؟
‫یه بچه جهش‌یافته ‫غول‌پیکر ساختن!
‫زود باش سوزی!
‫برو، برو، برو! سوزی، زود باش! بدو!
‫عجله کن!
‫نه! نه!
‫سوزی!
‫لیلی!
‫باز شو!
‫بیا.
‫دستت رو بده.
‫لیلی! لیلی!
‫لیلی! چی شد؟
‫- همه‌شون رفتن. ‫- نه.
‫یعنی چی همه‌شون رفتن؟
‫مگه چی شد؟
www.Doostihaa.com