‫این نوشیدنی تازه گرم شده‌ست
‫یه جام بنوش تا گرم بشی
‫شیرینی شاه‌بلوط و نیلوفر آبیه
‫با وجود ارتش یان که ‫بیرون گذرگاه مستقر شدن
‫و مردمی که بدجوری ترسیدن
‫سخت میشه تو خیابون مغازه‌ای ‫پیدا کرد که هنوز باز باشه
‫لین مو امروز مخصوصا ‫رفت بیرون تا اینا رو بخره
‫این شیرینی‌ها...
‫یان شون
‫قدیما عاشقشون بود
‫اما مال خیلی وقت پیشه
‫اون سال‌هایی که با یان ‫شون توی حیاط یینگ‌گه بودیم
‫هر روز رو با ترس ‫و لرز زندگی میکردیم
‫جرئت نمیکردیم لب به غذاهایی ‫که برامون میفرستادن بزنیم
‫اول موش زنده میگرفتیم تا ‫سمی نبودنش رو امتحان کنیم
‫بعدش تازه جرئت ‫میکردیم چیزی بخوریم
‫اون دوران
‫حتی یه وعده غذایی هم که میخوردیم
‫تازه نبود
‫توی چله‌ی تابستون
‫غذاهایی که میخوردیم ‫دیگه فاسد شده بود
‫فقط جائو چون‌ار بود
‫که هنوز به فکر یان شون بود
‫و گاهی اوقات غذاهای ‫خوب برامون میفرستاد
‫یه بار
‫یان شون شیرینی‌های شاه‌بلوط و ‫نیلوفری که فرستاده بود رو خورد
‫و مسموم شد
‫خیلی ترسیده بودم
‫میترسیدم بمیره
‫کلی بدبختی کشیدم
‫التماس این و اون رو کردم
‫و دنبال دارو گشتم
‫تا بالاخره تونستم از ‫چنگ مرگ بیرون بکشمش
‫تا همین امروز هم هنوز نمیدونم
‫کی شیرینی‌های جائو ‫چون‌ار رو سمی کرده بود
‫خود جائو چون‌ار هم ‫احتمالا هیچ‌وقت نفهمید
‫بعد از اون ماجرا
‫باز هم به فرستادن ‫شیرینی‌ها ادامه داد
‫یان شون هم هربار وانمود ‫میکرد انگار اتفاقی نیفتاده
‫و همه‌ی شیرینی‌ها رو
‫درست جلوی چشمش تا ته میخورد
‫فقط من میدونستم
‫که شیرینی شاه‌بلوط و نیلوفر آبی
‫خیلی وقته تبدیل شده به چیزی که
‫تو کل دنیا بیشتر ‫از همه ازش متنفره
‫از این به بعد
‫نمیذارم لین مو ‫دیگه از اینا بخره
‫جوگه یوئه
‫من و تو با هم فرق داریم
‫من به عنوان یه برده توی ‫قصر چینگ‌شان بزرگ شدم
‫حتی اسم پدر و ‫مادرم رو هم نمیدونم
‫اما تو
‫تو ارباب‌زاده‌ی نجیب‌زاده‌ی ‫خاندان بزرگ جوگه
‫و وارث قصر چینگ‌شان هستی
‫همیشه یه شکافی بین ما بوده
‫شینگ
چی میخوای بگی؟
‫اصلا نیازی نیست اینجا بمونی
‫باید برگردی به یونگ بزرگ
‫پیش خاندان جوگه
‫بهشون بگو
‫که هنوز زنده‌ای
‫پس این همه حرف زدی
‫که فقط منو مجبور کنی برم؟
‫نباید این کار رو بکنی
‫اینکه اینجا کنار من پایداری کنی
‫اونم بدون اینکه هویت ‫درستی داشته باشی
‫این اون زندگی‌ای نیست ‫که باید داشته باشی
‫پس خودت چی؟
‫بری بیرون و تسلیم یان شون بشی؟
‫خوب میدونی که این نقشه‌ی اونه
‫خورشید و ماه ‫نمیتونن همزمان بتابن
‫خورشید و ماه
‫هیچ‌وقت نمیتونن ‫توی یه آسمون باشن
‫اونم همزمان
‫تابش همزمان خورشید و ماه رو
‫خودم میبرم نشونت میدم
‫[تولد دوباره]
‫[قسمت ۲۱]
‫جوگه یوئه...
‫دارم میرم
‫تو این مدت کلی در کنارم ‫از گذرگاه محافظت کردی
‫نمیخوام بیشتر از این به ‫خاطر من فداکاری کنی
‫وقتی بیدار شدی
‫منو فراموش کن
‫برگرد و همون ارباب‌زاده ‫جوگه از قصر چینگ‌شان باش
‫[اوضاع نظامی اضطراریه دارم ‫میرم یونگ بزرگ تا آذوقه جور کنم]
‫[ژنرال چو در خطره من پیگیر ‫آذوقه میشم نگران نباش جوگه یوئه]
‫اون نگهبانی که همه‌جا ‫دنبال ژنرال چو بود
‫همون ژنرال جوگه ‫از یونگ بزرگ بود؟
‫بله
‫پس لطفا نگران نباشین، ژنرال لی
‫از اونجایی که ژنرال جوگه گفت ‫از یونگ بزرگ آذوقه قرض میگیره
‫قطعا دست خالی بر نمیگرده
‫ایست ایست
اعلیحضرت تشریف آوردن
‫چو
‫میدونستم
‫که بالاخره برمیگردی پیشم
‫بیا
‫بذار کادوهایی که برات
‫آماده کردم رو نشونت بدم
‫خیلی وقت بود که منتظر
‫رسیدن همچین روزی بودم
‫چو
‫اینو مخصوصا برای تو آماده کردم
‫همون مدلیه که دوست داری
‫خوشت میاد؟
‫واسه اینکه موقع سوارکاری ‫و تیراندازی راحت باشی
‫دادم مخصوصا تغییرش بدن
‫باز هم هست
‫این جواهرات رو ببین
‫طبق سلیقه‌ی خودت
‫دادم در حد ملکه‌ی یان ‫بزرگ سفارشی بسازنشون
‫اگه خوشت نمیاد
‫میگم همین الان عوضشون کنن
‫تا بالاخره چیزی که ‫دوست داری رو پیدا کنی
‫چو
‫این کار رو نکن
‫این‌طوری تحقیر کردن خودت
‫اصلا حرص منو در نمیاره
‫اگه الان دیگه خیالت راحت شد
‫لطفا به قولت عمل کن
‫و دستور بده ارتش عقب‌نشینی کنه
‫هوا داره سرد میشه
‫اگه این بن‌بست ادامه پیدا کنه
‫نه تنها سربازای ‫بیان‌تانگ طاقت نمیارن
‫بلکه سربازای خودت هم کم میارن
‫چو
‫من سر قولم میمونم
‫یادت هست؟
‫یه بار بهت گفتم
‫که بهت ثابت میکنم حق با من بود
‫دنیا رو فتح میکنم ‫و میریزمش به پات
‫ارتش رو به عقب برمیگردونم
‫فقط
‫نه الان
‫از ملکه محافظت کنین
‫اگه اتفاقی براش بیفته
‫هیچ‌کدومتون زنده به ‫یان بزرگ بر نمیگردین
‫بانوی من
‫علیاحضرت خیلی ساده لباس پوشیدن
‫بدون هیچ جواهراتی
‫به جز
‫اون سنجاق‌سری که ‫اعلیحضرت بهتون دادن
‫وفاداری شما به اعلیحضرت
‫ریشه‌ی خیلی عمیقی داره
‫جسارتاً باید بهتون بگم
‫که اعلیحضرت این قفل دوطرفه ‫رو مخصوص شما ساختن
‫به جای اینکه خودتون رو ‫واسه باز کردنش خسته کنین
‫بهتره یه چیزی بخورین
‫کباب بره و کیک زالزالک رو
‫آشپزهای اردوگاه ‫به دستور اعلیحضرت
‫مخصوص خودتون آماده کردن
‫همه‌شون از غذاهای ‫مورد علاقه‌تونه
‫بانو هلیان، خیلی لطف دارین
‫شما هم زن باهوشی هستین
‫باید بدونی که هیچ‌کس هیچ‌وقت
‫نمیتونه توی قلب ‫اعلیحضرت جای تو رو بگیره
‫با شناختی که از ‫اخلاق اعلیحضرت دارم
‫اگه کوتاه نیاین
‫اونم هیچ‌وقت عقب‌نشینی نمیکنه
‫به جای اینکه هر ‫دوتاتون زجر بکشین
‫بهتره که احساسش رو قبول کنین
‫حالا که فکرش رو میکنم
‫هیچ‌وقت فرصت نشد
‫بابت کمکی که قبلا بهم ‫کردین ازتون تشکر کنم
‫نمیدونم دارین درباره‌ی ‫چی حرف میزنین
‫دفعه‌ی قبل که داشتیم ‫برمیگشتیم یان بزرگ
‫اگه وانمود نمیکردین ‫راه رو گم کردین
‫و به ژنرال چنگ کمک نمیکردین ‫تا حواس یان شون رو پرت کنه
‫ژنرال چنگ چطوری میتونست ‫فرصت پیدا کنه منو فراری بده؟
‫من فقط یه همسر رده‌پایین هستم
‫تنها کاری که از دستم برمیاد ‫خدمت کردن به اعلیحضرته
‫درباره‌ی کمک به ژنرال چنگ ‫واسه پرت کردن حواس ایشون
‫من نه تواناییش رو ‫دارم و نه جرئتش رو
‫از اونجایی که حاضر شدین ‫با ژنرال چنگ همکاری کنین
‫حتما دوست ندارین ‫منو کنار یان شون ببینین
‫باید اینو خوب بدونین
‫که وصلت یان شون ‫با قبیله‌ی هلیان شما
‫چیزی بود که موقتا تونست
‫اون قبایل وحشی و درنده‌ی ‫یان بزرگ رو آروم کنه
‫اگه الان منو با خودش برگردونه
‫قطعا غوغای بزرگی بین
‫قبیله‌های مختلف ‫یان بزرگ راه میفته
‫و مملکت رو به آشوب میکشونه
‫و وقتی اون آشوب شروع بشه
‫شرط میبندم قبیله‌ی شما
‫اولین جاییه که آسیب میبینه
‫دیگه کافیه
‫من مثل تو نیستم
‫فرمانده‌ی ارتش هم نیستم
‫اینکه تو آینده چه اتفاقی ‫واسه یان بزرگ میفته
‫چیزی نیست که من ‫بتونم روش اثر بذارم
‫[بیان‌تانگ و یان بزرگ ماه‌هاست که تو ‫وضعیت بن‌بست هستن اوضاع وخیمه]
‫[اگه گذرگاه لونگ‌یین سقوط کنه، دشمن به ‫جنوب نفوذ میکنه تانگ‌جینگ سقوط میکنه،]
‫[و بعدش هم نوبت یونگ بزرگه ‫سرنوشت همه‌مون به هم گره خورده]
‫[بیان‌تانگ ثروتمنده، اما واسه ‫جنگ آماده نیستیم و آذوقه‌مون کمه]
‫[عاجزانه درخواست کمک نظامی و قرض گرفتن ‫موقتی آذوقه از یونگ بزرگ رو داریم]
‫[با کمک شما، نیروهای متحد ما ‫قطعا یان بزرگ رو عقب میرونن]
‫[بعد جنگ، بیان‌تانگ این محبت رو جبران میکنه ‫و یه دوستی ابدی با یونگ بزرگ میسازه]
‫[به خاطر مردم هر دو کشور ‫لطفا دست رد به سینه‌ی ما نزنین]
‫پادشاه جدید بیان‌تانگ از ‫ما سرباز و آذوقه میخواد؟
‫بیان‌تانگ و یان بزرگ ‫ماه‌هاست که با هم تو جنگن
‫اگه الان حاضر بشین ‫دست کمک دراز کنین
‫حتما میتونیم ارتش عقاب سیاه ‫یان بزرگ رو یه‌باره شکست بدیم
‫بیان‌تانگ
‫همیشه خیلی ثروتمندتر از ما بوده
‫و حتی خیلی بیشتر از یان بزرگ
‫با اینکه این دفعه غافلگیر شدین
‫اما با یه کم جابه‌جایی نیروها ‫هنوز هم ممکنه برنده بشین
‫نبرد گذرگاه می‌لین
‫هزینه‌ی سنگینی برامون داشت
‫کل ارتش ما از اون موقع ‫تا حالا داره تجدید قوا میکنه
‫اگه الان بدون فکر ‫واسه کمک نیرو بفرستم
‫میترسم فقط نتیجه‌ی عکس بده
‫دو کشور ما مثل لب و دندون میمونن ‫هیچ‌کدوم بدون اون یکی زنده نمیمونه
‫اگه ارتش عقاب سیاه ‫از گذرگاه لونگ‌یین رد بشه
‫و از کنار رودخونه‌ی ‫سرخ به سمت جنوب بتازه
‫تانگ‌جینگ از دست میره ‫و بیان‌تانگ سقوط میکنه
‫وقتی ارتش عقاب سیاه ‫به جن‌هوانگ‌چنگ برسه
‫چیزی که از دست میدین...
‫رگ حیات امپراتوریه
‫تو کی هستی؟
‫چطوری مثل کف دستت به ‫موقعیت جغرافیایی کشور ما واقفی؟
‫من فرستاده‌ی بیان‌تانگ هستم
‫فرستاده؟
‫منو یاد یه رفیق میندازی
‫یه زمانی کنارش توی ‫میدون جنگ میجنگیدم
‫اما اون زودتر از من رفت
‫هیچ‌وقت باور نکردم
‫که اون همون‌جور ‫آدمی بود که بقیه میگفتن
‫از اونجایی که خودش ‫انتخاب کرد زودتر بره
‫حتما معنیش اینه که یه ‫چیز مهم‌تر پیدا کرده بود
‫عالیجناب
‫بهتره بذارین بره
‫من ۵۰ هزار دان غله‌ی مازاد دارم
‫که توی این اوضاع اضطراری ‫کارتون رو راه میندازه
‫در مورد فرستادن نیرو
‫اول باید اجازه‌ی ‫اعلیحضرت رو بگیرم
‫هنوز نمیتونم جواب ‫قطعی بهتون بدم
‫ممنونم ازتون، عالیجناب
‫-اعلیحضرت ‫-اعلیحضرت
‫چو
‫خیلی زیبا شدی
‫راست میگی؟
‫آره
‫خیلی وقت بود که تو رو ‫این‌طوری تصور میکردم
‫چو
‫وقتی برگردیم به یان بزرگ
‫هر روز خودم برات سرخاب میزنم
‫و میبرمت تا تغییر فصل‌ها ‫رو توی دشت تماشا کنی
‫باشه؟
‫چرا صبر کنیم تا ‫برگردیم یان بزرگ؟
‫چرا همین الان منو نمیبری ‫بیرون تا یه کم آب‌وهوا عوض کنم؟
‫الان دیگه باید خیالت ‫راحت شده باشه
‫چو
‫تک‌تک سربازای ارتش عقاب سیاه من
‫از بهترین‌های روزگارن
‫حریف شدن با یه مشت ‫سرباز ضعیف بیان‌تانگ
‫برای ما کاری نداره
‫چو
‫ما انبارهای غله‌ی ‫پر و پیمونی داریم
‫و مدام هم برامون آذوقه میرسه
‫حتی اگه مجبور بشیم کل ‫زمستون رو با بیان‌تانگ بجنگیم
‫مشکلی برامون پیش نمیاد
‫چو
‫امروز خیلی خوشحالم
‫اگه اوضاع بینمون
‫همیشه همین‌طوری میموند
‫و دیگه با هم سر جنگ نداشتیم
‫دیگه نیازی به این قفس نداشتم
‫که اینجا نگهت دارم
‫آره؟
‫قولی که بهت دادم ‫هیچ‌وقت عوض نشده
‫میخوای منو برگردونی به یان بزرگ
‫پس تکلیف همسرت چی میشه؟
‫چو
‫توی قلب من
‫فقط و فقط تو بودی
‫اگه ازش خوشت نمیاد
‫وقتی برگردیم یان بزرگ
‫میگم از قصر بره
‫هلیان لین الان دیگه فقط ‫یه همسر ساده نیست
‫پشت سر اون
‫حمایت ریش‌سفیدهای قبیله‌های ‫مختلف یان بزرگ هست
‫اگه الان ولش کنی
‫میخوای چطوری توی چشم ‫اون ریش‌سفیدها نگاه کنی؟
‫قبیله‌ی هلیان ضعیفه
‫و هلیان چوان هم ‫یه آدم بی‌عرضه‌ست
‫اگه هلیان لین رو به ‫همسری انتخاب نکرده بودم
‫چراگاه‌های قبیله‌شون
‫خیلی وقت پیش توسط ‫قبیله‌های دیگه تیکه‌وپاره شده بود
‫بگو
‫میخوای چیکار کنم؟
‫منظورتون چیه، بانو هلیان؟
‫دیروز میدونستی من ‫بیرون چادر ایستادم
‫ولی باز هم عمداً سعی کردی ‫بین من و اعلیحضرت تفرقه بندازی
‫مگه فقط نمیخواستی که کمکت کنم؟
‫بگو
‫برو به لین مو و بقیه خبر بده
‫که ۵۰ نفر از زبده‌ترین ‫سربازای ارتش شیولی رو
‫توی یه گروه جمع کنن
‫و فردا با سپیده‌ی ‫صبح با من راه بیفت
‫بله قربان
‫[کاروان غله‌ی یان بزرگ فردا از ‫جنگل بیرون گذرگاه لونگ‌یین رد میشه]
‫[این یه فرصته آدم‌هات رو بیار ‫و فورا غله‌ها رو غارت کنین]
‫هم آدم‌ها رو بگیرین ‫و هم غله‌ها رو
‫بله قربان
‫-حرکت کنین ‫-حرکت کنین
‫ارباب جوان
‫یه جای کار این غله‌ها میلنگه
‫همه‌ش شنه
‫امروز وقتی واسه ملکه غذا بردم
‫مچش رو در حالی گرفتم ‫که داشت با این سنجاق‌سر
‫سعی میکرد قفل ‫قفس آهنی رو باز کنه
‫نه تنها به محبت ‫شما بی‌توجهی کرد
‫بلکه حتی سعی کرد منو بازی بده
‫تا واسه فرار کردن بهش کمک کنه
‫حالا که ازت میخواد کمکش کنی
‫چرا...
‫کمکش نمیکنی؟
‫ای وای، تله‌ست
‫عقب‌نشینی کنین
‫ارباب جوان
‫من با چند نفر میرم تا ‫حواسشون رو پرت کنم
‫باشه، برو
‫ایست
‫از این طرف
‫برین دنبالشون
‫زود باشین
‫پایین اینجا پرتگاهه
‫اگه از اینجا بیفتی، یا ‫میمیری یا ناقص میشی
‫بیاین بریم
‫برین
‫چند روزه که با ارتش ‫بیان‌تانگ توی بن‌بست هستیم
‫و اونا پشت دیوارهای ‫خودشون مخفی شدن
‫حالا
‫ژنرال چو چیائو از ‫ارتش شیولی بیان‌تانگ
‫توی اردوگاه من توی ‫یان بزرگ زندانی شده
‫و بدنه‌ی اصلی ارتش شیولی ‫هم امروز توی کمین افتادن
‫گذرگاه لونگ‌یین الان ‫بدون فرمانده‌ست
‫ما امشب حرکت میکنیم
‫از این فرصت استفاده میکنیم
‫و گذرگاه لونگ‌یین رو ‫یه‌باره تصرف میکنیم
‫بله اعلیحضرت
‫ایست
‫اعلیحضرت
‫الان دیگه هوا کاملا روشنه
‫دیده‌بان‌ها گزارش دادن
‫که دروازه‌های گذرگاه ‫لونگ‌یین هنوز محکم بسته‌ست
‫و هیچ خبری هم اونجا نیست
‫طبق منطق، نگهبان‌های بیان‌تانگ
‫باید تا الان میفهمیدن که ‫ما به حرکت دراومدیم
‫یه کم نگرانم...
‫دستور منو ابلاغ کنین
‫کل ارتش با سرعت از ‫توی دره پیشروی کنن
‫و مستقیماً به گذرگاه حمله کنن
‫چشم اعلیحضرت
‫پیش به جلو
‫زود باشین
‫اعلیحضرت
‫مسیر روبرو خیلی خطرناکه
‫اجازه بدین اول من برم...
‫کمین کردن
‫آتیش
‫جوگه یوئه
‫این نامه جعلیه
‫رمز مخصوص قصر چینگ‌شان روش نیست
‫این فانوس از سمت اردوگاه ‫نظامی یان بزرگ اومده
‫فقط ژنرال چو
‫روش پیام دادن ما توی ‫قصر چینگ‌شان رو بلده
‫پس چرا باید
‫واسه ما پیام دروغ بفرسته؟
‫به لین مو خبر بده
‫تا زبده‌های ارتش ‫شیولی رو جمع کنه
‫و همین امشب فورا راه بیفتن
‫بله قربان
‫صبر کن
‫و به هه شیائو بگو
‫که فورا راه بیفته
‫و بره به ۵۰ لی ‫بیرون گذرگاه لونگ‌یین
‫تا با نیروهای کمکی ‫جائو چه ملاقات کنه
‫ژنرال چو؟
‫یکی بیاد اینجا
‫-بانوی من ‫-بانوی من
‫در رو باز کنین
‫مراقب باشین
‫زود بگیرینش نذارین فرار کنه
‫بگیرینش
‫نذارین فرار کنه
‫ایست
‫کمک آتیش
‫زود باشین برین دنبالش
‫برگردین و آتیش رو خاموش کنین
‫انبار غله آتیش گرفته
‫آب بیارین
‫بجنبین
‫اعلیحضرت
‫♪ گل‌ها میریزن توی آستینام ♪
‫♪ اونا که غمم رو نمیفهمن ♪
‫♪ با یه تنگ نوشیدنی ♪
‫♪ دلتنگیم شعله‌ور میشه ♪
‫♪ دارم از پا درمیام ♪
‫♪ بارون آروم میخوره ‫به شیشه‌ی پنجره ♪
‫♪ از خواب که بیدار میشم ‫دیگه نمیدونم چه سالیه ♪
‫♪ عشقم هنوز سر جاشه ♪
‫♪ اما تو دیگه رفتی ♪
‫♪ چیزی که تو زندگی دنبالشم ♪
‫♪ فقط اینه که یه بار دیگه ‫به پشت سرت نگاه کنی ♪
‫♪ با عطری که هنوز حس میشه ♪
‫♪ توی این دست‌های لرزون ♪
‫♪ دلتنگی من هنوز زنده‌ست ♪
‫جوگه یوئه ‫بازم ازت باختم
‫همیشه‌ی خدا از من میبازی ‫چرا هیچ‌وقت از ‫دستم عصبانی نمیشی؟
‫♪ از آسمون پهناور میپرسم ♪
‫♪ باد آرومه، اما ‫دلتنگی من سنگینه ♪
‫دستت رو بکش
‫♪ یا اینکه دچار سوءتفاهم نشیم؟ ♪
چون... ‫تو تنها دوستمی ‫ما هیچ‌وقت خدا ‫روبروی هم نمیایستیم
‫اعلیحضرت
‫بیاین عقب‌نشینی کنیم
‫اگه نجنبیم دیگه خیلی دیر میشه
‫دستور منو ابلاغ کنین:
‫کل ارتش از همون ‫راهی که اومدن برگردن
‫اعلیحضرت دستور دادن
‫که کل ارتش از همون راهی ‫که اومدن عقب‌نشینی کنن
‫اعلیحضرت
‫لی چی ارتش بیان‌تانگ رو آورده ‫تا راه برگشت رو از پشت ببنده
‫اردوگاه اصلی‌مون رو هم آتیش زدن
‫نمیتونیم برگردیم
‫اعلیحضرت
‫اجازه بدین باقی‌مونده‌ی ارتش ‫عقاب سیاه جلوی جوگه یوئه رو بگیرن
‫و شما هم فورا از راه ‫رونگ‌گوان عقب‌نشینی کنین
‫و برگردین به یان بزرگ
‫نه
‫نمیتونم ارتش عقاب ‫سیاه رو تنها بذارم
‫من اونا رو به اینجا آوردم
‫تا وقتی زنده باشیم
‫فرصت واسه جنگیدن دوباره هست
‫اگه اتفاقی برای شما بیفته
‫یان بزرگ دیگه هیچ ‫شانسی واسه پا گرفتن نداره
‫لطفا همین الان برگردین ‫به یان بزرگ، اعلیحضرت
‫بیاین از راه رونگ‌گوان ‫عقب‌نشینی کنیم
‫بچه‌ها
‫دنبالم بیاین تا پشت ‫جبهه رو پوشش بدیم
‫برین
‫ارباب
‫یان شون برنگشت
‫با یه گروه کوچیک از ‫آدم‌هاش به سمت دره فرار کرد
‫نیروهای لی چی راه ‫پشت سرش رو بستن
‫اون توی اون تله نمیفته
‫تنها راهش اینه ‫که به سیم آخر بزنه
‫و از راه رونگ‌گوان بره
‫راه رونگ‌گوان؟
‫مگه اونجا یه مسیر متروکه نیست؟
‫پر از مرداب و دریاچه‌ست
‫یه قدم اشتباه برداری، میمیری
‫موقعیت جغرافیایی راه ‫رونگ‌گوان خیلی خطرناکه
‫نه تنها فرار کردن ‫از اونجا خطرناکه
‫بلکه تعقیب کردنشون ‫هم خیلی سخت میشه
‫با شناختی که از یان شون دارم
‫قطعا این ریسک بزرگ ‫رو به جون میخره
‫ارباب جوان
‫نباید بذاریم فرار کنن
‫بیاین همین الان تعقیبشون کنیم
‫اعلیحضرت، شما اول برین
‫من پشت سرتون رو پوشش میدم
‫من میرم جلوی یان شون رو بگیرم
‫شماها پخش بشین
‫بکشینشون
‫چو
‫حالا که کار به اینجا کشیده
‫مردن به دست تو ‫واسم هیچ حسرتی نداره
‫اگه میخوای منو بکشی
‫بیا و انجامش بده
‫[یان شی‌چنگ]
‫چطوری...
‫اینا چطوری دست توئه؟
‫بعد از اون اتفاقی که ‫توی سکوی جیویو افتاد
‫از جائو سونگ خواستم ‫تا کمکم کنه دونه‌دونه اونا رو ‫از روی جنازه‌هاشون جمع کنم
‫اولش فکر میکردم
‫که یه روزی ‫من و تو با هم ‫انتقامشون رو میگیریم
‫وقتی با اتفاقاتی که توی ‫سکوی جیویو افتاد کنار اومدی
‫اونا رو بهت برمیگردونم ‫اما الان
‫شاید دیگه هیچ‌وقت ‫اون فرصت پیش نیاد
‫یان شون ‫به فکر خونواده‌ت باش
‫به فکر پدرت باش، اون کل عمرش به مردم ‫و کشورش وفادار بود. الان مردم یان بزرگ دارن ‫با بدبختی زندگی میکنن. این همون یان بزرگیه که ‫میخواستی اون ببینه؟
‫میخوای تا ابد با نفرت زندگی کنی؟ ‫دو تا انتخاب میذارم جلوی پات
‫‫یا همین امروز اینجا تا پای مرگ با هم میجنگیم ‫و فقط یکی از ما زنده از اینجا میره بیرون ‫یا اینکه...
تا ۱۰ سال آینده ‫حق نداری پات رو ‫توی بیان‌تانگ بذاری
‫♪ یه جفت بال لجباز ♪
‫♪ واسه پریدن به دنیا اومدن ♪
‫تا ۱۰ سال آینده
‫یان بزرگ دیگه
‫پاش رو توی بیان‌تانگ نمیذاره
‫اعلیحضرت
‫یان شون...
‫چقدر دلم میخواست
‫اوضاع واسه ما یه ‫جور دیگه تموم میشد
‫اعلیحضرت
‫الان دیگه وقتش رسیده
‫باید فورا دست‌به‌کار بشیم
‫اون مقام مجرم، سون ‫دی، مهر نظامی رو دزدیده
‫این خیانت محضه‌
‫فورا بازداشتش کنین
‫مادر
‫حتماً
‫بهم افتخار میکنی
‫چرا نذاشتی اون بره؟
‫لی سه
‫از همون روزی که به دنیا ‫اومد، لایق ردای پادشاهی نبود