‫اینم از این.
‫نه، گاوها، نکنید!
‫برید عقب، برید عقب!
‫حالیتون میشه؟
‫برید عقب.
‫من تنهام.
‫صبح بخیر، خوک‌ها.
‫نکن!
‫می‌خوام شفاف‌سازی کنم
‫که واقعاً برای کیلب خوشحالم.
‫من سوسیالیست نیستم.
‫دلم می‌خواد موفق بشه و پول دربیاره،
‫می‌خوام یه روز بتونه مزرعه خودش رو بخره.
‫ولی...
‫یه مقدار من رو تو دردسر انداخته.
‫شب بخیر، کاونتری!
‫لطفاً یه کف زراعتی مرتب
‫به افتخار کشاورز تور بزنید.
‫از چیپینگ نورتون،
‫کیلب کوپر!
‫تمومش کن، نه! ولم کن.
‫به مزرعه کلارکسون خوش برگشتید،
‫اوضاع اینجا یه مقدار زیر و رو شده.
‫چطوری، رفیق؟ خوبی؟
‫- اینجا رو ببینید. ‫- اینم از این. خوشحال شدم.
‫کیلب تبدیل به یه سلبریتی شده.
‫اونجا رو نگاه کنید.
‫و من در سرمای زمستون گیر کردم.
‫بیرون، تو مزرعه...
‫تنهایی دارم
‫همه کارها رو انجام میدم.
‫«قسمت ۲۵: کار تک‌نفره»
‫یالا، صبحتون بخیر. وقتی من بیدار شدم ‫یعنی بقیه هم می‌تونن.
‫بیاید.
‫آره، می‌دونم بارون میاد. بیا بیرون.
‫خواهش می‌کنم بیا دیگه. ‫تو رو خدا. هم سرده هم بارون میاد.
‫بدو!
‫بیا بیرون!
‫میگن یه مرد تنها
‫باید بتونه از پس
‫یه مزرعه چهارصد و بیست هکتاری بربیاد، ‫احتمالاً راست میگن،
‫به شرط اینکه اون مرد شایسته و کاری باشه.
‫اگه مزرعه‌ش قابل کشت باشه هم حق دارن.
‫ولی مزرعه ما ترکیبیه. ‫من کلی محصول دارم.
‫با خوک،
‫و گاو،
‫و گوسفند،
‫و بز،
‫و مرغ.
‫تخم‌مرغ.
‫خوبه.
‫آره، دارم دستشوییشون رو جمع می‌کنم.
‫این چیه؟
‫دو و نیم تُن غذای پرنده‌های وحشی.
‫چرا... چرا...
‫چارلی ایرلند هستم.
‫متاسفانه الان نمی‌تونم باهاتون ‫صحبت کنم، بعداً تماس می‌گیرم.
‫بفرما، بزها.
‫عه، عه، عه!
‫نه، گندش بزنه! یکیشون در رفت!
‫دوتاشون در رفتن.
‫عجبا.
‫برو عقب، وگرنه تبدیلت می‌کنم به ‫غذای رستوران هندی.
‫اه، اه، اه!
‫و متاسفانه لیسا هم نبود که کمکم کنه
‫چون تو آسکفوردشیر مشغول یکی از ‫پروژه‌های مربوط به زنان بود،
‫و داشت یاد می‌گرفت چطوری عطر درست کنه.
‫اول نت‌های اولیه رو داریم،
‫مثل پرتقال، ترنج، لیمو.
‫و نت وسطی میشه گل رز، یاسمن، و اسطوخودوس.
‫بعد می‌رسیم به نعنای هندی، و...
‫مشک، که بوی عمیق‌تری داره...
‫یالا، خوک‌ها!
‫ای وای! وای خدا، نه!
‫لعنتی. گندش بزنه.
‫لعنتی.
‫گندش بزنه.
‫وای خدا.
‫♪ من هشت هکتار زمین دارم ♪
‫♪ تو هم هجده هکتار ♪
‫♪ منم یه کمباین جدید خریدم ♪
‫♪ و سوییچش رو بهت میدم ♪
‫♪ یالا، بیاید با همدیگه همکاری کنیم ♪
‫♪ من هشت هکتار زمین دارم ♪ ‫♪ تو هجده هکتار... ♪
‫نه.
‫لعنتی.
‫اینم از ماموریت من،
‫جمع کردن یونجه‌های خیس کیلب.
‫بیا بالا.
‫اوه، لعنتی...
‫نه!
‫مرده شورت رو ببره.
‫لعنتی.
‫سلام، چارلی.
‫آره. خواستم بدونم چرا برامون پنج کیسه ‫غذای پرنده وحشی فرستادن.
‫اه! ام...
‫باید تحت طرح نظارت روستا
‫یه مقدار غذای تکمیلی هم بهشون بدیم.
‫- پس... ‫- چی؟ به پرنده‌ها غذا بدیم؟
‫آره.
‫کجا بذارمش که پرنده‌ها غذا بخورن؟
‫الو؟
‫- الو، می‌شنوی؟ ‫- بله؟
‫نمی‌شنوم...
‫تا آخر روز باید خرابکاری گاوها رو تمیز کنم،
‫و یه کم که گذشت،
‫باید برم بقیه تخم‌مرغ‌ها رو جمع کنم.
‫و به بزها غذا بدم، ‫و دوباره به خوک‌ها غذا بدم.
‫و بعدش...
‫حدس بزنید قراره چیکار کنم.
‫به خوک‌ها غذا میدم، به بزها غذا میدم، ‫تخم‌مرغ‌ها رو جمع می‌کنم.
‫و علاوه بر رسیدگی به حیوانات،
‫داریم می‌رسیم به اون وقت سال
‫که باید به فکر کشت محصولات باشم.
‫- این گندم زمستونیه. ‫- آره.
‫- گندم دوروم جای کار داره. ‫- آره.
‫- جوی بهاری جای کار داره. ‫- جوی بهاری.
‫و فقط گندم و جو نبودن که نیاز به رسیدگی داشتن،
‫چون دولت طرح‌های هیجان‌انگیز ‫جدیدی رو اعلام کرده بود
‫که قرار بود جای کمک هزینه قبلی اتحادیه اروپا رو بگیره.
‫و همونطور که چارلی توضیح داد،
‫یعنی باید محصولات جدیدی بکارم
‫که اسامیشون اینقدر عجیبه حتی ‫نمیشه به زبون آورد.
‫این،
‫که زمین دور مغازه‌ست...
‫آره.
‫اسمش هربال لی سم‌۳ـه.
‫- اسمش شبیه اسم موشکه. ‫- درسته.
‫زمین گیاهی مصنوعی چیه؟
‫- زمین گیاهی مصنوعی یه جی‌اس‌۴ـه. ‫- چی؟
‫زمین گیاهی مصنوعی جی‌اس‌۴ـه.
‫- انگیزه کشاورزی پایدار. ‫- اون که اس‌اف‌آیه.
‫- آره. ‫- که شامل جی‌اس‌۴ میشه.
‫شامل... نه. اون...
‫اس‌اف‌آی برای زمین گیاهی مصنوعی ‫قانون سم‌۳ داره،
‫ولی نظارت روستایی که یه طرح ‫دیگه‌ست...
‫- میشه سی‌اس‌اس اچ‌تی. ‫- آره، یه رتبه بالاتر،
‫شامل اینجا میشه.
‫پس... من دارم چیزی می‌کارم...
‫که سم‌۳ـه، ولی در عین حال جی‌اس۴ هم هست.
‫و زمین گیاهی مصنوعیه.
‫زمین گیاهی مصنوعیه.
‫وزارت محیط زیست، غذا و امور روستایی ‫چندتا جلسه گذاشته که به همچین چیزی برسه؟
‫خلاصه‌ش اینه که تا وقتی غذا پرورش ندم
‫دولت بهم پول میده،
‫فقط باید چیزهایی بکارم که خاک رو ‫سالم‌تر می‌کنه.
‫زمین گیاهی ترکیبی از سه نوع گیاهه.
‫علف، گیاه و بنشن.
‫نکته اینه که همه‌شون در اعماق ‫متفاوتی کاشته میشن.
‫واسه همین خاک متفاوتی رو به وجود میارن.
‫- این کار برای بهبود خاکه، به خاطر همین اسمش سمه. ‫- خاک رو بهبود می‌بخشه.
‫آره. روی خاک سرمایه‌گذاری می‌کنه،
‫چند سال از چرخش کاشت بیرون میاردش...
‫- آره. ‫- بعد می‌تونی توش گله بچرونی.
‫می‌خواستم بگم، می‌تونیم گوسفندها ‫و گاوها رو ببریم اونجا؟
‫- آره. ‫- پس غذای مجانی گیرشون میاد.
‫- آره. ‫- و دولت ضمانت می‌کنه
‫- که برای هر هکتار صد و شصت پوند به ما بده. ‫- درسته.
‫خبرهای خوبمون به اینجا ختم نشدن،
‫چون دولت قرار بود بیشتر بهم پول بده که
‫به دشت گل‌های وحشیم رسیدگی کنم.
‫قرار بود صد پوند بدن.
‫تقریباً. کمتر از صد پوند در ازای هر هکتار، و الان،
‫دویست و چهل پوند در ازای هر هکتار ‫بهت میدن.
‫عجب!
‫بابت ارزش محیط‌زیستیشون قراره ‫بیشتر بهت پول بدن.
‫کلی عدد و آمار از کمبود و کاهش
‫دشت گل‌های وحشی دستشونه.
‫هشتاد درصد کم شدن؟
‫در صد سال گذشته، هفتاد درصد از ‫گل‌های وحشی بریتانیا...
‫نود و نه درصدش.
‫ولی اونموقع وسط دوتا جنگ ‫درست و حسابی بودیم،
‫که...
‫«جنگ با کره یه جنگ درست و حسابی نبود.
‫جنگ با آرژانتین هم همینطور.
‫هر وقت آلمان اومد وسط یعنی یه ‫جنگ واقعی شروع شده.»
‫ام...
‫منظورم این نبود.
‫راستش به نظرم خبر خیلی خوبیه،
‫چون ریسک و خطر کشاورزی رو کم می‌کنه.
‫هوا هر جور که باشه،
‫یا جنگ هم بشه فرقی به حال ما نمی‌کنه.
‫ما می‌دونیم چقدر قراره دربیاریم، ‫که عالیه.
‫ولی مسئله از این قراره،
‫چون کیلب فکر کنم الان یورکه،
‫- رفته تور... ‫- اوهوم.
‫خودم باید بذر بپاشم.
‫- آره، باید بشینی پشت ماشین بذرکار. ‫- خودم باید بذرپاشی کنم.
‫بنابراین، صبح روز بعد...
‫درسته...
‫بعد از اینکه تو تاریکی بیدار شدم غذای ‫حیوانات رو بدم...
‫بفرما، گاو.
‫واگن رو پر از
‫بذر زمین گیاهی مصنوعیِ جی‌اس‌۴ سم‌۳ کردم
‫و راه افتادم.
‫خوشحالم دوباره نشستم پشت فرمون تراکتور.
‫ولی حس می‌کنم شبیه خلبانی هستم که
‫قراره اولین پرواز تک نفره‌ش رو انجام بده.
‫موتورش به مشکل خورده،
‫با برج مراقبت تماس می‌گیره، ‫و همیشه یه مربی هست که
‫بتونه باهاش صحبت کنه.
‫من امروز مربی برج مراقبتم همراهم نیست.
‫خودم تنهام.
‫ولی نکته مثبتش این بود
‫که دیگه نیاز نبود با بزرگترین مشکل ‫تراکتور سواریم سر و کله بزنم،
‫یعنی اون چنگک نشانه‌گذار لعنتی.
‫نمی‌دونم باید چیکار کنم.
‫هیچی نمی‌بینم.
‫چون یه ابتکار جدید به خرج دادم.
‫خیلی ازش راضیم.
‫رنگ بر پایه آبه، آسیبی به زمین نمیزنه.
‫با آرد غلیظش می‌کنم.
‫گوردون رمزی به این میگه هم نخورده.
‫باهاش موافقم، ولی...
‫بزن بریم.
‫ببینید. ببینید!
‫همین الانش هم داره میاد بیرون.
‫می‌بینید چطوری طبق برنامه‌ریزی خودم ‫یواش داره میاد بیرون؟
‫رنگ می‌ریزه روی قلم.
‫قلم رنگ رو روی لاستیک پخش می‌کنه،
‫بعد یه ردی روی زمین می‌اندازه که
‫تو زمین دنبالش می‌کنم.
‫قرار نیست بذرپاشی کنم. ‫می‌خوام ببینم جواب میده یا نه.
‫خیلی خب.
‫بزن بریم.
‫وای خدا! ‫بالاخره یه کار درست و حسابی انجام دادم!
‫دارم رد می‌اندازم،
‫ردی که دیده میشه.
‫آره، آره، آره.
‫هر کشاورز، می‌خواستم بگم فقط تو بریتانیا، ‫ولی کل کشاورزهای دنیا
‫یه نگاه به این می‌اندازن و میگن،
‫«منم باید تو مزرعه‌م ازش استفاده کنم.»
‫من جترو تول جدید هستم،
‫منظورم اون عضو جترو تول نیست
‫که روی یه پا می‌مونه و فلوت میزنه،
‫اون ایان اندرسونه، ‫اون یکی جترو تول رو میگم،
‫که در قرن هجده انقلابی در صنعت کشاورزی ‫بریتانیا ایجاد کرد.
‫الان اون آدم منم.
‫جترو تول قرن بیست و یک.
‫الان همون علامت کشاورزی سنتی ‫رو می‌ذارم...
‫لعنتی.
‫که از اون طرف، برای دور برگشت...
‫می‌بینید چقدر به درد نخوره دیگه. حاضرید؟
‫خط سفیدم چی شد؟
‫نه.
‫کدوم گوری رفت؟
‫کجا...
‫دیدم زمین سفید شد، الان دیگه نیستش.
‫اوه، اوناها! ‫دیدمش،
‫همونجایی که شروعش کردم.
‫حدوداً سی و هفت متر اومد جلو،
‫بعد ناپدید شد.
‫و برای اینکه نمک به زخمم بپاشه،
‫چنگک فلزی لعنتی همین امروز ‫رو انتخاب کرد
‫که شروع کنه به کار کردن.
‫لعنتی.
‫همونطور که می‌بینید خیلی اعصاب خرد کنه. ‫ببینید.
‫تیغه فلزی رد خیلی واضحی انداخته.
‫اوه، لعنتی. چیکار داره می‌کنه؟
‫چرا بوق میزنه؟ وای خدا.
‫فیوز پرید.
‫متاسفانه تراکتور داره آلزایمر می‌گیره.
‫کجا... فیوز پرید.
‫چون فیوز پریده، نمی‌تونم پره‌ها رو ‫بکشم داخل.
‫ولی نمی‌تونم وقتی پره‌ها بیرونن ‫برگردم مزرعه،
‫چون نه می‌تونم از دروازه رد بشم یا ‫برم تو جاده.
‫اینجور مواقع معمولاً به کیلب زنگ میزنم
‫و میگم فیوز برداره بیاره.
‫کیلب اینجا نیست.
‫لعنتی.
‫فیوز جدید.
‫الان بذارمش تو... ‫نه، وایسا، وایسا. ای خدا...
‫تیغه قدیمی که باید بذارم سر جاش ‫تو مزرعه‌ست.
‫باید فیوز رو وصل کنم، دسته‌ها رو بکشم داخل، ‫برگردم مزرعه.
‫این رو بردارم، قبلیه رو نصب کنم.
‫ساعت یک و بیست دقیقه‌ست.
‫مشخص شد من جترو تول نیستم.
‫یه احمق بیچاره‌م.
‫یالا! خوبه...
‫وقتی ابتکار جدیدم رو حذف کردم...
‫اینم از این.
‫خودم رو خاکی کردم که بذرپاش رو ‫اندازه بگیرم...
‫چهارده، سیزده، دوازده...
‫و برگردم مزرعه، ساعت چهار شده بود.
‫دارم بذرپاشی می‌کنم.
‫بذرپاشی تنها.
‫نه، باید عینک بزنم که سرعت رو ببینم.
‫همه‌ش یازده کیلومتر بر ساعته که.
‫اوه، اون رو درنیاوردم بیرون. لعنتی!
‫یادم رفت. لعنتی.
‫یادم رفت نشانه‌گذار رو بیارم بیرون.
‫اوه، داره بوق میزنه. چرا؟
‫و نشانه‌گذارم رو نیاوردم بیرون.
‫باید پیاده بشم؟ ای وای...
‫بعد... اوه، دارم میرم عقب. وایسا.
‫باید... «نشانه‌گذار؟»
‫نه، این یکی نیست!
‫اوه، دست بردار!
‫درسته، اومد بیرون، خوبه.
‫سومین دنده.
‫فکر کنم حله.
‫اوه، الان...
‫لعنتی، یادم رفت بذرپاش رو بیارم پایین!
‫نمیره پایین‌تر.
‫آره، برو پایین.
‫اینم از این، دارم بذرپاشی می‌کنم.
‫نه.
‫ام...
‫چیه؟
‫گیر کردم.
‫اه، مشکل اینجاست.
‫جعبه سفید اومده پایین.
‫ای خدا...
‫آره، ببرش بالا.
‫درسته، الان بذرپاشی می‌کنم. ‫الان دارم بذرپاشی می‌کنم.
‫لعنتی، فن کار نمی‌کنه.
‫لعنتی.
‫ای خدا، باید فکر همه جاش رو بکنم!
‫چارلی میگه دولت ماهواره فرستاده
‫که مطمئن بشه کارم رو درست انجام دادم.
‫خب، ماهواره دولت یه نگاه به این ‫زمین می‌اندازه
‫و میگه، «صد در صد مواد زده بوده.»
‫تا تاریکی زمستون همه جا رو بگیره، ‫زیاد وقت نکردم بذرپاشی کنم.
‫بعد، تراکتور قدیمی... دوباره خراب شد.
‫نور داشبوردم چی شد؟ ‫نه. این نیست.
‫الان نور داشبورد هم ندارم.
‫اینم از مشکل جدیدم، عالیه.
‫کاملاً دارم حدسی کار می‌کنم.
‫نمی‌تونم نشانه‌گذار رو ببینم.
‫نمی‌دونم سرعتم چقدره
‫و رو کدوم دنده‌م.
‫درسته...
‫مسئله بعدی اینه که چقدر بذر برام ‫مونده، چون...
‫قرار بود یه کیسه در ازای هر هکتار باشه ‫یا هر جریب؟
‫اوه، نمی‌دونم. نمی‌دونم، حدسی کار می‌کنم.
‫یعنی نمی‌دونستم واگنم خالی شده بود
‫و بدون اینکه بذری در کار باشه، ‫داشتم زمین رو بالا پایین می‌کردم.
‫و وقتی فهمیدم و داشتم دوباره پُرش می‌کردم،
‫آقای خنده‌رو از راه رسید.
‫سلام.
‫چه خبر؟
‫راستش داره بهم سخت می‌گذره.
‫- سخت؟ ‫- سخت.
‫فیوز تراکتور یه سره می‌پره.
‫و نمی‌دونم چطوری...
‫نمی‌دونم کِی... هیچی نمی‌دونم.
‫بعد فکر کردم فیوز که پریده،
‫لیسا لندنه،
‫کیلب معلوم نیست کدوم گوریه،
‫داره ساعت شش میشه،
‫و از صبح تا الان...
‫فقط یک دهم زمین رو بذرپاشی کردم؟
‫اونم بعد از چهار سال کشاورزی؟
‫آره، ولی سختگیرانه نگاه کنیم کلاً چهار بار ‫بذرپاشی کردیم.
‫من کلاً چهار بار بیشتر بذرپاشی نکردم.
‫منظورم این نبود.
‫ولی تنها موندن خیلی آسیب پذیرت می‌کنه. ‫تنهایی...
‫دارم فکر می‌کنم وقتی کیلب نیست، ‫به کمک نیاز دارم.
‫منطقیه...
‫- مخصوصاً... ‫- من بیشتر نگرانِ...
‫محصولات سودمند و جو هستم.
‫حالا این تراکتور رو خراب می‌کنم،
‫- اینش مهم نیست. ‫- به اندازه بقیه مهم نیست. آره.
‫- ولی اگه جو رو خراب کنم... ‫- خب؟
‫برات ممکنه
‫که بری...
‫- برم؟ ‫- بری.
‫و ببینی کسی حاضره کمکم کنه یا نه؟
‫چون دارم جون میدم.
‫چندتا نمایندگی هستن که می‌تونیم ‫ازشون کارگر موقت بگیریم.
‫- زیاد پیش میاد. ‫- عالیه.
‫- خیلی خب. ‫- حله؟
‫- خیلی خب، بعداً می‌بینمت. ‫- خداحافظ.
‫چند روز بعد خبر خوبی شنیدم،
‫چون چارلی زنگ زد و گفت جایگزین کیلب
‫وقت نهار می‌رسه.
‫سنسا؟
‫رفته بودی مدرسه؟ ‫یاد گرفتی چطوری یه سگ خوب باشی!
‫یک ماه فرستادیمش آموزش ببینه.
‫از این رو به اون رو شده.
‫یک ماه رفت مدرسه و درست شد.
‫سنسا!
‫پشت سر من راه بیا.
‫پشت سر من راه بیا، سنسا. پشت سر من راه بیا.
‫پشت سر من راه بیا.
‫نه، سنسا.
‫تو دیگه الان آموزش دیدی، اذیت نکن.
‫پشت سر من راه بیا، سنسا...
‫سنسا!
‫پشت سر من راه بیا. نه!
‫سنسا، پشت سر من راه بیا.
‫من تسلیم میشم.
‫بعدش که به حیوانات غذا دادم،
‫بذرپاشی جی‌اس۴ رو تموم کردم
‫و رفتم دفتر که با کاغذبازی‌های روزانه ‫دولتی سر و کله بزنم،
‫یاور جدیدم از راه رسید،
‫یه کشاورز جدید به اسم هریت.
‫سلام.
‫- سلام، جرمی. چطوری؟ بشین. ‫- خوبم. شما خوبی؟
‫- ممنون. ‫- اوه، عالیه.
‫سفر خوبی داشتی؟
‫خب، بگی نگی.
‫ولی جاده‌های عوارضی و آزادراه‌ها رو ‫از برنامه مسیریابم حذف کردم
‫و از جاده‌های فرعی اومدم.
‫- اهل کجایی؟ ‫- داربی‌شر.
‫- پر زمین‌های صافه. ‫- اونقدرا هم صاف نیستن.
‫صافه. قهوه می‌خوری؟
‫نه، ممنون. قهوه دوست ندارم. ‫چای دارین؟
‫نه.
‫- پس چیزی نمی‌خورم. ‫- راستش اصلاً چای ندارم.
‫شرمنده‌م.
‫نه، خوبه دیگه...
‫- پس اومدی کمکم کنی. ‫- آره.
‫- چارلی میگه خودت اهل یه مزرعه‌ای. ‫- آره.
‫مزرعه مامان و باباته؟
‫قبلاً واسه بابابزرگم بوده، الان ‫واسه بابامه.
‫عالیه. بذار برات توضیح بدم. ‫مزرعه کلارکسون رو دیدی؟
‫آره.
‫- آره... دیدی؟ ‫- نه.
‫خب، چیز... تو یوتیوب اون بخش‌های کوتاهی ‫که می‌ذارن،
‫از بخش‌های خنده‌دارش رو دیدم.
‫- آره. ‫- اونا رو دیدم.
‫بخش‌های کوتاه...
‫- وقت ندارم کل برنامه رو ببینم. ‫- خب، بگذریم،
‫- یکی رو داریم به اسم کیلب. ‫- خب.
‫- کیلب مدیر مزرعه‌ست. ‫- خب.
‫و الان رفته بشه جولیان کلاری یا لنی هنری جدید...
‫جولیان کلاری رو می‌شناسی؟
‫- نه. ‫- لنی هنری رو چی؟
‫مرد تختیه.
‫- چی؟ ‫- مرد تختی.
‫- تخت؟ ‫- لنی هنری تخت تبلیغ می‌کنه.
‫نمی‌کنه؟
‫فکر می‌کردم... مگه تو کار هتل نیست؟
‫که روی تخت دراز می‌کشه؟
‫فکر نکنم کارش تبلیغ تخت باشه، ‫هتل رو تبلیغ می‌کنه.
‫اوه.
‫بگذریم، تور گذاشته و دو ماهی نیست.
‫- کی؟ لنی هنری؟ اوه، کیلب! ‫- نه، کیلب.
‫- کیلب غیبش زده. ‫- اوه. باشه.
‫- آره. ‫- منم گفتم، «خب، خودم از پس کارها برمیام.»
‫- خب. ‫- ولی نتونستم. خیلی برام سخته.
‫- چیش؟ ‫- همه چیش.
‫بدجور تو دردسر افتادم چون نتونستم ‫جی‌اس۴ رو
‫بذرپاشی کنم.
‫- آره. ‫- می‌دونی جی‌اس۴ چیه؟
‫- آره. ‫- بعد باید...
‫فقط... نپرس. ولی واسه بذرپاشی جو ‫به خودم اعتماد ندارم.
‫باشه.
‫- تو می‌تونی بذرپاشی کنی؟ ‫- آره.
‫بعد هریت رو بردم و دیدلی اسکوات رو ‫نشونش دادم.
‫تراکتور رو اینجا می‌ذاریم.
‫- پر بذر و کوده. ‫- آره.
‫به نظرم فرچه گاوهات به آبرسانی ‫نیاز داره. صدا میده.
‫- چی؟ ‫- فرچه گاو.
‫- می‌شنوی؟ ‫- صدای اونه؟
‫آره.
‫- میشه بهش روغن بزنی؟ ‫- آره، میزنم.
‫- ام... اونم خونه‌ی توئه. ‫- خونه‌ی من!
‫خونه متحرک، ایول!
‫- اینم از لامبورگینی بزرگ. ‫- آره.
‫چقدر... بزرگه.
‫اوه...
‫- نیست! ولی قویه. ‫- آره.
‫بذرپاشش پشتشه، من هی خرابش می‌کنم.
‫اوه، خرابش می‌کنی؟
‫- واسه همین می‌خوام تو انجامش بدی. ‫- چرا بذرپاشت رنگیه؟
‫رنگ؟ اه. داستان داره.
‫زمین هم رنگیه.
‫آره.
‫درسته، بیا بریم مزرعه رو بگردیم.
‫- اوه! پرچین رو باش! ‫- مال من نیست.
‫- این پرچین منه. ‫- آره.
‫[سمت راست: پرچین همسایه] ‫[سمت چپ: پرچین من]
‫واقعاً...
‫پنج ستاره و یک ستاره‌ست.
‫- خب اعتراف می‌کنم... ‫- اگه هتل لنی هنری بود.
‫یه مقدار شلوغه.
‫- کوتاهش نکردی؟ ‫- خوشم نمیاد،
‫چون جا باز میشه که پرنده‌ها ‫بیان توش زندگی کنن.
‫از پرچین کوتاه خوشم نمیاد، ‫شبیه ساری میشه.
‫پس اگه شاخه‌هاش رو کوتاه و نازک نکنی،
‫پرنده‌های بزرگتر میان و پرنده‌های ‫کوچیکتر رو می‌خورن،
‫ولی اگه پرچینت تمیز و مرتب و ضخیم باشه...
‫هوم؟
‫پرنده‌های بزرگ نمی‌تونن بیان تخم پرنده‌های ‫کوچیکتر رو بخورن.
‫- با این کار داری اجازه میدی... ‫- نمی‌دونستم.
‫بیا، ببینشون.
‫- ببین کجا زندگی می‌کنن. ‫- خوک‌های خوب.
‫حصار برقیت داره جرقه میزنه، ‫باتریت قراره تموم بشه.
‫- چی؟ ‫- داره جرقه میزنه، ببین.
‫- منظورت چیه؟ ‫- وقتی با علف برخورد می‌کنه،
‫یا خرابکاری،
‫جرقه میزنه و باتری رو تموم می‌کنه.
‫اوه...
‫اوه، محافظ صفحه نمایشت رو ببین. فقط...
‫بدش من.
‫بدون اینکه بگی کشاورزی، مشخصه.
‫حاضرید؟
‫- این تراکتور منه. ‫- مال توئه؟
‫آره! مدل ۶۴۹۰.
‫- با کسی قرار می‌ذاری؟ ‫- آره.
‫- پسره تو عکس نیست. ‫- نه...
‫قدم بعدی تو جنگل بود،
‫که خیلی مشتاق دیدنش بودم
‫چون چارلی هماهنگ کرده بود
‫یه سری درخت‌هاش رو ببرن.
‫آره؟ مسیر قشنگیه.
‫بذار یه نگاه بندازم. میشه برم؟ ببخشید.
‫- بفرما؟ ‫- این رو ندیده بودم.
‫لعنتی.
‫یا خدا، چقدر چوب.
‫جالبه، نه؟
‫آدم فکر می‌کنه تا حالا درخت ندیده.
‫می‌بینین چندتا درخت قطع شده؟ ‫ببینید. یک، دو، سه، چهار.
‫پنج، شش، هفت...
‫درخته دیگه!
‫هشت.
‫باید یه کاری باهاش بکنم.
‫خب، الان... این برآمدگی رو می‌بینی؟
‫- که تا اونور ادامه داره. ‫- آره.
‫این یه سنگر نوسنگیه.
‫نوسنگی چیه؟
‫- چهار هزار سال قدمت داره. ‫- اوه!
‫- وقتی مسیح کوچولو... ‫- تقریباً هم‌سن تو.
‫آره. وقتی مسیح کوچولو به دنیا اومد،
‫این دو سالی می‌شده اینجا بوده.
‫در اون حد قدیمیه.
‫لنی هنری.
‫آره. پایان درس تاریخ من.
‫- لنی هنری. ‫- برگشتیم سر بحث لنی هنری.
‫«تبلیغات لنی هنری؟»
‫روز بعدش، هریت گفت می‌خواد کاشت
‫جو رو شروع کنه.
‫- برات درستش می‌کنم. ‫- باشه.
‫یعنی باید چنگک رو وصل می‌کردم ‫به تله‌هنلدر
‫که بتونم کیسه بذر رو بردارم.
‫بیا جلو.
‫- حله؟ ‫- نه.
‫یه کم ببرش بالا. بیا جلو... واو!
‫خیلی زیاده! بیارش پایین.
‫بیا جلو.
‫یه ذره ببرش بالا! بالا...
‫یه ذره بیارش بالا،
‫یه کوچولو.
‫یه کم دیگه.
‫خب، خوبه. بیا جلو.
‫یه کم خم شو عقب.
‫- عقب؟ ‫- خم شو عقب.
‫اون مژه‌های کاشته شدش اصلاً
‫به کاری که داره انجام میده نمیان، نه؟
‫حله؟
‫آره، برو یه کیسه بردار.
‫وقتی بذر رو بار زد...
‫خوبه.
‫و بدون کثیف شدن بذرپاش رو اندازه گرفت...
‫خیلی خب، دویست و بیست.
‫آماده‌ی اولین سفرش با لامبورگینی بود.
‫- خوش بگذره. ‫- ممنون.
‫واسه بار اول تو زندگیت سوار ‫یه تراکتور واقعی شدی.
‫مزخرف نگو.
‫دنده‌ش رو عوض می‌کنم جون بگیره.
‫ورودیش شبیه مسیر هواپیماست.
‫چه گرده.
‫چه بزرگه. یه همچین مزرعه بزرگی رو ‫می‌خوای چیکار؟
‫خیلی خب.
‫بذر پاشیده شد، چهار هزارتا.
‫ایول.
‫چه روز خوبی!
‫از اینور هم فیلم می‌گیرم.
‫- سلام. ‫- خوبی، چارلی؟
‫چطور پیش میره؟
‫- خب، به نظرم کارش عالیه. ‫- خوبه.
‫- کشف فوق‌العاده‌ای داشتی. ‫- خوبه.
‫من حالیم نیست دارم به چی نگاه می‌کنم ‫که بفهمم خوب بذرپاشی کرده یا نه.
‫با هم میریم یه نگاه می‌اندازیم.
‫ایناها، خوبه.
‫- ببینش! ‫- آره.
‫- عمق خوبی داره. ‫- پس خوب بذرپاشی شده؟
‫عالیه.
‫- خدا رو شکر استخدامش کردیم. ‫- آره.
‫در ضمن، تو می‌دونی تیک‌تاک چیه؟
‫چی؟ تیک‌تاک؟ اسمش رو شنیدم.
‫- اونم... ‫- تیک‌تاکره.
‫وایسا.
‫وای خدا، همین الانش هم ویدئو گرفته.
‫تو اینجایی! ایناهاش!
‫دیدلی اسکواته، پس... ‫آره.
‫چی؟
‫من از تیک‌تاک سردرنمیارم.
‫طی چند روز بعدی،
‫هریت تیک‌تاک مثل یه اسب کار کرد.
‫خیلی خب.
‫اینقدر بدم میاد پرچین‌ها رو کوتاه نمی‌کنن، ‫چون تمیز به نظر نمیان.
‫و وقتی داشت پرچین رو کوتاه می‌کرد،
‫با یکی دیگه از اعضای خانواده ‫دیدلی اسکوات آشنا شد.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- هریت. ‫- خوشبختم، هریت.
‫همچنین.
‫گفت اگه دلش خواست یه تراکتور ‫دیگه هم میاره.
‫سرعتش خیلی بالاست. سرعتش نمیاد ‫پایین که پرچین رو کوتاه کنم.
‫نه، یه دنده بالاتر می‌خواد.
‫آره، منم گفتم کنارش و وسطش رو کوتاه کن،
‫که شاخه‌هاش باریک‌تر بشه.
‫ولی خب داره سخت‌تر میشه، نه؟
‫- آره. ‫- آره.
‫آره.
‫اوه!
‫حالا که هریت مشغول کار خودش بود،
‫و کارهایی که به فکر ما نرسیده بود...
‫چند دور دیگه بزنم محوطه تمیز میشه.
‫دیگه خیالم از
‫کارهای روزمره مزرعه راحت شده بود.
‫یعنی وقت داشتم بشینم به شلوغ شدن ‫فروشگاه محصولات کشاورزی
‫فکر کنم.
‫ممنون.
‫محبوبیتش هم داشت مردم رو اذیت می‌کرد، ‫هم شورا رو.
‫پس باید یه کاری می‌کردم که یه سری از ‫مشتری‌ها رو بپرونم.
‫نشستم فکر کردم
‫و دنبال یه راه‌حل گشتم.
‫عه.
‫[چند روز بعد]
‫و در نهایت،
‫کشف کردم.
‫چارلی رو صدا کردم و جلسه‌ای رو تشکیل دادیم
‫که با کلمه‌ای که ازش متنفر بود ‫شروع میشد.
‫یه فکر خوب دارم.
‫یه کافه می‌خرم.
‫ولی... خب... می‌خوای کافه بخری؟
‫آره.
‫- ولی... ‫- اول گوش کن.
‫نشستم فکر کردم. ‫کافه‌ی خود روستا رو نه.
‫آره.
‫چون فروشگاه محصولات خودمون ‫نزدیک روستا نیست
‫ولی با این حال کل روستا ‫ترافیک شده بود.
‫نمی‌خوام دوباره اون اتفاق تکرار بشه.
‫نمی‌خوام با روستایی‌های بیشتری ‫لج بیفتم.
‫کافه مرکز شهر؟
‫اون حال و هوای مزرعه‌ای که می‌خوام رو نداره.
‫کافه جاده اصلی.
‫- ولی... ‫- مسافرخونه.
‫چی... خب...
‫بعد محصولات دیدلی اسکوات رو برمی‌داریم...
‫- خب. ‫- و تو کافه می‌فروشیم.
‫که...
‫چطور بگم؟
‫«فکر خوبیه، جرمی. باریکلا.»
‫- تقریباً. یه نظریه دارم. ‫- بله.
‫چون به صورت فرضی، ایده خوبیه.
‫- آره. ‫- ولی واقعیت قضیه فرق داره.
‫می‌دونی از سال ۲۰۰۰ تا الان چندتا ‫کافه بسته شدن؟
‫- نه. ‫- یک سومشون.
‫بیست هزار کافه.
‫- از سال ۲۰۰۰؟ ‫- آره.
‫- یعنی... ‫- بیست هزارتا؟
‫آره.
‫یعنی سالی هزار کافه.
‫پس متوجهی چه کسب و کار سختیه دیگه.
‫تنها کافه‌هایی که اینجا تاسیس میشن ‫اونایی هستن که
‫مردم پول ندارن برن توشون چیزی سفارش بدن.
‫یه نقشه دارم، من همچین کاری نمی‌کنم. ‫غذای قیمت مناسب ارائه میدم.
‫کارکنانش قراره از کجا بیان؟ ‫استخدام کارگر مشکل جدیه.
‫آره، نیروی کار کم نیست.
‫اگه اینهمه کافه دارن بسته میشن، ‫فکر کن چند نفر بیکار شدن.
‫ولی یه اچ‌آر می‌خوای.
‫- چی هست؟ ‫- منابع انسانی.
‫من همچین چیزی ندارم.
‫برای مدیریت اونهمه کارمند بهش نیاز داری.
‫ما تو انتشاراتی روترهام منابع انسانی نداشتیم،
‫آخرین جایی که توش استخدام بودم اونجا بود.
‫پس باید... ‫«آخ، جرمی، یه مشکلی برام پیش اومده...»
‫بهشون میگم خودشون رو جمع کنن!
‫من... مگه چقدر سخت می‌تونه باشه؟
‫اگه بشینی فکر کنی، ما الان ‫کلی خوک خوب داریم.
‫آره.
‫با مرغ و تخم‌مرغ.
‫همون چیزهای همیشگی رو داریم:
‫نون، پاستا، هر چی لازمه.
‫نمی‌فهمم چرا نباید این کار رو انجام بدیم.
‫غذای تازه مزرعه‌ست، چیزیه که ‫همه می‌خوان.
‫آیا کشاورزی بریتانیایی می‌تونه
‫خودش رو با نجات کافه بریتانیایی نجات بده؟
‫اوه...
‫حالا وایسا تا کافه رو ببینی.
‫باورت نمیشه.
‫وای پسر!
‫چه بوی گندی میده!
‫خب، تکون نخور.
‫داری موهام رو کوتاه می‌کنی؟
‫ببینش!
‫میشه برگردیم سر مزرعه؟
www.Doostihaa.com