‫[سیزده ماه]
‫تخم‌مرغ همزده یا آب‌پز؟
‫- نیمرو. ‫- پس می‌خوای خودت رو به کشتن بدی.
‫حداقل با دلِ شاد می‌میرم.
‫از طرفِ بابام و جین.
‫جین هم نوشته.
‫پنج پوند.
‫این روزها با پنج پوند یه ‫آدامس هم بهت نمیدن، نه؟
‫نه.
‫آخی! چه نقاشی قشنگی!
‫[تولدت مبارک]
‫چقدر خوشتیپ کِشیده.
‫[تولدت مبارک بابا، با عشق جی]
‫- خوبه، نه؟ ‫- آره.
‫تلاشش رو کرده.
‫- لعنتی. بابا؟ بابا؟ ون رو دیدی؟ ‫- چی؟
‫- ون‌مون رو دیدی؟ ‫- نه.
‫- من... ‫- چی؟
‫ای بابا.
‫[بی‌شرف]
‫- بابا... ‫- لعنتی.
‫متأسفم.
‫- نمی‌دونم چی... ‫- تقصیرِ تو که نیست.
‫- خیلی عوضی هستن. ‫- مودب باش.
‫ببخشید.
‫- آیلین، تو کسی رو ندیدی؟ ‫- نه، ندیدم ادی.
‫- هیچی ندیدی؟ ‫- شرمنده. امروز صبحِ خلوت و ساکتیه.
‫- خب برو به پلیس زنگ بزن. ‫- مطمئنی؟
‫خودش گفته بود. ‫گفت اگه اتفاقی افتاد بهش خبر بدیم.
‫باشه.
‫- بابا متأسفم. ‫- بیا بغلم. تقصیرِ تو نیست. بیا.
‫چیزی نیست.
‫تولدت مبارک.
‫همه اومدن بیرون.
‫رفیق، شما چیزی ندیدی؟
‫- ندیدی؟ ‫- نه رفیق.
‫- هیچ‌کدومتون چیزی ندیدی؟ ‫- نه. شرمنده.
‫لعنتی.
‫با آب و صابون تمیز میشه.
‫باورم نمیشه تو چیزی ندیده باشی.
‫- ادی آخرین بار کی ون رو دیدی؟ ‫- دیشب که پارکش کردم.
‫- ساعت چند بود؟ ‫- نمی‌دونم. تقریبا هشت.
‫- هشت؟ ‫- آره. حدودای هشت.
‫از هشت دیشب تا الان.
‫«بی‌شرف».
‫گوشی دستتون.
‫ب-ی-ش-ر-ف.
‫آره دارم می‌بینمش.
‫والا چی بگم؟ من باید تشخیص بدم؟
‫شاید منظورشون جیمی یا ادیه.
‫عکس بگیریم؟
‫نیازی نیست بیایین.
‫شوهرم می‌خواد پاکش کنه. ‫ازش عکس بگیریم؟
‫نه شرمنده. من صبر نمی‌کنم. ‫سه‌تا عکس براتون می‌گیرم، باشه؟
‫بعد میگم دخترم براتون ‫ایمیل کنه، باشه؟ ممنونم.
‫ممنون.
‫سه‌تا عکس بگیر و برای سم ایمیل کن.
‫توی لیست مخاطبین ایمیلم هست.
‫عوضی‌ها!
‫آهای!
‫- آروم باش! ‫- آخه امروز تولدته.
‫آره، ولی اونا که نمی‌دونستن، نه؟ ‫پس آروم باش.
‫به لیزامون فکر کن.
‫مرسی که یادآوری کردی.
‫منظورم اینه که این موضوع در اولویته.
‫فقط میگم باید اول به فکر اون باشیم، خب؟
‫ادی، من دیگه خسته شدم.
‫عزیزم، شروع نکن لطفا. ‫چیزی نگو.
‫- مگه من چی می‌خوام بگم؟ ‫- خودت بهتر می‌دونی.
‫و اصلا فکرشم نکن. دوباره قرار نیست ‫راجع به این قضیه صحبت کنیم عزیزم.
‫باشه؟
‫قبلا درباره‌ش حرف زدیم.
‫چهار هفته‌ دیگه باید بره دادگاه. ‫همه نگاه‌ها روی ماست.
‫آره، ولی به ما نه. خب؟
‫و پشت یه صفحه بزرگه، خب؟ ‫ببین، اونا مخفیش کردن. همین.
‫آره، دارن عالی پیش میرن.
‫دارن ازش محافظت می‌کنن. قبلا ‫درباره این چیزا با وکیل‌ها حرف زدیم.
‫وضعیت قرار نیست از این بهتر بشه.
‫- مامانم گفت می‌تونه برات کار پیدا کنه. ‫- لازم نکرده مامانت برام کار پیدا کنه.
‫اصلا چرا باید بخوام ‫مامانت برام کار پیدا کنه؟
‫من که بیکار نیستم. ‫چندتا جوون هستن که چشم‌شون به منه.
‫می‌دونم ولی...
‫عزیزم، دخترمون باید بره دانشگاه، مگه نه؟
‫خب؟ می‌خوای اون رو ‫هم از دانشگاه بیاری بیرون؟
‫می‌خوای زندگیِ اونم نابود کنی؟
‫خیال می‌کنی برگردیم لیورپول بهتره؟
‫چون بهت قول میدم اوضاع ده برابر ‫بدتر بشه و خودتم می‌دونی.
‫خودتم می‌دونی عزیزم. ‫می‌دونی که بدتر میشه.
‫ما هیچ کار اشتباهی نکردیم، خب؟
‫- ما اشتباهی کردیم؟ نه. ‫- نه.
‫نه، پس جایی نمیریم. ‫نمیریم، مند. تموم شد و رفت.
‫- ای وای! ‫- اشکال نداره.
‫خودم تمیز می‌کنم. ببخشید. شرمنده.
‫شرمنده. بعدا تمیزش می‌کنم.
‫- بابا؟ ‫- تو اونجا چیکار می‌کنی؟
‫نباید فالگوش وایسی.
‫نگران نباش. پاکش می‌کنم.
‫ایمیل رو فرستادی؟
‫آره. آره. آم...
‫- اینم از گوشیت. ‫- مرسی.
‫به کی پیام میدی؟
‫بیلی.
‫آهان. خب چه‌جوریاست؟
‫به تو ربطی نداره.
‫حالِ بابا خوبه؟
‫حالش خوبه.
‫فقط می‌خوام کمی با خودش خلوت کنه ‫چون من این‌جوریم.
‫عاشقِ اون ونه.
‫عاشقش نیست. یه ونِ معمولیه.
‫نمی‌دونم. نمی...
‫بعید می‌دونم با آب و صابون پاک بشه.
‫من چیزی راجع به رنگ‌ها ‫نمی‌دونم. تو می‌دونی؟
‫- خیلی عصبانی هستی، نه؟ ‫- نه، نیستم.
‫نه.
‫فقط نمی‌فهمم منظورشون از این حرف چیه.
‫آخه داداشم 13 سالشه. اون احمقا ‫حتی نمی‌دونن معنی این کلمه چیه.
‫و مشخصه که منظورشون ‫بابا نیست و... جیمی هم...
‫اون...
‫یه روز اتفاقی رفتم توی اتاقش. ‫یه کمی تر و تمیزش کردم.
‫جدی؟
‫نمی‌دونستم باید چیکار کنم.
‫من که نمی‌تونم برم توی اتاقش.
‫چیزی نیست.
‫بیلی هواتو داره؟
‫مامان، بیلی این‌جوری نیست. ‫میشه بس کنی؟
‫خودم هوای خودم رو دارم، خب؟ ‫هوایِ خودم رو دارم.
‫می‌دونی، هیچ‌کس...
‫کسی روی کمدم ننوشته ‫بی‌شرف پس نگران نباش.
‫- خیلی‌خب. ‫- مند، اسفنج بزرگ کجاست؟
‫زیرِ سینک.
‫- نیست! پیداش نمی‌کنم. ‫- چرا. نگاه کن.
‫دارم نگاه می‌کنم.
‫باشه الان میام. ‫بهتره برم کمکِ بابات.
‫چایی بیارم برات؟
‫نه، نیازی نیست.
‫باشه. دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم.
‫- پیداش کردی؟ ‫- آره.
‫- چایی می‌خوری؟ ‫- نه، زحمت نکش.
‫- تو خوبی آیلین؟ ‫- آره ادی، مرسی.
‫- صندلی برات بیارم عزیزم؟ ‫- نه.
‫- این‌جوری پاهات اذیت میشه. ‫- نه، راحتم.
‫- نوشیدنی بیارم عزیزم؟ ‫- نه، مرسی.
‫اگه خواستی یکم کیک تولد هم مونده.
‫نمی‌خوری؟ پس بزن به چاک زنیکه فضول.
‫خیلی‌خب، بی‌شرف.
‫آهای! آهای!
‫- هوی! ‫- خیلی‌خب، بی‌شرف.
‫تو روی ونم نوشتی؟
‫آره؟
‫بی‌شرف!
‫ببخشید عزیزم. بپا. شرمنده.
‫- پاک نمیشه. ‫- نمیشه؟
‫نه.
‫- می‌خوای وایتکس بزنیم؟ ‫- فایده نداره.
‫ببخشید.
‫- باید بریم فروشگاه وین‌رایتس. ‫- الان؟
‫- آره، الان. باید همین الان بریم. ‫- واسه چی؟
‫چون باید از روی ماشینم ‫پاکش کنم مند. نمی‌تونم...
‫نمی‌تونم که این‌جوری ‫برم سر کار، می‌تونم؟
‫- می‌دونم ولی... ‫- می‌تونم؟ نه، نمی‌تونم.
‫پس یالا! بیا بریم. زیاد ‫طول نمی‌کشه. بیا بریم. لیزا.
‫- لیزا، بیا پایین عزیزم. ‫- چیه؟
‫ژاکتت رو بپوش. میریم وین‌رایتس.
‫- میشه من خونه بمونم؟ ‫- نه، نمی‌تونی خونه بمونی.
‫یه نفر به ون‌مون آسیب زده.
‫خدا می‌دونه حرکتِ بعدیش چی باشه. ‫نمی‌ذارم اینجا تنها بمونی.
‫چرا باید بیام؟
‫- چون من ازت می‌خوام. ‫- ادی، هنوز صبحونه نخوردیم.
‫خانما لطفا! خانما خواهش می‌کنم. ‫این لطف رو در حقم بکنین.
‫خواهش می‌کنم. کمک کنین. ‫من دارم تلاشم رو می‌کنم.
‫خیلی‌خب، باشه. سه‌تایی میریم.
‫- بعدش برمی‌گردیم سر برنامه‌هامون. ‫- حله؟
‫آیلین، میشه حواست به خونه‌مون باشه؟
‫حتما.
‫- باشه؟ ‫- حواسم هست.
‫حواست باشه به نگهبان محله هم پیام بدی.
‫ادی.
‫خب، محض احتیاط میگم.
‫- از پشت نرده تکون نمی‌خوره. ‫- خداحافظ عزیزم.
‫پیرزنِ خرفتِ فضول.
‫خب بریم سریع انجامش بدیم ‫که به بقیه برنامه‌هامون برسیم.
‫- آره. ‫- همینو گفتی دیگه، نه؟
‫لیز، یه آهنگ برامون بذار.
‫یه آهنگ توپ با بیس خفن انتخاب کن.
‫چی میگی واسه خودت؟
‫هر موزیکِ خوبی باید ‫بیس خفنی داشته باشه.
‫می‌دونی چی میگم؟ باید گیتار بیس خفن ‫داشته باشی.
‫نه این آهنگ‌های بی‌سروته و بی‌محتوا ‫و پرسروصدا.
‫یه بیس خفن داشته باشه ‫تا جیگرم حال بیاد.
‫چقدر چرت‌وپرت میگی.
‫راستی یه چیز دیگه.
‫وقتی از وین‌رایتس برگشتیم، ‫میریم گردش.
‫- گردش؟ ‫- بله، میریم گردش.
‫یه گردشِ خانوادگی.
‫حالا توی گردش خانوادگی ‫چیکار قراره بکنیم؟
‫نمی‌دونم.
‫- میریم بالای تپه‌ای چیزی. ‫- تپه؟
‫آره. بعدشم میریم باغ وحش.
‫من نمیام. من دیگه تقریبا 18 سالمه.
‫- باشه پس میریم اسکی روی یخ. ‫- تو و اسکی روی یخ؟
‫آره. مگه من چِمه؟
‫- باشه، میریم سینما. ‫- آره... من میام.
‫- اگه قرار باشه جایی بیام، سینما میام. ‫- جدی؟
‫- آره. ‫- سینما؟
‫- آره. ‫- باشه، عالیه. پس میریم سینما.
‫- مند، تو هم موافقی؟ ‫- آره.
‫آره؟ باشه. یه نگاهی به ‫خبرها بنداز ببین چه خبره.
‫چه‌ت شده؟
‫چیزیم نشده عزیزم.
‫فقط می‌خوام...
‫- مشکل امروز رو حل کنم. ‫- مشکل امروز رو حل کنی.
‫و منم کمک میدم.
‫ممنون.
‫«حل مشکل امروز؟»
‫- حرفِ روانشناسه. ‫- چی رو قراره حل کنیم؟
‫هیچی.
‫فقط به نظرم بهتره بریم سینما. ‫همین.
‫باشه. ولی اول صبحونه می‌خوریم، نه؟
‫آره.
‫مامانت برام صبحونه انگلسیی مفصل تدارک دیده ‫با پودینگ سیاه و اینا.
‫- پودینگ سیاه؟ ‫- هوم.
‫یکم به خاطر بابات خریدم.
‫- پس می‌خوای خودت رو به کشتن بدی. ‫- منم همین رو گفتم.
‫تازه نون برشته هم درست کرده.
‫آره، چندتا نون برشته‌ی ‫خوشمزه برات درست کردم.
‫مادرت خیلی زنِ خوبیه.
‫خب به من چه!
‫- آهای! ‫- ببخشید.
‫خب، پس حله دیگه. بعدش ‫برمی‌گردیم به برنامه‌مون برسیم.
‫میریم مغازه، وسایل رو ‫می‌خریم، برمی‌گردیم خونه،
‫من و لیز نوشته رو پاک می‌کنیم ‫و تو برامون صبحونه درست می‌کنی.
‫لباس‌هامون رو عوض می‌کنیم، میریم ‫سینما و یه ظرف پف‌فیل گنده می‌خریم.
‫- ایول! ‫- میشه بریم رستوران غذای چینی؟
‫- آره میشه. ‫- آره.
‫چی می‌خوای؟
‫همه‌ش رو.
‫- همه‌ش رو؟ ‫- همه‌ش رو. خیلی گشنمه.
‫باشه.
‫خیلی وقته سینما نرفتم.
‫- آره. ‫- آهنگ پیدا نکردی؟
‫نمی‌دونم. نمی‌دونم بیس خفن چیه.
‫بازش کن...
‫و فقط بنویس آها.
‫آ- ها. ‫(گروه موسیقی پاپ)
‫ترانه «مرا دریاب».
‫- چی؟ اون بیس خفن نداره. ‫- چرا داره.
‫- نخیر نداره. ‫- داره.
‫- اصلا نوازنده گیتار بیس نداشتن. ‫- چرا داشتن. پل.
‫- کی؟ ‫- پل.
‫اون گیتار بیس می‌زد. ‫درام و اینا هم می‌زد.
‫- مطمئنی؟ ‫- مطمئنم. من توی باشگاه طرفدارهاشون بودم.
‫وای خدای من!
‫- واقعا بودی، نه؟ ‫- آره.
‫مامانت کلی پوستر روی دیوار اتاقش داشت. ‫یه عالمه نشان و شال داشت.
‫- عاشقِ اون نشان‌ها بودم. ‫- تا حالا اینو بهم نگفته بودی.
‫چند سال پیش وقتی من و بابات
‫تازه باهم آشنا شده بودیم، ‫توی یکی از مراسم‌های رقص مدرسه،
‫بابات تصمیم گرفت منو امتحان کنه.
‫- امتحانی در کار نبود. ‫- چرا، بود.
‫باور کن این‌جوری نبود.
‫بابات یه کلاه‌گیس صورتیِ عجیب‌غریب ‫سرش کرد.
‫همه داشتن می‌خندیدین ولی بابات ‫هیچ‌وقت براش مهم نبود بقیه بهش بخندن.
‫عاشقِ اون کلاه‌گیس بودم. خیلی خفن بود.
‫و دیگه به نیمه‌های شب رسیده بودیم ‫ولی کسی نمی‌رقصید.
‫چند سالمون بود؟ 13؟
‫- سال سوم بودیم. ‫- میشه کلاس نهم شما.
‫و دی‌جی مراسم آقای بارنز، ‫معلم جغرافی‌مون بود.
‫- کچل. ‫- آره. کچل.
‫و دیگه داشت عصبانی می‌شد ‫چون هیچ‌کس نمیومد وسط.
‫آخه همه خجالت می‌کشیدن.
‫- اون موقع آهنگ‌های آ-ها خیلی معروف بود. ‫- آره.
‫و بابات هم سرش درد می‌کرد واسه دیوونه‌بازی.
‫رفت وسط و تنهایی رقصید.
‫- نه، این‌جوری نبود. ‫- چرا بود.
‫نه. بارنزی معلم خوبی ‫بود ولی دی‌جیِ داغونی بود.
‫فقط داشتم کمکش می‌کردم.
‫و همه یه گوشه وایساده بودن ‫و بابات رو مسخره می‌کردن.
‫- مسخره نمی‌کردن. ‫- چرا بابا!
‫کسی نمی‌خندید، عزیزم.
‫همه عاشقِ حرکات رقص سولِ شمالیم بودن.
‫- سولِ شمالی؟ ‫- آره.
‫- همینه؟ ‫- رقصنده‌ی خوبی بودم.
‫- آره. ‫- خودتم می‌دونی.
‫ولی بعد...
‫شروع کرد به سُر خوردن و وول خوردن روی زمین.
‫آره ولی راستش رو بهش بگو. ‫بگو چرا.
‫- چرا؟ ‫- نه، راستش رو بگو.
‫من کفش‌های بولینگِ قرمز و سفیدم رو
‫از مغازه اجناس دست‌دوم خریده بودم ‫تا به کلاه‌گیسم بیاد، خب؟
‫ولی نمی‌دونستم اینقدر راحت ‫میشه با این کفش‌ها سُر خورد.
‫- چون کفش بولینگ بودن! ‫- راحت سُر می‌خورد.
‫خلاصه یهو سُر خورد
‫و پاهاش رفت هوا و با سر خورد زمین.
‫بوم!
‫بعد پا شد و دماغش خونی شده بود.
‫و همین‌جور خون از سر و صورتش می‌ریخت
‫و همه از ترس داشتن می‌مُردن.
‫و بعد بابات گفت: «من خونریزی دارم.»
‫بچه‌ها تا چند سال بعدش، ‫هر وقت می‌دیدنت، اون صحنه رو یادآوری می‌کردن.
‫یهو دادی می‌زدن: «من خونریزی دارم.»
‫- کفش‌های مزخرفِ لعنتی. ‫- ولی بامزه بود اد.
‫خوشحالم که خندیدی، عزیزم.
‫عاشق همه‌شون بودم. ‫حاضر بودم هر کاری به خاطرشون بکنم.
‫آره واقعا هر کاری به خاطرشون می‌کرد.
‫اگه دستِ مامانت بود، الان ‫قیافه‌ت کلا یه جور دیگه بود.
‫شبیه یکی از...
‫قیافه‌ت شبیه نروژی‌ها ‫می‌شد. می‌دونی چی میگم؟
‫شبیه ارلینگ هالند یا همچین چیزی می‌شدی.
‫- همین‌جا بود که سُر خوردی. ‫- یادته؟
‫♪ گاهی ریسک کردن بهتر از احتیاطه ♪
‫«من خونریزی دارم.»
‫♪ دریاب ♪
‫♪ منو دریاب ♪
‫بقیه شب رو کلا کنار همدیگه نشستیم.
‫خب دیگه نمی‌تونستم با اون کفش‌ها برقصم.
‫بعد تا خونه همراهیم کردی. ‫در واقع من راه می‌رفتم و تو سُر می‌خوردی.
‫ننه‌جون و اقاجونت منتظر من بودن.
‫بابام ازت پرسید: «کتک‌کاری کردی؟»
‫و تو گفتی: «یه چیزی توی همین مایه‌ها.» ‫همین‌جور محکم گفتی: «یه چیزی توی همین مایه‌ها.»
‫- همون شب عاشقم شدی! ‫- بابا!
‫- وای خدای من! ‫- راست میگم.
‫بابا! نه، بسه!
‫جدی میگم. دیگه همه فکر و ذکرش من بودم.
‫- بابا. ‫- هیچ‌وقت فراموشش نمی‌کنم.
‫- از فکرم در نمیومد. ‫- بابا!
‫- عزیزم، تو هم تایید کن. ‫- وای بابا!
‫خب شاید بشه این‌طور گفت!
‫عجب خاطراتی رو زنده کردی!
‫- وقتی رفتیم داخل دست‌های همو بگیریم؟ ‫- آره.
‫- نه. ‫- چرا نه؟
‫- نه. ‫- دخترمون رو خجالت‌زده می‌کنیم، نه؟
‫- نه، صرفا نمی‌خوام. ‫- منظورت چیه؟
‫بایدم خوشحال باشی. ‫پدر و مادرت عاشقِ همدیگه‌ن.
‫بابا بس کن دیگه.
‫ما تو رو با عشق بزرگ کردیم.
‫نه! نه!
‫آره. فسقلی. این‌جوریاست.
‫بیخیال.
‫- بچه‌ای حاصل از رنگین‌کمون... ‫- بابا!
‫و قاصدک و نرگس.
‫آره باشه.
‫واقعا شما دوتا عین بچه‌هایین.
‫خب دقیقا دنبال چی می‌گردیم؟
‫آم...
‫نمی‌دونم. یه چیزی که رنگ رو پاک کنه.
‫همین‌جا همدیگه رو می‌بینیم، باشه؟
‫خب ما اینجا چیکار کنیم؟
‫نمی‌دونم. یه چیزی بخرین. شما که ‫عاشق خرید و ولخرجی هستین، نه؟
‫- آره. چه عالی! ‫- واقعا عاشقشیم.
‫بیا بریم ولخرجی کنیم.
‫ببخشید رفیق.
‫بفرمایید؟
‫یه نفر با اسپری روی ونم نوشته. ‫چطوری می‌تونم پاکش کنم؟
‫آهان. آم...
‫من اطلاعی ندارم ولی همکارم شاید ‫بتونه کمک کنه.
‫باشه.
‫کوئینت؟
‫کجا رفته؟ کوئینت؟
‫- توی این چیزها وارده. ‫- باشه.
‫- خوبی؟ ‫- آره رفیق.
‫آقا میگه با اسپری روی ونش نوشتن. ‫می‌خواد پاکش کنه.
‫ای بابا. آب و صابون رو امتحان کردی؟
‫آره ولی فایده نداشت.
‫فشار آب زیاد بود؟
‫با اسفنج پاک کردم.
‫خب باید با شلنگ آب بریزی.
‫بعدش کمی تینر یا الکل بزن.
‫هر چی دم دستت بود ‫ولی ایزوپروپیل باشه بهتره.
‫بعد یه حوله میکروفایبر بردار ‫و با حرکت دایره‌ای تمیزش کن.
‫چی هست؟
‫ما ازشون داریم.
‫- دنبالم بیا. ‫- مرسی رفیق.
‫خلاصه آره، حوله رو با ‫حرکت دایره‌ای بکش روش.
‫و دعا کن شانس بیاری. ‫چاره‌ای جز این نیست.
‫دعا کنم؟ با حوله پاک نمیشه؟
‫احتمالا یکمش بمونه.
‫ولی اگه می‌خوای کلا بره ‫باید یه رنگ دیگه بخوره.
‫چی هست؟
‫علامته؟
‫وای از دست این بچه‌ها! ‫والدینشون مقصرن.
‫میشه لطفا بگی رنگ آبی کجاست؟
‫خب اگه رنگه که باید کلا دوباره رنگش کنی.
‫پولش رو ندارم رفیق. ‫بگو رنگ آبی کجاست؟
‫هر رنگی باشه مشکلی نیست. ‫لازم نیست دقیقا بهش بیاد.
‫- فقط می‌خوام از روی ونم پاکش کنم. ‫- الان شما رو شناختم.
‫عکس‌هاتون رو توی فیسبوک دیدم.
‫- میشه بگی رنگ کجاست؟ ‫- بله. اینجاست.
‫- ببخشید، نمی‌خواستم خجالت‌زده بشین. ‫- اشکالی نداره.
‫فقط...
‫من طرفِ شمام.
‫یعنی طرفِ پسرتون.
‫چون اون مقصر نبوده، درسته؟
‫حتی زخم‌های چاقو، همون ‫جاهایی که گفتن زخم چاقو بوده،
‫به استخوان خورده.
‫اگه می‌خوای دروغ بگی، حداقل ‫چیزی بگو که از نظر آناتومی ممکن باشه.
‫می‌دونین منظورم چیه؟
‫و...
‫من عکس‌های دختره رو دیدم.
‫پس حمایتِ کامل منو دارین.
‫- میشه رنگ رو برام بیاری؟ ‫- ببخشید آره.
‫- من فقط یه قوطی رنگ می‌خوام. ‫- حتما. فقط...
‫باید یه وکیل خوب براش بگیری.
‫اگه براش کمپین بزنی، ‫می‌تونی کلی پول جمع کنی.
‫اینم از رنگ‌تون.
‫بابا. بابا.
‫می‌دونی،
‫انگار یه عده واسه تفریح اومدن اینجا...
‫بعدی لطفا.
‫- چیزِ دیگه نیاز ندارین؟ ‫- نه، مرسی.
‫- تمایل دارین عضو باشگاه مشتریان بشین؟ ‫- نه، نیازی نیست.
‫نه؟ مشکلی نیست. 34.99 پوند.
‫- بابا، حالت خوبه؟ ‫- رسید می‌خواین؟
‫نه مرسی. ‫آره، خوبم.
‫آره. فقط گشنمه. همین.
‫باشه.
‫- یه گلدون قشنگ خریدم. قشنگ نیست؟ ‫- قشنگه.
‫فکر کنم پسره توی لاستیک‌فروشی ‫داشت منو ورانداز می‌کرد.
‫باید به جین بگیم بیاد اینجا. ‫می‌تونه خواستگار پیدا کنه.
‫چیه؟
‫خودشه، نه؟
‫- کی؟ ‫- منو تعقیب می‌کنه؟
‫دارن بازی در میارن، نه؟ ‫فکر کردن من ازشون می‌ترسم؟
‫- ادی! ‫- لعنتی!
‫- بیا اینجا عوضی! ‫- ادی.
‫بیا اینجا. پاشو ببینم.
‫- ادی! ‫- چه بلایی سرِ ونم آوردی؟
‫- چی؟ ‫- چه بلایی سر ونم آوردی؟
‫- محض شوخی بود. ‫- خب اصلا بامزه نیست، خب؟
‫بامزه‌ست؟
‫نخند پسرجون. یه‌جوری می‌زنم تو دهنت ‫که خندیدن یادت بره.
‫دیگه از این غلطا نکن.
‫گوش کن عوضی! پاشو.
‫- پاشو. گوش کن ببین چی میگم. ‫- بگو.
‫- نباید این بلا رو سر کسی بیاری. فهمیدی؟ ‫- آره.
‫تو نمی‌دونی من چقدر بدبختی کشیدم.
‫به من نخند پسر. به من نخند.
‫به من نخند.
‫برو. گورت رو گم کن.
‫دیگه نبینم دور و بر خانواده‌م بپلکی.
‫- بدو بیا! یالا! ‫- چیکار می‌کنی؟ بیا دیگه.
‫دوچرخه‌ت رو هم ببر، عوضی.
‫- یالا. ‫- صبر کن.
‫چیکار می‌کنی؟ چیکار می‌کنی! ادی!
‫ادی، بیخیال شو.
‫ادی لطفا. بیخیال.
‫بذارش تو ماشین و بریم خونه.
‫گلدون رو بده. گلدون رو بده عزیزم.
‫گلدون رو بده. کیفت رو هم بده.
‫کیفت رو بده. یالا. کیفت رو بده.
‫خب، بریم دخترا. ‫از اون طرف سوار میشیم.
‫- تمیزش می‌کنی؟ ‫- چی؟
‫تمیزش می‌کنی؟
‫- نه. ‫- رفیق، کثافت‌کاری کردی.
‫- پولش رو دادم. ‫- باید تمیزش کنی.
‫- عمرا. ‫- ادی.
‫- فیلمت رو داریم. ‫- دهنت رو ببند کثافت!
‫- دهنت و ببند و برو توی فروشگاهِ کوفتیت. ‫- فیلمت رو داریم.
‫- بیا سوار شو. ‫- از دستِ شما عوضیا.
‫بابا... باید جواب بدم؟
‫جواب بده.
‫- این پیام از طرفِ... ‫- جیمی میلر‌ هست.
‫از مرکز آموزشی امنیتی استندلینگ
‫این تماس از طرف شخصیه که در ‫حال حاضر در انگلستان یا ولز در زندانه.
‫تمامی مکالمات ضبط می‌شود
‫و ممکن است توسط یکی از اعضای زندان ‫شنیده شود.
‫اگر تمایلی به قبول این تماس ندارین، ‫لطفا همین الان قطع کنید.
‫بابا؟
‫سلام پسرم.
‫می‌خواستم تولدت رو تبریک بگم.
‫مرسی رفیق.
‫مرسی زنگ زدی.
‫کارتم به دستت رسید؟
‫آره، رسید.
‫خودت کِشیده بودی؟
‫آره.
‫فکرش رو می‌کردم.
‫به مامانت گفتم، گفتم خیلی خوب کِشیدی.
‫یادم رفته بود چقدر عاشق نقاشی کشیدن بودی.
‫آره. برای همین دوباره شروع کردم.
‫همه‌چی مرتبه؟
‫الان دیگه سر و صدا خوابیده؟
‫آره. ردیفه.
‫کتابداره آدم باحالیه ولی
‫توی محوطه یکم اذیت میشم. ‫چیزِ خاصی نیست.
‫خودت می‌دونی چیکار کنی پسرم، نه؟
‫آره. آره. می‌دونم با کی صحبت کنم.
‫خوبه.
‫امروز برنامه‌ت چیه؟
‫می‌خواستم برم صبحونه بخورم.
‫- هنوز صبحونه نخوردی؟ ‫- نه.
‫نه هنوز نه. سرمون شلوغ بود.
‫آها.
‫گمونم بعدش بریم سینما.
‫بعدشم لیز غذای چینی می‌خواد.
‫میگو با سس کونگ پائو؟
‫آره، خودت سفارشمون رو می‌دونی.
‫بابا، کادو هم گرفتی؟
‫نه، هنوز نه. ‫هنوز به کادوها نرسیدیم جی.
‫آم...
‫- بابا؟ ‫- بله؟
‫چیزه...
‫می‌دونم امروز روزِ مناسبی نیست ‫ولی یه اتفاقی افتاد...
‫چه اتفاقی افتاد پسرم؟
‫بگو ببینم. تولدم رو فراموش کن. ‫چی شده؟
‫خب...
‫خب حالا که دادگاه نزدیکه...
‫من بهش فکر کردم...
‫بابا، می‌خوام دادخواستم رو عوض کنم.
‫الو؟
‫بابا، ببخشـ...
‫ببخشید می‌خوام اعتراف کنم گناهکارم.
‫سلام پسرم. ما هم اینجاییم.
‫سلام جی.
‫چی؟
‫که اینطور.
‫عزیزم، وضع غذا بهتر شده؟
‫آره خوبه. فکر کردم فقط بابا می‌شنوه.
‫درباره حساسیت‌های غذاییت براشون نوشتم.
‫جدی؟ مشکلی نیست.
‫هنوزم دائم توی باشگاهی؟
‫فقط وقتی بهم اجازه بدن.
‫می‌خوای بدنسازی چیزی بشی؟
‫نه واقعا. نه.
‫بگذریم بهتره قطع کنم. ‫چون بقیه هم می‌خوان زنگ بزنن.
‫باشه پسرم.
‫وقت همیشگی، آخر هفته، باشه؟
‫عالیه.
‫- بابا؟ ‫- بله؟
‫منو ببخش.
‫و... تولدت هم مبارک.
‫ممنونـ...
‫از این طرف پیاده شین.
‫مراقب رنگ‌ها باشین.
‫مشکلی براش پیش نمیاد؟
‫نه نمیاد. بیا بریم.
‫بیا.
‫چی شد عزیزم؟ ‫کارِ اون بچه‌ها بود، نه؟
‫گورت رو گم کن، آیلین.
‫این پنجره‌ها رو خوب درست نکرده.
‫درست عایق‌بندی نشده. ‫دیشب سوز حس نکردی؟
‫- این همون لباسیه که برات گرفتم؟ ‫- خودم باید درستش می‌کردم.
‫آره.
‫- آره. ‫- بهت میاد.
‫مردِ پنجاه‌ساله‌ی خوشتیپی هستی.
‫بیا بریم سینما.
‫نه، شما برین. ‫من لباسم رو عوض کردم.
‫باشه پس بیخیالش.
‫نه، اشکالی نداره. شما برین.
‫مشکلی نیست.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره.
‫مرسی.
‫به نظرم صداش از هفته‌ی پیش بهتر بود.
‫نه؟
‫شاید همین که تونسته تصمیمش ‫رو بگیره باعث شده حالش بهتر بشه.
‫- یادته جنی چی گفت؟ ‫- آره.
‫آره. و این کار رو نمی‌کنم.
‫من احساساتم رو ازت قایم نمی‌کنم. ‫باهات روراستم.
‫- چرا این‌جوری می‌کنی؟ ‫- چه‌جوری می‌کنم عزیزم؟
‫تو پیشش بودی.
‫من حتی فیلمش رو هم ندیدم.
‫لطفا دوباره شروع نکن.
‫جدیدا این وردِ زبونت شده، نه؟
‫«شروع نکن. دوباره شروع نکن.»
‫منظورم اینه باز این بحث رو که ‫تو پیشش بودی و من نه، پیش نکِش.
‫- منظورم این نبود. ‫- پس منظورت چی بود؟
‫تو فیلم رو دیدی. من ندیدم.
‫تو این‌جور آدمی نیستی.
‫که بچه‌ها رو تهدید کنی و به ونت آسیب بزنی.
‫می‌دونم عصبانی هستی.
‫ولی اعتراف به گناهکاری شاید ‫به نفعش باشه.
‫اگه صادق بودی، تو هم این رو می‌دیدی.
‫من می‌دونم چی دیدم.
‫ولی نمی‌خواستم باور کنم.
‫و وقتی دیدمش...
‫ادی من تو رو از بچگی می‌شناسم.
‫ما باید این قضیه رو پشت سر بذاریم.
‫اگه نتونیم چی؟
‫جنی میگه وقتی حس می‌کنیم...
‫جنی بره به درک.
‫جنی بره به درک. الان که اینجا نیست، نه؟
‫هیچ‌وقت از اتاقش بیرون نمیومد.
‫تا میومد در رو بهم می‌کوبید ‫و می‌رفت پای کامپیوتر.
‫یادمه یه بار ساعت یک ‫نصفه‌شب چراغ اتاقش روشن بود.
‫در زدم و گفتم:
‫«جیمی، پسرم. برو بخواب. ‫فردا مدرسه داری.»
‫چراغ خاموش شد ولی چیزی نگفت.
‫کاری از دستِ ما برنمیومد.
‫بچه‌های این دوره و زمونه همینن، خب؟
‫خدا می‌دونه دارن توی اتاقشون چیکار می‌کنن.
‫هر کاری ممکنه ازشون سر بزنه. ‫می‌فهمی چی میگم؟
‫یه گوشی می‌گیرن دستشون
‫و توش هزارتا ویدئو راجع ‫به چیزهای مختلف می‌بینن.
‫من همش مطالب مربوط به باشگاه رو می‌دیدم، ‫مگه نه؟
‫عزیزم نمیشه دائم زیرنظرشون داشت. نمیشه.
‫خیلی زود عصبی میشه. ‫ولی تو هم این‌جوری هستی.
‫این حرف رو نزن.
‫اینو از من به ارث نبرده، خب؟
‫- از من به ارث برده؟ ‫- نه.
‫ولی یه وقتایی میگم باید ‫جلوش رو می‌گرفتیم.
‫می‌دیدیمش و جلوش رو می‌گرفتیم.
‫نباید از این فکرها کنیم.
‫یادته؟ جنی بهمون گفت.
‫تقصیرِ ما نیست.
‫نباید خودمون رو مقصر بدونیم.
‫ولی بچه‌ی ماست، مگه نه؟
‫وقتی همسنش بودم، بابام کتکم می‌زد.
‫یه وقتایی با کمربند می‌افتاد به جونم
‫و کتکم می‌زد.
‫و من به خودم قول دادم...
‫گفتم: «اگه یه وقتی بچه‌دار شدم، ‫هیچ‌وقت همچین کاری نمی‌کنم.»
‫من هیچ‌وقت همچین کاری با بچه‌هام نمی‌کنم.
‫و نکردم، خب؟
‫فقط می‌خواستم از پدرم بهتر باشم.
‫ولی شدم؟
‫من بهترم؟
‫سعیت رو کردی.
‫هر دومون سعی کردیم.
‫آره، سعیم رو کردم.
‫بردمش فوتبال، خب؟ ‫گفتم مرد بارش بیارم.
‫ولی فایده نداشت، بازیش داغون بود.
‫برای همین گذاشتنش توی دروازه.
‫و من همونجا کنار زمین وایساده بودم
‫و بقیه پدرها مسخره‌ش می‌کردن.
‫و می‌دیدم داره نگاهم می‌کنه.
‫حتی نتونستم بهش نگاه کنم مند.
‫نتونستم توی صورتِ پسرِ خودم نگاه کنم.
‫تو الگوش بودی.
‫بعد بردمش بوکس.
‫گفتم شاید این فرقی داشته باشه.
‫خب اونم ده دقیقه طول کشید.
‫می‌دونم.
‫- قبلا پایین نقاشی می‌کشید، یادته؟ ‫- آره.
‫یادته پشت میز آشپزخونه می‌نشست و ‫نقاشی می‌کشید؟
‫- نقاشیش هم خوب بود، نه؟ ‫- آره، عاشق نقاشی بود.
‫واقعا استعداد داشت. عاشقش بود. ‫چند ساعت اونجا می‌نشست، نه؟
‫بعد یهو گذاشتش کنار.
‫کامپیوتر خواست و براش خریدیم.
‫براش میز و این چیزها هم خریدیم. ‫صفحه کلید، هدست و این داستانا.
‫و منم قبلا باهاش فوتبال بازی می‌کردم. ‫یادته باهاش فوتبال بازی می‌کردم؟
‫آره.
‫بعدش دیگه کار تمام وقتم رو گرفت.
‫مجبور بودم شش صبح برم ‫و هشت شب برگردم.
‫من که زودتر میومدم خونه ولی فرقی نداشت.
‫تو مادرِ خوبی بودی.
‫تو مادرِ خوبی هستی.
‫شاید من کمی غفلت کردم.
‫ولی مدام توی اتاقش بود، نه؟
‫- فکر می‌کردیم در امانه، نه؟ ‫- آره.
‫فکر نمی‌کردیم در امان باشه؟
‫آخه مگه چه ضرری داشت؟
‫فکر می‌کردیم داریم کارِ درست رو می‌کنیم.
‫من مادرِ خوبی بودم.
‫- آره. ‫- من مادرِ خوبی‌ام.
‫تو پدرِ خوبی هستی. پدرِ فوق‌العاده‌ای هستی.
‫ولی اون بچه‌ی ماست.
‫خب اگه بابای من باعث شد ‫من این آدم بشم،
‫من چیکار کردم که پسرم این‌جوری شد؟
‫بیا اینجا.
‫ما که نمی‌دونستیم می‌خواد چیکار کنه.
‫برای همین می‌خواست تو باهاش بری. ‫می‌دونست تو باورت نمیشه.
‫فکر می‌کرد ازش محافظت می‌کنی.
‫باید ازش محافظت می‌کردم؟
‫نمی‌تونستی.
‫- می‌تونستم ازش محافظت کنم؟ ‫- نه.
‫ولی باید بیشتر تلاش می‌کردیم؟
‫به نظرم بهتره بپذیریم
‫که ما تمام تلاشمون رو کردیم.
‫به نظرم بهتره این‌جوری فکر کنیم.
‫هنوزم اون پسربچه رو می‌بینم.
‫یکم پخمه!
‫که از میله‌های توی پارک آویزونه.
‫طبقه پایین داره هیولا نقاشی می‌کنه.
‫و بستنی شکلاتی می‌خوره.
‫کلِ صورتش رو هم کثیف می‌کرد، یادته؟
‫کل صورتش شکلاتی می‌شد.
‫صورتِ کوچولوش.
‫انگار همین دیروز بود.
‫آره.
‫یه سره این جمله رو تکرار می‌کرد.
‫مدام می‌گفت: «تقصیرِ من نبود.»
‫«بابا، تقصیرِ من نبود.»
‫و من حرفش رو باور کردم.
‫و بعد فیلم رو دیدم.
‫آخه چطور ممکنه؟
‫کاش تو جای من می‌رفتی.
‫کاش تو رو انتخاب می‌کرد. ‫تو بهتر از پسش برمیومدی.
‫- نه. ‫- چرا، جدی میگم.
‫نه.
‫تو بهتر از پسش برمیومدی.
‫حالتون خوبه؟
‫- آره، تو خوبی دخترم؟ ‫- آره.
‫لباست جدیده؟ قشنگه.
‫- آره. ‫- جدید نیست. احتمالا من...
‫احتمالا یه مدل متفاوت پوشیدمش چون...
‫می‌دونین، بحثِ ترکیب کردنه.
‫دائم دارم راجع بهش حرف می‌زنم. ‫ترکیبِ درست همه‌چیزه.
‫با خودم گفتم چه وقتی بهتر از این ‫برای تیپ زدن؟
‫تولدِ باباست دیگه.
‫این همون لباسیه که مامان برات خریده؟
‫آره.
‫قشنگه.
‫- بهتره منم برم یه لباس خوب بپوشم. ‫- نه.
‫همین‌جوری هم خیلی قشنگی.
‫لیزا، متأسفم عزیزم.
‫- به خاطر رفتارم با اون پسرها و قضیه ون. ‫- بابا، ون...
‫اشکالی نداره. هرچند بدتر شده ‫ولی حداقل دیگه اون کلمه مشخص نیست.
‫میدم دوباره ماشین رو رنگ کنن.
‫کارِ اون پسرها بود؟
‫آره، می‌شناسی‌شون؟
‫آره، یه مشت...
‫- راستش رو بخوای یه مشت عوضی هستن. ‫- مودب باش.
‫ببخشید.
‫- مزاحمت نشدن؟ ‫- بابا...
‫همه مزاحمم میشن.
‫آخه من خواهرِ جیمی‌ام.
‫ولی ما همین‌جا می‌مونیم.
‫ما از اینجا نمیریم. نمی‌تونیم بریم.
‫- ولی می‌تونیم بریم. ‫- نه مامان...
‫مامان، اگه بریم، ‫تا چند وقت اوضاع خوبه.
‫ولی باز دوباره یکی قضیه رو می‌فهمه
‫و باز برامون دردسر میشه.
‫و بعد حتی بدتر میشه.
‫می‌دونی...
‫به خاطر جیمی.
‫جیمی عضوی از ماست.
‫نیست؟
‫گفتیم بهتره بریم سینما.
‫آره، خوبه...
‫خوبه. می‌تونیم...
‫- می‌تونیم فیلم کرایه کنیم. ‫- آره.
‫- فکر خوبیه. ‫- آره، پف‌فیل هم درست می‌کنیم.
‫- پف‌فیل داریم. ‫- آره.
‫- می‌تونیم از بیرون غذا بگیریم. ‫- آره.
‫- لطفا.
‫همه چیپس میگو می‌خورن؟
‫چیپس میگو برای همه.
‫بریم صبحونه بخوریم؟
‫- یه صبحونه مختصر؟ ‫- آره.
‫بریم.
‫اون پودینگ سیاه الانه ‫که پا در بیاره و راه بره.
‫- من میز رو می‌چینم. ‫- ممنون.
‫- من کمکت می‌کنم. ‫- تو نمی‌خواد زحمت بکشی. تولدته!
‫چطور این دختر رو بار آوردیم؟
‫همون‌جوری که جیمی رو بار آوردیم.
‫متأسفم پسرم.
‫باید بهتر از اینا در حقت می‌کردم.
www.Doostihaa.com