‫تونی فلایشر از اول زندگیش تنها چیزی که می‌خواست ‫این بود که یه ستاره‌ی بزرگ رپ بشه.
‫♪ هوا صد هزار درجه‌ست ♪
‫♪ چه وضعیتیه ♪
‫♪ این منم تونی، پای میکروفون ♪
‫♪ بازی رو خیلی قشنگ پیش می‌برم ♪
‫♪ به زودی کلی پول به جیب می‌زنم ♪
‫♪ این منم، در حال اجرا توی سالن‌های بزرگ ♪
‫♪ تماشا کن چطور همه عاشقم می‌شن ♪
‫♪ تماشا کن که تا تهش هستم ♪ ‫♪ و به رویای بزرگم می‌رسم ♪
‫♪ به هرچیزی که می‌خوام، آره! ♪
‫جمعیت تو اوج هیجانن ‫صداشون رو از روی صحنه بشنو
‫اما حتی بعد از ۱۸ سال زندگی توی برلین...
‫اون هیچ آهنگ موفقی نساخته، ‫بلکه داره خمیر پیتزا درست می‌کنه.
‫اون استعداد داشت.
‫اما هیچ‌وقت توی زمان و مکان مناسب نبود.
‫تنها دوتا طرفدارش یه خمیرترش بی‌جون بود ‫که اسمش رو سوزی گذاشته بود،
‫و صاحب پیتزافروشی، پیپو، ‫که اونقدر به تونی ایمان داشت
‫که گذاشت توی زیرزمین پیتزافروشی زندگی کنه.
‫تونی همیشه بابت این قضیه سپاسگزار بود.
‫مرسی که گذاشتی اینجا زندگی کنم.
‫می‌دونی که، زیرزمین من، زیرزمین توئه.
‫پیپو هرطور که می‌تونست از تونی حمایت می‌کرد.
‫طلسم خوش‌شانسی امشبت.
‫بعضی وقت‌ها از نظر عاطفی.
‫لعنتی، مرسی داداش.
‫اما بیشتر با پیتزا.
‫روز تونی مثل هر روز دیگه‌ای بدون اتفاق خاصی شروع شد.
‫همون همیشگی.
‫موز و مرغ تنوری، میشه ۱۹.۹۵ لطفاً.
‫ممنون.
‫هر روز موقع ناهار، یادش می‌افتاد ‫که زندگیش اون‌طور که تصورش رو داشته نشده.
‫پیتزات مزه‌ش افتضاحه.
‫فردا می‌بینمت بیرگیت.
‫فردا می‌بینمت.
‫و درست توی همین لحظه،
‫که داشت دوباره به همه‌چیز شک می‌کرد،
‫مادرش، خیلی دورتر توی شرکت یدک‌کشیش،
‫تماسی دریافت کرد که زندگی تونی رو ‫برای همیشه تغییر می‌داد.
‫خدمات یدک‌کشی شبانه‌روزی فلایشر.
‫چی؟
‫یه اردک توی یه درخت گیر کرده؟
‫دارم راه میفتم.
‫مادر تونی، ورا فلایشر، فقط قهرمان ‫شش‌دوره‌ی پرتاب دیسک آلمان شرقی نبود،
‫اون با انتخاب‌های زندگی تونی هم مخالف بود.
‫کدوم مادری به اینکه پسرش در آستانه ۴۰ سالگی،
‫هنوز به موفقیت توی رپ امیدواره، ذوق داره؟
‫برخلاف تونی، ورا از آرامش روستاییِ ‫زادگاهش، «شیتن آن هاول» خوشش می‌اومد.
‫بیا پایین گونتر.
‫بیشتر به خاطر اردک‌ها.
‫معلومه، میارمت پایین. ولی این بارِ آخره.
‫تونی بچگی‌هاش به مادرش هشدار داده بود ‫که از درخت‌ها بالا نره.
‫بیا اینجا.
‫لعنتی.
‫خیلی دورتر توی برلین، ‫تونی از حادثه‌ی عجیب مادرش بی‌خبر بود.
‫و امروز، اون نگرانی‌های دیگه‌ای داشت،
‫چون یه اجرای مهم در پیش داشت.
‫و طفلکی خیلی استرس داشت.
‫چطوری داداش؟ استرس داری؟
‫خوبم.
‫خیلی، خیلی استرس داشت.
‫خب... خب... حالا چی؟
‫- شاید یه کوچولو. ‫- درسته، چون پنجشنبه بود.
‫و مثل هر پنجشنبه‌ی لعنتی دیگه‌ای، برنامه‌شون...
‫خوش اومدین، خوش اومدین، خوش اومدین به رپِ روز پنجشنبه!
‫«رپِ روز پنجشنبه» بزرگترین رویداد رپ برلین بود
‫برای اینکه بتونی به یه موفقیت بزرگ برسی.
‫پسر،
‫همه‌شون خیلی از تو جوون‌ترن.
‫همینطور خفن‌تر. بوی بهتری هم میدن.
‫نباید می‌آوردمت.
‫قوانین رو که می‌دونین. تن به تن. تک به تک.
‫هیچ متن از پیش نوشته‌شده‌ای نداریم، ‫همه‌چیز فی‌البداهه‌ست.
‫با خفن‌ترین و جوون‌ترین رپرهایی ‫که می‌خوان همین‌جا معروف بشن.
‫فکر کنم منظورش تویی داداش.
‫نه بابا پیپو؟
‫آخه پیر شدی، می‌دونی؟
‫[ام‌سی کریکت] ‫[ریمیکس طولانی جیرجیرک]
‫[نانسی] ‫[خواهر بزرگتر، رابطه شکرآب]
‫من باید این رو جواب بدم.
‫- نفر بعدی تویی. ‫- الان برمی‌گردم.
‫- بله؟ ‫- قرار بود بهم زنگ بزنی.
‫آره، ببخشید. خیلی سرم شلوغ بود.
‫نه ماه پیش.
‫نانسی، من الان باید برم روی صحنه.
‫مامان امروز مُرد.
‫چی؟ چطوری؟
‫همون‌طوری که همیشه دلش می‌خواست.
‫- وقتی داشت یه اردک رو نجات می‌داد از روی درخت افتاد؟ ‫- وقتی داشت یه اردک رو نجات می‌داد از روی درخت افتاد.
‫بعدش هم صاعقه خورد بهش.
‫مطمئنم سرت با این مسخره‌بازی‌های رپت شلوغه، ‫ولی باید بیای مراسم خاکسپاری.
‫نفر اول اِسوِنی‌ئه،
‫از دبیرستان دولف لاندگرن توی اِکِل، بوتروپ...
‫در مقابل تونی!
‫مفهومه؟
‫آره، نانسی، الان واقعاً وقت مناسبی نیست، باشه؟
‫برلین، پایه‌این یا نه؟
‫خوبه.
‫می‌خوام دستاتون رو ببینم، همه‌تون.
‫همینه، آره.
‫♪ این یارو رو ببین، به اندازه‌ی هالک زشته، ♪
‫♪ تو خنگی، تو داغونی ♪ ‫♪ یه پیرمرد چاقِ احمقی ♪
‫♪ یه بازنده درب‌وداغونی ♪ ‫♪ یه عوضیِ بی‌مصرفی ♪
‫♪ روی همین صحنه کاری می‌کنم برگردی پیش مادرت ♪
‫♪ پسر، نگید که واقعاً این رو گفت، نه؟! ♪
‫و حالا، تونی!
‫پیش مادرت...
‫مامان امروز مُرد.
‫پیتزات مزه‌ش افتضاحه.
‫باشه.
‫♪ می‌خوای برگردم پیش مادرم؟ احمقِ بیشعور ♪
‫♪ یه کم دیر رسیدی چون مادرم مُرده ♪
‫♪ بهتره همه‌تون یه چیز دیگه بخونید ♪ ‫♪ چون واقعیت همینه، همین الان بهم زنگ زدن ♪
‫♪ واسه همینه که این شوخی اصلاً جالب نیست ♪ ‫♪ ولی اِسوِنی راست میگه، من یه عوضی بی‌مصرفم ♪
‫♪ همیشه فکر می‌کردم یه روزی واسه خودم توپاک می‌شم ♪
‫♪ ولی نگاه کنید، من فقط یه بازنده‌ام از یه ده‌کوره ♪
‫♪ اومدم به شهر بزرگ ولی هنوزم هیچی نیستم ♪
‫♪ در حالی که منتظری همه‌چی شروع بشه ♪ ‫♪ تبدیل میشی به یه پیرمرد خرفت ♪
‫♪ یه زمانی جوون و سرحال بودم ♪ ‫♪ بعد رسیدم به اواسط سی سالگی ♪
‫♪ و بحران میانسالی نابودم کرد ♪
‫♪ حالا دارم با کسی مبارزه می‌کنم ♪ ‫♪ که می‌تونه پسر خودم توی تعطیلاتش باشه ♪
‫♪ راستش، این تصور من از سرگرمی نیست ♪
‫♪ کل زندگیم فکر می‌کردم ♪
‫♪ یه روزی همه‌چیز هیجان‌انگیز میشه ♪ ‫♪ یه ستاره رپ می‌شم و همه‌چیز خفن می‌شه ♪
‫♪ کل زندگیم فکر می‌کردم که من رپر خفنی‌ام ♪
‫♪ اما روی فیش حقوقیم نوشته پیتزاپز ♪
‫♪ باورش سخته؟ حتی مادرم هم باورم نداشت ♪
‫♪ ده سال، این موضوع و شرمندگی ♪ ‫♪ من رو از خونه دور نگه داشت ♪
‫♪ لعنت بهش، داداش، مامانم روراست بهم گفت ♪
‫♪ که با این مزخرفات به هیچ‌جا نمی‌رسم ♪
‫♪ ولی من تا آخرهای سی‌سالگیم چسبیدم بهش ♪
‫♪ تا یه روزی بهش ثابتش کنم ♪ ‫♪ به خفن‌ترین شکل ممکن ♪
‫♪ لعنتی، حتی واسه اون هم دیگه خیلی دیره ♪
‫♪ پس فکر کنم دیگه باید برم ♪
‫کجا داری میری؟
‫لعنتی.
‫گفت لعنتی؟
‫یه جایی تو براندنبورگ، ‫زادگاه تونی، شیتن آن هاول رو پیدا می‌کنید.
‫خب، بلیت‌ها لطفاً!
‫هنوز حتی نرسیده بود، ‫و تنها چیزی که بهش فکر می‌کرد این بود که...
‫کی برمی‌گردی برلین؟
‫چهار هفته دیگه.
‫[ایستگاه مرکزی شیتن]
‫ایستگاه آخر، شیتن آن هاول.
‫مسافرین محترم، لطفاً قطار رو ترک کنید!
‫[بدون آنتن]
‫خارهای غلتان فروشی!
‫خار غلتان می‌خواین آقا؟
‫خار غلتانِ محلیِ براندنبورگ!
‫ریشه و منشأ این اسمِ بد یُمن «شیتن» ‫«شیتن: به معنای کثافت»
‫توی تاریخ ثبت نشده.
‫اما تونی همیشه می‌دونست ‫که زادگاهش کاملاً برازنده این اسمه.
‫تونی هیچ‌وقت به اینجا تعلق نداشت ‫جایی با یه «وپر مارکت»،
‫که لعنتی ۳۰ سال بود ‫که حرف سینِ لعنتیش افتاده بود
‫و با یه سالن تئاتر که توش به خاطر اولین تلاش‌هاش ‫برای رپ خوندن مسخره‌اش کرده بودن.
‫اون همیشه احساس می‌کرد که اونجا غریبه‌ست.
‫اینجا، جایی که مردمش بهش افتخار می‌کردن ‫موزه‌ی دستگاه‌های برگ‌روب...
‫[موزه‌ی دستگاه‌های برگ‌روبِ شیتن]
‫همینطور به اینکه بازیگر، ورونیکا فرس...
‫چند بار به عنوان شهردار انتخاب شده.
‫بزرگ شدی به من رای بده.
‫[تالار شهر]
‫اه، دموکراسی...
‫[میدان ورونیکا فرس]
‫[هتلِ چهارفصل]
‫تونی از کنار همه‌ی اون آدمای شاد و خاکی گذشت،
‫کسایی که فکر می‌کردن اون عجیبه
‫فقط به خاطر اینکه رویایی رو داشت ‫که اونا هیچ‌وقت درکش نکردن.
‫و کسایی که سر راهش مانع می‌تراشیدن.
‫اون اصلاً دلش نمی‌خواست همه این آدمایی رو ببینه
‫که هیچ‌وقت باورش نداشتن.
‫مثل مادرش و سه‌تا خواهرش.
‫[خدمات یدک‌کشی شبانه‌روزی فلایشر]
‫دلش می‌خواست به عنوان یه ستاره بزرگ برگرده.
‫ولی، نه.
‫اون به عنوان یه بازنده رفت
‫و به عنوان یه بازنده هم برگشت.
‫«فقط یه روز.»
‫«یه روز تحملش می‌کنم. بعدش از اینجا می‌رم.»
‫توی دلش به خودش گفت.
‫اون اسکیت‌برد ماست.
‫باشه.
‫و اینطوری شد که اون دوباره برگشت پیش خانواده‌ش.
‫خواهر تونی، نانسی، ‫تنها افسر پلیس تو شیتنه.
‫نانسی.
‫وسواسِ قانون داره.
‫با کفشِ بیرون نیا تو.
‫اینجا برلین نیست. ما اینجا قانون داریم.
‫و مادر چهارتا بچه‌ست.
‫بچه‌ها.
‫به دایی‌تون سلام کنین.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- شما هم همینطور. ‫- سلام.
‫خواهرش کایا یه اوراقی داره، ‫عاشق منفجر کردنِ چیزهاست،
‫و اون‌قدر فحش میده که مجبوریم حرفاش رو سانسور کنیم.
‫شبیه یه ... شدی.
‫خواهرش کارو...
‫مربی رانندگیه و از وقتی تونی عروسیش رو بهم زد
‫یعنی هشت سال پیش تا حالا، باهاش حرف نزده.
‫و اینم...
‫خرسی!
‫جانی کاررا.
‫بیا بغلِ بابا!
‫شوهرِ زن‌مُرده‌ی ورا و ناپدری تونی،
‫که از اون جوون‌تره
‫و خیلی هم راحت‌تر اشکش درمیاد.
‫خیلی خوبه که برگشتی خونه.
‫فقط یه روز.
‫فقط همین یه روز رو سر کن.
‫[خدمات یدک‌کشی]
‫تسلیت میگم.
‫زن فوق‌العاده‌ای بود.
‫ممنون.
‫به هر نفر فقط یدونه سوسیس می‌رسه پدرو.
‫اوه، درسته.
‫ببخشید. خب؟
‫خب؟ اون کجاست؟
‫[پایان یک عمر زندگی ورا]
‫اون اعجوبه کیه؟
‫ببخشید، شما جای من نشستین.
‫اون جای منه. میشه لطفاً بلند شین؟
‫- البته کلاه خیلی قشنگی دارین. ‫- ممنون.
‫از صمیم قلب تسلیت میگم بهترین دوستم.
‫پاولی.
‫خیلی وقته ندیدمت.
‫سال‌های زیادی گذشته. ‫خیلی به من فکر می‌کردی؟
‫آره؟
‫مادرت مرده.
‫آره، می‌دونم.
‫اون خیلی...
‫جذاب بود.
‫- تا حالا این رو بهت گفته بودم؟ ‫- خیلی زیاد.
‫واقعاً می‌گم. من همه‌ش بهش فکر می‌کردم.
‫از کلاس دوازدهم بهش فکر می‌کردم.
‫- انقدر نگو بهش فکر می‌کردم. ‫- باشه.
‫بعد از فارغ‌التحصیلی گفتی،
‫«من میرم برلین. می‌خوام یه ستاره بزرگ رپ بشم. ‫دیگه هیچ‌وقت برنمی‌گردم.»
‫- من همچین چیزی یادم نمیاد. ‫- حالا برگشتی.
‫- آره، تو چطوری؟ ‫- من؟
‫من خوشحالم.
‫خیلی خوشحال.
‫- تونی، تا حالا به گذشته فکر کردی؟ ‫- نه.
‫آره، پسر. منم همینطور. ‫خیلی زیاد. ما خیلی جوون بودیم، مگه نه؟
‫عزاداران عزیز.
‫خیلی جوون.
‫اسم من جانی کارراست،
‫و در طول عمر طلاییِ ورا، ‫این افتخار بزرگ رو داشتم
‫که کنارش باشم
‫و با افتخار ناپدریِ چهار فرزند فوق‌العاده‌مون باشم.
‫تونی، برای مردم دست تکون بده.
‫واسه بابا دست تکون بده.
‫زود باش تونی.
‫ورا زنی بود که هیچ‌چیز رو به قضا و قدر نمی‌سپرد.
‫اون حتی خیابون‌های شهر کوچیکمون رو طوری آماده می‌کرد
‫که مطمئن بشه همیشه یه سری تصادف هستن ‫که بتونه بهشون رسیدگی کنه.
‫و برای همین، یه روز، ‫لاستیک‌های ماشین اوپل کادتِ من رو پاره کرد
‫و سوارم کرد.
‫و بهم گفت،
‫«تو دیگه پیش من می‌مونی.»
‫و منم همین کار رو کردم.
‫من اغلب به آخرین کلماتی که بهم گفت فکر می‌کنم.
‫«به این میگی دوست داشتن جانی کاررا؟»
‫- فقط نظر منه یا واقعاً این حرف‌ها مناسب الان نیست؟ ‫- ساکت باش.
‫حالا با هم گوش می‌دیم به شعر شاعر محبوب ورا،
‫هاداوِی.
‫عشق چیست؟
‫عزیزم دل من رو...
‫[پیپو] ‫[همکارم توی پیتزافروشی]
‫نشکن.
‫تونی.
‫دل من رو نشکن.
‫بیشتر از این نه.
‫- پیپو؟ ‫- پسر، باورت نمیشه چی شده.
‫الو؟
‫یه زنه... کلوپ...
‫- پیپو؟ ‫- عاشق فری‌استایلت شده.
‫من... من هیچی نمی‌شنوم. من...
‫الان اون... پیتزافروشی.
‫توی این خراب‌شده آنتن ندارم.
‫فردا برمی‌گردم، باشه؟
‫- تونی... ‫- خوب مراقب سوزی باش.
‫آنتن نداره.
‫کجا می‌تونم پیداش کنم؟
‫شیتن.
‫فکر کنم بذارم موهام بلند شن.
‫مامان می‌گفت صورتم برای این کار خیلی ظریفه، ‫ولی می‌خوام امتحانش کنم.
‫دیوونه شدی؟
‫پسر، اگه مامان این رو بشنوه...
‫آره، فکر احمقانه‌ای بود.
‫سلام.
‫خانواده تونی همون واکنشی رو نشون دادن ‫که همیشه توی موقعیت‌های احساسی داشتن.
‫خب؟
‫- خب؟ ‫- سرکوب کردن احساساتشون.
‫اوضاع توی برلین چطوره؟
‫عالی.
‫- من همیشه توی برلین می‌ترسم. ‫- آره.
‫تو که تا حالا نرفتی.
‫واقعاً اونجا سگ می‌خورن؟
‫آره.
‫بهت چی گفتم؟
‫قضیه‌ی این پسر عجیبه چیه؟
‫اصلاً کی همه‌ی اینا رو برنامه‌ریزی کرده؟
‫در تاریخچه‌ی زوج‌های بزرگ، تونی و یانا...
‫اصلاً به حساب نمیان.
‫منظورم اینه که وقتی توی ۱۵ سالگیش ‫برای اولین بار پشت سالن ورزشی براش رپ خوند،
‫اون فکر کرد تونی خفن‌ترین آدم دنیاست.
‫تا جایی که می‌شد عاشقش بود،
‫تا وقتی که می‌فهمی این عشقِ اولته،
‫نه عشقِ زندگیت.
‫زن‌ها، مگه نه؟
‫برو پی کارت بچه.
‫بیا از اینجا بریم.
‫تسلیت میگم.
‫ممنون.
‫- من سر ۱۰۰ یورو شرط بسته بودم که نمیای. ‫- شرمنده.
‫خیلی وقته ندیدمت.
‫- چهارده سال. ‫- واقعاً؟
‫وای.
‫ایمیلم به دستت رسید؟
‫نمی‌دونم. کِی؟
‫- چهارده سال پیش. ‫- اصلاً نمی‌دونم.
‫- مدیر مراسم خاکسپاری. ‫- آره.
‫کسب‌وکار مادرت رو ادامه دادی؟
‫تو چطوری؟
‫- همه‌چی روبه‌راهه؟ ‫- آره.
‫- در واقع، خیلی هم عالیه. ‫- جدی؟
‫- آره، خیلی خوبه. ‫- واقعاً؟
‫تا حالا صدات رو توی رادیو نشنیدم. ‫خیلی رادیو گوش می‌دم، ولی تا حالا نشنیدم.
‫آره، هیچ‌وقت نمی‌خواستم مطرح بشم.
‫آره حتماً.
‫تونی خجالت می‌کشید که برگشته خونه ‫و هیچی برای پز دادن نداره.
‫توی برلین میگن من صدای نسلم هستم.
‫هیچ‌کس هیچ‌وقت همچین حرفی نزده بود.
‫نه توی برلین و نه هیچ جای دیگه‌ای.
‫- پوشه اسپم رو چک کردی؟ ‫- چی؟
‫مهم نیست. خب، پس...
‫هی، باهات تماس می‌گیرم.
‫بهت ایمیل می‌زنم.
‫حتماً این کار رو بکن.
‫و بعد، فقط برای یه لحظه کوتاه، ‫فقط برای یک صدم ثانیه،
‫تونی با خودش فکر کرد ‫که اگه اون موقع از اینجا نرفته بود زندگیش چطوری می‌شد.
‫اما خیلی سریع این فکر رو از سرش بیرون کرد.
‫مواد منفجره رو از چربی‌های خودش درست کردم.
‫اگه بود حتماً خیلی بهم افتخار می‌کرد.
‫[کلکسیون مجسمه‌های شیشه‌ای جانی کاررا] ‫[زیباترین قطعات]
‫تق، تق. اوه، خدایا!
‫داری گریه می‌کنی شیطون؟
‫چی؟ نه.
‫پس نکنه یکی دلش می‌خواد دوباره کشتی بگیریم؟
‫تو هیچ‌وقت این کار رو نکردی. ‫تو از من کوچیک‌تری.
‫- قهرمان. ‫- منو اینطوری صدا نزن.
‫چی شده؟
‫چرا اتاقم رو دست‌نخورده گذاشتین؟
‫مادرت همیشه می‌خواست ‫یه جایی رو برای برگشتن داشته باشی
‫تا اگه قضیه موسیقی جواب نداد، برگردی.
‫اون هیچ‌وقت باورم نداشت.
‫چی؟ نه.
‫اون همیشه با ذوق از کارهایی که می‌کردی تعریف می‌کرد.
‫اصلاً تا حالا حرف خوبی هم راجع بهش زده؟
‫آره...
‫خیلی چیزها.
‫یکیش رو بگو.
‫اون...
‫از...
‫شلوارت خوشش می‌اومد.
‫چی؟
‫یه بار گفت: ‫«اون پسر شلوارهای مقاومی می‌پوشه.»
‫«و با توجه به اون رون‌هاش، بهشون نیاز داره.»
‫باشه، وقتی اون این رو می‌گفت ‫یه جورایی قشنگ‌تر به نظر می‌رسید.
‫من خیلی دوستش داشتم.
‫چرا؟
‫همیشه صادق بود.
‫زن فوق‌العاده‌ای هم برام بود.
‫می‌خوام بخوابم دیگه.
‫- یه ماچ شب‌بخیر... ‫- برو بیرون.
‫[خدمات یدک‌کشی شبانه‌روزی فلایشر]
‫تونی فلایشر!
‫بله؟
‫دالیا مولر مولر.
‫- مولر مولر؟ ‫- آره، مامانم می‌خواست فامیل خودش رو نگه داره.
‫من مدیر استعدادیابی رده پایین ‫شرکت «کیوتی هارت رکوردز» هستم.
‫شرکت «کیوتی هارت رکوردز»، دومین لیبل بزرگ رپ آلمان
‫و کلینیک ارزان‌قیمت پیوند قلب بود که توسط...
‫جراح قلب سابق دکتر دیتمار دیگیتی دروز ‫تاسیس و مدیریت می‌شد.
‫چطوری من رو پیدا کردی؟
‫تونی!
‫من توی هلیکوپتر نشستم!
‫خوش به حالت داداش.
‫- همیشه با هلیکوپتر جابه‌جا می‌شی؟ ‫- فقط واسه اینکه رپرها رو تحت تاثیر قرار بدم.
‫جواب میده.
‫تونی، می‌خوام باهات روراست باشم.
‫بهت برنخوره،
‫اما تو جوون‌ترین، یا خوش‌تیپ‌ترین،
‫یا جذاب‌ترین، یا خوش‌بوترین آدمی نیستی
‫که تا حالا دیدم.
‫باشه.
‫اصلاً نیستی.
‫ولی... توی فری‌استایلت یه چیزی دیدم که دنبالش می‌گردم.
‫از صمیم قلب بود.
‫- واقعاً؟ ‫- واقعاً.
‫آهنگی داری که بتونم به رئیسم نشون بدم؟
‫تونی صدها پیش‌نویس ‫و چندتا اینتروی نسبتاً خوب برای آهنگ داشت.
‫ولی همیشه شک و تردید به جونش می‌افتاد ‫و هیچ‌وقت حتی یدونه‌شون رو هم تموم نمی‌کرد.
‫آهنگ جدیدی ندارم.
‫لعنتی.
‫حالا که اینطوره...
‫صبر کن.
‫می‌تونم چندتا بنویسم.
‫سرویس‌های استریم کلاً تمرکزم رو ازم گرفتن.
‫نهایتاً تا دو هفته به یه چیزی علاقمند می‌مونم.
‫دو هفته کافیه، مشکلی نیست. ‫آهنگ‌ها رو می‌نویسم.
‫خوبه. ولی یکیشون باید حتماً موفق باشه.
‫من تحت فشار خوب کار نمی‌کنم.
‫دو هفته.
‫و وقت داره می‌گذره.
‫[کیوتی هارت رکوردز]
‫کاملاً یهویی، یه شانس بزرگ به زندگی تونی رو کرد.
‫تنها کاری که باید می‌کرد این بود ‫که یه آهنگِ موفق بنویسه.
‫اما می‌دونست که توی شیتن نمی‌تونه این کار رو بکنه،
‫با ناله کردن‌های جانی، رئیس‌بازی‌های نانسی،
‫و اون یارو پاولی...
‫جانی!
‫- اون اینجا نمی‌تونست آرامش و سکوت داشته باشه. ‫- جانی!
‫باید برمی‌گشت برلین.
‫جانی!
‫بله؟
‫یدک‌کش مامان کجاست؟
‫همون‌جایی که فوت کرد.
‫کلیدش کجاست؟
‫پسرم، توی زندگی هر پدری لحظه‌ای فرا می‌رسه که...
‫- من وقت مزخرفات تو رو ندارم. ‫- باشه.
‫من باید برم برلین و بنویسم!
‫لعنتی.
‫لعنتی، لعنتی، لعنتی. اوه، لعنتی!
‫من...
‫نمی‌خواستم اینطوری بشه.
‫هی، من نمی‌دونستم اونا پدر و مادرت بودن.
‫سخت نگیر. مادرم به‌خاطر یکی از شماها مُرده.
‫بی‌حساب شدیم، باشه؟
‫منظوری نداشتم. متأسفم.
‫اونطوری به من نگاه نکن.
‫نه، نمی‌تونی با من بیای.
‫من باید آهنگ بنویسم. وقت ندارم ‫یه نفر دیگه رو وارد زندگیم کنم. من...
‫متأسفم.
‫و اینطوری شد که تونی به سمت برلین راه افتاد.
‫اما نه تنهایی.
‫توپاک، رفیق، اگه اذیتم کنی می‌ندازمت بیرون.
‫اون باید تمرکز می‌کرد.
‫اشکالی نداره، تو که نمی‌دونستی.
‫[شیتن آن هاول]
‫به محض اینکه از شیتن خارج شد، ‫کلی ایده به ذهنش رسید.
‫همین الانم می‌تونست آهنگِ موفقش رو بشنوه.
‫- تونی! ‫- تونی!
‫خیلی خب.
‫بچه جون، چرا وسط جاده‌ای؟
‫سلام.
‫من کارستن ماریا شرامل هستم، ‫ولی همه چارلی صدام می‌کنن.
‫سیزده سالمه و پسر بدی نیستم.
‫- و قهرمان حبسِ نفسم. ‫- خب که چی؟
‫من پسرتم.
‫و مامانم رفته، برای همین مجبورم با تو زندگی کنم.
‫بابا.
www.Doostihaa.com