‫دکتر، این کشتی شبیه بهشته.
‫و شما اینجایی...
‫تا همه رو زنده نگه داری.
‫تنفسش نامنظمه. فیبریلاسیون بطنی انجام بدید. ‫همین الان.
‫ضربانش برگشت.
‫یه پا تیم شدیم، نه؟
‫که عاشق اوری هستی؟
‫قانون داداشی‌ها رو؟
‫میای آتش بس اعلام کنیم؟ ‫دیگه سر دخترها دعوا نکنیم.
‫تو مهمی.
‫برای من مهمی.
‫امسال کلی صورت جدید داریم.
‫این جوکه فقط همون بار اولی که گفتی بامزه بود.
‫ای وای. همه چیز جدید شده.
‫واو.
‫می‌تونین توسط ایمپلنت‌های جدیدتون ‫شناور بمونین.
‫جفتتون خیلی بدجنسین.
‫اتفاقی که ما شاهدش هستیم یه بیماریه.
‫به اسم اختلال خودزشت‌انگاری.
‫اه، بیمارهای هفته جراحی پلاستیک رسیدن،
‫غرق در مسکن و هوای دریا.
‫چیکار می‌کنین؟
‫ناخدا و تریستان یه سنت بامزه دارن
‫که می‌شینن مردمی رو مسخره می‌کنن که قربانی ‫صنعتی هستن
‫که ازشون سوءاستفاده می‌کنه و مجبورشون می‌کنه ‫در ازاش پول بدن.
‫اینم از سوءاستفاده‌گر اعظم.
‫- این کیه؟ ‫- لنور لوران.
‫شوهرش موری صاحب این لاین ‫سفرهای دریاییه.
‫چندتا کلینیک جراحی پلاستیک ‫شیک هم دارن.
‫یعنی جراحی میشن و واسه بهبود میان رو کشتی.
‫ولی هدف واقعیش از این کارها؟
‫خانم لنور بدجور شیفته ناخداست.
‫اصلاً هم... اینطور نیست.
‫- نه، این... ‫- بابی مسی.
‫اوه، من رو دید،
‫لبخندهای گنده بزنین. بیاین بریم.
‫دزد دریایی قوی من.
‫لنور لوران.
‫جناب، با خودت چیکار کردی، هوم؟
‫ژل ژوویدرم زدی یا رستیلن؟
‫- یا ناحیه تی صورتت رو فیلر زدی؟ ‫- نه، نه، نه.
‫اینا همه‌ش تاثیر یه مقدار نور آفتاب، ‫خواب و ضدآفتابه.
‫- اه. ‫- موری چطوره؟
‫اه، موری. خوبه اونم،
‫به شرط اینکه تو دهنش یه سره پر از کالباس
‫و نون سفید باشه، که هست.
‫عزیزدلم، اسمت رو یه بار دیگه میگی.
‫چرا حس می‌کنم هاروی بودی؟ ‫هاروی که نیستی.
‫چرا. اسمم هارویه.
‫اوریه،
‫و متخصص پرستاری بااستعداد ماست.
‫اوری. درسته.
‫چه زیبا.
‫- اسمت منظورم بود. ‫- هوم؟
‫امیدوارم امسال سر حال‌تر باشی. هوم؟
‫مراجعه‌کننده‌های من کلی پول دادن، ‫و انتظار دیدن صورت‌های خوشحال
‫و براق از شادی و همکاری دارن.
‫خانم لوران، اتاقتون رو نشونتون بدم؟
‫خیلی خب، باعث افتخاره.
‫یالا. بریم.
‫اوه. بله.
‫این هفته دیگه نمی‌تونم. نمی‌تونم.
‫- آوری؟ وایسا، وایسا. ‫- این کارها کاملاً مخالف با
‫- چیزهاییه که بهشون باور دارم. ‫- واو، واو.
‫فکر کن سال دیگه همین موقع که سوار کشتی میشی
‫قراره دکتر بشی.
‫دیگه نمی‌تونم اینجا بمونم.
‫- خودشه. عروسک کن واقعی. ‫- چی چی؟
‫همونی که خودش رو شبیه کن کرده.
‫یه برنامه واقع‌نما با باربی و اسکیپر و آلن داره،
‫با کل اکیپ. از کل زندگیشون گذشتن که بتونن
‫شبیه این شخصیت‌ها بشن.
‫ناخدا، ای بابا. عروسک کن واقعی.
‫من که نمی‌شناسمش.
‫پسرم، میشه یه سوالی بپرسم؟
‫و یه وقت فکر نکنی دارم جسارت می‌کنم‌ها،
‫ولی نکنه دختری؟
‫نه. فقط عاشق اینجور چیزهام. ‫میشه گفت طرفدارم.
‫به نظرم خیلی الهام‌بخشه.
‫ملاله رو میشه الهام‌بخش خوند.
‫این یارو عین عروسک‌های پلاستیکی لباس پوشیده.
‫نه، خودش عروسک پلاستیکیه.
‫خب، آقایون، من دیگه چیز ندیده ندارم.
‫هیچی نمی‌تونه شوکه‌م کنه.
‫بدرود.
‫سلام؟
‫- نه. ‫- نیاز به مراقبت پزشکی دارم.
‫- یکی کمک کنه. ‫- تو رو خدا، نه.
‫امکان نداره.
‫مامان.
‫پام‌پام من. تری تری من.
‫اوه.
‫ولی جدی باید یکی اینا رو خشک کنه.
‫میشه یه لحظه بدزدمش؟
‫انگار مالک واقعیش شمایید،
‫بفرمایید، خانم...؟
‫وان درسن.
‫- شما کرولاین صدام کن. ‫- خیلی خب.
‫- پام‌پام؟ ‫- پام‌پام؟
‫من چقدر خوش‌شانسم؟ ‫پرستار مخصوص خودم.
‫نمی‌دونم چی بدتره، مامان، اینکه
‫لیفت صورت به سبک دیپ پلین ‫انجام دادی و چیزی نگفتی
‫یا اینکه بی‌خبر پاشدی اومدی اینجا.
‫ترسیدم فرار کنی.
‫این اتاق چطوره؟ ‫به خانم دم پذیرش گفتم
‫پسرم تریستان یکی از پرستارهای ادیسه‌ست.
‫دو سالی میشه ندیدمش.
‫واسه دیدن گل پسرم باید بیام وسط اقیانوس.
‫خودش یه اتاق بهتر بهم داد.
‫خوب بلدی پارتی بازی کنی.
‫اوه.
‫پوف.
‫شرمنده. داشت اذیتم می‌کرد.
‫به نظر میاد می‌خوای درباره‌ش صحبت کنی.
‫نه، نه، فقط... ‫دارم سعی می‌کنم هضمش کنم.
‫من کن هستم.
‫می‌دونم. من طرفدار شمام.
‫من مکس هستم، دکتر ادیسه.
‫شما شبیه بیننده‌های همیشگیم نیستی.
‫یه سوال پزشکی دارم.
‫شنیدم یه سری ابزار پزشکی خاص رو کشتی دارین،
‫اتاق سرما درمانی؟
‫دوتا داریم. می‌خوای ببینی؟
‫- آره. ‫- خیلی خب.
‫خیلی خب، اینم از سرما درمانی کوچولوی ما.
‫اتاق آقایون و خانم‌ها.
‫شما خودت حاضری امتحان کنی؟
‫به چالش می‌کشمت.
‫پس تازگی عضله قفسه سینه‌ت رو عمل کردی؟
‫آره. با ورزش این شکلیشون کردم
‫ولی یه ایمپلنت دست ساز هم گذاشتم ‫که شکلی که می‌خوام رو بگیرن.
‫ایستگاه آخر بودن. ‫مجسمه داوود تکمیل شد.
‫مجسمه کن.
‫دقیقاً.
‫می‌دونی، من برنامه‌تون رو تماشا می‌کنم،
‫و همیشه برام جالبه که می‌بینم
‫چطور خودت رو به عنوان هنرمندی توصیف می‌کنی
‫که تمام و کمال خودش رو وقف کارش کرده.
‫شعار مامانم این بود آدم می‌تونه تبدیل ‫بشه به هر چی که می‌خواد.
‫منم حرفش رو جدی گرفتم.
‫تو چی؟
‫اگه می‌تونستی هر چی باشی، چی می‌شدی؟
‫هوم...
‫بچه که بودم، می‌خواستم بشم سگ رتریور ‫چسپیک بی.
‫سگ‌های مورد علاقه کمونیست‌ها بودن.
‫اه، لعنتی. دردسر تو راهه.
‫وقت خداحافظیه، کن.
‫اطاعت میشه.
‫ممنون.
‫هی، خوب میشی.
‫تجربه من ثابت کرده تو اینجور مواقع سرعت واکنش
‫- از همه چی مهم‌تره. ‫- تجربه شما؟
‫تجربه افتادن دماغ رو داری؟
‫با افتادن بقیه چیزها تونستم سر و کله بزنم.
‫اصلاً چطوری اینجوری شد؟
‫فیلری که تو جراحی بینی پیپا ازش استفاده شده
‫پایه‌ی آستون داره.
‫یه سری موادی که خیلی غلیظ هستن
‫- می‌تونن باعث بشن فیلر... ‫- غلیظ؟
‫- می‌شنوی، پیپا؟ ‫- بمیر بابا. یعنی...
‫باعث حل شدن فیلر میشن.
‫بعد آستون میزنه بیرون،
‫و بافت‌های اطراف رو می‌خوره،
‫که باعث جدایی بینی و افتادنش میشه.
‫خیلی خب، اینی که می‌ذارم موقته.
‫و نگران نباش،
‫لنور رفته با جراح پلاستیکی که تو لس آنجلسه
‫و متخصص این مدل پیوندهای دوباره‌ست ‫تماس بگیره.
‫شبیه شبح اپرا شدم.
‫چند فصل پیش اینجا فصل برادوی بود.
‫- کار دیگه‌ای از دستم برنمیومد. ‫- به سطل آشغال لباس‌های تئاتری حمله کردی؟
‫شبیه لیدی گاگا شدی.
‫با دماغم چیکار کردی؟ انداختیش سطل آشغال؟
‫فکر کردم اخراج شدی.
‫اخراجم. ولی باید این سفر رو تموم کنم.
‫درست میشه. کافیه با لنور صحبت کنی.
‫نمی‌تونم، تریستان.
‫هی. اوضاع چطوره؟
‫اوه، گاهی اوقات می‌تونیم دنیا رو بهشون بدیم.
‫- اینجوری نمیشه. ‫- اتفاقاً سیستم بویایی
‫- قابلیت احیا شدن رو... ‫- دماغ رو نمیگم،
‫دشمنیشون با تو رو میگم.
‫من نمی‌ذارم بری. با ناخدا صحبت کردم.
‫اونم با لنور صحبت می‌کنه.
‫من که نخواستم.
‫من دیگه این زندگی دریایی رو نمی‌خوام.
‫مشخص بود آخرش اینجوری میشه. ‫دیگه تیر آخر بود.
‫خیلی خب، ولی بورسیه‌ت چی؟
‫می‌خوای... بیخیالش بشی؟
‫می‌خوام از اینجا برم.
‫باورم نمیشه داری این کار رو با من می‌کنی.
‫با تو؟ من مامانت نیستم. نامزدت نیستم.
‫چیزیه که خودم بهش نیاز دارم.
‫متاسفم که مامانت قبلاً ولت کرده،
‫ولی لطفاً عقده‌هات رو سر من خالی نکن.
‫نه، من خودم رو نمی‌اندازم وسط.
‫اگه قرار بود چیزی بگم،
‫می‌گفتم... یه کم زیاده‌روی کردی.
‫عالیه. تو هم همینطور. الان همه ‫ازم متنفرن.
‫ازت خوشم اومد.
‫- چه خوب به نظر میاد. ‫- عالی شده.
‫یه مقدار قرمزی و ورم،
‫ولی جز مراحل درمانی پس از جراحی ‫چیزی نمی‌بینم.
‫خیلی خب.
‫پس باید خوب مراقب خودم باشم.
‫با اینهمه جراحی که من داشتم،
‫سپسیس می‌تونه یه تهدید جدی به حساب بیاد.
‫خوب کردی اومدی. شک نکن.
‫ولی طی هفته زیر نظر داریمش.
‫ولی زیاد نگرانش نیستم.
‫- هوم. ‫- شرمنده. درد گرفت؟
‫نه.
‫می‌دونی، خیلی‌ها طرفدارم هستن،
‫ولی بیشترشون در این حد... مهربون نیستن.
‫فکر نکنم تا حالا کسی رو به
‫اصالت تو دیده باشم.
‫و به نظرم خیلی جالبه.
‫خب، به نظرم شما هم خیلی باحالی، دکتر.
‫جدی میگم.
‫درون آدم‌ها رو می‌بینی.
‫دست خودت نیست.
‫نمی‌دونی چقدر این اخلاقت کمیابه.
‫صبح بخیر. برای نظافت اومدیم.
‫به سینه‌ش فشار وارد کنید.
‫داریم می‌رسیم.
‫- الکتروشوک، همین الان. ‫- باشه.
‫حاضر.
‫قلبش منقبض شده. ریتم نداره. نمیشه ‫بهش شوک داد.
‫دوباره امتحان کن.
‫همچنان منقبضه.
‫ضربان نداره.
‫احیا پیشرفته رو شروع کن.
‫لوله‌گذاری؟
‫- مکس. ‫- سطح اکسیژنش اومده پایین.
‫باید همین الان براش لوله بذاریم.
‫مکس؟
‫فشار خونش صد و نود روی پنجاهه.
‫- مکس؟ مکس! ‫- بس کن.
‫فوت کرده.
‫زمان مرگ، هشت و سیزده دقیقه صبح.
‫باید ببریمش پایین.
‫کد ۴۱۷۸. چرخ لباس‌های چرک رو بیارید.
‫چرا نمیشه با برانکارد ببریمش؟
‫اینجا که بیمارستان نیست. نمی‌تونیم
‫با جنازه از وسط عرشه استراحت رد بشیم.
‫بقیه مسافرها حق دارن
‫از سفر لذت ببرن و دچار تروما نشن.
‫سبک کارمون اینجوریه، مکس.
‫اون چی؟
‫صد در صد لایق یه چیزی بیشتر از یه مسیر ‫پر چاله و چوله و لباس چرکه.
‫فقط قراره ببریمش پایین. سردخونه.
‫- کجا میریم؟ ‫- گل فروشی.
‫چرا؟
‫فکر کردم قراره بریم سردخونه.
‫چون وقتی یکی می‌میره، سردخونه همون گل فروشیه.
‫اینجا بزرگترین مکان سرد
‫غیربحرانی کشتیه.
‫وقتی بیمارها به صورت غیرمنتظره فوت می‌کنن،
‫تا وقتی برسیم بندر اینجا نگهشون می‌داریم.
‫جدی هستین الان؟
‫آره. وقتی یکی می‌میره،
‫یه سری از گل‌ها رو می‌دیم به بیمارها
‫که جا باز کنیم.
‫می‌دونی، باید نهایت استفاده رو از داشته‌هامون ببریم.
‫اجازه کالبدشکافی نداریم.
‫ولی باید بدونم،
‫بیماری واگیرداری در کاره؟
‫نکروز،
‫اریتمای پیشرفته فراتر از محل جراحی
‫نشون میده التهابش داره پخش میشه، پس...
‫نه، فکر نکنم.
‫سپسیس؟
‫وقتی اومد دیدنم نگران همین بود.
‫امکان نداشت بتونی اینقدر سریع بفهمی.
‫ما اینجا یه بهشت ساختیم.
‫ولی هیچوقت یادتون نره که در همین حده...
‫یه چیز ساختگی. یه توهم.
‫دنیا هنوز همون دنیاست،
‫و ما فقط می‌تونیم به کشتی‌نوردی ادامه بدیم.
‫به مسئولین زنگ میزنم به اقوام نزدیکش خبر بدن.
‫گواهی فوتش با من.
‫یه مقدار ورم بعد عمل داشته.
‫تو کاری که لازم بود رو کردی.
‫من نباید بذارم بیمارهام تو خواب بمیرن.
‫دلم شکسته، حالم بد شد. پسر بیچاره.
‫یه سورپرایز برات دارم.
‫فردا، باندها رو درمیارم،
‫و میریم اسکوتر زیرآب سوار شیم.
‫اسممون رو نوشتم. می‌دونی چیه؟
‫- آره، می‌دونم... ‫- شبیه جت اسکیه،
‫ولی می‌تونی باهاش بری زیر آب.
‫کار دارم، مامان. من که نیومدم تعطیلات.
‫اوه، دست بردار.
‫می‌خوام یه کار خاص برات انجام بدم.
‫می‌دونی داری چیکار می‌کنی؟
‫هر دفعه میای عین قبله،
‫هی ابراز محبت اضافه می‌کنی، ‫با عشق خفه‌م می‌کنی.
‫بعد تا خدا می‌دونه کی
‫غیبت میزنه.
‫هاپوی من، پام‌پام من، این حرفا چیه؟
‫می‌دونی چرا همیشه هاپوت بودم؟
‫چون فکر می‌کردم تقصیر منه،
‫هر دفعه که می‌رفتی.
‫و می‌ترسیدم
‫اگه بذارم از جلوی چشمم دور بشی،
‫دیگه ممکنه نبینمت.
‫و این...
‫برام دردناک بود.
‫حرفای جالبی نمیزنی، تری تری.
‫تو نمی‌دونی درد کشیدن یعنی چی،
‫چون مامان من خیلی بی‌انصاف بود.
‫من رو دوست نداشت.
‫متوجهی داری چیکار می‌کنی؟
‫دارم سعی می‌کنم بهت بگم چه حسی دارم،
‫اونوقت فکر کردی خودت شخصیت اصلی هستی.
‫من مشکلات واقعی دارم، که... بدبختم کردن.
‫انگار همیشه گدایی محبت می‌کنم.
‫تو من رو به این کار معتاد کردی.
‫نباید این حرفا رو به من بزنی.
‫وای خدا، اونوقت اون محبت رو همیشه
‫از زن‌هایی گدایی می‌کنم که من رو نمی‌خوان.
‫- به نظرت چرا؟ ‫- بس کن.
‫نمی‌تونم. نمی‌تونم این حرفا رو گوش بدم.
‫متوجه نیستی؟
‫من مامانتم، تو بچه منی.
‫اگه اذیتت کرده باشم، خودم بیشتر اذیت میشم.
‫آخ قلبم.
‫کجا؟
‫نمی‌تونم... باید برم هوا بخورم.
‫خیلی خب. درست به موقع.
‫به سلامت. دیگه عادت کردم.
‫مامان؟
‫با چشماتون انگشت من رو دنبال کنید.
‫پام‌پام، زنگ بزن به دان و دکتر تبانی،
‫خودشون می‌دونن باید چیکار کنن.
‫به خدا سالمه. اینجوری می‌کنه
‫چون عوضی بازی‌هاش رو به روش آوردم.
‫می‌خواد بزنه جاده خاکی. یکی از حقه‌هاشه.
‫شاید. ولی نگران حرکات ناگهانیشم،
‫علائم تشنجی سر و دست‌هاش.
‫به خاطر تهوع بعد جراحی متوکلوپرامید ‫مصرف می‌کنه.
‫یکی از عوارض جانبیش نیست مگه؟
‫چرا. ولی می‌خوام ام‌آرآی انجام بدیم،
‫و باید سوابق پزشکیش رو بگیریم.
‫پس باید به دان
‫و دکترش زنگ بزنم، هر خری هستن.
‫همه چی رو می‌نویسه.
‫حافظه‌ش عین ماهیه.
‫وایسا، وایسا.
‫اینجا رو.
‫دست خط‌ها متفاوتن.
‫آره، داره کنترل حرکات مهارتیش رو از دست میده.
‫درباره حافظه مامانت چی گفتی؟
‫باید دستور آزمایش ژنتیک بدیم.
‫گسترش ژن هانتینگتون چیه؟
‫فقط توی...
‫بیمارهایی پیدا میشه که بیماری ‫هانتینگتون دارن.
‫اوه.
‫بابابزرگ جیمی، بابابزرگ خودم رو میگم،
‫به خاطر هانتینگتون مُرد.
‫ده ساله‌م بود، ولی یادم نمیره.
‫وحشتناک بود.
‫هنوز دارویی براش پیدا نشده؟
‫ولی می‌دونی، از اونموقع تا حالا علم پزشکی ‫خیلی پیشرفت کرده.
‫چقدر وقت برام مونده؟ راستش رو بگو.
‫با درمان؟
‫ده سال سالم دیگه،
‫شاید بیشتر.
‫من و مکس با دکترت تو موناکو جلسه می‌ذاریم...
‫سه نفری با هم...
‫از قدم‌های بعدی سر درمیاریم،
‫چه داروهایی، چه پیشرفت‌هایی و فلان...
‫باشه.
‫ممنون.
‫همین؟
‫آره.
‫بهت قول دادم بریم اسکوتر زیر آب،
‫سر حرفم می‌مونم.
‫نیم ساعت دیگه نوبت ماست.
‫مامان، اه...
‫هضمش خیلی سخته.
‫- می‌دونم. می‌دونم. ‫- یه مقدار صبر کن.
‫می‌دونم. هضمش سخته،
‫و مطمئنم آخرش به خودم میام،
‫و به ترتیب احساساتم رو از سر می‌گذرونم.
‫ولی الان فقط می‌دونم...
‫حق با تو بود.
‫من تو زندگیت نبودم.
‫اشتباه کردم.
‫و اگه ده سال برام مونده باشه،
‫تا جایی که بشه می‌خوام
‫برات جبران کنم.
‫حالا پاشو لباس غواصیت رو بردار.
‫باشه.
‫اوه.
‫چطوری؟
‫خب، این هفته، یه بیمار از دست دادم
‫و فهمیدم یکی دیگه‌شون یه بیماری کشنده داره.
‫پس یه مقدار حس افسردگی می‌کنم.
‫تو دنیا نمیشه جلوی یه چیزهایی رو گرفت.
‫می‌تونستم بیشتر تلاش کنم.
‫همیشه می‌تونیم بیشتر تلاش کنیم.
‫تا حالا بیمار از دست دادی؟
‫خیلی زیاد.
‫زیاد اطراف مرگ بودم.
‫- ولی نه بعد از... ‫- نه بعد از وقتی که خودت بیمار بودی.
‫اونم پیشم بود، می‌دونی، کن رو میگم، ‫وقتی بیمارستان بستری بودم.
‫وقتی اولین بار من رو قرنطینه کردن،
‫همه برام کتاب و فیلم می‌آوردن.
‫می‌دونی، ادبیات فاخر، فیلم‌های بزرگ.
‫ولی وقتی به مرگ زل زده بودم،
‫احساس عمیق بودن می‌کردم.
‫اون لحظه دلم آت و آشغال می‌خواست.
‫برنامه‌های تلویزیون ساده و چرت.
‫برنامه کن هم داشت سر ظهر پخش میشد.
‫من بودم و کن و دوستاش.
‫اون بود، یه خانمی که نقش باربی رو داشت،
‫اسکیپر و کن ملیبویی.
‫اول فکر می‌کردم عجب برنامه آشغالیه.
‫ولی هی بیشتر تماشا کردم،
‫بعد حس کردم چقدر انسانیه،
‫می‌دونی، این پسره یه سفر رو برای ‫کشف خودش شروع کرده.
‫وقتی اونجا دراز کشیده بودم،
‫نمی‌دونستم قراره فرداش بیدار بشم یا نه،
‫حس کردم سوالاتی که تو برنامه بیان می‌شدن
‫حرف دلم بودن.
‫می‌دونی، من کی هستم؟
‫چی می‌خوام؟
‫چقدر دوست دارم به خاطر سپرده بشم؟
‫کمک!
‫رفقا، یه بیمار بدون واکنش دارم!
‫بعد بریدگی‌های بدنش رو چک کنیم.
‫با شمارش سه. یک، دو، سه.
‫- لعنتی. ‫- ورم مفاصل نکروزان.
‫خیلی خب، باید سریع دست به کار بشیم.
‫سرم وریدی معمولی بهش وصل کن.
‫آنتی‌بیوتیک. یه عالمه وانکومایسین می‌خوام،
‫کلیندامایسین ششصد هر هشت ساعت،
‫و کشت بافت.
‫- چه خبره؟ ‫- اوه. شما نباید اینجا باشی.
‫مشکل استریلیه. شما تو دفتر من منتظر بمونین.
‫پنج دقیقه دیگه میام پیشتون. ممنون.
‫اوری، سرم رو وصل کن.
‫- باشه. ‫- باید درک کنی،
‫ونا یه بیمار عادی نیست.
‫عین مامور خرید شخصیمه،
‫که ارتباطم باهاش از ارتباطم با خانواده برام مهم‌تره.
‫می‌خوام بدونم اینجا دقیقاً چه خبره.
‫بافت اطراف کاشتش عفونت کرده.
‫باید عفونت رو برداریم وگرنه پخش میشه.
‫پس این... برداشت بافت،
‫تاثیری روی ایمپلنت‌هاش نمی‌ذاره.
‫الان، اولویت ما امنیت و زنده موندنشه.
‫متوجهم. من جادوگر شرور غرب نیستم،
‫می‌دونی. ولی تیپ و قیافه‌ش
‫بخش مهمی از هویتشه.
‫راه‌های زیادی هست که می‌تونیم ‫کارمون رو شروع کنیم...
‫با دبریدمان، درمان زخم با فشار منفی.
‫ولی راستش رو میگم،
‫هر کدومشون می‌تونن روی ایمپلنت تاثیر بذارن.
‫پس از یکیشون استفاده نکنیم.
‫از همه‌شون استفاده کنیم.
‫دبریدمان دقیق، هر بار یه لایه پوست.
‫بعد درمان زخم با فشار منفی که هر ‫چی مونده رو برداریم.
‫شیوع پس از جراحی چی؟
‫سرما درمانی هدفمند. دستگاهش رو که داریم.
‫اگه باکتری از زیر دستمون در رفته،
‫این دستگاه نمی‌ذاره شیوع پیدا کنه.
‫می‌تونه رشد کلاژن رو هم برانگیخته کنه،
‫که می‌تونه زخمش رو به صورت حداقلی نگه داره،
‫و پوستش سالم‌تر و بهتر به نظر بیاد.
‫برداشت بافتش باید خیلی دقیق انجام بشه.
‫من انجامش میدم. از پسش برمیام.
‫من با نظرش موافقم.
‫می‌ترکه‌ها.
‫قدم بعدی، درمان زخم با فشار منفی.
‫خیلی ذوق دارم واسه خرید زودتر برسیم بندر.
‫تو؟ عمراً.
‫شاید بخوای قبل نهار بیای دم ساحل؟
‫مکانش رو برام پیامک کن، هوم؟
‫- اه... ‫- بفرست برام. بوس.
‫خیلی خب.
‫می‌بینمت!
‫- هی. خبری از... ‫- مامان جونم نشد؟
‫نه. مثل اینکه از مزاتلان رفته.
‫بلیط هواپیما گرفته. حتی خداحافظی هم نکرده.
‫خوبی؟
‫نه.
‫ولی خوب میشم.
‫تو چی، رفیق؟
‫اه، آوری گفت چقدر با کن احساس نزدیکی می‌کردی، و...
‫ببخشید مسخره کردم.
‫آره، خیلی یه دفعه‌ای شد.
‫نمی‌دونم چیکار کنم.
‫خب، سه سفر تموم شد.
‫چند روز مرخصی هستیم.
‫نظرت چیه بریم هتل،
‫خدمات اتاق سفارش بدیم و آرچر تماشا کنیم؟
‫و ببین، می‌دونم شبیه پایان نیست.
‫ولی به خوبی هر شروعیه.
‫ممنون.
‫خب، شنیدم قراره به بورسیه لاین ما درخواست بدی.
‫فکر کردم قرار شد برم دفتر عدم اشتغال.
‫اوه، بس کن.
‫اخراج نیستی. دست بردار. پیش اومد دیگه.
‫مردم میگن اخراجی تا عوضی بازی دربیارن یا...
‫کاریه که واسه ونای عزیزم انجام دادی.
‫تنها آدم روی زمینه
‫که می‌تونه پول خرید برند شنل رو بذاره تو جیبم.
‫پس ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫اوه، و اون بورسیه‌ت بود،
‫توصیه نامه برات نوشتم،
‫من حرفم برو داره.
‫تو بیمارستان که بودم، چندین
‫و چند هفته و هفته
‫بود که تنها ارتباط انسانیم با بقیه
‫از طریق دست تکون دادن از پنجره بود.
‫پس...
‫تماشای کن تو تلویزیون، تماشای همه تو تلویزیون،
‫شما نزدیک‌ترین دوستایی بودین که داشتم.
‫می‌دونین، باهاتون صحبت می‌کردم،
‫انگار همه با هم تو یه اتاق بودیم.
‫می‌دونم عجیب به نظر میاد، ولی...
‫اصلاً. عروسک‌ها واسه همینن دیگه،
‫که وقتی کسی پیشت نیست یه دوست پیشت باشه.
‫کن یه مدرک متحرک بود. هیچکس یه ‫قهرمان به دنیا نمیاد.
‫ما خودمون رو تبدیل به قهرمانی که ‫می‌خوایم می‌کنیم.
‫ببخشیدها، ولی میشه ما رو ببرین پیشش؟
‫تو وصیتنامه‌ش، ما رو به عنوان اقوام ‫نزدیکش ذکر کرده بود،
‫باید جنازه‌ش رو تحویل بگیریم و کارهای ‫کفن و دفن رو شروع کنیم.
‫ببخشید که کار دیگه‌ای از دستم برنیومد.
‫خیلی از دکترها حتی حاضر نمیشن بیمارهایی ‫مثل ما رو معاینه کنن.
‫شما معاینه‌ش کردی. همین کافیه.
www.Doostihaa.com