‫من خوبم. خوبم. خوبم.
‫خیلی متاسفم، اَش. ‫نباید چیزی می‌گفتم.
‫نه، خوشحالم بهم گفتی. ‫نمی‌خوام چیزی رو قایم کنی.
‫نه اگه قراره بازم در مورد یونیس ‫و جاسوسی کره‌ای ادامه بدی.
‫نمی‌دونم اون حرفا از کجا اومد. ‫من خوبم.
‫همیشه می‌تونی هرچیزی رو بهم بگی.
‫نه می‌دونم، ولی باید بهم اجازه بدی ‫تکیه‌گاه تو باشم، باشه؟
‫وقتی ذهن آدم به حال خودش رها بشه ‫کارهایی ازش برمیاد
‫که بدن.
‫نه، می‌خوام تکیه‌گاه داشته باشم.
‫بیا فقط سریع بریم و بیام، ‫این اتفاق رو فراموش کنیم.
‫باشه، خب بیا فعلا نوبت بگیریم.
‫چه وضعشه...
‫[قسمت چهارم: اوه، راحتی، راحتیِ وصف نشدنی]
‫اوهوم.
‫باشه.
‫نه، نداریم.
‫عالیه، همه‌چیزت آماده شد. ‫ممنونم.
‫آقا، باید مدارک و کارت شناسایی‌تون رو آماده کنید.
‫میشه لطفا نشونم بدید؟
‫مدارک، کارت شناسایی، آماده‌ان.
‫بفرمایید.
‫یکی‌شون کمه.
‫- میشه همینجا انجامش بدم؟ ‫- نمیشه.
‫وقتی فرم‌هاتون رو تکمیل کنید ‫من همینجا هستم.
‫اوه، عجب.
‫می‌خوای تو اول نوبت بگیری؟
‫لطفا. اول تو بگیر.
‫اوه.
‫[سلام بابا. ‫اشلی‌ام با گوشی آستین پیام میدم.]
‫[گوشی خودم خاموش شد.]
‫[دوباره روشنش کن. ‫ببخشید، اومدم بازی لیکرز با ولفز رو تماشا کنم.]
‫[ببخشید!]
‫دکتر ولینگتون، لطفا خط دو رو جواب بدید. ‫دکتر ولینگتون...
‫[مامان اَش]
‫خیلی‌خب، پذیرش شدیم. ‫دیگه نباید خیلی طول بکشه.
‫ممنون که ازم مراقبت می‌کنی.
‫خیلی دوستت دارم.
‫دوستت دارم.
‫خدا رو شکر که بیمه دارم.
‫گفت که تو حق کسری خیلی بالایی داری.
‫پنج هزار دلار.
‫عجب.
‫می‌تونیم پنج هزار دلار رو کسر کنیم؟
‫اگه هزینه کمتر بشه چی؟ ‫ما به تفاوتش رو بهمون میدن؟
‫یه جورایی برعکسه.
‫ها؟
‫ما تا پنج هزار دلار می‌پردازیم.
‫پس بیمه به چه درد می‌خوره؟
‫بعد از اینکه حق کسری رو دادیم ‫بیمه پوشش میده.
‫پس چرا بهش میگن حق کسری؟
‫- کسر می‌کنی دیگه! ‫- می‌دونم.
‫خدایی سیستم‌مون خرابه.
‫فکر می‌کنی جاش این کارو کرده؟
‫سیستم خدمات درمانی رو خراب کرده؟
‫فکر می‌کنی که عمدا حق کسری منو بالا برده؟
‫- بقیه بچه‌های سر کار هم پنج هزار دلار میدن؟ ‫- اون نمی‌تونه تو رو هدف قرار بده.
‫قوانین و این چیزها هست.
‫باشه؟ ‫باید بس کنی، اَش.
‫دوباره داری بهش گیر میدی.
‫حق با توئه. ‫شرمنده.
‫فکر کنم فقط سرگیجه دارم.
‫- نوشیدنی‌ای می‌خوای؟ ‫- شاید.
‫گیترید قرمز اگه داشتن.
‫اگه نداشتن، آبیش رو بگیر.
‫قطعا زردش رو نگیر.
‫بنفشش هم بدک نیست.
‫باشه، فهمیدم.
‫قرمز، آبی، زرد نه، بنفش شاید. ‫قرمز، آبی، زرد نه، بنفش شاید.
‫لعنتی.
‫باید فشارش بدی.
‫درسته. ممنون.
‫نه. باید بیشتر روش بگیری.
‫آه.
‫اوه! هی!
‫نگاه کن. ‫امیدوارم واسه منم جواب بده.
‫آره، حتما.
‫اووه.
‫پسر تشنه‌ای هستی.
‫نه، فقط می‌خوام قرمزه رو بگیرم.
‫اوه، منم قرمزه رو بیشتر دوست دارم!
‫من و تو چنین وجه مشترکی داریم.
‫عالیه. ‫روز خوش.
‫خیلی‌خب. می‌بینمت.
‫لعنتی!
‫کار نمی‌کنه!
‫تراشه‌خوان رو امتحان کردی؟
‫معلومه که تراشه‌خوان رو امتحان کردم.
‫دیدم که تو کارتت رو به تراشه‌خوان زدی. ‫حالا منم دارم همین کارو می‌کنم.
‫این یکی چطوره؟
‫قرمزه رو برمی‌دارم.
‫این واسه نامزدمه. ‫زرده رو می‌خوای؟
‫هوم، ترجیح میدم اونو برندارم.
‫خب، اگه میشه اینو بگم، خانم
‫در تجربه شخصی‌ام، ‫رنگ‌ها روی رفع تشنگی تاثیر ندارن.
‫هوم. ‫آره، قرمزه رو می‌خوام.
‫[سلام آستین!]
‫[سلام آستین! حالت چطوره؟]
‫[هنوز دارم به گفتگوی قبلی‌مون فکر می‌کنم]
‫لعنتی.
‫[خانم رئیس هیجان‌زده‌ست که در خصوص مرکز تندرستی جدید ‫با تو و اَشلی کار کنه.]
‫بیا.
‫بخور بهتر بشی، داداش.
‫[باید برم. توی اورژانس‌ام...]
‫اِلکترولیت بدن‌تون رو تأمین کنید.
‫[اَشلی صدمه دیده. ‫بهم پیام نده.]
‫[وای نه! کمکی از دست ما برمیاد؟ ‫امیدوارم حالش خوب باشه!]
‫آره. برای شما.
‫بیا.
‫ببخشید، قرمزش رو تموم کرده بودن.
‫اوه، اشکال نداره. ‫خیلی ممنون.
‫عجیبه.
‫یونیس شکلک دست‌ به دعا فرستاده.
‫هوم.
‫شکلک دست‌ به دعا...
‫و فقط به خاطر اینکه قول داده بودم همه‌چیز رو بهت بگم ‫دارم اینو بهت میگم.
‫حالت خوبه؟
‫خونسردی؟
‫آره.
‫اوه!
‫میشه زانوت رو ببینم؟
‫اوه عزیزم، فدات بشم.
‫اووه، کجا داریم می‌ریم؟
‫وای خدا. ‫داریم می‌ریم فرودگاه؟
‫بچه‌ها، بچه‌ها، بچه‌ها. ‫فرودگاهه. ایول!
‫ما یه مورد 5150 داریم. ‫تنگی نفس.
‫توهم. به شدت خشنه.
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن. ‫من مجوز تفتیش نشدن توی فرودگاه دارم.
‫این مسخره‌ست.
‫بهتره بریم خونه. ‫چیزیم نمیشه.
‫چهار ساعته اینجاییم.
‫فکر می‌کردم زانوت درد می‌کنه.
‫اوه، درد می‌کنه.
‫فقط نمی‌خوام تو رو معطل کنم.
‫من راحتم.
‫یعنی، ما باید نفر بعدی باشیم. ‫همه کسایی که جلومون بودن معاینه شدن.
‫اون پرستار داره میره. ‫مو بلونده افتضاحه.
‫خدایا، پرستارهای فیلیپینی کجان؟
‫وای، خدای من.
‫جاشه.
‫آره، همین که رئیس پارک تماس گرفت اومدم.
‫- اوه. ‫- چندتا چراغ قرمز رو رد کردم.
‫رئیس پارک...
‫عزیزم، تو به یونیس گفتی؟
‫نه، معلومه که نه.
‫شاید یکی از دکترهای اینجا عضو باشگاهه ‫و منو شناخته یا همچین چیزی.
‫حالت خوبه؟
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫من کلا آدم دست و پا چلفتی‌ام!
‫باشه. ‫میرم دوباره از پرستارها سوال کنم.
‫- مرسی، عزیزم. ‫- آها.
‫ممنون، آستین.
‫از کِی اینجایید؟
‫[پیام‌های پاک شده‌ اخیر]
‫خیلی‌خب.
‫5150.
‫ببخشید؟
‫نامزدم.
‫آقا، من خیلی سرم شلوغه.
‫خانم، من یه مورد 5150 همراهمه، ‫تنگی نفس، آشفتگی.
‫نامزدتون الان داره این علائم رو تجربه می‌کنه؟
‫آره، ناجوره. ‫میشه هرچه سریع‌تر معاینه بشه؟
‫اشلی میلر.
‫می‌بینم که با یه زانوی متورم پذیرش شده.
‫اوهوم.
‫اگه می‌گید که داره فروپاشی روان‌پریشانه تجربه می‌کنه،
‫باید دوباره پذیرشش کنیم ‫و نوبت فعلی‌تون رو از دست می‌دید.
‫دوست دارید این کارو کنید؟
‫- چند نفر جلومون هستن؟ ‫- آقا، لطفا برگردید سر جاتون.
‫ببخشید.
‫شنیدم که تو بلدی با دستگاه خوراکی کار کنی؟
‫آره، بلدم باهاش کار کنم.
‫خیلی‌خب، می‌تونم به دکتر دریزین زنگ بزنم. ‫اون سفارش می‌کنه که فورا معاینه بشی.
‫اوه، می‌تونم به دکتر ولینگتون زنگ بزنم.
‫اون از وقتی دبیرستان بودم ‫عضو باشگاه بود.
‫من اینجا همه رو می‌شناسم.
‫خیلی لطف می‌کنی.
‫آره می‌دونی، رئیس پارک خیلی ازت خوشت میاد.
‫مشخصه.
‫تو جایی نمیری.
‫و تازه قرارداد منو هم تمدید کرد، ‫پس منم جایی نمیرم.
‫حس می‌کنم الان وقتی خوبی برای ماست که ‫از نو شروع کنیم، درسته؟
‫آره. باشه.
‫خب، گمونم به همون دکتری بگو که می‌تونه ‫منو سریع‌تر بفرسته معاینه بشم؟
‫به دکتر ولینگتون زنگ می‌زنم.
‫عالیه.
‫- اوهوم. ‫- حرف نداره.
‫آره، فقط ازت می‌خوام که...
‫اون ویدئوهای پشتیبان رو حذف کنی.
‫چی؟
‫بیخیال. تو احمق نیستی.
‫فایل پشتیبان هم نگه داشتی. ‫عیب نداره.
‫فقط بیارشون بالا، از توی آی‌کلاود، ‫دراپ‌باکس، حالا هرجا.
‫بیارشون بالا. حذفشون کن.
‫تو درمان میشی. ‫همه راضی می‌شن.
‫به خدا قسم که ویدئوی پشتیبان ندارم.
‫خب می‌دونی، قطعا طوری رفتار می‌کنی ‫که انگار داری،
‫طوری توی دفتر می‌گردی که انگار رئیسی.
‫و ببین، من اصلا به خاطرش عصبانی نیستم. ‫عیب نداره. کار درست همینه.
‫ولی از اونجایی که تو الان یه چیزی ازم نیاز داری،
‫به نظرم از این فرصت استفاده می‌کنیم ‫تا از نو شروع کنیم.
‫مدام داری اینوی میگی، ‫ولی من نمی‌دونم چی بهت بگم.
‫اشلی، واقعا دارم خسته می‌شم، باشه؟
‫واقعا دارم خسته می‌شم که هر روز تحت کنترل تو ‫از خواب بیدار می‌شم.
‫تو هرچقدر که می‌شد ازش بهره بردی.
‫هیچی دیگه ازشون نمونده. ‫متوجهی؟
‫متوجهی که تو اول سعی کردی ‫بهم رشوه بدی، درسته؟
‫تو منو ترسوندی.
‫تو رو ترسوندم؟ ‫من داشتم بهت خوبی می‌کردم.
‫می‌دونی چقدر آدم وحشت می‌کنه که ‫یکی داد بزنه "کلاو بده"؟
‫من هر روز بهش فکر می‌کنم.
‫اشلی، ویدئوها رو حذف کن ‫وگرنه همین الان می‌ذارم میرم.
‫تو خدایی داری با سلامتی من بازی می‌کنی؟
‫خودت الان داری با سلامتیت بازی می‌کنی.
‫من نیازی به کمکت ندارم، مرتیکه قرن بوقی.
‫از انتظار لذت ببر.
‫جاش کجا رفت؟
‫گور بابای اون آشغال.
‫چی؟
‫چی شد مگه؟ ‫خیلی دنبال کمک کردن بود.
‫دارم بهت میگم که اون یه انسان فاسده.
‫ازش متنفرم.
‫- آخ! ‫- بشین، بشین، بشین.
‫- پرستار! ‫- وای خدا!
‫ای وای.
‫ببخشید! ‫نامزدم شکم درد خیلی ناجوری گرفته.
‫اوه، همون مورد 5150؟
‫نه، ممکنه پیچ‌خوردگی تخمدان باشه.
‫اینو توی وب‌ام‌دی خوندید یا ردیت؟
‫اگه شما دنبال مُسکن هستید، ‫جواب نمیده.
‫الان پنج ساعته که اینجاییم،
‫و آخرین نفری که جلومون بود ‫الان رفت معاینه بشه.
‫خانم، اینجا هرکسی زودتر بیاد، زودتر معاینه نمیشه. ‫ما یه سیستمی داریم.
‫و محض اطلاع‌تون،
‫اونی که اونجاست پنج ساعت و پنج دقیقه‌ست که اینجاست، ‫پس...
‫یه فیلیپینی. خدا رو شکر.
‫ببخشید، آقا. ‫شما فیلیپینی هستی؟
‫آره.
‫اشلی، حل شد.
‫من حالت تهوع دارم و کل بدنم درد می‌کنه.
‫و یه کیست تخمدان هم دارم.
‫کیست تخمدان... باشه.
‫باشه، الان با این علائم جدید ‫توی صف ثبت شدید.
‫ممنون، پسر. ‫دمت گرم، داداش.
‫آره، لطفا برید پیش اون پرستار مو بلوند،
‫اون روند پذیرش رو کامل می‌کنه ‫و وقتی نوبتتون رسید صداتون می‌زنه.
‫صبر کن، ما الان نوبتمون رو از دست دادیم؟
‫اینجا هرکسی زودتر بیاد، زودتر درمان نمیشه.
‫پرستاری که اونجاست بر اساس وضعیت بیمار ‫اولویت‌بندی می‌کنه.
‫نامزدم کجاست؟
‫اَش! اَش! من اینجام.
‫- جایی نمیرم. ‫- آقا! آقا! لطفا یه قدم برید عقب.
‫- باید علائم حیاتیش رو بررسی کنیم. ‫- فشار خونش 140 بر 108 هست.
‫بیاید یه نوار قلب، آزمایش شمارش سلول‌های خون ‫و آزمایش بارداری بگیریم.
‫روی تخت شماره هفت تحت نظارت باشه ‫و بهش سرم هم بزنید.
‫همچنین به نظر میاد که سابقه ‫پیچ‌خوردگی تخمدان داره.
‫این چرا شکسته؟
‫پس بیاید یه سونوگرافی لگن هم انجام بدیم.
‫بله، من سرطان دارم، سطح 4.
‫دارم شیمی‌درمانی انجام میدم.
‫دیروز اومده بودم اینجا، ‫ولی شما منو فرستادید خونه.
‫خب، من اینجا نبودم، ‫پس نمی‌تونم نسبت به دیروز چیزی بگم.
‫ولی بیا ببینیم الان چه خبره. ‫میشه ساق شلوارت رو بالا بزنی؟
‫وای خدا.
‫پاهام خیلی باد کردن.
‫هر 6 ساعت اکسی‌کدون می‌خورم ‫و هنوزم درد می‌کنه.
‫تومورها رگ‌هام رو مسدود کردن.
‫قبلا هم اتفاق افتاده بود، ‫ولی هیچوقت اینقدر بد نبود.
‫می‌خوای مورفین رو توی رگت تزریق کنیم
‫یا توی پورت‌؟
‫- توی پورت نه! ‫- باشه، باشه.
‫- لطفا، پورت نه. ‫- باشه.
‫عذاب وجدان دارم که یه تخت رو اشغال کردم.
‫ممکنه که این فقط مسمومیت غذایی باشه؟
‫امروز چی خوردی؟
‫یه ساندویچ آماده‌ای هات پاکت.
‫- مرغ بیکنی با سس رنچ؟ ‫- آره.
‫آره، قطعا ممکنه فاسد شده باشه.
‫حالا که بهش فکر می‌کنم، ‫اصلا مزه سس رنچ نمی‌داد.
‫یه جورایی ترش بود.
‫مطمئنی که ساندویچ ژامبون و چدار نبود؟
‫خدا کنه به خاطر اینکه یه هات پاکت فاسده شده خوردم ‫هشت ساعت اینجا معطل نشدیم.
‫زانوت چطوره؟
‫چون کل بدنم انگار داره آتیش می‌گیره ‫حتی نمی‌تونم به اون فکر کنم.
‫خیلی درد می‌کنه.
‫نمی‌فهمم که همش توهمه یا نه.
‫خیلی‌خب، اشلی میلر.
‫خب... خبر خوب دارم.
‫باردار نیستی. ‫سونوگرافی اثری از پیچ‌خوردگی نشون نداد.
‫ورم زانوت هم خوابیده،
‫و درکل حساب کنیم، ‫راستش خیلی هم سالمی.
‫مطمئنی؟
‫حس پیچ‌خوردگی رو میده.
‫بله، مطمئنم چطور گزارش سونوگرافی رو بخونم.
‫باید دلیل دیگه‌ای جز اینکه ‫" راستش خیلی هم سالمی" باشه.
‫سندرم روده تحریک‌پذیر، اضطراب، باد معده.
‫منم باد معده زیاد داشتم ‫و تا حالا غش نکردم.
‫- مُسکن‌ها اثری دارن؟ ‫- نه والا.
‫از یک تا ده چقدر درد داری؟
‫نُه.
‫واقعا؟ ‫نُه درد زجرآوری تلقی میشه،
‫به قدری شدید و ناتوان کننده که ‫نمی‌تونی حرف بزنی.
‫یعنی الان که داریم در مورد میزان نُه حرف می‌زنیم ‫یعنی دردت نُه نیست.
‫باشه، حالا هرچی. ‫پس دردش هشته. عجبا.
‫زایمان بدون بی‌حسی هشت تلقی میشه.
‫یعنی داری میگی که تجربه فعلیش در همون حده؟
‫نمی‌دونم. ‫تا حالا زایمان نکردم.
‫یعنی، از یک تا دهه دیگه، ‫پس پنج میشه عادی، درسته؟
‫چی؟
‫صفر میشه عادی.
‫پس حال خوب چند میشه؟
‫خانم، یه مقیاس درده. ‫صفر یعنی هیچ دردی نداری.
‫اوه.
‫فکر می‌کردم مثل لترباکسد هستش.
‫لترباکسد؟
‫دو و نیم ستاره از پنج میشه معمولی.
‫یکم استراحت کن. ‫پرستار دو ساعت دیگه بهت سر می‌‌زنه.
‫- من تحمل دردم خیلی بالاست. ‫- نه، می‌دونم.
‫اون روز رو یادته که یه زنبور سرخ نیشم زد؟
‫اوهوم. آره، کاملا.
‫گریه‌ام در نیومد.
‫[ببخشید، آخرین پیامه.]
‫من باید برم دستشویی. ‫مشکلی نداری؟
‫باشه. ‫آره، منطقیه.
‫پس صفر میشه فیلم اوپنهایمر.
‫[خانم رئیس براش آرزوی سلامتی داره ‫و از جاش خواست کمک بده.]
‫[ما رو در جریان بذار.]
‫[یکم دیگه بهت زنگ می‌زنم.]
‫صبر کن، پس پیام‌ها دقیقا چی بودن؟
‫"هنوز دارم به گفتگوی قبلی‌مون فکر می‌کنم".
‫بعد من پیام دادم،
‫"خانم رئیس هیجان‌زده‌ست که در خصوص مرکز تندرستی ‫با تو و اَشلی کار کنه".
‫بعد تو پیام دادی، ‫"باید برم. توی اورژانس‌ام.
‫اَشلی صدمه دیده. بهم پیام نده".
‫- بعد هم من گفتم... ‫- باشه. ممنون.
‫چی شده؟
‫هیچی.
‫حال اشلی خوبه؟
‫اون خوبه. فقط...
‫نمی‌دونم. ‫نباید خودم رو خالی کنم.
‫اوه، از نظر من مشکلی نداره.
‫منظورم اینه که... ‫آخه...
‫حس می‌کنم که دیگه نمی‌شناسمش.
‫حالت خوبه؟
‫آستین؟
‫دیگه دیره.
‫میشه یکی لطفا نامزدم رو پیدا کنه؟
‫این باید اینطوری صدا بده؟
‫بیا ببینیم چه خبره. ‫حالت چطوره؟
‫من یه مشکلی اساسی پیدا کردم. ‫باید دکتر رو ببینم.
‫فقط سعی کن خونسرد باشی. ‫ممکنه به خاطر استرس باشه.
‫چون می‌دونم که تخمدانم پیچ‌ خورده ‫استرس دارم.
‫می‌دونم که سونوگرافی گفته پیچ‌خوردگی نداره ‫یا حالا هرچی،
‫ولی باید فورا یکی رو پیدا کنی ‫تا تخمدانم رو نجات بده.
‫فشار خونش افت کرده، تپش قلب داره. ‫دمای بدنش بالا رفته.
‫یا خدا! لعنتی.
‫بیا مورفین بیشتری بهش بزنیم، چهار گرم. ‫با یه سرم محلول لاکتات رینگر.
‫میشه یکی بهم بگه چی شده؟
‫- اوه اوه، وایسا. ‫- نامزدم روی تخت شماره هفت بستریه.
‫باشه، باید یه پرستار تایید کنه بعد بری داخل.
‫بیخیال، پسر. ‫تازه اونجا بودم.
‫آستین!
‫- اونه اونجاست. ‫- آقا.
‫فقط بذار برم داخل! ‫بذار برم داخل!
‫- فورا به حرفم گوش کن. ‫- اونجا! اونجان!
‫دوباره حرفم رو تکرار نمی‌کنم.
‫ازت می‌خوام برگردی تو صف.
‫لعنتی!
‫علائمت نشان دهنده‌ی ‫احتمال آبسه لوله‌ای تخمدانی هست،
‫فقط آروم باش. ‫الان کار رو می‌سپارم به متخصص بیهوشی‌مون.
‫نامزدم کجاست؟
‫اشلی.
‫ببخشید.
‫- وای، خدای من. ‫- من پشیمونی‌هایی دارم.
‫می‌دونم که گفتی این نسبتا بی‌خطره،
‫ولی گفتی که ریسکی هم داره.
‫و فقط می‌خوام بگم که اگه اتفاق بدی افتاد،
‫میشه یکی به نامزدم بگه که ‫من به یونیس پیام دادم،
‫و واقعا شرمنده‌ام...
‫عزیزم؟
‫هی.
‫بیدار شدی.
‫حالت چطوره؟
‫واقعا گیج و منگم.
‫- چه اتفاقی افتاد؟ ‫- حق با تو بود.
‫تخمدانت پیچ خورده بود، ‫ولی به موقع بهش رسیدگی کردن.
‫نجاتش دادن و کیست رو برداشتن.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫دکترها گفتن که طی چهار تا شش هفته ‫کامل خوب میشی
‫و بعدش دیگه باید بتونیم بچه‌دار بشیم.
‫وای، خدای من.
‫خیلی دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم.
‫مامانت داره بهم زنگ می‌زنه.
‫میشه گوشی رو بدی من؟
‫مطمئنی که نمیشه فردا بهش زنگ بزنی؟ ‫باید الان استراحت کنی.
‫اشکال نداره.
‫مامان؟
‫سلام، عزیزم. ‫خیلی خوشحالم حالت خوبه.
‫ممنون. ‫خیلی برام ارزش داره.
‫این روزها کجا می‌مونی؟
‫بزرگترین پشیمونی من این بود که به بابات گفتم ‫دیگه بچه نمی‌خوام.
‫چی؟
‫به خاطر همین ولم کرد.
‫خودتم اینو می‌دونی.
‫داشتن تو اونقدر برام رنج‌آور بود ‫که دیگه نمی‌تونستم.
‫- مامان؟ ‫- دیگه دیره.
‫خیلی متاسفم، اشلی.
‫دیگه دیره، عزیزم.
‫آستین.
‫چه اتفاقی داره می‌افته؟
‫حالت خوبه؟
‫طوری نیست.
‫صبر کن، ولی...
‫حالت چطوره؟
‫فکر کنم خوبم.
‫دکتر همین طرفاست؟
‫جراحی موفقیت‌آمیز بود؟
‫خیلی متاسفم، اَش.
‫منظورت چیه؟
‫اونا...
‫مجبور شدن تخمدانت رو بردارن.
‫دو بار دور خودش پیچیده بود.
‫به خاطر همین هم توی سونوگرافی نشون نداده بود.
‫اونا تمام تلاششون رو کردن، ‫ولی...
‫مدت زیادی جریان خون پیدا نکرده بود،
‫بنابراین قبل از اینکه بدنت دچار شوک بشه ‫مجبور شدن برش دارن.
‫هزینه‌اش چقدر شد؟
‫سلام! ‫دیوید تی آلن هستم.
‫در چه حالید، دوستان؟
‫خیلی‌خب. پس فقط می‌خواستم از طرف بیمارستان ‫جویای حالتون بشم.
‫ببینم کمکی از دستمون برمیاد که ‫تجربه‌تون رو کمی راحت‌تر کنیم یا نه.
‫و هرچی که خواستید، فقط لب تر کنید.
‫دیگه می‌خوایم بریم.
‫اوه. پسر.
‫خب، حیف شد که جاش زودتر خبرم نکرد.
‫می‌تونستم فورا تحت درمان قرارت بدم.
‫خیلی‌خب، میرم پیگیر برگه‌های ترخیص بشم.
‫چیزی نیاز داری؟
‫نه.
‫من میرم بدوئم، ‫ولی زود برمی‌گردم، باشه؟
‫گوشیم همراهمه،
‫پس اگه چیزی نیاز داشتی ‫فقط زنگ بزن و منم سریع برمی‌گردم.
‫دوستت دارم.
‫[جاش: شنیدم دیوید رو دیدی. ‫قابلت رو نداشت.]
‫بوربری، نه.
‫نه.
‫دستشویی کن.
‫نه.
‫- میرم به چندتا کارهام برسم. روبراهی؟ ‫- آره.
‫نه! ‫دستشویی کن.
‫بوربری. اوه، بس کن.
‫دستشویی کن! دستشویی کن!
‫ک-ر-ی-م.
‫نه، لیندزی کرین. ای خدا. ‫کسی اونجا هست که انگلیسی صحبت کنه؟
‫خانم، دلیل کنسل کردنتون چیه؟
‫راستش ربطی به تو نداره.
‫فقط دیگه نمی‌خوام به کره سفر کنم.
‫اونوقت باید هزینه کنسل کردن رو بدید.
‫نه، ووش باید هزینه کنسل کردن رو بده.
‫ووش نام هست یا نام خانوادگی؟
‫چه می‌دونم. ‫همه ووش صداش می‌کنن.
‫و-و-ش.
‫از دیدنت خوشحالم.
‫می‌خوام بابات رو به فنا بدم. ‫بله که همین کارو می‌کنم.
‫خانواده‌ات رو از هم می‌پاشونم،
‫و بعد تو رو می‌برم پیش خودم ‫و به عنوان هاپوی خودم بزرگت می‌کنم.
‫آفرین پسر خوب.
‫[باشگاه نمونه سال، 2023]
‫[فرم تایید هزینه‌]
www.Doostihaa.com