‫وایستا ببینم، ‫یعنی اگه من مشغول صحبت با پسری باشم...
‫و لبخند بزنه، ‫فقط از روی ادبه؟
‫یا ممکنه ازت خوشش بیاد.
‫فردا می‌بینمت.
‫مگه این که قرنطینه‌مون کنن.
‫خب، اگه کردن، ‫تو سرزمین خراب‌شده می‌بینمت.
‫خداحافظ.
‫سلام غریبه.
‫گفتن باید دوباره حضوری بری شرکت؟
‫آره.
‫خب، این مدت چیکار می‌کردی؟
‫دو سال اخیر چیکار می‌کردی؟
‫شیرینی‌پزی می‌کردم، ‫باغچه‌بانی می‌کردم...
‫وایستا.
‫با من ازدواج کن.
‫جانم؟!
‫پدربزرگ و مادربزرگم هشت قرار داشتن ‫و بعدش ازدواج کردن.
‫پنجاه ساله زن و شوهرن.
‫خب، یعنی چی؟ ‫با تو هشت قرار بذارم...
‫و بعدش...؟
‫خب، مسلما اگه تو نخوای، ‫لزومی نداره ازدواج کنیم.
‫می‌تونیم با کار ساده‌ای شروع کنیم.
‫بریم قهوه بخوریم؟
‫آخی...
‫خودت برامون سفارش دادی!
‫ببین، من شنبه آینده ‫مهمونی کاری خیلی رو اعصابی دارم.
‫من نمی‌تونم بیام.
‫خب، حضور اجباریه.
‫شاید واسه تو باشه.
‫می‌خوای شنبه آینده بیای مهمونی؟
‫حتما.
‫آره.
‫به نظر من دلیل خاصی نداره.
‫آره، معلومه.
‫خودم رو می‌رسونم. ‫الان حرکت می‌کنم.
‫کجا می‌ری؟
‫به تو نمی‌گم.
‫خیلی خوشگل شدی.
‫خوبه؟
‫بهتره یه‌کم راحت‌تر باشی.
‫باشه.
‫خیلی‌خب، من ماشین می‌گیرم.
‫بابا کجاست؟
‫گمون کنم تو اتاق‌خوابشه.
‫خیلی‌خب.
‫خوش بگذره.
‫می‌گذره.
‫فعلا!
‫بابا، من دارم می‌رم.
‫خوبه.
‫حالت خوبه؟
‫تنهایی؟
‫سانحه عادی ناشی از کهولت سن نبود.
‫یه لحظه چشمم سیاهی رفت.
‫چی؟!
‫منظورت چیه؟
‫آره، خیلی سریع بلند شدم.
‫چیزی نیست.
‫بیا.
‫ردیفی؟
‫آره، آره.
‫بیا بریم دوش بگیر، خب؟
‫نمی‌خواد.
‫تو باید بری.
‫نه، زنگ می‌زنم ‫و لغوش می‌کنم.
‫الان نباید لغوش کنی! ‫آخه...
‫دو سال تو خونه حبس بودی.
‫این که مشکل تو نیست.
‫زود باش، برو.
‫[شما در راه هستید!] ‫[پنج دقیقه، ۲.۴ کیلومتر]
‫[قسمت دو: قرار دوم]
‫ببخشید یه‌کم دیر کردم.
‫مرسی که اومدی.
‫بریم؟
‫آره.
‫خب، محل کارت اینجاست؟
‫نه.
‫ما تو یه انبار شیک تو همین خیابون ‫کار می‌کنیم.
‫اینجا مرکز فرماندهی سرورانه.
‫ماه پیش یه شرکت آمریکایی بزرگ ‫خریداریمون کرد،
‫واسه همین فضا خیلی پرتنشه.
‫به این دوتا میاد آدم‌های عادی، ‫منطقی و خوبی باشن، مگه نه؟
‫آره.
‫گمون کنم.
‫مجبور نیستیم زیاد بمونیم.
‫اینجا رو باش.
‫از پاشنه‌بلند متنفرم.
‫خیلی‌خب.
‫وای خدایا، فکر خیلی بدیه!
‫امیلی!
‫بیا!
‫- هوم. ‫- شک نکنین.
‫آنتونیو، ایشون امیلی رایته.
‫ایشون هم دیویده، درسته؟
‫تقریبا درست گفتین.
‫رایان رایت هستم.
‫امیلی نویسنده و منتقد ارشد ماست.
‫کار سابق من رو انجام می‌ده. ‫اما از من خیلی سریع‌تر و بامزه‌تره.
‫خوش‌وقتم امیلی.
‫آها!
‫تو برامون چیکار می‌کنی رایان؟
‫راستش رو بخواین، ‫کار خاصی نمی‌کنم.
‫من حسابدارم.
‫آها.
‫تو یه شرکت دیگه، نه اینجا.
‫آها.
‫امشب فقط حکم همراه دارم.
‫عین دسته‌گل کوچولو همراهمه.
‫هه‌هه!
‫خب، خیلی از همکاری با همه‌تون خوشحالیم.
‫همچنین.
‫خیلی خوشحالیم...
‫که این حس دوطرفه است.
‫واسه امشب دی‌جی آوردیم.
‫با خودمون گفتیم باحال می‌شه ‫اگه هر کسی یه آهنگ انتخاب کنه.
‫یعنی کل شب فقط «آقای مثبت‌اندیش» ‫پشت‌هم پخش می‌شه؟
‫وای، من عاشق اون آهنگم.
‫نه، نه، نه!
‫آهنگی انتخاب کنین که خودتون یا حالتون رو ‫توصیف می‌کنه.
‫یا آهنگی که حالتون رو خوب می‌کنه، متوجهین؟
‫به نظرم واقعا خوش می‌گذره.
‫خب، خوش اومدین. ‫خوش باشین.
‫مطمئنم در طول شب ‫باز هم صحبت می‌کنیم.
‫حتما.
‫بله.
‫از آشنایی با جفتتون خوشحال شدم.
‫وای خدایا.
‫نت، ایشون همون‌طور که گفت رایانه.
‫رایان، ایشون رئیسم نته.
‫چرا دیوید خطابت کردم؟
‫چون اسامی اصلا یادت نمی‌مونه ‫و من رو شش ماه آلیسا صدا می‌کردی.
‫واقعا می‌کردم، مگه نه؟
‫آخه واقعا قیافه‌ات به آلیسا می‌خوره.
‫اما نیستم.
‫قیافه تو قطعا شبیه رایانه.
‫خوبه.
‫نت معمولا این‌قدر جو رو سنگین نمی‌کنه.
‫واقعا نمی‌کنم.
‫خیلی اضطراب دارم.
‫با اجازه.
‫عیبی نداره برم؟
‫نه.
‫خوش‌وقتم.
‫همچنین.
‫حداقل مؤدبه.
‫خیلی نازه.
‫این همون شخص مرموزیه ‫که در طول قرنطینه باهاش در ارتباط بودی؟
‫استخدامش کردم. ‫عین رام‌کننده حیواناته،
‫ولی تخصصش درون‌گراهای عجیب ‫تو مهمونی‌های کاریه.
‫ایول.
‫می‌شه قرض بگیرمش؟
‫حالت چطوره نت؟
‫خب، ببین، از وقتی ‫بابای سفیدپوستم...
‫واسه سومین بار ازدواج کرده بود، ‫این اولین باریه که این رو می‌پوشم.
‫خیلی تابلوئه؟
‫راستش رو بگو.
‫واقعا؟
‫ظاهرت حرف نداره.
‫کافه دوتا نوشیدنی بخوری ‫و راحت می‌شی.
‫نه.
‫نوشیدنی نمی‌خورم.
‫نباید نوشیدنی بخورم.
‫ای بابا، نت، این‌جوری حوصله‌ات سر می‌ره!
‫خودم می‌دونم.
‫چه فرقی می‌کنه ‫ازت خوشش بیاد یا نه؟
‫رئیس جدیدمونه دیگه.
‫آره، ولی خیلی خوشحالم که اومدی. ‫جدی می‌گم.
‫خیلی برام ارزشمنده.
‫گفتی حضور اجباریه.
‫دروغ گفتم.
‫الان برمی‌گردم.
‫[لورنا:] امیدوارم شب خوبی داشته باشی.
‫فعلا بد نیست.
‫بابا چطوره؟
‫سلام.
‫از کجا می‌دونستی؟
‫حدس زدم.
‫نه، شوخی می‌کنم، ‫خودت بهم گفتی.
‫کی؟
‫گمون کنم در حین دومین گپمون ‫تو اتوبوس بود.
‫چی؟ ‫یعنی حدودا سه سال پیش؟
‫نوشیدنی قرمز نمی‌خوری، ‫چون خوشت نمیاد.
‫نوشیدنی تند نمی‌خوری، ‫آخه وقتی نوجوان بودی...
‫زیادی خوردی ‫و بوش حالت رو به هم می‌زنه.
‫واسه همین ‫این نوشیدنی رو دوست داری.
‫اما نوشیدنیش باید یه‌کم میوه‌ای باشه.
‫نوشیدنی من چیه؟
‫هرچی حراج خورده باشه.
‫خیلی‌خب.
‫نقشه فرار.
‫باید در این راستا یه کاری بکنیم.
‫اگه برم، نت من رو می‌کشه.
‫خیال می‌کردم تا الان نوشیدنی بخورن ‫و مشغول گپ و گفت باشن.
‫باید حواسشون رو پرت کنیم.
‫شاید بتونیم همین‌جا خوش باشیم.
‫تو من رو نمی‌شناسی.
‫خب، این‌ها همگی همکارانت هستن، ها؟
‫این مهمونی پر از مرده.
‫بخشیه که مردان زیادی ‫توش کار می‌کنن.
‫کلی ریش می‌بینی.
‫ممکنه خیال کنن تو هم ‫از خودشونی، پس حواست باشه!
‫خب، چی شد که تو وارد این کار شدی؟
‫کار واقعی نمی‌خواستم.
‫خب، خب، خب...
‫من شرط رو باختم!
‫گمون نمی‌کردم بیای.
‫باید بهم می‌گفتی.
‫اون‌جوری خونه می‌موندم ‫و می‌تونستیم پولش رو نصف کنیم.
‫ده دلار بیشتر نبود.
‫راستی، سلام، من مایک هستم.
‫سلام رفیق.
‫رایان هستم.
‫تو بخش اداری کار می‌کنی ‫یا بخش هنری؟
‫بهت که گفتم.
‫نه، رایان کار واقعی داره.
‫عجب!
‫مایک نقد آیفون‌ها رو می‌نویسه،
‫اما هنوز گوشی اندروید داره، ‫آخه به نظرش خیلی باحاله.
‫آره، ترجیح می‌دم ‫سیستم نرم‌افزاریش باز باشه.
‫تو چه آهنگی انتخاب کردی مایک؟
‫«آقای مثبت‌اندیش» رو انتخاب کردی؟
‫آره.
‫- هوم. ‫- چطور مگه؟
‫خودم می‌دونستم!
‫می‌بینی؟ واسه همین سر کار ‫همیشه هدفون می‌ذارم.
‫راستی، نت رو دیدی؟
‫انگار با اون لباس اضطراب داره.
‫عین وقتی می‌مونه که پلیور کریسمس ‫تن حیوان خونگی می‌کنن.
‫ای بابا، دست از سرش بردار عوضی!
‫چیه؟
‫خودت هم از این حرف‌ها می‌زنی.
‫آره، ولی راجع به تو!
‫اِم...
‫زود برمی‌گردم.
‫خوبه.
‫دیدی؟
‫خیلی عوضیه!
‫ولی خیلی دوستش دارم.
‫البته مسلما عین خواهر کوچولوم می‌مونه.
‫اما عوضی هم هست.
‫[پیام از دیوید]
‫حوصله‌ام سر کار سر رفته. ‫هیچ خبری نیست.
‫یکی سکته کرد.
‫مهمونی کاری تو چطوره؟
‫نمی‌خوای برام عکس قشنگ بفرستی؟
‫دوستت دارم!
‫نوشابه رژیمی لطف کنین.
‫نوشابه می‌خورین، ها؟
‫آره، رئیس نباید تو این مهمونی‌ها ‫نوشیدنی خاصی بخوره.
‫فقط باید صورت‌حساب ‫بقیه‌مون رو حساب کنین.
‫به نظرم شرایط وحشتناکیه.
‫خب، من خیلی از نقدهات رو خوندم.
‫خوبن.
‫راستش، من رو قانع کردی ‫این رو بخرم.
‫انگشتر هوشمند.
‫واقعا؟
‫مگه بهش پنج داده بودم؟
‫به آمار خوابش هشت دادی.
‫چقدر رو خوابتون تأثیر داشت؟
‫هیچ‌وقت خیلی خوب نمی‌خوابیدم.
‫اما الان از این بابت مطمئنین.
‫هه‌هه، آره.
‫خب، چند وقته تو شرکتمون کار می‌کنی؟
‫آره، خلاصه کم‌کم پوستم قرمز شد.
‫واسه این بود که صبح تا شب ‫نشسته بودم.
‫اما سعی کردم بلند بشم.
‫بعدش پوستم داشت کنده می‌شد.
‫- خیلی بد نبود... ‫- سلام به شما دوتا.
‫ادب رو رعایت می‌کنین؟
‫بله.
‫تقریبا.
‫چی می‌خوری نت؟
‫آب‌میوه است.
‫چیزی توش نریختی؟
‫نه!
‫هوف!
‫شرط می‌بندم دلت واسه گری تنگ شده.
‫اون خیلی راحت...
‫[مورگان:] الان حالم خوبه.
‫داریم سریال تماشا می‌کنیم.
‫ممنون.
‫شب خوبی داشته باشی.
‫دوستت دارم.
‫از طرف بابا.
‫مشکلی نیست.
‫داریم کنار میایم.
‫ما معمولا این‌قدر ‫حوصله‌سربر نیستیم،
‫قول می‌دم.
‫می‌دونم، هیچ مشکلی نیست.
‫به من که خوش می‌گذره.
‫هوم؟
‫نوشیدنی می‌خواین؟
‫نوشیدنی؟
‫معلومه!
‫نه.
‫باشه.
‫آدم خوبیه.
‫خب، خودت رو دو سال دیگه کجا می‌بینی؟
‫چهار نوشیدنی لطف کنین.
‫احتمالا بهتره بگم ‫دقیقا همین‌جایی که هستم،
‫اما وضعم بهتره و پول بیشتری ‫براتون در میارم.
‫ای بابا، می‌تونی صادقانه بگی.
‫بفرمایین.
‫اِم... نه.
‫من نوشیدنی نمی‌خورم.
‫عه، واقعا؟
‫خب، نت گفت نوش جانتون.
‫عه، خیلی‌خب.
‫شاید بد نباشه یکی بخورم.
‫بفرما رفیق.
‫نوش جان.
‫ممنون.
‫وای نه، نه.
‫از طرف آنتونیوئه.
‫گفت نوش جانتون.
‫عه!
‫یه لحظه از حضورت مرخص می‌شم.
‫خیلی‌خب، الان نوشیدنی دوست دارم.
‫واقعا؟
‫نه، واقعا ندارم.
‫اوف!
‫مسئول نوشیدنی‌ها شدی؟
‫گمون کنم بهم کمک می‌کنه.
‫قول می‌دم زود بریم. ‫برات تاکسی می‌گیرم.
‫شوخیت گرفته؟
‫سال‌ها بود این‌قدر ‫بهم خوش نگذشته بود.
‫نوشیدنی می‌خوری؟
‫مهمونی منی.
‫تقریبا مطمئنم نوشیدنی ‫هنوز هم رایگانه.
‫حتما.
‫- هورا! ‫- ایول!
‫- آفرین!
‫نوش جان رفیق.
‫خیلی‌خب.
‫نوشیدنی بخوریم!
‫نه، من گفتم امشب نوشیدنی نمی‌خورم، ‫ولی تا الان سه نوشیدنی خوردم.
‫اذیت نکنین دیگه!
‫امشب تولد ایشونه!
‫واقعا؟
‫آره.
‫خیلی‌خب، تولدت مبارک.
‫خوبه.
‫خیلی‌خب.
‫نت، داریم نوشیدنی می‌خوریم.
‫- نه، نه، نه، نه. ‫- ببین، ببین.
‫تولد ایشونه.
‫واقعا؟
‫آره.
‫تولدت مبارک.
‫- ممنون. ‫- خیلی‌خب، فقط یکی.
‫فقط یکی.
‫آها، باشه.
‫- باشه. ‫- خیلی‌خب.
‫ممنون.
‫خیلی‌خب، با شماره سه.
‫یک، دو، سه.
‫وای، امان از این کفش‌های لعنتی!
‫خیلی‌خب، یکی دیگه.
‫این یکی رو مهمون توییم آنتونیو.
‫باشه، خیلی‌خب.
‫وای، خیلی‌خب.
‫آخریه.
‫آها، به افتخار گروهمون.
‫وای خدا!
‫- حالت خوبه؟ ‫- وای!
‫- وایستین. ‫- خب...
‫با اجازه.
‫- آهای؟ ‫- مایک؟
‫وای مایک!
‫پشت شیشه.
‫آفرین.
‫پشت شیشه.
‫بیا یه کار دیگه کنیم رفیق.
‫- آره. ‫- یه لحظه فرصت بدین.
‫راحت باشین.
‫بفرمایین.
‫آفرین.
‫- هیچ‌کس از دستت ناراحت نیست. ‫- ببین، با من بیا.
‫- با من بیا. ‫- جشن گرفتیم.
‫می‌شه بهم آب بدین؟
‫- خیلی‌خب. ‫- باشه، باشه.
‫یه لحظه.
‫می‌شه بهم آب بدین؟
‫ممنون.
‫بهتر شد؟
‫اوهوم.
‫ممنون که من رو دعوت کردی.
‫چه کاری رو ازت گرفتم؟
‫اگه تنها بودی، شنبه‌شب چیکار می‌کردی؟
‫بذار ببینم...
‫لباس کارم رو اتو می‌کردم.
‫شاید با پدربزرگ و مادربزرگم ‫تلویزیون تماشا می‌کردم.
‫تو چی؟
‫لباس راحتی.
‫شلوار راحتی.
‫مبل.
‫سفارش از رستوران تایلندی.
‫دید زدن دوستان قدیمی دبیرستانم...
‫تو اینستاگرام و فیس‌بوک...
‫تا حس بهتری به زندگی خودم پیدا کنم.
‫آره، امشب واقعا نذاشت ‫زندگی خوبمون رو بکنیم، ها؟
‫- یوهو! ‫- یوهو!
‫ایول، من عاشق این آهنگ.
‫کار تو بود؟
‫واقعا؟
‫انتخاب شجاعانه‌ایه.
‫باید مخاطبت رو بشناسی.
‫بفرمایین.
‫وایستا...
‫الان اوج می‌گیرن.
‫وای!
‫خیلی خوب شناختیشون.
‫خب، تو کمکم کردی.
‫می‌تونی من رو بشناسی؟
‫من چی نیاز دارم؟
‫این آهنگ توئه؟
‫آها، آهنگ توئه!
‫ایول.
‫آفرین،
‫سال‌ها بود این آهنگ رو نشنیده بودم.
‫وای خدایا.
‫خب...
‫حالتون چطوره بچه‌ها؟
‫خیلی خوبیم.
‫من زود برمی‌گردم.
‫خیلی‌خب.
‫می‌بینمت.
‫انگار خوشحالی.
‫راستش، گمون نکنم تا حالا ‫خوشحال دیده باشمت.
‫از این چهره‌ات خوشم میاد.
‫من در همین حین کلی عرق کردم. ‫وای خدایا!
‫دئودورانت زدم.
‫خیلی بد نیست.
‫امشب خیلی اضطراب داشتم.
‫بهتر نیست از اینجا بریم؟
‫حالت خوبه؟
‫من با کس دیگه‌ای ارتباط جدی دارم.
‫چرا بهم نگفته بودی؟
‫باید برم.
www.Doostihaa.com