‫بابا.
‫- بابا، بیدار شو. ‫- چی شده؟ بگیر بخواب.
‫باید یه چیزی نشونت بدم. مهمه.
‫- صبح نشون بده. باشه پسر؟ ‫- بیا.
‫یکی ریچل رو برد.
‫چی؟
‫تو گفتی مرد نادم واقعی نبود،
‫واسه همین وقتی دیدمش چیزی نگفتم.
‫- خیلی‌خب، نشونم بدم. ‫- ولی همین‌جا بود. به خدا.
‫دفعه بعد باید بهم بگی.
‫ببخشید که حس کردی ‫نمی‌تونی بهم بگی...
‫ولی اگه هر چیزی بود که برات ‫آشنا نبود، حتما بهم بگو.
‫اصلا کسی نباید می‌اومد این پایین.
‫این مرد نادمه؟
‫وای خدا! جی!
‫جی، بس کن. برو.
‫خودت گفتی لحظات آسیب‌پذیری ‫و حقیقت رو ثبت کنم.
‫منظورم این نبود.
‫آخه خیلی بامزه شدی.
‫- الان یهو بامزه شدم؟ ‫- اوهوم.
‫- الان هم بامزه‌ام؟ ‫- آهای!
‫امروز سیزدهم ژانویه ۱۹۹۷ئه.
‫اومدیم آپ‌استیت نیویورک ‫و داریم یه روز تاریخی رو ثبت می‌کنیم.
‫در حالی که زیباترین زن دنیا...
‫- زوم نکن. ‫- قراره با...
‫با این شوهر بدبخت سربازش سپری کنه.
‫شاید از خودتون بپرسین، ‫چطور انقدر خوش‌شانس بودم؟
‫خب، مخاطب عزیز...
‫اینجاست که پای تو باز شد.
‫دقیقا.
‫چون قراره تو بیای.
‫ببخشید که بابات همچین آدم بدبختیه.
‫عه، عه. جلوی الیویا کوچولو ‫از این حرف‌ها نزن.
‫اسمش که الیویا نیست. ریچله.
‫سلام ریچل.
‫وایستا، می‌شه سر اسمش سکه بندازیم؟
‫الیویا رو اسم وسطش می‌ذاریم.
‫نه، حتما اینجا یه سکه‌ای هست.
‫ریچله دیگه. بهت که گفتم.
‫توی خوابم شنیده بودم.
‫آها، باشه.
‫چون مامانی دیوونه است.
‫مامانی اگه تا ده دقیقه دیگه ‫غذا نخوره واقعا دیوونه می‌شه.
‫باشه، دریافت شد.
‫خب، هیچ سخن خداحافظی‌ای ‫برای بچه کوچولو نداری؟
‫چرا.
‫خب عزیزدلم، توی زندگی فقط ‫باید دو تا چیز رو بدونی.
‫هیچ‌وقت به مردی ‫که ون سوار می‌شه اعتماد نکن.
‫عه. عه.
‫و اینکه...
‫همیشه به حرف مامانت گوش کن.
‫- خب؟ ‫- بستنی. بستنی.
‫باشه.
‫عه.
‫نگاه کن. چقدر عجیبه.
‫- چیه؟ ‫- نوشته «بابایی، من از این‌ها می‌خوام.»
‫چندش.
‫به نظرت لباس سرهمی دارن؟
‫وای!
‫سلام!
‫شما عزیزان چی میل دارین؟
‫آم، فکر کنم یکی از... ‫اون‌ها که اسمش هفت سی بود.
‫یعنی همون جام بستنی ‫نارگیلی که گیلاس داره؟
‫- آره. ‫- انتخاب خوبیه. خودم اسمش رو گذاشتم.
‫- وای. ‫- اوهوم.
‫عه، اگه می‌شه قطعش کن. ‫واسه چی داری فیلم می‌گیری؟
‫داریم یه ویدیو درست می‌کنیم...
‫- آره، آره. ‫- که بچه‌مون در آینده ببینه.
‫آها.
‫می‌تونم بپرسم بچه شما چیه؟
‫بذارین حدس بزنم. حتما یه شاهدخت کوچولوئه.
‫آها. آم...
‫دختره. آره.
‫آها. دخترها کنترلشون خیلی سخته.
‫آره، اینجا زیاد پیش میاد ‫که ملت واسه بستنی خوردن...
‫پیش شما بیان؟
‫بستنی رو که نمی‌دونم، ‫چون ما فقط کاستارد داریم.
‫همین‌جا نوشته.
‫آها.
‫ببخشید... معذرت می‌خوام لری.
‫پیش میاد دیگه.
‫حالا چی میل دارین؟
‫من هم از همون جام‌های سرد می‌خوام.
‫الان حاضر می‌کنم رفقا!
‫- جی، به نظرم بهتره بریم. ‫- هنوز که بستنی نگرفتیم.
‫به نظرم خیلی آدم عجیبیه و می‌ترسم. ‫خب؟ باید بریم.
‫می‌خواد چیکار کنه؟ ‫بی‌خیال. اینجا جامون امنه.
‫می‌خواد... ما رو مسموم کنه.
‫نه بابا...
‫خیلی‌خب، نگاه کن. ‫اگه خواست مسموم کنه، من جفتش رو می‌خورم.
‫نه، نه، نه، نه، نه. ‫نمی‌خوام سر جوونی بیوه بشم.
‫- چی؟ ‫- نمی‌خوام تنهایی این بچه رو بزرگ کنم.
‫ببین. نه، جدی باش.
‫اَلی، جدی می‌گی؟
‫کاملا جدی‌ام.
‫عه...
‫باشه. عه... اگه می‌خوای بریم...
‫اونقدر... مسئله بزرگی نیست.
‫وای خدا!
‫چه قشنگه.
‫این یکی که قشنگ‌تره. ‫رسیدیم خونه!
‫- وای. ‫- تا دو شب اینجا می‌مونیم.
‫- شیشه‌هاش چقدر لکه داره. ‫- اینجا سیستم گرمایشی دارن؟
‫امیدوارم داشته باشن.
‫عشق باید سرد سرو بشه، نه؟
‫- اینطوری می‌گن. ‫- قطعش کن!
‫همیشه این رو می‌گن دیگه.
‫- چه قشنگ شدی. بیا جلو دوربین. ‫- کلید داری؟
‫وای!
‫- چه قشنگه. ‫- اینجا رو باش کوچولو.
‫بفرما.
‫ایول. اینجا چی داریم؟
‫یه تلویزیون نوزده اینچی آرسی‌ای داریم.
‫دستگاه وی‌سی‌آر داخلی داره؟ ‫آره، آفرین. چند تا فیلم دارن.
‫آم، بذار ببینم.
‫صندلی تابی داریم.
‫که اصل کاریه.
‫تخت دو نفره داره.
‫چطوره همین الان بریم استراحت کنیم؟
‫آهای. چی شده؟
‫عه، عه.
‫چی شده عزیزم؟
‫نه.
‫- چی... ‫- نه، نه.
‫حس می‌کنم قبلا اینجا بودم.
‫- قبلا اینجا بودی؟ ‫- آره، ولی نمی‌دونم.
‫چیه؟ چیه؟ چی شده؟
‫قبلا خواب اینجا رو دیدم.
‫خواب...؟
‫اینجا بود. دقیقا همین اتاق بود.
‫خیلی‌خب.
‫ولی توی خوابم ریچل اینجا بود... ‫بزرگ شده بود.
‫خوشگل شده بود و... ‫خیلی خوشگل شده بود جی.
‫توی خوابم یه آهنگی پخش شد...
‫آهنگ پال آنکا بود.
‫- تو سرنوشت... ‫- «تو سرنوشت منی»؟
‫صداش... خیلی بلند بود.
‫بعد... توی خوابم...
‫حس می‌کردم یه اتفاق بدی قراره بیفته.
‫می‌تونستم تمام احساساتش رو حس کنم.
‫انگار هنوز توی یه بدن بودیم.
‫خیلی‌خب.
‫باید بهش بگم که...
‫باید یه جوری حرفم رو بهش بزنم. ‫ولی انگار...
‫آره.
‫نمی‌تونم حرف بزنم. انگار غرق شدم.
‫خیلی وحشتناکه.
‫بعدش که بیدار شدم فقط ‫صدای مامانم توی گوشم بود.
‫خب. فقط خواب بود، باشه؟ ‫لطفا... لطفا بس کن.
‫- اگه واقعی باشه چی؟ اگه واقعی باشه... ‫- ببین الکساندرا، واقعی نیست.
‫مامانت می‌خواست بترسونت، خب؟
‫تو به خاطر اینکه ازدواج کردی ‫قرار نیست بمیری.
‫مسخره است، خب؟
‫این حرف مسخره‌ای بود که توی سرت کرد، ‫من هم بابتش ازش متنفرم.
‫ببین، مامانت دیوونه بود عزیزم.
‫می‌خواست کنترلت کنه.
‫من رو نگاه کن. ببین.
‫نذار دیگه کنترلت کنه.
‫چون بچه ما چیزیش نمی‌شه.
‫تو هم چیزیت نمی‌شه.
‫هیچ اتفاق بدی قرار نیست...
‫سلام عزیزم.
‫سلام ریچل.
‫تا ابد دوستت دارم.
‫ایول!
‫خیلی‌خب.
‫درست شد.
‫حله.
‫- عه. ‫- جی.
‫سلام. شما شاهدین؟
‫من جی‌ام. این الکساندراست.
‫آم، یه کار سریع. ‫می‌شه لطفا این دوربین رو...
‫نگه داری؟ آره...
‫من می‌رم اونجا وایستم ‫که مطمئن شم توی قاب میفتم.
‫مطمئنی انتخابت همینه؟
‫چطوره؟
‫ازدواج امری طبیعیست.
‫در عین حال امری مقدس است.
‫فرصتی از جانب خداوند است ‫که به انسان‌ها داده شده...
‫تا با نزدیکی دو روح، ‫بیشتر به خداوند نزدیک شوند.
‫همچنین لطفی...
‫بر شاهدان این امر مقدس است.
‫سوگند می‌خورم دوستت داشته باشم ‫و برایت تلاش کنم.
‫چه در دردهای بی‌پایان، ‫چه در خوشی و شادابی‌ام.
‫سوگند می‌خورم تو را بابت آنچه که هستی...
‫و می‌توانی باشی دوست بدارم.
‫سوگند می‌خورم تو را بابت آنچه که هستی...
‫و می‌توانی باشی دوست بدارم.
‫اما همانا که روح‌هایمان یکی می‌شود...
‫من نیز با تو یکی خواهم شد.
‫من نیز با تو...
‫جی هولمن، شما الکساندرا هارکین را...
‫به عنوان زن قانونی خود...
‫در محضر خداوند و این مکان مقدس می‌پذیری؟
‫بله.
‫شما، الکساندرا هارکین...
‫حاضرید جی هولمن را ‫به عنوان همسر قانونی خود...
‫در محضر خداوند و این مکان مقدس بپذیرید؟
‫بله.
‫- می‌خوای تو... آماده‌سازی کنی؟ ‫- باشه.
‫من می‌گردم دنبال آهنگ.
‫بذار ببینم.
‫خیلی‌خب...
‫عالیه. آره.
‫دقیقا همین رو می‌خواستم.
‫وای خدا.
‫چقدر خوبه. قشنگه.
‫همون شکلیه که تصور می‌کردم.
‫وای، نگاه کن.
‫هوم... انگشتر داری.
‫- خون‌دماغ شدی. ‫- چی؟
‫- خون‌دماغ شدی! ‫- نه، نه، نه عزیزم. خون خودته.
‫- ها؟ ‫- وایستا... نگهش دار.
‫- وای. ‫- خوبی؟
‫آره. آره، خوبم.
‫- می‌شه ببینم؟ ببینم؟ ‫- وای.
‫وای خدا. خیلی داره خون میاد. ‫بذار دستمال بیارم.
‫بیا.
‫عه.
‫یا خدا. کتم کو؟ خدایا!
‫آم، اینطوری نمی‌شه! ‫باشه... بذار اورژانس زنگ بزنم. وایستا...
‫خیلی‌خب...
‫عه...
‫کمکم کن.
‫باید بهش بگی که...
‫نه! لطفا...
‫ببخشید!
‫برای همینه که تو...
‫سرنوشت منی.
‫- بابایی پیشته. ‫- نه!
‫یه لحظه بهم امون بده، خواهش کردم.
‫نفس بکش. نفس عمیق بکش.
‫چرا این رو بهم نشون دادی؟
‫وای خدا.
‫نه. نه.
‫تو گفتی توی بیمارستان مرده بود.
‫درباره همه‌چی بهم دروغ گفتی! ‫درباره همه‌چی بهم دروغ گفتی!
‫بیا، نفس بکش. نفس بکش.
‫نه.
‫وای خدا. نه، نمی‌تونم. نمی‌تونم.
‫وای خدا. بس کن. ‫تو قشنگ دیوونه‌ای.
‫تو دیوونه‌ای! بس کن!
‫بابا، نمی‌خوام. بس کن.
‫گوش کن.
‫حس کرده بود اتفاق بدی قراره بیفته.
‫بگو که تو اینطوری حس نمی‌کنی.
‫بگو که خیلی خوشحالی.
‫بگو حس می‌کنی که از خوشحالی... ‫پروانه‌ها دورت پرواز می‌کنن.
‫وقتی به اینجا نزدیک شدی حسش کردی؟
‫احساس... ترس کردی؟
‫ترسیدی؟ دیدی چطوری داشت رد می‌شد؟
‫دنبالش بود. دنبال تو هم هست.
‫چی داری می‌گی؟
‫تا وقتی دعوتنامه دستم نرسیده بود ‫نفهمیدم دوباره قراره همین بشه.
‫کدوم دعوتنامه؟
‫دعوتنامه هفته پیش دیگه.
‫دعوتنامه عروسیم؟
‫آره.
‫من که تو رو دعوت نکردم.
‫دعوتنامه‌اش برام اومد. ‫من پس فرستادمش و هشدار دادم.
‫سریع سوار ماشینم شدم و اومدم ببرمت.
‫اگه باهاش ازدواج کنی، می‌میری.
‫بابا...
‫چی می‌گی واسه خودت؟
‫امکان نداره.
‫وای خدا، این کار رو باهام نکن. ‫خواهشا نکن.
‫من همه...
‫این کارها رو...
‫واسه محافظت از تو کردم.
‫چطوری بعد از اون اتفاق می‌تونستم بذارم...
‫بلایی سرت بیاد؟
‫توی ویدیو می‌خواست یه چیزی بهم بگه.
‫حرفش بهم چی بود بابا؟
‫می‌خواست بهم هشدار بده.
‫من هم دارم بهت هشدار می‌دم.
‫باید عروسی رو لغو کنی...
‫و تا تاریخ تکرار نشده ‫از اینجا فرار کنی و بری.
‫- وای خدا. زنده‌ای. ‫- جولز؟
‫عه، عه عه! چیه؟ چی شده؟
‫جولز! آهای!
‫- چیه؟ ‫- ریچل، ازش دور شو.
‫- دور شو. این آدم خطرناکیه. ‫- جولز، این بابای منه.
‫- نه، نه. ‫- چی؟
‫نه، نه، این مرد نادمه! گندش بزنن!
‫نه، این بابامه. مرد نادم نیست.
‫- این دیگه کیه؟ ‫- چیکار می‌کنی؟
‫- جولز، من رو ببین. ‫- بهم اعتماد کن.
‫- جولز؟ ‫- تفنگت رو جمع کن بابا.
‫بابا، تمومش کن.
‫- گوش کن. این بابامه. ‫- مرد نادمه.
‫تفنگت رو بنداز. بندازش. مرد نادم نیست. ‫بابامه. تفنگت رو بنداز.
‫جولز؟
‫- من رو ببین. ‫- تویی.
‫واقعا خودتی.
‫تو بچه‌ای.
‫چی؟
‫جولز، برگرد اینجا! ‫همین الان از داداشت عذرخواهی کن!
‫از خونه فرار کردم.
‫این کلبه رو پیدا کردم. انگار...
‫- چی داری می‌گی؟ ‫- همین‌جا بودم.
‫آره. ولی به نظرت برامون خوشحال می‌شه، نه؟
‫مثلا انگار...
‫- هیچ اتفاق بدی نیفتاده. همه‌چی خوبه. ‫- آره، همه‌چی خوبه.
‫چطوره تو آماده‌سازی رو انجام بدی.
‫باشه.
‫من هم آهنگ پیدا می‌کنم.
‫بذار ببینم.
‫عالیه. خوبه.
‫دقیقا همین رو می‌خواستم.
‫وای خدا.
‫قشنگه. خوبه.
‫همون شکلیه که تصور می‌کردم.
‫دیدم چیکار کردی. دیدمش.
‫بهش بگو... واقعیه.
‫کمکم کن!
‫از تصمیممت مطمئنی؟
‫مامانم گفت؟
‫آره. خودش گفت.
‫ببخشید!
‫معذرت می‌خوام!
‫ببخشید!
‫تو سرنوشت منی...
‫ببخشید! ببخشید!
‫ببخشید!
‫بعد کشتش. تو کشتیش.
‫نمی‌ذارم تو رو هم بکشه.
‫من زنم رو نکشتم.
‫خودم دیدمت.
‫هیچ‌وقت هم دخترم رو نمی‌کشم.
‫دیدمت!
‫اشتباه دیدی! تو کدوم گاوی هستی؟!
‫دیدمت! همه‌چی رو دیدم! دیدم! ‫ریچل، از اینجا برو ریچل!
‫ریچل، سوار ون شو!
‫خودم دیدمت.
‫ریچل؟
‫تو سرنوشت منی...
‫آهای!
‫تو از زندگی برام باارزش‌تری...
‫همین‌قدر مهمی...
‫آهای!
‫تو توی مراسم خانواده‌ام بودی. ‫خودت رو معرفی کن.
‫ریچل هارکین. بفرما. ‫بشین یه نوشیدنی بخوریم.
‫اسمم رو از کجا بلدی؟
‫تو بهم مدیونی، مگه نه؟
‫بفرما بشین.
‫فکر کن ممکنه چی بهم مدیون باشی.
‫من به تو هیچی مدیون نیستم. ‫حتی نمی‌شناسمت.
‫بشین!
‫باید ازم عذرخواهی کنی.
‫ولی دیگه تموم شد. حالا بی‌حساب شدیم.
‫- وای خدا. وای خدا. ‫- متصدی، یه نوشیدنی براش بیار.
‫تو... زدی. زدی زخمیم کردی.
‫مگه تو اول زخمیش نکردی؟
‫گندش بزنن.
‫من هم یه زمان عین تو بودم.
‫بذار برات داستان ‫پدر، پدر، پدر، پدربزرگم رو بگم.
‫- اون رو می‌خوای؟ ‫- وای خدا.
‫روزی روزگاری، عروس و دامادی بودن ‫که خیلی همدیگه رو دوست داشتن.
‫ولی قبل از اینکه بتونن عروسی بگیرن،
‫داماد توی حادثه شکار ‫به طرز ناگواری می‌میره.
‫همسرش نابود می‌شه.
‫به اعماق تاریکی پناه می‌بره.
‫التماس می‌کنه که نیمه گم‌شده‌اش برگرده.
‫مرگ که از خداش بود.
‫مرگ عاشق معامله کردنه.
‫مرگ بهش گفت: ‫«من شوهرت رو از دنیای مردگان برمی‌گردونم،»
‫«اما شرطش اینه که واقعا...»
‫«باور داشته باشی نیمه گم‌شده‌اته.»
‫مسلما...
‫هیچ معامله‌ای با مرگ اونقدر ساده نیست.
‫مرگ فرزندان اون بچه رو ‫با همین نفرین همراه کرد.
‫همه فرزندانی که از این ‫ازدواج تقدیر به دنیا اومدن...
‫این چالش رو داشتن که یا ‫نیمه گم‌شده‌شون رو پیدا کنن...
‫یا بدهیشون رو به مرگ بدن.
‫در نهایت، که به من رسید.
‫تا اینکه یه روز...
‫با ماریان عزیزم آشنا شدم...
‫که جونم براش می‌رفت.
‫روزی که قرار بود ازدواج کنیم،
‫مرد مرموزی اومد پیشم و گفت:
‫«باید تا قبل از غروب با نیمه گم‌شده‌ات ‫ازدواج کنی، وگرنه می‌میری.»
‫می‌خوای بگم چیکار کردم؟
‫نامزدم رو ول کردم. بزدل بودم.
‫نفرین به ماریان عزیزم رسید.
‫در آینده مرد دیگه‌ای رو پیدا کرد.
‫اسمش توماس هارکین بود.
‫که می‌شه پدرِ پدرِ پدرِ پدرِ پدربزرگت.
‫ماریان و توماس بچه‌دار شدن، ‫و اون‌ها بچه‌دار شدن،
‫و به تمام تبارشون همین حرف زده می‌شد.
‫که باید تا قبل از غروب ‫با نیمه گم‌شده‌شون ازدواج کنن.
‫وگرنه می‌میرن.
‫ریچل هارکین، حالا...
‫به تو رسیده.
‫مرگ از اول دنبالت بود.
‫برگرد. می‌خواد بهتر ببینت.
‫الان نه!
‫هنوز دو روز دیگه وقت داره.
‫بیا بشین.
‫کاش می‌تونستم جای تو باشم.
‫وقتی مثل من نامیرا باشی، ‫دلت برای تهدید مرگ تنگ می‌شه.
‫چون همون زندگی رو جالب می‌کرد.
‫ولی همچنان وقتی من رو زدی ‫خیلی دردم گرفت.
‫نه، نه. این...
‫نه، این... امکان نداره. اصلا...
‫امکان نداره نامیرا باشی. اصلا...
‫ببین، وقتی من نتونستم ‫با ماریان عزیزم ازدواج کنم...
‫برای پشت کردن به معامله مرگ، مجازات شدم.
‫محکوم به این شدم که ازدواج...
‫تمام نوادگان ماریان رو ببینم.
‫عروسی تو بعدیشه.
‫تنها وظیفه من اینه که نظاره کنم.
‫ولی دلم می‌خواد ‫یه هشدار کوچولو بهت بدم.
‫از تصمیمت مطمئنی؟
‫آره، می‌خواستی بهم هشدار بدی، ‫ولی وقتی که دیگه دیر شده بود.
‫- لطف کردی. ‫- واسه تو که هنوز دیر نشده.
‫تقریبا چهل و هشت ساعت وقت داری.
‫اگه به نیمه گم‌شده باور نداشته باشم چی؟
‫حالا وقت خوبی واسه شروعه.
‫عجب.
‫یه چیزی برات آوردم.
‫[سوگندنامه گواهی ازدواج ایالت نیویورک]
‫خیلی ساده است.
‫باید روز عروسیت، ‫تا قبل از غروب ازدواج کنی.
‫اگه نیمه گم‌شده‌ات باشه، زنده می‌مونی.
‫اگه نباشه، می‌میری.
‫ولی اگه ازدواج نکنم، این...
‫نفرین نیمه گم‌شده مسخره ‫به نیکی و خانواده‌اش می‌رسه؟
‫درسته.
‫یعنی همه توی این خانواده باید ‫با نیمه گم‌شده‌شون ازدواج کنن تا نمیرن؟
‫درست فهمیدی.
‫هوم.
‫در هر دو صورت...
‫بدبخت شدم.
‫یا باید ازدواج کنم و بمیرم...
‫یا ازدواج نکنم و نسلشون رو نفرین کنم.
‫تنها حالت خوبش اینه که باور داشته باشی ‫نیمه گم‌شده واقعیته.
‫در اون صورت زنده می‌مونی. ‫انتخابش با خودته.
‫وای خدایا.
‫این...
‫- زندگیم کابوس شده. ‫- نه.
‫خیلی بدتره.
‫چون واقعیه.
‫ریچل!
‫بابا.
‫تو این رو می‌شناسی؟
‫نگاهش کن. شاهد عروسیتون بود.
‫یادت میاد؟
‫از سی سال پیش تا الان پیرتر شده؟
‫خیلی‌خب، بیا دیگه. ‫باید بریم. تمومش کن.
‫نه! بلایی که سر مامان اومد، ‫اون چیزی نیست که فکر می‌کنی.
‫با این آقا حرف بزن.
‫به نتیجه برس.
‫بعدش برو خونه.
‫نمی‌شه که بذارم بری.
‫بابا، اتفاقی که برات افتاد وحشتناک بود. ‫متاسفم که اونطوری شد.
‫ولی خیلی روش‌های دیگه‌ای ‫براش وجود داشت،
‫و انتخاب تو خیلی، خیلی بد بود. ‫واسه همین بی‌خیال نمی‌شی.
‫زندگی من مال تو نیست، خب؟
‫من که آب از سرم گذشته. ‫تو هم نمی‌تونی درستش کنی.
‫متاسفم.
‫باید برگردم سراغ زندگیم.
‫گندش بزنن.
‫آره.
‫چه ناجور.
‫آره.
‫وضع تو هم کم ناجور نیست.
‫وضع من؟
‫اینکه تو هم حضور داشتی و... شاهد بودی.
‫یعنی...
‫جای تعجب نداره که ازش یه هیولا ساختی.
‫پس به این نفرینه باور داری؟
‫سلام ریچل.
‫تا ابد دوستت دارم.
‫آره.
‫باور دارم.
‫[دو روز تا گفتن «بله»]
www.Doostihaa.com