‫[رویاهای دیوانه‌وار بتنی]
‫[کلینیک روان‌پزشکی یون سونگ-جونگ]
‫اوه، تو اهل آمریکا هستی.
‫من آمریکا درس خوندم.
‫هیچوقت به کلینیک‌های روان‌پزشکی عادت نمی‌کنم.
‫حتماً کلینیک‌های زیادی رفتی.
‫خیلی خب. ولی نگران نباش.
‫خوب و ملایم برخورد می‌کنم.
‫خیلی خب. شروع کنیم؟
‫شغلت چیه؟
‫اگه از سؤالم ناراحت نمیشی، ‫برای امرار معاش چیکار می‌کنی؟
‫یه مافوق سرِ کارم داشتم.
‫خیلی کاربلد و اجتماعی بود.
‫ولی بعدش...
‫حالا می‌خوای چیکار کنی؟
‫لطفاً یکم دیگه بهم وقت بدید.
‫گوش کن.
‫فقط چون تو می‌خوای ‫الکی به وقتمون اضافه میشه؟
‫عالی می‌شد اگه انقدر آسون بود. ‫خوب گوش کن.
‫فقط نتیجه مهمه.
‫بله، قربان. عذر می‌خوام.
‫[پیام از آنجلا]
‫[برای مهمونی امشب آماده‌اید، بچه‌ها؟] ‫[آره، من کاملاً آماده‌ام]
‫باید به دفتر مرکزی گزارش بدم پس...
‫می‌تونی بری.
‫مرخص میشم.
‫بله، داشتن مافوق خوب ‫یه نعمت محسوب می‌شه.
‫حتماً خیلی خوش‌شانس بودی، درسته؟
‫ولی اون به من تحقیرآمیز نگاه می‌کرد.
‫- واسه همین... ‫- خب، چی؟
‫حروم‌زاده‌ی آشغال.
‫اون حتی سخت هم کار نمی‌کنه.
‫کشتمش.
‫چی؟
‫همش تصور می‌کنم ‫دارم اون رو می‌کشم.
‫آره، پیش میاد. ‫ممکنه چنین چیزهایی تصور کنی.
‫حتماً زیادی تحتِ فشار و استرس بودی.
‫اینطور نیست.
‫اون مافوق...
‫یکم حال‌بهم‌زنه.
‫حالا برای یکی دیگه کار می‌کنم.
‫یکم کسل‌کننده‌ست، ولی بد نیست.
‫می‌تونی پول خوبی در بیاری.
‫بذار برات یه نوشیدنی بریزم.
‫صبر کن. خیلی ضعیفه.
‫یه ذره از این لازم داری.
‫بخورش.
‫- بذار یکم هم برای تو بریزم. ‫- نه، من داروی چینی می‌خورم.
‫حالا دست‌هاتون رو بهم وصل کنید ‫و باهم بنوشید.
‫همه رو بخورید و ثروتمند می‌شید.
‫خیلی خب، تا ته بخورید.
‫فرهنگِ سنّتی کره‌ست.
‫یه سنّتِ دیرین نوشیدنی خوردنه.
‫خودشه. خوبه.
‫حالا بریم پول در بیاریم.
‫حالت خوبه؟
‫- آره، خوبم. ‫- یه لقمه بخور.
‫پس از این مافوق جدیدت خوشت میاد؟
‫می‌تونم اینطور فرض کنم؟
‫اون احمقه.
‫ولی فراموشش کن.
‫این اواخر یه چیزی ذهنم رو درگیر کرده.
‫چیزی ذهنت رو درگیر کرده؟
‫- من یه مشتری دارم. ‫- خب.
‫اون یه مرد میانساله.
‫برادرزنم رو یادت میاد؟
‫مردی به اسم کیم گیون.
‫به خاطر اونم که شده ‫۳۰ میلیارد وون می‌خوام.
‫نظرت چیه؟
‫بیا بی سر و صدا با ۳۰ میلیارد وون ‫قرارداد رو ببندیم.
‫دکتر.
‫اگه یه دوست بهت خیانت می‌کرد، ‫چه احساسی پیدا می‌کردی؟
‫خب...
‫فکر نمی‌کنی می‌تونم همینجوری بکشمش؟
‫خب، کشتنش یکم...
‫یکم زیاده‌رویه...
‫دوسته با همسرش ارتباط داشت.
‫و دخترش رو دزدیده بود.
‫این یکم بیش از حده.
‫همینطور بود.
‫گاهی درک می‌کنم و گاهی درک نمی‌کنم.
‫این دفعه چطور فرار می‌کنی؟
‫بازم چرت و پرت بگو، احمق.
‫برای همین ذهنت رو درگیر کرده؟
‫وقتی بچه بودم بابام مُرد.
‫وقتی به اون مرد نگاه می‌کنم
‫- یاد اون می‌افتم. ‫- یاد کی؟
‫بابام.
‫متوجهم.
‫به نظر میاد عُقده‌ی پدری داری.
‫فکر کنم همینه.
‫اگه اشکالی نداره توضیح بدی
‫میشه بهم بگی
‫رابطه‌ات با پدرت چطور بود؟
‫کشتمش.
‫جلوی مامانم.
‫اینطوری، با چاقو.
‫گلوش رو بریدم.
‫تصور کردی این کارو انجام دادی؟
‫بله، پیش میاد.
‫این حقیقته.
‫در دفاع از خود بود.
‫اون یه سوءاستفاده‌گرِ خشن بود.
‫برای همین.
‫اون گلوم رو گرفت.
‫داشت خفه‌ام می‌کرد.
‫خیلی درد می‌کرد
‫و نمی‌تونستم نفس بکشم.
‫فکر می‌کردم دارم می‌میرم.
‫این هنوزم من رو آدم بده می‌کنه؟
‫چرا انقدر جدی می‌گیری؟
‫فقط داشتم می‌گفتم.
‫[روان‌پزشک مجاز یون سونگ-جونگ]
‫تو مالکِ این ساختمونی، مگه نه؟
‫بیا جلسه‌ی امروز رو تموم کنیم.
‫[رویاهای دیوانه‌وار بتنی]
‫[قسمت یازدهم]
‫[رابرت پارک] ‫[وکیل ارشد]
‫امیدوارم باهم کنار بیایم.
‫بیاید شروع کنیم.
‫چرا تو ساختمان سه-یون بودی؟
‫اون موقع، موکلم...
‫همونطور که می‌دونید، ‫ساختمون آتیش گرفته بود.
‫می‌خواستم جون آدم‌ها رو نجات بدم.
‫واسه همین رفتم داخل.
‫نمی‌خواستی جون کسی رو بگیری؟
‫این حرف یکم نامربوطه.
‫چرا باید کسی رو بکشم؟
‫جونم رو به خطر انداختم که برم اونجا.
‫به نظرم تو جانگ دونگ-چول رو کشتی.
‫نه، امکان نداره.
‫کی، من؟
‫گی سو-جونگ رو از کجا می‌شناسی؟
‫اون استخدامت کرد؟
‫همون موقع یه پیام فرستاده ‫و گفته بود: "نجاتمون بده."
‫من و آقای گی از طریق کار آشنا شدیم.
‫در همین حین به هم نزدیک شدیم.
‫"نجاتمون بده."
‫برای همین رفتم کمک کنم. ‫باید بقیه رو نجات بدیم.
‫دوباره اشتباه گرفته، هان؟
‫مشکلش چیه؟
‫مردی رو که باهاش بودی یادت میاد؟
‫مردی که با تفنگت بهش شلیک کردی؟
‫آره.
‫از کجا می‌شناسیش؟
‫اون همکارمه.
‫باهم رفتیم کمک کنیم.
‫ولی...
‫تو...
‫تو بهش شلیک کردی و...
‫همکارم...
‫همکارم نزدیک بود بمیره.
‫شما دوتا یه افسر رو تهدید کردید.
‫دیگه بسه.
‫نه تنها یه آدم بی‌گناه شلیک کردید
‫بلکه می‌خواید موکلم رو مقصر بدونید؟
‫بهتون اطمینان میدم که ‫ازتون شکایت می‌کنم.
‫من توی صحنه‌ی جرم بودم.
‫ببخشید.
‫بیاید آروم باشیم.
‫تو، با من بیا.
‫یالا. زود باش.
‫کارآگاه.
‫آسیبی که ندیدی؟
‫هول شدن توی آتیش‌سوزی طبیعیه.
‫این دفعه ازت می‌گذرم.
‫کافیه. بیا بریم بیرون.
‫باهام بیا.
‫برو بیرون.
‫اگه واقعاً ازت شکایت کنن چی؟
‫اون شهروند آمریکاست. ‫باید اوضاع رو بدتر کنی؟
‫- گروهبان. ‫- چیه؟
‫کی بهت گفت تیراندازی کنی؟
‫الان این چندمین باره؟
‫دیگه برام مهم نیست. ‫این دفعه نمی‌تونم ازت دفاع کنم.
‫جو-ران.
‫همسر و دختر گی سو-جونگ اینجان.
‫دا-ره.
‫فقط به شهادتت نیاز دارم، ‫پس نگران نباش.
‫صادق باش.
‫فقط بهم بگو چی می‌دونی.
‫می‌تونی بگی چطور دزدیده شدی؟
‫دا-ره.
‫از پسش برمیای؟
‫خیلی سخت نیست.
‫فقط باید حقیقت رو بگی.
‫این تویی، نه؟
‫یی-گیونگ اعتراف کرد که تو رو دزدیده.
‫اون همچنین گفت
‫تو همه چی رو می‌دونی.
‫می‌تونی همه چی رو بنویسی؟
‫[مشخصات فردی: گی دا-ره]
‫[دایره‌ی جرائم خشونت‌آمیز]
‫"حقیقت نداره که یی-گیونگ من رو دزدیده."
‫جو-ران.
‫پرینت حساب بانکی یی-گیونگ رو گرفتیم.
‫[انتقال وجه به بهشت وام]
‫در طول زمان پول زیادی براشون زده.
‫احتمالاً سفارش آدمکشی بوده.
‫گوشی‌اش رو پیدا کردید؟
‫نه.
‫راستی، اون زنه کارمند ریل کپیتال بود.
‫آزادش کردیم رفت.
‫وکیلش تهدید کرد ازمون شکایت می‌کنه.
‫یعنی چی؟
‫دختره‌ی پررو رو ببین.
‫اون خیلی عصبیه.
‫بو-رام.
‫آرومش کن
‫و برید محل بازسازی رو چک کن.
‫جایی که خرابه‌های باستانی پیدا کردن.
‫چرا باید بریم اونجا؟
‫یه جسد پیدا کردن.
‫- علت مرگش هنوز نامشخصه. ‫- چی؟
‫خیلی خب.
‫گوشت چطوره؟
‫خوبه.
‫دوک‌بوکی سراغت رو گرفت.
‫باید گند هی-جو رو تمیز کنیم.
‫جنازه‌اش.
‫- پیداش کردن؟ ‫- آره.
‫فیلم‌های دوربین‌ها رو پاک کردم.
‫و چیزی که خواستم چی؟
‫پیدا کردنش اون‌قدر که فکر می‌کردم سخت نبود.
‫یه تفنگِ دست‌سازه، ‫پس باید از فاصله‌ی نزدیک استفاده شه.
‫خوشم اومد.
‫از چیش خوشت اومد؟
‫از فاصله‌ی نزدیک امکان نداره ‫تیرم خطا بره.
‫آره، درسته.
‫یه چیز دیگه.
‫جونا.
‫دفتر مرکزی داره بهمون فشار میاره.
‫باید کارها رو جمع و جور کنیم.
‫- نگرانی؟ ‫- خب...
‫برام مهم نیست کجا و کِی می‌میرم.
‫ولی تو...
‫خیلی ممنون.
‫سلام، خسته نباشید.
‫همیشه این همه قتل همزمان اتفاق می‌افته؟
‫من انقدر جنازه دیدم ‫که واسه یه عمرم کافیه.
‫اون اینجا نمرده.
‫یکی آوردتش اینجا.
‫که ما پیداش کنیم.
‫چی؟
‫و فیلم‌های دفتر املاک؟
‫فیلم‌ها رو گرفتیم. ‫یه نگاهی میندازی؟
‫گی سو-جونگه.
‫گی سو-جونگ اونجا چیکار می‌کنه؟
‫این کیم سئون نیست؟
‫سوپ جلبک خیلی خوشمزه‌ست.
‫تولد کسیه؟
‫چرا سوپ جلبک پختی؟
‫فقط برای جشن تولد نیست.
‫تو دیروز مرخص شدی.
‫برات سوپ جلبک آبالون درست کردم ‫که زودتر خوب بشی.
‫خیلی خوشمزه‌ست.
‫دا-ره، یه آبالون دیگه می‌خوای؟
‫این یکی؟
‫نمی‌خوای؟
‫(حالا چه اتفاقی برای یی-گیونگ می‌افته؟)
‫مامان و بابا مطمئن میشن ‫هیچ اتفاقی براش نیفته.
‫مسئولیتش رو قبول می‌کنیم.
‫(من شما رو نبخشیدم.)
‫(حواسم بهتون هست، ‫پس سرِ قولتون بمونید.)
‫(فکر می‌کردم شما آدم‌های خوبی هستید.)
‫(دوباره ناامیدم نکنید.)
‫ناامیدت نمی‌کنیم.
‫دا-ره.
‫تو هم همینطور.
‫از این به بعد اگه هر نگرانی‌ای داشتی
‫میشه اول با مامان و بابا حرف بزنی؟
‫هوم؟
‫دا-ره، بیا غذا بخوریم.
‫سوپش خیلی خوشمزه شده.
‫آهان، راستی. بعد از این
‫یه سر میرم ساختمون سه-یون.
‫بعد از آتیش‌سوزی کارهای زیادی هست.
‫دنبال گوشیِ یی-گیونگ می‌گردی؟
‫آره، به محض این که کسی پیداش کنه ‫هردومون دستگیر می‌شیم.
‫فکر نکنم دستِ پلیس باشه.
‫منظورم چیز دیگه‌ای نیست.
‫اگه می‌خوایم از یی-گیونگ مراقبت کنیم ‫نباید دستگیر بشیم.
‫منم باهات میام.
‫نه، تنها میرم.
‫نمی‌تونیم پای تو رو وسط بکشیم.
‫الان این برات مهم شده؟
‫بعداً می‌بینمت.
‫حالت خوبه؟
‫نه.
‫خوب نیستم.
‫بیا بریم پایین.
‫به نظر میاد گوشی اینجا نیست.
‫ما همه جا رو گشتیم، ‫ولی پیدا نمیشه.
‫فکر می‌کنی پلیس‌ها پیداش کردن؟
‫بیا امیدوار باشیم پیدا نکرده باشن.
‫لعنتی.
‫راستش من رفتم پیش مشاور طلاق.
‫که ترکت کنم.
‫یهویی؟
‫جدی بودی؟
‫جدی بودم.
‫از وقتی این ساختمون رو خریدی، ‫حس می‌کردم...
‫با بزرگ‌تر شدنِ دا-ره، ‫کارهای بیشتر و بیشتری بود
‫و مجبور بودم همه رو تنها انجام بدم.
‫تو مشغول کارهای ساختمون بودی
‫و اهمیتی به من و دا-ره نمی‌دادی.
‫گمونم
‫به خودم گفتم صبر می‌کنم ‫تا دا-ره دانشگاه قبول شه.
‫چرا همچین حرفی زدی؟
‫بیخیال.
‫بیشتر آدم‌ها اینجوری زندگی می‌کنن.
‫تو داری همین رو میگی، مگه نه؟
‫نه، من این رو نمیگم.
‫عجب.
‫هردوتون این پایین بودید.
‫خوشحالم که خسارت شدید نیست.
‫آره، شانس آوردیم بدتر نبود.
‫چی باعث شده بیاید اینجا؟
‫می‌خواستم یه سؤالی ازتون بپرسم.
‫اگه در مورد آتش‌سوزیه، ‫ما حرفِ دیگه‌ای برای گفتن نداریم.
‫نه، در مورد اون نیست.
‫شما جانگ هی-جو رو می‌شناسید، مگه نه؟
‫بله.
‫شما یه شب تا صبح توی دفترش باهاش بودید.
‫بله، درسته.
‫شما دوتا چیکار کردید؟
‫در مورد بازسازی صحبت کردیم ‫و باهم نوشیدنی خوردیم.
‫و بعدش چی؟
‫و بعدش من از فرت خستگی خوابم برد.
‫تو روز بعد اومدی دنبالم، مگه نه؟
‫آره، اومدم. من...
‫بعدش باهم راه افتادیم و رفتیم خونه.
‫آره.
‫شما با ماشین جانگ هی-جو رفتید.
‫درسته.
‫اون ما رو رسوند خونه‌مون.
‫ما حرکاتش رو توی دوربین‌های ترافیکی بررسی کردیم.
‫شما هم توی ماشین بودید.
‫بله، درسته.
‫من دچار حمله‌ی خواب میشم.
‫- حمله‌ی خواب؟ ‫- خب...
‫همسرم این بیماری رو داره.
‫بله، همینطوره.
‫معمولاً وقتی تحتِ استرس شدیدم اتفاق می‌افته.
‫با پروژه‌ی بازسازی و پذیرش دانشگاه دا-ره
‫- اون خیلی استرس داره. ‫- بله.
‫اگه خوابتون برده بود
‫چطور یادتون میاد ‫شما رو با ماشین بردن خونه؟
‫تو بعداً بهم گفتی چی شد.
‫آره.
‫ما خیلی به هی-جو مدیونیم.
‫آره، درسته، هی-جو.
‫- ما بهش مدیونیم. ‫- اون بهمون لطف کرد.
‫بهتون نگفت قصد داره جایی بره؟
‫احتمالاً رفته محل ساخت و ساز.
‫اون پروژه تنها چیزیه که این روزها تو ذهنشه.
‫[کارآگاه یون بو-رام]
‫ما رد ماشینه رو زدیم.
‫جانگ هی-جو گی سو-جونگ رو رسونده خونده
‫و بعدش یه راست رفته محل بازسازی.
‫هنوز داریم در مورد علتش تحقیق می‌کنیم.
‫خیلی خب، ممنون. ‫متوجه چیز دیگه‌ای نشدید؟
‫نه، فقط همین. ولی...
‫می‌تونم بپرسم این سؤالات برای چیه؟
‫جسد جانگ هی-جو پیدا شده.
‫چون پرونده بازه نمی‌تونم چیز بیشتری بگم.
‫ولی احتمال داره به قتل رسیده باشه.
‫چی؟
‫چرا... چطور...
‫چطور همچین اتفاقی افتاده؟
‫قبلاً بهت گفتم.
‫من فکر نمی‌کنم کیم گیون ‫توی یه تصادف ساده مُرده باشه.
‫اگه چیزی به ذهنتون رسید ‫باهام تماس بگیرید.
‫لعنتی.
‫سئون، حمله‌ی خواب ‫یکم زیاده روی نبود؟
‫دیگه چی باید می‌گفتم؟
‫این روزها خیلی‌ها دچارش هستن.
‫حالا که به گیون اشاره کرد...
‫صبر کن. این کیه؟
‫چرا معاون نام بهم زنگ می‌زنه؟
‫ببخشید. بله، معاون نام؟
‫سلام، شریک.
‫باید فوراً همدیگه رو ببینیم.
‫موضوع چیه؟
‫جانگ هی-جو رو می‌شناسی، مگه نه؟
‫باید در مورد اون حرف بزنیم.
‫به نظر میاد توی دردسر افتادی.
‫منظورتون چیه؟
‫حرف زدن دیگه کافیه.
‫بیا جایی که هستم.
‫آدرس رو برات پیامک می‌کنم.
‫و به کسی نگو کجا میری.
‫هر کاری بتونم برای محافظت ازت می‌کنم.
‫- می‌فهمی؟ ‫- بله.
‫باشه، می‌بینمت.
‫چرا؟ چی شده؟
‫معاون نام می‌خواد من رو ببینه.
‫زود برمی‌گردم، سئون.
‫شش، چهار، پنج، هشت...
‫- ماشینه رو پیدا کردی؟ ‫- هنوز نه.
‫چیزی از گی سو-جونگ دستگیرت شد؟
‫فکر کنم دروغ میگه، ‫ولی هنوز مطمئن نیستم.
‫شش، چهار، پنج، هشت.
‫جو-ران.
‫- فکر کنم پیداش کردم. ‫- چی؟
‫شش، چهار، پنج...
‫شش، چهار، پنج، هشت.
‫یون بو-رام.
‫- مرسی. ‫- اول کارت حافظه‌اش رو بردار.
‫حله.
‫[ساختمان یئوم]
‫[کلینیک روان‌پزشکی یون سونگ-جونگ]
‫[معاون نام سانگ-هو]
‫[یونگدامون، سه‌جونگ-رو، پلاک ۳۳۸] ‫[ساختمون یئوم]
‫[کلینیک روان‌پزشکی یون سونگ-جونگ]
‫اومدی.
‫حتی توی روشنایی روز هم ‫یکم ترسناک نیست؟
‫من برای مأموریت دولتی زیاد سفر میرم
‫و بیشتر محل‌های بازسازی این شکلی هستن.
‫یه لحظه‌ی کوتاه تو اون حالت غمگین، ‫مرطوب و متروکه هست.
‫باید اون لحظه‌ها رو پشت سر بذاری
‫تا روزهای روشن‌تر رو ببینی.
‫فهمیدی؟
‫بیا بشین.
‫این رو بخون.
‫این چیه؟
‫یه چیز جالب.
‫خودم نوشتمش.
‫یالا. بخونش.
‫"من به جرمم اعتراف می‌کنم.
‫با جانگ هی-جو سرِ یه اختلاف کاری دعوا کردم
‫و ناخواسته کشتمش، ‫بعد جسدش رو سر به نیست کردم.
‫بابت ایجاد ناراحتی عذر می‌خوام.
‫خجالت می‌کشم با خانوادم روبرو بشم.
‫جایی برای فرار یا مخفی شدن ندارم، ‫پس همین‌جا تمومش می‌کنم.
‫مسئولیت کامل کارهام رو می‌پذیرم."
‫این چیه؟
‫همونه که هست.
‫یادداشتِ خودکشی توئه.
‫مختصر و تر و تمیز نیست؟
‫عاری از احساس.
‫زیرش رو انگشت بزن.
‫جانگ هی-جوئه.
‫دوربین داشبورد رو خاموش کرد؟
‫چرا؟
‫فیلم روزِ قبل رو پخش کن.
‫اینا هی-جو و سو-جونگ هستن.
‫صبر کن.
‫این یارو...
‫معاون نام سانگ-هوئه.
‫تماس‌هام رو نادیده می‌گیره؟
‫[دفتر مشاور املاک]
‫دیوونه...
‫مُچت رو گرفتم.
‫سعی داشتی معامله رو از چنگم در بیاری؟
‫آره؟
‫ساکت باش. بریم بیرون حرف بزنیم.
‫بیا بریم. بیا ببریمش بیرون.
‫چه خبره؟
‫تماس‌هام رو نادیده گرفتی
‫تا با اون عوضی بریزی رو هم؟
‫چی میگی واسه خودت؟
‫بیخیال.
‫نمی‌تونی بهم تهمت بزنی، آقای متأهل.
‫یه بار گفتی از مردهای متأهل خوشت میاد.
‫دقیقاً چی گفتی؟
‫گفتی باحال ‌ترن و الکی وابسته نمیشن.
‫این فقط یه حرفه که می‌زنم.
‫باید یه حرفِ خوب پیدا می‌کردم ‫که در موردت بزنم.
‫خجالت نمی‌کشی؟
‫من داغونم، ولی تو بهتر نیستی.
‫چرا برات مهمه با یه مرد دیگه باشم یا نه؟
‫تو از روی علاقه به اون عوضی ‫این کارو نمی‌کنی.
‫سعی داری سهامش رو از چنگش در بیاری.
‫نه؟
‫واسه این که چیزی رو که قولش رو دادی ‫بهم ندادی، آقای نام سانگ-هو.
‫من سهمِ خودم رو انجام دادم
‫پس فقط می‌خوام حقم رو بگیرم.
‫گفتم به وقتش بهت میدم.
‫چرا حرفم رو باور نمی‌کنی؟
‫کارمون تقریباً تموم شده، ‫بهم یکم وقت بده.
‫بهت قول میدم.
‫نه، فراموشش کن.
‫تو قبلاً بدقولی کردی.
‫دیگه نیازی بهش ندارم.
‫خودم سهمم رو به دست میارم.
‫می‌دونی
‫اگه تصمیم بگیرم می‌تونم ‫یه ضرب زمینت بزنم، درسته؟
‫فساد و خیانت.
‫به کسی لوت بدم؟
‫یه نماینده مجلس؟
‫زنت؟
‫قبل از این که تصمیم بگیرم لوت بدم
‫برو خونه.
‫واقعاً جدی میگی؟
‫هان؟
‫من حتی یکم دوک‌بوکی گرفتم باهات بخورم.
‫این چیه؟
‫یعنی چی؟ ما که بچه نیستیم.
‫برای همینه که نوکرِ بالادستی‌ها موندی.
‫فکر می‌کنی کسی هستی؟
‫خودت رو بشناس.
‫هی، سانگ-هو.
‫بیا بهت پول‌توجیبی بدم.
‫این رو بگیر و برو با زنت خرج کن.
‫آهان، راستی.
‫مگه نگفتی زنت هیچوقت ازت راضی نیست؟
‫راستش رو بخوای
‫منم همون حس رو داشتم.
‫خاک بر سرت، سانگ-هو.
‫هی-جو.
‫هی، جانگ هی-جو. بیدار شو.
‫سلام، منم.
‫می‌خوام همین الان بیای اینجا.
‫پس شما هی-جو رو کشتی، آقای نام.
‫واقعاً؟
‫پس چرا طمع کرد و خواست سهم بگیره؟
‫باید هر چی بهش دادم رو می‌گرفت.
‫ولی می‌دونی چیه؟
‫اون پایان خوبی داشت.
‫به گناهانش فکر کرد
‫و توی محل بازسازی خودکشی کرد.
‫چیکار می‌کنی؟
‫الان چه حسی داری؟
‫چی؟
‫حرفی داری که بخوای ‫به خانواده‌ات بزنی؟
‫هیچی؟
‫گمونم نه. واقعاً می‌خواستم ‫حرفت رو بهشون بگم.
‫واقعاً می‌خوای بهم شلیک کنی؟
‫لعنتی!
‫دیوونه شدی؟
‫چرا این کارو باهام می‌کنی؟
‫حالا چی؟
‫چی؟
‫با این یارو دوک‌بوکی چیکار کنم؟
‫بکشمش یا نه؟
‫صبر کن، آقای گی.
‫سو-جونگ. داداش.
‫من واقعاً... ما شرکای خوبی بودیم.
‫می‌تونیم باهم کلی پول در بیاریم.
‫چرا این کارو می‌کنی؟ ‫بیا حلش کنیم.
‫سو-جونگ.
‫واقعاً متأسفم. التماست می‌کنم.
‫فقط بذار زنده بمونم.
‫اگه بذاری زنده بمونم
‫به قتل هی-جو اعتراف می‌کنم.
‫و اگه الان من رو بکشی
‫هیچ مدرکی نداری.
‫این یعنی کسب و کارمون خراب میشه.
‫درسته؟
‫منظورت چیه که هیچ مدرکی نیست؟ ‫هست.
‫گفتی فیلم رو پاک کردی.
‫قسمت‌هایی که به دردم می‌خورد رو نگه داشتم.
‫[حذف ۱ فایل؟]
‫[در حال حذف]
‫چی؟
‫به نظر میاد نام سانگ-هو قاتله.
‫دستور تعقیبش رو صادر کن ‫و ردش رو بزن.
‫باشه.
‫اگه من رو اینجوری بکشی
‫واقعاً فکر می‌کنی دفتر مرکزی ‫ساکت می‌شینه؟
‫اسلحه رو بگیر اون طرف.
‫اگه الان تمومش کنی
‫سفارشت رو به ریل کپیتال می‌کنم.
‫ولی من تو رو نکشتم.
‫تو خودکشی کردی.
‫چرا این کارو باهام می‌کنی.
‫نمی‌دونم.
‫یه جورایی بهم حسِ قدرت میده.
‫صبر کن، چی؟
‫الان قدرت دستِ توئه.
‫خب؟
‫تصمیم گرفتی؟
‫انتقامت رو بگیر.
‫سو-جونگ.
‫بذار زنده بمونه.
‫- چی؟ ‫- می‌دونی.
‫بذار قانون مسیرش رو طی کنه.
‫توی اون مسیر، تو می‌میری.
‫خودم ترتیبش رو میدم
‫پس بذار قانون حسابش رو برسه.
‫تو خیلی کسل‌کننده‌ای.
‫تو مرد خیلی عجیبی هستی.
‫اشتباه از من بود.
‫من فکر نمی‌کنم کیم گیون ‫توی یه تصادف ساده مُرده باشه.
‫شرط می‌بندم این رو نمی‌دونستی.
‫سو-جونگ یه ربطی به مرگ گیون داره.
‫[کیم گیون]
‫تاریخ تولد گیون.
‫۰۳۱۴
‫[رمز عبور را وارد کنید]
‫[رمز عبور اشتباه است]
‫سالگرد فوت مامان.
‫۰۶۳۰
‫[رمز عبور اشتباه است]
‫تاریخ تولد دا-ره.
‫باز شد.
‫[بازسازی سه‌جونگ-رو]
‫[دایره‌ی جرائم خشن پلیس یونگدامون]
‫[سرمایه‌ی سیاه]
‫[تاریخچه‌ی سرمایه‌ی سیاه معاون نام]
‫[سوابق سرمایه‌ی سیاه معاون نام]
‫[بازسازی سه‌جونگ-رو]
‫[تاریخچه‌ی سرمایه‌ی سیاه]
‫[هزینه‌ی مشاوره برای پلیس یونگدامون]
‫[لیست سهامداران شرکت نووئو سیتی]
‫[ناحیه‌ی بازسازی سه‌جونگ-رو] ‫[لیست مالکان ساختمان]
‫[قرارداد فروش ملک تجاری]
‫[ساختمان سه-یون]
‫[اطلاعات خانوادگی گی سو-جونگ]
‫[اطلاعات شخصی افسر پلیس] ‫[نام: کیم گیون]
‫دا-ره.
‫(کجا بودی؟)
‫(تو و بابا بازم کارِ اشتباهی کردید؟)
‫نه.
‫بهت گفتم، مگه نه؟
‫اگه کارِ اشتباهی باشه
‫من همه چی رو درست می‌کنم.
‫(یادته دفعه‌ی پیش چی گفتم؟)
‫آره.
‫(منظوری نداشتم.)
‫(حرفی که زدم خیلی تُند بود.)
‫دا-ره.
‫(باید یکم برم بیرون.)
‫باشه.
‫[کیم گیون]
‫[وصیت‌نامه]
‫هی.
‫می‌خوای منم بکشی؟
‫من قاتل زنجیره‌ای نیستم.
‫بعد از کمک‌هایی که بهت کردم، ‫مثل یه روانی باهام برخورد می‌کنی.
‫دلم رو می‌شکنه.
‫به این میگی کمک کردن؟
‫الان فقط باید به کارمون ادامه بدیم.
‫باید ۳۰ میلیارد وون دربیاریم.
‫خب؟
‫برنامه‌ات چیه؟
‫چی فکر می‌کنی؟
‫باید حلش کنیم.
‫چی رو حل کنیم؟
‫می‌دونی.
‫اون زنه کیه توی پیونگ‌بوک‌گوان؟
‫- جئون یی-گیونگ. ‫- آره.
‫خانم جئون یی-گیونگ.
‫بدون اون زنه به راحتی می‌تونیم ‫پیونگ‌بوک‌گوان رو به دست بیاریم.
‫تنها ایده‌ات برای حلِ مسائل، آدم کشتنه؟
‫بیا این کارو نکنیم.
‫من به روشِ خودم ‫جئون یی-گیونگ رو قانع می‌کنم.
‫دستت بهش نخوره.
‫منظورت چیه؟ ‫تو کمک خواستی و منم کمکت کردم.
‫آقا.
‫فقط بشین سرِ جات
‫و کاری رو که میگم بکن.
‫بذار کار مسیرش رو طی کنه.
‫باشه؟
‫- تمیزکاری تموم شد؟ ‫- آره.
‫بریم؟
‫بعداً می‌بینمت.
‫هر از گاهی همدیگه رو دیدیم، مگه نه؟
‫هیچوقت درست و حسابی باهم حرف نزدیم.
‫حتماً الان خیلی ناراحتی.
‫چرا اومدی اینجا؟
‫[یی-گیونگ رو دیدی؟] ‫[حالش چطوره؟]
‫آره، داره خوب میشه.
‫ولی مشکل از درونشه، نه بیرون.
‫حتی بیمارستان هم نمی‌تونه ‫زخم‌های قلبش رو خوب کنه.
‫می‌خواد تو رو ببینه.
‫و به خاطر کاری که باهات کرد متأسفه.
‫این کار قلبت رو آروم نمی‌کنه.
‫فقط به آدم‌های بیشتری صدمه می‌زنه.
‫یی-گیونگ باید خودش ‫از پس این مشکل بربیاد.
‫فقط چون آسیب دیده ‫نمی‌تونه به دیگران آسیب بزنه.
‫[پس یی-گیونگ چی؟]
‫[چطور می‌تونم حالش رو بهتر کنم؟]
‫به وقتش.
‫یه وقتی می‌رسه که می‌تونی ‫همه چی رو باهاش در میون بذاری.
‫[کِی؟ اگه دیر بشه چی؟]
‫باید تمام تلاشمون رو بکنیم ‫که نذاریم اون اتفاق بیفته.
‫[پس چرا اومدی اینجا، آقا؟]
‫اومدم یه چیزی رو پیدا کنم.
‫ولی دیگه فکر نکنم لازم باشه.
‫گوشی‌ام رو پیدا کردی؟
‫تمام مدارک توی اونه.
‫چرا پلیس‌ها نمی‌تونن پیداش کنن؟ ‫چرا هیچکس نمی‌تونه؟
‫یعنی کسی برش داشته؟
‫تو این کارها رو خوب بلدی.
‫خیلی وقت پیش با مامانم ‫توی این کار بودی، درسته؟
‫یی-گیوونگ.
‫تو فقط با پیدا کردن گوشیت آزاد نمیشی.
‫حداقلش...
‫می‌تونم سو-جونگ و سئون رو زمین بزنم.
‫این چیزیه که می‌خوای؟
‫باید بپرسی؟
‫فکر می‌کنی چرا به این بدبختی افتادم؟
‫و تو طرفِ کی هستی؟
‫وقتِ ملاقات تمومه.
‫خیلی خب.
‫تمام تلاشم رو می‌کنم بفهمم.
‫باید این کارو بکنی.
‫اگه با مامانم رفته بودی
‫اونجوری عذاب نمی‌کشید.
‫[مرحوم کیم گیون]
‫الو، سلام.
‫کجایی؟ چرا گوشیت رو جواب ندادی؟
‫یه کاری داشتم. چی شده؟
‫قاتل آقای نام بود.
‫اون یارو نام سانگ-هو؟
‫آره، اون هی-جو رو کشت
‫و سعی کرد بندازتش گردنِ من.
‫یادته هوال-سونگ اون موقع چی گفت؟
‫خب نام سانگ-هو کجاست؟
‫پیش کسی هستی؟
‫هیچکس پیشم نیست.
‫نام سانگ-هو مُرده.
‫- چی؟ ‫- آدم‌های ریل کپیتال شوخی ندارن.
‫اونا کاملاً دیوونه شدن.
‫انگار دارن همه چی رو از پشت کنترل می‌کنن.
‫اومدم یی-گیونگ رو ببینم
‫و انگار اون عوضی‌ها می‌خوان ‫سرِ اونم یه بلایی بیارن.
‫به دا-ره زنگ بزن و زود برید خونه.
‫حتماً درو قفل کن.
‫صبر کن، گیون چی؟
‫اون دختره کشتش؟
‫آره، به نظر میاد.
‫و تو این رو می‌دونستی؟
‫آره.
‫چرا بهم نگفتی؟
‫متأسفم.
‫فکر کردم بد میشه بدونی.
‫تو همیشه اینجوری هستی.
‫باید از اول بهم می‌گفتی!
‫متأسفم.
‫قطع می‌کنم.
‫[دختر عزیزم]
‫کجایی؟
‫دیر وقته، زود بیا خونه.
‫[نزدیکِ خونه‌ام]
‫منم زود میام، پس خونه بمون.
‫و درو قفل کن.
‫[مرحوم کیم گیون]
‫خب اینجا چی شده؟
‫یه گزارش دریافت کردن ‫و افسر اومده با این صحنه روبرو شده.
‫وقتی داشتیم فیلم دوربین داشبورد رو ‫چک می‌کردیم، مُرد.
‫همه چی مشخصه.
‫تفنگِ دست‌سازی که باهاش خودکشی کرده ‫و وصیت‌نامه‌اش.
‫یه لحظه صبر کن.
‫اگه اون شب جانگ هی-جو رو کشته
‫پس زنی که فرداش توی فیلم دیده میشه کیه؟
‫اون با زوج صاحب‌ملک رفت بیرون.
‫خودت چی فکر می‌کنی؟
‫چی؟
‫زنِ مالک ساختمون سه-یون؟
‫ولی چرا باید همچین کاری بکنه؟
‫[کیم سئون]
‫سلام، کوه جو-ران ‫از اداره پلیس یونگدامون هستم
‫می‌خوام همین الان شما رو ببینم.
‫عالیه.
‫منم کلی سؤال دارم.
‫ببخشید.
‫اجازه ندارید وارد شید.
‫بذارید ببینم حالش خوبه یا نه. ‫زیاد طول نمی‌کشه.
‫ساعتِ ملاقات تموم شده.
‫واقعاً حال یی-گیونگ خوبه؟
‫تو کی هستی؟
‫فامیلشم.
‫نسبتت باهاش چیه؟
‫خب، فامیلیم دیگه. فقط یه لحظه.
‫گفتم ساعت ملاقات تموم شده، ‫برو فردا بیا.
‫بهش آرامبخش دادن و خوابیده.
‫داری میگی قصد جونش رو داره؟
‫آره.
‫اون آدم‌ها هیولان.
‫ولی پلیس ازش محافظت می‌کنه.
‫درسته.
‫ولی یه حسِ بدی به اینجا دارم.
‫یی-گیونگ ادعا می‌کنه تو اون رو دزدیدی.
‫اگه انقدر نگرانی
‫خودت می‌تونی ازش محافظت کنی.
‫بعد از چند روز اینجا موندن خیلی خسته‌ام.
‫امشب باید استراحت کنم.
‫باشه.
‫[اتاق لباسشویی]
‫فکر نمی‌کردم انقدر دلم برای گیون تنگ بشه.
‫اون مرد خیلی رُک و راستی بود.
‫گمونم با خواهرش فرق داشت.
‫نه.
‫اون فقط با سو-جونگ وقت می‌گذروند.
‫ما فقط باهم دعوا می‌کردیم.
‫باید وقتی زنده بود مهربون‌تر می‌بودم.
‫از این پشیمونیِ کلیشه‌ای متنفرم.
‫ما مجرمی رو که جانگ هی-جو رو کشته گرفتیم.
‫ولی هنوز یه مورد مشکوک داشتیم.
‫می‌دونم خیلی اذیتت کردیم.
‫پلیس‌ها اغلب بیهوده کار می‌کنن.
‫ولی مجرم بالأخره دستگیر میشه.
‫جرم و جنایت همیشه همینطوره.
‫گیون این رو بهم گفت.
‫[قرارداد انتقال بدهی]
‫[وکیل: ریل کپیتال و شرکای جهانی]
‫این رو از کجا پیدا کردی؟
‫فلش مموریش رو توی دفتر ریل کپیتال پیدا کردم.
‫قفل بود، واسه همین نمی‌دونستم چی توشه.
‫ولی فهمیدم رمز عبورش ‫تاریخ تولد دا-ره بوده.
‫اونا دفاتر فساد ریل کپیتال ‫و مدرکِ جرائمشونه.
‫[معاون نام سانگ-هو] ‫[سوابق سرمایه‌ی سیاه]
‫فلش مموری کجاست؟
‫و نمی‌دونم طرف کیه
‫ولی توی دفاتر یه افسر پلیس هم هست.
‫یه نفر توی اداره پلیس یونگدامون.
‫یکی از همکارهام؟
‫فقط چون تویی این رو بهت تحویل میدم.
‫گیون همیشه آدم‌شناسِ خوبی بوود.
‫فلش مموری رو نگه می‌دارم
‫تا بفهمی نفوذی‌شون تو اداره پلیس کیه.
‫در ضمن کاملاً مطمئن نیستم
‫ولی کارمندهای ریل کپیتال
‫توی قتل و باج‌گیری هم دست دارن.
‫به نظر میاد گیون یکی از قربانی‌هاشون بوده.
‫از این فایل‌ها برای تحقیق مجدد استفاده می‌کنم.
‫ولی این کافی نیست.
‫اونا هر کاری لازم باشه می‌کنن ‫که از مسئولیت فرار کنن.
‫و ممکنه تو در این حین با خطر روبرو شی.
‫پس محض احتیاط، مراقب باش.
‫باشه.
‫تو هم همینطور.
‫[تاریخچه‌ی سرمایه‌ی سیاه]
‫[هزینه‌ی مشاوره برای پلیس یونگدامون]
‫الو؟ می‌تونی در مورد یه چیزی تحقیق کنی؟
‫بانک نارا، شماره حساب: ‫۳۶۵۹-۴۵۳۱۵۱
‫[هزینه‌ی مشاوره برای پلیس یونگدامون]
‫به محض این که فهمیدی صاحب حساب کیه ‫بهم خبر بده.
‫[اتاق لباسشویی]
‫باید بری خونه استراحت کنی.
‫درست به موقع رسیدی.
‫- خسته نباشی. ‫- ممنون، موفق باشی.
‫چیزی شده؟
‫[اتاق لباسشویی]
‫اینجا چه خبره؟
‫تویی، سو-جونگ؟
‫آره.
‫[اورژانس]
‫طاقت بیار، یی-گیونگ.
‫لطفاً سوار شو.
‫- وایسا! ‫- چیکار می‌کنی؟
‫[هزینه‌های سرگرمی برای پلیس یونگدامون]
‫[هزینه‌های مربوط به پلیس یونگدامون]
‫سلام.
‫چی؟
‫یی-گیونگ رو بردن؟
‫دارم دیوونه میشم.
‫باشه، الان میام.
‫هی.
‫تا دیر وقت اینجا چیکار می‌کنی؟
‫گروهبان.
‫هنوز نرفتید خونه؟
‫آره و از کارآگاه یون شنیدم که ‫خواهر بزرگ‌تر گیون رو دیدی.
‫می‌خواست چیزی گزارش کنه.
‫اوه، اونه؟
‫بله.
‫چیز مهمی نیست؟
‫چیه؟ چیز خوبیه؟
‫گفتم که چیز مهمی نیست.
‫وقتی ازش مطمئن شم بهتون میگم.
‫خیلی خب.
‫[حساب مالِ گروهبان گیوم] ‫[توی دایره‌ی جرائم خشنِ یونگدامونه]
‫بهت که گفتم فضولی نکن.
‫[کیم گیون]
‫کیم سئون.
‫دا-ره خوابه.
‫آهان، یادم افتاد.
‫اون ناشنواست.
‫شنیدم با یه افسر پلیس ملاقات کردی.
‫خب؟
‫به عدالتت رسیدی؟
‫اومدم چیزی رو که مالِ منه بگیرم.
‫کجاست؟
‫می‌تونم امروز بگیرمش، درسته؟
‫[گی سو-جونگ]
‫[سئون]
‫سلام سئون. چه خبر؟
‫اون رو بده. گوشی‌ات رو بده بیاد.
‫- چرا... ‫- بده من.
‫خدایا، گی سو-جونگ.
‫چی شده؟
‫«ترجمه از سینا صداقت»
‫[رویاهای دیوانه‌وار بتنی]
‫- دا-ره! ‫- می‌تونی از ساختمون بگذری؟
‫به خاطر خانواده‌مون
‫می‌تونی از همه چی بگذری
‫و ما رو انتخاب کنی؟
‫در صورت طلاق، ‫بخشی از سهامت به همسرت می‌رسه.
‫مشکل کیم سئون بود، ‫نه جئون یی-گیونگ.
‫بهت گفتم فضولی نکن.
‫دیگه نمیشه بهت کمکی کرد.
‫تو الان همه چی داری، درسته؟
‫تو همه رو از سرِ راهت برداشتی.
‫- الان ازت می‌ترسم. ‫- سئون.
‫دیگه نمی‌تونم ادامه بدم. ‫بیا طلاق بگیریم.
‫با من حرف بزن. ‫مشکل چیه؟
‫می‌تونی زنم رو بکشی؟