‫«قسمت ۲۸: کار در کلبه»
‫تادا!
‫ببینش!
‫باز لامبورگینی گرفتم!
‫مشخص بود باید کیلب رو قانع می‌کردم،
‫پس چندتا عدد و رقم براش رو کردم.
‫۷.۸ لیتر.
‫اسب بخارش؟
‫- سیصد و چهل. ‫- یا خدا!
‫نه دویست و هفتاد عین لامبورگینی قبلی.
‫سیصد و چهل.
‫چند روز پیش داشتم شخم می‌زدم ‫که یه چیزی یاد گرفتم.
‫چون دویست و هفتاد اسب بخار برام کم بود.
‫بعد ارقامی رو براش ذکر کردم که ‫واقعاً اهمیت داشتن.
‫تمام تراکتورهایی که اون روز چک کردم، ‫تراکتورهای متوسط...
‫- خب؟ ‫- قیمت همه‌شون
‫از صد و بیست تا صد و هشتاد هزارتا بود.
‫خب؟
‫هشتاد و پنج هزار.
‫- هشتاد و پنج؟ ‫- هشتاد و پنج هزار پوند. من...
‫- اونوقت تولید سال ۲۰۱۶؟ ‫- آره.
‫- هشتاد و پنج هزار پوند؟ ‫- آره.
‫- به سبک چونه‌زنی یورک‌شر خریدمش! ‫- عجب چونه‌زنی خوبی.
‫- فوق‌العاده‌ست! ‫- آره.
‫- واقعاً... ‫- وقتی بشینی پشت فرمونش،
‫با کارمندهای ایستگاه بین‌المللی فضایی ‫چشم تو چشم میشی.
‫از اونور میان میگن، «خوبی، جرمی؟» ‫«آره، چه خبر؟»
‫از تراکتورم خوشش اومد!
‫جی‌پی‌اس هم داره؟ داره!
‫- آره، داره. ‫- باورم نمیشه.
‫این جی‌پی‌اس تنهایی ده هزار پوند می‌ارزه.
‫بزن بریم.
‫کمک جلو هم داره، ببین. خیلی راحته.
‫می‌تونی کمک جلو رو دستکاری کنی.
‫خب، تو قبلی هم میشد.
‫- ولی کار نمی‌کرد، درسته؟ ‫- نه.
‫نه، هیچوقت. هرگز!
‫عاشق این تراکتورم.
‫- خوبه، نه؟ ‫- آره.
‫بیشتر از اون، امیدوار بودم با زور بیشتر،
‫دعاهامون پاسخ بگیره،
‫و بتونیم قبل از اتمام مهلت چارلی ‫زمین گندم دوروم رو
‫شخم بزنیم و بکاریم.
‫یه کم برگرد عقب. ‫باید از اونور بری.
‫هرچند، روز بعدش که خواستیم کار کنیم...
‫واو.
‫با طراحی ماشین
‫به مشکل خوردیم.
‫تمام کنترل‌هاش با تراکتور قبلیم فرق داره.
‫واو، واو، واو. عجبا.
‫باید شناورش کنی.
‫ام...
‫نمی‌دونم اینی که میگی یعنی چی.
‫این رو بلد نیستم.
‫نمی‌دونم این چیکار می‌کنه.
‫اه.
‫اوه.
‫نمی‌دونم.
‫به معنای واقعی کلمه به درد نخوری.
‫وقتی شناور میشه، فشار رو از اون ‫لوله آزاد می‌کنه...
‫- اه. ‫- و می‌ریزه تو مخزن. فهمیدی؟
‫آره. ولی نمی‌دونم دکمه‌ش کدومه.
‫نه، نه، وایسا! وایسا!
‫اوه، گندش بزنه.
‫همینجوری افتاد زمین؟
‫گاوآهن افتاد اونوری.
‫نمی‌دونم خراب شده یا نه. ‫از کجا معلوم.
‫چون برای درست کردن اوضاع ذوق داشتم،
‫رفتم تله‌هندلر رو آوردم.
‫- زمین رو داغون نکنی. ‫- نه، حواسم هست.
‫دسته رو بکش داخل. بکش داخل.
‫به دستگاه نزدیک‌تر شو.
‫واو، واو، واو، واو. نه، وایسا!
‫اینجوری بلندش نمی‌کنه. ‫خیلی سنگینه.
‫داره بوق میزنه.
‫مگه کدوم دکمه رو زدم؟
‫نه، نه. الان دستگاه تو حالت امنه.
‫داریم بهت میگیم،
‫«ببین، نمی‌ذاریم از چیزی استفاده کنی
‫چون چرخ عقبت روی زمین نیست.»
‫امروز صبح این کار رو کردی:
‫بیدار شدی، اومدی تو کار زمین کمکم کنی،
‫گند زدی به دستگاه و انداختیش ‫به این روز،
‫تله‌هندلر رو آوردی و دوباره تو ‫زمین گیر انداختیش
‫و الان رو هواست و میگه، «ویژگی امنیتی: نه.»
‫در نهایت، با استفاده از فیزیک محوطه مزرعه،
‫کیلب تونست بخشی از مشکل رو حل کنه.
‫- خب، الان دیگه نمیفته. ‫- درسته.
‫و بعدش، با گرفتن کنترل لامبورگینی...
‫گاوآهن صاف شد.
‫رسیدیم به جایی که دو ساعت پیش باید ‫بهش می‌رسیدیم.
‫بعد رفتیم به زمینی که
‫باید گندم دوروم پاستا رو در اسرع وقت می‎‌کاشتیم...
‫کار نصفه نیمه‌مون رو ادامه میدیم که...
‫از اینجا بود.
‫و توکل کردیم به خدا
‫و امیدوار بودیم که لامبورگینی جدیدم ‫اینقدری زور داشته باشه
‫که بتونه زمین خیس رو شخم بزنه.
‫روشنش کن.
‫اوه، عجب قدرتی داره.
‫آره. ایول.
‫لامبورگینی قبلی خیلی براش سخت بود.
‫واسه این مثل آب خوردنه.
‫یا خدا.
‫باورم نمیشه!
‫یه گاوآهن پنج تُنی به پشت وصله. ‫انگار نه انگار.
‫داره می‌کشوندش بالا!
‫بالای زمینی که شش ماهه داره ‫توش بارون میاد.
‫کیلب هم به دنبال من،
‫با استفاده از کلوخ شکن
‫زمین شخم‌زده شده رو آماده‌ی کاشت کرد.
‫زمین یک ساعته شخم زده میشه؟
‫بعد با سیستم نشانه‌گذار جدید من ‫گندم دوروم رو توش می‌کاریم.
‫عین آب خوردن، پاستا آماده میشه.
‫می‌دونم تو مسابقات شخم زدن یکی ‫از چیزهایی که بابتش جایزه می‌گیری
‫صاف کردن خطوط نشانه‌گذاری شده‌ست.
‫من اگه شرکت کنم یه جایزه بابتش می‌گیرم.
‫شاید هم نگیرم.
‫شاید شخم زدن من زیاد خوب نبوده باشه،
‫ولی حیوانات عین خیالشون نبود.
‫کورکورهای حنایی رو. ‫چقدر زیادن.
‫اوه، یه گله کورکور حنایی.
‫اینجا رو باش. واو.
‫تا حالا اینقدر زیاد ندیده بودم.
‫خوشحالم دوباره دارم زیر آسمون ‫آبی کشاورزی می‌کنم!
‫حدود یک ساعت بعد، آماده‌ی شروع ‫فاز دوم بودیم.
‫به نظر من که خوب شده.
‫میشه توش بذر کاشت.
‫برای کاشت، باید از لامبورگینی قدیمی استفاده می‌کردیم
‫که به سیستم نشانه‌گذار جدید و پیشرفته‌م ‫مجهزش کردم.
‫- اینم از مخزن رنگ سفیدت، خب؟ ‫- خب.
‫اینم از باتری.
‫سمت چپ و راست پمپ داری، خب؟
‫حله.
‫این پمپ رنگ رو می‌رسونه این پایین ‫به ته نشونه‌گذار.
‫حالا وایسا تو مجله هفتگی کشاورزها ‫تبلیغش کنم.
‫حتی آقای شوگر، یا چیه اسمش،
‫لرد شوگر، یه نگاه بهش می‌اندازه و میگه:
‫«چرا وقتم رو روی وسایل شرکت آمستراد ‫تلف کردم؟ باید از همین استفاده می‌کردم.»
‫می‌دونی این قبلاً اختراع شده دیگه؟
‫- چون میگی خودت اختراعش کردی. ‫- نه، نشده.
‫شده.
‫- منظورت چیه که اختراع شده؟ ‫- یه نشانه‌گذار کفی هست.
‫جای رنگ کف میاد بیرون. ‫یه ردی از کف باقی می‌ذاره.
‫یه شرکت قبلاً اختراعش کرده!
‫خب، من دوباره اختراعش کردم.
‫با شروع کار،
‫آقای منفی‌باف حرفش رو پس گرفت.
‫اختراعش داره جواب میده!
‫ببین!
‫فقط واسه یه متر و نیم هم نه. تا ته. ‫ببین.
‫وای، خیلی ذوق دارم.
‫پس تونستیم گندم دوروم رو بکاریم.
‫بعد خبرهای خوب بیشتری به گوشمون رسید.
‫چون بالاخره یه کافه پیدا کردم.
‫تو جاده آچهله.
‫از نظر ترافیک مشکلی ایجاد نمی‌کنیم.
‫خب.
‫ولی قبل از پیشنهاد دادن،
‫حس کردم بهتره تایید لیسا رو بگیرم.
‫از کوچ اند هورسز گرون‌تره،
‫ولی ببینی می‌فهمی از اونجا بهتره.
‫سخت نیست، درسته؟
‫آره، خب، بدم نمیاد یه سری چیزهاش ‫رو عوض کنم،
‫ولی فردا می‌تونی بری و کارهاش رو ‫شروع کنی.
‫واو!
‫- پس وقتمون رو تلف نمی‌کنه. ‫- صد در صد.
‫- و پولمون رو هم همینطور. ‫- آره.
‫بگذریم، تونستم سر یه قیمت به توافق برسم.
‫الان مونده جستجوی کارهای حقوقیش
‫و تحقیقات مربوط به خرید ملک.
‫پس قراره بخریمش. ‫ولی اول خواستم تو ببینیش،
‫بعد قرارداد امضا کنم.
‫- فکر خوبیه. ‫- آره.
‫ببین.
‫- رستوران ویندمیل. ‫- اوه، واو.
‫- جدی جدی تو جاده آچهله. ‫- آره.
‫یه دور برگردون شخصی داریم.
‫اینجا هم ورودیشه.
‫شبیه ورودی کاخ بالموراله. ‫ببین.
‫- تا حالا نرفتم. ‫- از وسط جنگل می‌گذری.
‫- چه درخت‌های قدیمی قشنگی. ‫- اینجا ورودیشه.
‫- اینجا پارکینگه. ‫- واو.
‫اینم از این. تادا!
‫- چه ساختمون سنگی قشنگی. ‫- آره.
‫- قشنگ نیست؟ ‫- ببینش.
‫حالا منظره رو باش.
‫فوق‌العاده‌ست.
‫چقدر قشنگه.
‫ملکش... کل اون بوته‌های اونجا
‫- بخشی از ملکه. ‫- جدی؟
‫پس میشه کل اونجا.
‫- با اینجا. ‫- زیباست.
‫و تمام این جنگل مال ماست.
‫واو!
‫لیسا تحت تاثیر داخلش هم قرار گرفت.
‫اوه، خدای من.
‫به نظرم جستجومون به پایان رسید، نه؟
‫واو! خیلی قشنگه.
‫تمام کافه‌هایی که گشتیم
‫سقف کوتاهی داشت.
‫حتی اندی کیتو هم اینجا راه بره ‫سرش نمی‌خوره به سقف.
‫میشه بیست و پنج هزارتا گربه ‫اینجا جا داد.
‫می‌دونم. خیلی گنده‌ست.
‫بخش غذاخوریش هم بزرگه.
‫درست مناسب کار ماست.
‫از بیرون زیاد بزرگ نیست.
‫- تازه اولشه. ‫- چقدر گنده‌ست!
‫وای خدا، پس تموم نشده!
‫واو! شبیه یه گالری بزرگه.
‫این قطعات اصیل رو ببین...
‫آره.
‫تیرک‌هاش از جنس درخت بلوطن.
‫عالیه.
‫حتی مبل مخصوص تراپی هم داره،
‫- که اگه روز بدی داشتی روش دراز بکشی! ‫- من اسمش رو گذاشتم مبل شزلون.
‫عالیه.
‫واو! این سنگفرش‌های قدیمی رو.
‫مال قرن پونزدهه.
‫میشه آشپزخونه‌ها رو نشونم بدی؟
‫اینجا هم بزرگه!
‫- ابزارش تقریباً جدیدن. ‫- آره!
‫- با آشپزخونه پشتی. خوبه. ‫- آشپزخونه پشتی.
‫ماشین ظرفشویی هم داره.
‫ابزارش بدک نیست.
‫- کمتر از پنج سال سن دارن. ‫- عالیه.
‫نه، همه‌ش...
‫روی قیمت ملکه.
‫سیستم استخراجش خیلی گرونه.
‫- باریکلا! چه کشف خوبی! ‫- خیلی بهش افتخار می‌کنم.
‫خب، ما هزارتا کافه رو گشتیم.
‫می‌دونم.
‫بیرون یه سورپرایز دیگه در انتظار لیسا بود.
‫ببین، این پشت بنای فرعی داره.
‫می‌تونیم مغازه رو بیاریم اینجا.
‫به درد من می‌خوره.
‫اینجا عالیه.
‫صد در صد یه ایرادی داره، جرمی.
‫من که ایرادی پیدا نکردم.
‫یعنی وکیل‌ها هنوز دارن می‌گردن، ولی...
‫من چیزی پیدا نکردم.
‫دوستش دارم، جرمی. خرابش نکن.
‫با تشویق‌های زیبای لیسا،
‫برگشتیم به مزرعه.
‫و آخر روز، رفتیم به خوک‌ها سر بزنیم،
‫که یه دفعه تصمیم گرفته بودن درخت‌ها ‫رو داغون کنن.
‫ببین.
‫ببین چه گندی زدن.
‫- ببینش. ‫- چطوری اینجوری کردن؟
‫تازه به نظر میاد.
‫چیکارش کنیم؟ این یکی داغون شده.
‫اوه، ببین... شیره‌ش رو ببین. داغون شده.
‫- کل شیره‌ش اومد بیرون. ‫- درخته نابود شد.
‫جرالد ناراحت میشه.
‫می‌دونم، جرالد شصت سال پیش این ‫درخت‌ها رو کاشته.
‫من فقط این پایین رو دیده بودم.
‫داغون شده، داغون شده،
‫- داغون شده، داغون شده، داغون شده. ‫- لعنتی.
‫به اینجاش فکر نکرده بودیم، نه؟
‫نه. باید درباره استراتژی آوردن خوک‌ها ‫به جنگل تجدید نظر کنیم.
‫- اوه، پسرها اینجان. ‫- آره.
‫ببین، تازه دارن جوونه میزنن. ‫داره یکیشون رو می‌خوره.
‫راستش، دخترها بیشتر جنگل رو خراب ‫کردن تا پسرها.
‫شبیه دستشویی زنونه شده.
‫دستشویی زنونه همیشه از دستشویی مردونه کثیف‌تره.
‫از کجا می‌دونی؟
‫خب، تو ذهنم کثیف‌تره.
‫وقتی عین حقیقت بیانش کنی، پس حقیقته.
‫بعد رسیدیم به بخش بچه خوک‌ها.
‫- اومدن. ‫- چقدر بزرگ شدن!
‫و خیلی سریع متوجه یه مشکل شدیم.
‫وایسا ببینم.
‫ببین.
‫- خدای من. ‫- چه کوچیکه!
‫چقدر کوچولوئه.
‫اوه، ببین!
‫چقدر نازه.
‫- ولی مطمئن نیستم... ‫- ببینش.
‫- می‌دونم.
‫گوش‌های کوچولوش رو!
‫اسمش رو چی بذاریم؟
‫ریچارد.
‫هم...
‫- پسره؟ ‫- ریچارد هم.
‫- این بهتره! ‫- کوچولوئه!
‫ریچارد کوچولو! به نظرم...
‫ببین، می‌خواد بین بقیه جا بیفته. ‫«منم می‌تونم برم پیش بقیه.»
‫- اون... ‫- «بلدم جا بیفتم. پا به پاشون برم.»
‫ببین، قایمکی داره میره جلو.
‫«آره، حالا که اومدم یه کم غذا بخورم.
‫بزن بریم، کسی حواسش نیست. ‫نه، من راحتم.
‫گشنه‌م نیست. نه، می‌خواستم برم اونجا.»
‫ولی خیلی نازه.
‫ریچارد هم اومد.
‫نه، الان میگه:
‫«اینجوری نکن. الان بقیه فکر می‌کنن من بچه‌م.»
‫عیب نداره.
‫ببین چقدر وحشی شد.
‫احتمالاً...
‫ریچارد هموند وقتی نوشیدنیش از دستش ‫میفته این شکلی میشه.
‫حالا لوس بازی به کنار، نگران بودیم ‫اگه بزرگ نشه،
‫براش قلدری کنن.
‫باید واقع‌بین باشیم.
‫بقیه دارن با سرعت درستی رشد می‌کنن.
‫اون یکی اگه کوچولو بمونه،
‫از طرف بقیه طرد میشه.
‫حالا ببینیم بقیه‌شون...
‫- تا کی اینجا هستن؟ ‫- یه مدتی هستن.
‫- ببینیم بزرگ میشه یا نه. ‫- باشه.
‫سنسا!
‫ببینید وقتی تنهاست چقدر حرف گوش کنه.
‫حاضرین؟ ببینین.
‫سگ خوب، سگ خوب.
‫و بشین.
‫بشین.
‫بمون.
‫- بمون، بمون. ‫- جرمی؟
‫وایسا، وسط یه کار مهمم... بشین.
‫بمون.
‫بیا اینجا.
‫بیا دنبالم.
‫درست زد جای حساس.
‫می‌خوای دراز بکشی؟
‫اوه. دیدی درد چطوری...
‫البته تو درک نمی‌کنی، ولی مستقیم میره بالا.
‫آره، منم هر وقت دل درد می‌گیرم ‫تجربه‌ش می‌کنم.
‫ما زن‌ها باهاش کنار میایم.
‫وقتی داشتم بهتر می‌شدم...
‫ماه مه از راه رسید.
‫یعنی وقتش بود که من و کیلب
‫بریم ببینیم جی‌اس۴ بالاخره رشد کرده یا نه.
‫به صورت واقع‌بینانه اگه رشد نکرده باشه،
‫- و چارلی مطمئنه که رشد نکرده... ‫- نه، آره، من...
‫متاسفانه مطمئنم رشد نکرده، رفیق.
‫یعنی به شکل اعصاب خرد کنی مجبور بودم ‫بذر بیشتر بخرم
‫و دوباره بکارم.
‫ولی یه نکته مثبتی وجود داشت.
‫هی! اگه قراره بذرپاشی کنیم
‫- می‌تونم از سیستم مسیریاب جدیدم استفاده کنم. ‫- آره.
‫یعنی با سیستم مسیریاب نیازی
‫- به نشانه‌گذار نداریم، نه؟ ‫- نه.
‫مسیریاب لامبورگینی من رو تو خط ‫مستقیمی
‫تو زمین راهنمایی می‌کرد.
‫و البته، با ترکیب دانش من از موتورها
‫و دانش کیلب درباره کشاورزی
‫یعنی تونستیم خیلی سریع راه بندازیمش.
‫- درسته. ‫- درسته، اینم از این: سیستم مسیریاب.
‫سرعت و موقعیت؟
‫آره، روش کلیک کن.
‫ام...
‫فعال شو.
‫چرا...؟
‫- فعال نشد. ‫- نه.
‫کلید اصلی غیرفعاله. ‫همه چی غیرفعاله.
‫و فعال نمیشه.
‫کسی نیست بتونیم بهش زنگ بزنیم؟
‫- الو؟ ‫- سلام، رفیق، منم کیلب.
‫می‌خوام سیستم جی‌پی‌اس رو راه بندازم.
‫همه چی نوشته «غیرفعال.»
‫بالای صفحه،
‫یه سری علامت کوچولو هستن.
‫- خب؟ ‫- درست بالای صفحه.
‫خوب شد من خلبان جنگی نیستم.
‫نقطه سبز. آره، درسته، حله.
‫هشدار حرکت یواش.
‫«کلید را فعال کنید.» کدوم کلید؟
‫دکمه یا کلید الکتریکی؟
‫زود بزنش. نگهش دار.
‫نگهش دار.
‫باید یه جور دیگه فشارش بدم؟
‫چون الان علامت مثبت رو فشار دادم.
‫- علامت مثبت؟ ‫- آره.
‫ولی باید سمت شیشه ماشین باشه.
‫سمت شیشه ماشین؟
‫[بیست و پنج دقیقه بعد]
‫- میشه گوشی رو بدی من؟ ‫- بفرما.
‫ببخشید، رفیق، منم جرمی.
‫یه دکمه آبی هست.
‫روی یکیش فرمونه و کنارش علامت رعد و برقه.
‫یکیش روش علامت فرمونه با علامت رعد و برقی ‫که یه خط از وسطش رد شده.
‫اون منبع تغذیه
‫فرمون الکتریکیه که وظیفه‌ش چرخیدنه.
‫شما الان
‫دارین واحد مداری الکتریکی زیر ‫صفحه رو روشن می‌کنین.
‫وقتی میزنین روی دکمه خودکار روی صفحه
‫و بهتون میگه، «کنترل‌گر فرمان شناسایی شد،»
‫کنترل‌گر فرمون رو شناسایی نمی‌کنه.
‫میانگین سن یه کشاورز شصت و دو ساله.
‫چطوری این چیزها رو یادشون میدین؟
‫میگه یه دکمه رو فعال کنیم.
‫باید یه دکمه دیگه باشه.
‫متاسفانه نیست.
‫ام، انگار یه مشکلی پیش اومده.
‫- مشکلی پیش اومده؟ ‫- آره.
‫الان تا وقتی کسی نیاد و ماشین رو نبینه
‫کاری از دستمون برنمیاد.
‫دلم می‌خواست سیستم مسیریابی رو ‫امتحان کنم.
‫آره. باشه.
‫حالا که سیستم مسیریاب به درد نخور از آب دراومد،
‫مجبور شدیم برگردیم به دوران قدیم و از نشانه‌گذار ‫رنگی من استفاده کنیم.
‫خب، برو، جرمی.
‫سیزده کیلومتر در ساعت.
‫لعنتی، این که همه‌ش نه کیلومتره.
‫لعنتی. محدودیت سرعت روشنه.
‫اگه دکمه محدودیت سرعت رو خاموش کنم چی؟
‫منظورت چیه؟
‫خب، نمی‌ذاره تندتر برونم.
‫اگه دسته رو ببری جلو چی؟
‫نه، هیچی نشد.
‫به نظرم این تراکتور...
‫به شدت پیچیده‌ست.
‫یه چیزی روی بذرپاشه.
‫از اینجا که من نگاه می‌کنم،
‫لاستیک بذرپاشت پنچره، رفیق.
‫- صاف شده. ‫- جدی؟
‫آره.
‫نظرت چیه برم بخوابم و امروز رو ‫بیخیال بشم و بگم:
‫«خیلی خب، امروز اصلاً اتفاق نیفتاد.»
‫با توجه به اینکه لاستیک کوئیک فیت از پس ‫این کار برنیومد،
‫مجبور شدم برگردم به محوطه و سعی کنم ‫خودم لاستیک رو دربیارم.
‫خب، آچار نمیره داخل.
‫چطوری...
‫درسته.
‫خب. اوه، هندل هم نمیره داخل.
‫از بس لاستیکش کوچیکه هندل نمیره تو.
‫درسته.
‫خب، عوضی کوچولو.
‫اوه، من نمی‌تونم. گردنم. لعنتی.
‫وایسا. یه چیزی ازش اومده بیرون.
‫ای بابا.
‫از کار عملی متنفرم. به خدا.
‫اوه.
‫داره می‌چرخه؟
‫داره می‌چرخه.
‫باورم نمیشه!
‫چطوری موفق شدم؟
‫- حله؟ ‫- پسر!
‫کیلب لاستیک رو برد سمت یه ظرف آب
‫که ببینه از کجا پنچر شده.
‫سطل رو پر کردم.
‫ای خدا.
‫- چیه؟ ‫- سطل رو پر کردیم،
‫لاستیک رو هل دادم، خورد به سطل ‫و آبش ریخت بیرون.
‫شوخی می‌کنی؟
‫- امروز معلوم هست چه خبره؟ ‫- امروز روز بدشانسی ماست.
‫باورم نمیشه!
‫امروز همه چی داره ساز مخالف میزنه.
‫وقتی نشتی رو پیدا کردیم،
‫سوراخش رو تعمیر کردیم و برگشتیم به زمین،
‫ظهر شده بود.
‫ولی حداقل بالاخره می‌تونستیم کاشت رو ‫شروع کنیم.
‫من دارم میرم. رفتم.
‫این دیگه چی بود؟
‫ترمز دستی روشنه؟
‫چی رو فشار دادم؟
‫من که به هیچی دست نزدم.
‫چی شد؟
‫چه خبره؟
‫اوه، لعنتی.
‫لعنتی.
‫انگار یه مشکل هزینه‌بردار رو دستته.
‫بدبخت شدیم.
‫- این... ‫- اوه، ببین کی اینجاست.
‫اوه، هنوز تراکتور رو ندیده، نه؟
‫- وای خدا، عالی شد. ‫- آره.
‫تراکتور رو ببینه از عصبانیت می‌ترکه.
‫بهش میگم چیزیش نشده.
‫سلام.
‫خوبی، چارلی؟
‫خوبی؟
‫این چیه؟
‫تراکتور جدیدم.
‫خب، وقتی میگم تراکتور جدیدم...
‫نه، نه، اصلاً چرا خریدیش؟ ‫بیخیال اینکه...
‫اون نقره‌ایه یه سره خراب میشد.
‫این جدیده رو خریدم،
‫که خیلی قوی‌تر و بزرگتره.
‫و حدس بزن چی شد؟
‫خراب شده.
‫فکر کنم جعبه دنده‌ش داغون شده.
‫ولی...
‫خیلی خب، پس خریدیش؟
‫- چند ساعت کار کرده؟ ‫- پونصد ساعت.
‫- سه هزار. ‫- یعنی سه هزار ساعت.
‫ولی نشنیدی چند خریدمش که.
‫حدس بزن یه ماشین با اسب بخار سیصد و چهل ‫چقدر می‌ارزه.
‫سیصد و چهل اسب بخار داره، با جی‌پی‌اس ‫و همه چی.
‫به نظرت چند خریدتش؟
‫از بس می‌ترسم تصمیمت رو توجیه کنم
‫که دلم نمی‌خواد درباره‌ش باهاتون صحبت کنم.
‫- هشتاد هزار پوند. ‫- گرونه.
‫- چی؟ ‫- حقیقت اینه که
‫با این پولی که دادی می‌تونستی ماشین بهتری بخری.
‫دست بردار، عالی به نظر میاد.
‫نه، نمیاد.
‫ما می‌خوایم یه مزرعه پر بازده داشته باشیم.
‫آره، نه. تو رو خدا اجازه بده تراکتوری ‫که دوست دارم زیر دستم باشه.
‫خواهش می‌کنم.
‫خب، چاره‌ای ندارم. خریدیش دیگه.
‫بگذریم، مشکل اینه که انگار
‫اکسل پشتی پر شن شده
‫و تو موتور هم پر سنگه.
‫با چه گارانتی خریدیش؟
‫گارانتی نداره. ‫دست دومه، رفیق.
‫- دست دومه. ‫- تولید سال ۲۰۱۶ـه.
‫با تراکتور دست دوم هم میشه گارانتی گرفت. ‫خودت که می‌دونی، کیلب.
‫آره، می‌دونم. از من نپرسید که!
‫الان منم تو دردسر انداختی.
‫گفتی تراکتور خوبیه.
‫خب برای قیمتش خوبه.
‫نسبت به قبلی که اسب بخارش دویست و هفتاد بود، ‫این سیصد و چهله.
‫- اسب بخار سیصد و چهل می‌خوایم چیکار. ‫- موافقم. من طرف توام.
‫من طرف توام. آره، تراکتور آشغالیه.
‫- نیست. ‫- درسته برندش لامبورگینیه،
‫ولی خیلی داغونه.
‫- اونوقت باید سر تعمیرش... ‫- خرابه دیگه. داغون نیست.
‫تا وقتی مکانیک نیاد تراکتورم خرابه.
‫ولی چیزی که چارلی رو تحت تاثیر قرار داد ‫کافه‌ای بود که قرار بود بخرم.
‫خوبه، نه؟
‫و حین بازدید بچه‌های دیدلی اسکوات،
‫کیلب هم عاشقش شد.
‫خوشگل‌ترین کافه‌ایه که تا حالا دیدم.
‫تو که مشتری ثابت کافه رد لاین تو چیپی هستی!
‫- طبقه بالا هم داره؟ برم بالا؟ ‫- آره.
‫عالیه.
‫این چرخ گاری قدیمیه، نه؟
‫- ببینش. ‫- یه چرخ گاری قدیمیه.
‫- چرخ گاریه. ‫- ببین!
‫عاشق چرخ گاری هستم.
‫و می‌تونیم مدال برنز اسب بگیریم ‫و کارمون رو شروع کنیم.
‫میشه اینجا تخته دارت بذاریم؟
‫تام هنکس رو تو فیلم «بزرگ» یادته؟
‫ترامپولینت رو کجا بذارم؟
‫اون شب تو کافه محل خودمون،
‫گفتم وقتی کافه رو خریدم می‌خوام باهاش
‫چیکار کنم.
‫طبقه بالاش رو دیدین دیگه؟
‫می‌خوام اونجا یه باشگاه کشاورزها تشکیل بدم.
‫فکر خوبیه.
‫چون می‌دونین، ما اومدیم اینجا،
‫و با کشاورزها جلسه گذاشتیم؟
‫گفتی به صورت عادی تو خونه جلسه می‌ذارن.
‫- آره. یا تو دفتر می‌شینن. ‫- می‌دونی، غصه می‌خورن.
‫نگرانن، آره.
‫ولی چون اومدیم کافه و نوشیدنی گرفتیم،
‫جای نگرانی درباره مشکلاتمون نشستیم خندیدیم.
‫و یه فکری به سرم زد. اگه تو بخش سمت راست
‫طبقه بالا باشگاه کشاورزها تشکیل بدیم،
‫و می‌تونی تخته دارت، میز بیلیارد
‫و رستوران کشاورزها بذاری اون بالا...
‫میشه... میشه من بشم رهبر تیم دارت؟
‫- آره. ‫- ایول!
‫- میشه منم عضو تیم دارتت بشم؟ ‫- نه.
‫بگذریم، فکرم اینه که: برو بالا و یه ‫لیوان نوشیدنی مجانی بهت میدیم.
‫و می‌تونی بشینی با بقیه کشاورزها ‫درباره مشکلاتت صحبت کنی.
‫فکر خیلی خوبیه.
‫فکر خوبیه؟
‫آره.
‫اجازه داری نوشیدنی مجانی بدی؟
‫مطمئن بودم قراره مخالفت کنی.
‫تحقیق کردم. نه، اجازه نداریم ‫نوشیدنی مجانی بدیم.
‫ولی از خدامه برم دادگاه و بابتش ‫جریمه بشم.
‫درباره اینکه کی کشاورزه شک و شبهه‌ای ‫وجود داره؟
‫آره. یه نفر چند روز پیش همین رو گفت.
‫«از کجا قراره بفهمی یه نفر کشاورزه؟»
‫اگه کسی مشکوک بود می‌پرسیم، «گلیفوسات چیه؟»
‫- و اگه ندونن! ‫- اگه ندونن!
‫اگه بگن: «نمی‌دونم.» ‫«تو کشاورز نیستی. برو بیرون.»
‫اگه کشاورزهایی که میان
‫چکمه‌شون کثیف باشه و فقط بادوم‌زمینی ‫بخورن چی؟
‫- می‌دونی چی میگم؟ ‫- اتفاقاً همین کار رو بکن.
‫همه جا یکی دو هفته‌ای کثیف میشه، نه؟
‫ما کشاورزهای جوون یه بار رفتیم کافه،
‫مجبورمون کردن همون بیرون کفشمون رو دربیاریم.
‫- جدی؟ ‫- آره. ما هم باید همین کار رو بکنیم.
‫- ناراحت نمیشین؟ ‫- نه. درک می‌کنیم.
‫اوه، در ضمن، بساط باربیکیو رو برمی‌گردونیم.
‫عالیه. عاشق کبابم.
‫خوبه، هیچی بهتر از...
‫میشه یه کباب واقعی، از کشاورزهای واقعی.
‫قبلاً بیرون ویندمیل نوشته بود،
‫نوشته بود: «احتمالاً بهترین کبابی آکسفوردشیر.»
‫بوقلمونشون اندازه این تپل بود. می‌دونی چی میگم؟
‫نخندین.
‫یه بار یک کیلو استیک خوردم و واسه‌ش ‫تی‌شرت جایزه گرفتم.
‫- اوه، ما هم باید همچین کاری بکنیم! ‫- یک کیلو استیک؟
‫ما هم باید چالش غذا بذاریم.
‫- نه بابا. ‫- ارزش
‫داره که یه مراسم برگزار کنیم، ‫یه آدم سالم بیاد...
‫- یعنی چی؟ این چه ایده‌ایه؟ ‫- لعنتی!
‫نه، چون...
‫گند زدی به حالم!
‫نه، نمی‌خوام یه آدم سالم بیاد.
‫میاد و یه دفعه...
‫یعنی چی؟ اونوقت به کشاورزهای محلی ‫بگم: «بیاید به این کافه باحال
‫- که درباره سلامتی و امنیت صحبت کنیم؟» ‫- نه، یه کافه عادی...
‫در دنیای خوک‌ها، وقتش بود
‫که یه گروه دیگه رو بفرستیم قصابی بشن.
‫پس در یک صبح زیبای بهاری،
‫با کیلب رفتیم جنگل
‫که برای انتقال بعدی انتخابشون کنیم.
‫هی، نظرت درباره کلاهم چیه؟
‫- کشتی هورنت؟ ‫- آره.
‫- چی هست؟ ‫- آپولو یازده.
‫- چی؟ ‫- آپولو یازده.
‫- آپولو؟ ‫- می‌دونی چیه دیگه.
‫- چیه؟ هواپیما؟ ‫- نه.
‫تو رو خدا بگو که می‌دونی آپولو یازده چیه.
‫گروه موسیقی؟
‫تا حالا اسم نیل آرمسترانگ رو شنیدی؟
‫- بازیگره؟ ‫- نه.
‫اولین مردیه که رفت ماه.
‫ولی با آپولو یازده رفت.
‫- سفینه فضایی. ‫- سفینه فضاییه؟ درسته.
‫آره. و سفینه
‫- تو دریا فرود اومد. ‫- اوهوم.
‫و بعدش یه هلیکوپتر
‫از کشتی هورنت که مخصوص حمل ‫هواپیما بود رفت دنبالشون.
‫خب.
‫و این کلاه رو برای یادبودش معرفی کردن.
‫- برای برگشتشون به زمین. ‫- خب.
‫و وودی هرلسون شنبه شب گذشته دادش به من.
‫- کی؟ ‫- وودی هرلسون.
‫اون رو که... اوه، کیلب.
‫- می‌خوای غذا بذاری اونجا؟ ‫- آره.
‫سعی می‌کنم با غذا دادن بهشون ‫بیارمشون داخل.
‫بدویید، خوک‌ها!
‫یالا، خوک‌ها!
‫خوک‌ها! بدویید!
‫- بدویید، خوک‌ها! زود باشید! ‫- برید تو.
‫یکی دیگه!
‫جرمی، در رو ببند! در رو ببند!
‫باشه، لری گریسون.
‫دو، چهار، شش، هشت، ده، یازده.
‫آخ، لعنتی!
‫لعنتی!
‫عجب درخت رو اعصابیه.
‫اه! اه! اه!
‫میشه یه نفر در رو... اه!
‫درسته، یازده‌تا خوک داریم... ‫و کیلب.
‫پایینی رو باز نکنی. اه! لعنتی!
‫نکن! اه!
‫قبل رفتن، کیلب رو به ریچارد هم معرفی کردم.
‫ریچارد؟ بیا بیرون.
‫می‌خواستم ببینم اندازه کوچیکش ‫دل کسی رو براش می‌سوزونه یا نه.
‫ایناها، ببینش.
‫ای وای.
‫لعنتی.
‫ببینش.
‫معلومه یه مرگیش هست.
‫خب، ببینش، یه بچه خوکه.
‫- تا حالا همچین چیزی ندیده بودم. ‫- تا حالا ندیده بودی؟
‫- تا حالا... ‫- تا حالا همچین خوک کوچیکی ندیده بودی؟
‫نه. بزرگ نشده.
‫به نظرت بزرگ میشه یا...
‫نه، به نظرم ریزه میزه می‌مونه. ‫فقط یه کوچولو رشد می‌کنه.
‫به نظرت از قصد کوچیک مونده که نکشیمش؟
‫- چون دو راهی جالبیه. ‫- آره.
‫نگه داشتنش هزینه‌برداره. ‫چون باید بهش غذا بدیم.
‫راستش بیشتر از بقیه هم غذا می‌خوره.
‫بهش جیره ویژه میدیم.
‫- و کشتنش هم گرونه. ‫- آره.
‫برای قصابی شدنش باید سی پوند پول بدیم.
‫بعد ازش چهارتا سوسیس بیشتر نمی‌سازن!
‫آره، دقیقاً.
‫نباید نگهش داریم.
‫خب چیکارش کنیم؟ نمی‌تونیم بکشیمش که.
‫اگه قراره نگهش داری باید ببریش دکتر.
‫- بهتره جلوی بچه‌دار شدنش رو بگیری. ‫- آره.
‫می‌دونی چطوری این کار رو می‌کنن؟ ‫تا حالا دیدی؟
‫من یه بار تو یه مزرعه کار می‌کردم.
‫یه خوکی داشتیم. ‫گفت، «کیلب، نگهش دار.
‫قراره جراحیش کنیم.» ‫گفتم: «باشه.»
‫خوک رو نگه داشتم. ‫بهش داروی بیهوشی دادن.
‫پنج دقیقه صبر کردیم.
‫«خیلی خب، بیارش بالا.» ‫اینجوری آوردمش بالا.
‫پشتش به من بود، شکمش رو به جلو.
‫طرف چاقو برداشت.
‫دو تا برش کوچیک زد،
‫می‌دونی، روی بدنش.
‫- تو جایی که لازمه؟ ‫- آره.
‫حدس بزن چیکار کرد؟ ‫به خدا قسم.
‫نه، نه، نه، نه.
‫دهنش رو برد جلو
‫با دندونش اون قسمت از بدنش رو جدا کرد.
‫به خدا قسم!
‫تف کرد بیرون دیگه؟
‫- آره. ‫- قورت نداد؟
‫نه، نه. سگ اومد خورد.
‫وای خدا.
‫تو محوطه،
‫جس، راننده اتوبوس اومده بود،
‫و ولوو ایکس‌سی ۹۰ـش رو کنار ‫ساختمان در حال ساخت و ساز جدید ما پارک کرده بود.
‫باید به خانم‌ها و آقایون توضیح بدیم،
‫که قراره یه انبار جدید بسازیم،
‫برای حبوبات، چون...
‫الان چند مدل گندم داریم.
‫آره، باید از هم جداشون کنیم.
‫قبلاً گندم، جو و کلزا می‌کاشتیم.
‫- همین. ‫- الان گندم دوروم داریم،
‫گندم آلمانی، گندم آسیاب، ام...
‫- جو بهاری. ‫- جو بهاری.
‫با توجه به آب و هوا،
‫جس می‌خواست خوک‌ها رو خیلی ‫سریع سوار ماشین کنه.
‫متنفرم جلوی راننده‌های ماشین بارکش ‫دنده عقب بگیرم
‫چون یه جوری به آدم نگاه می‌کنن ‫انگار مریضی چیزی هستی.
‫- صبح بخیر. ‫- خوبی؟
‫- چطوری؟ ‫- یه کم لباسم خیس شده.
‫اوه، یه کوچولو فقط.
‫فکر نکنم یه ذره باشه.
‫بگذریم، میشه سرت رو برگردونی
‫تا من ماشین رو ببرم عقب؟
‫می‌خوای من برات جابجاش کنم؟
‫نه!
‫زاویه افتضاحیه، نه؟
‫بدبخت شدم.
‫کِی باید کمکش کنیم؟ باید...؟
‫پنج دقیقه دیگه به حال خودش می‌ذاریمش.
‫باشه.
‫بابت زمانی که اینجا معطل شدیم ‫ازش پول می‌گیریم.
‫باز هم نشد.
‫- نه. ‫- آره.
‫گند زد.
‫هیچی نمی‌بینم.
‫یعنی چی؟ آیینه داری که؟
‫آره، ولی ببین. آیینه‌ها رو مِه گرفته.
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- فقط...
‫برای اینکه سوار ماشین من بشه ‫هر بهونه‌ای میاره.
‫آره.
‫- یالا، برید بالا. ‫- بدویید، خوک‌ها.
‫آره.
‫خداحافظ، خوک‌ها.
‫خیسِ خالی شدم.
‫می‌دونم، ولی نشونه‌ی احترامه.
‫باز دلم گرفت.
‫حالا که خوک‌ها رفته بودن و بارندگی ادامه داشت،
‫رفتم دفتر،
‫چون وکیل مسئول خرید کافه
‫نتیجه تحقیقاتش رو تحویلم داده بود.
‫سندها رو ببینید.
‫بعد از یک ساعت مطالعه کردنشون،
‫متوجه یه مشکلی شدم.
‫مشخص شد
‫که کل باغچه، ناحیه چمن‌دار و جنگل‌ها
‫توسط شورا به عنوان
‫ناحیه پیکنیک انتخاب شده.
‫تو ذهن من ایرادی نداره،
‫چون مردم دیگه نمیرن پیکنیک.
‫ولی چرا باید خونه‌ای بخری که شورا
‫باغچه‌ش رو به عنوان محوطه پیکنیک ‫انتخاب کرده؟
‫کسی قرار نیست بیاد اونجا پیکنیک ‫برگزار کنه...
‫ولی می‌تونن بیان.
‫با مطالعه بیشتر،
‫مشکل پیکنیک عجیب و گیج‌کننده شد.
‫پس زنگ زدم به وکیلم ریچارد،
‫که ببینم می‌تونه من رو شیرفهم کنه یا نه.
‫سلام، جرمی.
‫هی این اسناد مالک
‫قبلی رو می‌خونم، الان برگشتم به ‫بخش دهه نود،
‫که داره درباره مشکلات ناحیه پیکینک صحبت می‌کنه.
‫آره. ام...
‫احتمالاً واسه همینه که
‫مالکین قبلی دنبال این بودن
‫که قانونش رو اصلاح کنن یا یه توافقنامه ‫منتشر کنن.
‫ام، چون به نظرم رفتارهای ضداجتماعی ‫و ناخواسته‌ای رو جذب می‌کرد.
‫کدوم رفتار ضداجتماعی...
‫مثل باشگاه موتورسواران فرشتگان جهنم؟
‫خب، ممکنه.
‫و رفتارهایی که ممکنه وسط پیکنیک ‫زدنت بهت ضد حال بزنه.
‫- ام... ‫- منظورش..؟
‫وایسا. ببخشید، لیسا اومد تو، پس...
‫این همون کافه‌ایه که...
‫همونجایی که دستشویی عمومی داشت؟
‫آره.
‫پس نگرانیشون بابت فعالیت‌های ‫دستشویی بود؟
‫ام... آره.
‫ما یه چندتا...
‫عکس‌های جالبی دیدیم
‫که یه سری
‫نوشته‌ها رو به تصویر کشیده بودن و...
‫- اه! ‫- و اتفاقاتی که اونجا افتاده بود.
‫عکس رو تو مدارک پیدا کردم.
‫پس بین اتاقک‌هاش حفره ایجاد کردن؟
‫- آره. ‫- آره،
‫فکر نمی‌کنم قصدشون بهبود تهویه بوده باشه.
‫آره، درسته. ام...
‫«اتاقک‌ها سرشار از دیوارنگاری و تصاویر بودند،
‫همچنین بسیار آلوده و کثیف بودند.»
‫پس اینجوری داشتن با محوطه پیکنیک ‫رفتار می‌کردن.
‫الان فهمیدم چرا مالک قبلی
‫درخواست داده بود که ناحیه پیکنیک رو...
‫ممنوع کنن؟ درستش همینه؟
‫آره، می‌خواستن محوطه پیکنیک رو تخته کنن.
‫نتونستن؟ یا تونستن؟
‫- موفق نشدن؟ ‫- آره.
‫شورا گفت باید باز بمونه به عنوان...
‫ناحیه پیکنیک و دستشویی عمومی؟
‫ام، به نظرم فقط به عنوان محوطه پیکنیک.
‫ولی می‌دونستن اونجا داره چه ‫اتفاقی میفته دیگه؟
‫ام، مدارک زیادی درباره‌ش ‫وجود داشت.
‫پس به معنای واقعی کلمه،
‫ناحیه مخصوص پیکنیک زدنه.
‫کاری نمی‌تونیم بکنیم که جلوی اومدن مردم
‫و دستشویی رفتن و...؟
‫ام، نه متاسفانه.
‫باشه.
‫البته ممکن بود که اوضاعش بهتر شده باشه.
‫و بعد از اینکه آلن توضیح داد
‫دستشویی‌های عمومی رو خیلی وقته تخریب کردن،
‫امیدوار شدم.
‫دستشویی‌ها اینجا بودن؟
‫آره، بهش می‌گفتن «سرویس بهداشتی آچهل.»
‫آره، همینجا بود.
‫خیلی جای داغونی بود. خرابش کردن.
‫متاسفانه در رفت و آمدهای بعدی ‫در روزهای آینده،
‫مدارکی برای نقض این حرفا پیدا می‌کردم.
‫و روی تابلوی بیرون کافه،
‫حتی سرنخ بیشتری هم پیدا کردم.
‫بعد با چارلی گزارش وکیل رو خوندم،
‫و اول از همه با دستشویی عمومی بدنام شروع کردیم.
‫روی زمین
‫پر آشغاله.
‫خدای من.
‫واسه قبل از دوران تلفن همراهه،
‫واسه همین شماره و آدرسشون رو روی ‫دیوار می‌نوشتن و می‌گفتن:
‫«دلم می‌خواد بشناسمت،» و از این حرفا.
‫بعد مالکش برگشته شورا،
‫و اونطور که فهمیدم گفته:
‫«ببینید، از این ناحیه پیکنیک
‫دیگه به عنوان ناحیه پیکنیک استفاده نمیشه.
‫میشه از شرش خلاص بشیم؟»
‫شورا گفته نه.
‫انگار دستشویی‌ها رو بدون مجوز
‫خراب کردن.
‫چون نوشته که باید قوانینی براش باشه...
‫آره، بعد مردم رفتن اونجا...
‫خب، اینطوری نوشته.
‫- برای دستشویی می‌رفتن خود کافه ویندمیل. ‫- آره.
‫ولی کافه و پارکینگ،
‫اونطور که من فهمیدم،
‫بخشی از محوطه پیکنیک نیستن.
‫پس اگه بیان و بگن: «ببخشید میشه از ‫دستشویی شما استفاده کنیم
‫چون دستشویی‌های بیرون رو کثیف کردیم،»
‫می‌تونی قبول نکنی.
‫فکر نکنم.
‫- به نظرم قید شده... ‫- چی؟
‫تو یکی از توافقنامه‌ها نوشته اگه بیرون ‫کافه دستشویی نباشه،
‫مالک کافه باید برای مردم سرویس بهداشتی ‫فراهم کنه.
‫خیلی واضح تو یکی از اسناد ذکر شده.
‫ولی...
‫محوطه خیلی قشنگی داره.
‫مشخصه.
‫مردشور این محوطه پیکنیک رو ببره.
‫همین کم بود.
‫اوه...
‫چرا اینقدر تند میره؟
‫چرا با سرعت یک میلیون داریم میریم؟
‫می‌خوام گاوها رو بیارم و براشون ‫جفت پیدا کنم.
‫نه!
‫اخبار مهمی داریم.
‫یا خدا.
www.Doostihaa.com