‫[مارسی، فرانسه]
‫پیک هستم.
‫برای آلیس مونرو بسته آوردم.
‫خیلی‌خب.
‫عه...
‫زود باش.
‫اوه!
‫کمک!
‫[یک هفته قبل]
‫- سلام. ‫- سلام، غریبه.
‫تیرانا توی بهار چطوره؟
‫اوه، مثل زن بودن توی آلبانی!
‫خب، من یه خبری دارم.
‫یه شغل تدریس بهم پیشنهاد شده.
‫دانشیار باستان‌شناسی...
‫توی دانشگاه پرینستون.
‫وای خدای من، آلیس. ‫یعنی، این...
‫- این محشره. ‫- آره.
‫این دقیقا همون چیزیه که می‌خواستی.
‫خیلی بهت افتخار می‌کنم.
‫خب...
‫من یه آپارتمان می‌گیرم، ‫می‌دونی، یه خونه توی زمین دانشگاه،
‫که من و تو می‌تونیم
‫با همدیگه توش زندگی کنیم.
‫می‌دونم که ول کردن اسهال خونی ‫برات سخته.
‫- کاملا درک می‌کنم. ‫- نه، نه.
‫نه، نه، این...
‫بزرگه. ‫عه...
‫- "بزرگه". ‫- نه...
‫خب، به عنوان مردی که مدرک ادبیات انگلیسی داری،
‫واقعا خوب بلدی از کلمات استفاده کنی.
‫می‌دونم. ‫مهارتیه واسه خودش.
‫- ما قبلا راجع‌بهش حرف زده بودیم. ‫- درسته.
‫گوش کن، من اینو دوست دارم که می‌تونیم
‫توی هتل‌های سراسر دنیا ‫همدیگه رو ببینیم،
‫و اینکه واقعا دلمون می‌خواد
‫همیشه خدا باهم وقت بگذرونیم.
‫ولی...
‫من این شغل رو می‌خوام.
‫می‌دونی؟ ‫می‌خوام زندگی‌ای بسازم که مال خودم باشه.
‫نه اینکه فقط زندگی دیگران رو کشف کنم.
‫من و تو باید تصمیمی بگیریم.
‫آخه تام... ‫من خیلی دوستت دارم.
‫و می‌خوام به دوست داشتنت ادامه بدم.
‫و می‌خوام وقتی که واقعا جلوی روم هستی ‫این کارو بکنم.
‫منم دوستت دارم، آلیس مونرو.
‫عمو برایانـه.
‫- توی لندنه. ‫- اوه.
‫چطوره تو بری پایین ‫صبحونه سفارش بدی؟
‫- باشه. ‫- قطار ساعت 10:30 حرکت می‌کنه.
‫تشکر.
‫عجب.
‫خب، اون هتل توی شهر آرل ‫که می‌خواستی توش اقامت داشته باشی
‫رو یادته که اونقدر گرون بود
‫که تا آخر عمر ‫ما رو بی‌پول می‌کرد؟
‫بله؟
‫خب، معلوم شد که برایان و صاحب هتل
‫توی یه پروژه حیات‌وحش ‫عضو یه هیئت مدیره مشترک هستن،
‫و برایان زنگ زده باهاش هماهنگ کرده.
‫- وای خدا! شوخیت گرفته؟ ‫- نه خیر.
‫می‌تونیم ماساژ بگیریم ‫و کنار استخر دراز بکشیم؟
‫بله، بله که می‌تونیم.
‫می‌تونیم صدف و نوشیدنی درجه‌یک بخوریم؟
‫- هرکاری که بخوای می‌تونیم بکنیم. ‫- اوه!
‫دوستت دارم.
‫دوست داشتنت الان خیلی به نظر مشروط میاد.
‫- اوه نه، همینطوره. ‫- اوه که هست؟
‫کاملا، بله.
‫- نگیر. ‫- تکون نخور.
‫تقریبا تمومه.
‫به این میگن محشر! ‫[دیالوگ شخصیت معروف یک افسر نازی با بازی کریستف والتس]
‫باشه، شاید بهتره وقتی داریم
‫توی فرانسه‌ی قبلا اشغال شده سفر می‌کنیم
‫ادای افسران اس‌اس خیالی رو در نیاریم.
‫- نظرت چیه؟ ‫- باشه.
‫- خیلی‌خب. ‫- باشه.
‫- خیلی‌خب. ‫- آدامس؟
‫- وای خدا، نه. ‫- نه؟
‫شما؟
‫سلام. الو؟
‫آه...
‫ببخشید، صدات رو نمی‌شنوم.
‫میشه دوباره بگی؟
‫تلفن همراه ممنوعه.
‫یه لحظه. آره. ‫خیلی‌خب، یه لحظه.
‫با شوهرت اومدی گردش؟
‫بله.
‫داریم می‌ریم آرل.
‫آره. ‫و اون شوهرم نیست.
‫عشق منه.
‫خانم‌ها و آقایون،
‫قطار تندروی ما به مقصد سنت چارلزِ مارسی
‫تا چند دقیقه دیگه به ایستگاه آوینیون می‌رسه.
‫پنج دقیقه در آوینیون توقف می‌کنیم.
‫عشقم برنگشت؟ ‫دوست من؟
‫نه.
‫نه، شرمنده.
‫خیلی عجیبه.
‫کجایی؟
‫- عه. ‫- اوه.
‫سلام. با تام پارکر تماس گرفتید. ‫متاسفانه در دسترس نیستم.
‫بعد از صدای بوق پیغام‌تون رو بذارید.
‫تام؟
‫خانم‌ها و آقایون،
‫تا چند دقیقه دیگه به ایستگاه قطار آوینیون می‌رسیم.
‫تام.
‫هی. خیلی خندیدم. ‫من همه‌جا رو دنبال این قطار...
‫ای وای. ‫ببخشید. نه.
‫معذرت می‌خوام. ‫شما رو با یکی اشتباه...
‫آره. این...
‫کدوم گوری...؟
‫ببخشید. ‫ندیدین...
‫این آقا رو جایی ندیدین؟
‫- انگلیسی صحبت می‌کنین؟ ‫- نه.
‫اینو ندیدین؟
‫ببخشید. ‫ندیدین این آقا رد بشه؟
‫نه.
‫ببخشید. ‫اینو ندیدین؟ نه؟
‫ببخشید.
‫مشکلی هست، خانم؟
‫دوست من.
‫غیب شده.
‫اون... اون... ‫نمی‌تونم پیداش کنم.
‫یه جورایی ناپدید شده.
‫شاید در ایستگاه آوینیون پیاده شدن؟
‫نه. ما قراره به آرل بریم.
‫باهاشون تماس گرفتید؟
‫عه...
‫باهاشون تماس بگیرید.
‫- میشه کمکت کنم؟ ‫- بله، لطفا.
‫داره می‌پرسه که سعی کردی ‫بهش زنگ بزنی.
‫بله، زنگ زدم. ‫جواب نمیده.
‫یعنی ممکنه حادثه‌ای رخ داده باشه؟
‫مثلا به در تکیه داده باشه
‫و شاید افتاده باشه روی ریل؟ ‫امکانش هست؟
‫می‌پرسه امکانش هست که به در تکیه داده باشه
‫و افتاده باشه روی ریل؟
‫نه، غیرممکنه.
‫وقتی قطار حرکت کنه ‫درها بسته می‌شن.
‫- نه، نه. ‫- باشه، ولی ما...
‫عقب‌تر یه جا وایسادیم. ‫وایسادیم.
‫ما قبل از آوینیون چند دقیقه توقف کردیم.
‫خانم، درها فقط زمانی باز می‌شن ‫که قطار در یه ایستگاه توقف کنه، باشه؟
‫باشه. ‫درها فقط توی ایستگاه‌ها باز می‌شن.
‫باشه، من فقط می‌خوام عشقم رو پیدا کنم، ‫پس...
‫درک می‌کنم، خانم. ‫مدام باهاشون تماس بگیرید.
‫مطمئنم که جواب میدن.
‫ببخشید، ببخشید، ‫ولی توی این چیه؟
‫این برای پرسنل هست.
‫- دفترشه. ‫- بله، میشه لطفا بازش کنین؟
‫- نه. نه. ‫- چی؟
‫مسافرها اجازه‌ی ورود ندارن. ‫جزئی از قوانینه.
‫چرا؟ یه نگاه بندازه کافیه. ‫اینطوری خیالش هم راحت میشه.
.قوانین اینطوری هست ‫ایشون اجازه ندارن.
‫آقای ژرو.
‫میشه لطفا داخل رو نگاه کنم؟ ‫مهمه.
‫نه، برخلاف قوانینه.
‫وای، خدای من. ‫تامه.
‫بفرما، دیدین، پیداشون کرد. ‫الکی نگران بودن.
‫تام، همه‌جا رو دنبالت گشتم.
‫کجا...
‫تام، هستی؟
‫اوه... تا...
‫چی...
‫تو مارسی رو می‌شناسی؟
‫نه، نه، ولی...
‫چیزیم نمیشه. مشکلی نیست. ‫مرسی.
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫نمی‌دونم.
‫ما قراره بریم آرل،
‫ولی شاید رفتم پیش پلیس...
‫می‌خوای من ببرمت؟
‫نه، نه، من... ‫تو...
‫خیلی کمکم کردی. ‫ممنونم.
‫آخه من یه جورایی...
‫اداره پلیس کجاست؟
‫از تپه پایین میری،
‫سمت راستته. ‫راحت توی دیده.
‫ولی مطمئنی
‫- که نمی‌تونم ببرمت؟ ‫- نه، مشکلی ندارم.
‫مطمئنم که همه این جریانات ‫یه سوءتفاهم بزرگه، پس...
‫می‌دونی...
‫اگه یه وقت کمک نیاز داشتی...
‫من هلن‌ام.
‫آلیس. مرسی.
‫خب، موفق باشی آلیس.
‫نگران هم نباش.
‫درست میشه. ‫باشه؟
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫مرسی.
‫ببخشید.
‫کسی می‌تونه کمکم کنه؟ نامزدم گم شده.
‫لطفاً؟
‫بشینید. یه نفر میاد سراغ‌تون.
‫می‌دونید روزانه گزارش گم شدنِ چند نفر...
‫توی فرانسه داده میشه؟
‫ششصد نفر. اونم توی یه روز خوب‌مون.
‫باشه، ولی این بهونه نمی‌شه که کمکم نکنید. خواهش می‌کنم.
‫باید ۴۸ ساعت بگذره تا بشه یه نفر رو...
‫رسماً به عنوان گمشده توصیف کرد.
‫اون فقط دو ساعته که نیستش.
‫گفتید کیفشو جا گذاشته. پاسپورتش چی؟
‫آره، پیشمه.
‫همین‌جا پیشمه.
‫فقط یه لحظه.
‫من... من متوجه نمی‌شم.
‫دوشیزه مونرو.
‫چند وقته نامزدتون رو می‌شناسید؟
‫خب...
‫چهار ساله که کنار همدیگه‌ایم.
‫توی اردن آشنا شدیم.
‫اونجا مسئول منطقه‌ی «اس‌او‌اس گلوبال»ئه.
‫اون... یه خیریه‌ست که به پناهجوهای سوری کمک می‌کنه.
‫منم فعلاً توی آلبانی کار می‌کنم،
‫واسه همین هر وقت بتونیم همدیگه رو می‌بینیم و...
‫اوه، چه زوج جذابی، ها؟
‫- و شما آلبانی کار می‌کنید؟ ‫- بله. من باستان‌شناسم.
‫شما با هم دعوا هم می‌کنید؟
‫چی؟
‫دعوا. اختلاف نظر.
‫اخیراً چیزی بوده؟
‫نه.
‫هوم.
‫چیز دیگه‌ای چی؟ تغییری توی شرایطتون پیش نیومده؟
‫راستش، بهم یه سِمَت توی یه دانشگاه پیشنهاد شد، یه شغل.
‫معنیش این بود که باید ‫نقل مکان می‌کردیم به آمریکا... جفتمون.
‫و اونم قبول کرد؟
‫- بله. ‫- مطمئنید؟
‫بله، مطمئنم.
‫چون ناپدید شدن مردم...
‫سه‌تا دلیل اصلی داره:
‫کار، پول...
‫و مسائل عاطفی.
‫خب؟
‫خب شاید نامزدتون می‌خواسته از این ارتباط فرار کنه،
‫واسه همین بدون اینکه بهت بگه
‫توی آوینیون از قطار پیاده شده و تمام.
‫اون هرگز همچین کاری نمی‌کنه. شما تام رو نمی‌شناسید.
‫من مردا رو می‌شناسم.
‫خیلی خب، بازرس درکس...
‫من واقعاً باید پیداش کنم.
‫خواهش می‌کنم، کمکم کنید.
‫چهل و هشت ساعت، خانم مونرو. چهل و هشت ساعت.
‫[هتل پران]
‫[اردن]
‫[چهار سال قبل]
‫ببخشید. ممنون.
‫سلام.
‫حالتون خوبه؟
‫راستش نه زیاد.
‫زاپاسم هم پنچر شده.
‫اوه، متاسفانه من زاپاس اضافه ندارم. شرمنده.
‫درسته.
‫چی اون توئه؟
‫آم... واکسن.
‫آره، سیستم خنک‌کننده‌اش...
‫تا یکی دو ساعت دیگه از کار می‌افته.
‫پس حسابی گیر افتادید؟
‫عملاً آره.
‫- خب، کجا دارید می‌رید؟ ‫- به یه اردوگاه توی فینان.
‫اونجا، ام...
‫از اون طرفه.
‫خیلی خب، پس اگه کمکتون نکنم، ممکنه بچه‌ها بمیرن،
‫و عذاب وجدانش تا آخر عمرم روی دوشم می‌مونه؟
‫احتمالش هست.
‫خب پس، فکر کنم بهتره سوار شید.
‫ممنونم. ممنونم.
‫ممنونم.
‫سلام.
‫- تام پارکر. ‫- آلیس مونرو.
‫- خوشبختم آلیس مونرو. ‫- منم همین‌طور.
‫- خیلی ممنونم. ‫- خواهش می‌کنم.
‫خیلی قشنگه، مگه نه؟
‫آره، همینطوره.
‫پس لابد توی خونه‌ی شما...
‫- باید کفشامون رو دربیاریم، آره؟ ‫- چی؟
‫می‌خوای بدونی چی لوِت داد؟
‫- حتماً. ‫- دریچه‌ی کولر.
‫بدونِ گرد و خاکه.
‫یعنی باید هر روز تمیزش کنی.
‫خدایا، نگو که تو هم از اونایی هستی که بهداشت رو...
‫یه جور تجملات الکی می‌دونن.
‫نه، نه، دوستش دارم. من بهداشت رو دوست دارم.
‫- هوم، خوبه. ‫- آره.
‫فقط موضوع اینه که بعضی وقتا...
‫خب، منظورم اینه که همه چیِ زندگی ‫که تر و تمیز و مرتب نیست، درسته؟
‫باشه، ولی ماشینِ من استعاره از زندگیم نیست.
‫من در واقع باستان‌شناسم.
‫باور کن، خوب بلدم چطوری خاکی بشم.
‫خیلی‌خب، میشه نگه دارید؟
‫توقف؟
‫- همین بالا؟ ‫- باشه.
‫لطفاً؟
‫خدایا...
‫تام...
‫اوه.
‫آدامس؟
‫لعنتی.
‫خدایا. تامه.
‫[ملک خصوصی، ورود ممنوع]
‫اوه.
‫سلام. سلام.
‫دوشیزه مونرو. چه سورپرایز خوبی.
‫خب، شازده پسر برگشت؟
‫نه، ولی، آم...
‫خب، بفرما. فردا می‌تونیم گزارش گم شدنش رو رد کنیم پس.
‫میشه لطفاً یه لحظه وقتتون رو بگیرم؟ لطفاً.
‫باهام قدم بزنید. واسه سینما دیرم شده،
‫دو تا فیلم پشت سر هم از آلن دلون داره.
‫و خانم درکس اصلاً خوشش نمیاد دیر برسم.
‫من می‌دونم تام کجا از قطار پیاده شده.
‫آفرین خانم کلوزو.
‫من مسیر ریل رو از آوینیون برگشتم عقب،
‫تا جایی که قطار توقف داشته، بعد اینو پیدا کردم.
‫آدامس بادکنکی.
‫خب، آره، خوراکی مورد علاقه تامه.
‫قبل از اینکه ناپدید بشه بهم تعارف کرد.
‫هوم. بعد صندلی‌پرانِ توی قطار، اون کجا پیدا شد؟
‫واقعاً باید استندآپ کمدین می‌شدید، می‌دونستید؟
‫زنم همچین نظری نداره.
‫ببینید، یه در توی واگنِ مسئول قطار بود.
‫اوه، حالا مسئول قطار هم شریک جرم شد.
‫داستان داره خیلی دراماتیک می‌شه.
‫اسمش موریس ژروئه.
‫داشت یه چیزی رو مخفی می‌کرد، تابلو بود.
‫باید واسه بازجویی بیاریدش.
‫من باید برم سینما.
‫«سامورایی» منتظره.
‫ببینید، من اینا رو از خودم در نمیارم.
‫منم دیرم شده.
‫ماشینِ خوبیه.
‫توی خونه‌ی ما زنم پول در میاره.
‫من انتخاب خوبی کردم. ظاهراً بهتر از شما.
‫مراقب باش خانم مونرو.
‫[اس‌او‌اس گلوبال، تام پارکر]
‫ممنون.
‫آقای تام!
‫آقای تام! راهزن‌ها اومدن.
‫باشه، باشه. سلما، سلما، یه لحظه.
‫میشه اینا رو ببری اون تو، لطفاً؟
‫فقط به میرا بگو باید سریع برن توی یخچال.
‫باشه...
‫- سی و شش، دو. ‫- ام...
‫سلام.
‫- شما کی هستید؟ ‫- من فقط تام رو رسوندم.
‫- ماشینش خراب شد؟ ‫- بله.
‫این دومین بار توی این هفته‌ست.
‫این بشر جونش هم دربیاد نمی‌تونه یه لاستیک عوض کنه.
‫گفت اینا باید خنک نگه داشته بشن.
‫می‌دونم.
‫- صبر کن، چه خبره؟ ‫- وایسا عقب.
‫صبر کن، داره چیکار می‌کنه؟
‫یالا، یالا. بیرون، بیرون، بیرون. بیرون.
‫نمی‌ذارم ببرینشون. نمی‌ذارم ببرینشون.
‫نمی‌ذارم ببرینشون!
‫ای وای.
‫به تو ربطی نداره.
‫نمی‌ذارم ببریشون.
‫مگه اینکه از روی جنازه‌ی من رد شی.
‫اینا کی‌ان؟
‫راهزن‌های محلی.
‫فکر می‌کنن کسی متوجه گم شدنِ پناهجوهای سوری نمیشه.
‫می‌برنشون سمت طرابلس،
‫و در ازای یه پول هنگفت می‌فروشنشون به قاچاقچی‌ها.
‫قبلاً هم جلوشون رو گرفته؟
‫آره. شاید توی ماشین تعطیل باشه،
‫ولی می‌تونه با زبون‌بازی سگ رو از کامیونِ گوشت دور کنه.
‫[هلن لاندو]
‫به قیافت می‌خوره یه نوشیدنی لازم داشته باشی.
‫حتماً یه اتفاقی قبل از آوینیون واسه تام افتاده.
‫من فقط حس می‌کنم مسئول قطار توی قضیه دست داشته.
‫آخه خودت که دیدیش، رفتارش یه جوری بود،
‫یه جورهایی مرموز بود.
‫فکر می‌کنی چه اتفاقی افتاده؟
‫ببین، می‌دونم به نظر احمقانه میاد،
‫ولی فکر کنم تام دزدیده شده.
‫- مگه پولداره؟ ‫- نه.
‫- تو پولداری؟ ‫- نه.
‫پس چرا باید یکی بدزدتش؟
‫- شاید موضوع پول نیست. ‫- همیشه موضوع پوله.
‫اگه...
‫- اوه. ‫- دیابت.
‫وای.
‫خیلی خب، حالا چیکار کنم؟
‫پلیس که یا بی‌عرضه‌ست یا فاسد،
‫و اگه خیلی خوش‌شانس باشی، جفتشونه.
‫عالیه. پس چی؟
‫من چی‌کاره‌م؟
‫من یه روزنامه‌نگار تحقیقی‌ام.
‫- تو چی‌کاره‌ای؟ ‫- باستان‌شناس.
‫آره. تو هم مثل منی.
‫توی گذشته دنبال سرنخ می‌گردی تا آینده رو بهت بگه.
‫تو تام رو بهتر از هر کسی می‌شناسی،
‫پس احتمالاً بیشتر از چیزی که فکر می‌کنی اطلاعات داری.
‫حرفی از کسی یا چیزی نزده بود؟
‫اخیراً با کی در تماس بوده؟
‫چیز عجیبی نگفته بود؟
‫یه چیزی بیشتر از یه تیکه آدامس پیدا کن،
‫اون‌وقت شاید بتونم کمکت کنم.
‫[هتل رجینا]
‫[تماس‌های تلفنی]
‫[روز 12 ژوئن 2025]
‫عمو برایانه.
‫توی لندنه.
‫[اس‌او‌اس گلوبال، دفتر مارسی؟]
‫[اس‌او‌اس گلوبال، تام پارکر]
www.Doostihaa.com