‫یادت نره به حکم قاضی اینجایی.
‫نه. من به‌خاطر شوهرم اینجام.
‫- داروهات رو آوردم. ‫- من هیچ دارویی نمی‌خوام.
‫میشه نسبت به کسی ‫احساس داشت که وجود نداره؟
‫آنجلا.
‫دوست دارم ‫درباره‌ی اتفاق پارکینگ صحبت کنیم.
‫چی کار کردی؟ ‫چه غلطی کردی؟
‫از وقتی اومدی اینجا ‫ادو رو دیدی؟
‫- کجایی؟ ‫- بیمارستانم، عزیزم.
‫ولی به‌زودی میام خونه.
‫همه‌چی توش بود.
‫تمام اتفاقاتی که افتاده بود.
‫اون چیزی که فکر می‌کردم اتفاق افتاده.
‫در قسمت قبل…
‫اون اونجا بود. ‫جوری یادمه انگار واقعی بوده.
‫اون چیه اونجا؟
‫استر! ادو وجود داره.
‫استر.
‫- استر؟ ‫- دارم میام.
‫فکر کنم صخره رو پیدا کردم.
‫فکر کنم. همینه؟
‫آره، همینه.
‫اینجا همون‌جاست که موتورش افتاده بود.
‫باشه، اگه اینجاییم،
‫و گفته بود ‫یه تعمیرگاه نزدیکه…
‫چقدر نزدیک؟
‫- سه مایل بذاریم؟ ‫- شش.
‫شش؟ باشه.
‫تعمیرگاه‌های موتور.
‫۱۴ تاست.
‫- نصف‌نصف. من گوشیمو میارم. ‫- باشه.
‫- سلام، پریمیوم موتورز. ‫- سلام.
‫می‌خواستم ببینم می‌تونید کمک کنید؟
‫دوم اکتبر ‫یه موتور خیابونی آوردید؟
‫- مدلش رو می‌دونید؟ ‫- نه. بزرگه با بدنه‌ی مشکی.
‫نه. اون روز موتور مشکی نداشتیم.
‫سلام، می‌تونید ببینید دوم اکتبر ‫یه موتور مشکی تعمیر کردید؟
‫- نه، چیزی ثبت نشده. ‫- باشه.
‫- هاب اسپرت، سلام. ‫- سلام، می‌خواستم بدونم دوم اکتبر…
‫- نه، دوم باز نبودیم. ‫- نبودید؟
‫- نه، باز نبودیم. ‫- بسیار خب.
‫می‌خواستم بدونم دوم اکتبر ‫یه موتور مشکی تعمیر کردید؟
‫سلام، یه سؤال داشتم.
‫دوم اکتبر، ‫یه موتور خیابونی تعمیر کردید؟
‫بله، همونی که ‫از جاده‌ی ساحل آوردید.
‫مدلش رو نمی‌دونم، ولی بزرگه.
‫همون‌جا که موج‌سوارها می‌رن.
‫بدنه‌ش مشکیه.
‫- یه لحظه صبر کنید لطفاً. ‫- بله، صبر می‌کنم.
‫مطمئنید؟ دوم اکتبر؟ قطعاً؟
‫تعمیرگاه دیه‌گو.
‫می‌خواستم بدونم دوم اکتبر ‫یه موتور مشکی تعمیر کردید؟
‫مدلش رو نمی‌دونم.
‫مشکی؟ یکی اومده بود ‫از ساحل با فرمان آسیب‌دیده.
‫- بله؟ استر. ‫- آره… مشکی بود. فکر کنم R6. آره.
‫باشه. میایم اونجا. ممنون.
‫- پیداش کردیم. ‫- آره؟
‫- کدوم؟ ‫- این یکی.
‫تعمیرگاه دیه‌گو
‫الو؟
‫بله؟
‫سلام، با شما تلفنی صحبت کردم؟
‫- درباره‌ی یه موتور خیابونی مشکی. ‫- آهان، بله.
‫- با شما حرف زدم؟ ‫- بله.
‫اسم صاحبش رو لازم دارم.
‫اوه… نمی‌تونم اون اطلاعات رو بدم.
‫من بهش زدم. عجله داشتم ‫و مشخصاتم رو ندادم.
‫- فقط می‌خوام هزینه‌ی تعمیرش رو بدم. ‫- ببینید، این کارو می‌کنیم.
‫شمارتون رو بذارید، بهش زنگ می‌زنم…
‫نه، ببینید، من دارم برای یه مدت از اینجا میرم. ‫فقط می‌خوام کار درست رو انجام بدم.
‫با این قوانین حفاظت از داده‌ها، ‫مشکل‌سازه. ممکنه به دردسر بیفتم.
‫حتماً. کاملاً درک می‌کنیم.
‫ضمن این‌که کارتون درسته ‫قانون رو هم نمی‌شکنید.
‫همه این‌قدر صادق نیستن.
‫ببینیم.
‫روبرتو ایریگوین.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫خداحافظ.
‫چیزی پیدا کردی؟
‫با این اسم،
‫یه وکیل مکزیکی.
‫یه فوتبالیست منطقه‌ای.
‫- سلام پسرم. ‫- سلام مامان.
‫- یه آدم حال‌به‌هم‌زن. ‫- آره، خیلی زشته.
‫هیچی دستگیرت نشد.
‫به یه دوستم زنگ می‌زنم. ‫پلیسه.
‫ایناکی. حالت چطوره؟
‫یه خواهش داشتم. می‌تونی حرف بزنی؟
‫آه، عالیه.
‫می‌تونی یه نفر به اسم ‫روبرتو ایریگوین رو بررسی کنی؟
‫ببین سابقه‌ای داره یا نه.
‫هیچی؟
‫آدرسی هم براش نمیاد؟
‫باشه.
‫آره، زنگ می‌زنم.
‫خداحافظ.
‫حتی یه جریمه هم نداره.
‫و آخرین آدرسش ‫یه شهر کوچیک تو گوادالاخاراست.
‫پنج‌تا تو اینستاگرامه.
‫- ببخشید؟ ‫- چی؟
‫پنج تا روبرتو ایریگوین ‫تو اینستاگرام هست.
‫اگه بخوای چیزی بفهمی، ‫سریع‌تره تو شبکه‌های اجتماعی استاک کنی.
‫- خب، استاکش کن. ‫- هیچ‌کدوم ایناست؟
‫شاید مجبور شم ‫به‌عنوان کارآگاه استخدامت کنم، نه پرستار.
‫- خودشه. ‫- جدی؟
‫وای، خیلی خوش‌تیپه.
‫- خودشه؟ ‫- آره.
‫خب، نه اون‌قدرها هم.
‫نزدیک یه ساله پست نذاشته. ‫یه کافه داره به اسم رد فیش.
‫اوه نه. «دوستان، ‫با تأسف اعلام می‌کنیم رد فیش برای همیشه بسته می‌شه،
‫اما قلب‌هامون برای همیشه باز می‌مونه.»
‫چه کلیشه‌ای.
‫این مربوط به افتتاحیه‌ست.
‫تگ شده با «rosa_nails».
‫روزا؟
‫گفته بود روزا خواهر بیمارش بوده ‫و همه‌ی این کارا رو برای اون می‌کرده.
‫عوضی.
‫منم وقتی دروغ می‌گم همین کارو می‌کنم، ‫که داستانم یه‌دست بمونه.
‫باشه، بزن بریم.
‫- آلن، وقت حمومه عزیزم. ‫- الان؟
‫- فانی، کمکم کن. ‫- زوده.
‫- اول اینو جمع کن. ‫- بیا پسر.
‫اوه، حالا دیگه دلم نمی‌خواد برم. ‫می‌خوای بمونم و یه کم نوشیدنی بخوریم؟
‫لطفاً یه کاری برای خودت بکن.
‫ضمن این‌که دلم می‌خواد ‫با آلن بدون تو وقت بگذرونم.
‫ولی لازم نیست.
‫برو و خوش بگذرون، لطفاً.
‫قول می‌دم زود برگردم.
‫- اینو قول نده. می‌دونم ازش خوشت میاد. ‫- خب…
‫- خوشت میاد، میاد… ‫- میاد، میاد.
‫باشه، ازش خوشم میاد.
‫آنجلا، الان غیرممکن به نظر میاد، ‫اما… زندگیت رو پس می‌گیری.
‫به من اعتماد کن.
‫به‌زودی می‌بینمت.
‫قانون بازی رو توضیح بده.
‫خب، باید ماشین قرمز رو خارج کنی.
‫با جابه‌جا کردن ماشین‌های دیگه؟
‫آره، ولی فقط می‌تونی ‫تو مسیرشون این‌طوری… و این‌طوری حرکتشون بدی.
‫می‌دونی کی از این بازی خوشش میاد؟
‫دخترهام.
‫چی شده؟
‫مامانم نمی‌ذاره ‫درباره‌ی دخترهات چیزی بگم.
‫چون فکر می‌کنه ‫وقتی درباره‌شون حرف می‌زنی ناراحت می‌شم.
‫ولی درست نیست. ‫هرچی دوست داری می‌تونی بگی.
‫- جدی؟ ‫- حتماً.
‫مایا تو زنگ تفریح توپ رو گرفت.
‫توپ رو گرفت؟
‫آره، مثل اونایی شیرجه زد. این‌جوری…
‫- و ایراتی؟ ‫- خوبه. اونم خوب بازی می‌کنه.
‫- و خودت؟ ‫- من تو قایقرانی بهترم.
‫درسته. ‫فردا مسابقه داری، نه؟
‫اگه بخوای می‌تونی تماشا کنی. ‫فکر کنم برنده شم.
‫حتماً که می‌بری.
‫بزن قدش.
‫بیا. بازی کنیم.
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫برای مانیکور اومدیم.
‫باشه، خب…
‫الان وقت خالی دارم. چی می‌خواید؟
‫- فرنچ. ‫- فرنچ.
‫اگه بخواید فرنچ می‌کنم، ‫ولی استعدادم رو از دست می‌دید.
‫چیزی شادتر نمی‌خواید؟
‫- فکر کنم کلاسیک‌تریم. ‫- آره، منم همین‌طور.
‫- من یه چیز شاد می‌خوام. ‫- عالیه.
‫خب، می‌تونم موجی، ‫طرح حیوانی، فانتزی…
‫- هرچی خودت داری. ‫- اکلیل؟
‫عالیه. با تو شروع می‌کنم ‫چون زمان‌برتره.
‫- می‌تونی اونجا منتظرش بمونی. ‫- حتماً.
‫می‌تونی اینجا بشینی.
‫- تبریک می‌گم. ‫- اوه، ممنون.
‫- دلم می‌خواد زودتر تموم شه. ‫- حق داری.
‫من دوتا دارم.
‫دوتا؟ وای. ‫حتی تصورشم نمی‌کنم.
‫- پسر یا دختر؟ ‫- دختره.
‫- اسمش آمایا می‌شه. ‫- قشنگه.
‫- حتماً تو و همسرت خیلی خوشحالید. ‫- آره.
‫- خب، نمی‌دونم وضعیت زندگیتون چطوره. ‫- خوبه.
‫تنهایی غیرممکنه.
‫گاهی تنها بودن ‫بهتر از با آدمِ بد بودنه.
‫درسته.
‫- ولی مورد من نیست. مردِ من عالیه. ‫- خوش‌به‌حالت.
‫چی کاره‌ست؟
‫یه کافه تو منیاکوز داره. ‫اسمش رد فیشه.
‫رد فیش. آره، شنیدم.
‫- بسته نشده بود؟ ‫- بسته بود، ولی دو هفته پیش دوباره باز شد.
‫- دو هفته پیش؟ ‫- آره.
‫یه کارت می‌دم بهت، ‫اگه دوست داشتی سر بزن.
‫بگو من معرفی‌ت کردم.
‫و موهیتوهاش رو بگیر، عالیه.
‫این خیلی عجیب بود.
‫- می‌ریم دیگه، نه؟ ‫- حتماً. همین که ناهار تموم بشه.
‫- باید اکلیل رو می‌گرفتم. ‫- مطمئن نیستم.
‫خبر خوب اینه ‫که دارم یه ملاقات جور می‌کنم.
‫جدی؟
‫- کی؟ ‫- احتمالاً طی یکی دو روز آینده.
‫ولی… فقط یه ساعت خواهد بود.
‫- فقط یه ساعت؟ ‫- تا دادگاه بیشترش ممکن نیست.
‫اوه.
‫ببخش، ممنونم آندر. فقط اینه که…
‫هنوز نمی‌فهمم ‫چرا این کارو باهام می‌کنه.
‫چی رو نمی‌فهمی؟
‫می‌تونست درخواست طلاق بده. ‫می‌تونستیم حضانت مشترک داشته باشیم.
‫درسته. اگه آدم معمولی‌ای بود، ولی…
‫اون یه سایکوپاته، آنجلا.
‫آنجلا، اون طلاق نمی‌خواست.
‫آدمایی مثل گونزالو ‫از سرکوب قربانی‌هاشون لذت می‌برن.
‫می‌تونست تا ابد همین‌طوری ادامه بده، ‫ولی با اون گزارش…
‫من اصلاً ازش شکایت نکردم.
‫- مهم نیست. ‫- مهم نیست.
‫گزارشِ آزار ‫بهش فهموند ممکنه همه‌چی رو از دست بده.
‫باید دوباره کنترل رو به دست می‌گرفت.
‫اگه منو روانی جلوه بده، ‫می‌تونه دخترا رو ازم بگیره؟
‫دقیقاً.
‫سال‌ها پیش نمی‌تونستم اینو بگم، ‫ولی الان می‌گم.
‫گونزالو دقیقاً ‫پروفایل یه خودشیفته‌ی منحرفِ کتابیه.
‫وسواسش نسبت به تصویر خودش، ‫نبودِ همدلی یا احساس گناه…
‫سال‌ها کاری کرد فکر کنی ‫مامان بدی هستی، بی‌ارزشی.
‫برای چی؟
‫برای این‌که حس قدرت کنه، ‫که بدون اون نتونی زندگی کنی، ‫درحالی‌که یه آشغاله.
‫درسته. ببخشید.
‫هی، ما هر کاری از دستمون بربیاد ‫انجام می‌دیم، باشه؟
‫رو کردن دستش کار راحتی نیست.
‫اون بخشش رو بسپار به ما.
‫- من حساب می‌کنم. بله استر، بسه. ‫- محاله، آنجلا.
‫- نه. ‫- من حساب می‌کنم. لطفاً به کارت من بزنید.
‫- خب، ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫همه‌ی کاری که داری می‌کنی…
‫- دفعه‌ی بعد با ما. ‫- آره.
‫تراکنش رد شد.
‫- دوباره امتحان کن. ‫- حتماً.
‫نه.
‫همیشه تو اون حساب پول هست.
‫- حساب مشترکه؟ ‫- آره.
‫می‌دونی چی شده.
‫ولی می‌تونه این کارو بکنه؟
‫و خیلی بدتر از اینا.
‫اوه، جدی.
‫لطفاً به کارت من بزنید.
‫- ببخشید بچه‌ها. ‫- اشکالی نداره.
‫دیگه نمی‌تونم تحمل کنم.
‫خیلی استرس دارم، استر.
‫نگران نباش.
‫چی بهت گفت؟
‫چی گفت؟ اول از همه، ‫اسمش ادو بود ولی اسم واقعیش روبرتوئه.
‫می‌گفت گل پخش می‌کنه، ‫ولی یه کافه داره.
‫همیشه از خواهر بیمارش حرف می‌زد، ‫ولی زن داره.
‫زنی که بارداره.
‫- درباره‌ی همه‌چی بهت دروغ گفته. ‫- آره، ولی چرا؟ اون کیه؟
‫برا اردو یه گروه چت ساختن.
‫- ساختن؟ ‫- آره.
‫من چیزی دریافت نکردم.
‫منو اضافه نکردن.
‫من خبرت می‌کنم. خودتو ‫از ۳۰ تا مامانِ هیستریک نجات دادی.
‫خدایا.
‫فکر کنم از این طرفه.
‫به نظر همین‌طوره.
‫آره، انگار همین‌جاست.
‫چه جای عجیبی برای یه کافه.
‫اونجاست.
‫کافه رد فیش
‫نمی‌خوای من باهاش حرف بزنم؟
‫نه. خودم باید برم.
‫و باید تنها برم.
‫باشه. اگه تا پنج دقیقه بیرون نیومدی، ‫میام تو.
‫باشه.
‫کافه رد فیش
‫سلام؟
‫- سلام؟ ‫- سلام. کاری داشتید؟
‫روبرتو ایریگوین؟
‫روبر، بله.
‫بله، ببینید اونجاست.
‫داره روی قایق کار می‌کنه.
‫اگه خواستید از آشپزخونه رد بشید. ‫سمت چپ پیداش می‌کنید.
‫- ممنون ‫- قابلی نداره.
‫سلام، روبرتو.
‫یا ادو. دیگه نمی‌دونم اسمت چیه.
‫اومدم ازت کمک بخوام.
‫باید ثابت کنم وجود داری ‫و من دیوونه نیستم،
‫که دختراهامو ازم نگیرن، لطفاً.
‫ببخشید، ما همدیگه رو می‌شناسیم؟
‫- نمی‌دونم کی هستی. ‫- یعنی چی؟
‫آخرین باری که دیدمت، ‫فکر می‌کردم مُردی.
‫متأسفم بگم زنده و سرحال‌ام. ‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫تو چت شده؟
‫چرا این کارو می‌کنی؟ ‫اصلاً تو کی هستی؟
‫نه. تو کی هستی؟
‫چرا اینجایی؟ کار دارم.
‫چرا باهام این‌طوری رفتار می‌کنی؟ ‫قراره دختراهامو ازم بگیرن.
‫- چت شده؟ ‫- اشتباه گرفتی.
‫اگه اجازه بدی، ‫باید به کارم برسم.
‫- برو وگرنه پلیس خبر می‌کنم. ‫- هرکی رو می‌خوای خبر کن.
‫- آره؟ ‫- زنگ بزن.
‫به پلیس زنگ بزن. این خانم کمک می‌خواد.
‫همه‌چی خوبه؟
‫- تو همون ادو معروفی؟ ‫- نه یکی دیگه.
‫همین الان به دوستت گفتم، ‫نمی‌دونم درباره‌ی چی حرف می‌زنی…
‫اون دوست من نیست. موکل منه. ‫نمی‌دونی چقدر خوشحالم می‌بینمت.
‫عالیه. تبریک. ‫حالا از اینجا برید. هردوتون.
‫- برید! ‫- بریم.
‫چقدر عوضیه.
‫- دیدی چطور باهام رفتار کرد؟ ‫- این یارو داره دروغ می‌گه.
‫آره.
‫حرفِ اون مقابل حرفِ منه، ‫و من تازه از بیمارستان روانی اومدم بیرون.
‫ادامه می‌دیم، آنجلا. ‫این تازه اولشه.
‫خیلی عجیبه.
‫برای همیشه بسته می‌شه ‫و درست وقتی بستری می‌شی دوباره باز می‌کنه.
‫اون‌جا نمی‌تونه مجوز داشته باشه.
‫افتضاحه.
‫یه جرقه کافیه ‫تا کل محل آتیش بگیره.
‫و چرا می‌گه منو نمی‌شناسه؟
‫چرا دروغ می‌گه؟
‫باید مجوزها رو ببینیم. ‫محاله همه‌چی مرتب باشه.
‫فقط یه چیز به ذهنم می‌رسه.
‫حتماً پای گونزالو وسطه.
‫اوه.
‫باورم نمی‌شه.
‫- ببین کی اومده. ‫- محاله.
‫حتماً روبرتو بهش زنگ زده.
‫یعنی داریم درست می‌ریم.
‫نه.
‫نوبت توئه تو ماشین بمونی.
‫- استر. ‫- چرا اومدی اینجا؟
‫خیلی پررو شدی.
‫- می‌خوام با همسرم حرف بزنم. ‫- گونزالو، فقط برو.
‫می‌خوام با همسرم حرف بزنم.
‫گونزالو برو. باید خجالت بکشی ‫که روت می‌شه اینجا بیای.
‫استر.
‫- مجبور نیستی باهاش حرف بزنی. ‫- حالت چطوره؟
‫خیلی بهتر به نظر میای.
‫چی می‌خوای؟
‫من از اینجا نمی‌رم.
‫یه‌سری لباس برات آوردم.
‫نمی‌دونستم چی بیارم. ‫یه کم از هرچیزی گرفتم.
‫و دخترا هم چندتا نقاشی برات کشیدن.
‫چرا این کارو باهام می‌کنی؟
‫- چه کاری؟ ‫- دخترا رو ازم می‌گیری.
‫- من مامان خوبی‌ام و همیشه بوده‌ام. ‫- معلومه آنجلا. کسی خلافش رو نمی‌گه.
‫فقط… فقط باید حالت بهتر بشه.
‫خدای من. چقدر رو داری.
‫فکر می‌کنی من عذاب نمی‌کشم؟ ‫روی من تأثیر نمی‌ذاره؟
‫الان باید به اونا فکر کنیم.
‫به بهترین چیز برای دخترا.
‫بهترین چیز برای دخترا ‫این‌که با من باشن.
‫من مامان‌شونم، عوضی.
‫و برشون می‌گردونم.
‫هرطور شده برشون می‌گردونم ‫چون بچه‌های منن.
‫- بسه. ‫- تو نمی‌تونی ازم بگیری‌شون.
‫- هرطور شده برشون می‌گردونم. ‫- بسه دیگه.
‫لطفاً ولش کن.
‫اون شیطانه. می‌گه به دخترا فکر کن.
‫اون هیچ‌وقت به دخترا فکر نکرده. ‫فقط به خودش فکر می‌کنه.
‫می‌خواد تحریکت کنه، ‫به خودت شک بندازه.
‫ولی لطفاً این لذت رو بهش نده.
‫می‌فهمم. ‫من که کله‌شو می‌کندم.
‫ولی باید آماده باشیم. ‫دادگاه بدتره.
‫- از پسش برنمیام. ‫- میای. می‌تونی، آنجلا.
‫نباید به خودت شک کنی. ‫تو زن قوی و باهوشی هستی.
‫نه با اون.
‫من با اون نیستم.
‫- خب، یه تکه گاز برمی‌داریم… ‫- خیلی خوب.
‫- به ضدعفونی‌کننده آغشته می‌کنیم… ‫- ضدعفونی‌کننده.
‫- و می‌ذاریم روی پنجه‌ش. ‫- دقیقاً.
‫- و روزی یه‌بار عوضش می‌کنیم. ‫- روزی یه‌بار.
‫- خیلی خوب. ‫- شب‌ها، باشه؟
‫سه تا چهار روز.
‫- روزی یه‌بار، شب‌ها. ‫- خیلی خوب.
‫- پسر شجاعیه. ‫- روزی یه‌بار، شب‌ها.
‫خیلی خوب.
‫پسرم چقدر شجاعه.
‫خیلی شجاعی. ‫اصلاً غر نزدی، خوشگلم.
‫چه‌قدر خوشتیپی، نه؟
‫آنجلا… می‌خواستم باهات حرف بزنم.
‫چی شده؟
‫آخرین چیزی که می‌خوام ‫اینه ‌که دردسر تازه‌ای درست کنم.
‫چی شده، ماریبل؟
‫گونزالو امروز صبح بهم زنگ زد.
‫گفت دیگه کار پرونده‌هام رو جلو نمی‌بره.
‫چون شما دوتا…
‫درسته.
‫فهمیدم.
‫می‌تونی خودت انجامش بدی؟
‫آره، حتماً.
‫اوه. به یه قرارداد ۴۰ ساعته نیاز دارم.
‫باشه. با استر صحبت می‌کنم ‫ببینیم چطور می‌شه، ولی انجامش می‌دیم.
‫اوه!
‫عالیه. خیلی ممنونم.
‫چون شما… و کار هم نمی‌کنی، ‫فکر کردم نمی‌تونی…
‫نگران نباش.
‫درستش می‌کنیم.
‫از شهرسازی وقت گرفتم.
‫ببینیم مجوزهای رد فیش رو نشونم می‌دن یا نه.
‫باشه، باید برم. تازه رسیدم شهرداری.
‫مدیریت شهرسازی
‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫ببخشید، اتاق اشتباهه.
‫ببخشید.
‫استر.
‫آره. الان می‌تونی حرف بزنی؟
‫در رده‌ی سنی چهار تا هفت سال، ‫برنده می‌شه…
‫- مطمئنی خودشه؟ ‫- کاملاً.
‫توی مهمونی شرکت دیدمش. ‫گورکا سانتوس، مدیر شهرسازی.
‫می‌فهمی چی می‌گم؟ ‫گونزالو مستقیم به ادو پول نداده.
‫به این یارو پول داده ‫تا مجوز ادو رو جور کنه.
‫لعنتی. اگه می‌تونستیم رد پول رو بگیریم، ‫می‌گرفتیمش.
‫شوهر من رد به‌جا بذاره؟
‫حتماً زیرمیزی حساب کرده.
‫درسته، ولی جابه‌جایی ‫پول سیاهِ زیاد آسون نیست.
‫- چی شده؟ ‫- لائورا. همین الان ازم رو برگردوند.
‫وقتی جدا می‌شی، ‫یه چیزایی رو از دست می‌دی و دلت براشون تنگ می‌شه،
‫یه چیزایی هم نه.
‫حدس بزن اون سه تا اسنوب ‫جزو کدومن.
‫دقیقاً.
‫همون‌طور که می‌گفتیم،
‫رشوه دادن به کارمند شهرداری ‫ارزون درنمیاد.
‫اون پول یه سیب‌زمینی داغه. ‫باید یه‌جوری شسته شده باشه.
‫چطوری؟
‫برنده‌ی ما…
‫- فاکتور، آنجلا. فاکتور. ‫- آلن از باشگاه قایقرانی موندکا.
‫لطفاً براش دست بزنید.
‫خواهش می‌کنم.
‫برو آلن!
‫می‌دونی تنها خوبی گونزالو چیه؟
‫- خوبی هم داره؟ ‫- فقط همین یکی.
‫وسواسیِ تمیزکاریه.
‫هنوز باید شاهدها رو پوشش بدیم.
‫- ولی یه روز دیگه، نه؟ ‫- آره، بریم سر اصل مطلب.
‫امروز صبح گونزالو درخواست تجدیدنظر داد ‫که ملاقاتت لغو بشه.
‫دست‌بردار نیست، نه؟
‫با قاضی صحبت کردم و ردش کرد.
‫با این حال، نمی‌تونی باهاشون تنها باشی. ‫یه مددکار اجتماعی هم کنارت خواهد بود.
‫برام مهم نیست. فقط می‌خوام ببینمشون.
‫خودشون هم طاقت ندارن.
‫- ممنونم، آندر. ‫- نه بابا، خواهش می‌کنم.
‫خب، من می‌رم بچه رو بخوابونم.
‫- مرسی. ‫- قابلی نداره.
‫- حواست باشه مسواک بزنه. ‫- چشم مامان.
‫خیلی پسر خوبیه.
‫حتی یه ذره هم پشیمون نیستی؟
‫نه. شوهر فوق‌العاده‌ای بود، ‫ولی شوهر سابقِ حتی بهتریه.
‫همه‌ی چیزای خوب قبل رو داریم…
‫خب، نه همه‌شو.
‫ولی بدونِ روزمرگی، ‫تنش و حال‌وهوای بد.
‫- وقتی تموم می‌شه، تمومه. ‫- فقط اینکه…
‫خیلی از خودم عصبانی‌ام، استر.
‫نمی‌فهمم چطور اجازه دادم ‫سال‌ها تحقیرم کنه و بهم آزار برسونه.
‫- خودمو نمی‌فهمم، می‌دونی؟ ‫- هی، آنجلا، بس کن.
‫هیچ‌کدومش تقصیر تو نیست.
‫تو مقصرِ اتفاقایی که افتاد نیستی.
‫هیچ‌کدومش.
‫می‌دونم. حق با توئه.
‫غیرممکنه.
‫ممکنه. دقیق نگاه کن.
‫یه راهنمایی بده.
‫اون قرمزه.
‫فهمیدم!
‫دیدی؟
‫مایا، نمی‌خوای بازی کنی؟
‫بیا اینجا.
‫بیا.
‫چرا نمی‌خوای بازی کنی؟ ‫این برای دخترای باهوشی مثل توئه.
‫اینجا چی شده؟ چی کار کردی؟
‫تو فوتبال دعواش شده بود.
‫- دروغگو! ‫- دیروز همینو به بابا گفتی.
‫- اگه راستشو بگم، عصبانی می‌شه. ‫- عصبانی نمی‌شم. راستشو بگو.
‫داشتن درباره‌ی تو حرف می‌زدن.
‫نباید دعوا کنی، ‫اونم مخصوصاً به خاطر من.
‫ولی می‌گفتن دیوونه‌ای.
‫باشه، ولی مهم اینه ‫دکترا چی می‌گن.
‫و اونا می‌گن من خوبم.
‫پس چرا خونه نمیای؟
‫بیا اینجا.
‫می‌دونی ‫وقتی یه بازیکن تو فوتبال مصدوم می‌شه؟
‫می‌ذارنش روی نیمکت، نه؟ ‫خب، منم رو نیمکتم.
‫ولی زود برمی‌گردم. ‫این‌طوری چطوره؟
‫بیا اینجا، ایراتی.
‫بغلَم کن.
‫بغلم کن چون مامان باید بره.
‫ولی زود همدیگه رو می‌بینیم، باشه؟
‫بذار اون صورت کوچولو رو ببینم. آره.
‫یه بغلِ محکم‌تر می‌دی؟ محکم‌تر!
‫خیلی خوب.
‫سلام، چطور گذشت؟
‫نمی‌دونم.
‫مایا یه‌کم عجیب شده.
‫کم‌کم، دیگه.
‫کم‌کم.
‫با اینیاکی حرف زدم. می‌تونه ‫امروز ساعت پنج باهات بیاد، اوکیه؟
‫اون موقع تمرین فوتبال دارن. ‫نمی‌دونم گونزالو خونه هست یا نه.
‫حتی به استفاده از کلیدات فکر هم نکن.
‫- دنبال فاکتورایی بگرد که گیرش بندازه. ‫- باشه.
‫مجوز ورود به خونه‌ت.
‫نمی‌دونستم درخواستش رو دادی.
‫ندادم. ولی وقت نداریم.
‫نگران نباش. اینیاکی باهات میاد. ‫همون پلیسیه که گفتم.
‫جدی آنجلا؟ ‫بادیگارد لازم بود؟
‫فقط اومدم لباسم رو بردارم.
‫- لباستو قبلاً دادم. ‫- لباسایی که می‌پوشم.
‫- بگو چی می‌خوای. ‫- نه، میام تو.
‫آنجلا، عزیزم. فکر می‌کنم ‫باید بپذیری که این دیگه خونه‌ی تو نیست.
‫ببخشید، ولی حق داره ‫وسایلش رو برداره.
‫- به وکیلم زنگ می‌زنم. ‫- به هرکی می‌خوای زنگ بزن. اینجا نوشته.
‫پنج دقیقه.
‫همین کافیه.
‫- باید اینجا پیش من وایستی. ‫- بابا بی‌خیال.
‫- رواله. سختش نکن. ‫- پنج دقیقه!
‫- یکی دیگه و میام تو. ‫- زود باش.
‫وسط تمرین گیرت آوردیم؟
‫- آره. ‫- دارم برای آیرون‌من کریسمس تمرین می‌کنم.
‫هر روز می‌دوم.
‫- هر روز؟ ‫- می‌دونم می‌گن ۲۴ ساعت فاصله بذار…
‫- باید جواب اینو بدم. ‫- اگه مهم باشه، دوباره زنگ می‌زنن.
‫- باید اینجا منتظر بمونی. ‫- آره، آره.
‫کار احمقانه نکن.
‫کجا داری می‌ری؟
‫کلدو، سلام.
‫ترجیح می‌دم همین‌جا باشه.
‫این روزا سخته. آره، بهت گفتم.
‫آره، حتماً.
‫باشه، زنگ بزن و خبرم کن. خداحافظ.
‫تموم شد اینیاکی. بریم.
‫صبر کن.
‫بذار ببینم چی داری می‌بری.
‫چرا؟ چی کار می‌کنی؟
‫- می‌تونه این کارو بکنه؟ ‫- آروم باش.
‫دیدی؟ من دروغ نمی‌گم، گونزالو.
‫از شر اون آشغال خوب جان سالم به در بردی.
‫هرچیز دیگه‌ای شد، ‫به استر بگو بهم زنگ بزنه.
‫خب؟ پیداش کردی؟
‫- ممنون. ‫- خداحافظ.
‫- تی‌ایکس‌وی چیه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫- تاریخ؟ ‫- نهم سپتامبر.
‫نه، گزارش دوازدهم بود. ‫باید بعد از اون باشه.
‫ام‌دی سلوشنز، مشاوره.
‫- سی. فوئنتس، بیستم سپتامبر. ‫- دندون‌پزشک دخترا.
‫کلینیک زیبایی گارسیا آراناس. ‫چی کار کرده بودی؟
‫هیچی. گونزالو.
‫جدی؟
‫یه چیز اینجا مشکوکه.
‫فاکتور، بیست‌وسوم اکتبر، ‫روزی که بستری شدم.
‫سی هزار یورو به سول لندسکیپز.
‫بازسازی کامل حیاط.
‫- سی هزار؟ ‫- سی هزار.
‫حیاط رو بازسازی کرده؟
‫همونه.
‫عجیب نیست؟
‫در حال تماس…
‫الو؟
‫حدس بزن زنم دیشب چی گفت.
‫روبرتو؟
‫گفت چند روز پیش ‫یه مشتری خیلی شیک اومده بود.
‫- پولدار، مامانِ دوتا بچه. ‫- و به یاد من افتادی؟
‫فردا ساعت ده صبح، توی سکو.
‫- ببین حافظه‌ت چه‌قدر خوب برگشته. ‫- با کی هستی؟
‫با دوست وکیلش، احمق.
‫فردا، همون ساعت، همون‌جا. ‫کنار ساحل. یادت هست، نه؟
‫آره، یادمه. فردا می‌بینمت.
‫روبرتو، قرار داشتیم. کجایی؟
‫- روبرتو؟ نه، من روبرتو نیستم. ‫- مامان؟
‫جانم؟
‫- مامان. ‫- جانِ دلم؟
‫- کجایی؟ ‫- خونه‌ام.
‫- داری با دوستت یه چیزی می‌خوری… ‫- حالت خوبه؟
‫- آره، خوبم. ‫- مامان! مامان!
‫شماره‌ای که با آن تماس گرفته‌اید ‫خاموش است یا…
‫مامان!
‫- چرا داد می‌زنی؟ ‫- چی شده؟
‫اون کجاست؟
‫- دوستت؟ ‫- دوست من نیست. کجاست؟
‫خیلی مرد خوبیه.
‫ببین، این پازل رو بهم داد. ‫۵۰۰ تا تیکه داره.
‫این‌همه بهت زنگ زدم. ‫گفتم همیشه گوشیت همراهت باشه.
‫زنگ نخورد. ‫همیشه همراهمه. وای گوشیم…
‫خدای من، گوشیم کجاست؟
‫اینجاست.
‫اوه!
‫- وای خدای من. ‫- اون مرد کیه؟
‫لطفاً نذار کسی بیاد تو.
‫خدای من. ‫بدون موبایل چی کار کنیم؟
‫برات یکی می‌خرم، ‫ولی لطفاً نذار کسی بیاد تو.
‫- حتی پیک خرید؟ ‫- خودم میارم.
‫پانچیتو چی؟
‫پانچیتو می‌تونه بیاد تو.
‫- چی شده؟ ‫- هیچی.
‫من الکی ترسیدم ‫و بی‌خودی نگران شدم، مامان. ببخش.
‫- پازلت رو نشونم می‌دی؟ ‫- آره. سخته. ۵۰۰ تا تیکه داره.
‫- آره؟ ‫- ببینیم.
‫وقتی کوچولو بودی ‫تو پازل خیلی خوب بودی.
‫- بودم؟ ‫- آره. ببین.
‫نگاه کن، یه منظره‌ست ‫با کوه و برف.
‫- سفیده. ‫- اینجا یه سفید داری، مامان.
‫اینجا. خب.
‫این شاید… ‫به نظر میاد آسمونه. ببینیم.
‫خب خب، باورت نمی‌شه.
‫باید جشن بگیریم.
‫- امروز حالش رو ندارم. ‫- آنجلا.
‫تازه تأیید گرفتم ‫مالک سول اسکیپز کیه.
‫گورکا سانتوس؟
‫تقریباً. یه نفر به اسم لوئیس لوپز هرروس.
‫شوهرش.
‫شوهرش؟
‫شوهرش.
‫گرفتیمش.
‫باید یه‌جا برم.
‫الان؟
‫میای باهام؟
‫حتماً.
‫بزن بریم.
‫کافه رد فیش
‫پازلی که به مامانم دادی خیلی قشنگه.
‫ببخشید. یه‌کم بیماره. معذرت می‌خوام.
‫دست بهم نزن.
‫دست‌بردار نیستم ‫تا بفهمم چرا این کارو می‌کنی.
‫می‌ندازمت زندان، ‫و وقتی نتونی دخترت رو ببینی،
‫می‌فهمی چه حسی داره.
‫آندرس!
‫- این زن رو بندازید بیرون. ‫- یه لحظه.
‫- بیرون. ‫- دستم نزن.
‫بندازیدشون بیرون، آندرس. بیرون!
‫- دور شو! ‫- هلَم نده!
‫- باشه. ولم کن. ‫- ولم کن!
‫- گزارش می‌کنم. ‫- داری اذیتم می‌کنی.
‫- ولم کن. گزارش می‌کنم. ‫- بیرون.
‫- لعنتی! ‫- بیرون!
‫برو خونه، لعنتی!
‫به نظرت عادیه ‫اون یارو با ما این‌طوری رفتار کرد؟
‫لعنتی. خیلی بهم آسیب زد.
‫بیا، بریم.
‫چی شده؟
‫اون ضربه‌گیر قایق من نیست؟
‫چی؟
‫- مامان. ‫- یه ثانیه، عزیزم.
‫می‌خوریم بهش.
‫- چی شده؟ ‫- یکی کم داریم.
‫این همونیه که از قایقم گم شده بود.
‫می‌دونم گونزالو و روبرتو ‫چطور با هم آشنا شدن.
‫ببین، خودش همونه.
‫بازم ساعت پنج.
‫و البته، ‫دقیقاً ساعت شش‌ونیم عصر برمی‌گرده.
‫باورنکردنیه. مثل ساعت سوئیسی.
‫برو روی چهاردهم سپتامبر، ویسنته.
‫ببینیم.
‫- اینجا چیزی نیست. ‫- آره؟
‫شش‌ونیم؟
‫ادامه بده.
‫- شش‌وچهل‌وپنج. ‫- نه.
‫هفت؟
‫هفت‌ونیم.
‫ادامه بده.
‫هشت.
‫هشت‌ونیم.
‫و تنها هم نیست.
‫داره قایق همون یارویی رو یدک می‌کشه ‫که درباره‌ش حرف زدی.
‫دو ماه قبل
‫هی!
‫اینجا!
‫هی! کمک!
‫سلام! لطفاً کمکم کن!
‫بیا اینجا! لعنتی، بالاخره.
‫مرسی رفیق!
‫ممنون. واقعاً طول کشید.
‫خراب شد.
‫- گیر افتادی؟ ‫- آره.
‫ضربه‌گیر رو بده. ‫ببینم می‌تونم نزدیک‌ترش کنم یا نه.
‫اگه بدنه رو خط بندازی، ‫همون‌جا می‌مونی.
‫- نه بابا، نگران نباش. ‫- بفرما.
‫اوکی، گرفتمش.
‫- هی، جدی ممنونم. روبر هستم. ‫- گونزالو.
‫جونمو نجات دادی، رفیق. مدیونتم.
www.Doostihaa.com