‫آنچه گذشت...
‫باید همین امروز مرکز پرونده‌سازی رو پیدا کنیم.
‫کریس وقتی دنبال اینجا می‌گشت ‫جونشو از دست داد.
‫نوارها دست توئه...
‫بزودی روی من فشار می‌ذاری.
‫آندری، اون افراد قدرتمندِ شوروی ‫رو هدف قرار میده
‫و با آتوهایی که ازشون داره ‫اون‌ها رو بازی میده.
‫این مردها که دور این میز نشستن... ‫زن‌ها رو می‌کشن.
‫ممکنه دلیل اینکه عده‌ای از دخترای فراری
‫به قتل میرسن و عده‌ی دیگه ‫زنده می‌مونن همین باشه.
‫به احتمال زیاد آندری
‫به همین روش از روس‌ها اخاذی می‌کنه.
‫- شامپو. ‫- قرص خودکشی می‌خوام.
‫بهت قرص نمیدم ‫که بتونی خودتو بکشی.
‫یه جاسوس داریم.
‫شوروی‌ها از این تونل‌ها ‫برای شنود کار گذاشتن استفاده نکردن.
‫- جاسوس از رگ گردن به ما نزدیک‌تره. ‫- چیکار می‌کنی؟
‫- بذار توضیح بدم. ‫- نمی‌خواد!
‫شوهرت، اون به شوروی اطلاعات می‌داد.
‫تام بود که کریس رو کشت.
‫وقتی مجبور بودم، از بلاروس خارج شدم
‫الان می‌تونم تصمیم بگیرم ‫به روستای آبا و اجدادیم برگردم.
‫از دوست‌مون در روستا پیغام گرفتم.
‫درخواست دیدار داره.
‫با حضور تمام خارجی‌ها
‫برای کنسرت التون جان، ‫حتما دارن یه عملیات انجام میدن.
‫سلام آمریکایی.
‫من...
‫- ببخشید! ‫- ببخشید.
‫نایست، بدو. فقط بدو.
‫- نه! حتما... خیلی‌خب. ‫- لعنتی!
‫لعنتی!
‫خدمه عزیز، ده دقیقه ‫تا نمایش باقی مونده!
‫حالا چه خاکی تو سرمون بریزیم؟
‫ببخشید؟
‫شما؟
‫سلام.
‫التون، اون‌ها کی‌ان؟
‫ما... ما آمریکایی هستیم.
‫- تابلوئه. عه، من التونـم. ‫- بله.
‫شما اومدید تا روی صحنه منو همراهی کنید؟
‫- آره. ‫- آره. این...
‫- آره. ‫- واسه همین اومدیم.
‫- واسه همین اینجاییم، آره. ‫- آره.
‫- عالیه. ‫- آره.
‫شما خانم‌ها ساکن مسکو هستید؟
‫جای خوبی برای زندگیه؟
‫آره، خیلی خون‌گرم هستن. ‫شهر با صفاییه، آره.
‫داشتم فکر می‌کردم...
‫به روسی بگم ‫«دوستت دارم، مسکو.»
‫چطوری بگم؟
‫می‌دونی، تا حالا پیش نیومده.
‫- عه، باشه. ‫- بریم...
‫بیا از اینجا بریم، التون.
‫آره، بریم... بریم روی صحنه.
‫همه بریم. ‫و... و... نزدیک هم باشید.
‫- آره. دقیقا. ‫- آره.
‫- آره، نمی‌خوایم گم بشید. ‫- باشه، باشه.
‫نادیا.
‫نادیا، نادیا!
‫- لعنتی! ‫- عه! خیلی‌خب! بدو!
‫باید بریم پیش ساشا، ‫آندری اونو تیکه‌تیکه می‌کنه
‫آره، ما رو هم می‌کشه!
‫[بلاروس، ۱۹۲۲]
‫خب، اون اومد.
‫- سراغ تو هم اومد؟ ‫- آره.
‫- خواستگاری کرد؟ ‫- خب، آره.
‫بعدش چی شد؟
‫برگشتم بهش گفتم...
‫فقط در صورتی با آدمی مثل تو ازدواج می‌کنم
‫که تو آخرین مردی باشی ‫که تو روستا زنده مونده.
‫اون چی گفت؟
‫هیچی. قبول کرد.
‫اما این ماجرا مربوط میشه به پنج سال پیش،
‫بعد از جنگ، انقلاب و آنفلوانزا...
‫آورام کاپلان به معنای واقعی ‫آخرین مردی بود که تو روستا زنده بود.
‫و متاسفانه، من همیشه سر قولم هستم.
‫الکی ازدواج نکن.
‫همین‌جا پیش عمه‌ات بمون.
‫برنگرد.
‫کسی اینجا منو نمی‌خواد.
‫تو این دوره بودن ‫توی روسیه خیلی سخته.
‫و مطمئنی به خاطر دین توئه؟
‫ممکنه به خاطر شخصیتت باشه.
‫نیکیتا، نیکیتا
‫از من و دوست عزیزم عکس بگیر.
‫نیکیتا ازم خواستگاری کرد.
‫- همین نیکیتا؟ ‫- اوهوم.
‫خب؟
‫اون بلشویکه.
‫خیلی کسل‌کننده‌ست.
‫و با این‌حال فقط به منافع خودش فکر می‌کنه.
‫جفت‌مون نباید ‫با آدمای کسل‌کننده ازدواج کنیم.
‫ما هر دو فوق العاده‌ایم.
‫همم؟
‫خیلی‌خب. ‫حالا برو از همون رودخونه عکس بگیر.
‫بهم قول بده...
‫همم؟
‫شاید با مردهای کسل‌کننده ازدواج کنیم...
‫ولی هیچ‌وقت زندگی کسل‌کننده‌ای نداشته باشیم.
‫هرگز.
‫و باید بهم قول بدی...
‫چه قولی بدم؟
‫این‌که برمی‌گردی.
‫قول میدم...
‫برمی‌گردم.
‫[۵۵ سال بعد]
‫شما؟
‫ببخشید، دنبال دوست قدیمیم ‫به اسم سوفیا می‌گردم...
‫امروز شما نهمین خانم مُسنی هستید ‫که باهاش صحبت می‌کنم.
‫می‌دونی،
‫خودتم سن و سال داری‌ها.
‫سوفیا...
‫برگشتی.
‫قول داده بودم.
‫یه‌کم دیر کردی.
‫فکر می‌کردم قبل اینکه ‫پنجاه سال بشه برگردی.
‫خودم همین فکر رو می‌کردم.
‫- سوفیا! ‫- مانیا!
‫بگو ببینم، ‫زندگی کسل‌کننده‌ای داشتی؟
‫- کمک! ‫- کمک!
‫تو آمریکایی هستی!
‫جاسوسی!
‫همین‌جا می‌کشمت، فهمیدی؟
‫ولی آروم‌آروم می‌کشمت.
‫عجله نمی‌کنم.
‫- ایوانا! ‫- این مرد کیه؟
‫زود باش! بریم!
‫- ماشین ری. ‫- ماشین ری؟
‫ماشینِ چی؟
‫- سوییچ یدکشو بهم داده بود. ‫- واقعا؟
‫آره، بهم اعتماد داره. ‫خیلی‌خب، بریم!
‫چرا کاگ‌ب سعی داره تو رو بکشه؟
‫خفه شو بابا! ‫من جاسوسم، خب؟
‫هی.
‫اگه زنده موندم، ‫شاید بهت زنگ زدم.
‫من تلفن ندارم.
‫خیلی‌خب، راه بیفت.
‫الان وضعیتش ثابته.
‫خانم، جلوی خونریزی رو گرفتیم.
‫منتظریم تا آمبولانس برسه.
‫باشه، خدا رو شکر.
‫اما... نیروهای امدادی شوروی میان؟
‫خانم؟
‫سفیر تون.
‫خانم زیمانسکی.
‫- به پرستارتون شلیک کردید؟ ‫- بله.
‫اون... اون برای اون‌ها کار می‌کرد.
‫دیدم داره به این نگاه می‌کنه،
‫قبل از اینکه به مسئله رسیدگی کنم.
‫خدای بزرگ، این چیه؟
‫یه نوع فناوری فوق محرمانه‌ست.
‫چیزیـه که مامور کاگ‌ب ‫حاضره مثل نیروهای امدادی لباس بپوشه
‫تا اینو بدست بیاره
‫اینو به افرادِ طبقه بالا بدید.
‫شوروی‌ها هر آن ممکنه برسن.
‫- اینو توی گاوصندوق بذار. ‫- چشم قربان.
‫سلام. ‫برگشتی. خیلی خوشحالم...
‫نه، نه، نه، نه. باید بریم. ‫آندری از همه‌چی خبر داره.
‫- هیس! نباید انگلیسی حرف بزنی. ‫- آندری می‌دونه!
‫الان دستگاه شنود مهم نیست، ‫آندری فهمیده.
‫ماجرای منو می‌دونه، ‫پس از تو هم خبر داره.
‫و داره میاد اینجا. ‫باید فورا راه بیفتیم.
‫چی؟ چطوری؟ چی... چطوری؟
‫باید تو رو ببریم یه جای امن.
‫- ساشا! ‫- لعنتی!
‫- آقای زیمانسکی؟ ‫- بله؟
‫یه حادثه‌ای رخ داده.
‫یه نفر در آپارتمان شما تیر خورده.
‫چی؟ کی؟
‫ماشینم کجاست؟
‫آکسانا؟ آکسانا.
‫دنبال آکسانا می‌گردم.
‫پولینا، میشه لطفا ‫حساب و کتاب رو تموم کنی؟
‫ممنون.
‫شاید حس کنی داری بی هدف میری، ‫ولی یه کلبه اینجاست.
‫جات امنه، ‫تا هر وقت می‌خوای اونجا بمون.
‫ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫موفق باشی.
‫این وقتِ شب می‌خوای موهاتو روشن کنی؟ ‫برو پی کارت!
‫و گوش کن، ما... ما تو رو
‫از روسیه خارج می‌کنیم، باشه؟
‫آمریکا ازت محافظت می‌کنه.
‫ساشا؟
‫هی، منو نگاه کن.
‫چیزیت نمیشه.
‫صبر کن، چی... ‫اون چیه روی لباست؟
‫اوه، نـ... نمی‌دونم.
‫حتما گیره‌ی خواهرمه. ‫اون این لباس رو می‌پوشید.
‫چرا؟
‫مشکل این گیره چیه؟
‫وقتی شوهرم مُرد، همین علامت رو
‫روی جیبِ کتش پیدا کردم.
‫و قبل اینکه برای اولین بار ‫تو رو ببینیم این علامت رو دیدیم،
‫و خواهرت هم داشته
‫و روی آمبولانسی که سمتِ ‫اداره پرونده‌سازی میرفت، بود.
‫هر چیزی حول و حوش این عملیات هست ‫این نماد رو داره.
‫توی محل کارم هم بود.
‫نماد نیست، ‫ولی بهش میگن... پگاس، پگاسوس.
‫به هم مرتبطه.
‫شوهر من... خواهرت رو می‌شناخت. ‫اینو می‌دونستی؟
‫مامور سیا بود، مگه نه؟
‫اونو دیده بودم.
‫شوهرت رو.
‫وقتی که واسه سازمان سیا کار کردم.
‫تو گوشم گفت...
‫«می‌تونی بهم اعتماد کنی. ‫من خواهرت رو می‌شناختم.»
‫کدوم گوری هستید؟
‫کجایید؟
‫مورچه!
‫لعنتی!
‫[گلینا شوچنکو]
‫خیلی‌خب، کلیدِ لامپ نداره ‫یا احتمالا لامپ نداره.
‫تلفن داره.
‫می‌تونیم... می‌تونیم به اون شماره زنگ بزنیم.
‫- آره. ‫- آره.
‫لعنتی. اما اسم رمزی داره.
‫اسم رمز چیه؟ ‫فکر نمی‌کردم لازم‌مون بشه.
‫چی بود...
‫قبل از المپ، ‫شکارچی سیگنال‌ها رو قطع می‌کنه.
‫- چطور یادت بود؟ ‫- راحته.
‫به نظرتون دستشوییش کجاست؟
‫فکر کنم اونجا باشه.
‫- هه. ‫- اوه.
‫از مسکو بدتره.
‫اصلا فکر نمی‌کردم بتونیم ‫دوباره بشینیم و حرف بزنیم.
‫منم همین‌طور.
‫چی شد تصمیم گرفتی روسیه ترک کنی؟
‫من تصمیم نگرفتم.
‫همسایه‌هام منو سوار قطار کردن...
‫و از اردوگاه مرگ سر درآوردم.
‫من بودم قایمت می‌کردم.
‫اگه می‌اومدی براسلاو، ‫تو رو قایم می‌کردم.
‫تنها نبودم.
‫باید از پسرم مراقبت می‌کردم.
‫آورام مُرده بود.
‫نمی‌تونستم اونو تنها بذارم.
‫از پسرت بیشتر بگو.
‫چیز زیادی وجود نداره.
‫تنها چیزی که پسرم بلده ‫اینه که چطوری یه نون رو برش بده...
‫مانیا؟
‫ببخشید. من خوبم.
‫همه‌چی مرتبه؟
‫مطمئنم خسته‌ی راه هستم...
‫ولی همه‌اش احساس می‌کنم ‫یه نفر تعقیبم می‌کنه
‫کی؟
‫مردی که اونجا ایستاده.
‫خوبه. ترسوندیمش و رفت.
‫مردهای روسی رو یادت رفته؟
‫بِر و بِر زل میزنن.
‫و انگار برای شما مشکل نبوده
‫که یه خارجی رو وارد منزل‌تون
‫در سفارت آمریکا کنید.
‫من مخصوصا یه زن دیگه ‫رو استخدام کرده بودم،
‫ولی ظاهرا چند سال پیش فوت کرده.
‫اما از اول قصد داشتید یه فرد خارجی ‫در خونه‌تون کار کنه؟
‫ما وسط مسکو زندگی می‌کنیم.
‫باید یه نفر از پنسیلوانیا می‌آوردم؟
‫ما به شهروندان خارجی اتکا می‌کنیم تا...
‫توی کافه‌تریا کار کنن و جارو بکشن،
‫آم، برن خرید، ‫و بله، از پسر من پرستاری کنن.
‫از دیدِ برخی در سفارت،
‫انتظار دارن خودِ شما ‫تمام این کارها رو انجام بدید.
‫اوه... من خودم شاغلم.
‫من مدیر همین‌جا هستم.
‫بله، صحیح.
‫یعنی چی صحیح؟
‫چی می‌نویسی؟
‫حرف‌هایی که میگید رو.
‫این یه پرونده در جریانه، خانم.
‫شما به یک زن شلیک کردید.
‫خب، صرفا فرمالیته نیست؟
‫نمرده، زنده‌ست.
‫ترجیح میدم اجازه بدید که افراد دیگه‌ای
‫مشکلاتِ با خارجی‌ها رو حل و فصل کنن.
‫مخصوصا اگه، ‫همون‌طور که میگید،
‫اون وسیله امنیتی
‫در آپارتمان شما رو دزدیده.
‫درسته؟ اینطور گفتید؟
‫همون‌طور که گفتم؟ ‫نه، اون اون‌جا بود.
‫اون کشوی شوهرم تو اتاق‌خواب رو باز کرد، ‫جایی که من می‌خوابم.
‫اون توی خونه‌ی من بود، ‫اونم با پسرم که طبقه پایین خواب بود.
‫اون پرستار شما بود.
‫- اما... ‫- عزیزم!
‫عزیزم،
‫بهم نمی‌گفتن کجایی. ‫خیلی نگران شدم!
‫وحشتناک بود!
‫آقا، باید تو راهرو منتظر بمونید.
‫- هنوز تموم نشده. ‫- به نظر من تموم شده.
‫شوهر منو می‌شناسی؟ ‫می‌دونی برای کی کار می‌کنه؟
‫ری زیمانسکی. ‫دفتر پروژه‌های ویژه؟
‫چرا از مامور ارشد نمی‌پرسی
‫دفتر پروژه‌های ویژه چه کاری انجام میدن؟
‫یا بهتره بگم، از دین والتر بپرس.
‫راهنماییت می‌کنم.
‫یعنی دیگه سوالی نداری.
‫این دیگه مشکل تو نیست.
‫یه مشکل واسه آدم‌های خیلی مهم‌تره.
‫قربان.
‫بابت خدمتت تشکر می‌کنم.
‫نزدیک بود امشب یه نفر رو بکشم، ری.
‫هدف گرفتم و شلیک کردم.
‫- خدا رو شکر هدف‌گیریم بده! ‫- عیب نداره.
‫من یه آدم اهل شوروی رو ‫به خونه‌مون دعوت نکردم. کار تو بود!
‫معذرت می‌خوام.
‫- هر چی بگم... ‫- حرف نزن.
‫داشت وسایل‌مون رو می‌گشت.
‫وسایل تو رو.
‫وسایلی که تو ازشون خبر داری،
‫وسایلی که من نباید بفهمم چی هستن.
‫چیز... پرونده‌ها، قفل‌ها...
‫کشو، کلتِ توی گنجه، ری.
‫می‌دونم. من باید...
‫دیگه منو توی این موقعیت قرار نده!
‫همون اول بهت گفتم ‫نمی‌خوام این دختر تو خونه‌مون باشه.
‫عزیزم، ببخشید.
‫تمام زندگی تو با مخفی‌کاری
‫و دروغ گره خورده ‫و زندگی منم همین شده.
‫شریل، هیچ‌وقت تو رو ‫توی این وضعیت قرار نمیدم.
‫وقتی یه چیزی میگم، ‫به حرفم گوش بده.
‫و بهم اعتماد کن.
‫حتما.
‫باشه.
‫خیلی‌خب، گندم سیاه جوشیده چیه؟
‫اوه. یا خیار دریایی.
‫آره، این... خب...
‫باید اینو ببینید.
‫این همون شامپوییـه ‫که از زنِ آندری دزدیدم.
‫فـ... فکر کردم حتما ‫چیزی توی بطری باشه، اما...
‫- فقط شامپوئه. ‫- خدای من، بوی خیلی خوبی میده.
‫- هه. ‫- آره، واسه همین
‫بطری‌شو بیرون ننداختم. ‫اما به فکرم نرسید زیر برچسب رو نگاه کنم.
‫- دیر کردی. ‫- کلا پنج دقیقه شد.
‫بازم دیره.
‫چی دیدی؟
‫یه پیرزنـه، و با یه پیرزن دیگه قرار داره.
‫اوهوم.
‫کل روز رو نشستن و مزخرف گفتن.
‫تو عمرم ندیده بودم دو تا زن ‫انقدر حرف بزنن.
‫و درباره چی حرف میزدن؟
‫شوهر و بچه‌هاشون. ‫چیز مهمی نمی‌گفتن.
‫مرد خانواده‌ان.
‫خب، اگه نظر منو بخواید، ‫به نظرم اون جاسوس نیست.
‫نظر تو رو نخواستیم.
‫کسی نگفت فکر می‌کنیم اون جاسوسه.
‫به من گفتن یه جاسوس ‫توی روستای بلاروس هست.
‫آمریکایی‌ها می‌خوان این پیرزن رو تعقیب کنی.
‫خب یه جاسوس توی روستای بلاروس هست.
‫و ازت می‌خوایم اون پیرزن رو تعقیب کنی.
‫من گیج شدم. ‫چطور این دو تا موضوع به هم ربط داره؟
‫این مشکل تو نیست.
‫و به تو هیچ ربطی نداره.
‫واقعا تو روستا جاسوس داریم؟
‫اومدیم همین رو بفهمیم.
‫حالت چطوره؟
‫خوبم.
‫چقدر خوب؟
‫اگه یه سیب روی سرت بذاری،
‫می‌تونم به ده تیکه تبدیلش کنم.
‫تیر آخر یا تیر اول؟
‫امتحان کنیم؟
‫اینجا... اینجا کلبه‌ی آکسانا نیست.
‫واسه آندری‌ــه. لعنتی.
‫- باید بریم. ‫- باید بریم.
‫خیلی‌خب. فکر کنم آخریش بود.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره.
‫- شنیدید؟ ‫- آره.
‫لعنتی. گندش بزنن! لعنتی!
‫حالت خوبه؟
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫- سالمی؟ ‫- اوهوم.
‫- چی شد؟ ‫- خدای من.
‫چی شد؟
‫کثافت بی‌همه‌چیز!
‫آکسانا!
‫ساشا!
‫ساشا! ساشا! نه!
‫نه، نه، نه، ساشا!
‫حالت خوبه!
‫چیزی نیست! سالمی!
‫حالت خوبه. چیزی نیست.
‫لعنتی! توایلا!
‫از اینجا می‌بریمت.
‫تو رو از اینجا می‌بریم! باشه؟
‫تو رو می‌بریم! الان می‌بریم!
‫اگه فکر می‌کنی داری تعقیب میشی،
‫می‌تونم تا مسافرخونه همراهت بیام.
‫اگه یه آدم خطرناک دنبالم باشه،
‫بعید می‌دونم کار سختی داشته باشه ‫که تو رو هم از سر راه برداره.
‫ما هم زیاد دعوا کردیم. ‫همه‌شون رو بُردیم.
‫آره، چون از تمام اهالی روستا باهوش‌تر بودیم.
‫نه قوی‌تر.
‫از طرف خودت حرف بزن.
‫- همم؟ اوهوم. ‫- اوه!
‫اوه.
‫خب، فردا می‌بینمت.
‫تا فردا.
‫خب، تو منو تعقیب می‌کردی؟
‫نمی‌خوای دلیلشو بهم بگی؟
‫میشه لطفا سوار بشی؟
‫خیلی‌خب.
‫سعی کن تکون نخوری، باشه؟ ‫نباید تکونش بدیم.
‫می‌دونم، می‌دونم درد داره!
‫خدای من، می‌دونم درد داره، ‫ولی فقط باید...
‫باید جلوی خونریزی رو بگیریم، باشه؟
‫خیلی‌خب. هی، می‌دونی چیه... ‫می‌دونی به چی فکر می‌کردم؟
‫شاید وقتی از کشور خارج شدی،
‫شاید بخوای بیای آمریکا...
‫دوست داری؟ ‫می‌دونی، می‌تونیم...
‫می‌تونم تا سر و پا میشی ‫تو خونه پدر و مادرم ازت پرستاری کنم.
‫و اوه، می‌تونی به قنادی‌شون سر بزنی، ‫قنادی کاپلان.
‫می‌تونیم از کیک ماندل‌شون بخوریم.
‫و بعد، و بعد می‌تونیم...
‫می‌تونیم لیموناد مخصوص بخوریم...
‫از دل.
‫شبیه بستنی می‌مونه، ‫اما تا نخوری نمی‌فهمی.
‫بیشتر شبیه یخ در بهشته، عجیبه.
‫و بعد... و بعد... ‫و بعد شاید وقتی
‫حالت بهتر شد، ‫بتونیم بریم نیویورک.
‫دوست داری؟
‫آره، می‌تونیم بریم نیویورک، ساشا.
‫ساشا؟ ساشا، ساشا، صدامو می‌شنوی؟
‫میشه... میشه بریم نمایش راکتس رو هم ببینیم؟
‫لطفا؟
‫راکتس رو از کجا می‌شناسی؟
‫اسمت چیه؟
‫- چی؟ ‫- اسمت.
‫هیچ‌وقت اسم واقعی‌تو نفهمیدم.
‫بی.
‫مخففِ بیاتریس.
‫- بی. ‫- آره.
‫از آشناییت خوشوقتم.
‫منم از آشناییت خوشوقتم.
‫درست میشه.
‫اوضاع درست میشه.
‫نه. لعنتی، ‫لعنتی، لعنتی، لعنتی، لعنتی. لعنتی.
‫نه، نه، نه، نه. ‫چیزی نیست، چیزی نیست.
‫درست میشه.
‫لعنتی. به خشکی شانس.
‫لعنتی. خیلی‌خب.
‫- سفت بشین، خب؟ ‫- باشه، باشه، می‌خوای چیکار کنی؟
‫ماشین‌های شوروی، ‫نمی‌تونن تند بپیچن.
‫- خیلی‌خب، توایلا؟ ‫- بهم اعتماد کن.
‫سفت بشین، خب؟ ‫بهم اعتماد داری؟
‫آره، حتما.
‫- خیلی‌خب. ‫- خیلی‌خب، چیزی نیست.
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب.
‫لعنتی. لعنتی.
‫چیزی نیست. چیزی نیست.
‫توایلا، چیکار می‌کنی؟
‫خیلی‌خب، میره چک کنه.
‫- باشه. ‫- میره چک کنه و بیاد.
‫- لعنتی. ‫- چیه؟
‫- چی... ‫- چیه؟
‫لعنتی، اون‌ها کی‌ان؟
‫نه، چیزی نیست، چیزی نیست.
‫چیزی نیست، چیزی نیست.
‫حالت خوب میشه. خدای من.
‫نه، درست میشه.
‫در... درست میشه.
‫چون هر اتفاقی بیفته، ‫سر جفت‌مون میاد، خیلی‌خب.
‫- تنهات نمی‌ذارم. ‫- باشه.
‫تنهات نمی‌‌ذارم، باشه؟ ‫اوضاع درست میشه.
‫درست میشه.
‫آقا، لطفا...
‫خانم، گروهبان دیویس کارتر هستم ‫از نیروی دریایی آمریکا.
‫- شما درخواست خروج داده بودید؟ ‫- بله.
‫آره، آره. آره، ایشونه.
‫این مهره‌ی ماست. ‫این سوژه‌ی ماست.
‫خدای من، چیزی نیست.
‫اومدن. اومدن.
‫تو رو از اینجا می‌بریم، باشه؟
‫به نظرت حالش خوب میشه، ‫ساشا رو میگم؟
‫- نمی‌دونم. ‫- خب، میشه بهم بگی
‫حالش خوب میشه؟
‫نمی‌خوام بهت دروغ بگم.
‫خب، نمی‌دونم زنده می‌مونه یا نه.
‫اصلا نمی‌دونیم اونو کجا می‌برن.
‫می‌دونم تو حالت خوب میشه.
‫هر چی که بشه...
‫این حرف رو شش ماه پیش نمی‌گفتم.
‫چیزهای زیادی هست ‫که شش ماه پیش انجام نمی‌دادم.
‫مثل آدم کشتن.
‫من قاتلم.
‫تا آخر عمرم، من یه نفر رو کشتم.
‫زمان کمک می‌کنه.
‫وقتی یه کار وحشتناک انجام میدی،
‫زمان باعث نمیشه ناپدید بشه، ‫ولی... کمک می‌کنه.
‫منظورت چیه؟
‫و... وقتی بچه بودم ‫بابام بهترین دوستم بود.
‫می‌دونی، اون... همه‌اش خونه بود.
‫کار ساختمونی انجام می‌داد و مصدوم شد
‫واسه همین همیشه با هم بودیم ‫و اون...
‫منو می‌برد شکار و ماهی‌گیری
‫و یه جورایی رفیق شده بودیم،
‫- می‌دونی؟ ‫- اوهوم.
‫ولی نوشیدنی می‌خورد، ‫و زیاد هم می‌خورد
‫و از مدرسه می‌اومدم خونه
‫و از صبح مشغول خوردن بود.
‫و می‌دونی، تو حال خودش نبود و...
‫و یه روز کلاس چهارم بودم ‫اومدم خونه و... و....
‫یه چیزی...
‫شده بود و اون مدام...
‫بالا می‌آورد. ‫یه‌سره استفراغ می‌کرد.
‫خب، اونو سوار وانتش کردم ‫و خواستم ببرمش بیمارستان.
‫پیش خودم فکر کردم می‌تونم.
‫می‌دونی، فکر کردم... ‫فکر کردم می‌تونم...
‫ببرمش، اما من...
‫از چراغ قرمز رد شدم ‫و به یه اتوبوس زدم،
‫یا... اتوبوس به ما زد.
‫به اون زد. چیزه...
‫توایلا، تقصیر تو نبود.
‫مهم نیست تقصیر کی بود، خب...
‫اینکه تقصیر تو نبود مهمه.
‫از اون‌جا زندگیم سیاه شد.
‫می‌دونی، مامانم و...
‫همه‌چیز خراب شد، ‫باید میزد بیرون.
‫و چیکار کردی؟
‫- یادت میاد سقط کردم؟ ‫- اوهوم.
‫الکی بود.
‫من اصلا حامله نبودم. من...
‫من نمی‌تونم حامله بشم.
‫تو پونزده سالگی ‫یه سقط جنین ناشیانه داشتم.
‫گفتن که هیچ‌وقت نمی‌تونم بچه‌دار بشم.
‫نمی‌تونستم به تام بگم، می‌دونی؟
‫تام باهام ازدواج نمی‌کرد ‫اگه باردار نمی‌شدم، پس من...
‫و اینطوری توی اون خراب‌شده ‫با مامانم گیر میفتادم
‫و اون عوضی‌ها می‌اومدن سراغ بابام.
‫و از من متنفر بودن، می‌دونی؟
‫به جز اون‌هایی که یه‌کم ‫زیادی از من خوششون می‌اومد.
‫پس دروغ گفتم.
‫به تام و به...
‫به خودم و به همه، ‫من زیاد دروغ گفتم..
‫و نمی‌خوام دیگه دروغ بگم.
‫اصلا نمی‌دونم چرا این حرف‌ها ‫رو به تو میزنم، ببخشید. من...
‫من... ‫دیگه اصلا مهم نیست.
‫مهمه.
‫توایلا.
‫تو مهمی.
‫فکر می‌کنی آندری شنیده باشه؟
‫عزیزم.
‫می‌دونید، فکر می‌کردم امشب کارم تمومه.
‫در عوض، تونستم از نزدیک ‫سفارت آمریکا رو ببینم.
‫- باید می‌کشتمت. ‫- خب، چرا نکشتی؟
‫چون من عقل دارم.
‫و دل. ‫و با هم در جنگ هستن.
‫- یه نخ سیگار میدی؟ ‫- نه.
‫نامزدت مُرد؟
‫آمریکایی‌ها دیر به دادش رسیدن.
‫می‌تونستیم تو رو بکشیم، می‌دونی.
‫گذاشتیم زنده بمونی، ‫تا ازت استفاده کنیم.
‫- همم. ‫- ازت آتو داریم.
‫آتو؟
‫چی دارید؟
‫اگه قراره مذاکره کنیم، ‫باید بذارید سیگار بکشم.
‫نوارهات.
‫نوارهات دست ماست.
‫بطری‌های شامپو توی کلبه. ‫همه‌شون رو برداشتیم.
‫- مگه نه؟ ‫- اوهوم.
‫آره.
‫تو اون زن‌ها به قتل رسوندی، به خاطر چی؟
‫تا بتونی روس‌ها رو بازی بدی؟
‫خب... اگه اون نوارها دست آدم‌هایی برسه
‫که سعی داری ازشون اخاذی کنی چی؟
‫فکر نکنم چندان خوب باشه.
‫نه، خیلی بد میشه.
‫باشه، چی می‌خواید؟
‫چطور می‌خواید از این آتو استفاده کنید؟
‫هر طوری که بخوایم.
‫واسه ما کار می‌کنی. ‫واسمون اطلاعات جمع می‌کنی.
‫- ما جواب می‌خوایم. ‫- آره.
‫شما اومدید مسکو تا به جواب برسید؟
‫تو مسکو جوابی وجود نداره.
‫کریس گرنت، تام هزبک.
‫کی اون‌ها رو کشته؟
‫کریس گرنت کیه؟ تام هزبک کیه؟
‫اون‌ها رو می‌شناسه... ‫خودتم می‌دونی اون‌ها رو می‌شناسی
‫شوهرهای ما.
‫وقتی تو رو با دِین دیدم
‫اون شب رو یادت میاد، آره، ‫تو می‌دونستی
‫دو تا مامور سیا کشته شدن.
‫یکی‌شون واسه تو کار می‌کرد.
‫پس شوهرهای شما بودن.
‫آره، حالا فهمیدم.
‫یه سوال، کی بهتون گفت
‫یکی‌شون واسه کاگ‌ب کار می‌کرده؟
‫ویرا.
‫گفت که شوهر من ‫برای شوروی کار می‌کرده.
‫و ویرا، می‌دونست شما ‫زن کدوم یکی هستید؟
‫ویرا از اون دست آدم‌هایی نیست ‫که آمریکایی‌ها اون رو خوش‌مشرب می‌دونن.
‫تشخیص دو تا جوون آمریکایی دشواره.
‫موی بلند، ابروی کلفت.
‫ولی آره، آره، آره.
‫یه مامور آمریکایی واسه ما کار می‌کرد.
‫و آره، بهتون میگم کیه.
‫ولی اول، یه نخ سیگار می‌خوام.
‫لعنتی.
‫سیگار مزخرف آمریکایی نمی‌خوام، نه.
‫از سیگارهای خودم بده.
‫نه.
‫داشتی می‌گفتی...
‫آره، یه مامور آمریکایی واسه ما کار می‌کرد.
‫جوون بود.
‫خوشتیپ، باهوش، آرمان‌گرا.
‫یه دانشگاه رده بالا رفته بود.
‫از اون دانشگاه‌هایی ‫که اسمشون چیه... آیوی لیگ.
‫شوهر توئه؟
‫همم.
‫شوهر تو بود؟
‫دیشب یه زن جوان تیر خورد.
‫میشه بگید کدوم اتاقه؟
‫[تونل‌های سفارت - یک هفته پیش]
‫مراقب باش. مسلحه.
‫تا کنسرت صبر می‌کنیم، درسته؟
‫وقتی که ساختمون خالی شد؟
‫آره.
‫می‌تونی در گاو صندوق رو باز کنی؟
‫آره، یه راهی بلدم.
‫یک‌شنبه شب آینده منفجرش کن.
‫- کریس؟ ‫- سلام مانیا.
‫غیر ممکنه.
‫سلام دِین.
‫حالت چطوره؟
‫شوهر تو واسه ما کار می‌کنه،
‫فکر می‌کنی آدم بدیه؟
‫در مورد شوهر من حرف نزن.
‫فکر می‌کنی من آدم بدی‌ام ‫و تو آدم خوبی هستی؟
‫تو فکر می‌کنی چون آمریکایی هستی ‫آدم خوبی هستی.
‫و من و کاگ‌ب، آدم می‌کشیم.
‫آره، شما آدم می‌کشید.
‫و سازمان سیا هیچ‌وقت ‫زن‌های بی‌گناه رو نمی‌کشه؟
‫گلینا شوچنکو، خواهر نامزدت،
‫می‌دونی کی اونو کشت؟
‫تو. یا یه نفر مثل تو.
‫نه، من کاری نکردم.
‫کار ما نبود. ‫آمریکایی‌ها اونو کشتن.
‫گلینا شوچنکو؟
‫اون مامور کاگ‌ب بود.
‫مامور کاگ‌ب بود ‫و آمریکایی‌ها اونو کشتن
‫و جوری صحنه‌سازی کردن ‫که انگار کار ما بوده.
‫هیچ‌کس دلیلش رو نمی‌دونست.
‫ولی الان می‌دونم.
‫تا برادرش بیاد واسه شما کار کنه.
‫بی، بوی دود حس نمی‌کنی؟
‫حس می‌کنی؟
‫لعنتی. لعنتی، بی. ‫همه‌جا رو دود گرفته.
‫باید بریم، همین الان.
‫[منطقه ممنوعه، ورود فقط با اجازه]
‫لطفا آرامش خودتون رو حفظ کنید.
‫از ساختمان خارج بشید.
‫حرکت کنید. حرکت کنید.
‫نگران گربه‌ات نباش. مطمئنم حالش خوبه.
‫رفت آپارتمان توایلا.
‫توی اون طبقه چیه؟ ‫انباره، درسته؟
‫نه، فقط انبار نیست.
‫خدای من.
‫بی! خدا رو شکر.
‫خدا رو شکر. آره.
‫پرونده‌ها رو بردارید!
‫همه‌چیز رو بردارید.
‫صبر کن. چی... نه... ‫یه لحظه صبر کنید.
‫توایلا. توایلا، اون‌ها کاگ‌ب هستن!
‫بذارید بسوزه.
‫نادیا.
‫دیگه نباید این‌طوری همدیگه رو ببینیم.
‫آقایون.
‫به سازمان سیا خوش آمدید.
www.Doostihaa.com