‫[آنچه گذشت...]
‫از اول شروع کن.
‫هیچی نمی‌تونست ما رو ‫برای چیزی که در انتظارمون بود آماده کنه.
‫قدرت‌های فلینت هم باید از همون‌جا اومده باشه.
‫من آقای «برن» هستم.
‫شهردار موریس یادش رفته ‫کی این شهر رو می‌چرخونه.
‫چهارتا کهنه‌سرباز از اردوگاه اسرا.
‫همه‌شون دکتر آلتیا فابر رو دیدن.
‫خب، پس منتظر چی هستیم؟
‫یه خبرنگار اینجاست که می‌خواد با شما صحبت کنه.
‫این منشی‌م آگدن‌ـه.
‫شما واقعاً روح‌تونم خبر نداشت که
‫بیمارهاتون قدرت‌های ماورایی دارن؟
‫یعنی می‌گی دروغگوئه؟
‫متأسفم. نمی‌تونم کمکتون کنم.
‫فابر دنبال راه درمان بوده،
‫ولی الان فقط داره می‌کُشَتِش.
‫بذار قبل از اینکه چاپش کنی به «کت» بگم.
‫یه روز بهت وقت می‌دم.
‫چی برامون مونده؟ ‫چی می‌شه اگه بریم یه جایی که هیچ‌کس ما رو نشناسه؟
‫اگه اون خبرنگاره خبر رو منتشر کنه، میان سراغمون.
‫دکتر فابر، شما واقعاً می‌تونید بهشون کمک کنین؟
‫تو می‌دونی «عنکبوت» کیه، مگه نه؟
‫بن رایلی.
‫[جنت]
‫یعنی چی؟
‫آقای رایلی.
‫من نیومدم دردسر درست کنم.
‫فقط یه دقیقه بهم وقت بدین، اگه می‌شه.
‫واقعاً...
‫واقعاً نیازی به اون نیست.
‫من از زمان جنگ تا حالا اسلحه دستم نگرفتم.
‫جنگ داخلی؟
‫منو یادتون نمیاد؟
‫از دیروز؟
‫نه. اون‌موقع تو فرانسه.
‫شما جون منو نجات دادین.
‫در مورد چی حرف می‌زنی؟
‫آروم، پیرمرد.
‫بهم می‌گفتن «کک‌مکی»
‫چون بهم می‌خورد خیلی کم‌سن‌وسال باشم.
‫آره، فکر می‌کردن ۱۵ سالمه و دروغ گفتم تا بیام تو جنگ.
‫به گمونم من یکی از اون خوش‌شانس‌ها بودم.
‫هنوز نفس می‌کشم، ولی جهش‌ام
‫داره به سرعت برق و باد پیرم می‌کنه
‫و هر چی می‌گذره هم بدتر می‌شه.
‫دکتر فابر آخرین شانس من برای زنده موندنه.
‫اون زن خوبیه.
‫داره سعی می‌کنه یه کار خیر انجام بده.
‫نوشیدنی می‌خوری؟
‫واقعاً چند سالته؟
‫آپریل می‌شم ۳۶ ساله.
‫البته اگه تا اون‌موقع زنده بمونم.
‫من تنها کسی نیستم که داره عذاب می‌کشه.
‫برای همین اومدم اینجا.
‫اگه دنبال پرونده‌ها می‌گردی، دست من نیستن.
‫پرونده‌ها مهم نیستن.
‫یعنی نه خیلی. ‫اونا فقط یه لیست بلندبالا از شکست‌ها هستن.
‫بن‌بست‌ها و امیدهای بربادرفته.
‫مسئله دوست خبرنگارته.
‫اگه اون خبر رو چاپ کنه،
‫تحقیقات فابر تموم می‌شه.
‫کار منم تموم می‌شه.
‫متأسفم.
‫ولی دیگه خیلی دیره.
‫رابی حتی اگه ازش بخوام هم دست‌بردار نیست.
‫حتی نمی‌خوای تلاشتو بکنی؟
‫نه.
‫چرا؟
‫آخه نمی‌خوای ببینی همرزم‌هات درمان می‌شن؟
‫خودت می‌خوای درمان بشی؟
‫الان منظورت چیه؟
‫یعنی می‌دونم...
‫تو واقعاً کی و چی هستی.
‫اون روزی که تو و جوخه‌تون ما رو نجات دادین، ‫تا اون بخش تعقیبت کردم.
‫همون روز که اون جونوره...
‫گازت گرفت.
‫اگه اسمت رو عوض نکرده بودی،
‫سال‌ها پیش می‌اومدم درِ خونه‌ت.
‫زوال عقل زودرس گرفتی، آره؟
‫کوتاه بیا.
‫من می‌تونم از خیلی چیزها بگذرم، ‫ولی حقم بیشتر از ایناست.
‫عملاً انگار داری حکم اعدامم رو می‌دی.
‫حداقل اون‌قدری مرد باش که صادق باشی.
‫حقیقتش؛ این بخشی از وجودمه ‫که می‌گم ای‌کاش هیچ‌وقت وجود نداشت.
‫و از فردا،
‫دیگه تموم می‌شه.
‫دارم از این شهر می‌رم. از نو شروع می‌کنم.
‫با هویت بن رایلی.
‫متأسفم، کک‌مکی...
‫کاش می‌تونستم همین فرصت رو به تو هم بدم.
‫عه، همین؟
‫یعنی نمی‌تونم نظرت رو عوض کنم؟
‫خیلی وقته که منتظر این روزم.
‫کاش مجبور نبودیم این‌جوری پیش بریم.
‫چی‌کار...
‫بفرما.
‫آروم باشید، آقای رایلی.
‫نفس عمیق بکشید.
‫سکوباربیتال زیادی لازم بود تا بیهوش بمونید.
‫مطمئنم الان حالتون خیلی بده.
‫اینجا کجاست؟
‫آزمایشگاه خصوصی من.
‫اینا چیه؟ چرا من...
‫همه‌چی مرتبه، آقای رایلی.
‫فقط باید یه‌سری آزمایشات اولیه روتون انجام بدم.
‫بررسی ساختار خون‌تون،
‫پروتئین‌هاتون، و مواد ژنتیکی‌تون.
‫دستبندم رو باز کن.
‫باور کنید، اگه آروم باشید
‫و بذارید کارمو بکنم، همه‌چی خیلی راحت‌تر پیش می‌ره.
‫کار؟
‫آقای رایلی، شما دزدکی وارد دفترم شدین
‫و مهم‌ترین پرونده‌های منو دزدیدین.
‫پرونده‌ها رو خوندین؟
‫- آره. ‫- پس می‌دونین من کی هستم
‫و دارم چی‌کار می‌کنم.
‫و منم می‌دونم شما کی هستین، آقای عنکبوت.
‫پس بیاید با هم بازی نکنیم.
‫کلی کار دارم و وقت زیادی هم برای انجامشون ندارم.
‫مفهومه؟
‫بذار برم تا نکُشمت.
‫نه. به‌خاطر همین تهدیدهاست که ‫باید دست‌وپاتون بسته باشه.
‫این تهدید نیست، یه قوله.
‫خیلی قانع‌کننده بیانش کردین.
‫ولی ما می‌دونیم شما واقعاً چه‌جور آدمی هستین.
‫شما زدین به دل خطر
‫تا یه اردوگاه از سربازهای شکنجه‌شده رو آزاد کنین.
‫جون آگدن رو نجات دادین.
‫- بله. ‫- و بعد برگشتین خونه
‫و تصمیم گرفتین جون آدم‌های خیلی بیشتری رو نجات بدین.
‫شما آدمکش نیستید. ‫شما یه قهرمانید.
‫عمراً بتونید اونا رو پاره کنید.
‫اون‌قدر بهتون دارو تزریق کردیم که ‫کینگ کونگ رو هم از پا درمیاره.
‫حالا فقط می‌خوام یه‌کم ازتون خون بگیرم.
‫حتی یه بچه هم می‌تونه اینو تحمل کنه.
‫آگدن، کیت‌های خون‌گیری رو آماده کن.
‫این کارها هیچ فایده‌ای براتون نداره.
‫من قبلاً این روزها رو دیدم.
‫جونز! جونز!
‫آزاد، سرباز.
‫بشین. بشین.
‫خوبی؟
‫شنیدم خیلی درد داشتی.
‫چیزی نیست... ‫که نتونم... تحمل کنم، قربان.
‫خوشحالم اینو می‌شنوم.
‫مهم‌ترین چیز اینه که راحت باشی.
‫خبر خوب اینه که بهترین تیم پزشکی تو کل دنیا رو ‫در اختیار داری
‫که صد درصد تمرکزشون روی توئه.
‫از این بهتر نمی‌شه، نه؟
‫خیر، قربان.
‫براش یه نوشابه بیارین.
‫یا شکلات. هر چی که لازم داره، خب؟
‫- چشم، قربان. ‫- چه...
‫چه اتفاقی داره... ‫برام می‌افته... قربان؟
‫فکر کنم همه‌مون همین سؤال رو داریم.
‫ولی ته و توی قضیه رو درمیاریم، نگران نباش.
‫بدنم رو شکافتن،
‫تیکه‌تیکه‌م کردن،
‫و دوباره به هم وصلم کردن.
‫ولی هیچی نفهمیدن.
‫من از تمام جزئیات آزمایشات ارتش خبر دارم.
‫یافته‌هاشون رو به‌طور جامع بررسی کردم.
‫ولی اون مال خیلی وقت پیشه.
‫علم پیشرفت چشمگیری کرده.
‫پس تو هم یکی از اونایی.
‫حق نداری...
‫منو با اونا یکی کنی.
‫اون دانشمندها فقط به جنگ اهمیت می‌دادن.
‫اونا یه نگاه به شماها انداختن،
‫و درست مثل آلمانی‌ها شدن.
‫می‌خواستن از شما به‌عنوان سلاح استفاده کنن.
‫ولی من قصد دارم برعکس این کار رو بکنم.
‫پس...
‫مربوط به یه موضوع شخصیه.
‫آره.
‫یکی رو از دست دادی.
‫پسرم رو.
‫شما تا حالا کسی رو از دست دادید، آقای رایلی؟
‫کسی که اون‌قدر بهتون نزدیک بوده که ‫حس کردید بخشی از وجودتون هم باهاش رفته؟
‫بله.
‫خب، اگه می‌تونستید براش یه کاری کنید چی؟
‫اگه می‌دونستید دارید از دستش می‌دید،
‫ولی قدرتِ تغییر دادنِ وضعیت،
‫قدرتِ نجات دادنش، در دستان شماست...
‫انجامش نمی‌دادید؟
‫همۀ سعی‌تون رو نمی‌کردید؟
‫شما نمی‌تونید عزیزتون رو برگردونید آقای رایلی، ‫ولی من می‌تونم.
‫توقع زیادیه؟
‫یه شانس دوباره
‫برای پسرم؟
‫حالا فهمیدین.
‫هیچ کاری نیست که
‫برای زنده نگه داشتنش انجام ندم.
‫من و دوست شما در این زمینه تفاهم داریم.
‫- دوستم؟ ‫- همون زنی...
‫که بهم گفت چطور پیداتون کنم.
‫اونم یکی رو داره که حاضره ‫برای نجاتش هر کاری بکنه.
‫- کت. ‫- زن خیلی زیبا...
‫و مصممی‌ـه.
‫من...
‫می‌ترسم.
‫حالش خوبه؟
‫آقای رایلی.
‫- آقای رایلی. ‫- به‌خاطر از دست دادن خون‌ـه.
‫تا وقتی آزمایش‌ها رو انجام می‌دیم ‫وقت داره استراحت کنه و جون بگیره.
‫چیزی فهمیدی؟
‫پلاکت‌ها، گلبول‌های قرمز، هموگلوبین...
‫خون‌ش کاملاً، مطلقاً، و به شکل دیوونه‌کننده‌ای عادیه.
‫ببین، ما می‌دونیم اون متفاوته.
‫جواب سؤالاتمون یه جایی تو بدنشه.
‫فقط باید پیداش کنیم.
‫عه، خوبه.
‫بیدار شدی.
‫حالت چطوره؟
‫شرمنده‌ام...
‫که این‌طوری شد.
‫واقعاً می‌گم.
‫تو هیچ راه دیگه‌ای برام نذاشتی.
‫بیا این رو بخور.
‫باید تشنه باشی.
‫نه، آبه.
‫قسم می‌خورم.
‫وای.
‫پس تشنه‌ت بود.
‫خب...
‫می‌خواستی همین‌جوری ول کنی و از شهر بری.
‫حتی بعد از اینکه بهت گفتم این شانس هست که...
‫بتونی من
‫و بقیه رو نجات بدی.
‫عنکبوت هیچ‌وقت یه قهرمان نبود.
‫من فقط برای هیجانش این کار رو می‌کردم.
‫خب...
‫شاید اون‌موقع نبودی.
‫ولی هنوزم وقت داری که به یه قهرمان تبدیل بشی.
‫من عمراً از اینجا زنده بیرون برم.
‫چی می‌گی؟
‫مادرت دیوونه‌ست.
‫نه. نه.
‫این‌طور نیست.
‫اون... فقط داره سعی می‌کنه منو نجات بده.
‫نه، اون یه روانیه.
‫متأسفم که اینو می‌گم،
‫ولی نمونه‌های خون‌تون کافی نبود.
‫مجبورم از اندام‌هاتون مواد ژنتیکی استخراج کنم.
‫بس کن! اگه به جواب سؤالاتت نرسیدی
‫به‌خاطر اینه که جوابی وجود نداره!
‫من هیچ‌وقت دست نمی‌کشم.
‫اگه همۀ راه‌ها رو امتحان نکنم، چه‌جور مادری‌ام؟
‫همیشه یه جوابی هست، آقای رایلی.
‫اون چیه؟
‫اون دیگه چیه؟
‫کمکم کن، آگدن.
‫علم یعنی کشف حقایقی که قابل مشاهده‌ان.
‫خب، طرحی که آلمانی‌ها اجرا کردن
‫ساختار ژنتیکی سوژه‌هاشون رو تغییر داد.
‫که منجر به خوردگی،
‫پوسیدگی، و ناپایداری شد.
‫بنا به دلایلی، شما تنها سوژه‌ای بودید ‫که بدون تحلیل بافت و سلول‌ها، قدرت به دست آوردید.
‫منو کجا می‌برید؟
‫داره سعی می‌کنه یه چیزی بگه.
‫من «راویولی» دوست دارم. ‫(نوعی پاستا)
‫براتون راویولی می‌گیریم.
‫هر چقدر که راویولی بخواید.
‫من معتقدم هر فرآیندی که باعث شده این جهش
‫در بدن شما تثبیت بشه،
‫می‌تونه برای درمان کامل بقیۀ جهش‌ها هم شبیه‌سازی بشه.
‫حالا قراره حسابی استراحت کنید، آقای رایلی.
‫ماسک رو بده، آگدن.
‫فقط نفس بکشید.
‫نفس عمیق بکشید.
‫آفرین.
‫ده،
‫نُه،
‫هشت،
‫هفت،
‫شش...
‫بدنش رو بشکاف.
‫بذار ببینیم تو دل و روده‌ش چی پیدا می‌شه.
‫روبی؟
‫آره، احمق جون.
‫منتظر کس دیگه‌ای بودی؟
‫خیلی دلم برات تنگ شده بود.
‫وای، روبی.
‫روبی، روبی، روبی.
‫هی، رایلی. فکر کردی می‌تونی از دست من خلاص شی؟
‫تو بدون من هیچی نیستی.
‫کثافت عوضی. برام پاپوش دوختی.
‫خیلی بزدلی، رایلی.
‫بخت با آدمای جیگردار، یاره.
‫هر چی بهت هشدار دادم گوش نکردی.
‫حالا توی آتیش می‌سوزی.
‫[رایلی، کبد]
‫خدای من.
‫[آگدن، کبد]
‫وقتش رسیده.
‫آماده‌ای؟
‫آره.
‫چیه؟ چی شده؟
‫مطمئنی که جواب می‌ده؟
‫- شاید... ‫- تا حالا هیچ‌وقت...
‫انقدر مطمئن نبودم. خب؟
‫باشه.
‫آماده‌ام.
‫- دیگه تموم شد. ‫- آه.
‫اوه.
‫اوه!
‫وای.
‫موفق شدی.
‫- واقعاً موفق شدی. ‫- اوهوم.
‫باورم نمی‌شه.
‫اوه...
‫کک‌مکی کوچولوی من.
‫اوه. خب...
‫رابرتسون تا الان دیگه خبرش رو چاپ کرده،
‫پس باید اینجا رو تخلیه کنیم و بزنیم به چاک.
‫چی؟
‫اول باید پادزهر رو بدیم به رایلی.
‫نمی‌تونیم این کار رو بکنیم، آگی.
‫آدمربایی کردیم.
‫برخلاف میلش روش عمل جراحی انجام دادیم.
‫بهترین کار برای ما، تنها امیدمون
‫اینه که هویت‌مون رو تغییر بدیم.
‫غیبمون بزنه و کسی نَمونه که چیزی دربارۀ ما بدونه.
‫منظورت چیه؟
‫نه.
‫اونا جفتمون رو میندازن زندان.
‫من ۱۵ سال از عمرم رو صرف این نکردم...
‫که زندگی‌ت رو بهت برگردونم...
‫و بعد ببینم داری گوشۀ زندان می‌پوسی.
‫متأسفم، آگدن.
‫از اولش هم بهای جون تو، ‫جون اون بود.
‫خودم انجامش می‌دم.
‫- آگدن... ‫- بعد از این‌همه مکافاتی که ما دو نفر کشیدیم
‫باید باهاش چشم‌تو‌چشم بشم، ‫مثل دوتا سرباز.
‫باشه.
‫حس یه پسر‌بچه توی صبح کریسمس رو دارم.
‫اگه این دکتره بتونه ‫اسم تک‌تک آدمای جهش‌یافتۀ اون اردوگاه رو بهمون بده،
‫ارتشی می‌سازیم که هیچ‌کس نمی‌تونه جلوشو بگیره.
‫حتی اون عنکبوت لعنتی.
‫بابت عذابی که به تو دادن...
‫پشیمون می‌شن.
‫آه...
‫نزن.
‫آگدن؟
‫حق با تو بود.
‫اون منو فرستاد تا بکُشمت.
‫ولی تو جون منو نجات دادی.
‫حداقل کاری که می‌تونم بکنم اینه ‫که سعی کنم جون تو رو نجات بدم.
‫فقط بهم قول بده بهش آسیبی نمی‌رسونی.
‫اون کسی که اسلحه دستشه من نیستم.
‫اون کسی که قدرت‌های عنکبوتی داره من نیستم.
‫من فقط می‌خوام برم خونه.
‫بیا ببرمت خونه.
‫این درها هِی دارن بزرگ و بزرگ‌تر می‌شن.
‫به‌به!
‫آقا رو ببین!
‫فوق‌العاده‌ست. واقعاً فوق‌العاده‌ست.
‫برگشتی!
‫برنامه‌ت چیه؟
‫جانم؟
‫خب، حالا که زندگی‌ت رو پس گرفتی،
‫می‌خوای باهاش چی‌کار کنی، کک‌مکی؟
‫نمی‌دونم.
‫آممم... من...
‫اون‌قدر برای مُردن آماده بودم که
‫خیلی به اینکه چطور زندگی کنم فکر نکردم.
‫حالت خوبه؟
‫امروز چه روزیه؟
‫- جانم؟ ‫- روز، روز!
‫امروز چه روزیه؟
‫دوشنبه. دوشنبه بعدازظهر.
‫گندش بزنن.
‫رابی دنبال جایزۀ پولیتزرشه.
‫آدرس آزمایشگاه رو چاپ کرده.
‫الاناست که برسن اینجا.
‫فکر می‌کنی چند نفر باشن؟
‫دقیق نمی‌شه گفت.
‫ده‌ها نفر از ما توی اون اردوگاه بودن.
‫فکر کنم خیلی‌هاشون تونستن برگردن نیویورک.
‫این سال‌ها هر کسی به مشکلی خورده باشه،
‫بالأخره آخرش اومده پیش دکتر فابر.
‫[آزمایشگاه]
‫خوبی؟
‫از ظاهرم معلوم نیست؟ خوبم دیگه.
‫اوه.
‫قرمز آلبالویی. رنگ موردعلاقه‌م.
‫برو بالا و از اونجا در رد شو.
‫تو نمیای؟
‫تنها نمی‌ذارمش.
‫تو حریف اونا نمی‌شی.
‫احتمالاً حق با تو باشه.
‫ولی اون مادرمه.
‫[پادزهر]
‫پاشو ببینم.
‫چیه، دکتر؟
‫انگار از دیدن ما خیلی ذوق نکردی.
‫ببخشید، فقط غافلگیر شدم.
‫چون آزمایشگاه مخفی‌ت
‫دیگه مخفی نیست؟
‫[آزمایشگاه مخفی هیولاها]
‫پس ما هیولاییم،
‫آره؟
‫عجب تشکیلاتی
‫این پایین راه انداختی.
‫فقط یه دیگ جوشان و دوتا جادوگر کم داره.
‫توی اون مقاله نوشته ‫تو این بلا رو سر ما آوردی.
‫نه، اصلاً. اتفاقاً برعکس.
‫- دروغگو، دروغگو! ‫- خیلی‌خب.
‫آروم باشید، دوستان.
‫حالا با هم یه گپی می‌زنیم. ‫[پادزهر]
‫مثل آدم‌های متشخص.
‫- مگه نه، دکتر؟ ‫- معلومه.
‫از آشنایی‌تون خیلی خوشوقتم، دکتر.
‫- می‌دونی من کی‌ام؟ ‫- بله.
‫خوبه. حالا به بچه‌ها بگو که کارِت...
‫- هیولا ساختن نیست. ‫- نه.
‫نه. تنها کاری که من همیشه سعی کردم بکنم ‫کمک به شماها بوده.
‫- به تک‌تک‌تون. ‫- ببینم، آگیِ پیر چطوره، هان؟
‫بالأخره گور به گور شد یا نه؟
‫متأسفانه بله.
‫خب، این دوست‌های من می‌گن که تو...
‫بیماری‌های مختلفشون رو درمان کردی.
‫کنجکاوم بدونم ‫که بازم افرادی مثل اینا هست یا نه.
‫بله.
‫همین الان می‌تونم ببرمتون پیششون.
‫عه، اونا اینجان؟ چه بهتر.
‫بیفت جلو، عزیزم.
‫خدای من.
‫اینا دیگه چیه؟
‫- همه‌شون مُردن؟ ‫- من تمام تلاشم رو کردم،
‫ولی قبل از اینکه راهی برای نجاتشون پیدا کنم،
‫در برابر جهش‌هاشون تسلیم شدن.
‫بعد انداختی‌شون توی شیشه؟ ‫مثل یه مشت عجیب‌الخلقه؟
‫- نه، اون... ‫- این جانی‌ـه.
‫«جانی فورته».
‫[رایلی، کبد]
‫تو هیچ‌وقت به ما اهمیت ندادی.
‫اصلاً این‌طور نیست.
‫می‌دونی این‌جوری زندگی کردن ‫چه حسی داره؟
‫- لطفاً یه لحظه... ‫- اینکه بدنمون همزمان
‫هم قوی‌تر باشه و هم ضعیف‌تر؟
‫- و دنیا بهمون بگه هیولا. ‫- خواهش می‌کنم گوش بدید.
‫من بالأخره راهش رو پیدا کردم.
‫بهتون قول می‌دم می‌تونم به همه‌تون کمک کنم، ‫فقط باید بهم اجازه بدید.
‫کمکمون کنی؟
‫منظورت همون‌جوریه که به اونا کمک کردی؟
‫این مردها همرزم‌های ما بودن.
‫برادرهای ما بودن.
‫ما دوشادوش این مردها جنگیدیم.
‫کنار این مردها زجر کشیدیم.
‫صبر کن ببینم...
‫من تو رو می‌شناسم.
‫با هم توی یه سلول بودیم.
‫من نگهبان رو گرفتم،
‫تو چاقو رو فرو کردی.
‫کسی به من شلیک نمی‌کنه، کثافتِ عوضی.
‫دِرک، بس کن! چی‌کار می‌کنی؟
‫ولم کن.
‫اینجا چیز به‌دردبخوری برامون نیست.
‫بیاید بریم.
‫باید یاد بگیری یه‌کم خودت رو کنترل کنی، پسرجان.
‫- هی. ‫- هوم؟
‫- یه آشغالی لای دندونته. ‫- عه، نه.
‫- مثل احمق‌ها به نظر میام. ‫- آره، شبیه کودن‌ها شدی.
‫یه ساعت با اون جماعت توی ماشین بودم.
‫- حالا گاز نگیری انگشتمو. ‫- فکر می‌کنی دیدن؟
‫آره. همین‌جاست.
‫- آره. ‫- درش آوردی؟
‫می‌دونی، بچه که بودم دوست داشتم ‫دندون‌پزشک بشم.
‫- جدی؟ ‫- آره. تمومه.
‫خدایا! اون دیگه چه کوفتی بود؟
‫[پادزهر]
www.Doostihaa.com