‫حالش بده، مامان.
‫دکترا می‌گن احتمالا دووم نمیاره.
‫خدایا.
‫الان پیشش هستی؟
‫نه، دارن درمانش می‌کنن.
‫اصلا منصفانه نیست.
‫بالاخره بعد از ‫این همه سال بابام رو پیدا کردم.
‫حالا میگن ممکنه بمیره.
‫الهی بگردم!
‫ببین، بگو کدوم بیمارستانی، میام پیشت.
‫تو این هوا؟ نه مامان.
‫ببین، الان نباید تنها باشی.
‫رایان، با کل تیم اینجاست.
‫پس یکیو لازم داری که ‫حواسش به منافعت باشه.
‫منظورت از منافع من چیه؟
‫اون ممکنه بمیره.
‫خب، شاید این آخرین فرصته که ‫مطمئن شیم سرت بی کلاه نمی‌مونه.
‫اتفاقات بدتر هنوز مونده.
‫این ممکنه یه حادثه‌ی نادر باشه ‫که تا نسل بعد تکرار نشه.
‫گزارشاتی از وقوع گردباد ‫در سطح شهر دریافت کردیم،
‫و احتمال وقوع گردبادهای بیشتر وجود داره.
‫کسی نوشابه می‌خواد؟
‫- ممنون. ‫- نوش جان.
‫سلام، دکتر، کی رسیدی؟
‫همین الان.
‫اون مرده که بالای برج مخزن آب ‫گیر افتاده بود رو رسوندیم بیمارستان سنت‌رِیز.
‫- زنده می‌مونه؟ ‫- آره، حالش خوب می‌شه.
‫فقط اون نیست.
‫بابا از پسش برمیاد.
‫امیدوارم، رفیق.
‫البته تو به اندازه‌ی من آدم برق‌گرفته ندیدی.
‫نه، فکر نکنم دیده باشم.
‫ببین، می‌دونم فکر می‌کنی ‫هنوز آماد‌ه‌ی آتش‌نشان شدن نیستم...
‫نه، رفیق، می‌دونم آماده نیستی.
‫اصلا نمی‌دونی اون بیرون داری چیکار می‌کنی.
‫تقصیر تو نیست، رفیق.
‫همین سه روز پیش، ‫فقط یه سیاهی لشکر بودی!
‫شاید، ولی بابا یه چیزی تو وجود من دیده.
‫اون بهم ایمان داره.
‫بهت برنخوره. ولی از وقتی تو وارد ‫زندگیش شدی، یه تصمیم درست نگرفته.
‫من بابت به دنیا اومدنم ‫معذرت‌خواهی نمی‌کنم، رایان.
‫منم مثل تو پسرشم، ‫و ثابت می‌کنم حق با اون بوده.
‫اون یونیفورم رو بپوش...
‫بهتره که بپوشی.
‫درضمن من بازیگر تئاترم، نه سیاهی لشکر.
‫سلام.
‫رایان کجاست؟ ‫سلام، خبری ازش داری؟
‫نه، دکترا هنوز بالا سرش هستن. ‫ما هر کاری تونستیم کردیم، باور کن.
‫هی، هی، هی، هنوز که بابات رو ‫از دست ندادیم، پس غصه نخور.
‫مامان...
‫مامان، این...
‫این بلوـه.
‫بلو بنینگز.
‫سلام خانم، من کارآموز جدیدم.
‫همه‌مون می‌دونیم تو خیلی ‫بیشتر از یه کارآموزی. بیا بغلم.
‫برای تو هم آسون نیست، نه؟
‫نه خانم.
‫خب، میگن طوفان بعدی، ‫بزرگ‌ترین طوفانیه که داره میاد.
‫آره، همه‌جا خبرش هست.
‫خب پس چرا هنوز اینجایید؟
‫ما تعطیل کردیم.
‫کارتون رو ول کردید؟
‫اونم الان که نصف نشویل رو هواست؟
‫چجوری بریم وقتی بابا داره برای زندگیش می‌جنگه؟
‫سامانتا شیفته؟
‫پس خوب آدمی کنار باباته.
‫عروسش داره ازش مراقبت می‌کنه.
‫عروس سابق.
‫شوخی می‌کنی؟
‫صبح برگه طلاق رو بهم داد.
‫خیلی متاسفم.
‫واقعا امیدوار بودم شما دو تا از پسش بربیاین.
‫آره، منم همین‌طور.
‫گوش کن.
‫می‌دونم اوضاع خوبی نداری، ‫ولی یه لحظه فکر کن،
‫اگه بابات جای تو بود، الان چیکار می‌کرد؟
‫می‌رفت سرِ کارش.
‫باشه.
‫خب، واحد ۱۱۳.
‫پاشید جمع کنید.
‫سوار ماشین شید!
‫بیاید بریم.
‫صبر کن رایان، یه کم به سر و وضعت برس.
‫با این قیافه درب و داغون که ‫نمی‌تونی تیم رو رهبری کنی.
‫برو، بدو، برو، بجنب!
‫ممنون، مامان.
‫داریم می‌ریم سمت منطقه تخلیه اجباری.
‫پس بهتره کمربندهاتون رو ببندید، ملت طوفان!
‫دنبال یه چیزی هستیم ‫که قراره شگفت‌زده‌تون کنه.
‫می‌خوای تو بگی، جوآن؟
‫من دارم رانندگی می‌کنم، هنک!
‫طبق داده‌هامون، یه چیزی ‫اون بیرونه، تو تاریکی کمین کرده.
‫بوووم! اون غول رو ببین!
‫یه طوفان مزوسیکلون‌ـه، ‫مثل سفینه فضایی داره میاد پایین!
‫داره فرود میاد! یا خودِ خدا!
‫حتما یه اِف2ـه.
‫یه نگاه به داده‌هات بنداز، نابغه!
‫اف3ـه! آره، ایول!
‫بیشتر مردم اینجا انقدر عاقل ‫هستن که از این وضعیت فرار کنن.
‫شما چی می‌گید، ملت طوفان؟ ‫بریم از نزدیک ببینیم؟
‫میگن باید این کار رو بکنیم، جوآن.
‫منظورم دقیقا همین بود!
‫این دیگه چه بود؟
‫چه باحال! ذرت یخ‌زده!
‫وقتی گردباد اونا رو می‌کشه بالا،
‫ذرت‌ها تو هوا یخ می‌زنن و ‫دوباره به زمین می‌بارن.
‫درسته. ذرت قاتل، عزیزم.
‫طبیعت عالیه، نه؟
‫مراقب اون کاه‌ها باش!
‫911، مورد اضطراری‌تون چیه؟
‫تو مزرعه جاده شماره 10 تصادف بدی شده. ‫کل مسیر تخلیه مسدود شده!
‫این یکی حسابی عصبانی به نظر میاد.
‫- چقدر باهامون فاصله داره؟ ‫- تقریبا 1 کیلومتر اونورترـه.
‫رایان، حالت خوبه؟
‫- آره. ‫- خوبه. چون رهبر تیم تویی، ستوان.
‫درسته.
‫خب، بچه‌ها. واحد 113، ‫بیاید بخاطر کاپیتان انجامش بدیم.
‫- بخاطر کاپیتان ‫- کاپیتان
‫خیلی نزدیکه.
‫باشه! باید مردم رو سریع ‫از ماشین‌هاشون پیاده کنیم!
‫اون‌ها خبر ندارن قراره چی بشه!
‫- هی! اون انبار مال کیه؟ ‫- مال منه!
‫- پناهگاه طوفان داری؟ ‫- آره، تو زیرزمینه!
‫باشه، سریع برو داخل!
‫آقا، باید از ماشینتون بیاید بیرون!
‫آقا، برید تو اون انبار!
‫همین الان برید تو انبار.
‫- داره بزرگ‌تر می‌شه. ‫- از ماشین بیاید بیرون! برید تو اون انبار!
‫برید تو اون انبار!
‫بیاید، بیاید!
‫پناه بگیرید! برید!
‫خب، همگی بخوابید رو زمین ‫و چهاردست و پا برید وسط پناهگاه!
‫خب، همه‌شون رفتن!
‫همه ماشین‌ها تو جاده تخلیه شدن!
‫خیلی‌خب، تا اتفاق دیگه‌ای نیفتاده، دراز بکشید!
‫کمکم کنید! نامزدم کمک لازم داره!
‫خواهش می‌کنم. اون هنوز اون بیرونه!
‫- کجاست؟ ‫- تو کامیونه.
‫ماشین‌مون چرخید و چپ کرد. ‫پشت انبار کنار مخزن‌هاست.
‫این دیگه از کجا اومد؟
‫مهم نیست.
‫باشه، فعلا باید بری اون پایین.
‫اسم نامزدت چیه؟
‫هنک.
‫خیلی‌خب!
‫بیاید بریم دنبال هنک!
‫گفت اون اونجاست! پشت انبار!
‫مراقب باش!
‫بدو! بدو! پناه بگیرید!
‫فکر کنم می‌دونم چه خبره.
‫باد داره ابزارها رو دور خودش می‌چرخونه!
‫دارم می‌بینم، ممنون!
‫خب، چجوری از این ابر پرنده مرگبار فرار کنیم؟
‫- آرایش نظامی لاک‌پشتی! ‫- چی؟
‫این همون کاریه که ‫لشگریان رومی با تیراندازان دشمن می‌کردن.
‫با سپرهاشون از همدیگه محافظت می‌کردن.
‫تو از کجا اینا رو می‌دونی؟
‫بابام داستان‌های ‫تاریخی بی‌محتوا خیلی گوش میده.
‫خیلی‌خب.
‫رو به جلو، حرکت!
‫خوبه، آماده باشید.
‫داره میاد. حالا!
‫همه حالتون خوبه؟
‫- آره. ‫- خوبه.
‫رو به جلو، حرکت! ‫بیاید ادامه بدیم.
‫امیدوارم آخرین موج باشه.
‫فکر کنم کارم تمومه، ملت طوفان.
‫- باعث افتخارم بود. ‫- سلام.
‫تو باید هنک باشی.
‫- آره. ‫- می‌خوایم از اینجا بیاریمت بیرون.
‫پام. گیر کرده زیر صندلی.
‫تیلور، اون طرف رو باز کن!
‫بلو، بیا کمک کن بکشیمش بیرون.
‫رایان، می‌تونی بکشی؟
‫باشه.
‫بچه‌ها، باید بریم! باید بریم!
‫- بکش، بکش، بکش! ‫- باید بریم!
‫- بکش، بکش! ‫- باید بریم!
‫سه، دو، یک، برو!
‫بدوئید!
‫گردباد آتش!
‫با این باید چیکار کنیم؟
‫فعلا هیچ کار خاصی نمیشه کرد.
‫درست میگه.
‫به این میگن یه محتوای عالی.
‫تا می‌تونید نفس بکشید
‫چون طوفان آخر در راهه ‫و به سرعت هم اتفاق میفته.
‫اگر در مناطق آسیب‌دیده هستید،
‫لطفا خبرهای محلی ‫و کانال‌های رسمی را دنبال کنید.
‫- بلایت... ‫- برای افرادی که...
‫نمی‌دونستم اینجایی. رایان کجاست؟
‫دوباره رفت ماموریت.
‫- بهت گفت؟ ‫- آره، بهم گفت.
‫- ببین، اگه می‌دونستم، من... ‫- نه، می‌دونم.
‫باید یه روز بهتر ‫برای ترکوندن بمب انتخاب می‌کردی.
‫اینجا هیچکس چیزی بهم نمیگه.
‫شوهرم حالش خوب میشه؟
‫بردیمش به یه اتاق تو بخش ویژه، ولی...
‫- پس می‌تونم ببینمش؟ ‫- آره، ولی هنوز واکنشی نداره.
‫اکوی قلبش یه مقدار آسیب بافتی نشون میده.
‫یه مقدار یعنی چقدر؟
‫فقط باید آزمایشات ‫بیشتری انجام بدیم تا مطمئن بشیم.
‫متاسفم، ولی باید برم.
‫خب، دان به‌هوش میاد یا نه، سم؟
‫واقعا معلوم نیست، بلایت.
‫اینم نمونه واقعی جمله "کار تمومه". ‫[چنگال توش فرو رفته به معنی کار تمومه‌ست.]
‫گردباد توپ بیسبال هم پرت می‌کنه، نه؟
‫امیدوارم آخرین توپش بوده باشه.
‫بعید می‌دونم. ‫همین الان مرکز گزارش هوا رو فرستاد.
‫به نظر میاد یه دست دیگه از بازی مونده.
‫عالیه.
‫هی، راستی ممنونم.
‫برای چی؟
‫برای نجات جونم.
‫من فقط محکم هُلت دادم،
‫راستش از روزی که دیدمت ‫دلم می‌خواست این کار رو بکنم.
‫می‌دونی، بابا راست می‌گفت.
‫غریزه خوبی داری.
‫ولی تکنیکم افتضاحه، درسته؟
‫تکنیک رو میشه درست کرد.
‫فکر می‌کنی بتونم بهش برسم؟
‫هر چی بشه آخرش، تو پسر باباتی.
‫همه آتش‌های موضعی خاموش شدن،
‫ولی ترکش‌ها ‫شلنگ‌هامون رو شبیه آب‌پاش کردن.
‫باشه، برگردید ایستگاه و تعمیرشون کنید.
‫امیدوارم تا اون موقع اتفاق خاصی نیفته.
‫هی.
‫سلام.
‫صدام رو می‌شنوی؟
‫دکترها می‌گن شاید دیگه به‌هوش نیای، ‫ولی من می‌دونم اشتباه می‌کنن.
‫اونا تو رو مثل من نمی‌شناسن.
‫اگه صدام رو می‌شنوی، ‫می‌تونی دستم رو فشار بدی؟
‫می‌تونی دستم رو فشار بدی؟ زودباش.
‫زودباش، بجنب... فقط دستم رو فشار بده.
‫خدایا، بهت التماس می‌کنم...
‫اگه به اراده توئه، شوهرم رو ازم نگیر.
‫از همون شبی که این مرد ‫وارد زندگیم شد، عاشقش شدم.
‫اون شب رو یادت میاد؟
‫یادت میاد، دانی؟
‫اومده بودی به اون اصطبلی که آتیش گرفته بود.
‫از کامیون پریدی بیرون، ‫لباس آتش‌نشانی تنت بود.
‫و بابام سعی کرد من رو منصرف کنه...
‫ولی دیگه دلم رفته بود.
‫اگه وقتشه بری،
‫می‌خوام بدونی که ازت ممنونم.
‫خیلی خوشحالم که بهترین سال‌های عمرم رو
‫با بهترین مردی که تو عمرم شناختم، گذروندم.
‫دوستت دارم... دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم، عزیزم.
‫به‌هوش اومدی... خدای من.
‫به این راحتی‌ها از دستم خلاص نمیشی.
‫خدایا، شکرت.
‫ممنونم، ممنونم، ممنونم.
‫خب، هوا دوباره داره ‫تاریک میشه، پس باید عجله کنیم.
‫- تیلور، می‌تونی شلنگ‌های جدید بیاری؟ ‫- آره، حتما.
‫بلو، من نشونت میدم با قبلی‌ها چیکار کنی.
‫- باشه. ‫- دوباره چک کن...
‫خب، این شلنگ تغذیه سه و نیم اینچی‌ـه.
‫و برای اینکه از کامیون بیاریش بیرون،
‫من اسمش رو گذاشتم... نگه‌دارنده ساندویچ.
‫مراقب باش. ممکنه سوراخش کنی.
‫لبت رو میگم.
‫خنده‌دار بود.
‫زنم همیشه وقتی استرس دارم، ‫همین رو بهم می‌گه.
‫البته قبلا می‌گفت.
‫همون دکتر اورژانس‌ـه؟
‫همونی که بابا رو درمان کرد.
‫هیچی رو از قلم نمی‌ندازی، نه، بلو؟
‫هنوز عاشقشی.
‫از کجا فهمیدی؟
‫بیشتر آدم‌هایی که می‌شناسم ‫وقتی می‌گن "زنم" اینجوری لبخند نمی‌زنن.
‫آره. خب، فکر کنم دیگه همه چی تموم شده.
‫متاسفم، رفیق.
‫مامانمه.
‫سلام، مامان، حالش چطوره؟
‫به‌هوش اومد.
‫واقعا؟
‫هی، بچه‌ها.
‫کاپیتان به‌هوش اومد!
‫یوهو!
‫گفتم که!
‫گفتن حالش خوب میشه؟
‫خب، الان دارن یه سری آزمایش انجام میدن.
‫به خاطر احیای قلبی شدید تو، ‫چند تا دنده‌اش شکسته.
‫اشتباه من بود.
‫ولی از روی اشتهاش، فکر کنم خوب میشه.
‫می‌تونیم تصویری باهاش صحبت کنیم، بلایت؟
‫آره، تازه داشتن بانداژش رو عوض می‌کردن،
‫ولی بذار اول ببینم ‫سر و وضعش مرتب هست یا نه.
‫خیلی خوشحال میشه باهاتون حرف بزنه.
‫می‌دونی چیه، بهش میگم ‫دوباره باهاتون تماس بگیره، باشه؟ خداحافظ.
‫فکر کنم سر و وضعش مرتب نبود.
‫گریه نکن، دیکسی. دکتر گفت خوب میشم.
‫موضوع فقط این نیست.
‫موضوع پسرمونه، و من از اینه این همه مدت ‫شما رو از هم دور نگه داشتم احساس خیلی بدی دارم.
‫احتمالا ازم متنفری.
‫و خدا می‌دونه که حق داری.
‫من ازت متنفر نیستم.
‫گذشته‌ها گذشته.
‫خدایا، خیلی خوشحالم که این رو می‌شنوم.
‫باید ببینی وقتی حرف تو میاد وسط ‫چشم‌های بلو چجوری برق میزنه.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫واقعا.
‫دیکسی، اینجا چیکار می‌کنی؟
‫اون فقط نگران منه.
‫گل فرستادن هم کافی بود.
‫خب، وقتی بلو زنگ زد و گفت چی شده،
‫می‌دونستم که باید فورا بیام.
‫امیدوارم چک کرده باشن که ‫سلاح باخودت نداشته باشی.
‫ببین، می‌دونم کلی حرف و ماجرا با هم داشتیم.
‫زمان‌های بحرانی بهت یادآوری می‌کنه ‫چه چیزایی و چه افرادی واسه آدم مهم هستن.
‫مثل شوهرم.
‫مثل پدر تنها بچه‌م.
‫می‌دونم، و فکر کنم همین ‫شما رو تقریبا با ما فامیل می‌کنه.
‫خب، از نظر بیمارستان نه، ‫ولی این بخش فقط برای خانواده‌ست،
‫و دوست ندارم ببینم که ‫مامورهای امنیتی مجبور بشن بیرونت کنن.
‫خب، من...
‫فکر کنم بهتره دیگه برم، پس...
‫فقط خوشحالم که حالت خوبه، دان‌دان.
‫ممنون که بهم سر زدی، دیک.
‫بیا واسه دیدار مجدد بیست سال صبر نکنیم.
‫خداحافظ، دیکسی.
‫خب، این کارت زیاد مسیحی پسند نبود.
‫واقعا؟ یه زن مسیحی هم ‫تا یه حدی تحمل داره، دان‌دان.
‫گردباد ای‌اف3 یک ساعت پیش به زمین نشست
‫- طبق گفته مقامات گردبادهای بیشتری در راهه... ‫- ای‌اف3؟
‫تو خبر داشتی؟
‫حتی فکرش هم نکن.
‫دست و صورت‌تون رو بشورید و میز رو بچینید.
‫چی داریم؟
‫راویولی سورپرایزِ معروف بابا. نظرت چیه؟
‫تو این هفته سه بار خوردیم. ‫این کجاش سورپرایزـه؟
‫ساکت. داداشت کجاست؟
‫هنوز تو زمین بازی‌ـه.
‫- تنهاش گذاشتی؟ ‫- داشت گریه می‌کرد.
‫خجالت‌آور بود.
‫چرا گریه می‌کرد؟
‫چون فردا تولدمه و ‫مامان کنارمون نیست.
‫حتی تولد مسخره خودش هم نیست.
‫خیلی دلت براش تنگ شده؟
‫منم همینطور، رفیق.
‫خیلی‌خب، بیا اینجا. بیا بغلم ببینم.
‫باشه؟
‫باشه.
‫- صدای چیه؟ ‫- هشدار گردبادـه.
‫- برو تو حموم و همونجا بمون. ‫- تو کجا میری؟
‫میرم برادرت رو پیدا کنم.
‫اِیبل! اگه صدام رو می‌شنوی داد بزن!
‫بابا، من اینجام!
‫- دستم رو بگیر. ‫- من می‌ترسم!
‫منم می‌ترسم، پسرم، ولی باید بریم.
‫بابا!
‫پام زخمی شد. تو باید بری!
‫- بیا! ‫- بدو!
‫- بابا، بیا! ‫- بدو!
‫بابا!
‫911، مورد اضطراری‌تون چیه؟
‫بابام همین الان رفت زیر یه ماشین!
‫میله‌های بزرگ و تخته‌ها رو بیارید.
‫- باید عجله کنیم. ‫- هی!
‫بیاید اینجا! بابام اینجاست.
‫- هی. اسمت چیه، رفیق؟ ‫- اِیبل.
‫- شما باید کمکش کنید. ‫- باشه.
‫- کجاست؟ ‫- اون پایینه.
‫- راه رو باز کنید! راه رو باز کنید! راه رو باز کنید! ‫- خدای من.
‫خدای من.
‫تیلور، تخته‌ها رو آماده کن.
‫- خانم. ‫- بله، بفرمائید.
‫به نظر می‌رسه چسبیده به سینه‌ش.
‫هی آقا، صدای ما رو می‌شنوی؟
‫نمیتونه حرف بزنه.
‫می‌تونی دست‌هات رو حرکت بدی؟
‫بابام حالش خوب می‌شه؟
‫هی، رفیق. چطوره تا کار ما ‫تموم میشه، بری پیش دوستم بلو، باشه؟
‫بیا بریم، رفیق. بریم یه کم آب بهت بدم.
‫خیلی‌خب، بیاید ماشین رو از روش برداریم.
‫- بدوئید، بجنبید. آره. ‫- آره.
‫- حالا بذارش زمین. ‫- گرفتم.
‫آره، باشه.
‫تخته‌ها جاگذاری شدن.
‫باشه، شما با راکسی عملیات رو شروع کنید.
‫بقیه، میله‌های بزرگ رو بذارید سر جاهاشون.
‫منتظر دستورم باشید.
‫خیلی‌خب.
‫آماده. و حالا.
‫- بیاید از ماشین دورش کنیم. ‫- آره، فهمیدیم.
‫تیلور، یه سرُم بهش وصل کن. ‫کامل بازش کن.
‫- آقا، می‌تونی نفس بکشی؟ ‫- آره، می‌تونم نفس بکشم.
‫می‌تونم نفس بکشم.
‫رگ‌هاش منقبض شدن. ‫نمی‌تونم رگش رو پیدا کنم.
‫بابا!
‫فکر نمی‌کردم زنده بمونی.
‫نه، من تو و آیزاک رو خیلی ‫دوست دارم، هیچوقت تنهاتون نمی‌ذارم.
‫- هی. هی. چی شده؟ هی. ‫- بلو، ببرش اون طرف. ببرش عقب.
‫- هی. ‫- اون چش شده؟
‫آقا؟ آقا؟
‫دکتر، چی شده؟
‫پتاسیم خونش رفته بالا. باید متعادلش کنیم.
‫برگرد به اتوبوس و جعبه داروهای قلبی رو بیار.
‫فقط عجله کن، رایان.
‫برید کنار، کنار، کنار.
‫هنوز رگش رو پیدا نکردم.
‫ولش کن. مته رو بده بهم.
‫خب، وارد شدم.
‫ضربان قلبش قطع شد.
‫ماساژ قلبی رو شروع می‌کنم.
‫می‌خوام بهش شوک بدم.
‫آماده.
‫هنوز ضربان نداره.
‫به جای من ادامه بده.
‫بی‌کربنات سدیم تزریق می‌کنم.
‫خیلی‌خب.
‫زودباش، بجنب.
‫کلرید کلسیم تزریق می‌کنم.
‫امیدوارم جواب بده.
‫زودباش، بابا. توروخدا، توروخدا.
‫ضربان قلبش برگشت.
‫بابا.
‫- هی، پسرم. ‫- سه، دو، یک. بلندش کنید.
‫صبر کن، صبر کن.
‫پسرم آیزاک تو خونه تنهاست.
‫آدرستون کجاست؟ ‫میاریمش بیمارستان.
‫روزمونت شماره 449. ‫یه پرچم آمریکا روی صندوق پستی‌ـه.
‫بهش گفتم به خاطر گردباد تو حموم قایم بشه.
‫هوشمندانه‌ست.
‫- خب، بلو، تو میری؟ ‫- حتما.
‫اسمش آیزاک‌ـه. هشت سالشه.
‫باشه، ما میاریمش بیمارستان پیش‌تون.
‫- تو ویلیج وست همدیگه رو می‌بینیم. ‫- اونجا می‌بینمتون.
‫بابت همه چیز ممنونم.
‫باعث افتخار ماست، آقا.
‫به آیزاک بگو من گریه نکردم.
‫باشه، رفیق.
‫هی رای، بلو هستم. صدام رو می‌شنوی؟
‫پشت بیسیم معمولا می‌گیم "تمام".
‫اشتباه کردم. تمام.
‫چی شده؟
‫اون بابائه گفت روزمونت شماره 449، درسته؟
‫آره، رو صندوق پستیش هم ‫پرچم آمریکاست. چطور؟
‫چون فکر می‌کنم یه مشکلی پیش اومده.
‫چی؟
‫نیست.
‫911، مورد اضطراری‌تون چیه؟
‫باورتون نمیشه ‫از پل مرکز شهر چی آویزون شده!
‫وای خدا، باز چی شده؟
‫به نظر می‌رسه به محورش آویزون شده.
‫هی، برید عقب. ‫پرسنل غیر اورژانسی از پل برن پایین.
‫باورت میشه این همه لاشخور؟
‫تیک‌تاک عاشق فاجعه‌ست. ‫تیلور، مردم رو از اینجا دور کن.
‫برید عقب، دوستان. برید عقب.
‫خبر داری کسی داخلش هست یا نه؟
‫اونجا؟ نه، خبر ندارم.
‫راکس، فکر کنم باید برم بالا و بعد برم داخلش.
‫احتمالا این بهترین راهه.
‫- حیف که جرثقیل هنوز خرابه. ‫- آره.
‫- می‌تونم برات طناب‌گیری کنم. ‫- این کار رو بلدی؟
‫من همیشه تو کوه‌های اسموکی ‫صخره‌نوردی می‌کنم. می‌تونم انجامش بدم.
‫باشه، بلو طناب‌گیری می‌کنه. من میرم بالا.
‫صبر کن، صبر کن ببینم. ‫واقعا می‌خوای بری اونجا؟
‫وقتی گردباد بردش، ‫یه بچه هشت ساله توش بوده.
‫- به نظرت تونسته زنده بمونه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫ستوان، یه نسیم آروم ‫بهش بخوره، میفته تو آب.
‫می‌دونم.
‫اشتباه می‌کنه.
‫- کاپیتان. ‫- باشه.
‫بابا. سلام.
‫آروم. به اندازه کافی امروز دنده‌هام رو شکستی.
‫بابتش معذرت می‌خوام.
‫- اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- نمی‌خواستم همه خوشی‌ها رو شما ببرید.
‫از بیسیم صداتون رو شنیدم. ‫تا جایی که می‌تونستیم سریع اومدیم.
‫خب، بر خلاف توصیه پزشکی بود، ‫ولی اون می‌خواست کنار تیمش باشه.
‫- سلام، بلو. ‫- سلام، بابا.
‫راکسی، این پسرها خوب کار کردن؟
‫- تا حدودی. ‫- خوبه.
‫- هی، یکی کمربند من رو بیاره. ‫- وای.
‫چی؟ نخیر، اصلا و ابدا. ‫تو هیچ جا نمی‌ری. شوخیت گرفته؟
‫حداقل شش تا مسکن بهت زدن.
‫- پس از جات جُم نمی‌خوری. ‫- بابا.
‫بهمون اعتماد کن. ما از پسش برمیایم.
‫باشه. ولی باید عجله کنیم.
‫بزن بریم.
‫اون به یه طناب آویزونه، کاپیتان.
‫- اسم اون پسره، چیه؟ ‫- آیزاک.
‫باباش گفت تو حموم قایم شده.
‫حموم؟
‫بیا امیدوار باشیم ‫ اون سمت هنوز سالم مونده باشه.
‫- خب دیگه، آماده‌ای؟ انجامش بده. ‫- تو آماده‌ای؟
‫آماده‌م.
‫ردیفی؟
‫تو می‌تونی.
‫آیزاک.
‫کمک.
‫- من اینجام. کمک. گیر کردم. ‫- آیزاک، صدای من رو می‌شنوی؟
‫- آیزاک. ‫- آره. این پایینم!
‫- من این تو گیر کردم. ‫- دارم میام پیشت، باشه؟
‫- سر جات بمون. ‫- من تو حموم گیر کردم.
‫- بابا، صداش رو می‌شنوم. ‫- دیدیش؟
‫نه. اینجا خیلی بهم ریخته‌ست.
‫طناب شُل‌تر میشه؟
‫هی، شُل‌ترش کن. شُل‌ترش کن.
‫- کمک. پنجره ترک برداشته. ‫- آیزاک، سلام.
‫هی، رفیق، ازت می‌خوام ‫یه نفس عمیق بکشی، باشه؟
‫حرکت ناگهانی نکن. ‫فقط نفس بکش، باشه؟
‫رای، حالت خوبه؟
‫دارم کمک می‌کنم ‫زمان تماشای تلویزیون‌شون کم بشه.
‫آیزاک، آیزاک، فقط یه لحظه صبر کن، باشه؟
‫کاپیتان، دیگه نمی‌تونن زیاد دووم بیارن.
‫باید عجله کنی، پسرم.
‫بابا.
‫این یخچال لعنتی جلوی در رو گرفته.
‫می‌تونی بذاریش کنار؟
‫نه، خیلی سنگینه.
‫- یه نفر باید دستگاه برش رو بیاره بالا. ‫- برای این کار وقت نداریم.
‫کاروان داره میفته.
‫خب وقت می‌خریم، بابا.
‫من تنهاش نمی‌ذارم، باشه؟
‫خودت همیشه میگی، ‫هارت‌ها همیشه یه راهی پیدا می‌کنن.
‫فکر نمی‌کنم راهی باشه که ‫برات خطر مرگ نداشته باشه.
‫پس یعنی می‌گی یه راهی هست؟
‫بابا، اگه جای من بودی چیکار می‌کردی؟
‫طناب نجاتم رو باز می‌کردم و ‫به اون یخچال می‌بستم.
‫منتظر علامتم باش.
‫واحد ۱۱۳، همه طناب رو بگیرید.
‫همه طناب رو بگیرید.
‫آماده باشید.
‫خیلی‌خب، انجامش بده.
‫شروع کنید. بکشید، بکشید.
‫یه بار دیگه.
‫زود باشید، بکشید، بکشید.
‫خیلی‌خب، خوبه.
‫همونجا نگهش دارید، بچه‌ها. ‫همونجا نگهش دارید.
‫خب، آیزاک. تکون نخور.
‫- من رایانم. تو آیزاکی؟ ‫- آره.
‫- بیا از اینجا ببرمت بیرون، رفیق. ‫- چشم، قربان.
‫- داره میفته. می‌دِی! می‌دِی! ‫- دستم رو بگیر.
‫رایان!
‫رای؟
‫هی، بلو.
‫رایان؟
‫کجایی؟
‫اگه ما رو بیاری پایین، عالی می‌شه.
‫خیلی تمیز انجامش دادی.
‫امشب بعد از آخرین طوفان‌های ویرانگر
‫که نشویل را درنوردید، پاکسازی آغاز شد،
‫ولی با رهبری امدادگران، ‫شهر با این چالش روبرو شد،
‫و بالاخره می‌توانیم ‫انتظار آسمانی صاف را داشته باشیم...
‫شب خوبی داشته باشی، النور.
‫هی، برو یه کم استراحت کن، دکتر. ‫لیاقتش رو داری.
‫هی، من فردا دونات میارم.
‫- پس به همه بگو گرسنه بیان، باشه؟ ‫- اوه. حتما.
‫دونات خیلی خوبه.
‫- رایان. ‫- سلام.
‫می‌خواستم بابت ‫نجات دادن بابام ازت تشکر کنم.
‫خب، تو اون رو زنده آوردیش اینجا، پس...
‫ما همیشه تیم خوبی بودیم.
‫می‌دونی، همیشه فقط می‌خواستم ‫یه زندگی مشترک مثل پدر و مادرم داشته باشیم.
‫می‌دونم، و من همیشه ازت خواستم ‫که ما رو با کمال مقایسه نکنی.
‫قضیه همینه.
‫معلوم شد اونا از همون اول ‫فرسنگ‌ها از کمال فاصله داشتن.
‫اما چون مشکلات‌شون رو پذیرفتن،
‫انقدر قوی شدن که انگار هیچ مشکلی نداشتن.
‫و همینجا رو من خراب کردم.
‫تمام وقتی که صرف انکار مشکلات‌مون کردم،
‫فقط اونا رو بدتر کردم.
‫و تو رو از خودم دورتر کردم و من...
‫می‌فهمم چرا می‌خوای بری.
‫مدارک رو امضا کردی؟
‫امروز یه چیزی یاد گرفتم، ‫این که زندگی خیلی کوتاهه.
‫و من انقدر دوستت دارم که ‫نمی‌خوام به زور نگهت دارم.
‫واقعا این حرفت رو جدی گفتی؟
‫من خرابش کردم، سم.
‫و متاسفم.
‫بیا فقط...
‫یه دقیقه دیگه نگهشون دار، باشه؟
‫چرا؟
‫چون منم امروز یه چیزی یاد گرفتم
‫این که با آدم درست، ‫واقعا می‌تونی از هر مشکلی عبور کنی.
‫حتی اگه حس کنی دیگه دیر شده.
‫شاید بهتر باشه یه شانس دیگه به هم بدیم.
‫- واقعا می‌گی؟ ‫- البته اگه تو حاضر باشی این کار رو کنیم.
‫آره، معلومه.
‫چی شد، تو که گفتی ‫ما صد بار امتحانش کردیم؟
‫خطر بار صد و یکم چیه؟
‫باشه، پس برای بار صد و یکم امتحانش می‌کنیم.
‫خب. صبر کن، اون چیزی که می‌خواستی ‫تو ایستگاه آتش‌نشانی بهم بگی چی بود؟
‫معلوم شد من یه برادر کوچیکتر دارم.
‫چی؟
‫و اون خیلی هم کوچیک نیست.
‫- آره. ‫- چی؟
‫همه‌ش رو برات با یه فنجون قهوه تعریف می‌کنم.
‫چطوره؟
‫می‌تونم به یه فنجون قهوه دعوتت کنم؟
‫- بله. ‫- واقعا؟
‫سلام، مارک هستم.
‫ببخشید که دلت برام تنگ شده. من بیشتر.
‫سلام، منم.
‫همین الان رسیدم خونه و ‫دلم خواست صدات رو بشنوم.
‫امروز یه اسم دیگه هم به لیستم اضافه شد.
‫به یه دختر کمک کردم ‫خواهر کوچیکش رو به دنیا بیاره.
‫مامانش می‌خواد اسمش رو بذاره میراکل.
‫تازه فقط این نبود. ‫نزدیک بود دان رو از دست بدیم.
‫صاعقه بهش زد.
‫دکترها داشتند ازش قطع امید ‫می‌کردن، ولی خواهرت تسلیم نشد.
‫به گفته‌ی بلایت، ‫اون زندگی رو دوباره بهش برگردوند.
‫فقط کاش می‌تونستم ‫همین کار رو برای تو هم بکنم.
‫برای گوش دادن به پیغام صوتی ‫عدد یک را فشار دهید.
‫برای ضبط مجدد ‫عدد دو را فشار دهید.
‫بلایت. وای، عجب سورپرایزی!
‫فقط تو نیستی که ‫بلده یه ورود خاص داشته باشه.
‫بفرمائید تو.
‫به کم نوشیدنی می‌خوری؟
‫قول می‌دم سمی نیست.
‫نه، زیاد نمی‌مونم. ممنونم.
‫پس چی می‌خوای؟
‫می‌خوام بدونم نقشه‌ت چیه.
‫اصلا نمی‌دونم منظورت چیه.
‫منظورم اینه که پسرت ‫یهویی از زیر زمین دراومد بیرون،
‫اونم فقط چند ماه بعد از اینکه با هم توافق کردیم
‫من و دان دیگه اون کمک هزینه ‫مخفی حمایت از فرزند رو پرداخت نکنیم.
‫بلو خودش آزمایش ژنتیک داد.
‫- خودش باباش رو پیدا کرد. ‫- آره، باشه.
‫پس انتظار داری باور کنم که ‫تو این مسیر یه تلنگر کوچولو هم
‫بهش نزدی؟
‫خدایا، اصلا برام مهم نیست ‫چی رو باور می‌کنی، بلایت.
‫چی می‌خوای؟
‫پول می‌خوای؟
‫می‌خوای انتقام بگیری؟
‫یا دنبال چیز بیشتری هستی؟
‫می‌دونی کجاش جالبه؟
‫من سال‌هاست که خیلی عصبانی بودم.
‫ولی وقتی دان‌دان رو دوباره تو بیمارستان دیدم،
‫همه اون عصبانیت یهویی آب شد و رفت.
‫ولی خب، ما همیشه یه ارتباط خاص با هم داشتیم.
‫انگار داری سعی می‌کنی شوهر من رو ازم بدزدی.
‫اول تو اون رو دزدیدی.
‫پس، یعنی جنگ می‌خوای، نه؟
‫خدایا، من بیست ساله که منتظرشم.
‫فهمیدم.
‫- صبح بخیر، راکس. ‫- صبح بخیر، کاپیتان.
‫خوشحالم می‌بینم هنوز از پا نیفتادی.
‫خب چجوری می‌تونستم پا به پای تو بیام؟
‫- هی، کاپیتان. اجباری نیست ولی امشب... ‫- شب اجرات توی بروکن فیدل‌‌ـه؟
‫قبلا بلیطش رو گرفتم.
‫بلو، این خیلی کندـه، خب؟
‫باید جوری وانمود کنی که انگار یه جا آتیش گرفته.
‫باید یاد بگیری همونجوری که خودت میری ‫بالا، چجوری نردبون دوم رو ببری روی سقف.
‫می‌تونم سریع‌تر برم.
‫باشه، صبر کن. الان داری عجله می‌کنی.
‫- الان دارم عجله می‌کنم؟ ‫- آره، عجله می‌کنی.
‫خیلی‌خب. سه نقطه تماس داشته باش و مطمئن ‫شو نردبون روی شونه‌ت محکم و بالانس شده، وگرنه...
‫وگرنه...
‫بلو. بلو، بلو، بلو، بلو.
‫صبح بخیر، پسرها.
‫- سلام، بابا. ‫- سلام، بابا.
‫ستوان، یه لحظه میای.
‫- اوضاع چطوره؟ ‫- خودت چی فکر می‌کنی؟
‫خیلی تازه‌کار و بی‌تجربه‌ست. ‫تکنیکش بدتر از چیزیه که فکر می‌کردم.
‫- هنوز فکر می‌کنی اشتباه کردم؟ ‫- نه. نه.
‫اگه بذاری حرفم رو ادامه بدم، ‫می‌خواستم بگم که آره، تازه‌کاره،
‫ولی فکر می‌کنم به یه ‫آتش‌نشان عالی تبدیل میشه.
‫خوبه، خوشحالم، چون منم ‫فکر می‌کنم می‌تونیم یه خانواده عالی باشیم.
‫خب، واحد ۱۱۳. باید حرکت کنیم.
‫این شامل تو هم میشه، کارآموز.
‫بزن بریم.
www.Doostihaa.com