‫خب، حداقل باید خدا رو شکر کنیم ‫اونی که بهش زدی یه ماشین پارک شده بود.
‫رانندگی تحت تاثیر الکل چی؟ ‫میشه از شرش خلاص بشیم؟
‫هنوز نمی‌دونم قاضی کیه، ‫ولی بیشترشون این پرونده‌ها رو جدی می‌گیرن.
‫نهایت کاری که می‌تونیم بکنیم اینه که ‫درخواست جنحه بدیم.
‫با تعلیق گواهینامه، کلاس آموزش درباره ‫مصرف الکل، خدمات اجتماعی.
‫امکانش هست بتونیم سابقه‌ش رو ‫پاک کنیم؟
‫نهایت تلاشم رو می‌کنم.
‫راستش رو بخواید، اگه قرار بود ‫پاییز بره دانشگاه کارمون راحت‌تر میشد.
‫به صورت رسمی پرینستون ‫رو رد کرد؟
‫- بله متاسفانه. ‫- لعنتی.
‫خدای من.
‫ببخشید. چی؟
‫- هیچی. ‫- خوبه.
‫ببینید، توری بچه خوبیه که تا حالا ‫تو دردسر نیفتاده.
‫سعی می‌کنم از این موضوع استفاده کنم.
‫همین؟ کار دیگه‌ای از دستمون برنمیاد؟
‫جلسه بررسی قبل از دادگاهش ‫چهارشنبه ساعت سه ظهره.
‫معمولاً همونجا حلش می‌کنیم.
‫درست میشه، دوستان. ‫قول میدم.
‫ولی قرار نیست با یه چشمک و ‫دست دادن حل بشه،
‫و فکر کنم همه باید بپذیریمش.
‫باورم نمیشه.
‫من می‌خواستم ماشینم رو جابجا کنم ‫که یکی بتونه از پارک دربیاد.
‫- می‌دونی کجاش باورنکردنیه؟ ‫- مل.
‫نه، مسئولیت هیچکدوم از کارهاش ‫رو قبول نمی‌کنه.
‫کارهای خودت چی؟
‫حق نداری پای من رو وسط بکشی.
‫وقتی تصمیم گرفتی گند و کثافت پرت کنی ‫سمت همسایه‌ها هوشیار بودی؟
‫- هی. ‫- خیلی دوروئه.
‫نه، نیست.
‫اون مادرته و نگرانته، خب؟
‫هر مشکلی با ما داری،
‫بعد از گندی که زدی دیگه حق نداری ‫غر بزنی.
‫ببخشید که به نظرت منصفانه نیست،
‫ولی الان هیچ اهمیتی به انصاف نمیدم.
‫چیزی که برام مهمه مراقبت از توئه،
‫چون مشخصه خودت برات مهم نیست ‫که بخوای مراقب خودت باشی.
‫حالا برو بیرون منتظر بمون.
‫چند دقیقه دیگه میام که ببرمت مدرسه.
‫نمی‌خوام بیای به جلسه بازپرسیم.
‫- شرمنده. ‫- نه، نه. عذرخواهی نکن.
‫حلش می‌کنم، قول میدم.
‫ولی به نظرم بهتره جلسه بازپرسی ‫رو بسپری به کوپ.
‫من مادرشم.
‫مل، دادگاه کوچیکیه،
‫و فکر کنم همه خبردار شدن که ‫خودت هم دستگیر شدی.
‫نمی‌خوام همه چیز رو بدتر کنم.
‫راستی،
‫دارم سعی می‌کنم که پرونده‌ت ‫دادگاهی نشه.
‫- باشه. ‫- مگه می‌تونی؟
‫اگه بری از همسایه‌ت صادقانه عذرخواهی کنی ‫و اونجا رو تمیز کنی،
‫ممکنه پرونده حل بشه.
‫با یه چشمک و دست دادن.
‫انتظار داری از اون عوضی‌ها عذرخواهی کنم؟ ‫به هیچ عنوان.
‫شوخی می‌کنی؟ ‫داره یه بُرد بزرگ رو در اختیارت می‌ذاره.
‫- بحث اصوله. ‫- یه دفعه یاد اصول افتادی؟
‫عذرخواهی کن تموم بشه بره.
‫کت، سگشون رو تو محل ول می‌کنن. ‫مطمئنم باید یه قانونی علیه این کارشون باشه.
‫کارشون بی‌احتیاطی و خطرناکه. ‫ممکنه ماشین بزنه بهش.
‫اگه عذرخواهی نکنی، جرمت تبدیل به ‫بزهکاری میشه.
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫فکر کردم جرم، آسیب مجرمانه میشه.
‫اگه خسارتش از هزار و پونصد دلار ‫بیشتر بشه تبدیل به بزه سطح دی میشه.
‫پولی که برای اینا از هزینه ‫باغبونیشون هم کمتره.
‫تازه، تو دوربین افتادی که داری ‫کیسه خرابکاری رو می‌بری می‌ذاری جلوی درشون.
‫ببخشید، چی؟
‫خرابکاری سگ بود.
‫پس مدارک کافی برای شروع یه ‫پرونده آسیب احساسی رو دارن
‫که بخوان تو دادگاه مدنی هم ‫ازت شکایت کنن.
‫خدای من. شوخی می‌کنی دیگه.
‫آسیب احساسی؟ ‫احساسات من چی؟
‫کت، میشه... ‫میشه یکم تنهامون بذاری؟
‫آره، میرم یه سر به توری بزنم.
‫باورم نمیشه.
‫خیلی خب، چه مرگت شده؟
‫- هیچی. ‫- براشون خرابکاری بردی؟
‫- سگ خودشون بود. نمی‌خواستم جا بزنم. ‫- دست بردار.
‫آدم‌های عادی اینجوری رفتار نمی‌کنن.
‫- این رفتارت عادی نیست، مل. ‫- هزار بار ازشون خواستم
‫سگشون رو کنترل کنن.
‫«نذارید سگتون از حیاطتون خارج بشه.»
‫هر دفعه نادیده‌م گرفتن.
‫هیچوقت جدیم نگرفتن.
‫ارزشم رو زیر سوال بردن.
‫الان چه حسی داری؟
‫دقیقاً. باید ازشون عذرخواهی کنی.
‫باید برم دخترمون رو ببرم مدرسه.
‫محض اطلاعت میگم...
‫من واقعاً نگرانتم.
‫خانواده کوپر دارن تبدیل به یکی از ‫منابع درآمد ثابتم میشن.
‫خب، چی بگم؟
‫مل از نتیجه‌ای که از پرونده من ‫گرفتی راضی بود.
‫آره. خب، این دوتا پرونده ربطی ‫به هم ندارن.
‫چطور؟
‫مل دوست صمیمیمه، ‫من ازش پول نمی‌گیرم.
‫لطف داری.
‫هزینه‌ش رو از تو می‌گیرم، ‫دستمزدم بیشتر هم شد.
‫حق داری.
‫هنوز تک‌تک جزئیات روز به دنیا اومدن ‫توری رو یادمه.
‫که چقدر تو بغلم سبک بود.
‫صدای گریه‌ش چطور بود.
‫چه بویی می‌داد.
‫که انگشت‌های کوچولوش رو
‫یه جوری تکون می‌داد انگار داره ارکستری ‫اجرا می‌کنه که فقط خودش می‌شنوه.
‫اون روز به اون و خودم قول‌های ‫زیادی دادم.
‫و طی سال‌ها، پای بیشتر قول‌هام موندم ‫و فقط چندتاشون رو شکستم،
‫ولی هیچی من رو برای ‫احساس شوکی که بعد از دیدن دختر کوچولوم
‫پشت میله‌های زندان بهم دست داد آماده نکرد.
‫و مشکل اینجا بود که ‫نمی‌تونستم درست و حسابی بشینم
‫و درباره تصمیمات اشتباه ‫دخترم باهاش حرف بزنم،
‫چون خودم هر روز داشتم تصمیمات ‫بدتری می‌گرفتم.
‫اگه قرار بود براش پدر خوبی باشم،
‫باید یه فکری به حال خودم می‌کردم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫ممنون که قبول کردی من رو ببینی.
‫ملاقات شخصی.
‫باید اعتراف کنم که کنجکاو شدم.
‫و بیشتر منظورم اینه که نگران شدم.
‫- خیلی وقت بود نیومده بودم اینجا... ‫- آره.
‫- نوشیدنی میل داری؟ ‫- نه، ممنون. قرار نیست بمونم.
‫دفعه قبلی هم همین رو گفتی.
‫- ببخشید، من نمی‌خواستم... ‫- عیبی نداره.
‫هرچند دیگه نمی‌تونن اخراجت کنن.
‫نمی‌دونم چی دارم میگم. ببخشید.
‫نمی‌دونم چرا یه دفعه استرسی شدم. ‫نوشیدنی میل داری؟
‫این رو یه بار دیگه هم پرسیدم.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫یعنی می‌تونستی زنگ بزنی، ولی نزدی. ‫پس حتماً اتفاق مهمی افتاده.
‫و هی دارم حرف می‌زنم،
‫و به دلیل اینجا بودنت فکر می‌کنم.
‫تامی برنز هنوز تو بهش نظارت بر قوانین ‫شرکت بیلی کار می‌کنه؟
‫آره، تامی هنوز کارمند بیلیه.
‫چرا داری درباره بخش نظارت بر قوانین ‫سوال می‌پرسی؟
‫بهش بگو درباره سرمایه‌گذاری ‫اکسلسیور من تحقیق کنه.
‫لازم نبود. سرمایه‌گذاری به
‫- آستانه احراز هویت مشتری نرسید. ‫- می‌دونم.
‫پس لازم نبود بخش نظارت بر قوانین ‫بخواد تحقیق کنه.
‫- درسته. ‫- ولی الان،
‫بعد از اینکه پول منتقل شده
‫و اینهمه سند و مدرک امضا کردیم،
‫داری میگی یه تحقیقات رو...
‫- درسته. ‫- درباره تجارتت شروع کنم.
‫مطمئنی نوشیدنی نمی‌خوای؟ ‫چون خودم می‌خوام یه چیزی بنوشم.
‫- نتیجه منبع پول خوب از آب درنمیاد. ‫- به نظرم بهتره دیگه حرف نزنی.
‫اگه ردش رو بزنن می‌تونن چندتا ‫شرکت صوری که متعلق
‫- به مردی به نام اوئن اشه پیدا کنن. ‫- واو، هنوز داری حرف میزنی.
‫چرا نمی‌تونستی مثل یه آدم عادی ‫دعوتم کنی سر قرار؟
‫- لیو. ‫- چند ماهه نرفتم سر قرار.
‫پس احتمال این که پیشنهادت رو ‫قبول کنم بالا بود.
‫اوئن اش تو لیست اوفکه. ‫[اوفک: اداره کنترل دارایی‌های خارجی آمریکا]
‫لعنتی، کوپ!
‫حرف نزن!
‫قضیه درباره جکه؟
‫می‌خوای بدبختش کنی؟
‫چون باید اعتراف کنم که واسه یه
‫- انتقام کوچیک دیگه شورش رو درآوردی. ‫- ربطی به جک نداره.
‫یا من؟ عصبانی هستی که وقتی جک اخراجت کرد
‫- ازت حمایت نکردم. ‫- ربطی به اینا نداره.
‫نه؟ پس قضیه چیه؟
‫دارم سعی می‌کنم کار درست رو انجام بدم.
‫انگار دیگه
‫- کار از کار گذشته، کوپ، نه؟ ‫- شاید.
‫و الان پای منم به این گند کاریت باز کردی.
‫- گوش کن، من خبر نداشتم... ‫- دوباره.
‫...که جک قراره تو رو مسئول این ‫پرونده کنه.
‫- چرا که نه؟ چون باهات قرار می‌ذاشتم؟ ‫- چون بیست و هشت سالته،
‫- عجبا. ‫- بیست و نه سالمه.
‫- چی؟ ‫- هیچی.
‫- گوش کن... ‫- تو رو خدا حرف نزن.
‫- کی خبر داره؟ ‫- چی؟
‫لیست اوفک. کی خبر داره؟
‫خب، تو.
‫من، و می‌دونی،
‫دولت آمریکا.
‫- با تامی از بخش نظارت بر قوانین صحبت نمی‌کنم. ‫- لیو.
‫اگه می‌خوای زندگیت رو نابود کنی، ‫با یه نفر دیگه این کار رو انجام بده.
‫کسی از قضیه بو نبرده، ‫انگار می‌دونستی آخرش قراره اینجوری بشه،
‫- و کسی هم قرار نیست بفهمه. ‫- بیخیال، لیو.
‫- اینقدر اسمم رو تکرار نکن. ‫- نمی‌تونی این کار رو انجام بدی.
‫من که کاری نکردم!
‫تو کردی! کار خودت بود.
‫نمی‌تونی باعث اخراج شدنم بشی
‫چون یه دفعه وجدانت به صدا دراومده.
‫قضیه مثل پرونده میداف نیست که. ‫یا ترانوس یا انرون.
‫- کسی قرار نیست آسیب ببینه. ‫- ما که نمی‌دونیم.
‫یه لیست من درآوردی
‫از یه دولت بی‌احتیاطه که اهمیتی ‫به چیزی نمیده.
‫به خودت بیا، کوپ. ‫دنیا رو آشوب گرفته.
‫نه کسی نگاه می‌کنه و نه کسی ‫اهمیت میده.
‫گوش کن، من هم قبلاً...
‫جای تو بودم.
‫- آره، به شدت شک دارم. ‫- باید بشینی یه چیزی رو حساب کنی.
‫بشین به توافق‌ها فکر کن، خب؟
‫فکر کن که برای رسیدن به جایی که ‫می‌خوای باید از چی بگذری؟
‫البته میگی وقتی به اونجا برسی، ‫دیگه دست برمی‌داری.
‫ریسک نمی‌کنی چون به اونجا ‫می‌رسی، و دیگه اینجا نیستی.
‫ولی موضوع اینه که هیچوقت قرار نیست ‫به اونجا برسی.
‫اونجایی وجود نداره.
‫همیشه همینجا باقی می‌مونی.
‫برای اینکه دست از سرم برداری،
‫وانمود می‌کنم فهمیدم چی گفتی.
‫یه راه برگشت پیدا کردی، کوپ.
‫برخلاف تمام انتظارات، ‫و کسی آسیب ندید.
‫ولی اگه گند بزنی، اونی که آسیب می‌بینه ‫من و توییم.
‫من شغل و اعتبارم رو از دست میدم.
‫مجبور میشم برگردم رستوران عموم تو ‫چلتنهام ماهی و سیب‌زمینی سرو کنم.
‫و تو،
‫اگه خبرش بپیچه حداقل ده سال ‫حبس می‌گیری.
‫و حتی اگه بتونی از شر اون حکم ‫خلاص بشی که نمی‌تونی،
‫جک تو و خانواده‌ت رو نابود می‌کنه.
‫تا ده سال آینده درگیر دادگاهی میشی ‫که از پس هزینه مالی و روحیش برنمیای.
‫چرا می‌خوای ریسک کنی؟
‫اهمیتی به اون اوئن اش نمیدم.
‫به تو،
‫و خودم اهمیت میدم.
‫طرف آدم بدیه، لیو.
‫پس خودت به حسابش برس.
‫و منم هوای تو رو دارم.
‫وقتی طراحشون رو اخراج کردن می‌خواستن ‫دیوار خشک رو نصب کنن.
‫از طرح خوششون نیومده.
‫پس اختیار کامل دارید همه چی رو ‫از اول طراحی کنید.
‫ولی این استخر نباید تکون بخوره.
‫چون از اینجا نور مستقیم خورشید ‫بهش می‌خوره.
‫چه ملک فوق‌العاده‌ایه.
‫- آره. ‫- می‌دونم.
‫هفته بعد می‌خواستن استخر رو ‫پر کنن.
‫اگه مخالفتی ندارید می‌خوان ‫سر برنامه بمونن.
‫نه، مشکلی نیست.
‫- جای خوبیه. ‫- عالیه.
‫پس کارمون شروع شد.
‫خب، آخر هفته‌ت تو همپتنز چطور گذشت؟
‫آره، مطمئنم خونه‌ی همپتنز اش ‫فوق‌العاده‌ست.
‫آخر هفته... جالبی بود.
‫چه خبر شده؟ ‫فکر کردم میونه‌تون خوبه.
‫چیزه...
‫شناختنش اصلاً راحت نیست.
‫و می‌دونین، فکر نکنم آماده باشم.
‫ببینید، من کلاً مرد شناس خوبی نیستم.
‫پس...
‫خیلی عذاب کشیدی.
‫و همه می‌دونن که پاول چه ‫آشغالی بود.
‫- سوز. خب... ‫- بیخیال بابا.
‫من که رازهای دولت رو افشا نکردم.
‫دارم میگم نباید بذاری پاول ‫جلوی شادیت رو بگیره.
‫و نباید زندگیت رو خراب کنی.
‫اش قطب مخالف پاوله. ‫آدم خوبیه.
‫و جذابه.
‫و می‌دونی، اینم که همه می‌دونن، ولی...
‫پولداره؟
‫منظورش این نبود.
‫- بهش نگو من چه منظوری داشتم. ‫- خب منظورت چی بود؟
‫دارم میگم شوهر خوبی از آب درمیاد.
‫در کمال صلح اومدم.
‫وکیلمون گفت که وکیلت بهت میگه
‫بیای عذرخواهی کنی.
‫خیلی خب، گفت.
‫ولی خودمم می‌خواستم بیام ‫عذرخواهی کنم.
‫واقعاً متاسفم
‫که توالت سفری رو آوردم اینجا ‫و چمنتون رو خراب کردم.
‫دیر وقت بود، و اعصابم خرد بود.
‫یه مدته زیاد حالم خوب نیست.
‫در این حد بگم که تو دوران بدی ‫با هم آشنا شدیم.
‫ولی می‌خوام جبران کنم.
‫و البته هزینه خسارت چمن
‫و هر جایی که ممکنه تحت تاثیر...
‫خرابکاری قرار گرفته باشه رو میدم.
‫خب، ممنون.
‫یه لیست از خسارت‌ها آماده کردیم،
‫و تموم که شدن صورت‌حسابشون ‫رو ایمیل می‌کنیم.
‫منطقی به نظر میاد.
‫و باز هم عذر می‌خوام.
‫متوجهم. فکر کنم بهتره دیگه ‫فراموشش کنیم، باشه؟
‫سلام، بری. ندیدمت.
‫کلی.
‫چی رو؟
‫به عنوان همسایه‌هات، خیلی ‫خوشحال میشیم اگه
‫بری کلاس کنترل خشم.
‫کنترل خشم؟
‫وکیلمون حس می‌کنه هر قاضی‌ای ‫ممکنه همچین پیشنهادی بده.
‫و اگه قرار نیست بریم دادگاه،
‫نمی‌خوایم جنبه‌ی سلامت روان ‫رو نادیده بگیریم.
‫- سلامت روان من یا شما؟ ‫- بله؟
‫چی؟ هیچی.
‫متوجه شدم، درباره‌ش تحقیق می‌کنم.
‫ممنونیم.
‫و اگه بخوای، وکیلم می‌تونه یه ‫لیست از تراپیست‌ها برات بفرسته.
‫لازم نیست. خودم به اندازه کافی ‫تراپیست می‌شناسم.
‫من خودم روان‌درمانگرم.
‫- عافیت باشه. ‫- ممنون.
‫برم بازم قهوه بیارم.
‫به نظرت اگه بریم بیرون ‫متوجه میشه؟
‫خب، صحبت امروز صبحت با مل و توری چطور بود؟
‫فاجعه.
‫حلش می‌کنم.
‫حال مل خوب میشه؟
‫نمی‌دونم. چون ول کردن توالت سفری
‫تو چمن کنتاکی حیاط همسایه‌ت ‫سابقه قانونی نداره.
‫خب، حقشون بود.
‫- الی. ‫- به خدا.
‫بزرگسال‌های منطقی که نمیان همچین ‫چیزی رو تو چمن همسایه‌شون ول کنن.
‫یعنی میگی تقصیر منه.
‫خوبی، مامان؟
‫آره.
‫می‌دونی، یه مقدار پول جمع کردم.
‫تو که ازم اجاره نمی‌گیری،
‫پولی که بابا برام گذاشته هم هست.
‫آره، پول زیادی نبود.
‫خب، شاید به نظر تو زیاد نباشه.
‫بگذریم، تو فکرش بودم
‫- برای خودم خونه بگیرم. ‫- میشه الان درباره‌ش صحبت نکنیم؟
‫- می‌خوام یه بزرگسال منطقی باشم. ‫- میشه بس کنی؟
‫مگه الان چشه؟
‫نمی‌دونم. بابامون تازه مُرده.
‫نباید تصمیمات بزرگی برای زندگیت بگیری.
‫من که ازت اجازه نخواستم، اندی.
‫به این زودی داره میره؟
‫شک دارم.
‫چون من آوردمش.
‫اسپرانزا.
‫ماشین اوئن جلوی خونه‌ست؟
‫هی! برو، برو! برو!
‫تصادف شد!
‫- سرعت کامل... ‫- رفیق، یواش‌تر.
‫و ماشین سبز جلو زد. ‫داره دور میزنه.
‫ماشین سبز جلو زد، ‫و داره میره توی تونل.
‫هی! من تونل شدم.
‫چی... هی! اینجا چه خبره؟
‫نمایش مسابقه ماشین‌رانیه. ‫ببخشید که برات ماشین نیاوردم.
‫آفرین، رفیق.
‫آره، آره. به زودی مجبور میشی ‫بزنی کنار برای تعمیرات.
‫با بچه‌هام آشنا شدی؟
‫آره، این ماشین‌ها به راننده نیاز دارن، ‫مگه نه، بچه‌ها؟
‫هی، مایک، وقتی گفتم می‌تونی یکی از اینا ‫رو برونی یا نه چی گفتی؟
‫معلومه.
‫معلومه. عاشق لحنش شدم.
‫آره، براشون یه مدل مشترک گرفتم، ‫نیاز نیست نگران حسودی کردنشون باشی.
‫ولی مشخصه بچه کوچیکت خیلی ‫به جزئیات اهمیت میده.
‫و احتمالاً ناراحتی.
‫نه، فقط یه لحظه وقت می‌خوام.
‫- اسپرانزا کجاست؟ ‫- خیلی خب...
‫قبل از اینکه بری داخل باید یه ‫چیزی بهت بگم.
‫اسپرانزا، چه خبر شده؟
‫خانم سامانتا، سعی کردم زنگ بزنم. ‫ولی جواب ندادین.
‫زیاده‌روی کردم؟
‫آره، خیلی خب، شورش رو درآوردم.
‫- صد در صد. ‫- بفرستشون برن.
‫باشه، چشم.
‫خودت هم باهاشون برو.
‫سم...
‫نمی‌تونی بی‌خبر بیای و حس ‫کنی صاحب‌خونه‌ای.
‫خیلی خب، می‌دونی، من...
‫بعد از همپتنز، حس کردم...
‫که باید تلاشت رو بیشتر کنی؟
‫آره، می‌خواستم یه حرکت بزرگ بزنم.
‫من نیازی به حرکت خاصی ندارم. ‫فضا می‌خوام.
‫که انگار تنها چیزیه که نمی‌تونی ‫در اختیارم قرار بدی.
‫خیلی خب، آروم باش.
‫من آرومم.
‫یه بار دیگه بگی آروم باشم ‫می‌فهمی چی میشه.
‫می‌دونی، سم، محض اطلاعت میگم، ‫خیلی از زن‌ها از همچین چیزی لذت می‌برن.
‫خیلی خب، برو یکی از اون زن‌ها رو ‫پیدا کن تا ماهی خراب نشده.
‫ببخشید اگه جسارت کردم.
‫بچه‌ها، جمع کنید بریم.
‫پس کت وکیل توری و مله؟
‫به نظرم دیگه باید بهش ‫حقوق ماهانه بدی.
‫- کمک می‌خوای، رفیق؟ ‫- نه!
‫من نمی‌خوام یه بابای پیر باشم، کوپ.
‫- دیگه دیره، رفیق. ‫- گمشو بابا.
‫به اش گفتی توافق پنج درصدی ‫رو قبول نمی‌کنی؟
‫نه.
‫چیکار کردی؟
‫به لیو گفتم منبع پول از کجاست.
‫خدایی؟ دیوونه شدی؟
‫بخش نظارت بر قوانین تحقیق می‌کنه. ‫امکان نداره بفهمه من لوش دادم.
‫حتی اگه اینطور باشه، ‫باز تو رو سرزنش می‌کنه. ببین...
‫یه مقدار تحقیق کردم، خب؟
‫طی ده سال گذشته، اش بابت
‫ناپدید شدن سه‌تا از همکارهاش ‫مورد تحقیق قرار گرفته.
‫آدمیه که می‌دونه چطوری باید ‫بقیه رو ناپدید کنه.
‫خب، مهم نیست چون مشکلی ‫پیش نمیاد.
‫چی داری میگی؟
‫بیلی قرار نیست تحقیق کنه؟
‫نمی‌تونن تحقیق کنن.
‫اگه قضیه لو بره، کریکت رو از دست میدن ‫و اکسلسیور هم نابود میشه.
‫با توجه به همه چیز، ‫به نفع تو میشه.
‫بیخیال این قضیه شو، کوپ.
‫خودت گفتی باید یارو رو از زندگیمون ‫بندازیم بیرون.
‫آره. درسته، ولی باید احتیاط کنیم.
‫خیلی خب.
‫- خیلی خب یعنی چی؟ ‫- خیلی خب، اخراجی.
‫- چی؟ ‫- خودت گفتی.
‫طرف آدم خطرناکیه. ‫نباید بهش نزدیک بشی.
‫اون وقت خودت باید نزدیکش بشی؟
‫من گزینه‌های تو رو ندارم.
‫بابای گریس رو میگی.
‫آره، تو همپتنز خیلی سرم غر زد.
‫خب، نباید اون کار رو می‌کرد.
‫صلاحت رو می‌خواد، و حق داره.
‫نه، نه، حق نداره. خب؟
‫من ترجیح میدم بمیرم
‫تا بخوام برم برای کوان کار کنم.
‫جالب میشه.
‫تازه، نمی‌تونی اخراجم کنی.
‫- جدی؟ ‫- آره. من پیمان‌نامه عدم افشا ندارم.
‫به بخش منابع انسانی خبر میدم.
‫بلد نیستی سلام بدی؟
‫فلیکس! یعنی چی؟ ‫مگه کلید داری؟
‫بگی نگی.
‫چون هر چی داری الان مال منه.
‫می‌دونی، دلیل اینکه بدم میاد در حق ‫بقیه لطف کنم،
‫اینه یه سری‌ها دلسوزی رو به ‫عنوان ضعف می‌بینن.
‫و فکر می‌کنن می‌تونن سوءاستفاده کنن.
‫من ازت سوءاستفاده نکردم.
‫امیدوارم.
‫چون از دست مزخرفاتت خسته شدم.
‫مزخرف نگفتم! پول دستمه.
‫اگه پول داشتی که می‌دادیش به من،
‫درسته؟
‫پس بگو ببینم،
‫یه خدمتکار از کجا قراره پنجاه ‫هزار دلار پیدا کنه؟
‫خب، در واقع شصت و پنج هزار دلار.
‫باید نرخ بهره رو هم در نظر بگیری.
‫مگه دفعه قبل پولت رو پس ندادم؟
‫چرا.
‫اتفاقاً هنوز برام سواله که چطوری.
‫به زودی پولت رو میدم، فلیکس.
‫خب؟
‫قول میدم.
‫نه که حرفت رو باور نکنم،
‫ولی ترجیح میدم یه تاریخ بهم بدی.
‫تا آخر هفته وقت داری.
‫حله دیگه؟
‫دو هفته بهتره.
‫بهره‌ش بیشتر میشه‌ها.
‫اگه دلت برام بسوزه نمیشه.
‫شرمنده، فلیکس.
‫من دلم می‌خواد دوست عادی باقی بمونیم.
‫شب بخیر.
‫یک هفته.
‫هی. به نظرت این بخش از صورتم ‫بالاتر نیست؟
‫یادت رفت بهم بگی با کوپ ‫صحبت کردی؟
‫- ممکنه یادم رفته باشه. ‫- عجبا، گریس.
‫- نگرانت بودم. ‫- جدی؟
‫خب، سعی کرد اخراجم کنه، پس...
‫خیلی خب.
‫خیلی خب؟
‫تو مراجعه‌کننده‌های دیگه‌ای ‫هم داری، بارنی.
‫می‌دونی، مراجعه‌کننده‌هایی که باعث نشدن ‫کارت به بیمارستان بکشه.
‫نه...
‫بحث اون نیست.
‫واقعا؟
‫- پس قضیه چیه اون‌وقت؟ ‫- داری سعی می‌کنی منو بذاری تو منگنه،
‫تا تنها انتخابی که برام می‌مونه ‫این باشه که برای بابات کار کنم.
‫مگه این‌قدر بده؟
‫خیلی بیشتر از الانت درمیاری.
‫- همین‌جوری اوضاعم خوبه. ‫- واقعا؟
‫اوضاعت خوبه، بارنی؟
‫چون من صورت‌حساب‌های بانکی رو می‌بینم.
‫و همین‌طور ترازنامه‌ها رو.
‫من و تو، گریس، مگه نه؟
‫مگه این چیزی نیست که همیشه می‌گیم؟ من و تو؟
‫ولی دیگه فقط من و تو نیستیم، مگه نه؟
‫من و توایم، با دو تا بچه،
‫و یکی دیگه هم که تو راهه، ‫و این خونه، و این شهر.
‫- من به هیچ‌کدوم از اینا نیاز ندارم. ‫- خب ولی داریشون.
‫اینجا خونه‌مونه.
‫این زندگی‌مونه.
‫و تو هم درست مثل من انتخابش کردی.
‫تو نمی‌فهمی.
‫واقعا؟
‫باشه.
‫پس بذار بفهمم.
‫من چی رو نمی‌فهمم؟
‫کار کردن برای بابای من ‫چیش این‌قدر وحشتناکه؟
‫اون چیز وحشتناک، ‫کار کردن برای بابات نیست.
‫چیز وحشتناک اینه که تو چقدر شدید ‫دلت می‌خواد این کارو بکنم.
‫اون مرتیکه‌ی عوضی هیچ‌وقت به من باور نداشت، ‫ولی تو قبلا داشتی، و الان دیگه نداری.
‫بارنی.
‫چی...
‫گوش کن.
‫این حتی یه ذره هم حقیقت نداره.
‫می‌فهمی چی می‌گم؟
‫خیلی نگرانت بودم ‫چون این اواخر انگار خودتو گم کردی.
‫می‌دونم سال سختی بوده، ولی یه راهی ‫برای حل کردنش پیدا می‌کنم، باشه؟
‫نیاز دارم بهم اعتماد کنی.
‫باشه؟
‫- باشه. ‫- خیلی خب.
‫خیلی خب.
‫تابلوی ایست، تابلوی ایست، تابلوی ایست.
‫خیلی خب، خوبه.
‫باید یه خورده زودتر ترمز کنی، رفیق.
‫- ببخشید. ‫- عیبی نداره.
‫[النا بنیتز[
‫خب توری، ساعت ۳ تو و کت رو می‌بینم.
‫می‌شه لطفا از مدرسه با اوبر بیای؟
‫نمیای دنبالم؟
‫اگه بخوای باهات بیام، می‌تونم یکی ‫رو پیدا کنم که کلاس آخرمو پر کنه.
‫مشکلی نیست.
‫اوضاع توری روبه‌راه می‌شه. ‫بیا قضیه رو پیچیده‌ش نکنیم.
‫می‌تونم با کلمه‌های کمتری دوباره بگمش.
‫خط جاده.
‫با این وضعیت، من حتی زنده ‫به جلسه‌ی دادگاهمم نمی‌رسم.
‫می‌شه لطفا این‌قدر بهش ‫گیر ندی؟ ماشین بزرگیه.
‫باشه؟ خواهشا.
‫چراغ قرمز، چراغ قرمز، چراغ قرمز...
‫این عقب داره حالم بد می‌شه، رفیق.
‫هانتر، چه مرگته؟ ‫می‌خوای ما رو به کشتن بدی؟
‫یکی‌تون می‌خواد بشینه پشت فرمون؟
‫وایسا، گواهینامه‌ی تو به‌خاطر ‫رانندگی در حالت غیرطبیعی تعلیق شده.
‫مال تو هم که منقضی شده. تو هم که اون‌قدر ‫سرگرم بحث کردن با همه‌ای که حواست اصلا نیست.
‫پس چطوره همگی آروم بگیرین و ‫بذارید من با خیال راحت رانندگی کنم؟
‫خب، چراغ سبز شد.
‫هی.
‫وقتی داشتی می‌رفتی سمت دادگاه ‫بهم پیام بده، باشه؟
‫کوپ! سلام!
‫سلام.
‫ماشین قشنگیه.
‫ممنون. آره ببخشید، هنوز ‫فرصت نکردم پسش بدم.
‫این چند روزه واقعا چالش‌برانگیز بود.
‫آره پسر، شنیدم جریان رو. متأسفم.
‫وقتی میاد با هم میاد، مگه نه؟
‫همینو بگو.
‫هی ببین، واقعا دلم می‌خواد عذرخواهی کنم
‫برای اینکه لب ساحل اون‌طور تند برخورد کردم.
‫فکر کنم قضیه‌ی مامورای فدرال بیشتر ‫از اونی که نشون می‌دادم، منو بهم ریخت.
‫تو بهترین وضعیت خودم نبودم، و اصلا ‫نمی‌خواستم که اون‌طوری به نظر برسم.
‫- باشه. ‫- آره.
‫حالا سوءتفاهم نشه، ‫دلم می‌خواد دوباره تو اوج ببینمت.
‫و اون پیشنهاد هنوزم سر جاشه.
‫ولی می‌خوام روشن کنم که ‫اون فقط یه پیشنهاده، باشه؟
‫یه پیشنهاده. و تو می‌تونی ‫قبولش کنی یا نکنی.
‫خب، ممنونم ازت.
‫- خب؟ ‫- بهش فکر می‌کنم.
‫- خیلی خب. ‫- آره، آره.
‫فقط باید به این جریان توری ‫رسیدگی کنم...
‫آره، معلومه.
‫- اگه کاری از دستم برمیاد بهم بگو. ‫- ممنون.
‫همه‌چی عالی می‌شه، کوپ. بهت قول می‌دم.
‫فقط لب تر کن. ‫می‌گم دمیل مدارک رو آماده کنه.
‫- حله. ‫- خیلی خب!
‫- گوردی داره می‌ره نمایش مد؟ ‫- تو گوردی رو می‌شناسی؟
‫آره، هر وقت میاد خونه نیک چشمش به منه.
‫بهش می‌خوره.
‫نمایش مد خیریه‌ست، و گوردی ‫هم حامی مالیه، برای همین باید بره.
‫منطقی‌تر نبود که فقط کل پولو بدن به خیریه
‫تا اینکه این همه مراسم‌های ‫گرون‌قیمت بگیرن؟
‫تو کارهای خیرخواهانه دنبال منطق نگرد.
‫اشتباه از من بود.
‫خیلی خب، من می‌رم داخل.
‫- دوربین‌ها چی؟ ‫- همه‌چی ردیفه.
‫و محض یادآوری، این یه مرد بالغه ‫که کارت‌های بیسبال جمع می‌کنه.
‫کارت‌های بیسبال باارزش.
‫هر چی تو بگی.
‫شاید وقتی اونجایی، ‫بتونی دنبال یه چیز بهتر بگردی.
‫ببین، وقت چرخ زدن ندارم. ‫دادگاه دخترم ساعت ۳ هست.
‫من اینجا به یه لقمه خوب نیاز دارم، کوپ.
‫دیگه بازی درنیار.
‫ممنون. این فشار اضافی ‫واقعا کمک می‌کنه، النا.
‫من و گوردی هیچ‌وقت ‫خیلی با هم نزدیک نبودیم.
‫مثل خیلی از مردهای اینجا، دوستی ما
‫بیشتر از روی راحتی و هم‌سطح ‫بودن توی گلف شکل گرفته بود.
‫ولی حدودا همون موقعی که ازدواج من از ‫هم پاشید، اون داشت توی سئول مشاوره می‌داد.
‫و لیزا هم رفته بود پی همون ‫کارهایی که همیشه می‌کرد،
‫برای همین اون گذاشت تا وقتی دنبال یه ‫خونه‌ی اجاره‌ای می‌گردم، تو خونه‌ش بمونم،
‫این یعنی من هنوز کد دزدگیرش ‫رو اگه عوض نشده باشه بلد بودم.
‫راه کثیفی برای جبران یه لطف بود،
‫ولی النا چاره‌ای نداشت، ‫و منم دوباره همون‌طور بودم.
‫لیزا یه اینفلوئنسر بود.
‫و هر چی فالوورهاش بیشتر می‌شدن، وسیله‌های ‫رایگانی هم که می‌گرفت بیشتر می‌شد.
‫اما داستان چیزهای مفت اینه که
‫بالاخره یه جا می‌رسه‌ که ‫دیگه جایی برای گذاشتنشون نداری.
‫چه قشنگه.
‫خیلی فالوور داره.
‫هر چی تو بگی.
‫کارت تام سیور تازه‌کار ‫برند تاپس سال ۱۹۶۷،
‫با درجه‌ی پی‌اس‌ای ۱۰، ‫کاملا دست‌نخورده و نو.
‫اون سال، سیور جایزه‌ی بازیکن ‫تازه‌کار سال لیگ ملی رو برد،
‫و دو سال بعد، جایزه‌ی ‫سای یانگ رو مال خودش کرد
‫و به تیم متز کمک کرد اولین ‫قهرمانی ورلد سریزشون رو ببرن.
‫اون کارت حالا بالای ۳۰۰ ‫هزار دلار ارزش داشت،
‫اونم به لطف چرخه‌ی رونق و ‫رکود بازار کارت‌های ورزشی
‫که با تنهایی و نوستالژی مردونه داغ شده بود.
‫هیچ‌چیزی مثل داشتن یه کارت قدیمی و ارزشمند
‫از بازیکن محبوب دوران بچگی، با کودک ‫درون طردشده‌ی آدم ارتباط برقرار نمی‌کنه.
‫امیدوارم ارزشش رو بهتر از ‫عروسک‌های بینی بیبیز حفظ کنه.
‫برگشتن. همین الان باید بیای بیرون.
‫چی؟
‫زود باش. هی!
‫میشه دست از ‫این همه لوس‌بازی برداری؟
‫واقعا عوضی هستی!
‫من ۱00 هزار دلار دادم تا حامی مالی ‫این مراسم لعنتی و احمقانه‌ت بشم.
‫و حالا حتی قرار نیست بریم!
‫طبق معمول همه‌چی رو ربط بده به پول!
‫این یه مراسم خیریه‌ی لعنتیه.
‫معلومه که به پول ربط داره.
‫داریم از دستش می‌دیم. ‫میشه این‌قدر حساس نباشی؟
‫من حساس نشدم، بیشعور!
‫تو همین الان بهم گفتی پیر.
‫برگرد تو ماشین. ‫من بهت نگفتم پیر.
‫چیزی که گفتم این بود: «باید دست از ‫لباس پوشیدن مثل یه دختر ۲۵ ساله برداری.»
‫انگار خودت خیلی از مد سرت می‌شه!
‫خب واقعا مثل یه ۲۵ ساله لباس می‌پوشی!
‫و این‌که عکس‌هاتو می‌ذاری تو اینستاگرام...
‫- باشه، عکسام. ‫- ازت یه متخصص مد نمی‌سازه.
‫تو هیچ‌وقت نمی‌تونی فقط ‫بیای و ازم حمایت کنی.
‫فکر کردی کدام خری پول این ‫خیمه‌شب‌بازی رو میده که بهش می‌گی شغل؟
‫من خودم درآمد دارم.
‫لعنتی.
‫- چه خبره؟ ‫- دارن دعوا می‌کنن.
‫درآمد؟
‫این به‌اصطلاح درآمدت، ‫پول کفش‌های کوفتیت هم درنمیاره.
‫می‌تونی بیای بیرون؟
‫در ضمن، به این نمی‌گن شغل، ‫مگه اینکه ازش پول دربیاری.
‫هنوز نه.
‫وای خدای من.
‫تو یه مرد کوچیک رقت‌انگیزی
‫که فکر می‌کنی حساب بانکیت، ‫مردونگیت رو بیشتر می‌کنه.
‫تو هم فقط یکی از اون میلیون‌ها زن خانه‌دار ‫سفیدپوست و میان‌سالی هستی
‫که فالوور می‌خرن و خودشون ‫رو تو اینستاگرام حراج می‌کنن،
‫و با درموندگی دارن دست‌وپا می‌زنن ‫که بشن یکی مثل گوینث پالترو،
‫در حالی که شوهرت داره خرج ‫تک‌تک این کارهای مسخره رو میده.
‫فکر کنم تازه دارن گرم می‌شن.
‫باشه، ولی قبلا دوست ‫داشتی که من شغل داشته باشم.
‫آره، اون مال وقتی بود که ‫هنوز با هم خوب بودیم.
‫پس جریان اینه. می‌خوای با هم خوب باشیم؟
‫- لطفا خودت رو تحویل نگیر. ‫- اوه، نه. مشکلی نیست.
‫اصلا از فکرش دارم بال‌بال می‌زنم.
‫تو از زمان ریاست‌جمهوری اوباما ‫تا حالا به من روی خوش نشون ندادی.
‫یه زمانی بود که حتما می‌پریدم.
‫زمانی که می‌تونستم به کمرم اعتماد کنم که ‫دوام بیاره و زانوهام ضربه رو تحمل کنن.
‫البته اون موقع‌ها ‫اصلا مجبور نبودم بپرم.
‫الان مجبور بودم، ولی نمی‌تونستم.
‫و این، دوستان و همسایگان، ‫بهترین تصویر از دوره‌ی میان‌سالی بود
‫که ممکنه باهاش روبرو بشید.
‫خیلی خب همگی، این آکورد دو هستش.
‫و بعدش آکورد لا مینور.
‫بعدش فا.
‫عالیه. و بعدش سل.
‫خب، این همون چیزیه که ‫هفته‌ها روش کار می‌کردیم.
‫پس بیاین با انرژی اجراش کنیم.
‫پنج، شش، هفت، هشت...
‫ادامه بدین.
‫اون برمی‌گرده؟
‫دهنتو ببند!
‫وای خدای من. تو چقدر احمقی! ‫برام غافلگیرکننده‌ست! ‫[توی اوبر هستم. دارم می‌رم دادگاه تا کت رو ببینم]
‫- دیگه برنگرد! ‫- باورم نمی‌شه قراره دیرم بشه.
‫می‌دونی می‌خوای چیکار کنی؟
‫بیا سه ساعت دیگه هم صبر کنیم ‫تا موهای لعنتیت رو درست کنی!
‫تو الان اون‌طوری به من نگاه کردی؟
‫تو قبلا عاشق بیسبال بودی.
‫خودم می‌بردمت استادیوم «شی» ‫تا بازی متز رو ببینی.
‫وای خدا، هیچ‌وقت برات تکراری نمی‌شد.
‫و حالا، آخرین باری که هانتر رو ‫بردی بازی ببینه کی بود؟
‫دیگه وجود نداره، بابا.
‫- چی؟ ‫- استادیوم شی دیگه نیست.
‫جدیدش رو ساختن.
‫خیلی چیزها دیگه نیستن، اندی.
‫خیلی چیزها هم هنوز هستن.
‫بابا.
‫توری تو راه جلسه‌ی دادگاهشه، ‫اون‌وقت تو کجایی؟
‫توی دستشویی گیر کردی ‫و داری یه کارت بیسبال می‌دزدی.
‫فکر کنم داری قضیه رو خیلی ساده می‌کنی، نه؟
‫این کارت بیسبال ۳۰۰ هزار دلار ارزش داره.
‫اون‌وقت دخترت چقدر ارزش داره؟
‫دارم این کارو برای اون می‌کنم.
‫- برای همه‌شون. ‫- همه‌ش چرنده.
‫- بابا. ‫- کی می‌خوای بذاری بس باشه، اندی؟
‫- من یک تولیدکننده‌ی محتوام! ‫- وای خدای من!
‫وقت رفتنه.
‫محتواتم عین بقیه‌ی اینفلوئنسرهای ‫هم‌سن‌وسال خودته که اون بیرونن.
‫فقط کارت شده اینکه ویدیو از خودت بذاری
‫و جنس‌ها رو آب کنی ‫و بگی چقدر جنسا خوشگلن،
‫- تا آدم‌های بیشتری جنس برات بفرستن. ‫- وقت رفتنه.
‫بعد تو هم بهشون بگی خوشگلن. ‫تو هیچ‌چیزی خلق نمی‌کنی.
‫من دارم یه برند می‌سازم، احمق.
‫- بس کن! ‫- کوپ، چه خبره اونجا؟
‫- تو واقعا یه احمقی! ‫- لعنت بهش، من دارم میام بیرون.
‫- واقعا برام تکان‌دهنده‌ست! ‫- خفه شو کثافت!
‫تو خونه‌مون رو پر از این آشغال‌ها کردی!
‫عین این آشغال‌جمع‌کن‌های لعنتی شدیم!
‫این کثافت‌کاری رو نگاه کن. این چیه؟
‫اینجا اتاق غذاخوریه. ‫یه کمد دیواری نیست!
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫دست به وسایل من نزن!
‫- بدش به من! عوضی! ‫- اینم از محتوای کوفتیت!
‫چرا این طویله‌ای که توش زندگی ‫می‌کنیم رو به همه نشون نمیدی؟
‫- لعنت بهت! ‫- لعنت به خودت!
‫چرا یه لطفی در حق دنیا نمی‌کنی ‫و از سرطان نمی‌میری؟
‫باور کن عزیزم، ‫سرطان جلوت لنگ می‌ندازه.
‫- لعنتی... اون کوفتی رو بده به من. ‫- دست نزن...
‫- چطوری اون کار رو کردی؟ ‫- نپرس.
‫کارت رو گرفتی؟
‫بدو بریم. دیرم شده.
‫ببخشید دیر کردم.
‫خب، همه جمعن؟
‫- بله، علیاجناب. ‫- بسیار خب. می‌شنوم.
‫علیاجناب، فکر کنم همه‌مون ‫اینجا خواهان یه چیز هستیم،
‫اونم اینه که شدت جرم رو بپذیریم،
‫اما در عین حال نذاریم به آینده‌ی ‫درخشان دوشیزه کوپر آسیبی برسه.
‫دوشیزه کوپر به اشتباه وحشتناکی ‫که در قضاوتش داشته اعتراف کرده،
‫و آمادگی این رو داره که ‫مسئولیتش رو قبول کنه.
‫با این حال، اون هیچ‌وقت ‫سابقه‌ی هیچ مشکلی رو نداشته،
‫اون دانش‌آموز ممتاز هست، ‫ستاره‌ی تیم تنیس می‌فیلده...
‫این حرف‌ها رو بلدم، خانم رزنیک.
‫بیشتر از تعداد دفعاتی که تو ‫این نطق رو کردی، من شنیدمش.
‫پیشنهادت چیه؟
‫تخفیف جرم به رانندگی در حالت غیرطبیعی ‫خفیف، تعلیق گواهینامه برای سه ماه،
‫و ۲۵ ساعت خدمات اجتماعی.
‫این خیلی سبکه.
‫همون‌طور که گفتم، ‫اون بچه‌ی فوق‌العاده‌ایه‌.
‫این فقط یه لغزش توی ‫پرونده‌ی درخشان و بی‌سابقه‌شه.
‫دوشیزه کوپر.
‫فرض رو بر این می‌ذارم که ‫متوجه شدت جرمت شدی؟
‫بله، علیاجناب. ‫اشتباه وحشتناکی کردم.
‫من دو تا دختر دارم، ‫فقط یه خورده از تو بزرگترن،
‫و اون‌ها هم به اندازه‌ی خودشون ‫اشتباه کردن.
‫شش ماه تعلیق گواهینامه ‫و ۵۰ ساعت خدمات اجتماعی.
‫و وقتی تموم بشه، ‫پرونده رو پاک می‌کنم.
‫ممنونم، علیاجناب.
‫شانس خیلی بزرگی آوردی، دوشیزه کوپر.
‫کاری نکن پشیمون بشم.
‫خب، بعدی چیه؟
‫عیب نداره.
‫هی، کت. برای توری معجزه کردی.
‫نمی‌دونم چطور ازت تشکر کنم.
‫- آره، خب هنوز تشکر نکن. ‫- چرا؟ مگه چی شده؟
‫نه نه، توری چیزیش نیست. ‫دارم درباره‌ی خودت حرف می‌زنم.
‫دارن حکم عدم ورود می‌گیرن.
‫حکم عدم ورود؟
‫من رفتم اونجا. گفتم خسارتش رو می‌دم.
‫وکیلشون اون ویدیویی که ‫به سم مشت زدی رو پیدا کرده.
‫اون اصلا ربطی به این موضوع نداره.
‫خب، دارن تهدید می‌کنن که آمارت ‫رو به اداره‌ی آموزش و پرورش می‌دن
‫تا مجوز کارت رو باطل کنن.
‫وای خدای من. این آدم‌ها چه مرگشونه؟
‫دارم پیگیریش می‌کنم. گوش کن چی می‌گم.
‫فقط حتی به اون خونه‌ی ‫کوفتی نگاه هم نکن. نزدیکش نرو.
‫دیدیشون، راهتو کج کن برو یه طرف دیگه. ‫شنیدی چی گفتم؟
‫اوضاع رو بدتر نکن.
‫باشه.
‫لعنتی!
‫وای خدای من.
‫آرلو؟ آرلو؟
‫وای خدای من.
‫مل؟
‫- تو اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- ببخشید، می‌دونم باید زنگ می‌زدم،
‫ولی شنیدم که ‫برات یه مشکلی پیش اومده.
‫اون یه سگه؟
‫وای خدای من. وای خدای من.
‫عمدی نبود. یهو از پرید جلو.
‫وای خدای من، ‫الان فکر می‌کنن من عمدا کشتمش.
‫ببین، یه حادثه بود، مگه نه؟
‫تو نمی‌فهمی.
‫من با این همسایه‌های تو جنگم،
‫همه‌ش هم به‌خاطر سگشون، به‌خاطر همین سگ.
‫برای همینم بازداشت شدم.
‫عمرا باور کنن که تصادفی بوده.
‫بدبخت شدم.
‫خب، باید برم بهشون بگم.
‫نه.
‫منظورت چیه نه؟ مرده.
‫حق با توئه. همه‌چیز رو میندازن گردن تو.
‫بیلی چیزی داری؟
‫لعنتی!
‫باورم نمیشه یه سگ رو کشتم.
‫تو نکشتی.
‫کاملا مطمئنم من کشتمش.
‫وای خدای من، من چطوری بخوابم؟
‫همش صدای زوزه‌ی ریزش میاد تو گوشم.
‫ولی تو به خانواده زالکین گفته بودی ‫که سگ رو ول نکنن، مگه نه؟
‫- خب آره، ولی... ‫- آره، پس تقصیر خودشونه.
‫حس می‌کنم عقلم رو از دست دادم.
‫نای تموم کردن یه تمرین ورزشی رو ندارم،
‫ولی اگه اعصابم رو خورد کنی، ‫چشماتو با قاشق درمیارم
‫و می‌چپونم تو حلقت.
‫قرصی چیزی مصرف می‌کنی؟
‫فکر کنم کاملا مشخصه که مصرف نمی‌کنم.
‫چرا نه؟
‫هورمون‌درمانی روش جدید مراقبت از پوسته. ‫فقط باید انتخابت رو بکنی.
‫باید یه وقتی رو بذاری ‫تا به خودت برسی.
‫یه مدتی هست که حالت خوب نیست،
‫و شاید به همین خاطره ‫که رفتی سراغ نیک،
‫و شاید برای همینه که ‫مشت زدی تو صورت من.
‫مشت زدم چون تو بهم سیلی زدی.
‫سیلی زدم چون مغزت درست کار نمی‌کرد.
‫نمی‌دونم چه مرگمه.
‫اون قضیه‌ی نیک، فقط داشتم سعی می‌کردم ‫تکه‌های گم‌شده‌ی خودم رو پیدا کنم.
‫بعدش بعد از طلاق، حس کردم ‫حتی بیشتر از قبل خودم رو باختم.
‫و حالا...
‫نمی‌دونم، انگار که...
‫دیگه به درد هیچ‌کس نمی‌خورم.
‫تو قوی‌ترین آدمی هستی ‫که می‌شناسم، مل.
‫جدی می‌گم.
‫نمی‌تونی تصور کنی تو این یک سال گذشته ‫چند بار نیاز داشتم بهت زنگ بزنم
‫فقط برای اینکه ازت مشورت بگیرم ‫یا دردودل کنم.
‫بدون تو حسابی خودمو گم کرده بودم.
‫من بدون خودم خودمو گم کردم.
‫وای خدای من، من آرلو رو کشتم.
‫می‌شه درباره یه چیز دیگه حرف بزنیم؟ ‫از اش برام بگو.
‫فقط نمی‌تونم این حس رو از خودم دور کنم
‫که یه چیز واقعا خطرناکی ‫در موردش وجود داره.
‫منظورم یه خطر خفن و جذاب نیست.
‫منظورم خطری در حد اینه که ‫شاید کسی رو کشته باشه.
‫وای خدا، مگه چیزی شده؟
‫نه، می‌دونی چیه، من اصلا...
‫خودم هم نمی‌دونم دارم چی می‌گم.
‫- خب، بریم سراغ بعدی. ‫- آره، خب...
‫من یه مجرم بیوه با دو تا بچه هستم.
‫خودت رو غرق این گذشته نکن،
‫وگرنه بقیه هم فقط همین رو ازت می‌بینن.
‫فکر کنم تا وقتی اینجا زندگی کنم، ‫این تنها چیزیه که مردم می‌بینن.
‫این همه‌ش تو ذهن خودته. مردم فراموش کردن.
‫واقعا؟
‫کاملا مطمئنم من آخرین ‫نفری بودم که مقاومت می‌کردم.
‫آدم سرسختی بودی.
‫از شانس خوبت، ‫من وسط یه فروپاشی عصبیم.
‫آره، چه شانس خوبی.
‫بیخیال بابا، پنج ماهه هر روز ‫صبح میام تو و سلام می‌دم!
‫فکر کردی چه غلطی دارم می‌کنم؟
‫تو ماشین‌های اسباب‌بازی کوفتی می‌فروشی!
‫اگه گرسنته غذا هست.
‫چیه؟ چی شده؟
‫فکر کنم تو مدرسه یه اتفاقی افتاده.
‫الان برمی‌گردم.
‫من یه دزدم. زندان بودم، خب؟
‫خب، داشت شب خوبی می‌شد.
‫هی.
‫بله؟
‫هیچ احتمالی هست که دوباره ‫برگردی و خواهر من بشی؟
‫من هیچ‌وقت از خواهر تو بودن دست برنداشتم.
‫خب، برمی‌گردی خونه؟
‫آره.
‫این فیلم به‌طور غافلگیرکننده‌ای خوبه.
‫آره.
‫من دارم می‌رم. یه جا پیدا کردم.
‫منظورت چیه یه جا پیدا کردی؟
‫اجاره‌نامه رو امضا کردم. ‫دارم اسباب‌کشی می‌کنم.
‫- کسی به تو خونه اجاره داد؟ ‫- بله اندی، یکی این کارو کرد.
‫دارم می‌رم.
‫ببین، هانتر گفت تو مدرسه یه اتفاقی افتاده.
‫- چی... ‫- خب، اخراج شدم،
‫البته بعد از اینکه خودم استعفا دادم.
‫انگار تمام این مدت حق با تو بود، اندی.
‫جالب نیست؟
‫میشه لطفا این‌قدر تند نری؟
‫نه، نمی‌تونیم آروم پیش بریم ‫چون می‌خوای منصرفم کنی.
‫من فقط نگرانم چون سوگواری، و این...
‫معلومه که سوگوارم!
‫اون بابای منم بود.
‫منو همین‌طوری که بودم دوست داشت...
‫و هیچ‌وقت باعث نشد حس ‫کنم یه آدم عجیب‌وغریبم.
‫- الی... ‫- من خیلی دوستت دارم اندی. واقعا دارم.
‫ولی هر بار که ذره‌ای احساسات نشون می‌دم، ‫طرز نگاه کردنت رو می‌بینم،
‫انگار داری پیش خودت فکر می‌کنی: ‫«یعنی الان قراره کنترلش رو از دست بده؟»
‫و وقتی اون‌طوری نگرانم می‌شی، ‫خب منم نگران خودم می‌شم،
‫و بعدش تبدیل می‌شه به یه ‫پیش‌بینی خودمحقق‌کننده...
‫چون چطوری بذارم باور کنی ‫که حالم خوب می‌شه
‫وقتی خودت کسی هستی ‫که منو به شک می‌ندازی؟
‫دقیقا.
‫لعنتی.
‫هی، هی، بذار برسونمت.
‫اوبر منتظرمه.
‫هی هانتر، ممنون که گذاشتی اینجا بمونم.
‫- بعدا می‌بینمتون بچه‌ها. ‫- کجا داری می‌ری؟
‫می‌رم تو دل سرنوشت.
‫چی؟
‫عاشقتونم بچه‌ها.
‫الی، بیخیال.
‫الی، باید بهم بگی ‫قراره کجا زندگی کنی.
‫چرا؟ که بیای بهم سر بزنی؟
‫مگه این چیز بدیه؟
‫نه، نیست.
‫دوستت دارم، اندی.
‫الان نیاز دارم روی پای خودم بایستم.
‫باید به خودم ثابت کنم که نیازی ندارم ‫برادر بزرگترم ازم مراقبت کنه.
‫خب، اگه من بهت نیاز داشته باشم چی؟
‫- برام آرزوی موفقیت کن. ‫- موفق باشی.
‫بهت زنگ می‌زنم.
‫هی!
‫برو، برو. حرکت کن.
www.Doostihaa.com