‫- آنچه گذشت... ‫- یک سال و خورده‌ایِ پیش
‫زنم ماریا رو از دست دادم.
‫می‌خوایم شما بچه‌ها پرونده
‫امیر گودسپید رو دست بگیرین.
‫جنازه‌ش چهار روز پیش تو ماشینش پیدا شد.
‫امیر موهای خیلی قشنگی داشت.
‫وقتی پیداش کردن، موهاش تراشیده شده بودن.
‫هر کی امیر رو کشته، اول می‌خواسته
‫تبدیلش کنه به یه چیز دیگه. چرا؟
‫آره، نمی‌فهمم چطوری یه مرد سیاه‌پوست ‫می‌تونه پلیس باشه.
‫- الکس. الکس! ‫- من اگه جات بودم حس می‌کردم
‫- دارم زیرآب مردم خودم رو میزنم. ‫- الکس!
‫باید با از دست دادن ماریا کنار بیای.
‫- هی، از کجا آوردیش؟ ‫- از کمد مامان.
‫فکر می‌کنی قاتل ماریا دزدکی وارد خونه‌ت شده،
‫این رو گذاشته تو کمد ماریا تا ‫دیمن پیداش کنه؟
‫تاوی!
‫تاویو لمنز به تلافی قتل امیر تیر خورد.
‫تنها راه تموم کردن ماجرا...
‫پیدا کردن قاتل واقعیه.
‫- مشتی، بیا این رو ببین. ‫- می‌خوای بدونی
‫آخرین حرف زنت قبل مُردنش چی بود؟
‫شما؟
‫به زودی همدیگه رو می‌بینیم.
‫♪ حالا دیگه عاشقتم ♪
‫♪ هنوز دوستم داری؟ ♪
‫♪ الان دیگه تونستی ♪
‫♪ ببینی ♪
‫تکون نخور.
‫الکس. الکس!
‫ببخشید، بابایی. تشنه‌م بود.
‫بیا اینجا.
‫تو...
‫ببرش تو تخت، منم...
‫اینجا رو مرتب می‌کنم.
‫هی. ببخشید.
‫ببخشید، عزیزدلم، ببخشید.
‫هی.
‫عیبی نداره، بابایی.
‫اوه، یکی دیگه رو گفت.
‫- نخیر. فقط دوتا جواب دادم. ‫- اوه.
‫اولین شهردار سیاه‌پوست واشینگتن.
‫ماریون بری.
‫- آره. ‫- کی؟
‫دیمن، جنی. بدویید بریم.
‫اوه، اوه، اسم مامان سیمبا.
‫- اه... نالا. ‫- اوه.
‫- سرابی. ‫- اوه! باریکلا.
‫فکر کردم باختی.
‫- هوم. ‫- اوهوم.
‫- میزنی قدش؟ ‫- برید بیرون ببینم.
‫- خداحافظ، عمو جان. ‫- خداحافظ، عمو جان.
‫هی.
‫اه، اه، اه.
‫خیلی خب. به سلامت.
‫هی، جنی.
‫می‌خوام درباره دیشب صحبت کنم.
‫تقصیر من بود.
‫قرار شد تو اتاقم بمونم.
‫دختر گلم، نه.
‫اتفاقی که دیشب افتاد اصلاً تقصیر تو نبود.
‫خب؟ من...
‫نگران مسائل بزرگونه بودم، من...
‫حق نداشتم اونجوری بترسونمت. خب؟
‫هوم؟
‫خیلی خب، روز خوبی داشته باشین.
‫خودت هم روز خوبی داشته باش، خب؟
‫اوهوم.
‫خدایی؟
‫رو به جنی اسلحه کشیدی؟
‫مطمئنم یکی اومده تو خونه‌م.
‫خب؟ نصفه شبی یه صدایی شنیدم،
‫وظیفه منه مراقب خانواده‌م باشم.
‫مراقبشون باشی؟
‫اگه بیای رو کسی که حرکت دیشبت رو زده ‫ارزیابی روانی انجام بدی،
‫- خودت طرف رو می‌رسونی تیمارستان. ‫- هی، وایسا ببینم.
‫دست نگه دار. خب؟ ‫به کار دیشبم افتخار می‌کنم، جان؟ نخیر.
‫ولی یعنی حقمه به خاطرش تو تیمارستان بستری بشم؟
‫می‌دونی، الان وقت ندارم
‫اشتباهاتت رو لیست کنم،
‫چون از سردخونه زنگ زدن.
‫وسایل تاویو رو گشتن.
‫- گوشی پیدا نکردن. ‫- وقتی گرفتیمش
‫- گوشی همراهش بود. ‫- یه تیم فرستادم صحنه جرم رو بگردن.
‫حتماً انداختتش تو حد فاصل بین
‫آپارتمان و جایی که تیر خورده.
‫خونه رو گشتن ولی هیچی پیدا نکردن.
‫خیلی خب، آخرین تماس امیر با تاویو بوده،
‫و الان جفتشون مُردن.
‫گوشیه الان تنها سرنخ ماست.
‫شانون؟ من جاش هستم.
‫- شبیه جاش نیستی. ‫- شرمنده،
‫نمی‌خواستم گیجت کنم. ببین،
‫نمی‌تونم عکس واقعیم رو توی این برنامه‌ها بذارم
‫چون کارم و توجهی که رومه یه مقدار سخته.
‫آره. مزخرف میگی.
‫اه. چرا همیشه مردهای متاهل اینجوری می‌کنن؟
‫من متاهل نیستم. آخرین کسی که باهاش قرار می‌ذاشتم...
‫فشار رومون زیاد شد،
‫و ساده‌تره که بخوام زندگی شخصیم رو
‫- خصوصی نگه دارم. ‫- باز مزخرف میگی.
‫هی، می‌دونی، اگه قراره سر مردم کلاه بذاری،
‫- حداقل یه داستان بهتر براشون تعریف کن. ‫- نه، هی،
‫وایسا، وایسا. گوش کن، شرمنده.
‫باید از اول راستش رو می‌گفتم. خب؟
‫درستش همینه.
‫قبل اینکه بری، می‌ذاری برات صبحونه بخرم؟
‫هر سوالی خواستی بپرس.
‫و بعدش اگه دیگه نخواستی من رو ببینی،
‫درکت می‌کنم.
‫ببین، حالا که اومدی.
‫ضرر که نداره؟
‫باشه، جاش.
‫- صبح بخیر، کارآگاه‌ها. ‫- لعنتی.
‫نصف اداره رو فرستادین دنبال یه گوشی؟
‫تعقیبمون کردی؟
‫نیاز به این کارها نیست. ‫واسه اینکه فکرتون به کار بیفته
‫باید یه سیگاری دود بدین و یه پودینگ موز بخورین.
‫راست میگه.
‫می‌دونم دنبال گوشی تاویو لمنز هستین.
‫نظری ندارم. ولی چه پوتین قشنگی.
‫آره، خب، خانم فروشنده گفت رنگ مناسب
‫جلوی افسردگی فصلی رو می‌گیره، ولی وقتی گفت ‫پنجاه درصد تخفیف میده دلم راضی شد بخرمش.
‫چاره‌ای نداشتی.
‫- نه؟ ‫- ببین، بچه زرنگ.
‫داریم نهار می‌خوریم. اگه قرار نیست بشینی ‫چیزی بخوری...
‫وایسا، اگه دنبال گوشی تاویو هستی، یعنی فکر می‌کنی
‫یه ربطی به پرونده امیر گودسپید داره.
‫نظری ندارم.
‫یعنی فکر می‌کنی تاویو بوده گودسپید رو کشته؟
‫یا هر کی تاویو رو کشته، گودسپید رو هم کشته.
‫- نظری ندارم. ‫- آخه گزارش بالستیک رو خوندم،
‫گنده لات‌های جنوب شرقی اسلحه به دست ‫اینور اونور نمی‌چرخن.
‫کی گزارش بالستیک رو داده دستت؟
‫نظری ندارم.
‫باید یه پاتوق جدید پیدا کنیم.
‫هم این ویدئو
‫و هم ویدئوی شلوغ بازی اطرافش همه جا پخش شدن.
‫معترض‌ها شبانه روزی بیرون شهرداری خیمه زدن.
‫و اینی که می‌بینین
‫ممکنه در حد قضیه جرج فلوید سر و صدا کنه.
‫وقتی اندرسون تو رو آورد سر پرونده
‫- نمی‌خواست اینجوری بشه که شد. ‫- اندرسون یه سیاه‌پوست رو آورد
‫سر پرونده که پُزش رو بده، همه می‌دونن.
‫خب، همه دیگه دارن روش کار می‌کنن.
‫تمام نژادهای دنیا.
‫ولی الان باید رسیدگی به پرونده گودسپید رو ‫بندازیم عقب
‫تا بفهمیم کدوم گروه تاویو رو کشته.
‫پرونده‌شون یکیه.
‫بحث مواد یا دشمنی نیست.
‫تاویو به قتل رسید چون یه چیزهایی رو درباره ‫امیر می‌دونست.
‫اگه گوشیش دستمون بود...
‫بسه دیگه.
‫دستور جستجویی که دادین باعث شد هم
‫نیرو از دست بدیم هم روابط عمومیمون به فنا بره.
‫خب، اگه شهرداری نمیومد جزئیات پرونده
‫گودسپید رو مخفی کنه...
‫شروع نکن.
‫هی، میشه ویدئو رو برگردونی عقب؟
‫تاویو و حداقل سه‌تا از گروه‌های
‫خلافکاری که می‌شناسیم تو قضیه دست دارن.
‫باید پیداشون کنیم و ازشون بازجویی کنیم.
‫چندتا از این گروه‌ها اسلحه دارن یا قاتل استخدام کردن؟
‫فکر کردی فقط چون این اتفاق تو یه ‫محله‌ی مخصوص سیاه‌پوستا افتاده،
‫پای گروه‌های خلاف درمیونه؟
‫تمام مدارک اینجوری نشون میدن.
‫همینجا. یه بار دیگه پخشش کن.
‫گوشیش رو برداشت.
‫- نه بابا. ‫- حالا هر چی.
‫دختره رو پیدا کنین.
‫دوستان، محله رو بگردید ببینید چی پیدا میشه.
‫یه پیام صوتی از امیره.
‫اونوقت برداشتی آوردیش اینجا؟
‫اینا تاویو رو کشتن، نس.
‫می‌دونم. خب، مل؟ فقط...
‫تاوی جان.
‫خودت رو با تبلت مامان سرگرم می‌کنی؟
‫تا وقتی نیستم مراقب تاوی باش.
‫باید گوشی رو برسونم دست یکی
‫- که عدالت رو برقرار کنه. ‫- چرا تو؟
‫پس کی؟
‫ها؟ ملت پدر بچه‌م رو می‌بینن
‫و فکر می‌کنن یه خلافکار سیاه‌پوست دیگه‌ست
‫که تو خیابون تیر خورده.
‫اگه من ثابت نکنم جونش باارزش بوده،
‫پس کی قراره این کار رو بکنه؟
‫اگه قراره بری انتقام مرگش رو بگیری، ‫حداقل مراقب خودت باش.
‫ممنون.
‫تاوی جان، یه مدت پیش
‫خاله مل بمون، خب؟
‫نه. می‌خوام پیش خودت بمونم.
‫گفتی می‌تونم سوار اسب سفیده بشم.
‫و می‌تونی.
‫میشی. خب؟ وقتی برگشتم،
‫ام، هر چند بار خواستی سوار
‫اسبه شو. ولی فعلاً،
‫واسه خاله مل بچه خوبی باش، خب؟
‫- دوستت دارم. ‫- منم دوستت دارم.
‫گفتی بهش رسیدگی شده که.
‫آره، ولی وقتی تاویو تیر خورد و داشت جون می‌داد
‫نامزدش گوشیش رو برداشت.
‫الان کراس دنبالشه و به ملت گفته
‫گودسپید کشته شده و تاویو رو هم واسه ‫لاپوشونی مرگش کشتن.
‫از کجا می‌دونه؟
‫فکر کنم حدس زده، ولی...
‫نمی‌دونم شنیدی یا نه، ولی خیلی حدس‌های ‫دقیقی میزنه.
‫اگه تو فکرشی یکی دیگه رو بکشی،
‫دست بردار.
‫نه، نه، دیگه بسه. این آخریش بود.
‫کراس رو شخصاً می‌شناسی؟
‫تا حالا با همدیگه روی یه پرونده کار نکردیم، ‫ولی اوهوم، می‌شناسمش.
‫فکر کنم می‌خوام بیشتر بشناسمش.
‫می‌خوام همه چی رو درباره‌ش بدونم.
‫نیاز نیست با کراس در بیفتی.
‫خب؟ قبل کراس دختره و گوشی رو پیدا می‌کنم.
‫تو دست نگه دار
‫تا سر و صدای گودسپید بخوابه.
‫ونسا. نامزدش.
‫آدرسش رو ندارم، ولی می‌دونم
‫تو آرایشگاه افسن کار می‌کنه.
‫گوشی رو باید پیدا کنی، بابی.
‫و اگه می‌خوای پول هنوز بیاد تو جیبت،
‫پیشنهاد میدم سگ خوبی باشی و افسار پاره نکنی.
‫من حمالت نیستم.
‫اگه تو دردسر بندازیم، میونه‌مون بهم می‌خوره.
‫اوه. پس گاز هم می‌گیری.
‫چه جور هم.
‫دیمن.
‫این چیه تو کوله پشتیت پیدا کردم؟
‫واسه ارلی موتسارت انتخاب شدی
‫اونوقت هیچی نگفتی؟
‫ها؟
‫شرکت نمی‌کنم.
‫یعنی چی؟
‫- جنی. ‫- کی گفته خودت حق داری تصمیم بگیری؟
‫- تو کاره‌ای نیستی. ‫- آخه دلم نمی‌خواد.
‫ولی زیبا می‌نوازی.
‫چرا نمی‌خوای از همچین فرصتی
‫استفاده کنی؟
‫فقط... نمی‌خوام.
‫- جنی. ‫- چیه؟
‫نوازنده خیلی خوبی هستی.
‫حرفه‌ای هستی.
‫می‌دونم.
‫- کجایی؟ ‫- این پشت.
‫بهرحال باید یه چیزی می‌گفتی.
‫نه اینکه وایسی خودم از ته کوله پشتیت ‫پیداش کنم.
‫برو تو.
‫وقتشه... مشقت رو بنویسی.
‫جنی.
‫جنی؟
‫جنی.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫دنبال آقائه می‌گردم.
‫کدوم آقا؟
‫همون که داشت باهام صحبت می‌کرد.
‫سر دعوا ندارم.
‫درست عین همون قبلیا نیستن، ولی...
‫خیلی خوشگلن.
‫به یه شرط قبولش می‌کنم.
‫باهام یه نوشیدنی بخور.
‫سر شام.
‫فقط خودمون دوتا.
‫عالیه.
‫خوبه.
‫سیم‌ها رو قطع کردی؟
‫وقتی یه چندش داشت
‫با دوربین با نوه‌م
‫حرف میزد باید چیکار می‌کردم؟
‫گفتم اشتباه کردی دوربین نصب کردی.
‫دوربین نیست. اومده بود اینجا.
‫زیاد پیش میاد دوربین‌ها رو از راه دور ‫هک کنن، مشتی.
‫اومده بود اینجا.
‫۱، ۱-۵، ۱-۴-۷؟
‫پونزده ژانویه، ساعت ۱:۴۷ ظهر.
‫تاریخ و ساعت مرگ ماریا.
‫اوه، این آهنگ مورد علاقمه.
‫مانیکور و پدیکور؟ ‫باید کفشت رو دربیاری.
‫آره، آره، آره.
‫ولی می‌خوام ونسا کارم رو انجام بده. ‫شنیدم بهترین کارمندتونه.
‫- امروز نیومده. ‫- باشه.
‫خب، می‌دونی...
‫کِی برمی‌گرده؟
‫- نمی‌دونم. ‫- هوم.
‫نمی‌تونی بهش زنگ بزنی؟
‫صبح زنگ زدم ولی برنداشت.
‫باشه. ولی اگه قرار بود یه پیغام به دستش برسونی،
‫می‌دونی، مثلاً اگه...
‫بحث مرگ و زندگی بود،
‫کجاها رو می‌گشتی؟
‫جلوی خونه پارک کنین.
‫اگه چیز مشکوکی دیدین
‫بهم زنگ بزنین.
‫هر چی، خب؟
‫وگا زنگ زد.
‫اسم دختری که گوشی رو برداشته ونسا نوریسه.
‫میگن سر چهارراه دابلیو کنار خیابون پونزده ‫پیش خواهرش زندگی می‌کنه.
‫پس بزن بریم.
‫اگه نمی‌خواید چیزی درباره‌ش پست کنم،
‫یعنی دارید به تبلیغ مجانی دست رد میزنید.
‫یه سری از مردم به گوشیشون معتادن.
‫فکر کنم منم معتادم.
‫اگه گوشی دستم نباشه دیوونه میشم.
‫می‌دونی، تو دورانی که با گوشیمون فقط ‫به مردم زنگ می‌زدیم،
‫یه چیزهایی بودن به اسم...
‫چی بود؟ آها، کتاب.
‫اینقدری بودن، از کاغذ ساخته می‌شدن.
‫- اوه، کتاب می‌خونی؟ ‫- اوهوم.
‫- کتاب فیزیکی و واقعی؟ ‫- آره.
‫خیلی خب، چه کتابی روی پا تختیته؟
‫اه، خب، الان دارم دوباره یکی از کتاب‌های ‫قدیمی و مورد علاقه‌م رو می‌خونم.
‫اسمش سهره طلاییه.
‫- نوشته دانا تارت؟ ‫- اوهوم.
‫منم خیلی دوستش دارم.
‫اوه، پس می‌دونی کتاب چیه؟
‫- تو هم می‌خونی؟ ‫- آره. گاهی اوقات حتی روی کاغذ واقعی.
‫- واو. ‫- به کسی نگو.
‫می‌خوام مردم فکر کنن هنوز عضو نسل وای هستم.
‫دهنم قرصه.
‫بفرمایید.
‫چرا ملت بهش میگن نسل وای، نه نسل هزاره؟
‫سرت رو بپا. خیلی خطرناکه.
‫باشه.
‫واو.
‫اوه، منم خیلی دوست دارم همچین ‫نمایشگاهی بزنم.
‫می‌دونی، اگه بخوای می‌تونم به ‫نماینده هنرمند اینجا معرفیت کنم.
‫آره، هتل آرمادا زیاد به هنردوستیش معروف نیست.
‫نه؟
‫مهم‌ترین کار این هفته‌م خریدن صد و هشتادتا ‫نسخه قلابی از نقاشی‌های روتکو
‫واسه اتاق‌های صبحونه تمام شعبه‌هامون بود.
‫خب اگه کار تو آرمادا رو دوست نداری،
‫- کار مورد علاقه‌ت چیه؟ ‫- سرپرست هتل ریتز.
‫آزادی هنری.
‫بودجه تموم نشدنی.
‫یه نمایشگاه متفاوت واسه هر نقطه از دنیا.
‫- چطوری به آرزوت می‌رسی؟ ‫- تو بگو.
‫هزار بار درخواست دادم. ‫حتی قبول نمی‌کنن باهام مصاحبه کنن.
‫هوم.
‫نظر منتقدانه درباره ایده‌ی مرگ؟ یا...
‫تعریف از راکی بالبوآ؟
‫- عجیبه که عاشق این چیزهام؟ ‫- نه.
‫به نظرم عادیه.
‫ولی بیشتر مردم حاضر نیستن بهش اعتراف کنن.
‫مردم می‌خوان بترسن.
‫می‌خوان یه چیزی رو حس کنن.
‫زندگیمون اینقدر بچه مثبتی شده...
‫همه چیز بسته‌بندی‌های آماده داره.
‫عجیبه که زل زدن به چشم مرگ
‫بیشتر از همیشه بهمون احساس سرزندگی میده؟
‫انگار بیشتر به هم وصلیم؟
‫عکس با فرشته مرگ؟
‫خوشحال میشیم.
‫حال شما؟
‫من کارآگاه الکس کراس هستم. ‫اومدم با ونسا نوریس صحبت کنم.
‫می‌شناسمت، کارآگاه کراس. ‫ونسا نیست.
‫صحیح. همه‌ش پنج دقیقه می‌خوام باهاش صحبت کنم.
‫- ونسا اینجا نیست. ‫- خاله...
‫- الان نه، عزیزم. ‫- تو دردسر نیفتاده.
‫خب؟ ما براش دردسری نداریم.
‫پس چرا دنبالش می‌گردین؟
‫می‌دونیم گوشی تاویو دستشه.
‫بازیم کار نمی‌کنه.
‫مامانی گفت می‌تونم بازی کنم.
‫تبلت مامانته. بلد نیستم درستش کنم، تاوی!
‫لعنتی. ببخشید، تاوی.
‫لعنتی. ببخشید.
‫هی، بازی زیستگاه حیواناته؟
‫این آهنگه برام آشناست.
‫بچه‌هام یه سره بازیش می‌کنن.
‫اگه بخوای می‌تونم کمکش کنم.
‫ببینم بازیت رو.
‫تو بیابون گیر کردی. آره، درکت می‌کنم.
‫ببین، باید خودت رو تبدیل کنی ‫به سنگ‌پشت، خب؟
‫زیر ماسه حرکت کن تا بتونی بیای بیرون.
‫می‌دونی فرق بین سنگ‌پشت و لاک‌پشت چیه؟
‫لاک‌پشت میره زیر آب.
‫مامانی از یکی از کتاب‌هام برام درباره‌ش خونده.
‫جدی؟
‫تو...
‫زیاد با مامانی کتاب می‌خونی؟
‫ممنون، کارآگاه کراس، وقت رفتنه.
‫هی.
‫می‌خوام به مامانت کمک کنم، تاوی.
‫میشه بگی کجاست؟
‫آره، وقتی برم دیدنش، هر چقدر بخوام ‫سوار اسب سفیده میشم.
‫گمشو از خونه‌م بیرون.
‫پلیس الکی.
‫خواهرش چیزی گفت؟
‫نه. ولی بچه ونسا بود.
‫گفت وقتی رفت دیدن مامانش
‫سوار اسب سفید میشه.
‫شاید یه معنایی داشته باشه.
‫همین؟
‫می‌خوای خودت هم امتحان کنی، جان؟
‫شانس بیاری کیلا نجاتت بده.
‫هنوز دنبال گوشی تاویوئه، شاید روشن شد.
‫ممنون.
‫- الو؟ ‫- سلام، مل.
‫- نس، خوبی؟ ‫- آره، خوبم.
‫کِی میای دنبالم؟
‫تاوی جان. ام، زود میام.
‫می‌دونی؟ شاید حتی فردا.
‫نس، پلیس‌ها اومده بودن.
‫می‌دونن گوشی دستته.
‫همه دنبالتن.
‫دیگه اونجایی که هستی نمون.
‫ببین، آره. نه...
‫مل، می‌دونم، خب؟
‫خوبم، ام...
‫ببین، کسی نمی‌دونه من کجام.
‫باید برم، خب؟
‫[درگیری دار و دسته‌های خلافکار یا لاپوشانی پلیس؟]
‫هوم. هی.
‫به نظرت امشب چی بنوشم...
‫این یا این؟
‫در حدم نیستی، دختر!
‫هرگز! هیچوقت!
‫با شماره تانیا های‌تاور از روزنامه
‫واشینگتن تلگرام تماس گرفتید. ‫لطفاً پیغامتون رو بذارید.
‫سلام، خانم های‌تاور.
‫من ونسا هستم.
‫یه قضیه‌ای هست که به نظرم باید بشنوین.
‫ام...
‫درباره امیر گودسپید.
‫لطفاً بهم زنگ بزنین.
‫یعنی چی اومده؟ گفتم که،
‫نمی‌خوام.
‫مهم نیست تو چی می‌خوای.
‫تو این خونه،
‫هر چی لازم باشه براتون فراهم میشه، چه ‫بخواین چه نخواین.
‫نه. نه. دو، نُه، دو،
‫صفر، یک، صفر.
‫فیلم‌های بیست و چهار ساعت گذشته‌ی ‫دوربین رو می‌خوام.
‫نمی‌تونی مجبورم کنی با یه زن سفیدپوست ‫اخمو پیانو بزنم.
‫دیمن، بسه.
‫بهش سخت نگیرید.
‫سلام، دیمن. آخی.
‫اون شکلی که فکر می‌کردی نیستم، نه؟
‫خب، وقتی از نواختن بترسی، مهم ‫نیست معلمت کی باشه.
‫- پس... ‫- من نمی‌ترسم.
‫نه؟ هاه.
‫بچه بااستعدادی که نمی‌خواد چیزی درباره ‫برنامه تحصیلی موسسه بشنوه...
‫به نظر من ترسیدی.
‫خب... نخیرم.
‫خب، پس حداقل بپرس
‫موسسه ارلی موتسارت واسه تو و آینده‌ت
‫چیکار می‌تونه بکنه.
‫آها. آره، منم همین فکر رو می‌کردم. ‫ترسیدی.
‫نه، ترسیدم. می‌تونیم صحبت کنیم.
‫باشه.
‫خب آقا پسر،
‫بنواز ببینم چیکار می‌کنی.
‫جنی، دیدی روی لی‌لیِت چه عددی اضافه کردم؟
‫جنی؟ جنی؟
‫می‌خواستم بهت بگم خیلی خوشگلی.
‫عین مامان جونت.
‫دختر، اینجا چیکار می‌کنی؟
‫همه چی مرتبه، عزیزم؟
‫ام...
‫آره.
‫خوبه. همه چی خوبه.
‫وقتی گام سل ماژور رو می‌شنوی می‌تونی ‫تشخیصش بدی؟
‫دیمن، قرارگیری انگشت‌هات... فوق‌العاده‌ست.
‫از کجا یاد گرفتی؟
‫مامانم یادم می‌داد.
‫بیا این یکی رو امتحان کنیم.
‫مامان، منم.
‫می‌دونم سوار هواپیما شدی، ولی...
‫نتونستم صبر کنم چون از هتل ریتز بهم زنگ زدن.
‫قبول کردن باهام مصاحبه کاری انجام بدن.
‫فرود اومدی زنگ بزن. ‫خیلی خب، دوستت دارم. خداحافظ.
‫سلام. تو خیابون شونزدهم جلسه داشتم و گفتم...
‫انگار خبرهای خوبی شنیدی.
‫آره، مصاحبه جور شد.
‫تو هتل... هتل ریتز.
‫عالیه.
‫تو...
‫پارتی بازی کردم؟
‫شاید.
‫چه...
‫- واو. ‫- بیخیالش.
‫خوشم میاد به مردم کمک کنم به ‫آرزوهاشون برسن.
‫اگه بخوای، می‌تونم واسه مصاحبه کمکت کنم.
‫ام، جلسه آماده‌سازی، فردا صبح، خونه من؟
‫هی، من... خیلی از وقت گذروندن باهات ‫لذت بردم...
‫به نظرم یه کم زوده
‫بخوایم مهمون همدیگه بشیم.
‫واو، اه، شرمنده، نه، منظور خاصی نداشتم.
‫البته من از خدامه. خیلی خوشگلی.
‫شرمنده، الان خفه میشم.
‫آره.
‫شرمنده. اه...
‫این چی؟
‫فردا صبح، بیکن سرخ می‌کنم،
‫قهوه دم می‌کنم، و قدمت روی چشم
‫اگه خواستی واسه شنیدن یه سری
‫توصیه بی‌آزار، دوستانه
‫و صمیمی تشریف بیاری.
‫خب.
‫من دیگه...
‫تو هم باید برگردی سر کارت، خانم ویتمر.
‫می‌دونم مامان‌بزرگ اینقدر روی تربیتت وقت گذاشته
‫که بدونی زشته با پیراهن کثیف کارت ‫بری سر قرار.
‫- نمیرم. ‫- غلط کردی.
‫اگه همچین زن قشنگی رو بپیچونی، ‫دیگه فرصتش گیرت نمیاد.
‫هی، اگه پرونده گودسپید رو حل نکنیم، ‫جنوب شرقی به فنا میره.
‫اوه، اتفاقاً تو هم اگه یه کم خوش نگذرونی ‫به فنا میری.
‫دست بردار. تو هیچوقت پلیسی نبودی ‫که کارش رو با خودش ببره خونه.
‫بگو ببینم مرگت چیه.
‫یه روانی داره خانواده‌م رو تهدید می‌کنه.
‫دیمن خیلی شر شده، رو به جنی اسلحه کشیدم.
‫و این قضیه واسه قبل این بود که طرف ‫با دوربین باهاش حرف بزنه.
‫- بچه‌ها پوستشون کلفته. ‫- دست بردار، جان، چی باید بهشون بگم؟
‫«نرید بیرون وگرنه دیوونه‌ای که مامانتون رو کشت ‫ممکنه شما رو هم بکشه؟»
‫«نه، ولی اونقدری هم نباید بترسید که یه وقت ‫اختلال اضطراب پس از حادثه نگیرید؟»
‫تو شرایط اضطراری، تو اول باید حواست ‫به خودت باشه، مشتی.
‫باید خستگی در کنی.
‫باید بفهمم کی با خانواده‌م در افتاده.
‫می‌فهمیم. ‫ببین، به هر کی میشد رو انداختم.
‫دی‌ان‌ای شال ماریا رفته صدر جدول ‫آزمایشگاه.
‫خب؟
‫حالا اینقدر بهش فکر نکن و از خونه بزن بیرون.
‫من حواسم به بچه‌ها هست. شیرینی، شیر.
‫وقت خواب براشون قصه میگم. و شاید...
‫صبح هم بیدارشون کردم؟
‫هی، از این خبرها نیست.
‫ولی شاید بشه.
‫من خوب می‌دونم وقتی یه خانم دعوتت می‌کنه ‫برات غذا بپزه یعنی چی.
‫- نه، بس کن. ‫- عمراً. برو بالا
‫یه لباس خوشبو بپوش.
‫- خوشبو؟ ‫- آره.
‫تو درباره خوشبو بودن چی می‌دونی؟ ‫خودت همیشه بوی کوفته و محصولات الد اسپایس میدی.
‫- الو؟ ‫- ونسا.
‫تانیا های‌تاور. گفتی می‌خوای یه چیزی ‫برام تعریف کنی.
‫بله، من نامزد تاویو لمنز هستم.
‫گوشیش دست منه.
‫فکر کنم سر چیزی که تو گوشیش بوده ‫کشته شده.
‫یه پیام صوتی از امیر گودسپید.
‫مطمئنم همه‌شون یه ربطی به هم دارن،
‫- ولی... ‫- کجایی؟
‫چرا فکر می‌کنی زنه هنوز واشینگتنه؟
‫تا حالا این کتاب‌های تمرینی جدید رو دیدی؟
‫آره، مامانم تو تابستون مجبورم می‌کرد ‫حلشون کنم.
‫- ها؟ ‫- اوهوم.
‫ماریا هم با بچه‌ها همینجوری بود.
‫روزی یک ساعت، هر روز، بدون بهونه.
‫یه عالمه از اون کتاب‌ها تو خونه آبجی ونسا دیدم.
‫هر صفحه‌ش پُر شده بود.
‫همچین مامانی... ازش بعیده بچه‌ش ‫رو ول کنه بره یه جای دور،
‫مهم نیست چقدر ترسیده باشه. نه، فقط...
‫- این آهنگه. لعنتی. ‫- آره.
‫مراسم رقص راهنمایی.
‫خیلی خب.
‫آره...
‫بدجور عاشق یکی بزرگتر از خودم بودم.
‫و سر آخرین آهنگ،
‫جرئت کردم برم دعوتش کنم به رقص.
‫احتمالاً یادت نیست.
‫یه لباس سبز تنت بود.
‫یه مقدار از شونه‌ت افتاده بود بیرون.
‫اونطور که یادمه...
‫چراغ‌ها رو زود روشن کردن.
‫هنوز یه نصفه رقص بهم بدهکاری،
‫کارآگاه الکس کراس.
‫افتخار میدی؟
‫- الو؟ ‫- سلام.
‫- بگو، «کیلا، تو قهرمان منی.» ‫- چی؟
‫گوشی تاویو لمنز شش دقیقه پیش روشن شد.
‫کجا؟
‫تا حالا برات سوال شده...
‫چرا بهش میگن قفل کلیدخور؟
‫تو برای بچه غذا گرفتی...
‫اسباب بازیش به من رسید.
‫خواهش می‌کنم بلایی سرم نیار.
‫باشه.
‫رمز تاویو رو بزن،
‫بعدش جلسه کوچولومون
‫همینجا تموم میشه.
‫گولم نزنی کارت ندارم.
‫بیا یه آهنگ بذاریم.
‫هوم.
‫چه خوشتیپ شدی.
‫بوی خوبی هم میدی.
‫دختره هر کی هست، بهش بگو شرمنده‌م ‫که شبش رو خراب کردم.
‫میشه...
‫گوشی تاویو روشن شده؟
‫آره، ولی در حدی که به یکی از
‫دکل‌های مخابراتی سیگنال بفرسته.
‫اگه یه سیگنال دیگه بفرسته، موقعیت ‫دقیقش گیرمون میاد،
‫ولی فعلاً...
‫می‌دونیم این طرف‌هاست.
‫- واشینگتن؟ ‫- اوهوم.
‫اگه عقل داشت، تا الان از شهر رفته بود.
‫یا ممکنه یه معتاد روشنش کرده باشه.
‫یا اسب سفیدی در کار نیست.
‫یا داریم زحمتمون رو سر تخیلات یه بچه ‫تلف می‌کنیم.
‫...تخیلات یه بچه.
‫ونسا همین کار رو کرده.
‫عین یه بچه فکر می‌کنه.
‫استرس باعث شده الگوی فکر کردنش ‫عین بچه‌ها بشه؟
‫منطقیه، نه؟
‫کل دنیاش زیر و رو شده.
‫دنبال یه چیز آشناست، یه روتین.
‫و به جاهایی جذب میشه که باهاشون آشنایی داره.
‫- اینجوری احساس امنیت می‌کنه. ‫- هوم.
‫محل کارش اینه، نه؟ ‫مهدکودک تاوی هم ایناها.
‫اوهوم. مطمئنم کتاب‌های تمرینی تاوی رو
‫بعد برداشتنش از مهدکودک از اینجا می‌خره.
‫- مسافرخونه پارادایس سر خیابون داروخونه‌ست. ‫- آره.
‫دفعه آخری که رفتم، می‌دونی چی جلوش بود؟
‫آخرش...
‫آهنگ‌های پلی‌لیست تموم میشن.
‫اگه تا اونموقع چیزی که می‌خوام رو بهم ندی،
‫در این حد بگم که فقط
‫یکیمون زنده می‌مونه.
‫کمک!
‫اوه.
‫اوه، عاشق این آهنگم.
‫عاشقشم.
‫این یکی واسه توئه، بابایی.
‫واسه خودته.
‫مردم با اسم واقعیشون اتاق می‌گیرن؟
‫این خانمه رو دیدی؟
‫آره. خانم قشنگیه. اتاق ۲۲۲.
‫هزارتا اتفاق ممکنه براش افتاده باشه.
‫اینجا رئیس تویی، ونسا.
‫می‌خوای قطار شکنجه‌ت به مقصد برسه؟
‫چو چو چو چو...
‫چو چو! چو... چو!
‫ترمز اضطراری رو بکش،
‫و گوشی
‫لعنتی رو باز کن.
‫رمزش رو بلد نیستم.
‫وایسا، وایسا، خواهش می‌کنم.
‫تو رو خدا، فکر کنم یادم اومد.
‫اگه ببینمش یادم میاد.
‫فرصتت رو به باد نده.
‫واحد ای‌بی-دو به مرکز.
‫اومدیم مسافرخونه پارادایس.
‫دریافت شد، واحد ای‌بی-دو.
‫فعلاً منتظر بمونید.
‫نیاز به پشتیبانی داشتیم خبر میدیم.
‫احمق نفهم... واسه کی فرستادیش؟
‫مادر بچه کیه...
‫واسه خودت فرستادیش.
‫اوه، لعنتی.
‫دنبال همین می‌گردن.
‫کمک!
‫- یکی کمک کنه! ‫- هی، یکی اون بالاست!
‫خواهش می‌کنم.
‫احمق نفهم.
‫- لعنتی، شنیدی؟ ‫- آره، آره، بریم.
‫ونسا نوریس!
‫- اوه، لعنتی. ‫- گندش بزنه!
‫برو عقب. برو عقب!
‫هی، هی.
‫می‌تونی بگی کار کی بود؟
‫بگو کار کی بود.
‫ونسا، با من بمون. با من بمون.
‫مظنون اینجا بوده، یه شهروند فوت شد.
‫مظنون اینجا بوده. ‫یه آمبولانس بفرستین مسافرخونه پارادایس.
‫اتاق ۲۲۲.
‫یه زن بی‌گناه مُرده.
‫نه تلفنی داریم، نه می‌دونیم قاتل کیه.
‫مردشور این تحقیقات رو ببره.
‫- بدبخت شدیم. ‫- آره.
‫درست میگی.
‫[رئیس اندرسون] ‫لعنتی.
‫کیلا گفت گوشی تاویو قبل خاموش شدنش
‫یه پیغام فرستاده.
‫ونسا... فکر کنم مدرک رو فرستاده.
‫- واسه کی؟ ‫- خودش.
‫خدا لعنتت کنه، کراس، چی شده؟
‫می‌دونستی خانمه بچه داره؟
‫می‌خواسته کار درست رو انجام بده ‫و فکر می‌کرد من می‌تونم کمکش کنم.
‫شاید بتونی. یه خواهشی دارم.
‫دو ساعت وایسا بعد داستانت رو چاپ کن.
‫فقط دو ساعت.
‫نه، من واسه کسی پارتی بازی نمی‌کنم.
‫هنوز هم توافق می‌کنی؟
‫یه چیز مهم فهمیده، نه؟
‫می‌خوام سه‌تا سوال درباره پرونده بپرسم
‫و یه گزارش ویژه درباره هر داستانی ‫که از تحقیقات بیاد بیرون.
‫به نظرتون امیر گودسپید به قتل رسیده؟
‫بله.
‫به نظرتون مرگ تاویو و ونسا ربطی به
‫- این قتل داشته؟ ‫- بله.
‫لعنتی.
‫مظنونی دارید؟
‫نه.
‫دو ساعت دیگه خبرش تو وبسایتمون منتشر میشه.
‫ولی چقدر طول می‌کشه خبر به گوش مردم برسه؟
‫هی، تاوی.
‫من رو یادته؟
‫خاله مل گفت چیزی بهت نگم.
‫اوه... عیب نداره، رفیق. باشه.
‫نمی‌خوام تو دردسر بندازمت.
‫ام، اومدم بگم
‫که یه حقه جدید واسه بازیت پیدا کردم.
‫نیاز نیست چیزی بهم بگی.
‫می‌تونم نشونت بدم.
‫بچه‌هام یه رمز مخفی
‫واسه یه زیستگاه زیر آب پیدا کردن.
‫وایسا ببینم رمزش یادم میاد یا نه.
‫خدمت شما.
‫هنوز می‌خوای به مامانم کمک کنی؟
‫تاوی...
‫امروز قراره روز بدی باشه.
‫یه مدت قراره همه چیز سخت بشه.
‫چرا؟
‫اینش مهم نیست. خب؟
‫فقط این مهمه
‫که بدونی
‫قدرتی که برای مبارزه با اتفاقات بد لازم داری
‫درون خودته.
‫شنیدی؟
‫من می‌تونم ببینمش.
‫یه قدرت فراانسانی.
‫هوم. هوم!
‫ببینمت. هوم.
‫ببینمت. ابر انسان.
‫دل و جرئت داری.
‫درون توئه.
‫- و می‌دونی چرا؟ ‫- چرا؟
‫چون مامانی و باباییت اون قدرت رو گذاشتن توی وجودت.
‫تبدیل کردن به یه ابرقهرمان، تاوی.
‫ولی از درون. هوم؟
‫نه؟
‫تاوی، هی...
‫تو یه ابرقهرمانی.
‫می‌خوام خودت هم بگی. بگو، «من یه ابرقهرمانم.»
‫من ابرقهرمانم؟
‫درسته. از پس هر چیزی برمیای.
‫خب؟ بگو. بگو، «من یه ابرقهرمانم.»
‫- من یه ابرقهرمانم. ‫- من یه ابرقهرمانم.
‫- ابرقهرمان. بگو.
‫- من یه ابرقهرمانم. ابرقهرمانم. ‫- بگو، ابرقهرمان.
‫- من یه ابرقهرمانم. ‫- نزدیکش نشو!
‫- گمشو! ‫- بگو، تاوی.
‫- من یه ابرقهرمانم. ‫- نزدیکش نشو.
‫- تاوی، بگو. ‫- دستت رو بهش نزن!
‫بریم، تاوی.
‫تو یه ابرقهرمانی.
‫مجبور بودی بگی.
‫پیغامه به دستمون رسید؟
‫تاویو، منم. واسه قرار رفتم
‫خونه یارو، ولی انگار یه خبرهاییه، رفیق.
‫سرم گیج میره، ولی هیچی مصرف نکردم.
‫طرف یه کاری کرده. بیا دنبالم.
‫الان تو خیابون پرایس پلاک ۴۱ هستم.
‫[مامان: دعوتش رو قبول کن.]
‫[اگه تا یه ساعت دیگه خبری ازم نشد، ‫پلیس رو خبر کن.]
‫[مامان: گروه ضربت تو حالت آماده‌باشه. ‫هیچیت نمیشه بابا.]
‫شانون.
‫خوشحالم تصمیم گرفتی بیای.
‫بفرمایید.
‫- چه خونه قشنگی. ‫- ممنون.
‫واسه یه نفر خیلی بزرگه،
‫ولی چی بگم؟
‫عاشق تاریخچه‌ی این خونه‌م. بفرما.
‫خب، مصاحبه کاریت کِیه؟
‫اه، ساعت دو و نیم.
‫اوه.
‫دارم از استرس می‌میرم.
‫دیشب پلک رو هم نذاشتم.
‫خواهش می‌کنم استرس نداشته باش. مطمئنم...
‫مطمئنم گل می‌کاری.
‫میموسا؟
‫نه، ممنون. نمی‌خوام حواسم پرت بشه.
‫من همچین آدمی نیستم، شانون.
‫می‌دونم. من...
‫نه، نه، عیبی نداره.
‫حق داری مراقب باشی.
‫دنیا پر در و دیوونه‌ست.
‫ولی موضوع اینه که نگرانی اصلیت
‫نباید نوشیدنی میموسا باشه.
‫حواست به ضدعفونی کننده دست باشه.
‫- چی؟ ‫- آلوده‌هراس هستی، نه؟
‫سعی می‌کنی قایمش کنی، ولی همین الان هم
‫یه شیشه ضدعفونی کننده تو کیفته.
‫و یه شیشه روی میز محل کارت.
‫و تو کل آپارتمانت.
‫اه...
‫از کجا می‌دونی؟
‫منم بیکار ننشستم، شانون.
‫و می‌دونستم اگه ضدعفونی کننده بذارم دم در،
‫ازش استفاده می‌کنی. چون عادت کردی.
‫اوه، واو، واو. مراقب باش.
‫سرت گیج میره؟ تاثیر فنتانیله.
‫می‌دونستی از طریق پوستت جذب بدنت میشه؟
‫- نزدیک من... ‫- واو، واو، واو.
‫از مقاومت کردنت خوشم میاد.
‫مردم می‌دونن من کجام. مامانم...
‫مامانم...
‫بهش زنگ بزن تا اوضاع از کنترل خارج نشده.
‫ببخشید.
‫شان؟
‫چی شده، عزیزم؟
‫به کمک مامانی نیاز داری؟
‫الان میام.
‫آخی.
‫شانون؟ هی.
‫شانون.
‫سلام، آیلین.
‫آنچه در قسمت بعد خواهید دید...
‫یه حکم می‌خوام، خواهش می‌کنم.
‫چی از جونم می‌خوای؟
‫آسه آسه.
‫نتیجه دی‌ان‌ای
‫مویی که روی شال ماریا پیدا کردی رسید.
‫اسم بده، جان.
‫یکی از گذشته‌م با من سر جنگ داره.
‫نمی‌دونم کیه،
‫ولی هر جور شده می‌فهمم.
‫کمک!
www.Doostihaa.com