‫پسرم.
‫ماشالله!
‫شیر منه.
‫مرد شده و اومده باباشو ببینه، ها؟
‫شیر من.
‫- زخمت خوب شده؟ ‫- خوب شده!
‫آفرین به تو.
‫بابات فدای مردونگیت بشه...
‫شیر پسر من.
‫شیر پسر من...
‫نظمیه‌.
‫عزیزم.
‫خوبی؟
‫خوبم.
‫بیا اینجا. بیا اینجا، شیر من، بیا اینجا.
‫انشالله که خبر خوبیه.
‫خبر خوبی نیست، کنان.
‫چی شده؟
‫اون اتفاق توی اخبار رو که می‌دونی؟
‫چی؟
‫هالدون یه بلایی سر یه دختر آورد.
‫خب... برادر اون دختره
‫اون پسره که دکتره...
‫شب رفته سراغ هالدون...
‫چی؟
‫وای نه.
‫نمی‌تونه حقیقت داشته باشه.
‫وای رضای من، وای رفیقم.
‫از دست مادر پسرش کشید
‫و حالا از دست پسرش.
‫حالا چی می‌شه، کنان؟
‫خوب نمی‌شه، نظمیه.
‫چطور می‌تونه خوب باشه؟
‫پسرشه.
‫آبجی.
‫پرس و جو کردم...
‫دکتر اعتراف نکرده کی بهش اسلحه داده.
‫واسه محافظت. عجب.
‫دو ساعته دارم می‌گردم و هیچ خبری نیست.
‫سریع خبرش درنمیاد، آبجی. ‫پلیس کنترلش می‌کنه.
‫چرا؟ مگه هالدون ارزش خبری نداره؟
‫واسه اینکه اوضاع خراب نشه.
‫اونایی که این کارو کردن؟
‫قایم شدن.
‫چند روز دیگه فرار می‌کنن به اروپا. ‫منتظر خبر ما هستن.
‫خوبه.
‫واسه داداش رضا هم زنگ زدم.
‫گفتن هیچکس رو قبول نمی‌کنه.
‫درسته. اون بچه رو ‫غیرعادی دوست داشت، می‌دونی که.
‫یعنی الان که فکر می‌کنم
‫شاید واقعاً از شر کلی دردسر خلاصش کردیم.
‫آخه دردسر بزرگی بود، نه؟
‫اون پسرشه، آبجی. داغون می‌شه.
‫جمال، باید بال و پر رضا رو می‌شکستم.
‫فکر کن جز این چطوری می‌تونستم ‫گزینه‌ی طوفان باشم؟
‫این یارو منتظر چیه؟
‫این یارو منتظر چیه ‫که مثلاً بهم زنگ بزنه؟
‫تمام شهر رو به هم ریختم.
‫باشه...
‫نه، محض رضای خدا...
‫شما توسط نیروهای پلیس در صحنه ‫و در حال فرار با اسلحه دستگیر شدین.
‫چرا فرار می‌کردین؟
‫وقتی تیراندازی شد مجبور شدم فرار کنم.
‫بین شما خصومت وجود داره.
‫اسلحه توی دستت، دو نفر دیگه.
‫نمی‌شناسمشون.
‫من حتی شلیک نکردم، توی گزارش‌ها هم هست.
‫اگه تو شلیک نکردی، شاید آدمکش استخدام کردی...
‫بقیه رو می‌شناسی؟
‫نه، جناب قاضی. ‫من هیچکدومشون رو نمی‌شناسم.
‫پس تصادفی رفتی اونجا ‫و می‌خوای ما باور کنیم...
‫هر چقدر می‌خوان تحقیق کنن، من کاری نکردم.
‫حرفمو قطع نکن!
‫سعی داری منو گول بزنی؟
‫وکیل مدافع، چیزی واسه اضافه کردن دارین؟
‫ما خواهان برائت موکلم هستیم.
‫حکم.
‫اوزان ییلماز در بازداشت موقت، به اتهامِ
‫تحریک به قتل هالدون دیلکور محاکمه خواهد شد.
‫جناب قاضی، دارین تصمیم اشتباهی می‌گیرین.
‫من کسی رو نکشتم. ‫من با هیچکس کاری نداشتم.
‫من کسی رو نکشتم.
‫توی گزارش هم هست. من که شلیک نکردم.
‫جسد خواهرم گم شده و شما منو بازداشت می‌کنین.
‫عزیزم. اوزان.
‫آصلی، نترس.
‫- من همیشه کنارت هستم، باشه؟ ‫- نترس، چیزی نیست.
‫تو بی‌گناهی.
‫تو کاری نکردی.
‫اوزان. عشقم!
‫برو کنار!
‫اوزان، عشقم، خیلی دوستت دارم،
‫خیلی دوستت دارم.
‫تو کاری نکردی.
‫لطفاً اینو یادت باشه.
‫دوستت دارم.
‫لعنت بهش.
‫مگه احمقی؟
‫می‌میری، حرف بزن!
‫فکر کنم دنده‌ام رو شکوندن.
‫حرف بزن. می‌بریمت دادگاه.
‫فقط به ما بگو و خلاص شو.
‫دوست‌مون قانع نشد.
‫درن اوزبکلی.
‫اونا دستور دادن.
‫قسم می‌خورم چیز دیگه‌ای نمی‌دونم.
‫خبری از رضا دیلکور نشد؟
‫نه، رئیس.
‫بیا اینجا، دختر.
‫چه خوب.
‫بابا... می‌تونی بغلم کنی؟
‫تو دختر بزرگی شدی.
‫ولی مامانم بغلم می‌کنه.
‫بیا اینجا، بیا.
‫محض اطلاعت آدمکش‌ها رو توی مخفیگاهشون گرفتیم.
‫محرکشون درن اوزبکلی بوده.
‫بابا، می‌تونم سوار تاب بشم؟
‫یالا، بدو...
‫معلومه درن اوزبکلی خطرناک‌تر از ‫چیزیه که فکر می‌کردیم.
‫الان توی دست ماست.
‫اگه خبر دیگه‌ای شد بهم خبر بده.
‫بابا، می‌تونم بپرم؟
‫نه، دخترم.
‫ولی وقتی خونه‌ی مامانمم،
‫اون می‌ذاره هر کاری بکنم.
‫اونجا خونه‌ی مامانته.
‫اون می‌ذاره هر کاری بکنی، ولی من نه. باشه؟
‫عشق کی هستی، ها؟
‫بابام!
‫عشق بابات. عشق بابا.
‫سِما.
‫می‌دونی از کجا میام؟
‫از پیش پسرم.
‫پسرم.
‫اونو دور از تو خاک کردم.
‫سِما.
‫دیگه نمی‌تونی عذابش بدی.
‫حتی روی قبرت هم گل درنمیاد، سِما.
‫تو مُردی و توی جهنمی.
‫هنوزم باعث درد و رنجی.
‫هنوزم.
‫پسرم مُرده. تو این کارو کردی.
‫تو باعث مرگ پسرم شدی.
‫تو از مادری چی می‌دونی؟
‫تو رفتی با یه نفر دیگه.
‫هر اتفاقی افتاد به خاطر تو بود...
‫و یه هیولا از خودت به جا گذاشتی...
‫اون بچه به هیچکس نگفت.
‫چطور می‌تونست؟
‫به خاطر تو، زنیکه.
‫عوضی لعنتی.
‫زنیکه لعنتی!
‫چطور تونستی این کارو با من بکنی؟ ‫همه‌ش به خاطر توئه!
‫تو باعث مرگ پسرم شدی، تو!
‫کاش همون روزی که به سرت شلیک کردم، ‫به خودم شلیک می‌کردم!
‫به سر خودم!
‫- سلام علیکم. ‫- علیکم السلام.
‫- تسلیت می‌گم. ‫- خدا خیرت بده، داداش.
‫سلام علیکم، داداش. تسلیت می‌گم.
‫- می‌دونی که خیلی ناراحتیم. ‫- خدا خیرت بده. ممنون
‫تسلیت می‌گم، داداش.
‫خدا خیرت بده.
‫داداش، اون یارو رو آوردن همین زندان.
‫اونا رو به بند ما نمیارن.
‫اداره اجازه نمی‌ده.
‫فرقی نمی‌کنه توی کدوم بنده،
‫فقط دستور بده، ما کاری که لازمه رو می‌کنیم.
‫هر کاری لازم باشه، خودم انجامش می‌دم.
‫باشه، داداش.
‫باشه.
‫- اسم و فامیل؟ ‫- اوزان ییلماز.
‫به محض اینکه رسید،
‫بفرستش بند کنان گوروکلو.
‫تاریخ و محل تولد؟
‫هشت آگوست ۱۹۹۶. استانبول.
‫قربان، خطرناک نیست؟
‫آدمای کنان ممکنه بکشنش.
‫- شغلت چیه؟ ‫- دکتر.
‫تو کاری که من می‌گم رو بکن...
‫توی این زندان دشمن داری؟
‫نه.
‫سلام.
‫کجا می‌تونم دراز بکشم، داداش؟
‫تو اینجا برادری نداری.
‫پس من اینو برمی‌دارم.
‫اون تخت خالیه؟ احمق.
‫بیا اینجا، فقط بیا اینجا. بیا.
‫روی زمین می‌خوابی.
‫اگه هنوز زنده‌ای،
‫بخاطر اینه که هنوز وقتت نرسیده.
‫هروقت کنان بگه، گلوتو با دندونام پاره می‌کنم.
‫من کسی رو نکشتم.
‫فقط انکار کن. فقط دوباره همینو بگو.
‫باور کن، منتظر داداشم نمی‌مونم.
‫همینجا تیکه تیکه‌ت می‌کنم.
‫من با هیچکس مشکلی ندارم، رفیق.
‫پسر، تو با ما مشکلی نداری،
‫ولی ما با تو مشکل داریم.
‫پسر، اگه اینجا بدون اجازه‌ی من ‫روی اون گونی پا بذاری
‫با همون گونی خفه‌ات می‌کنم.
‫روزای شمردنی زود می‌گذره،
‫خدا از دست من نجاتت بده.
‫رضا.
‫چرا اینطوری توی تاریکی نشستی؟
‫رضا، می‌خوای ببریمت بیمارستان؟
‫یا یه دکتر بیاد اینجا، ها؟
‫ببین، نه گریه می‌کنی، نه حرف می‌زنی.
‫خواهش می‌کنم، بهت یه دارویی چیزی میده.
‫کدوم دارو منو خوب می‌کنه، آبجی؟
‫رضا، اگه گریه نکنی ‫این بار همچنان روی دوشت می‌مونه.
‫باید تو رو هم از دست بدیم؟
‫من...
‫دیگه "منی" وجود نداره، آبجی.
‫مراسم تشییع رو دیدی، نه؟
‫از سر ادب اومده بودن.
‫بعضیا از سر ترس اومده بودن.
‫بعضیا از سر ادب اومده بودن.
‫ولی دوستاش اونجا بودن،
‫بستگانش اونجا بودن،
‫ما اونجا بودیم، رضا.
‫من قبولش کردم، آبجی.
‫قسم می‌خورم.
‫هالدون بد به دنیا نیومده بود.
‫مگه بچه‌ها بد به دنیا میان، آبجی؟
‫می‌دونستم مردم چه حسی دارن ‫وقتی بهش نگاه می‌کنن،
‫اونا همه‌چیزو می‌دونستن.
‫می‌دونستم توی دلشون چی می‌گن.
‫می‌دونستم.
‫واسم مهم نبود.
‫ولی وقتی جنازه‌شو دیدم...
‫وای رضا.
‫باشه.
‫کیف.
‫خواهش می‌کنم.
‫خوش اومدی.
‫فکر کردی می‌خوام بکشمت؟
‫نه. می‌دونم روش کار تو فرق می‌کنه.
‫چیزی می‌خوری؟
‫اسپرسو.
‫یه اسپرسو.
‫پدرت آدم باارزشی بود.
‫خدمت خوبی به این سیستم کرد.
‫تسلیت می‌گم. متأسفم.
‫شما اول آدما رو می‌کشین، بعد تسلیت می‌گین؟
‫ما فقط داریم وظیفه‌مونو انجام می‌دیم.
‫می‌دونم درکش سخته،
‫ولی کار ما اینه.
‫اطرافم پر از آدم جوونه.
‫انتقام می‌خوان.
‫اگه اجازه بدم، می‌جنگن.
‫ولی تو اجازه نمی‌دی، درسته؟
‫درن خانم، ما همینو از پدرت خواستیم.
‫بیاین سر یه میز بشینیم و همکاری کنیم.
‫چی باعث شده فکر کنین من قبول می‌کنم؟
‫تو که تمام اون ساختمان‌های دولتی رو ‫واسه بیرون آوردن کنان گوروکلو
‫از زندان بمب‌گذاری نکردی، نه؟
‫من هیچ جا رو بمب‌گذاری نکردم.
‫اینم کار تو نبود؟
‫درن اوزبکلی.
‫اونا دستور دادن.
‫نگران نباش. بین خودمون می‌مونه.
‫اگه تو بخوای.
‫جناب طوفان. شما نمی‌تونین منو ‫از بازی بیرون بندازین.
‫تمام پول از طریق من رد می‌شه.
‫و من مجبور نیستم با راننده تاکسی‌هایی ‫مثل طاهر سر و کار داشته باشم.
‫همه‌چیز از طریق رمز ارز انجام می‌شه.
‫- نسل جدید خیلی مبتکره. ‫- درسته.
‫لازمه که نوآوری بشه. نوآوری خوبه.
‫هرچی نباشه وقت رفتن دایناسورهاست. مگه نه؟
‫پس به نفع شماست که با من معامله کنین.
‫من از کار کردن با جوون‌ها خوشم میاد.
‫ولی فکر نمی‌کنم کنان و رضا هم همینجور فکر کنن.
‫من به اجازه‌ی اونا نیاز دارم؟
‫نه، نه. مهم نیست کنان چی فکر می‌کنه.
‫ولی رضا لازمه.
‫از مرگ پسرش داغونه.
‫اگه متقاعدش کنی، من باهات کار می‌کنم.
‫چطور باید این اتفاق بیفته؟
‫اگه رضا به من اهمیت می‌داد، ‫وضعیت‌مون این نبود.
‫تو نه. ولی اون به کنان اهمیت میده.
‫باید اون پیوند رو بشکنیم.
‫پیوند بین اونا خیلی قویه.
‫هر چقدر پیوند بینشون قوی‌تر باشه
‫صدای پاره شدنش بلندتره.
‫گیرت چیه؟
‫تو باهوشی، از این خوشم میاد.
‫بهش عادت ندارم.
‫دکتر جون، چه سرنوشتی...
‫نمی‌شناسمت.
‫جلوی روتو نگاه کن و حرف بزن.
‫حرف زدن با تو حسابی دردسرسازه.
‫اسم من یاسینه.
‫جون برادرمو نجات دادی، یادت میاد؟
‫تیر خورده بود. ریختیم توی اورژانس.
‫آره، یادم اومد.
‫جلو رو نگاه کن، جلو.
‫دکتر، ما انتقام برادرمونو گرفتیم.
‫واسه همین اینجاییم.
‫تو چطوری سر از اینجا درآوردی؟
‫ما بهت می‌گفتیم فرشته، ولی به خدا ‫آخرش عزرائیل از آب دراومدی.
‫واسم پاپوش دوختن.
‫خب...
‫تو پسر رضا دیلکور رو کشتی.
‫هیچکس حرفتو باور نمی‌کنه. اینو بهت بگم.
‫داداش کنان دستور کشتنت رو می‌ده.
‫رضا مثل برادر خودشه.
‫می‌تونی منو بهش وصل کنی؟ رئیس؟
‫اگه اینو بگم، منو می‌کشن...
‫من کسی رو نکشتم. می‌خوام ببینم...
‫من آماده‌ام باهاش روبرو بشم، رئیس.
‫گفتی جون برادرتو نجات دادم.
‫فکر کن یه دِین جونه، بیا بی‌حساب شیم.
‫باشه.
‫از طرف من خبر بفرست.
‫باشه. ترتیبش رو میدم.
‫- ممنون. ‫- واسه یه دِین جون.
‫آصلی؟
‫- آصلی. ‫- خوبی؟
‫من خوبم، عزیزم. تو چطوری؟
‫چرا اینقدر رنگت پریده؟ مریضی؟
‫- نه، نه، من خوبم. ‫- واقعاً؟
‫آره.
‫اوزان، تو به اینجا تعلق نداری.
‫قصد ندارم زیاد بمونم، نگران نباش.
‫آصلی، می‌تونم یه چیزی ازت بخوام؟
‫البته، اوزان، البته که می‌تونی. ‫من واست هر کاری می‌کنم.
‫برو پیش اون روزنامه‌نگار، فایک اصلان.
‫در مورد اون دو نفری که به اون ‫هالدون بی‌شرف شلیک کردن بهش بگو.
‫اون می‌تونه بهمون کمک کنه، حداقل ‫وضعیت رو بررسی کنه، باشه آصلی؟
‫باشه، باشه، می‌رم.
‫باشه، بهشون می‌گم که اسلحه مال تو نیست.
‫نه، آصلی. نمی‌خوام اون دختر رو نابود کنم.
‫اون هیچ گناهی نداره. باشه؟
‫باشه.
‫وقت ملاقات تمومه.
‫خیلی دوستت دارم.
‫منم خیلی دوستت دارم.
‫یالا، داداش. یالا.
‫ما توی صف منتظریم که یارو رو بکشیم
‫اونوقت تو باهاش گپ می‌زنی.
‫لعنت بهت!
‫لعنتی...
‫عوضی پست‌فطرت!
‫حیوون! لعنت بهت!
‫خوک لعنتی.
‫به خدا قسم گلوتو می‌برم!
‫عوضی پست‌فطرت!
‫پاشو، گم شو! پاشو!
‫آصلی. نمی‌خوام اذیتت کنم
‫یعنی منظورم اینه که پرونده واضحه.
‫اوزان با اسلحه دستگیر شده. ‫همدست‌هاش گم شدن.
‫تو هم فکر می‌کنی اون این کارو کرده؟
‫نه، نمی‌کنم. ولی مهم نیست من چی فکر می‌کنم.
‫مهم اینه که دادگاه چی فکر می‌کنه.
‫پس شاید اگه یه راه دیگه بود...
‫دیگه فکر نمی‌کنم هیچ راه دیگه‌ای باشه.
‫یعنی هر کاری که تا الان کردیم،
‫تمام درها به رومون بسته شده. آقای فایک.
‫شما آدم باوجدانی هستین.
‫پس ارزش خبر شما متفاوت خواهد بود.
‫مردم به شما اعتماد می‌کنن.
‫پس اگه بتونیم افکار عمومی رو ‫پشتمون داشته باشیم،
‫شاید بتونیم بعضی چیزا رو عوض کنیم.
‫باشه، بررسی می‌کنم.
‫با منابعم چک می‌کنم.
‫بذار بفهمم دقیقاً چه خبره.
‫بعداً دوباره حرف می‌زنیم.
‫ممنونم.
‫تو توی لندن کتاب‌های پرفروش نمی‌خوندی.
‫چی شده؟ چی عوض شده؟
‫کشوری که توش زندگی می‌کنم عوض شده.
‫نمی‌تونم وسط این همه مشکل بهش فکر کنم.
‫احتمالاً یه مدتی با همین ‫داستان‌های عاشقانه‌ی بی‌معنی ادامه می‌دم.
‫باشه.
‫طوفان چی می‌گه؟
‫تهدید می‌کنه، باید چیکار کنه؟
‫با چی؟
‫آدمکش‌ها رو گرفتن و به حرف آوردن.
‫گندش بزنن.
‫بدجوری گیر افتادی.
‫کاش با من مشورت می‌کردی.
‫اگه مجبور بودم واسه هر کاری که انجام میدم ‫از تو مشورت بخوام، اونوقت خودم بودم؟
‫خب؟
‫طوفان چی می‌گه؟
‫می‌خواد معامله کنه.
‫می‌خواد با هم کار کنیم.
‫ولی به یه شرط.
‫باید یه بمب اتم بین کنان و رضا بندازم.
‫کی رو منفجر می‌کنه؟
‫نمی‌دونم، گمونم کنان.
‫و تو چی می‌خوای؟
‫می‌خوام طوفان رو تیکه تیکه کنم.
‫جونیت، توی چشمم نگاه کرد ‫و گفت: «تسلیت می‌گم.»
‫آروم باش. آروم باش.
‫یارو قدرتمنده، می‌تونه درجا بندازتت زندان.
‫معنیش اینه که رضا باید ‫حتماً توی این معادله باشه؟
‫واسه خیابون‌ها، آره.
‫ولی من یه راه دیگه هم واست پیدا کردم.
‫چیه؟
‫بین انگلیس و قبرس جنوبی تبادل پول وجود داره.
‫و این پول باید پولشویی بشه.
‫باشه، من انجامش می‌دم.
‫آره، ولی ما از یه راه دیگه انجامش می‌دیم.
‫چند تا حساب اجاره می‌کنیم.
‫بعدش مدیریت این حساب‌ها رو
‫می‌دیم به باندهای خیابونی. اینطوری...
‫خیابونا به من وصل می‌شن.
‫آره.
‫[بازی کثیف]
‫رفیق. داداشم.
‫داداشم.
‫تسلیت می‌گم، داداشم. رفیق.
‫نتونستم ازش محافظت کنم.
‫نتونستم ازش محافظت کنم، کنان. رفیق.
‫نتونستم از پسرم محافظت کنم.
‫نه از مادرش و نه از هیچکس دیگه.
‫هالدون مُرده.
‫خدا رحمتش کنه.
‫روحش شاد.
‫ان‌شاالله.
‫اون عوضی اینجاست.
‫می‌دونم.
‫چرا اون نمُرده، کنان؟
‫داداش، خواستم اول بشینم باهات حرف بزنم.
‫در مورد چی می‌خوایم حرف بزنیم، کنان؟
‫اون خون منو گرفت.
‫جون اونی که جون منو گرفت رو می‌گیری. ‫همین و بس.
‫در مورد چی می‌خوایم حرف بزنیم، کنان؟
‫تو به حرفم گوش نکردی.
‫گفتم بیا هالدون رو بذاریم توی زندان، ‫ولی تو گفتی نه.
‫تو با قاتل برادرمون مهمت نشستی
‫و پسر خودتو از دست دادی.
‫ببین، داداشم.
‫کاری که شده، شده!
‫مرده‌ها مُردن!
‫باشه، تموم شد.
‫اونی که جون منو گرفته
‫نمی‌تونه توی همون جایی که ‫رفیق من هست نفس بکشه.
‫اون می‌میره. باید بمیره،
‫و این با توئه، کنان.
‫باشه، یه لحظه صبر کن، آروم باش.
‫داداش، حق با توئه، باشه.
‫ولی چطوری باید این کارو بکنیم، چطوری می‌شه؟
‫اون واسه خودش این کارو نکرد.
‫می‌خوای مردم بگن «کنان مردی که ‫واسه ناموسش زندانی شد رو کشت؟»
‫مگه همچین قانونی هست؟
‫چه قانونی؟ چه قانونی؟
‫من می‌گم یارو جون منو گرفته،
‫تو از قانون حرف می‌زنی. چه قانونی؟
‫رفیق؟ اون یارو می‌میره.
‫رضا، چیزی نیست.
‫تو اونو می‌کشی. اگه برادرمی، رفیقمی...
‫اگه بهترین دوستمی، اون یارو می‌میره.
‫قانون بره به درک.
‫- دیگه با خودته. ‫- بیا اینجا.
‫خدا هر چی توی دلته بهت بده، داداش.
‫ممنونم، داداش.
‫ممنون.
‫باهامون بیا!
‫کجا؟
‫به آخرت.
‫باشه، ولم کنید. بذارید دمپایی‌مو بپوشم.
‫دهنت رو ببند. راه بیفت.
‫حرکت کن!
‫تو برادر کنان هستی؟
‫داداش، قسم می‌خورم من اون یارو رو نکشتم.
‫اون خواهرمو کشت. ‫من واسه کشتنش نرفتم اونجا.
‫ببین، قسم می‌خورم من نکشتمش.
‫از قبلشم اسلحه دستم بود.
‫اینجا دادگاه نیست.
‫و منم قاضی نیستم.
‫و حساب اینو به خدای من ‫در روز قیامت پس می‌دی.
‫اونجا هم پس می‌دم. ‫همه جا جواب پس می‌دم.
‫من این کارو نکردم، داداش. من نکشتمش.
‫پسر، صداتو بالا نبر و حرف بزن.
‫ببین، می‌فهمم.
‫اون بهت آسیب زد.
‫خانواده‌تو از هم پاشید.
‫و تو این کار رو واسه ناموست کردی.
‫واسه ناموست. باشه، ولی...
‫داداش، قسم می‌خورم من نکشتمش.
‫به خواهرم قسم که من اون کارو نکردم.
‫من نکشتمش.
‫داداش، ببین. در مورد خواهرت شنیدم.
‫تسلیت می‌گم.
‫آروم باش. باشه.
‫اینجا، اونایی که واسه ناموسشون ‫خون می‌ریزن، تاج سرن.
‫بهشون احترام گذاشته می‌شه.
‫تو واسه ناموست اومدی اینجا.
‫بشین، پسر. بشین.
‫بشین، پسر.
‫همه بهم گفتن قراره بمیرم.
‫جدی؟
‫به من نگاه کن.
‫من مثل بقیه بهت نگاه می‌کنم؟
‫تو خودتو بی‌حساب کردی.
‫همین.
‫ولی بذار یه چیزی بهت بگم.
‫ترسو نباش و انکارش نکن.
‫هیچکس آدم ترسو رو دوست نداره.
‫من انکار نمی‌کنم. من این کارو نکردم.
‫قسم می‌خورم، من واسه پیدا کردن ‫قبر خواهرم رفتم اونجا.
‫چی می‌گی، پسر؟
‫چطوری رفتی دنبال قبرش؟
‫خواهرمو کشتن و بعد جسدشو از قبرش دزدیدن.
‫توبه کن. استغفرالله.
‫منظورت اینه جنازه‌شو از توی قبر دزدیدن؟
‫این بی‌سابقه‌ست.
‫داداش، واسه همین درخواست ‫کالبدشکافی مجدد دادیم.
‫این کارو کردن تا قاتل پیدا نشه. ‫قسم می‌خورم من نکشتمش.
‫جنازه‌ی خواهرمو از قبرش دزدیدن.
‫چرا باید کسی رو بکشم؟ من دکترم.
‫ببین. توی این زندان
‫از الان به بعد
‫اگه کسی دستش به موت بخوره
‫کله‌شو می‌کَنم، مرد.
‫باشه؟ فقط اینو بدون.
‫حالا برو، داداش.
‫در رو باز کن!
‫داداش.
‫داداش، می‌تونم یه چیزی ازت بپرسم؟
‫می‌تونی کمکم کنی خواهرمو پیدا کنم؟
‫حتی نمی‌دونم قبرش کجاست.
‫خواهش می‌کنم.
‫چه خبره؟ در رو باز کن.
‫نمی‌تونم. داداش نمی‌خواد کسی بیاد.
‫پسر، تو مافیای کارآموزی؟ ‫نمی‌دونی تو هم مثل منی؟
‫- می‌دونم. ‫- خب؟ در رو باز کن.
‫- آبجی، به خدا برادرت... ‫- این در رو باز کن، عزیزم.
‫آبجی، خوش اومدی.
‫ازشون مصاحبه می‌گیری یا چی،
‫یا فقط سهمیه‌ی فامیلیه؟
‫عقلتو از دست دادی؟ بیا تو، آبجی.
‫داداش، تسلیت می‌گم.
‫ممنونم، عزیزم.
‫چطوری؟
‫بهتری؟
‫می‌خواستم زودتر بیام،
‫ولی گفتن نمی‌خوای کسی رو ببینی.
‫بدون انتقام، عزاداری وجود نداره، درن.
‫عزاداری وجود نداره.
‫داداش، من در واقع یه فکری کردم.
‫آدمای ما اون داخلن.
‫خبر فرستادن.
‫به محض اینکه تو چراغ سبز بدی، دکتر رو می‌کشن.
‫ممنونم.
‫ولی بهش فکر نکن.
‫کسایی هستن که یه فکری واسش می‌کنن.
‫داداش کنان؟
‫اون ترتیبش رو میده.
‫اون.
‫داداش.
‫داداش کنان اینطوری انتقام می‌گیره؟
‫- به عنوان دوست دشمنت؟ ‫- این دیگه چیه...
‫این دیگه چه کوفتیه؟ اون کنانه؟
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫این دیگه چه کوفتیه؟ اون چطور می‌تونه کنان باشه؟
‫داداش. داداش، نمی‌بینی؟
‫مردی که بهش می‌گی برادر ‫از قاتل پسرت محافظت می‌کنه.
‫- قراره همینطوری ادامه پیدا کنه؟ ‫- اونی که جون منو گرفته.
‫اونی که جون منو گرفته نفس بکشه؟ ‫اونم کنار رفیقم؟
‫داداش، بذار بمیره.
‫اون می‌میره!
‫باشه، بذار بمیره.
‫اگه داداش کنان انجامش نمی‌ده، خودت انجامش بده.
‫پسر!
‫بله، داداش؟
‫خبر بفرست داخل زندان.
‫- بگو مقدماتش رو شروع کنن. ‫- بله، داداش.
‫خدا به تو عقل بده، به منم صبر بده.
‫چه جور آدمی به جنازه دست می‌زنه؟
‫این مرد از خدا نمی‌ترسه؟
‫چیزی که بیشتر از همه ازش می‌ترسید، ‫از دست دادن هالدون بود.
‫و چیزی که ازش می‌ترسید سرش اومد.
‫خب این تا کجا ادامه پیدا می‌کنه، کنان؟
‫چهل روز عزاداری داره.
‫امیدوارم چهل روز صبر کنه.
‫نظمیه.
‫یه خواهشی ازت دارم.
‫بگو، کنان جان، هر چی لازم باشه.
‫این پسر بیرون یه نامزد داره.
‫باشه.
‫می‌تونی بهش کمک کنی؟
‫می‌تونی دنبال جنازه بگردی؟
‫من واست جونمم میدم.
‫من واست جونمو میدم و آدم می‌کشم.
‫کنان من.
‫نظمیه.
‫قرصاتو فراموش نمی‌کنی، نه رئیس؟
‫نمی‌کنم، دکتر.
‫باشه. به هر حال حتی اگه من فراموش کنم،
‫زنم فراموش نمی‌کنه.
‫اوزان.
‫ممنونم.
‫رئیس زندان، خواهش می‌کنم.
‫نگران نباش، دکتر. روز خوبی داشته باشی.
‫اوزان، پانسمانشو عوض کن.
‫حتماً...
‫خوش اومدی.
‫یه چیز سبک واست آماده کردم.
‫من از عملیاتی که داخل زندان ‫آماده می‌کنی خبر دارم.
‫دارم واست راحتش می‌کنم.
‫اداره می‌دونه.
‫دکتر همین الانشم ‫توی بهداری شروع به کار کرده.
‫اون به طور مرتب دارو پخش می‌کنه.
‫اون با آدمای تو، داخل بند خواهد بود.
‫شامل سایان.
‫داروت.
‫بعد از سرشماری شب انجامش بدین.
‫خب. ببین کی اینجاست.
‫وایسا، کار احمقانه‌ای نکن.
‫چی شده؟
‫حسابی ترسیدی؟
‫کمک!
‫نترس.
‫بالاخره هر موجود زنده‌ای طعم مرگ رو می‌چشه.
‫کمک!
‫رضا بهت سلام رسوند.
‫بی‌شرف!
‫اونو بده من!
‫قراره بمیری! می‌میری!
‫کمک!
‫لعنتی!
‫کله‌ی هر کسی که بهم ‫بی‌احترامی کنه رو می‌کَنم! لعنتی!
‫پاشو!
‫ترسوها می‌افتن، مردان شجاع می‌ایستن.
‫همیشه سرپا شو، شیر مرد، همیشه.
www.Doostihaa.com