‫باید بدم اینو قاب بگیرن.
‫آخرین شهریه‌ای که به دانشگاه پرینستون دادم.
‫منو بگو که فکر می‌کردم...
‫داریم فارغ‌التحصیلیِ‌ منو جشن می‌گیریم.
‫همیشه می‌دونستم می‌تونی فارغ‌التحصیل بشی.
‫چیزی که نمی‌دونستم این بود ‫که می‌تونم پولش رو بدم یا نه.
‫اگه مامانت زنده بود، ‫خیلی بهت افتخار می‌کرد.
‫همیشه همینو میگی.
‫منم خیلی بهت افتخار می‌کنم. ‫همیشه هم می‌کردم.
‫بس کن، بابا. الان گریه‌ات می‌گیره.
‫می‌خوای خجالت‌زده بشی؟ ‫بفرما!
‫ببین، امشب توی مهمونی زیاده‌روی نکن.
‫مامان‌بزرگت یه عکس از گرفتنِ مدرکت می‌خواد
‫و اگه خیلی هم خمار به نظر نیای، خوب میشه.
‫نه، نگران نباش،
‫هفتۀ قبل به اندازۀ کافی ‫نوشیدنی خوردم.
‫- در حدی که تا چهار سال دیگه دووم میارم. ‫- خوبه... البته فکر کنم!
‫پسر!
‫- خیلی مَردی! ‫- یه چیزی بگو که ندونم.
‫- اصلاً خنده‌دار نیست، رفیق. ‫- چی؟
‫- آره دیگه، بهم شوک وارد کردی. ‫- با چی؟ چیزی دستم نیست.
‫هر کی داره این کار رو می‌کنه ‫دیگه بس کنه!
‫چرا داره اینجوری میشه؟
‫شاید یه جایی اتصالی کرده، ‫کلی نوشیدنی ریخته زمین.
‫نه بابا، نه، پریزها مدارشکن دارن،
‫در ضمن کفِ کفش‌هاش پلاستیکی هستن.
‫- وای خدا! ‫- یکی زنگ بزنه اورژانس!
دانلود رایگان فیلم و سریال Film2Movie.Asia @myfilm2moviez
‫بیمار حسی شبیه به وارد شدنِ شوک ‫احساس می‌کنه،
‫بعلاوۀ سردرد، حالت تهوع و خواب‌آلودگی.
‫شوک؟
‫شوک‌های به شدت دردناک.
‫دکترهای اورژانس به یه متخصص اعصاب ‫معرفیش کردن،
‫که اونا هم توی پنج روز اخیر ‫به پنج تا دکتر معرفی‌اش کردن.
‫شوک‌ها ممکنه علامت لرمیت باشن. ‫علائم اولیۀ ام‌اس.
‫نه. ام‌آرآی جراحت مادۀ سفید نشون نداد،
‫و شوک‌ها با پایین اومدنِ گردن همراه نیست.
‫- صبح بخیر. ‫- تقریباً سر ظهره.
‫واقعاً؟ پس واسه همینه که انقدر گرسنه‌مه.
‫کی پایه‌ست ناهار بخوریم؟
‫قضیۀ اون کُته چیه؟
‫گرم و خنک نگهم می‌داره.
‫مگه هوشمنده؟
‫صحبت از یه بیمار جدید بود.
‫حتماً بحث حوصله‌سربری ـه ‫چون من که بیمار جدیدی قبول نکردم.
‫همون موقع که ۵ هزارتا بهت قرض دادم ‫قبولش کردی.
‫عه،‌ صبر کن، صبر کن.
‫وقتی گفتم هر کاری برای پول می‌کنم، ‫طبیعتاً جدی نگفتم.
‫از این سوژه خوشت میاد. ‫بچه‌هه هر چند دقیقه یکبار بهش شوک وارد میشه.
‫۵۰۰۰ دلار می‌خوای چی‌کار؟
‫توی کارت‌ بازی شرط‌بندی کردی ‫یا خرجِ یه دختره‌ ای کردی؟
‫ممنونم که با یه شوخی...
‫زحمتِ جواب‌دادنِ اون سؤال شخصی رو ‫از روی دوشم برداشتی.
‫دانشجوی دانشگاه؟
‫نیتروز اکسید توی مهمونی‌ها حال میده.
‫علت شوک‌ها همین بوده، ‫علت چیزای دیگه هم نوشیدنی‌خوردن...
‫تا سر حد بالاآوردن بوده.
‫- بهش ویتامین ب۱۲ بدید. ‫- همین کار رو کردم.
‫در ضمن، سرطان و ام‌اس و ‫مسمومیت پیریدوکسین...
‫و همۀ بیماری‌های عصبیِ محبوب رو خط زدم.
‫- آرتروز گردن؟ ‫- کاهش گلبول‌های سفید رو توجیه نمی‌کنه.
‫سیاه‌پوسته!
‫مطمئنم واقعاً خیلی کثیف نیست ‫ولی از نسل آفریقایی‌هاست...
‫یعنی گلبول‌های سفیدش باید کمتر باشه.
‫- نه در این حد. ‫- کشتی‌گیره.
‫احتمال داره برای کاهش وزن ‫از ادرارآور استفاده کنه.
‫اونم باعث کاهش گلبول‌های سفید میشه.
‫- نه در این حد. ‫- «نه در این حد»
‫- سندرم بهجت. ‫- جراحت پوستی نداره.
‫- تبخال گردنیِ زونا، ورم نخاع... ‫- بروز بیرونی نداره.
‫یه چیزی رو از قلم انداختیم.
‫ببینید اون چیز چیه.
‫- حتی نمی‌دونم اینی که گفتی یعنی چی. ‫- قشنگ بهش فکر کنید.
‫عاملش رو پیدا کنید و بعد منو پیدا کنید. ‫میرم ناهار.
‫- نظری ندارید؟ ‫- نظر که زیاد داریم.
‫نظرهامون خیلی زیاده ‫واسه همین کلی آزمایش می‌گیریم.
‫به صورت تفننی مواد استعمال کردی؟
‫چیه؟ چون نعشه کردی از دستت عصبانی میشم؟
‫امروز نه! اینجا نه.
‫کریسمس یکی از بچه‌ها ‫یه مقدار اکستازی داشت،
‫یعنی...
‫عوضی
‫بازم آنتی‌بادیِ ضد هسته ‫برای «لوپوس» منفی بود.
‫هاوس اطلاعات بیشتر می‌خواد، ‫نه اینکه همون اطلاعات قبلی رو دوباره بگیم.
‫«ببینید چی از قلم افتاده.»
‫تا جایی که می‌دونیم اون بچه داره می‌میره ‫اون‌وقت بهمون معما میده؟
‫سوابقش رو با جزئیات بیشتری در آوردم، ‫سه نسل رفتم عقب.
‫- خب؟ ‫- مامانش توی تصادف رانندگی مُرده.
‫مامانِ مامانش التهاب مفصل داشته ‫و مامان‌بزرگ باباش...
‫توی گُردان سیاه‌پوست‌ها ‫تحت فرماندهی «جرج پتن» خدمت کرده.
‫چه جالب. ‫اگه تومور نیست، باید ام‌اس باشه.
‫ویلسون اون گزینه رو خط...
‫ام‌آرآی ۱۰۰ درصد مواقع ‫نمی‌تونه گزینۀ ام‌اس رو خط بزنه.
‫- این توجیهی برای کمبود گلبول سفید نیست. ‫- دلیلش اعتیاد به نوشیدنیه!
‫وقتی بستری شده، ‫سطح ناخالصیِ خونِش روی ۲ بوده.
‫آنزیم‌های کبدش سر به فلک کشیدن.
‫آخرهفتۀ فارغ‌التحصیلی بوده.
‫هفته‌های قبلش لب به نوشیدنی نمی‌زده.
‫توی فصل کشتی‌گیری‌اش هم ‫اصلاً نوشیدنی نمی‌خورده.
‫- اگه حرفش رو باور کنی! ‫- یه آزمایش سم‌شناسی گرفتم...
‫مهم نیست حرفش رو باور کنه یا نه، ‫توی پرونده‌اش نوشته.
‫قرار بود بفهمیم چی از قلم افتاده.
‫خب، این... ‫این حرف نداره!
‫پنج‌شنبه شب برای شام دعوتم کن.
‫قبول کن دیگه. خیلی وقته که ‫یه وعدۀ غذاییِ خوب با هم نخوردیم.
‫دیروز خوردیم. همون‌موقع که ۵۰۰۰ دلار ‫بهت قرض دادم تا یه ماشین جدید بخری.
‫مهمون من!
‫وسایل نقلیه‌ای که دوتا چرخ دارن ‫و ۲۴۰ کیلومتر در ساعت میرن...
‫خیلی با معتادهای بی‌مسئولیتِ معلول ‫جور در نمیان.
‫در واقع، وسایل نقلیه‌ای که دو چرخ دارن ‫و ۲۹۰ کیلومتر بر ساعت میرن...
‫با معمارهای سالم و مسئولیت‌پذیری که...
‫فرق ترمز رو از فرمون تشخیص نمیدن ‫جور در نمیاد! (مالک قبلی موتور)
‫خبر خوب اینه که سر همین ‫قیمتش اومد پایین.
‫- باید پسش بدی. ‫- مامان!
‫نظرت چیه موقع شام در موردش حرف بزنیم؟
‫شام رو بیخیال، ‫خودتو به کُشتن میدی!
‫- عجب موتوری! ‫- ممنون.
‫ببین، یاد بگیر! ‫تعریف! شام!
‫با عصات چی‌کار می‌کنی؟
‫اگه برام شام بخره، بهش میگم.
‫«ایول کنیول» هم همین سیستم رو داشت. ‫(بدلکاری معروف)
‫و تک تک استخوون‌های بدنش رو شکست.
‫همۀ عکس‌های رادیولوژیش رو مرور کردیم ‫و کِشت‌های خون رو دوباره انجام دادیم.
‫اطلاعات دست دو نمی‌خوام. ‫چیزای جدید می‌خوام.
‫خب، هیچی... ‫هیچی از قلم نیفتاده.
‫ببخشید، اون بخشِ آخرِ حرفت رو نفهمیدم.
‫هیچ... هیچ...
‫کار دیگه‌ای از دستمون برنمیاد.
‫- گزارش پلیس رو چک کردین؟ ‫- در مورد چی؟
‫در مورد تصادف مامانش.
‫قضیه مال ۱۵ سال پیش بوده. ‫بچه‌هه حتی توی ماشین هم نبوده.
‫از یه جادۀ صاف و خشک، ‫توی روز روشن منحرف شده.
‫به نظرتون عجیب نیست؟
‫احتمالاً حواسش با عوض کردنِ کانال رادیو ‫یا یه چیز دیگه پرت شده.
‫تصور پلیس هم همین بود.
‫البته نمی‌دونستن یکی از اعضای خانواده‌اش...
‫با حسی شبیه به وارد شدنِ شوک، ‫دائماً ناتوان میشه.
‫- بعیده که یه مؤلفه‌ی ژنتیکی در کار باشه. ‫- ولی جالبه.
‫نوروفیبروماتوز تیپ دو ‫ممکنه علت این شوک‌ها باشه.
‫می‌دونستی عنصرِ از قلم افتاده همینه؟
‫می‌دونستم یه چیزی از قلم افتاده، ‫شاید این، شاید یه چیز دیگه.
‫یه آنالیز دی‌ان‌ای از ‫شاخۀ بلندِ کروموزوم ۲۲ بگیرید.
‫ترجیح میدی با زنت شام بخوری؟
‫آره، ترجیح می‌دادم...
‫ولی باهام قهره.
‫برعکس اون، می‌تونم لحظات خوشی رو ‫برات رقم بزنم.
‫باشه.
‫با موتور من بریم؟
‫نه.
‫در ضمن، تا وقتی کیف پولت رو نشونم ندی ‫نمی‌ذارم سوار ماشین بشی.
‫ان‌اف‌۲. (نوروفیبروماتوز تیپ دو) ‫یه بیماری ارثی ـه.
‫می‌تونه باعث رشد غیرعادی ‫در عصب‌های جمجمه‌ای بشه.
‫اینجوری دلیل شوک‌ها و بقیۀ علائم مشخص میشه.
‫آنالیز دی‌ان‌ای نشون میده که پسرتون...
‫جهش کروموزومیِ خاصی داشته...
‫که عامل بیماری باشه یا نه.
‫ولی اگه ارثی باشه، پس یعنی ‫یکی دیگه توی خانواده‌مون باید داشته باشه.
‫فکر می‌کنیم احتمالش هست ‫که زنتون داشته بوده.
‫نه. اون هیچ‌وقت هیچ کسالتی نداشت.
‫لکه یا برآمدگیِ عجیبی توی عنبیه‌اش نداشت؟
‫نه. آخه اصلاً چرا باید فکر کنید که مریض بوده؟
‫فکر می‌کنیم که احتمال داره ‫دلیل تصادفش بوده باشه.
‫ببینم، منظورتون چیه؟ ‫یه رانندۀ نعشه با ماشین مامانم تصادف کرده.
‫توی گزارش پلیس چیز دیگه‌ای نوشته.
‫خب، حتماً گزارش اشتباهی رو خوندید.
‫نه. درست خوندن.
‫وقتی شروع به رانندگی‌کردن کردی،
‫من...
‫دروغ گفتی که مامان چه‌طور مُرد؟
‫با خودم گفتم اگه مرگش بتونه ‫به یه دردی بخوره...
‫اینکه در موردش دروغ گفتی ‫به چه دردی می‌خوره؟
‫چطور تونستی اینجوری ازش استفاده کنی، بابا؟ ‫از مرگش؟
‫- فقط می‌خواستم ازت محافظت کنم. ‫- دیگه چیو دروغ گفتی؟
‫معلم نبوده، ‫چون می‌خواستی کتاب بخونم اینو گفتی؟
‫بوی چیه؟
‫بویی به مشامم نمی‌خوره.
‫یه پرستار لازم داریم.
‫- این چه وضعشه؟ ‫- اشکالی نداره. بسپارش به ما.
‫چیزی حس نکردی؟
‫نه.
‫- اینو حس می‌کنی؟ ‫- آره.
‫ولی هیچ‌کدوم از اینا رو حس نکردی؟
‫نه.
‫[فلج اسفنکتر]
‫فلج اسفنکتر بعلاوۀ شوک‌ها ‫میشه سندرم میلر فیشر.
‫ولی نمونۀ مدفوع چیز دیگه‌ای میگه.
‫توش کامپیلوباکتر ژژونی نبود.
‫به پسرش در مورد طرز مرگ مامانش دروغ گفته؟
‫فقط داشته ازش محافظت می‌کرده.
‫بازیش داده.
‫- کارِ پدر و مادرها همینه. ‫- چون دوست‌مون دارن بهمون دروغ میگن.
‫الان اشک‌هام جاری میشن!
‫مرگ مامانش نامربوطه.
‫دی‌ان‌ای هیچ ان‌اف۲...
‫یا بیماری موروثی دیگه‌ای رو ‫نشون نداد.
‫ظاهراً واقعاً پشت فرمون خوابش برده.
‫ببینم، دقیقاً چه اتفاقی افتاد؟
‫یه کوچولو بود ‫یا اینکه کلاً خودش خالی کرده بود؟
‫- جانم؟ ‫- مدفوعش شدید بود؟
‫توی مدفوع، خون نبوده...
‫و به نظرم نمیشه گفت شدید بوده، ‫بیشتر می‌خورد شل باشه.
‫خوبه، پس داریم به یه جاهایی می‌رسیم.
‫جدی؟ به کجا؟
‫نمی‌دونم والا.
‫- البته! ‫- الو؟
‫- عاشق معما هستم. ‫- سلام مامان.
‫ببین، پنج‌شنبه شب یه شامٍ کاری دارم. ‫هر کاری کردم نشد بپیچونمش.
‫می‌دونم، منم خیلی دلم می‌خواست ببینمت.
‫ببخشید، میشه بعداً بهت زنگ بزنم؟ ‫الان توی جلسه‌ام.
‫خیلی خب، ممنون.
‫کی بود؟
‫آنجلینا جولی.
‫«مامان» صداش می‌زنم. ‫خیلی جذابه، مگه نه؟
‫خب، شدید یا شُل...
‫هیچ‌وقت اینجا زنگ نمی‌زنه. ‫همه چی روبه‌راهه؟
‫عالیه، آره.
‫بابام داره می‌برتش اروپا.
‫پنج‌شنبه، ۹ ساعت توقف موقت ‫توی فرودگاه نیوآرک دارن.
‫- اگه مربوط به معده و روده باشه... ‫- دروغ گفتی تا مامانت رو بپیچونی.
‫شوخیت گرفته؟
‫نمی‌تونم به مامانم دروغ بگم.
‫جدی میگم،‌ نمی‌تونم.
‫ویلسون برای شام دعوتم کرد.
‫بی‌ادبیه که دعوت کسی رو رد کنم ‫که تازگی ۵ هزار دلار بهم قرض داده.
‫میلیت عرضی.
‫می‌تونه باعث بی‌حسی و اختلال در اسفنکتر...
‫و شوک بشه.
‫ممنون که علاقه‌ای ‫به مسائل مربوط به مادرم نداری.
‫ولی یه سؤالی پیش میاد:
‫علت میلیت عرضی چی بوده؟
‫خب، سرطان و ام‌اس رو که خط زدیم.
‫فقط عفونت می‌مونه.
‫اگه عفونت داشت، تب می‌کرد.
‫کِشت خون و مایع نخاعی-مغزیش‌اش هم ‫چیزی نشون نمیده.
‫شاید عفونت از بین رفته ‫ولی خاطره‌اش مونده.
‫تقلید مولکولی.
‫ایول.
‫خیلی خب، یه تست آنتی‌بادی ‫و الکتروفورز بگیرید.
‫کارِت درسته، دوستِ من!
‫مطمئنم دوباره همدیگه رو می‌بینیم.
‫موضوع مهمی هست که تو و هاوس ‫سر شام باید صحبتش رو بکنید؟
‫بجز نرخ بهرۀ...
‫سرسام‌آور برای قرض‌های شخصی؟
‫می‌دونی، این چهارمین باریه ‫که بهش پول قرض دادم.
‫پول ناهار نه، پول درشت!
‫پدر و مادر هاوس.
‫پنج‌شنبه شب یه توقف موقت ‫توی فرودگاه نیوآرک دارن.
‫- شام رو کنسل می‌کنم. ‫- نه.
‫با خودم گفتم شاید بتونیم ‫چند نفر دیگه هم دعوت کنیم.
‫یه عامل عفونیِ ساختار مولکولی...
‫می‌تونه شبیه ستون فقرات باشه.
‫و وقتی سیستم ایمنی بدن ‫به عفونت حمله می‌کنه،
‫آخرش به ستون فقرات هم حمله می‌کنه.
‫یعنی عفونت داره؟
‫الان گفتن عفونت ندارم.
‫حتی بعد از اینکه عفونت از بین رفت، ‫بازم حمله می‌کنه...
‫چون ستون فقرات هنوز هست.
‫علاجی داره؟
‫بستگی داره عفونت اصلی چی بوده باشه.
‫خیلی خب، تموم شد.
‫بعد از یه نمونه‌برداریِ نخاعی ‫باید حدود یک‌ساعت، تخت بخوابی.
‫حس می‌کنم دارم بالا میارم.
‫بابا، میشه لطفاً یه نوشابه برام بگیری؟
‫آره، نوشابه معمولاً تأثیر داره.
‫تموم شد.
‫اگه حالت تهوع داری...
‫نه حالت تهوع ندارم. ‫فقط می‌خواستم از اینجا بره بیرون.
‫باباته! دوباره برمی‌گرده.
‫آره، می‌دونم.
‫موضوع این نیست که...
‫اینا کلاً قادر نیستن به همدیگه...
‫حقیقتِ ماجرا رو بگن؟
‫با دوست‌هاش رفته جامائیکا.
‫بیخود نیست دروغ گفته.
‫بچه‌ها نباید خوش بگذرونن.
‫یکی از دوست‌هاش با هلی‌کوپتر بُردشون اونجا.
‫بابای کارنل روی این موضوع حساسه ‫که پسرش از دوست‌های پولدارش، چیزی قبول کنه.
‫دلش می‌خواد پسرش یادش بمونه کیه ‫و از کجا اومده.
‫کجا بودی؟
‫داشتم برنامۀ شام رو تنظیم می‌کردم. ‫چی شده؟
‫پسرها یه نکتۀ شوکه‌کننده رو فاش کردن...
‫که بیمار، رابطۀ مزخرفی با باباش داره.
‫- ظاهراً به این موضوع اهمیت میدن. ‫- خب، من نمیدم.
‫فقط یه دلیل وجود داره که ‫یه بچه با هواپیما میره جامائیکا.
‫نرفته بوده دنبال ماریجوانا. ‫خلاف سنگینش نوشیدنیه.
‫اینو به تو گفت یا باباش؟
‫توی آزمایش سم‌شناسی ‫تتراهیدروکانابینول منفی بود.
‫تعطیلات بهاری، ‫یک ماه بیشتره که تموم شده.
‫حتی ماریجوانا هم تا الان پاک شده.
‫حتی اگه مصرف کرده باشه،
‫امکان نداره ماریجوانا باعث میلیت عرضی بشه.
‫درسته. ولی چیزایی که توش می‌ریزن ‫باعث میشه!
‫آفت‌کش!
‫خب، چرا باید قضیۀ سفر رو روراست بگه ‫ولی در مورد ماریجوانا دروغ بگه؟
‫لزوماً نباید ماریجوانا بکِشه ‫تا مسمومیتِ آفت‌کش‌ها رو بگیره.
‫ممکنه میوه‌ای رو خورده باشه ‫که روش اسپری زده بودن،
‫یا ممکنه توی طبیعت‌گردی ‫از راه پوست آلوده شده باشه.
‫یا ممکنه کشیده باشه! ‫اونم یه عالمه!
‫بعدش هم در موردش دروغ بگه ‫چون این خانواده کارش همینه.
‫بهش پرالیدوکسیم درون‌وریدی بدید، ‫اولش دو گرم در لیتر...
‫و بعد هر هشت ساعت یک گرم، ‫تا ببینید بهبودی حاصل شده.
‫هیچ مدرکی نداری که ‫مسمومیت رو تأیید کنه.
‫واسه همین وقتی معلوم میشه حق با من بوده ‫خیلی باحال میشه!
‫کمرون.
‫با کی داشتی قرار شام تنظیم می‌کردی؟
‫هیچ‌کس.
‫کثافت!
‫پدر و مادرم رو دعوت کردی بیان شام بخورن.
‫کمرون خیلی دهن لق ـه.
‫تو بیشتر!
‫ببین! تو از من سوء استفاده کردی ‫تا از دیدنِ پدر و مادرت طفره بری.
‫- تو چی‌کار داری؟ ‫- کاری ندارم.
‫فقط با خودم گفتم شاید جالب باشه ‫که دلیلش رو بفهمم.
‫- می‌تونستی مثل آدم ازم بپرسی. ‫- دروغ می‌گفتی.
‫تو هم حرفم رو باور می‌کردی.
‫اینجوری جفت‌مون خوشحال می‌شدیم.
‫پولت رو می‌خوای؟ ‫مسئله همینه؟
‫نه!
‫صبر کن ببینم، می‌تونی پولم رو بدی؟
‫اگه پولم رو داری، ‫چه نیازی به قرض داشتی؟
‫نیاز نداشتم. ‫فقط می‌خواستم ببینم بهم میدی یا نه.
‫از پارسال که ۴۰ دلار بهم قرض دادی...
‫دائماً مبلغ‌های زیادی رو ازت قرض می‌کردم.
‫یه آزمایش کوچولو بود.
‫می‌خواستم ببینم کجا دیگه زیر بار نمی‌ری.
‫داری... داری سعی می‌کنی به صورت مادی...
‫اندازه‌گیری کنی که چقدر برای ‫دوستی‌مون ارزش قائلم؟
‫۵ هزار دلار دادی! ‫پس اصلاً‌ نمی‌خواد خجالت بکشی.
‫نظرت با این چیه؟ ‫یه تماس تلفنی کوچولو، یه چک بزرگ؟
‫باشه.
‫ممنون.
‫حالا مثل آدم بزرگ‌ها باش:
‫یا به مامان و بابات بگو ‫نمی‌خوای ببینی‌شون...
‫یا اینکه ساعت ۷:۰۰ برای شام میام دنبالت.
‫منظورت چیه؟ الان گفتی...
‫دروغ گفتم.
‫از پارسال که بهت گفتم بدونِ‌ اصلاح ریش...
‫خوشگل شدی، ‫داشتم پشت سر هم بهت دروغ می‌گفتم.
‫یه آزمایش کوچولوئه. می‌دونی؟
‫می‌خواستم ببینم کجا دیگه زیر بار نمی‌ری.
‫حال بیمار چطوره؟
‫امروز هنوز نرفتم پیشش.
‫فقط امیدوارم حالش بدتر نشده باشه.
‫داریم برای مسمومیت آفت‌کش‌ها ‫معالجه‌اش می‌کنیم...
‫بدونِ اینکه مدرکی از آفت‌کش‌ها داشته باشیم.
‫اگه قرار باشه به وکیل‌مون...
‫اینا رو توضیح بدم، ‫خیلی داستان میشه!
‫به هاوس گفتم این کار رو نکـ...
‫عجب!
‫وکیل‌مون باورش نمیشه!
‫اشتهاش برگشته.
‫کاری که کردین جواب داد.
‫صحیح و سالمه پس دیگه مقصر نیستم.
‫الان من حالت تهوع گرفتم!
‫صحیح و سالم نیست.
‫حالت تهوع و اسهال،‌ تنها علائمش نبودن.
‫شوک‌ها هم کم شدن.
‫ولی از بین نرفتن.
‫دیگه پوشک هم نمی‌پوشه،
‫که برای همه، خبر خوبیه.
‫کمبود گلبول‌های سفیدش چی؟
‫اون فسقلی‌ها به مرور زمان رشد می‌کنن.
‫نگران نباش، جامائیکاییِ کشتی‌گیرمون ‫به زودی سر پا میشه...
‫و دوباره بدونِ اینکه باباش بفهمه ‫یواشکی میره اینور و اونور.
‫بله.
‫دوباره چک کن.
‫الان میام.
‫چی شده؟
‫ظاهراً اگه یه منشی بگیرم...
‫کلی پول می‌تونم پس‌انداز کنم.
‫عه، حق با من بود، مگه نه؟
‫آره دیگه، همیشه همه چی رو ‫به خودت ربط میدی، مگه نه؟
‫لرز افتاده توی بدنش ‫و دمای بدنش داره میره بالا.
‫- تقریباً رفته روی ۴۱ درجه. ‫- یعنی چی؟
‫منظورم اینه که چه اتفاقی داره می‌افته؟
‫حقیقت رو بگم...
‫یا یه چی از خودم در بیارم ‫که ازت محافظت کنم؟
‫فکر می‌کنیم یه رانندۀ نعشه ‫دزدکی اومده توی اتاقش...
‫چه اتفاقی داره برای پسرم می‌افته.
‫حقیقت اینه که واقعاً نمی‌دونم.
‫[تب]
‫اینم از همون تبی که کمرون دنبالش بود.
‫می‌دونستیم اگه میلیت عرضی باشه ‫باید التهاب هم توش باشه.
‫حتماً همه چی از عفونت شروع شده.
‫آره. فقط اینکه توی این جهان ‫اول علت پیش میاد، بعداً معلول.
‫از این قضیه راضی نیستم ولی...
‫- شاید آزمایش‌ها اشتباه بودن. ‫- نه.
‫آزمایش‌ها درست بودن. ‫دیروز نه تب داشت، نه عفونت.
‫یعنی موقعی که اینجا بوده یهویی مریض شده؟
‫قضیه همینه؟
‫آره.
‫چون گویچه‌های گلبول سفیدش کم بوده، ‫آسیب‌پذیر شده.
‫چون خیلی کمه، ممکنه بکُشتش.
‫کل ماجرا همینه.
‫هنوز داره توی شلوارش مدفوع می‌کنه؟
‫دوباره شروع شده.
‫دوباره؟
‫اون‌موقع که داشت بهتر می‌شد ‫متوقف شده بود.
‫اون‌موقع که حس می‌کرد بهتره. ‫هیچ‌وقت بهتر نشده بود.
‫پس، تنها سؤالی که پیش میاد اینه که ‫چی میشه یه بچۀ ۲۲ ساله...
‫سیستم ایمنی‌اش نقص پیدا می‌کنه،
‫دل و روده‌اش به هم می‌ریزه و ‫بهش شوک وارد میشه؟
‫همینجوری بدون هیچ دلیل مشخصی ‫قطع و وصل میشه.
‫و باید قبل از اینکه...
‫این عفونت بکُشتش، ‫به جواب برسیم.
‫هدف ایدئال‌مون همینه.
‫تو. همۀ آنتی‌بیوتیک‌های مختلفِ ‫درون‌وریدی‌اش رو بررسی کن.
‫تو یه ام‌آرای سرعتیِ سکانس دو ‫از ناحیۀ گردن، قفسۀ سینه و نخاع بگیر.
‫تو هم ردِ همۀ اون بچه پولدارهایی که ‫رفتن جامائیکا رو بزن.
‫ببین هیچ‌کدومشون شوک ‫یا بیرون‌روی (اسهال) یا گرما دارن یا نه.
‫گرما یعنی همون تب.
‫شماها هم برای شام پنج‌شنبه میاید؟
‫باید لباس نَشسته‌هام رو بشورم.
‫اصلاً کنجکاو نیستی؟
‫در مورد کروکودیل‌ها هم کنجکاوم ‫ولی سرم رو توی دهنشون نمی‌کنم.
‫منم نمیام.
‫ببین، هاوس خُل‌وچِل ـه.
‫هیچ جهش دی‌ان‌ای یا ویروسی ‫باعثِ همچین چیزی نمیشه.
‫قراره با دو نفر شام بخوری.
‫به مدت ۶۰ دقیقه، اکثرش با جویدن غذا ‫و صحبت از آب‌وهوا می‌گذره.
‫مگر اینکه مثلاً بگن:
‫«چه نوع نوشیدنی‌ای رو بیشتر ترجیح میدی؟»
‫و اینکه: «راستی! ما گرگوری رو ‫۱۷ سال توی کمد نگه می‌داشتیم.»
‫چیزی دستگیرت نمیشه.
‫خیلی خب.
‫می‌خوایم با چند تا از دوست‌هات صحبت کنیم
‫و ببینیم علائم مشابهی دارن یا نه.
‫دکترهای اورژانس ازم پرسیدن.
‫متوجهیم...
‫ولی اونا اطلاعاتی که ‫الان ما داریم رو نداشتن.
‫چه‌جور اطلاعاتی؟
‫اشکالی نداره یک دقیقه ‫تنهایی با کارنل صحبت کنم؟
‫خبر بَدیه؟
‫نه. فقط خصوصیه.
‫چرا یهویی یه حرف خصوصی پیش اومد؟
‫اگه چیزی در مورد پسرم می‌دونید،
‫منم باید بدونم.
‫ببخشید، ازتون خواهش می‌کنم.
‫من پدرشم.
‫و اگه قراره ازش مراقبت کنم ‫باید از حقیقت باخبر باشم.
‫بابا.
‫می‌خواد بدونه با کی رفتم جامائیکا.
‫تو تا حالا نرفتی جامائیکا.
‫بابای «تدی» توی تعطیلات بهاری ‫با هلی‌کوپترش چندتامون رو برد اونجا.
‫توی تعطیلات بهم گفتی ‫دوتا مقاله هست که باید بنویسی.
‫چون نمی‌خواستم بیام خونه ‫و مثل سگ کار کنم.
‫می‌خواستم یکبار توی زندگیم ‫توی تعطیلات، استراحت کنم.
‫نباید بهت دروغ می‌گفتم.
‫نه، کاری که باید می‌کردی ‫این بود که بیای خونه...
‫نه اینکه بری با رفقای پولدارت ‫مهمونی بگیری.
‫ببخشید، اسامی‌شون رو لازم داریم.
‫چی می‌خوای؟
‫می‌خواستم عذرخواهی کنم.
‫متوجه شدم اخیراً توجهم به درمانگاه ‫یه جورایی کم شده،
‫و می‌خواستم جبران کنم.
‫نظرت با فرداشب چیه؟ ‫شیفت شب میام.
‫درمانگاه شب‌ها بسته‌ست.
‫آره، ولی مطمئنم کلی کار هست.
‫پرونده‌هایی هستن که باید بازنگری بشن، ‫ثبت موجودی اقلام...
‫و شام‌هایی که باید ازشون طفره رفت!
‫تو هم داری میری؟
‫عاشق سالاد کلم‌شون هستم.
‫یه راه بهم بده ‫تا این مهمونی رو بپیچونم،
‫در عوض بهت میگم کی شایعه کرده...
‫که تو معتادی.
‫- همچین شایعه‌ای وجود نداره. ‫- خودم پخشش می‌کنم.
‫مگر اینکه از این شام نجاتم بدی.
‫کسی مجبورت نکرده، هاوس.
‫فقط کاری که همه می‌کنن رو بکن.
‫بهشون دروغ بگو!
‫به مادرت دروغ میگی؟
‫از ۱۲ سالگی به بعد!
‫مامان من دروغ‌سنجِ انسانی ـه.
‫بابام باید ببرتش لاس وگاس، نه لوور.
‫باور کن مامانت ترجیح میده فکر کنه...
‫یه جلسۀ کاری داری ‫تا اینکه فکر کنه ازش متنفری.
‫از اون متنفر نیستم. ‫از بابام متنفرم.
‫همه‌مون سردرد و حالت تهوع و استفراغ داشتیم.
‫فکر می‌کردیم به‌خاطرِ...
‫زیادی نوشیدنی خوردن‌هامون بوده.
‫فکر می‌کنید اتفاقی که برای کارنل افتاده
‫به سفرمون مربوط میشه؟
‫نمی‌دونم.
‫از وقتی برگشتی درد بدون علت...
‫یا حس عجیبی نداشتی؟
‫بجز یه کم بیماریِ پای ورزشکار مشکلی ندارم. ‫(پای ورزشکار: نوعی قارچِ پا)
‫میشه ببینم؟
‫- چیو ببینید؟ ‫- پاهات رو.
‫یه انگل شایع توی جامائیکا هست...
‫که می‌تونه شبیه قارچ پا باشه.
‫دقیق روی پاهام نیست.
‫فکر می‌کردم قارچ با قارچ فرق نداره.
‫روی رانِ پامه.
‫باید یه نگاهی بهش بندازم.
‫بجز یکی‌شون که کهیر داشت،
‫هیچ‌کس دیگه‌ای توی سفرشون ‫کسالتی نداشت.
‫چه جور کهیری؟
‫نمی‌دونم، ‫یه مقدار نمونه‌برداری کردم.
‫به نظر نمیاد عفونت قارچی باشه.
‫بجز اینکه عفونت قارچی نبود، ‫شبیه چی بود؟
‫بیشتر شبیه کهیرِ پوشک بود.
‫شبانه روز داشته کار می‌کرده.
‫گفت سه روزه لباس‌هاش رو عوض نکرده.
‫«سارکوم کاپوزی» ‫می‌تونه شبیه کهیر پوشک باشه.
‫لبه‌هاش تغییر رنگ نداده بود؟
‫بیارش اینجا. ‫همه‌مون می‌خوایم یه نگاه بندازیم.
‫حتی اگه کاپوزی باشه، ‫ربطی نداره.
‫بیمارمون علائم پوستی نداره...
‫و سرطان رو خط زدیم.
‫چقدر احتمالش هست که دوتا دوست...
‫که تازگی از یه سفر خارج از کشور برگشتن...
‫بیماری‌های ناشناخته و نامربوط داشته باشن؟
‫- بیاریدش اینجا. ‫- نمیاد.
‫بعد از فارغ‌التحصیلیش ‫یه جا مشغول به کار شده،
‫یه پروژۀ ادغام داره.
‫بگو جون دوستش در خطره.
‫دفعۀ اول هم همینو بهش گفتم.
‫آخرش هم بلند شد بره سمتِ منهتن.
‫بگو جون خودش در خطره.
‫بگو کهیرش، گوشتش رو می‌خوره...
‫و بعدش به زیر شکمش سرایت می‌کنه.
‫استیسی کجاست؟
‫یه کنفرانس توی بالتیمور هست ‫که داره توش صحبت می‌کنه. چی‌کار داری؟
‫میشه به یه بیمار احضاریه بدم؟
‫هاوس ازم می‌خواد به یه بچه دروغ بگم ‫تا بکشونمش اینجا.
‫خب پس، اونی که احضاریه بهش می‌رسه خودتی.
‫خب، برای تشخیص بیماریِ دوستش ‫بهش نیاز داریم.
‫برید حضوری ازش آزمایش بگیرید.
‫آزمایشی در کار نیست. ‫هاوس می‌خواد بهش نگاه کنه.
‫پس هاوس رو ببر پیشش.
‫آره، انگار همچین چیزی ممکنه!
‫به هاوس بگو پدر و مادرش زنگ زدن.
‫گفتن زودتر می‌رسن.
‫برای اینکه اونا رو نَبینه ‫حاضر میشه هر جایی بره.
‫پس، دروغ گفتن به هاوس ایرادی نداره ‫ولی به بیمار ایراد داره؟
‫آره.
‫- چی شده؟ ‫- شکمش داره خیلی بدتر میشه.
‫سفت شده.
‫توی ناحیۀ بطنی خون‌ریزی داره.
‫چی شده؟
‫- یه جراح و یه اتاق عمل لازم داریم! فوراً! ‫- باشه.
‫تحمل کن، کارنل.
‫عفونت، خم‌روده‌اش رو سوراخ کرده.
‫قابل ترمیمه.
‫ولی یعنی آنتی‌بیوتیک‌ها جواب نمیدن.
‫دوزش رو دو برابر کنید ‫و تیگسیکلین رو هم به لیست اضافه کنید.
‫جراحیش تموم بشه، بعدش.
‫بچه پولداره کجاست؟
‫گفت نمی‌تونه کارش رو ول کنه.
‫آره، اینو دو ساعت پیش بهم گفتی.
‫بهش دروغ نمی‌گم.
‫چرا؟ چون کار اشتباهیه؟ ‫یا چون بزدلی؟
‫تصمیم سختیه!
‫فقط دو ساعت از وقتِ اون بچه‌هه هدر میره.
‫این از نظر اخلاقی به شدت اشتباهه؟ ‫نه!
‫چون وقتش هدر نمی‌ره. ‫مگر اینکه اشتباه کرده باشیم.
‫مگر اینکه مشکلش ربطی به ‫مشکل دوستش نداشته باشه.
‫تو فقط می‌ترسی که اشتباه کرده باشی.
‫پدر و مادرت زنگ زدن.
‫- مجبور شدن زودتر... ‫- لازم نیست بهش دروغ بگی.
‫اون بچه‌هه تو راهِ اینجاست.
‫کارش رو ول کرد؟
‫آره، با خون بالا آوردن.
‫آمبولانس ۱۰ دقیقه دیگه می‌رسه.
‫- تو تدی هستی؟ ‫- چرا؟
‫عاشق اسمتم. ‫اگه سگ داشتم اسمت رو می‌ذاشتم روش.
‫شلوارش رو در بیارید.
‫سلام.
‫با اون خانم حرف نزن، ‫گوش کن چی میگم.
‫بیشتر از سه واحد خون بالا آورده.
‫- باید قبلش بستری بشه تا... ‫- اگه می‌خواستی دکتر بشی،
‫شاید بهتر بود توی دبیرستان ‫یه کم بیشتر عزمت رو جزم می‌کردی.
‫- گور بابات! ‫- چی‌کار می‌کنی؟
‫تو و کارنل چقدر با هم صمیمی بودین؟
‫خیلی صمیمی نبودیم.
‫توی جامائیکا خیلی با هم وقت می‌گذروندید؟
‫هم‌اتاقی بودین؟
‫صبر کن، تو که فکر نمی‌کنی...؟ ‫ببین، ما معتاد نیستیم.
‫نگفتم معتادین. ‫گفتم مواد مصرف کردین.
‫ببین، خیلی رفیق نیستیم. ‫وقت نمیشه با هم بگردیم.
‫صحیح! پس رفتید جامائیکا...
‫چون توی مسابقه برنده شده بود؟
‫نه، توی انجمن برادریِ منه.
‫یا میره دانشگاه یا کُشتی...
‫یا هر تعطیلاتی گیر میاد ‫میره توی اسقاطیِ باباش کار می‌کنه.
‫کارنل کلاً وقت نداشت با کسی بگرده.
‫قارچ نیست.
‫بهت گفته بودم که.
‫چیِ باباش؟
‫باباش یه گورستان خودرو داره.
‫کارنل توی تعطیلاتش اونجا کار می‌کرد.
‫دروغ گفتی.
‫چی میگی؟
‫آها، راست میگی، توی این خانواده...
‫احتمالاً باید با جزئیات بیشتری بگم. ‫(چون خیلی دروغ می‌گید)
‫بهمون گفتی یه شرکت ساخت‌وساز داری ‫نه یه گورستان خودرو.
‫می‌دونم روال کار بیمارستان‌ها چطوره.
‫هر چی شغلم بهتر باشه، ‫پسرم بهتر معالجه میشه.
‫صحیح! واسه همین عصبانی‌ام،
‫چون اون همه «فیلۀ مینیون» رو ‫حرومتون کردیم.
‫بچه‌ات آخرین باری که برات کار کرد ‫چیز غیرعادی‌ای پیدا نکرد؟
‫نه.
‫سیم بافته؟
‫که دو طرفش وزنه داشته باشه، ‫یه محفظۀ سربی، شایدم فقط یه درپوش!
‫احتمالاً به‌جای پادری ‫یا گیرۀ کاغذ استفاده می‌شده.
‫چرا باید...
‫خیلی خب، داره یادت میاد.
‫قبل از فارغ‌التحصیلیش ‫جلو جلو بهش یه کادو دادم.
‫یه شاغول قدیمی که پیدا کردم، ‫شبیه قلاب ماهی‌گیری بود.
‫وصلش کردم به جاسوئیچی ‫تا همیشه یادش بمونه از کجا شروع کرده.
‫تا بعداً در موردش دروغ بگه؟
‫- این جاسوئیچیه کجاست؟ ‫- نمی‌دونم، هیچ‌وقت ازش استفاده نکرد.
‫برای خوش‌یُمنی نگهش داشت.
‫- کجا نگهش داشت؟ ‫- نمی‌دونم.
‫چرا؟
‫چه اهمیتی داره؟
‫لباس‌های اون بچه‌هه کجاست؟
‫توی کِشوی اتاق معمولی‌اش.
‫- شما دوتا ببریدش رادیولوژی. ‫- لباس‌هاش رو؟
‫کِشو رو! بازش نکنید.
‫تو دنبالم بیا.
‫بذاریدش زمین.
‫حالا برید بیرون، ‫این کِشو پرتوزاست.
‫می‌دونی چقدر احتمالش کمه ‫که تشعشعات، علائم عصبی داشته باشن؟
‫عه.
‫به بچه‌ها بگو با لباس سربی بیان.
‫مقادیر تشعشعات به اندازه‌ای بالا نبود
‫که به دستگاه عصبی مرکزی آسیب زده باشه.
‫شاید آسیب عصبی نزده باشه
‫ولی مطمئناً سیستم ایمنی بدنش رو ‫از کار انداخته.
‫و تومور ایجاد کرده.
‫از کجا معلوم؟ ‫هیچ‌کدوم از ام‌آر‌آی‌ها چیزی نشون ندادن.
‫یه پت اسکن بگیرید. ‫ستون فقراتش رو چک کنید.
‫خبر بدی در راهه.
‫آقای هال، خبر خوبی نیست.
‫اون جسم فلزی‌ای که به کارنل دادین...
‫مال یه دستگاه صعنتی بوده ‫که باهاش چاه‌ها رو آزمایش می‌کردن.
‫مردم نباید وسایل پرتوزا رو ‫اینجوری بریزن دور.
‫ولی می‌ریزن.
‫خب، حالا چی؟ ‫چی‌کار می‌کنید؟
‫تمام کسانی که با اون منبع در تماس بودن...
‫باید فوراً برای مسمومیت پرتوی ‫تحت درمان قرار بگیرن.
‫اون فلز، توی پرواز روی پای تدی بوده.
‫پس راه درمانی هم براش هست دیگه؟
‫انتقال خون.
‫سعی می‌کنیم مایعات و الکترولیت‌ها رو ‫متوازن کنیم.
‫کارنل...
‫خیلی بیشتر در معرض بوده.
‫معادل ۷۰ هزار ایکس‌ریِ قفسۀ‌ سینه.
‫توانایی‌اش برای ساختِ گلبول‌های سفید ‫کاملاً نابود شده.
‫واسه همین نمی‌تونه با این عفونت مقابله کنه؟
‫بله. پیوند مغز استخوان لازم داره.
‫و ما... یه پت اسکن دیگه هم گرفتیم.
‫یه همانژیوم غاری توی ستون فقراتش هست. ‫یه نوع توموره.
‫علت اون شوک‌ها و علائم عصبی هم همین بوده.
‫یه تومور داخل ستون فقراتش داره؟
‫ستون فقرات از یه سری رشته تشکیل شده...
‫که کنار هم قرار گرفتن. ‫یه جورایی مثل طنابِ بادبادک.
‫جراح باید بتونه رشته‌ها رو بزنه کنار ‫و تومور رو در بیاره ولی...
‫عمل جراحی روی کسی مثل پسرتون ‫که انقدر خون‌سازیش ضعیفه...
‫به شدت ریسکی ـه.
‫خب...
‫اگه جراحی رو انجام ندین چی میشه؟
‫اون تومور ممکنه نفسش رو بند بیاره.
‫ممکنه قلبش رو هم از کار بندازه.
‫شما که خبر نداشتید.
‫حالا باید همراهمون بیاید.
‫- باید درمانِ خودتون رو شروع کنید. ‫- نه.
‫نه، نه، نه.
‫می‌تونم بعداً درمانم رو شروع کنم.
‫ولی اون نمی‌تونه.
‫باید توی یه اتاق استریل قرنطینه باشه ‫تا بیشتر از این عفونی نشه.
‫- مامان. ‫- زودتر رسیدیم.
‫بدموقع اومدیم، مگه نه؟
‫راستش، آره، ولی بعداً جبران می‌کنم.
‫دیگه برنامه داریم. ‫ویلسون برنامه ریخته.
‫ازش خواستم کنسل کنه.
‫الان با یه مورد پیچیده طرفم.
‫خب، وقتی برمی‌گردیم...
‫که اوضاع انقدر از کنترل خارج نباشه.
‫تیمم مشغوله.
‫نمی‌خوای ببینی‌مون.
‫مامان، بهم عذاب وجدان نده.
‫نه، نه، معلومه که نمیدم. ‫ببخشید.
‫یه بیمار دارم که احتمالاً ‫از مسمومیت تشعشعاتی می‌میره.
‫باعث میشه نتونی غذا بخوری؟
‫بیخیال! بیا بریم توی کافه‌تریا ‫یه چیزی بخوریم.
‫برات ساندویچ روبن می‌خرم.
‫به گمونم برای ساندویچ وقت داشته باشم.
‫خوبه.
‫بله؟
‫می‌خواستم بهت خبر بدم...
‫که کارنل برای جراحی آماده‌ست.
‫ممنون.
‫سلام، من آلیسون کمرون هستم.
‫با پسرتون کار می‌کنم.
‫گِرگ خیلی ازت تعریف کرد.
‫واقعاً؟
‫تازه‌وارده، آره؟
‫نه، فقط زودباوره.
‫ببخشید، داشتم پسرم رو مسخره می‌کردم...
‫نه شما رو.
‫داشتیم می‌رفتیم یه چیزی بخوریم،
‫می‌خواید شما هم بیاید؟
‫خیلی کم پیش پسرتون هستید.
‫باشه برای بعد.
‫- از گروه بیتلز خوشت میاد؟ ‫- خوبن.
‫بچۀ ۱۲ سالَم اونا رو به من ترجیح داد!
‫مک‌کارتنی خرپول‌ترین آدمِ دنیاست!
‫فکر کنم دیگه تموم شد. ‫برش گردونید.
‫اوضاعش چطوره؟
‫- این پایین که به نظر خوب میاد. ‫- خیلی خفنم، مگه نه؟
‫فشار خونِش داره میاد پایین.
‫- دو واحد دیگه بهش تزریق کن. ‫- یه بار کردم.
‫ضربان قلبش داره میاد پایین.
‫خون‌ریزی داره.
‫دارن در مورد آخرین باری که ‫مامانش رفته دندون‌پزشکی صحبت می‌کنن.
‫وقتی یه بچۀ بزرگسال ‫با پدر و مادرش حرف می‌زنه،
‫موضوع جالب توجهی نیست.
‫باور کن چیز خاصی رو از دست ندادی.
‫خب، بجز کار دیگه چه خبر؟
‫خبر خاصی نیست.
‫همیشه میگی «خبر خاصی نیست».
‫همیشه جوابم همینه.
‫خانم جدیدی چشمت رو نگرفته ‫که بخوای در موردش بهم بگی؟
‫دست از سرش بردار، جان.
‫یه موتورسیکلت جدید گرفتم.
‫شاید جلوی در دیده باشید،
‫نارنجیه و یه برچسب خیلی بزرگ داره.
‫همونی که توی پارکینگ معلولین ـه؟
‫آره.
‫به نظر مزخرف میاد ولی خیلی خوش‌دسته.
‫خب، مراقب باش، باشه؟
‫تا جایی که من می‌دونم ‫هنوز دوتا پا داری. (معلول نیستی)
‫در واقع، سه تا دارم!
‫می‌دونی مشکلت چیه، گِرگ؟
‫دنده عوض کردن؟
‫نمی‌دونی چقدر خوش‌شانسی.
‫دستشویی کجاست؟
‫خب، خوب شد که این قضیه رو حل کردیم.
‫قصدش فقط کمک بود.
‫نیازی به کمک ندارم.
‫می‌دونم.
‫همین‌جوری که هستی کاملاً بی‌عیب و نقصی.
‫ممنون.
‫فکر می‌کنی تا کِی توی اتاق عمل باشه؟
‫نمیشه دقیق گفت.
‫می‌دونی، بعد از مرگِ «آن» ‫تازه مدرسه رو شروع کرد.
‫داغون بودم.
‫هنوز داشتم خودمو با پدر بودن وفق می‌دادم ‫چه برسه به تک والد بودن!
‫می‌دونی، قبلنا توی ظرف سربستۀ ناهارش ‫پنکیکِ سرد می‌ذاشتم.
‫تنها غذایی بود که می‌تونستم درست کنم...
‫و اون حاضر بود بخوره.
‫- کارِت عالی بوده، بچۀ خوبی بزرگ کردی. ‫- آره.
‫سلام. حالش چطوره؟
‫خب، جراح تومور رو در آورد...
‫بدونِ اینکه به ستون فقرات آسیبی وارد بشه.
‫ولی عفونت باعث شد...
‫یه سوراخ روده‌ایِ دیگه به وجود بیاد.
‫جلوی خون‌ریزی رو گرفتیم،
‫ولی گلبول‌های سفیدش ‫مدام کمتر میشن.
‫خیلی خب.
‫حالا چی میشه؟ یه داروی دیگه؟ ‫آنتی‌بیوتیک؟ چی؟
‫متأسفم.
‫واقعیت اینه که هر چی هم بهش بدیم،
‫بعیده که بتونه با عفونت‌ها مقابله کنه.
‫خیلی خب. خیلی خب.
‫معالجۀ پدر و دوستش داره خوب پیش میره.
‫ولی اوضاع کارنل خوب به نظر نمیاد.
‫ممنون...
‫که نیومدی سر میز غذا.
‫ربطی به من نداشت.
‫خیلی آدمای خوبی به نظر میان، مگه نه؟
‫واقعاً هم هستن.
‫بابام خلبان نیروی دریایی بود. ‫مامانم یه زنِ خونه‌دار بود.
‫۴۷ سال زندگی مشترک و یه بچه.
‫مامان مثل همۀ آدمای دیگه‌ست،
‫مثل همه مهربونه،
‫شوخ‌طبعی‌اش تعریفی نداره، ‫از بگو مگو متنفره.
‫بابام دقیقاً مثل توئه.
‫نه اینکه مثل تو تا سر حد مرگ دلسوز باشه،
‫ولی قوای تشخیص خوب و بدش فوق‌العاده‌ست...
‫و نمی‌ذاره به هیچ‌کس ‫ دربارۀ هیچ چیزی دروغ بگی.
‫برای پسران پیشاهنگ و شاهدینِ پلیس...
‫خیلی خصوصیت خوبیه.
‫برای یه بابا، خصوصیت افتضاحیه.
‫سلام.
‫حالت چطوره؟
‫دارم یه جوری سر می‌کنم.
‫شرمنده که در مورد مامان بهت دروغ گفتم.
‫منم شرمنده‌ام که بهت دروغ گفتم.
‫اصلاً خوب نبود که از مرگش استفاده کردم.
‫عصبانی نیستم.
‫می‌دونم چرا این کار رو کردی.
‫جواب داد.
‫هیچ‌وقت موقعی که نوشیدنی خوردم ‫پشت فرمون نَشستم.
‫می‌ترسم، بابا.
‫بیخیال.
‫چیزی نیست بخوای ازش بترسی.
‫حالت خوبِ خوب میشه.
‫منو بازی نده.
‫می‌خوام حقیقت رو بدونم.
‫دارم حقیقت رو بهت می‌گم.
‫حالت خوب میشه. قسم می‌خورم.
‫دوستت دارم، بابا.
‫منم دوستت دارم.
‫چرا از دیدنِ پدر و مادرش متنفره؟
‫نمی‌تونه با این کنار بیاد که باباش راستگوئه؟
‫خیلی بدش میاد که مایۀ سرافکندگی باشه.
‫یه دکتره، شهرت جهانی داره.
‫مگه می‌تونن بهش بگن مایۀ سرافکندگی؟
‫می‌دونی به نظرم چی بدتر از اینه که...
‫ببینی پسرت فلج شده؟
‫اینکه ببینی درمونده شده.
‫[پارکینگ مخصوص معلولین]
دانلود رایگان فیلم و سریال Film2Movie.Asia @myfilm2moviez