‫تو الان عضوی از اتحادیه هستی، ‫پس هرکاری میگم انجام بده، باشه؟
‫جواب منو بده، باشه؟
‫- بله. ‫- بله، قربان.
‫سلام، برادر!
‫سلام، قربان!
‫این چه وضعشه؟ ‫مگه مافیاست؟
‫با من حرف نزنین، وگرنه می‌کشمتون!
‫مردم سر و صدا رو گزارش می‌کنن، احمق‌ها.
‫معذرت می‌خوایم، قربان.
‫سرت رو بیار پایین‌تر.
‫صاف وایسا!
‫سلام.
‫- سلام. ‫- تو اومدی.
‫به چی زل زدی؟
‫برو داخل.
‫یه لحظه.
‫فقط یه بار اینو میگم.
‫با دقت گوش کن.
‫برام مهم نیست که پارک هومین ‫و شما چه کارهایی می‌کنین.
‫و لازم هم نبود بیام اینجا.
‫ولی اومدم که اینو واضح بگم.
‫اگه شما رو دوباره دور و بر بیمارستان سوهو ببینم...
‫همه‌تون رو می‌کشم.
‫واسه سریع حل کردنش ‫باید متغیرها رو جدا کنی.
‫یه متغیر با محدوده ثابت هیچ تفاوتی ‫با یه تابع ثابت نداره.
‫[ریاضیات]
‫سر حرفت بمون...
‫اونوقت کسی صدمه نمی‌بینه.
‫دیگه با هومین نگرد.
‫باشه.
‫متوجه‌ام.
‫پس تو هم سر حرفت بمون.
‫هی.
‫اینطوری نگام نکن،
‫وگرنه چشم‌هات رو از حدقه در میارم.
‫خوندنش کِیف میده؟
‫همینطوری ولش کردی بره؟
‫پس چرا گفتی برم بیارمش؟
‫حتما باید توضیحش بدم؟
‫آخه اصلا چرا گیر دادی به اونجانگ؟
‫پول زیادی که در نمیارن.
‫می‌دونی که زورت به باکو نمیرسه.
‫درسته؟
‫پس باید مجبورش کنم خودش بیاد پیشم.
‫آدم‌هات به رستوران باباش رفتن؟
‫46، 45، 44...
‫[زندگی سخته، ولی اشکال نداره. ‫منم سرسختم.]
‫49، 48، 47...
‫54، 53، 52، 51، 50.
‫[بابا]
‫پنج‌تا دیگه!
‫70، 60، 50،
‫!100، 90، 80
‫بله بابا؟
‫سلام هومین. ‫افسر هان هستم.
‫بابات دوباره توی دردسر افتاده.
‫- میشه بیای باهاش حرف بزنی؟ ‫- برگرد اینجا.
‫از کجا باید می‌دونستم واقعیه یا قلابی؟
‫- حقیقت رو بهم بگو! ‫- هی، آقای پارک!
‫- همراهم بیا تا صحبت کنیم. ‫- هی، عوضی‌ها!
‫بیا اینجا و بهشون بگو!
‫- می‌کشمت! ‫- پارک!
‫- بچه‌ها رو ساکت نگه دارین. ‫- برو داخل.
‫- چرا؟ ‫- بابا، بس کن.
‫یالا دیگه. لطفا بس کن!
‫احمق.
‫ببخشید. ‫واقعا عذر می‌خوام.
‫چرا عذرخواهی کردی، اسکل؟
‫من کار اشتباهی نکردم! ‫چرا میگی معذرت می‌خوای؟
‫لطفا بس کن!
‫پارک. درک می‌کنم.
‫پس بیا اول بریم گزارشی پر کنیم.
‫ما باید از قوانینی پیروی کنیم.
‫اون زیر سن قانونی نبود!
‫حتی کارت شناساییش رو هم نگاه کردم!
‫عکسش رو هم نگاه کردم! ‫لعنتی!
‫آره، پس بریم تو پاسگاه حرف بزنیم.
‫به بچه‌های زیر سن قانونی ‫خدمات دادی، مگه نه؟
‫عجب وضعیه.
‫باشه، بریم.
‫بریم.
‫افسر کیم، بچه‌ها رو هم سوار ماشین کن.
‫هی! سوار ماشین شین!
‫هی، سوار شین. ‫سریع.
‫هی، دارم میرم دیگه. ‫لعنتی.
‫خی، بک‌جین ازم خواست بهت بگم که ‫دلش برات تنگ شده.
‫[نا بک‌جین]
‫کجایی؟
‫بیا فردا همدیگه رو ببینیم.
‫آدرس رو برات می‌فرستم.
‫سر حرفت بمون...
‫اونوقت کسی صدمه نمی‌بینه.
‫آره، یکم حالت ایستادنت رو پایین‌تر بیار.
‫همینطوری مستقیم نگاه کن. ‫خودشه.
‫درسته. صد بار اینا که انجامش بدی ‫دیگه برات عادت میشه.
‫خوبه!
‫همینطوری.
‫- یون شی‌اون. ‫- شی‌اون.
‫چی شده اومدی اینجا؟
‫داری به تیم‌مون ملحق میشی؟
‫اگه می‌خوای ملحق بشی،
‫باید تست‌های سخت‌مون رو قبول بشی.
‫من نا بک‌جین رو دیدم.
‫مسئول اتحادیه.
‫چی؟
‫بک‌جین، پسره روانی.
‫هی خب،
‫اتفاقی افتاد؟
‫اتفاقی نیفتاد.
‫برام مهم نیست که شما دارین چیکار می‌کنین ‫ولی پای منو وسط نکشین.
‫شی‌اون.
‫جریان چیه؟
‫من به اندازه شما وقت آزاد ندارم.
‫کارهای زیادی دارم.
‫شما خوش باشین.
‫مشکلت چیه؟
‫ما ازت نخواستیم که بهمون ملحق بشی.
‫درسته.
‫پس بیاین راهمون رو از هم جدا کنیم.
‫باشه.
‫متوجه حرفت می‌شم.
‫باشه.
‫بیا همدیگه رو نادیده بگیریم.
‫خوبه.
‫شی‌اون!
‫به نظر میومد که باکو ‫عمداً اونطوری می‌کرد.
‫تو هم همینطور.
‫نمی‌دونم چه اتفاقی برات افتاده،
‫ولی مطمئنم که باکو حرفش رو جدی نگفت.
‫نذار دلخورت کنه.
‫جون‌ته.
‫بله؟
‫مسئله اینه که...
‫من تنهایی راحت‌ترم.
‫حالا کارمون با ترانسفورماتورها تموم شد،
‫که مثال رایجی برای القای متقابل هستن.
‫بیاین مثال دیگه‌ای بزنیم.
‫صبر کن.
‫هی، شاگرد اونجانگ.
‫رفیق‌هات کجان؟
‫هی، مگه بک‌جین بهمون نگفته بود که ‫کاری به این اسکل نداشته باشیم؟
‫گفته بود؟
‫بیاین بریم.
‫هی، سونگ‌جه کجاست؟
‫نمی‌دونم. ‫به زودی برمی‌گرده.
‫جون‌ته، شی‌اون کجاست؟
‫بعد از کلاس رفت.
‫رفت؟
‫پسر، چشه اون؟
‫باهاش حرف زدی؟
‫نه.
‫خب،
‫مطمئن نیستم، ولی یه جورایی ایده‌ای دارم.
‫یعنی، فکر نکنم که شی‌اون هم حرفش رو جدی گفت.
‫من جلوتر میرم. ‫فردا می‌بینمتون.
‫نه بابا پسر.
‫نگو داری میری دیدن بک‌جین.
‫همچین چیزی نیست، پسر.
‫مراقب خودتون باشین. ‫بعداً می‌بینمتون.
‫پس کجا میری؟
‫سر قرار.
‫با یکی از دبیرستان دخترانه بویل.
‫بریم.
‫به سونگ‌جه زنگ بزن.
‫کجا ممکنه باشه؟
‫اسباب‌بازیم همین ورا افتاد.
‫خیلی وقته ندیدمت.
‫زانوت چطوره؟
‫چرا اومدی اینجا؟
‫هی، تازه‌کاره رو نمی‌بینم.
‫شی‌اون بود یا حالا هرچی.
‫با اون بازی کردن بیشتر حال میده.
‫حال میده
‫که نوچه نا بک‌جین باشی؟
‫حال میده.
‫می‌تونم اسکل‌هایی مثل تو رو بکشم.
‫شمردن بلدی؟ ‫ما چهار نفریم.
‫تو هم‌بازی منی.
‫چیه؟ ترسیدی؟
‫برو، جون‌ته.
‫چی؟
‫گفتم برو، احمق!
‫تو خیلی باحالی.
‫- عوضی. ‫- هی!
‫- هی، گور بابات. ‫- برگرد اینجا، عوضی!
‫شما خیلی خنده‌دارین.
‫اینجا خوب نیست.
‫بریم یه جای ساکت.
‫اینطوری بهم چپ چپ نگاه نکن.
‫بی‌مصرف.
‫ای عوضی!
‫هی!
‫کجا میری، عوضی؟
‫هی!
‫کثافت! برگرد ببینم!
‫هی، عوضی!
‫پسر، این عوضی رو نگاه.
‫هی!
‫- اون طرفی برو. ‫- باشه.
‫لعنتی.
‫سلام، سونگ‌جه.
‫می‌خوای یکی دیگه رو پیدا کنم؟
‫یون شی‌اون؟
‫پسر، خیلی نمیشه که گذاشتم بره.
‫باشه، فهمیدم.
‫[پارک هومین]
‫ دستگاه مشترک مورد نظر خاموش می‌باشد. ‫ لطفا پیغام...
‫[تماس از دست رفته از سو جون‌ته]
‫[سو جون‌ته: داری میری کلاس فشرده؟]
‫الو؟
‫شی‌اون.
‫اون پیام چی بود؟
‫فقط می‌خواستم بدونم که رفتی کلاس فشرده یا نه.
‫چرا می‌پرسی؟
‫فقط می‌خواستم ببینم که سالم رسیدی یا نه.
‫بخاطر همین زنگ زدم.
‫آره.
‫- هی! ‫- شی‌اون، نگران من نباش. من خوبم.
‫- بعد از کلاس فشرده برو خونه. ‫- الو؟
‫سون جون‌ته؟
‫این عوضی رو باش!
‫- کثافت! ‫- پسر، گور بابات.
‫- سرت رو بلند کن. ‫- بی‌مصرف.
‫تو همیشه اینو می‌پوشی.
‫بهترین کت منه. ‫حالا برو برام سیگار بگیر.
‫هی، بیا دنگی بدیم.
‫سیگار رو ترک کن.
‫هی، یه نخ سیگار بده.
‫تازه ترک کردم.
‫هنوز باز نیستیم.
‫بک‌جین کجاست؟
‫بک‌جین؟
‫همدیگه رو با اسم کوچیک صدا می‌زنن؟
‫حتما زده به سرت.
‫- خدایی. ‫- بیخیال بابا.
‫هی، اون پسره پارک هومین نیست؟
‫- پارک هومین؟ ‫- کی؟
‫- اسمش رو شنیدم. ‫- گنده‌لات اونجانگ. نمی‌شناسیش؟
‫- اونه؟ ‫- بیاین بازی‌مون رو بکنیم.
‫خیلی داره لات‌بازی در میاره.
‫لعنتی!
‫نا بک‌جین.
‫کجاست؟
‫مدتی میشه ندیدمت.
‫پارک هومین.
‫من هنوزم تو رو یه دوست می‌دونم.
‫ملحق شدن به اتحادیه واسه تو هم معامله خوبیه.
‫بعد از فارغ‌التحصیلی،
‫به یه کاسبی معمولی تبدیل میشه.
‫فکر همه‌جاش رو کردم.
‫تو واقعا احمقی.
‫هی.
‫خنگ خدا.
‫هنوز نمی‌فهمی که چرا کارهای خلافکارانه‌‌ات رو انجام نمیدم؟
‫یا خودت رو به نفهمی می‌زنی؟
‫من فقط...
‫واقعا ازت متنفرم.
‫به نظرم احمق تویی، نه من.
‫تو چه غلطی کردی؟
‫گو هیون‌تاک چطوره؟
‫هی.
‫مگه بک‌جین گفت که می‌تونی بری؟
‫من که شک دارم.
‫من واسه این کارها وقت ندارم.
‫بیاین سریع تمومش کنیم.
‫ای عوضی!
‫مشت‌هات هنوزم مثل همیشه ضعیفن.
‫مرتیکه...
‫هی، هنوز کارمون تموم نشده.
‫پاشو، پسره احمق.
‫لعنتی.
‫گور بابات.
‫بیا.
‫لعنت بهت!
‫بازم دلتون می‌خواد؟
‫لعنتی! بکشش!
‫لعنتی!
‫هی! لعنت بهت!
‫لعنتی!
‫هی، عوضی!
‫گور بابات!
‫پدرسوخته.
‫حالا می‌تونم برم؟
‫کافیه.
‫کافیه. می‌تونه بره.
‫خودت برو ببین تا متوجه وضعیت بشی.
‫تا کِی می‌تونی اینطوری دووم بیاری؟
‫هی.
‫تو نمی‌ذاری من برم.
‫دارم بخاطر خودت میرم.
‫همه آدم‌های اینجا ‫چیزی تا مُردنشون نمونده بود.
‫لعنتی!
‫هی، شنیدم هیون‌تاک رفته ‫با سونگ‌جه دعوا کنه.
‫لعنتی. ‫کار هیون‌تاک تمومه.
‫سونگ‌جه روانیه.
‫- می‌خوای بریم نگاه کنیم؟ آدرس رو دارم. ‫- زده به سرت؟
‫هی.
‫بس کن!
‫چیکار می‌کنی؟
‫هی، این پسره بامزه نیست؟
‫- اینو ببینین. ‫- این کارو نکن!
‫- عوضی. ‫- بس کن!
‫بس کن!
‫زر نزن بابا.
‫هی، کثافت!
‫عینکم.
‫حالت خوبه، هیون‌تاک؟
‫حالا وقت عکس گرفتنه. ‫اینجا رو نگاه کنین.
‫یک، دو، سه. ‫ای بابا. هی.
‫گفتم اینجا رو نگاه کنین.
‫چیه؟ ناراحتی؟
‫بیشتر بزنمش؟
‫بیاین تمومش کنیم بره.
‫حالا خوب لبخند بزنین. ‫یک، دو، سه. بگین سیب!
‫تازه‌کار!
‫دلم برات تنگ شده بود.
‫امروز چه کِیفی میشه!
‫تولدمه یا همین چیزی؟
‫یعنی برم بلیط لاتاری هم بخرم؟
‫اوه. با این می‌خواستی منو بزنی؟
‫تو بی‌عرضه‌ای بیش نیستی.
‫این اصلا حال نمیده.
‫لعنت بهت.
‫لعنت بهت!
‫ول کن!
‫همینه!
‫لعنت بهت!
‫ولم کن، عوضی!
‫گور بابات، عوضی!
‫پسره احمق. ‫لعنت بهت.
‫پاشو، کثافت.
‫لعنت بهت.
‫پس
‫باید بکشمت تا تموم بشه، مگه نه؟
‫هی، شی‌اون! ‫حالت خوبه؟
‫هی، شی‌اون!
‫سوهو.
‫دوباره دعوا کردم.
‫معذرت می‌خوام.
www.Doostihaa.com