‫[رویاهای دیوانه‌وار بتنی]
‫[۹ سال قبل]
‫[فقط پرسنل کارگزینی]
‫[لیست تعدیل نیروی ۲۰۱۷]
‫اوه، اومدی.
‫کارت عالی بود، آقای گی.
‫چطوره بعدش بریم یه نوشیدنی بخوریم؟
‫فعلاً نمی‌تونیم بریم. ‫باید لیست تعدیل نیرو رو نهایی کنیم.
‫هی.
‫مهم نیست کی رو اخراج می‌کنی. ‫فرقی نمی‌کنه.
‫ما قبلاً یه گروه انتخاب کردیم
‫و معاون تأییدش کرده.
‫فقط تصمیمت رو بگیر ‫و نصفشون رو انتخاب کن.
‫باشه؟
‫سو-جونگ، منم توی تعدیل نیروی آینده هستم؟
‫[مدیر داخلی، سونگ جین-یونگ]
‫بیا.
‫دقیقاً ده سال پیش
‫من کاری رو که تو الان می‌کنی انجام می‌دادم.
‫یه ترفنده که مافوقم بهم یاد داده.
‫این چیه؟
‫پرتاب سکه.
‫بر اساس پرتاب سکه تعدیل نیرو می‌کنیم؟
‫هی، کجای پرتاب سکه بده؟
‫هیچی منصفانه‌تر از اون نیست.
‫هیچ غرض و احساسی نداره.
‫روابط دانشگاهی و هم‌محل بودن مهم نیست.
‫پشت یا رو؟ آره یا نه؟
‫فقط همین.
‫خیلی خب؟
‫همچنین یه ترفیع لازم داری.
‫جمعش کن.
‫جدی نگیرش.
‫خدایا.
‫سئون، مامان بچه چی گفت؟
‫دا-ره.
‫کارت عالیه. ادامه بده.
‫خب
‫شنیدم دا-ره اول به اون بچه بی‌محلی کرده.
‫ولی با عقل جور در نمیاد.
‫حق با توئه. اون همچین کاری نمی‌کنه.
‫معلومه که اون رو طرد می‌کنن.
‫- چند بار این اتفاق افتاده؟ ‫- حق با توئه.
‫باید بفرستیمش خارج درس بخونه.
‫خارج؟
‫می‌دونی که دا-ره بااستعداده.
‫آمریکا سیستم خوبی داره
‫و دا-ره هم عاشق اونجا میشه.
‫آره، معلومه که عاشقش میشه.
‫ولی ما پولش رو نداریم.
‫باید یه راهی پیدا کنیم.
‫این روزها اوضاع کار خوب نیست.
‫جین-یونگ رو یادته؟
‫اسمش توی لیست تعدیل نیروئه
‫و نمی‌دونم منم می‌مونم یا نه.
‫فقط کاری رو که شرکتت میگه بکن ‫و تحت هر شرایطی بمون.
‫من برده نیستم.
‫باید یه ایده‌ی پول‌ساز پیدا کنم ‫و کارِ خودم رو راه بندازم.
‫سو-جونگ.
‫ما برده‌ایم.
‫۲۰ سال دیگه مونده تا آزاد شیم.
‫زندگی هیچوقت برای ما راحت نبوده.
‫بیا به دا-ره فکر کنیم و طاقت بیاریم.
‫منم دنبال شیفت شب ‫توی اتاق‌های اورژانس می‌گردم.
‫باشه.
‫ما ۱۲۵.۶۷۹.۲۰۰ وون دیگه لازم داریم...
‫چه اتفاقی برای من می‌افته؟
‫[مدیر داخلی، سونگ جین-یونگ]
‫بمونه یا بره، بمونه یا بره؟
‫بره.
‫نه.
‫لعنتی.
‫چیکار می‌کنی؟
‫این سکه چیه؟
‫چی؟ هی.
‫چرا پیامم رو نادیده می‌گیری؟
‫بهم پیام دادی؟
‫می‌دونی که صاحبخونه‌ام ‫ازم کلاهبرداری کرد.
‫الان بچه‌ام سه سالشه ‫و ممکنه آواره‌ی خیابون‌ها شیم.
‫واقعاً نمی‌تونم الان برم.
‫آره، درسته. البته.
‫می‌خوای بریم شام؟
‫ببخشید، با یکی قرار دارم.
‫من رو نادیده می‌گیری؟
‫از چی حرف می‌زنی؟
‫دیدی؟
‫[هوال-سونگ] ‫[من اومدم، بیا غذا بخوریم]
‫باشه.
‫- بیا به زودی یه نوشیدنی بخوریم. ‫- حتماً.
‫زیاد کار نکن.
‫نمی‌کنم.
‫هی، چرا چپیدی یه گوشه؟
‫بهت که گفتم زودتر نودل سفارش نده.
‫- خمیر میشه. ‫- تازه آوردن.
‫بیخیال، داداش.
‫اول نوشیدنی، بعد نودل.
‫نه.
‫نوشیدنی نمی‌خورم.
‫فردا صبح زود یه جلسه دارم.
‫یی-گیونگ می‌خواد آزمون استخدامی دولت بدم.
‫من توی عمرم درس نخوندم، ‫پس حالا چطور این کارو بکنم؟
‫فراموشش کن. می‌تونی با یه کار دیگه ‫به کشورت خدمت کنی.
‫موافقم.
‫به خاطر کشورم هم که شده، ‫کارمند دولت نمیشم.
‫چرا یهویی خواستی من رو ببینی؟
‫رفیق.
‫می‌خوای صاحب‌ملک بشی؟
‫چی؟
‫نظرت چیه؟
‫چه می‌دونم؟
‫- این ساختمون یکم قدیمی نیست؟ ‫- هی.
‫موقعیتش مهمه، نه ساختمون.
‫ملک فقط جاش مهمه.
‫موقعیتش چی داره؟
‫این اطلاعاتِ درجه یک محرمانه‌ست.
‫فقط به تو میگم.
‫بازم داری این کارو می‌کنی.
‫هی.
‫کل این ناحیه قراره بازسازی بشه.
‫بازسازی؟
‫آره، همین‌جا، بهترین موقعیت در مرکز سئول.
‫چرا این رو به من میگی؟
‫همه میگن وقتی کسی این رو میگه ‫باید با قطعیت ردش کنم.
‫ما غریبه نیستیم.
‫به خاطر این که تنهایی پولش رو ندارم.
‫بیا باهم روش سرمایه‌گذاری کنیم.
‫[آرایشگاه دا-ره]
‫هی.
‫دقیقاً پنجاه پنجاه شریک می‌شیم.
‫تو ۱.۲ میلیارد میذاری، ‫منم ۱.۲ میلیارد میذارم.
‫ولی می‌خوام ۲۰۰ میلیون پیش‌پرداخت بدی.
‫می‌تونی با اجاره‌ی ماهانه ‫سود وام رو برگردونی.
‫بیا منتظر بمونیم تا بازسازی شه.
‫من ۱.۲ میلیارد وون ندارم.
‫می‌تونی وام برداری.
‫وقتی ساختمون می‌خری می‌تونی ‫تا ۸۰ درصد قیمتش وام بگیری.
‫تو پولش رو از کجا میاری؟
‫من داماد خانم جئون یانگ-جا هستم.
‫من تا الان باهاش میونه‌ی خوبی نداشتم ‫و می‌دونستم آدم حسابم نمی‌کنه.
‫ولی انگار بعد از بارداری یی-گیونگ ‫شرایط عوض شده.
‫چرا من باید پیش‌پرداخت رو بدم؟ ‫پس تو چی؟
‫من الان نقدینگی لازم رو ندارم.
‫ولی بیا سند رو به نام تو بزنیم.
‫به من اعتماد داری؟
‫نه.
‫من همیشه دو حرکت ازت جلوترم.
‫وقتی خواستی از پشت بهم خنجر بزنی، ‫یه نگاه به پشت سرت بکن.
‫خدایا.
‫[باشگاه بادوک]
‫[تحصیل در خارج: چرا آمریکا؟]
‫[هزینه‌های تحصیل در خارج]
‫[بستگی به نوع مدرسه، منطقه و اقامت دارد...]
‫[۳۰۰ میلیون تا ۵۰۰ میلیون] ‫[۱۸۰ میلیون تا ۳۰۰ میلیون]
‫دلت می‌خواد صاحب‌ملک بشیم؟
‫این بار دیگه چت شده؟
‫جدی میگی؟
‫گفتی باید تلاش کنیم.
‫من این رو نگفتم.
‫گفتم باید بدون زرنگ بازی ‫پولِ درست در بیاریم.
‫منظورت از پولِ درست چیه؟
‫دا-ره مثل ما نیست.
‫باید یه جور دیگه بزرگش کنیم.
‫قضیه از این قراره.
‫پیشنهاد هوال-سونگ بود
‫و فقط کافیه پول پیش‌پرداخت رو بدیم.
‫اون توی این کارها زرنگه، می‌دونی.
‫و مادرزنش هم پولداره.
‫کارت چی؟
‫باید به کار ادامه بدم.
‫هوال-سونگ ساختمون رو مدیریت می‌کنه.
‫والدین دا-ره؟
‫- بله. ‫- بله.
‫پاشو بریم.
‫چرا بعد از ترکِ سیگار ‫مثل بچه‌ها هوسِ شکلات می‌کنم؟
‫باورم نمیشه دا-ره مجبورم کرد استعفا بدم.
‫عجب مرد خانواده‌ای هستی.
‫سئون قبلاً بهم گفت. ‫۲۰۰ میلیون کافیه؟
‫آره، تأییدیه‌ی وام رو از بانک گرفتم
‫پس با ۲۰۰ میلیون مشکل حل میشه.
‫پایان خوش.
‫باشه.
‫بیا انجامش بدیم.
‫برات واریز کردم.
‫خیلی ممنون.
‫فوراً با سودش بهت برش می‌گردونم.
‫بس کن. لازمش ندارم.
‫پول به دردم نمی‌خوره.
‫هیچ سودی بهم بدهکار نیستی.
‫من واقعاً فکر نمی‌کنم ‫تو از هر نظر عادی باشی.
‫تو مظهرِ انسانی کلمه‌ی مهربون هستی.
‫بهت که گفتم تو موفق میشی.
‫این یعنی خواهرم الان زنِ یه صاحب‌ملکه؟
‫آره.
‫و همش به لطفِ توئه.
‫به لطف سخت‌کوشیِ خودته.
‫خیلی ممنون.
‫[فقط پرسنل کارگزینی]
‫خدایا.
‫بله؟
‫کارت تموم شد؟
‫نه، هنوز نه.
‫بذار ببینمش.
‫[مدیر داخلی، سونگ جین-یونگ: ؟]
‫هی، جین-یونگ چطوره؟
‫قربان، می‌دونید چیه؟
‫جین-یونگ یه مشکلی داره.
‫مشکلش برام مهم نیست.
‫اینجا هیچکس وضعش خوب نیست.
‫درسته؟
‫اگه بقیه فکر کنن به دوستت لطف می‌کنی ‫بعداً دردسر درست میشه.
‫هر چقدر بهت نزدیک‌تر باشن ‫باید بی‌طرف‌تر باشی.
‫باشه؟
‫بله.
‫کارگزینی فقط اینجوری درست انجام میشه.
‫یو-چان هم مشکل داره، مگه نه؟
‫ببین چقدر نورگیره.
‫اینجا رو ببین.
‫صاحب‌ملک قبلی مهندس بود
‫برای همین وقتی صاحب اینجا بود ‫همه چی رو مرتب تعمیر کرده.
‫یعنی، نگاه کن.
‫اینجا واقعاً قدیمیه، ‫ولی هیچی خراب نیست.
‫صاحب‌ملک اینجا نیست؟
‫اون زندانی شده
‫- بعد از قمار توی قمارخونه‌ی غیرقانونی. ‫- واقعاً؟
‫یه نگاه به داخل بندازید.
‫تمیز به نظر میاد.
‫همینطوره، مگه نه؟
‫خودت رو خوش‌شانس بدون.
‫بدون اون حادثه نمی‌تونستی ‫اینجا رو به این قیمت گیر بیاری.
‫درسته.
‫باید پول رو ظرف یه هفته بدی ‫تا بتونی به قیمت پایین بخری.
‫- بهش گفتی؟ ‫- آره، نگرانش نباش.
‫باشه. حالا، بیاید اینجا.
‫اینجا انباره؟
‫توش خیلی بزرگه.
‫می‌تونید برید تو و نگاه کنید.
‫اینجا برای مستأجرها ساخته شده
‫ولی مطمئن نیستم کار می‌کنه یا نه.
‫- این یه سردخونه‌ست. ‫- آره.
‫بزرگه.
‫جادار و قشنگه.
‫خب؟
‫خب، خریداری یا نه؟
‫حالا، قرارداد رو بخون.
‫بفرمایید.
‫اینجا رو مهر بزن.
‫- بفرمایید چایی. ‫- خیلی خب.
‫[فروشنده: کیم یونگ-هوا، لی گیو-هاک] ‫[خریدار: گی سو-جونگ]
‫- اینجا؟ ‫- آره.
‫- و پیش‌پرداخت رو به این حساب بزن. ‫- باشه.
‫[به حساب کیم یونگ-هوا] ‫[بانک جانگسوپ]
‫[۲۰۰.۰۰۰.۰۰۰ وون]
‫- واریز انجام شد. ‫- خیلی خب.
‫- لطفاً یه لحظه صبر کن. ‫- باشه.
‫- یه رسید می‌نویسم. ‫- باشه.
‫سلام، آقای صاحب‌ملک.
‫روانی.
‫هی.
‫بریم اونجا؟
‫کجا؟
‫باورم نمیشه.
‫چطور زنده موندم و این روز رو دیدم؟
‫خدای من.
‫آره، ما مفلس و بی‌پول بودیم.
‫وقتی پدرم فوت شد
‫من و مامانم هیچ پولی نداشتیم.
‫ولی تو بهم یه میلیون وون قرض دادی.
‫هیچوقت اون کارت یادم نمیره.
‫آره، می‌بینی؟ ‫تو بدون من نمی‌تونی هیچ کاری بکنی.
‫آره، یکم بهت مدیونم.
‫بگذریم
‫تو که بچه دبیرستانی بودی ‫از کجا یه میلیون وون گیر آوردی؟
‫- همیشه دلم می‌خواست بدونم. ‫- روزهای خوب قدیم رو یادمه.
‫از بابام کمک خواستم.
‫بهش گفتم تو توی مضیقه هستی
‫و ازش پرسیدم می‌تونه کمک کنه.
‫خیلی ازش ممنونم.
‫باید بابتِ کمکش ازش تشکر می‌کردم.
‫بذار با تأخیر یه اعترافی بکنم.
‫اون دو میلیون وون بهم داد.
‫من یه میلیونش رو برداشتم.
‫عوضی رو ببین.
‫یادته، درسته؟
‫من با هیه-جین دوست بودم، ‫ملکه‌ی دبیرستان دخترونه.
‫بودن با اون دختره برام خیلی هزینه داشت.
‫خدایا.
‫بقیه‌ی پول به دستتون نرسیده؟
‫بانک سهم خودش رو واریز کرده
‫ولی بقیه‌ی پول به دستمون نرسیده.
‫حتماً یه سوءتفاهم پیش اومده.
‫من دیروز باهاش حرف زدم.
‫دوستم گفت بلافاصله واریزش می‌کنه.
‫این شوخی نیست.
‫باید پرداخت رو توی موعد مقرر انجام بدی.
‫با مالکِ قبلی حرف زدم ‫و گفتم امروز واریزش می‌کنی
‫خب می‌تونی بلافاصله انجامش بدی؟
‫خب، آقا، اگه معامله بهم بخوره
‫می‌تونم پیش‌پرداخت رو پس بگیرم؟
‫نه.
‫مگه نمی‌دونی پیش‌پرداخت چیه؟
‫خب، درسته.
‫در این صورت
‫می‌تونی چند روز دیگه بهم وقت بدی؟
‫کمیسیونت رو دو برابر می‌کنم.
‫می‌تونی با فروشنده حرف بزنی؟
‫باشه، کمیسیون رو دو برابر کن.
‫آره، لطفاً این کارو برام بکن.
‫لعنتی.
‫[هوال-سونگ]
‫لعنتی.
‫[مدیر داخلی، سونگ جین-یونگ]
‫هی، فکر کردی داری چیکار می‌کنی؟
‫به چی نگاه می‌کنی؟
‫عوضی!
‫تو چه مرگته؟
‫منظورت چیه؟
‫پس بقیه‌ی پول چی شد؟
‫شرمنده، داداش.
‫فکر نکنم بتونم کمک کنم.
‫پس پولِ من چی؟
‫چه پولی؟
‫پول پیش‌پرداخت.
‫فقط این رو درسِ زندگی در نظر بگیر.
‫عقلت رو از دست دادی؟ ‫از برادرزنم قرضش کردم.
‫سو-جونگ.
‫منم مشکل دارم.
‫و پول چیزیه که میاد و میره
‫و زندگی بالا و پایین داره، خب؟
‫این چه مزخرفاتیه که داری بهم می‌بافی؟
‫مزخرف نگو و به زنت زنگ بزن.
‫- نه، از مادرزنت بخواه. ‫- هی!
‫با خانواده‌ام بازی نکن، عوضی.
‫چی گفتی؟
‫الان فقط همین رو داری بگی؟
‫باشه، ول کن.
‫باهاشون حرف می‌زنم.
‫خدایا.
‫بعد از ۳۰ سال ارزشِ دوستی‌مون انقدره؟
‫[گیون: ۲۰۰ میلیون وون]
‫آقای کیم.
‫[مهندس ماشین آقای کیم]
‫آقای کیم.
‫سلام، آقای کیم.
‫گی سو-جونگ هستم ‫از شرکت یونگشین تماس گرفتم.
‫خب...
‫به خاطر کار زنگ نزدم.
‫امکانش هست وامِ بیشتری بردارم؟
‫[بانک نارا] ‫[طرح‌های تسهیلاتی]
‫۲.۴ میلیارد ثبت شده، پس...
‫چی شده؟ می‌خوای چیزی بگی؟
‫از اینجا بریم؟
‫بریم؟
‫قضیه اینه که من پولم تموم شده.
‫صبر کن، چیه؟ جدیه؟
‫چیزی نمونده پیش‌پرداخت رو از دست بدم.
‫اون پولِ گیونه، درسته؟
‫(دارید دعوا می‌کنید؟)
‫(باید با حرف زدن حلش کنید.)
‫خیلی خب. نگران نباش.
‫سئون.
‫یه چیز دیگه هست.
‫من دارم میرم.
‫باشه.
‫فردا موعد تحویل گزارشه. ‫می‌دونی دیگه، آره؟
‫بله.
‫زیاد جدی نگیرش.
‫این که زیاد سخت نبود، نه؟ ‫چرا انقدر طولش دادی؟
‫آسون‌تر از اونی که فکر می‌کردی نبود؟
‫جونگ-مین، سو-یون، مین-سوک...
‫سو-جونگ...
‫این چیه؟
‫جین-یونگ از لیست خارج شده ‫و تو وارد شدی.
‫بله، من تصمیمم رو گرفتم.
‫چرا؟
‫پولِ زیادی لازم داری؟
‫این تنها راه بود؟
‫هی.
‫الان اوضاع اقتصادی خوب نیست.
‫باید شغلت رو نگه داری.
‫بچه هم داری.
‫ولی شما که می‌دونی من حذف شدنی هستم.
‫باید تا دیر نشده ‫راه خودم رو برای بقا پیدا کنم.
‫صبر کن ببینم، چون احساس گناه داری ‫این کارو می‌کنی؟
‫هی.
‫برای منم دردناکه. خیلی. خب؟
‫ولی این شغل ماست. ‫چیکار می‌تونیم بکنیم؟
‫بازم بهش فکر کن.
‫نه، قربان.
‫من یه شغل دیگه پیدا می‌کنم.
‫چی؟
‫خدمات لیزینگ.
‫[تعطیلی کسب و کار] ‫[آرایشگاه دا-ره]
‫[تعطیلی به دلایل داخلی] ‫[ممنون از حمایت شما]
‫سلام، شما شیروتوک می‌فروشید؟
‫- بله، اونجاست. ‫- باشه.
‫ببخشید.
‫من صاحب‌ملکِ جدیدم.
‫شما صاحب اینجا هستی؟
‫براتون یه چیزی خریدم.
‫وقتی اینجا رو خریدی...
‫می‌دونستی این ناحیه دیگه ‫توی طرح بازسازی نیست، درسته؟
‫ببخشید؟
‫الکی زحمت کشیدی.
‫[روزنامه چئونگان]
‫[ارزیابی مجدد ناحیه‌ی ۳ سه‌جونگ-رو]
‫[به دلیل مخالفت تجار محلی]
‫کجایی؟
‫تمام وسایلمون رو خالی کردیم.
‫خیلی خب.
‫هی، مین هوال-سونگ.
‫سلام، رفیق. اومدی.
‫خونه‌تون زیادم بد نیست.
‫جای خوبی پیدا کردی.
‫باید حرف بزنیم.
‫چیه؟
‫می‌دونستی بازسازی لغو شده، درسته؟
‫برای همین کنار کشیدی؟
‫کی این رو بهت گفت؟
‫واقعاً بازم داری شایعات رو باور می‌کنی؟
‫من احمق نیستم، خب؟
‫گفتن سرم کلاه رفته.
‫پیرمرد طبقه‌ی سوم بهت گفت؟
‫بازسازی یه شبه اتفاق نمی‌افته.
‫چیزیه که پیرمردها وقتی حوصله‌شون سر میره ‫در موردش حرف می‌زنن.
‫اولش این رو نگفتی!
‫چرا کنار کشیدی؟
‫دخترت داره نگاهت می‌کنه. بس کن.
‫بازسازی آسون نیست.
‫بهش وقت بده. ساختمون جایی نمیره.
‫شرمنده، داداش.
‫می‌دونم خیلی آزاردهنده‌ست
‫ولی یه اتفاقی برای سرمایه‌ام افتاد.
‫چه اتفاقی؟ بگو ببینم.
‫بعداً برات توضیح میدم.
‫پروژه‌ی بازسازی
‫وقتی دولت عوض شه دوباره راه می‌افته.
‫حداکثر دو سال طول می‌کشه.
‫فقط صبر کن، باشه؟
‫لعنتی.
‫هی.
‫هوال-سونگ.
‫پایین یه پارک هست.
‫می‌تونی یکم دا-ره رو نگه داری؟
‫ما سریع این بالا رو مرتب می‌کنیم.
‫- بعدش جاجانگ‌میون می‌گیریم. ‫- باشه.
‫فکر کنم شاید یی-گیونگ هم بیاد.
‫واقعاً؟ چه خوب.
‫دا-ره.
‫- خیلی خب! ‫- می‌گیرمت.
‫بهت خوش می‌گذره؟
‫بیا پرواز کنیم!
‫یه لحظه.
‫سلام، یی-گیونگ.
‫چی؟
‫باید توی خونه یکم استراحت کنی.
‫نه، اگه بیای عالی میشه.
‫خانم جئون؟ چرا؟
‫باید بهش زنگ بزنم؟
‫خیلی خب. خدافظ.
‫الو؟ خانم جئون.
‫شنیدم می‌خواستید بهتون زنگ بزنم.
‫اوه، اون قضیه؟ ‫قبل از اومدن گفتم.
‫واقعاً؟
‫پس دوباره چک می‌کنم.
‫الان بهتون زنگ می‌زنم.
‫بله، الان براتون می‌فرستم.
‫- هوال-سونگ. ‫- بله.
‫- دا-ره کجاست؟ ‫- اومدید.
‫چی؟
‫دا-ره... الان اینجا بود.
‫چی؟ دا-ره...
‫چی؟ چی میگی؟
‫صبر کن، چی؟
‫کجا رفت؟
‫لعنتی. میرم دنبالش می‌گردم.
‫وای، نه.
‫تو برو اون طرف. من میرم این طرف.
‫چی؟ لعنتی.
‫نیست، نه؟
‫- به گیون زنگ می‌زنم. ‫- باشه.
‫سو-جونگ، اون طرف.
‫هی.
‫[رویاهای دیوانه‌وار بتنی]
‫[قسمت نهم]
‫[سئون]
‫- سلام. ‫- کجایی؟
‫هوال-سونگ رو دیدم ‫و اون هیچی نمی‌دونست.
‫ولی این عوضی همیشه دروغ میگه، ‫واسه همین باور کردنش برام سخته.
‫الان مشکلمون اون نیست.
‫- فکر کنم دا-ره ربوده شده. ‫- چی؟
‫دا-ره!
‫فکر کنم دا-ره رو دزدیدن!
‫چی؟
‫دا-ره چی شده؟
‫من الان میرم اداره پلیس
‫تو هم زود بیا، باشه؟
‫دا-ره.
‫کارت عالی بود.
‫[اداره پلیس یونگ‌بوک]
‫چی شده، سئون؟
‫سو-جونگ.
‫من گزارشش کردم و منتظرم.
‫اگه بلایی سرش بیاد چی؟
‫واقعاً ربوده شده؟
‫خب...
‫گفت میره آرامگاه که یی-گیونگ رو ببینه
‫و بهش بگه ما چیکار کردیم.
‫برای همین رفتم اونجا، ولی اون نبود.
‫فقط این رو روی زمین پیدا کردم.
‫فکر می‌کنی این چرا اونجا بود؟
‫ولی بازم.
‫یی-گیونگ همچین کاری نمی‌کنه.
‫حتماً فهمیده ما چیکار کردیم!
‫چطور فهمیده؟
‫حتماً دا-ره بهش گفته.
‫می‌دونی اون بهم چی گفت؟
‫از من ناامید شده.
‫دا-ره همه چی رو می‌دونه، سو-جونگ.
‫باید قیافه‌اش رو می‌دیدی.
‫خیلی خب. میرم دنبالش می‌گردم.
‫چطور می‌خوای پیداش کنی؟
‫ولی نمی‌تونم اینجا بشینم و منتظر بمونم.
‫[یی-گیونگ]
‫[جئون یی-گیونگ]
‫[می‌دونی اینجا کجاست، مگه نه؟]
‫می‌دونی اینجا کجاست، مگه نه؟
‫اگه می‌خوای نجاتش بدی، سریع بیا.
‫- پودر قهوه. ‫- چی؟
‫روی لباسش پودر قهوه پیدا کردیم.
‫آره، این منطقیه.
‫این یعنی صاحب کافه آدم‌رباست؟
‫می‌خوای چیزی بگی؟
‫بازش کن.
‫چی؟
‫(اگه الان بذاری برم، ‫وانمود می‌کنم هیچوقت این اتفاق نیفتاده.)
‫سعی داری باهام معامله کنی؟
‫(بابام تو رو دزدید و تو هم من رو دزدیدی.)
‫(اینا مثل هم نیستن؟)
‫من و تو مثل هم هستیم؟
‫من و تو چطور می‌تونیم مثل هم باشیم؟
‫می‌دونی چی بیشتر عصبانی‌ام می‌کنه؟
‫این که من از همه جا بی‌خبر بودم.
‫وقتی شما زمزمه و توطئه می‌کردید
‫من مثل یه احمق لبخند می‌زدم ‫چون هیچی نمی‌دونستم.
‫این دیوونه‌ام می‌کنه.
‫(من همین احساس رو دارم.)
‫(شاید احساس تو رو نداشته باشم، ‫ولی هر روز حسش می‌کنم.)
‫(انگار دنیا بدون من پیش میره.)
‫(اونا بدون من خوش می‌گذرونن ‫و بدون من حرف می‌زنن.)
‫(من هیچی نمی‌شنوم.)
‫(ولی این کار هیچی رو بهتر نمی‌کنه. ‫فقط بدترش می‌کنه.)
‫اوضاع نمی‌تونه بدتر شه.
‫من قبلاً به ته خط رسیدم.
‫فقط می‌خوام مامان و بابات هم ‫مثل من داغون بشن.
‫دوباره ببندش.
‫سئون، وایسا.
‫واسه چی؟
‫چیکار می‌کنی، همینجوری میری داخل؟
‫چرا نرم؟ باید دا-ره رو بگیریم.
‫اگه به این آسونی بود، ‫اصلاً از اول می‌دزدیدنش؟
‫بیا قبل از رفتن به اونجا فکر کنیم.
‫به چی فکر کنیم؟
‫باید خواهش و تمنا کنیم. ‫یه کاری بکنیم.
‫اگه یی-گیونگ ما رو تحویل بده چی؟
‫باید بریم زندان و دا-ره رو جا بذاریم؟
‫چرا باید من رو تحویل بده؟
‫خب...
‫چیه؟ حرف بزن.
‫من یی-گیونگ رو دیدم که در مورد ‫خرید پیونگ‌بوک‌گوان حرف بزنیم.
‫اون به تو و هوال-سونگ مشکوک بود.
‫در مورد چی؟
‫آدم‌ربایی.
‫فکر می‌کنه کارِ تو و هوال-سونگ بوده.
‫چی؟ اون کارِ تو و هوال-سونگ بود.
‫می‌دونم.
‫نتونستم همه چی رو براش توضیح بدم.
‫اصرار کردم تو هیچ دخالتی توش نداشتی.
‫باید واضح‌تر می‌گفتی.
‫سئون.
‫گوش کن، خب؟
‫می‌گیم همش نقشه‌ی هوال-سونگ بود،
‫و این که ما نمی‌دونیم آدم‌رباها کی هستن.
‫بیا بگیم ما هیچی از آدم‌ربایی نمی‌دونستیم.
‫نقشه‌ات اینه؟
‫چرا شرایط رو بدتر کنیم؟
‫اگه الان به دست داشتنم اعتراف کنم
‫چه فایده‌ای داره؟ ‫فقط اوضاع رو پیچیده‌تر می‌کنه.
‫یی-گیونگ بیشتر از هوال-سونگ ‫به تو اعتماد داره.
‫بیا روراست باشیم.
‫اون به دا-ره آسیب نمی‌زنه، درسته؟
‫هان؟
‫چطور جرأت می‌کنی این رو بگی؟
‫سئون.
‫بیا فقط به دا-ره فکر کنیم.
‫دا-ره کجاست؟
‫قبل از این که دا-ره رو ببینی ‫نباید در مورد یه چیزی حرف بزنیم؟
‫معذرت می‌خوام.
‫من به هوال-سونگ کمک کردم ‫چون ازم خواهش کرد.
‫نمی‌دونستم قربانی کیه.
‫اگه می‌دونستم تو هستی ‫هیچوقت کاری نمی‌کردم.
‫یی-گیونگ، واقعاً یه اشتباه بود.
‫سئون واقعاً هیچی نمی‌دونست.
‫قسم می‌خورم.
‫پس تو و شوهرم من رو دزدیدید؟
‫قراره از پشت خنجر بخوری.
‫ممکنه همه چیزت رو از دست بدی.
‫آماده شو ازش طلاق بگیری.
‫تو از جرائم سو-جونگ خبر داری.
‫ربایش یی‌گیونگ، اوه دونگ-کی.
‫مرگِ مادرزنم.
‫باید ازش به عنوان اهرم فشار استفاده کنیم.
‫من کمکت می‌کنم.
‫همچین انتظاری ازت نداشتم.
‫بیشتر از اونی که فکر می‌کردم ‫شوهرت رو دوست داری.
‫چرا تقصیرش رو گردن می‌گیری؟
‫ولی خیلی بده.
‫شوهرت قبلاً تو رو فروخت.
‫اون بهم گفت تو و هوال-سونگ ‫من رو دزدیدید.
‫من نهایتش فکر می‌کردم ‫شما دوتا رابطه داشتید.
‫اون یهویی بهم گفت شما من رو دزدیدید.
‫دیگه چی گفت؟
‫"اون مادرِ دا-ره‌ست."
‫"لطفاً به خاطر دا-ره ببخشش."
‫درست نیست؟
‫یی-گیونگ.
‫در مورد مرگِ مادرت سوءتفاهم پیش اومده.
‫- اون کارِ ما نبود. ‫- سئون.
‫یادت نیست توی مراسم مادرم چی گفتی؟
‫چطور می‌تونی انقدر بی چشم و رو باشی؟
‫سو-جونگ و هوال-سونگ آشغالن
‫ولی چیزی که گفتی از ذهنم بیرون نمیره.
‫حتی اون موقع هم همه چی رو می‌دونستی.
‫همه چی رو می‌دونستی ‫و باهام مثل احمق رفتار کردی.
‫فکر نمی‌کنی این چرنده؟
‫فعلاً جرأت یا حقیقت کافیه.
‫معذرت می‌خوام، یی-گیونگ.
‫همش تقصیرِ منه.
‫میشه به خاطر دا-ره هم که شده ‫همین‌جا تمومش کنیم؟
‫دا-ره هاروارد قبول شده.
‫تو می‌خواستی از آینده‌اش حمایت کنی.
‫فقط این یه دفعه رو به خاطر دا-ره کوتاه بیا.
‫التماست می‌کنم.
‫خواسته‌ام خیلی ساده‌ست.
‫به تمام کارهاتون اعتراف کنید ‫و خودتون رو تحویل بدید.
‫و ساختمون رو به نام من بزنید.
‫اون‌وقت دیگه لازم نیست نگرانِ دا-ره باشید.
‫من برای مراقبت از دا-ره ‫از جفتتون آدمِ بهتری‌ام.
‫تمومه. اعتراف کن دیگه.
‫یی-گیونگ.
‫من هر کاری بخوای می‌کنم.
‫بیا بدونِ وسط کشیدن دا-ره ‫در موردش حرف بزنیم.
‫یی-گیونگ.
‫- دا- ره. ‫- دا- ره.
‫دا-ره.
‫من بازش می‌کنم.
‫عزیزم.
‫دا-ره.
‫چیزیت که نشده؟
‫معذرت می‌خوام.
‫(خسته‌ام.)
‫باشه.
‫منم معذرت می‌خوام، دا-ره.
‫(باید از اون معذرت خواهی کنید، نه من.)
‫باشه، باشه.
‫قول میدم این کارو بکنم.
‫طاقت بیار، باشه؟
‫بابا واقعاً شرمنده‌ست.
‫من کیم سئون هستم.
‫من اعتراف می‌کنم به شوهرم ‫گی سو-جونگ کمک کردم
‫با همدستی در ربایش سئون یی-گیونگ
‫و ممناعت از تحقیقات پلیس.
‫همچنین من اوه دونگ-کی رو حبس کردم
‫و حقایق رو در مورد مرگِ ‫جئون یانگ-جا پنهان کردم.
‫به اینم اعتراف می‌کنم.
‫ربودنِ جئون یی-گیونگ
‫توسط من و مین هوال-سونگ طراحی و اجرا شد.
‫حبس اوه دونگ-کی هم کارِ من بود.
‫همچنین اعتراف می‌کنم مین هوال-سونگ ‫شوهرِ جئون یی-گیونگ رو کشتم،
‫و جسدش رو سر به نیست کردم.
‫فکر کردی داری چیکار می‌کنی؟
‫یی-گیونگ.
‫بذار یه چیزی بهت بگم.
‫سو-جونگ.
‫سئون.
‫اینا تقصیرِ منه. اعتراف می‌کنم.
‫ببخشید که دروغ گفتم.
‫من عینِ احمق‌ها فکر می‌کردم ‫همش به صلاح خانواده‌مه.
‫پس بهم یه فرصتِ آخر بده ‫که همه چی رو درست کنم.
‫یی-گیونگ.
‫من خیلی متأسفم.
‫می‌دونم قبول کردنش سخته، ‫و نمیشه جبرانش کرد.
‫ازت نمی‌خوام من رو ببخشی.
‫میرم زندان. تاوانش رو پس میدم.
‫در عوض...
‫در عوض می‌خوام دا-ره و سئون ‫زندگی‌شون رو بکنن.
‫تنها گناهشون اینه که آدمی مثل من رو
‫به عنوان شوهر و پدر دارن.
‫یی-گیونگ.
‫بهم یه فرصت بده.
‫الان دارم بهت یه فرصت میدم.
‫آره، می‌دونم.
‫پیونگ‌بوک‌گوانت.
‫هوال-سونگ با وکیل یانگ تبانی کرده ‫تا اسناد رو جعل کنه.
‫اون کاری کرده که تو نتونی کاری بکنی.
‫مطمئنم تا الان بقیه‌ی دارایی‌های مادرتم ‫به نام خودش زده.
‫که چی؟
‫هوال-سونگ کسی بود که ‫همه چی رو شروع کرد.
‫من همه چی رو درست می‌کنم.
‫امشب اون رو می‌کشم و میرم زندان.
‫خودم رو به پلیس تحویل میدم
‫و به همه چی اعتراف می‌کنم
‫سهامم رو هم به تو میدم.
‫این همه‌ی چیزی نیست که می‌خوای؟
‫حتی انتقامت رو هم می‌گیری.
‫فقط بذار سئون ساختمان سه-یون رو نگه داره.
‫این تنها چیزیه که می‌خوام.
‫چرا این کارو می‌کنی؟
‫دیوونه شدی؟
‫باید درستش کنم.
‫اگه من و هوال-سونگ ناپدید شیم ‫همه چی تموم میشه.
‫سئون.
‫فکر می‌کنی این با عقل جور در میاد؟
‫یی-گیونگ، اگه من قبل از زندان رفتن ‫مین هوال-سونگ رو بکشم،
‫همه چی تموم میشه.
‫من دم درِ خونه‌ی گی سو-جونگ هستم.
‫چی فکر می‌کنی؟
‫آدم کشتن کارِ هرکسی نیست.
‫اون فقط داره زرنگ‌بازی در میاره.
‫حواست بهش باشه
‫و اگه حرکتی زد بگیر بیارش.
‫باشه.
‫چه فکری می‌کردی؟
‫واقعاً هوال-سونگ رو می‌کشی؟
‫مثل فیلم رومئو و ژولیت
‫یادته بهم گفتی میشه یه آدم رو کشت ‫و دوباره زنده‌اش کرد؟
‫در واقع ژولیت بعد از خوردن سَم نمرد.
‫اون یه داروی خواب‌آور خورده بود
‫که موقتاً نبض و تنفس رو کاهش میده.
‫فکر می‌کنی این با عقل جور در میاد؟
‫اگه دارو و ابزارش رو داشته باشی ‫انجام دادنش زیاد سخت نیست.
‫واقعاً؟
‫گوش کن. نقشه‌ام اینه.
‫تو به ای-سو زنگ می‌زنی و آرامبخش ‫و تجهیزاتی رو که لازم داریم می‌گیری.
‫یه لطفی ازت می‌خوام.
‫می‌تونیم حرف بزنیم؟
‫اگه هوال-سونگ رو به فضای باز بکشونی
‫من با شوکر بی‌هوشش می‌کنم
‫و بعد می‌دزدمش.
‫هی، جواب داد.
‫من یه ساختمونِ متروکه پیدا کردم.
‫به اون یارو عینکیه بگو کاری می‌کنیم ‫به نظر بیاد سقوط کرده و مُرده
‫و بعدش می‌ریم سمتِ ساختمون متروکه.
‫صبر کن.
‫چرا باید توی یه ساختمونِ متروکه ‫از ارتفاع سقوط کنه؟
‫می‌دونم الان عجیب به نظر میاد
‫ولی وقتی به اونجا برسی ‫با عقلت جور در میاد.
‫وقتی به اونجا رسیدیم، ‫آرامبخش رو بهش تزریق می‌کنی
‫و وانمود می‌کنیم کشتیمش.
‫بعد به یارو عینکیه زنگ می‌زنیم بیاد
‫ازش می‌خوایم کمک کنه جسد رو بندازیم ‫و به اونم شوکر می‌زنیم.
‫وقتی مین هوال-سونگ مُرده، ‫اثر انگشتش رو به قرارداد می‌زنیم.
‫[نام: مین هوال-سونگ]
‫و بعد احیاش می‌کنیم. ‫نظرت چیه؟
‫شدنیه
‫اگه ظرف ۴ دقیقه احیاش کنیم.
‫۴ دقیقه؟
‫حداکثر ۵ دقیقه.
‫ولی فقط با یه اشتباه کوچیک ‫همه چی تمومه.
‫از پسش برمیای؟
‫از پسش برمیام.
‫یی-گیونگ بارداره.
‫چی؟
‫تو الان بابا شدی.
‫آقا، بچه‌تون چند سالشه؟
‫اوه، هنوز به دنیا نیومده.
‫- لوازم نوزاد دارید؟ ‫- بله.
‫اینا همه برای نوزادها هستن.
‫و این طرف، خیلی‌ها دنبال قنداق می‌گردن.
‫قنداق؟
‫این...
‫بهتون یه پستونک هم اشانتیون میدم.
‫پدر شدنتون مبارک.
‫ممنون.
‫احیاناً شما...
‫شما چیز خوبی برای مادرِ باردار نمی‌فروشید؟
‫- می‌تونم یه مکمل آهن و منیزیم بهتون بدم. ‫- باشه.
‫[کیم سئون]
‫یه لحظه صبر می‌کنید؟
‫الو؟
‫کجایی؟
‫می‌تونیم همدیگه رو ببینیم؟
‫فکر نکنم.
‫الان باید روی خانواده‌ات تمرکز کنی.
‫- چی؟ ‫- سئون.
‫دیگه بهم زنگ نزن.
‫درسته سخته
‫ولی چیزی که بین ما بود ‫باید یه خاطره بمونه.
‫مزخرف نگو و بیا ببینمت.
‫باید کارمون رو تموم کنیم.
‫- این آخرین باره. ‫- آره.
‫من میام پیشت.
‫[مین هوال-سونگ]
‫"خاطره؟"
‫چرت میگه.
‫کی می‌دونه.
‫بس کن.
‫ممکنه واقعاً عاشقت باشه.
‫خفه شو.
‫من اینجام.
‫به اندازه‌ی کافی می‌پزم.
‫این مرده یا زن؟
‫راه بیفت بریم.
‫هوال-سونگ.
‫این دیگه چه ماشینیه؟
‫مین هوال-سونگ رو گرفتن.
‫واقعاً انجامش میدی؟
‫آره.
‫وایسا، تو کی هستی؟
‫چرا این کارو باهام می‌کنی؟
‫شما دوتا چیکار می‌کنید؟
‫هوال-سونگ.
‫می‌خوام امروز بمیری.
‫چی؟
‫از چی حرف می‌زنی؟
‫هی.
‫هی! دیوونه شدی؟
‫سئون، منصرفش کن!
‫نه، صبر کن!
‫کی بهت گفته این کارو بکنی؟
‫- معاون نام گفته؟ ‫- مسخره‌بازیه.
‫هی-جو گفته؟
‫خوب فیلم بازی می‌کنن.
‫بهم گزارش بده.
‫هی، می‌دونی معاون نام و هی-جو ‫چه نقشه‌ای داشتن؟
‫اونا سعی کردن گولت بزنن ‫و پروژه رو از چنگت در بیارن.
‫من جلوشون رو گرفتم، خب؟
‫دیشب هی-جو رو دیدی؟
‫نه، تلفنی حرف زدیم.
‫اون عکس‌ها و صدات رو برام فرستاد.
‫بهش زنگ زدم و نذاشتم بیشتر پیش بره.
‫هی، فکر نمی‌کنی بهتره سهام به من برسه
‫تا به اون نام سانگ-هوی حروم‌زاده؟
‫ساعت چند باهاش حرف زدی؟
‫حوالی ساعت ۲ نصف شب؟
‫تموم شد؟ هی.
‫دست‌هام رو باز کن.
‫هی.
‫فکر می‌کنی مرگم مشکلی رو حل می‌کنه؟
‫اگه یی-گیونگ رو ندزدیده بودی
‫کار به اینجا نمی‌رسید.
‫حق با توئه.
‫هی.
‫فکر می‌کردم اگه یه مدت یی-گیونگ رو نگه دارم ‫همه چی حل میشه.
‫خودت می‌دونی چقدر به اون پول نیاز داشتم.
‫اگه اون پول رو داشتم
‫تا الان نظرِ خانم جئون رو جلب کرده بودم.
‫واقعاً می‌خواستم رابطه‌ام ‫با یی-گیونگ رو درست کنم.
‫اون آخرین چاره‌ام بود.
‫هوال-سونگ.
‫بیا همین الان تمومش کنیم.
‫دیگه دیره.
‫نه، صبر کن.
‫هی، صبر کن!
‫خیلی خب، باشه.
‫یه چیزی از جیب شلوارم بردار.
‫اون رو از طرفم بده به یی-گیونگ.
‫پیش بچه‌ام فقط چیزهای خوب ازم بگید.
‫بهش نگید چیکار کردم.
‫سئون، بیا انجامش بدیم.
‫توی جهنم می‌بینمت، رفیق.
‫ای وای.
‫شاید واقعاً انجامش بدن.
‫[۴ دقیقه]
‫اونا واقعاً کشتنش.
‫- اون مُرده. ‫- نه.
‫نه!
‫عکسش رو برات فرستادم.
‫الو؟
‫اون واقعاً مُرده.
‫هی.
‫ببخشید.
‫خب...
‫می‌خوایم بگیم
‫اومده ملکی رو که به حراج گذاشته شده ببینه ‫و افتاده و مُرده.
‫می‌تونی کمکم کنی ببرمش اونجا؟
‫لعنتی
‫تمام کارهای سنگین رو من می‌کنم.
‫چیه؟
‫چه نقشه‌ای تو سرته؟
‫نزدیک نیا.
‫وگرنه چی؟
‫نزدیک نیا.
‫اصلاً داری چیکار می‌کنی؟
‫www.Doostihaa.com
‫[رویاهای دیوانه‌وار بتنی]
‫هی، گی سو-جونگ!
‫سئون، برو بیرون!
‫- گی سو-جونگ چی؟ ‫- آقای گی چی؟
‫می‌خوای بدون هیچ مدرکی تحقیق کنی؟
‫بریم؟
‫همین الان بیا ساختمون سه-یون.
‫مجرمی که دنبالشی اینجاست.
‫سو-جونگ، حالا چیکار کنیم؟
‫قبل از مرگِ مین هوال-سونگ
‫حرفِ آخری نزد؟
‫لطفاً، لطفاً نکن.
‫اول پدر و مادرت خط قرمز رو رد کردن.
‫نزدیک‌تر نیا.
‫اونجا بمون! نزدیک‌تر نیا!