‫"صبح روز بعد، جینجر به اون لبه برگشت،
‫منتظر بود و بین دندون‌هاش یونجه می‌جوید.
‫وقتی تفنگ رئ بلند کرد وزنِ بدن سنگینش رو
‫در برابر وعده‌ی پایانِ نهایی سنجید."
‫خیلی خب، پس داستانت ‫به سبکِ سیلویا پلات بود،
‫و در مورد چی بود؟
‫اسب‌های متمایل به خودکشی.
‫اونا اسب بودن!
‫این چیزهای زیادی رو توضیح میده.
‫باشه، یکم گیج شدم ‫چون جینجر تفنگ داشت.
‫و پایپر تو آژانس مسافرتی کار می‌کرد.
‫- درسته. ‫- عالیه. کارت خوب بود، مایا.
‫جلسه‌ی امروزمون تمومه. خوبه.
‫- خوش گذشت. ‫- خفن بود، گرگ.
‫وایسا ببینم! اسپونر، اون ساعتِ منه؟
‫آره، اون شب این رو بهم دادی
‫و من یادت دادم چطور یه زنگ‌خورِ باحال ‫واسه گوشیت بذاری.
‫امکان نداره اون ساعت رو بهت داده باشم.
‫این ساعتِ اسپونره.
‫پس، الان اون رو به اسپونر میدم.
‫بریم چندتا دلستر بخوریم. ایول!
‫هنوز می‌خوام پسش بدی.
‫- اوه. ‫- هی، امروز تامی رو دیدی؟
‫نه، ندیدمش.
‫ممنون.
‫از کلاس امروز بدم نیومد، آقای روسو.
‫اوه، ممنون، رانی، خیلی لطف داری...
‫- حالا رفت. ‫- راست میگه. شنگول به نظر میای.
‫خب، دیشب هشت ساعت خوب خوابیدم.
‫خب، لازم نیست خجالت بکشی.
‫یا یه چیزی گرفتی یا یه چیزی دادی.
‫گرفتن یا دادنی در کار نبود. ‫فقط خوابیدم.
‫- خب، ادامه بده، پهلوون. ‫- باشه، ایوا. خدافظ.
‫روستر!
‫تامی! توی کلاس نبودی.
‫آره، شرمنده، یه کار اضطراری داشتم.
‫اوه. چی شده؟
‫فکر نمی‌کردم پیگیر بشی.
‫- دروغ گفتن یاد بگیر، جَوون. ‫- باشه.
‫خانم.
‫فکر کردم از یه فنجون شکلاتِ داغ لذت ببری.
‫دیوونه شدی؟ ما سرِ کاریم.
‫چرا یه تابلوی نئونی نمی‌گیری که روش نوشته: ‫"کریسل بهم پا داد."
‫- جدی میگی؟ ‫- گرگ، بیا پیش ما.
‫ببرش. بگو هردو مالِ خودته.
‫برو.
‫هردوی اینا مال منن.
‫باشه. یه سؤال کوتاه در مورد همسرِ سابقت.
‫الیزابت رو چطوری معرفی می‌کنی؟
‫خب، قطعاً خوشش نمیاد بهش بگم: ‫"همسرِ سابقم،"
‫ولی "همسرِ قبلی‌ام" جوریه که انگار کشتمش،
‫پس معمولاً بهش میگم بث.
‫پادکستِ خوبی بود، گرگ.
‫فقط منظورم این بود که ‫فردا چطور معرفی‌اش کنم؟
‫داریم مراسم افتتاحیه‌ی مرکز دانشجویی ‫الیزابت استادرد رو برنامه‌ریزی می‌کنیم،
‫که ظاهراً بخشی از وظایف منه.
‫در ادامه‌ی لیستم،
‫به نظرت الیزابت یه شکارچی بی‌رحم و پرخاشگره
‫که برای رسیدن به خواسته‌اش ‫از هیچ کاری دریغ نمی‌کنه؟
‫این نمی‌تونه توی لیست باشه.
‫اون فکر می‌کنه داره میاد دنبال پُستش.
‫اوه، اون رئیس دانشگاه خیلی خوبی میشه.
‫آهای؟
‫نوچ، این دانشگاه نه.
‫اسمش باید روی مرکز دانشجویی باشه. ‫اون همه پول رو جمع کرده.
‫ولی این ابتکار سبزش...
‫حالا توی هر ساختمون آکادمیک ‫چراغ‌ها به طور اتوماتیک
‫ساعت ۷ عصر خاموش میشن؟ ‫مگه ما کوئیکریم؟
‫اونا همچین کاری می‌کنن؟
‫ببین، اگه بث دنبال کارت بود، ‫من نمی‌دونستم.
‫بعد از جدایی، زیاد باهم در تماس نبودیم.
‫پس، اون نزدیک بودن رو غیرممکن کرد؟
‫تو نزدیک موندن رو غیرممکن کردی؟
‫لطفاً قیافه‌ات رو اون شکلی نکن.
‫و اگه حتماً باید بدونی، اره.
‫فکر کنم بث سعی کرد مؤدبانه رفتار کنه
‫تا بازم بتونیم به عنوان یه خانواده ‫در کنارِ هم باشیم.
‫- ولی من نمی‌تونستم انجامش بدم. ‫- چرا؟
‫- به چند دلیل. ‫- اسم ببر.
‫- نمی‌خواد اسم ببره. ‫- از طرف گرگ حرف نزن.
‫نمی‌خوام ازشون اسم ببرم.
‫منطقیه.
‫یکی تموم شد.
‫وای، دوتا شکلات داغ.
‫- آره. ‫- چی رو قایم می‌کنی؟
‫خیلی عجیبه.
‫چرا اون عکسِ ضایع رو
‫- از فلوریدا تا اینجا آوردی؟ ‫- نمی‌دونم.
‫فقط وقتی بهش نگاه می‌کنم ‫خوشحالم می‌کنه.
‫خب، به عنوان تاریخ‌دانِ هنر میگم،
‫اگه بیشتر از ۱۰ دلار واسه اون دادی، ‫سرت کلاه رفته.
‫آخ. مامانت این آخرهفته میاد.
‫من سرگرمش می‌کنم. ‫اصلاً لازم نیست ببینیش.
‫راستش، داشتم فکر می‌کردم شاید باحال باشه ‫که سه‌تایی باهم وقت بگذرونیم.
‫واقعاً؟
‫- اوهوم. ‫- یعنی، چند بارِ آخری
‫که شما دوتا رو بعد از طلاق باهم دیدم
‫زیاد جالب نبوده.
‫- می‌دونم، می‌دونم. ‫- و قضاوت نمی‌کنم.
‫خب، نباید قضاوتی در کار باشه.
‫تو خونه‌ات رو سوزوندی، ‫و من حرف‌های بدی به همسر سابقم زدم.
‫وای.
‫فکر کنم شاید آماده باشم.
‫پس باید بری تو کارش.
‫سعی دارم راهی پیدا کنم که ‫موضوع رو با مامانت در میون بذارم.
‫"چخبر" چطور نوشته میشه؟
‫- خدایا، اون رو بده به من. ‫- خیلی خب.
‫قبل از این که چیزی بفرستی، ‫با من هماهنگش کن.
‫- آره. ‫- وایسا، وایسا، زنگ نزن...
‫سلام مامان، منم،
‫- با گوشیِ بابا زنگ زدم. ‫- اوه، بیخیال.
‫فقط داشتم فکر می‌کردم،
‫به نظرم باید این آخرهفته ‫باید خونه‌ی اون بمونی.
‫- چیکار می‌کنی؟ نه... ‫- نه، می‌دونم.
‫اون اینجوریه.
‫نه، اتاق در دسترس نیست. نه.
‫- فقط قطعش کن. ‫- می‌خواد باهات حرف بزنه.
‫آروم باش.
‫- چخبر؟! ‫- نه.
‫سلام. آره.
‫آره، فکر کنم می‌تونم ‫عجیب رفتار نکنم.
‫باشه.
‫خدافظ.
‫خب، نه اگه من اول ببینمت. این... نه.
‫خدافظ.
‫چخبر؟
‫و گرچه استالین و لنین
‫هردو روش‌های حکومتِ متفاوتی داشتن،
‫با این حال توی یه مقبره دفن شدن.
‫حالا، این یه کمدی زوجینِ عجیبه ‫که برای دیدنش پول دادم.
‫پروفسور بیتس، می‌تونم باهات صحبت کنم؟
‫- اوه. ‫- البته.
‫دیگه داشتیم جمع می‌کردیم.
‫اسپوکوینوی نوچی، بچه‌ها.
‫اسپوکوینوی نوچی.
‫- اول شما. ‫- ممنون.
‫اوهوم.
‫دیگه نباید برام ایموجی‌های عاشقونه بفرستی.
‫اوه، منظورت قلبه؟
‫چیه؟ حتی بعدش آتیش نذاشتم.
‫- چون آقای محترمی‌ام. ‫- ما دیگه هیچوقت بهم برنمی‌گردیم.
‫موافقم. چون بهم برنگشتیم.
‫- فقط بهم عشق ورزیدیم. ‫- چندش.
‫محض رضای خدا! ‫بازم این لعنتی؟
‫اینا همه جا هستن. ‫می‌دونی کی این کارو می‌کنه؟
‫نمی‌دونم، ای کاش می‌دونستم. ‫اون‌وقت ازش تشکر می‌کردم.
‫چون مثلِ یه تابلوی کوچیکه ‫که بهم میگه ازت فاصله بگیرم.
‫تنها مزیتی که نزدیک شدن ما بهم داره
‫اینه که ذهنم آزاد شده.
‫ببخشید اگه چیزی که می‌خوام بگم ‫ناراحتت می‌کنه،
‫ولی وقتی باهم بودیم، ‫هیچ احساسی نداشتم.
‫- اوه. ‫- آره.
‫من ازت گذشتم.
‫الیزابت استادرد یک نیکوکار،
‫پیشتاز در زمینه‌ی برابری جنسیتی شرکتی ‫و یک مدیر عامل موفقه.
‫یا بهتره بگم خانم مدیر عامل.
‫اوف.
‫همسرم این رو نوشته. ‫اون اینجا نیست.
‫خیلی خوشحالیم که بث تونست ‫فقط و فقط یک روز به ما ملحق شه.
‫بدون معطلی بیشتر، الیزابت استادرد، کلاس ۸۹.
‫خیلی ممنون، رئیس من،
‫بابتِ صحبت‌های محبت‌آمیزتون.
‫و ممنون از همه‌ی شما که برای استقبال ‫از من به اینجا اومدید،
‫به مرکز دانشجوییِ خودم؟ ‫خیلی خفنه، مگه نه؟
‫یه جورایی احساس می‌کردم ‫اسمم بزرگ‌تر باشه.
‫در این مورد با کی حرف بزنم؟
‫یادم رفته بود چقدر توی این کارها خوبه.
‫بابا، من همین‌جام. داری جیغ می‌زنی.
‫- چطور جیغ می‌زنم؟ ‫- بس کن.
‫به همین دلیل واقعاً مشتاقم ‫که بیشتر تو دانشگاه باشم،
‫- تا بتونم به رهبریِ دانشگاه... ‫- چی...
‫- همه می‌بیننت. ‫- به سمت آینده کمک کنم.
‫با طرح سبز، لودلو در مسیر تبدیل شدن
‫به اولین دانشگاه با انرژی منفعل ‫در تمام نیوانگلند قرار داره.
‫خیلی هیجان‌انگیزه...
‫بیخیال. خاموشش کن.
‫- منتظر می‌مونم. ‫- خیلی بی‌ادبه...
‫گوشیِ توئه.
‫گوشیِ توئه. گوشی‌ات رو در بیار!
‫- اوه، لعنتی، گوشیِ منه. ‫- گوشیِ توئه.
‫خیلی خب، حل شد. ببخشید، ببخشید.
‫یه دانشجو زنگ‌خورم رو عوض کرد.
‫خب، داشتم می‌گفتم، ‫وقتی به بازطراحی...
‫- لعنتی. ‫- خدای من.
‫خاموشش کردم.
‫- عالیه. ‫- ادامه بده.
‫اینجا بودن خیلی نوستالژیکه.
‫تا حالا شده نئشه کنی ‫و بپری توی استخر فواره‌ی کابوت؟
‫چی؟ نه.
‫- منم همینطور. ‫- شاید بتونیم باهم
‫به عنوان خانواده انجامش بدیم.
‫هی، روستر! چه خبر، داداش؟
‫سلام، خوکچه!
‫به اسپونر بگو باید زنگ‌خورم رو درست کنه.
‫حله.
‫اسم مستعارش خوکچه‌ست؟
‫- نه، خیلی بدتره. ‫- بچه‌ها روستر صدات می‌کنن؟
‫آره، بعضی از بچه‌ها فکر می‌کنن ‫یه جورایی مثل شخصیتم هستم.
‫نه بابا. این خیلی خفنه.
‫فکر نکنم انقدر خفن باشه.
‫مامان، خودت رو آماده کن، ‫بابا اینجا آدمِ خفنیه.
‫- بس کن! ‫- جدی میگم!
‫مطمئنم اون روز با یکی از خانم‌ها دیدمش.
‫- اوه. ‫- چی؟
‫- همه چی رو برام بگو. ‫- نه، نه، نه،
‫در اون مورد حرف نمی‌زنیم.
‫متوجه شدی انکارش نمی‌کنه؟
‫اوهوم و می‌بینی چطوری سُرخ شده؟
‫نه.
‫باید برم مدرنیسمِ یونی درس بدم
‫باید برم والت رو ببینم ‫تا بتونه من رو ببره پیش هیئت امنا.
‫یه لحظه صبر کن. باید یه شبِ باحال ‫خانوادگی داشته باشه، آره؟
‫- برنامه‌ام شلوغه. ‫- اوه، مامان، بیخیال.
‫میذارم بهم بگی چه مدل موهایی ‫به خاطر شکلِ صورتم بهم نمیان.
‫- موی چتری نه. هیچوقت فراموش نکن. ‫- حتماً.
‫تا وقتی قبول نکنی ول نمی‌کنم.
‫- باشه. ‫- ایول!
‫- خوبه. خوبه. ‫- این واکنشِ خیلی بزرگی بود.
‫- متأسفم. ‫- باشه، خدافظ.
‫- می‌خوای من رو تا دفترِ والت برسونی؟ ‫- حتماً.
‫- سلام، مو. ‫- وای، اومدی خونه!
‫کفش‌هات رو در بیار، پرنس هرسی.
‫لعنتی، اینجا که دوجو نیست، نه؟
‫چطور بود؟ می‌خوام تمام جزئیاتش رو بشنوم. ‫منظورم نیویورکه. تا حالا نرفتم.
‫ببخشید، تا حالا نیویورک نرفتی؟ ‫این غیرممکن به نظر میاد.
‫این یهودستیزانه به نظر میاد.
‫مصاحبه‌ها چطور بودن؟
‫اوه، آره. مصاحبه‌ها چطور بودن؟
‫یه سفرِ کامل با ماشین، هیچی نشد؟ ‫از چی حرف زدید؟
‫بیشتر در مورد کتابش حرف زدیم.
‫ولی راستش،
‫- فکر کنم ترکوندم. ‫- ایول!
‫- مسلط بودم. ‫- عالیه!
‫راستش منم این آخر هفته مسلط بودم، ‫کلی نوشتم.
‫به این زودی برگشتیم به تو؟
‫اسمش مکالمه‌ست، مو. ‫یه جورایی پس و پیش میشه.
‫- واقعاً؟ ‫- آره، همینطوره.
‫می‌خوای بیای کمکم کنی ‫چمدونم رو باز کنم؟
‫یعنی باهم وقت بگذرونیم.
‫احتمالاً این رو می‌فهمیدم، آره.
‫تقریباً ۲۰ دقیقه دیگه ‫باید توی دفترم باشم، پس...
‫قبل از این که بفهمی برمی‌گردم، خب؟
‫- خیلی خب. ‫- نه. آره، کاملاً درک می‌کنم.
‫آره، باشه.
‫پاهات از وقتی که اومدی بزرگ‌تر شدن؟
‫باشه، خیلی خب. پس فعلاً.
‫لعنتی.
‫خدافظ.
‫اون اقلاً یه ساعت نیست.
‫این زمان کافیه که قفل‌ها رو عوض کنیم،
‫اون رو برای همیشه از زندگی‌هامون بیرون کنیم.
‫بهت التماس می‌کنم.
‫هنوزم مجبورم توی محوطه‌ی دانشگاه ببینمش.
‫بیا اینجا.
‫گورِ بابای اون مرد.
‫آره، گورِ باباش. آره!
‫بالأخره اومدید.
‫- الیزابت، از دیدنت خوشحالم. ‫- آقا، از دیدنتون خوشحالم.
‫- نمیاید تو؟ ‫- ممنون. ببخشید.
‫اول، اینجا رو امضا کنید.
‫- آهان. ‫- خیلی خب.
‫آقای روسو، قبل از این که بری، ‫یه امضا هم از شما می‌خوام.
‫باشه.
‫فقط یه فرمه که میگه سرِ کار ‫حرفه‌ای‌تر رفتار می‌کنی.
‫- آهان! ‫- اینجا رو امضا کن.
‫و اینجا.
‫- اوه، ممنون. ‫- ممنون.
‫دیلن شپرد، رئیس هیئت علمی.
‫- رئیس هیئت علمی؟ ‫- اوهوم.
‫- عالیه. ‫- خب، فقط موقته.
‫مگر این که مجبور شن ریگز رو ‫از دستگاه جدا کنن.
‫این خیلی غم‌انگیز میشه.
‫خب، خوشحالم که توی این دانشگاه ‫یه زن رو در مسند قدرت می‌بینم.
‫در واقع، عالی نمیشه یه روز یه زن ‫توی این دفتر باشه؟
‫کاملاً.
‫الیزابت، دیلن قراره امروز ‫بعد از ظهر همراهیت کنه.
‫و من با مربیِ هاکی‌مون سر و کله می‌زنم
‫که با مشکلات اعتیاد ‫دست و پنجه نرم می‌کنه.
‫در واقع اون تازه جنسش رو عوض کرده
‫که ما تصمیم گرفتیم باور کنیم ‫نشونه‌ی خیلی خوبیه.
‫احتمالاً هنوز یکی باید ‫اون رو زیر نظر بگیره.
‫- اینطور نیست. ‫- اوه، گرگ.
‫- چی؟ ‫- می‌تونه توی مربی‌گری کمک کنه؟
‫- اوه. ‫- و اون بازیکن هاکی لیگ کودکان بود...
‫وقتی اولین بار باهم آشنا شدیم.
‫اوه.
‫چه جالب!
‫چون گرگ بهم گفت از هاکی خوشش نمیاد.
‫گفتم بهش علاقه ندارم.
‫چیزی که یادم رفت بگم "دیگه" بود.
‫قبلاً از هاکی خوشم می‌اومد. ‫الان خوشم نمیاد.
‫توی یه بازی دیدمت.
‫نیازی نیست اینجا اظهار نظر کنی.
‫باشه.
‫آره، باید می‌گفتم که هاکی دوست دارم.
‫ولی نگفتم چون
‫یه ذره درونگرا و دروغگوام.
‫خب، قطعاً می‌تونیم از کمکت استفاده کنیم.
‫من...
‫تو همیشه این کارو می‌کردی.
‫- بیخیال. ‫- بس کن.
‫خیلی خب، آره. باشه، کمک می‌کنم.
‫- عالیه، حل شد. ‫- عالیه.
‫- دیگه باید بریم. ‫- بیا بریم!
‫- خیلی خب. ‫- بعداً توی خونه می‌بینمت.
‫بعداً می‌بینمت، مربی.
‫اوه.
‫چیه؟
‫من میرم یه تیکه ناهار بخورم.
‫تازه ساعت ده و نیمه.
‫خیانت گرسنه‌ام می‌کنه، گرگ.
‫خیلی خب.
‫[برای کیتی]
‫صبر کن! هی تو.
‫وایسا!
‫هی، هی!
‫یکی جلوش رو بگیره!
‫نه.
‫نه، نه، نه. نه، نه، نه.
‫سلام. من سانی هستم.
‫خب.
‫مگه تو رو از بودن با شوهرم نمی‌شناسم؟
‫- آره. ‫- اوه.
‫می‌خواستم بابتش معذرت خواهی کنم.
‫خب، این کارو کردی. ‫مشکل حل شد.
‫فکر کنم اتفاقی که افتاد اینه که هیچوقت ‫تو رو به عنوان یه آدم واقعی ندیدم.
‫اوه، خوبه، بازم هست.
‫تو یه ایده‌ی انتزاعی از یه زمان دیگه ‫توی زندگی آرچی بودی.
‫معلومه که اون هنوز بهت احساس داره.
‫چطور می‌تونه نداشته باشه؟
‫مطمئنم کاملاً نمی‌دونی چه احساسی بهش داری.
‫فقط می‌دونم گند زدم به زندگی تو
‫و هر برنامه‌ای رو که برای زندگی‌ام داشتم ‫خراب کردم.
‫و فقط خودم رو بابتش مقصر می‌دونم.
‫خب، باید یکم هم اون رو مقصر بدونی.
‫اونم مقصر می‌دونم.
‫ممنون از وقتی که گذاشتی.
‫حالت چطوره؟
‫یعنی، با این وضعیت...
‫چه احساسی داری؟
‫تا الان، بیشتر می‌ترسم.
‫ولی خواهیم دید چی میشه.
‫چه غلطا؟
‫نمی‌خواستم ریویو آنلاین شه.
‫تو می‌تونی این کارو بکنی. ‫ریویو رو برگردون.
‫تو رئیس هیئت علمی هستی.
‫- از قدرتت استفاده کن. ‫- بشقاب پنیر!
‫- دارم میارم. ‫- اوه!
‫البته که بیشتر از پنیر آجیل داره.
‫رژیمش در اصل آجیله.
‫- اوه، اون عینِ سنجابه. ‫- آجیل دوست دارم.
‫ولی شکلاتِ داغ هم دوست دارم.
‫چطور جفتِ اونا رو خوردی؟
‫آره، زیادی بود.
‫زیادی آجیل و شیرینی می‌خوری.
‫- مریض میشی. ‫- نه، نه. اوه!
‫هی! شما دوتا... اون...
‫- شما دوتا باهم بودید؟ این... ‫- چی شد؟
‫- اوه، نه، نه، نه. ‫- هوم؟
‫ظاهراً اون با یکی بوده، پس...
‫اوه. من نبودم.
‫من با یکی توی رابطه‌ام و اون عالیه،
‫ولی کسل‌کننده‌ست و بدعُنقه ‫و ازش متنفرم، ولی صبر کن.
‫تو با کی رابطه داری؟
‫می‌دونی...
‫اگه یه کراکر پیدا کنی
‫که به اندازه‌ی کافی بزرگ باشه، ‫می‌تونی یه تیکه پنیر،
‫یه انجیر و آجیل بذاری روش.
‫اوه، لعنتی، کیتی از یه چیزی ناراحته. ‫می‌خواد برم باهاش حرف بزنم.
‫می‌تونی وقتی اومد اینجا باهاش حرف بزنی.
‫فکر نکنم بیاد اینجا.
‫باشه، صبر کن، صبر کن. ‫خیلی خب، خیلی خب.
‫خیلی خب، بیا آروم باشیم.
‫میشه لطفاً بهش پیامک بدی و بگی
‫که اون تعهد داده بیاد اینجا،
‫و دیلن واسه بازی کردن هیجان‌زده‌ست؟
‫صبر کن، این شبِ بازیه؟ اوه...
‫- من از بازی متنفرم. ‫- نه، لطفاً آروم باش.
‫- ای وای. ‫- میشه لطفاً آروم باشید؟
‫گرگ، همه آروم هستن.
‫- باشه؟ ‫- باشه.
‫می‌دونی، اون یه ایده به ذهنش می‌رسه،
‫و دقیقاً طوری که تصور می‌کنه اتفاق نیفته،
‫یه جورایی از خود بی خود میشه.
‫من از خود بی خود نشدم.
‫آره، این صدای عادیت نیست.
‫و وقتی که لحنش رو کُند می‌کنه،
‫کارت زاره.
‫و ممنون میشم اگه...
‫- کارمون زاره. ‫- اگه شما دوتا...
‫- داره این کارو می‌کنه! ‫- علیه من دست به یکی نکنید.
‫- بازی نمی‌کنیم. ‫- خیلی می‌ترسم.
‫- بس کنید. بس کنید. ‫- وحشتناکه!
‫- بس کردیم. ‫- بس کنید، لطفاً.
‫باشه. تنها چیزی که می‌تونم بگم اینه که
‫واقعاً خوشحالم که تو رو پیدا کرده.
‫یعنی به عنوان یه دوست.
‫وقتی زن و شوهر بودیم ‫فقط دوتا دوست داشت.
‫خب، آخرش فقط یکی داشتم ‫چون تو با اون یکی بهم خیانت کردی.
‫بث، بفرما... انجیر می‌خوای؟
‫نمی‌خوام.
‫خدایا، ممنونم که وقت گذاشتی، والت،
‫ولی این حرارت غیر قابل تحمله.
‫باید ناراحت باشه.
‫ما کارهای سختی می‌کنیم ‫که خودمون رو قوی‌تر کنیم.
‫یعنی، اون عضلات شکم رو ببین.
‫چیه، روزی چندصدتا کرانچ میری ‫تا اون عضلات رو نگه داری؟
‫نه، راستش من واقعاً علاقه‌ای ‫به هیچ نوع ورزشی ندارم.
‫الان دارم مقاومت می‌کنم ‫که بهت ضربه نزنم.
‫هی، گوش کن، این قضیه‌ی: "برای کیتی"...
‫مصاحبه‌های سانی چطور پیش رفتن؟
‫آره، فکر کنم گفت خوب بود.
‫و گمونم بیشتر از این جویا نشدی؟
‫عجب دخترِ خوش‌شانسیه.
‫محض اطلاع، تو ناراحتی،
‫چون ماشینِ عزیزت دوباره رنگ شد؟
‫نه، این دفعه تخته‌پاک‌کنِ خشکم بود.
‫هان!
‫یکی سعی داره بره روی اعصابت، ‫و شعله داره خاموش میشه، آرچی.
‫و ادامه پیدا نمی‌کنه مگر این که ‫روی آتیش بنزین بریزی.
‫و بذار یه چیزی بهت بگم، ‫وسوسه میشی این کارو بکنی
‫- چون یه مرد ضعیف و خودشیفته‌ای. ‫- هی.
‫من ضعیف نیستم.
‫در برابر میلت مقاومت کن.
‫متوجهم.
‫نون می‌خوری؟
‫پاستا هم می‌خورم، اره.
‫در حال حاضر خیلی به لازانیا علاقه دارم، ‫ولی هیچوقت به کوفته آردی نه نمیگم.
‫ریزوتو. راویولی.
‫برو بیرون. فقط برو بیرون.
‫الیزابت، بیخیال!
‫- چی... ‫- بیخیال.
‫- چیه؟ ‫- فقط داشتیم سر به سر هم میذاشتیم.
‫تو سر به سر من میذاشتی، ‫من سر به سر تو میذاشتم.
‫منم، آقای سر به سر.
‫می‌خوای تا ابد ازم عصبانی باشی، ‫تا ابد ازم عصبانی باش.
‫ولی وقتی رابطه‌مون رو خراب کردم ‫اوضاع عالی نبود.
‫و من مسئولیتش رو قبول می‌کنم.
‫و در ضمن احساس بدی دارم ‫که تو انقدر تنها بودی.
‫ولی من یه زندگی بزرگ و یه حرفه دارم.
‫و من قرار نبود از اون بگذرم
‫تا بتونیم تمام روز توی چشم‌های هم زُل بزنیم.
‫متأسفم اگه تو بهترین دوستم بودی.
‫- اوه، بیخیال، نه... ‫- نه.
‫- این کارو نکن. ‫- اوه، لعنتی!
‫نه، نه، نه، من...
‫نمی‌خواستم این آخرهفته ‫دوباره این بحث رو پیش بکشم.
‫پس، چرا بحث می‌کنیم؟
‫نمی‌دونم بلدیم بس کنیم یا نه.
‫بث، من خیلی تلاش می‌کنم ‫باهات به نقطه‌ی قشنگ برسم
‫که می‌تونیم دوست باشیم.
‫و تا ده دقیقه پیش خیلی خوب پیش می‌رفتم.
‫فقط یه فرصتِ دیگه بهم بده، یالا.
‫فکر کنم باید جلوی ضررهامون رو بگیریم و...
‫بدونیم که تمام تلاش خودمون رو کردیم.
‫من میرم کیتی رو ببینم.
‫بابام اصلاً از کلاس آوازم حمایت نمی‌کنه.
‫می‌دونی استعدادم چقدره؟
‫آره، یعنی، می‌تونی حرفه‌ای بشی.
‫یعنی، بگو ببینم...
‫♪ این خوب به نظر نمیاد ♪
‫صدات عینِ فرشته‌هاست.
‫سلام. سلام. میشه لطفاً توی دفترم ببینمت؟
‫- آره، البته، آره. ‫- نه، با تو نبودم.
‫- جینا. ‫- جینا. نه، با لیو بودم.
‫"با لیو بودی"؟
‫اوه، آره، من...
‫من الان میام، حتماً. الان.
‫می‌تونی کیفم رو نگه داری؟
‫آره، حتماً.
‫چرا بابت برگشتن به شوهرِ خودم ‫احساس گناه دارم؟
‫شاید من بهترین آدم برای پرسیدن نباشم ‫چون من عینِ آرچی بودم.
‫فقط بهم بگو چیکار کنم.
‫من همچین آدمی نیستم، نمی‌تونم...
‫- گرگ به مسائل عاطفی وارده. ‫- آره.
‫- درسته؟ ‫- آره، نه، می‌دونم.
‫تو بابایی، اون مامانه، حالا هرچی.
‫من اصلاً احساس راحتی نمی‌کنم که در مورد ‫زندگی زناشویی‌ام با خانم داوت‌فایر حرف بزنم.
‫اگه بفهمه اینجوری صداش کردم می‌میره.
‫شوخی می‌کنی؟ اون عاشق اون فیلمه.
‫خب، منظورم هر فیلمیه که توش ‫یه مرد مثل زن رفتار می‌کنه.
‫- فیلم "قفس پرنده". ‫- قفس پرنده. آره، حتماً.
‫من یه جورایی همیشه هر کاری رو ‫که خوشحالم می‌کنه انجام دادم،
‫که همیشه برام نتیجه‌ی خوبی نداره،
‫ولی بیشتر به خاطر اینه که ‫من خیلی خودخواهم.
‫- تو؟ ‫- می‌دونم.
‫- نه. ‫- می‌دونم.
‫می‌دونم، شوکه‌کننده‌ست.
‫ولی عزیزم قضیه اینه که ‫تو مهربون‌ترین قلب رو داری.
‫شاید واقعاً بتونی این کارو انجام بدی.
‫چطور بود؟ این شبیه حرفی بود ‫که یه مامان میگه؟
‫از بابا می‌پرسم.
‫اوه، خیلی خب، به جهنم. ‫آره، این کارو بکن.
‫می‌دونی چرا خواستم بیای اینجا، لیو؟
‫- آره، فکر کنم می‌دونم. ‫- کاری که این اواخر می‌کنی
‫داره من رو کاملاً دیوونه می‌کنه.
‫یعنی، در واقع...
‫- بهم هشدار دادن این کارو نکنم. ‫- نه، نه، نه.
‫من با معلم موسیقی دبیرستان قرار میذاشتم.
‫- آره. آره. ‫- می‌تونم رازدار باشم.
‫- صبر کن، ببخشید؟ ‫- آره.
‫اوه، ببخشید، این به خاطر طرح سبز کوفتیه.
‫ سیگنالِ قاتی پاتی نبود.
‫بلکه سیگنالِ کاملاً واضحی بود!
‫فقط تا دیر وقت کار می‌کنم.
‫- پوتین، اون... ‫- آره، اون بهترینه.
‫خب، نه...
‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر.
‫پرتزل!
‫چلمن‌ها دارید چه غلطی می‌کنید؟
‫یالا، برگردید سرِ جاهاتون.
‫- من تمام روز رو وقت دارم. ‫- هی.
‫اوه، خیلی غلیظ بود. سلام، مربی.
‫گرگ روسو هستم. والت ازم خواست بیام.
‫مطمئن نیستم...
‫آره، آروم باش. من جیک هستم.
‫می‌دونم چرا اومدی. ‫خوشحالم که اینجایی.
‫من توی یه مسیرِ کاملاً جدیدم.
‫ورزش می‌کنم، میرم جلساتِ ترک اعتیاد، همه چی.
‫عالیه، عالیه.
‫واقعاً از حمایتت ممنونم.
‫اوه، لطف داری. خوشحال میشم کمک کنم.
‫فکر می‌کنی می‌تونم پاک بمونم؟
‫من...
‫- خب، ما تازه... ‫- عه! اگه جوابت نه‌ست، فقط بگو.
‫نه، نه، نه، نه. ‫مطمئنم از پسش برمیای.
‫ممنون.
‫من صد درصد امیدوارم.
‫بهش نیاز داشتم. روز سختی بود.
‫بچه‌ام دیشب توی گاراژ مُچم رو گرفت.
‫داشتم آهنگ گوش می‌کردم ‫و می‌خواستم مصرف کنم.
‫- باشه. ‫- تا حالا شده به بچه‌ات نگاه کنی
‫و بدونی که اون فکر می‌کنه بازنده‌ای؟
‫نه. من یه دختر دارم.
‫مطمئن باش اون فکر می‌کنه ‫تو یه بازنده‌ی بی‌عرضه‌ای.
‫- حتماً. ‫- باشه، خب،
‫حرف زدن از بدبختی‌های من کافیه. ‫برو شل کن.
‫- می‌تونی کارو شروع کنی. ‫- باشه.
‫به نظر میاد قراره حال بده.
‫بچه‌ها، این مربی روسوئه!
‫عوضی نباشید.
‫سلام، مربی.
‫- آفرین، گرگ! ‫- آره بابا، آفرین بابا!
‫عقب عقب اسکیت کن!
‫- خودشه! مربی برگشته! ‫- مواظب باش!
‫- اوه! ‫- آخ!
‫اوه، بد بود.
‫من خوبم. خوبم.
‫تقریباً آرزو می‌کنم یکی بهت گفته بود ولش کنی.
‫خب، سعی کردم، والت،
‫ولی بعدش اون رو با کفش‌های صورتی‌اش دیدم.
‫فکر کنم نباید در مورد چیزی ‫که پوشیده بود حرف بزنی.
‫این عاقلانه‌ست.
‫میشه سریع‌تر پیش بری؟
‫من و جونی قبلاً پاپ‌کرن درست کردیم،
‫و قراره فصل اول پاچینکو رو ببینیم.
‫اون اجازه نمیده زیرنویس رو روشن کنم،
‫و به خدا قسم که نمی‌دونم داستانش چیه.
‫- والت. ‫- هیچی نمی‌دونم.
‫بیا تمرکز کنیم.
‫باشه، به عنوان رئیس هیئت مدیره، ‫فکر نکنم پروفسور بیتس مقصر باشه.
‫بله، می‌بینی؟
‫زن‌ها به زن‌ها و مردها کمک می‌کنن.
‫- نه. ‫- نه.
‫ولی خاموشیِ چراغ‌ها توی ساختمان‌های دانشگاه
‫یه نقطه ضعف بزرگه و بنابراین فکر کنم
‫باید طرح سبز رو متوقف کنیم
‫تا وقتی که بهترین روش‌ها رو بررسی کنیم.
‫- شاید یک یا دو سال. ‫- این جالبه.
‫تو می‌تونی لودلو ریویو رو دوباره چاپ کنی.
‫احسنت. منتظر این بودم.
‫وانمود نکن که می‌دونستی ‫همچین کاری می‌کنم.
‫می‌بینی داره چیکار می‌کنه؟
‫نه. شرمنده، یه جورایی ‫به کارِ خودم فکر می‌کنم.
‫دختر خانم قبلاً گفته که ‫یه سوءتفاهم بوده.
‫سوءتفاهم بزرگ. آره. آره.
‫خب، آره. من هرگز با دانشجو وارد رابطه نمیشم.
‫خب، هرگز با دانشجوی خودم ‫وارد رابطه نمیشم.
‫این کاملاً منتفیه.
‫و در واقع این تمایز بزرگیه که ‫من و سانی اغلب قائل می‌شیم،
‫و من خیلی روش تأکید دارم.
‫چون... اون دانشجوی کارشناسی ارشده.
‫بیشتر یه هم‌رتبه‌ست.
‫فکر کنم میرم. می‌تونم برم؟
‫- میری؟ ‫- حتماً.
‫چطوره؟
‫- آخ! ‫- اوه!
‫عوضی.
‫کثافت.
‫- ولی بهتره، درسته؟ ‫- نه، من...
‫- نه؟ ‫- نه، میرم نوشیدنی میارم.
‫نوشیدنی می‌خوری؟
‫- می‌تونم نوشیدنی بخورم. ‫- حتماً.
‫میشه واسه اون نوشیدنی هم نِی بیاری؟
‫ممنون.
‫- حالش چطوره؟ ‫- خوب میشه.
‫گمونم.
‫اون بهت گفت خانم داوت‌فایر.
‫خدای من، خیلی دوستش دارم.
‫سلام؟ کیتی؟ نوشیدنی‌ام در چه حاله؟
‫لعنت بر شیطون، مامان!
‫ببخشید.
‫من روش تعصب دارم، ‫ولی اون شاید بهترن بچه‌ی دنیا باشه.
‫باهات مخالف نیستم.
‫دلم براش تنگ میشه.
‫می‌دونی، چند هفته دیگه ‫جشن شکرگزاری داریم، اگه دلت خواست...
‫بیای.
‫قدمت روی چشمه.
‫- می‌دونی چیه؟ ‫- صبر کن، بابا،
‫تو این رو آوردی پایین ‫چون به خاطرش سرت غُر زدم؟
‫این غم‌انگیزه. اگه دوستش داری ‫باید بذاری رو دیوار بمونه.
‫نه. نه، نه، نه.
‫مامان، این رو با خودش همه‌جا می‌بره.
‫خدای من!
‫اون... اون مالِ وقتیه که توی ایتالیا بودیم.
‫من کلاه گذاشتم.
‫الهی.
‫چرا هنوز اون رو داری؟
‫نمی‌دونم، من...
‫گمونم فقط خوشحالم می‌کنه.
‫سلام! کی نوشیدنی می‌خواد؟
‫می‌دونید، بچه‌ها، من باید صبح زود پاشم.
‫- اوه، آره. آره. ‫- دیگه باید برم بخوابم.
‫نه، منم همینطور.
‫- شب بخیر، مامان. ‫- شب بخیر، عزیزم.
‫- دوستت دارم. ‫- دوستت دارم.
‫- شب بخیر. ‫- آهان.
‫شب بخیر.
‫متأسفم.
‫فکر کردم تو...
‫- نمی‌دونستم تو هنوز... ‫- اشکالی نداره.
‫دارم باهاش کنار میام.
‫طلاق سخته، همونطور که می‌دونی.
‫ولی تو داری درست انجامش میدی.
‫جدایی تر و تمیز.
‫آره.
‫عزیزم، مجبور نیستی اینجا بمونی.
‫خوبم. خوبم.
‫بعد از گرفتن اون عکس ‫تصمیم گرفتیم تو رو به دنیا بیاریم.
‫- خدای من! ‫- درسته.
‫این می‌تونست لحظه‌ی خیلی قشنگی باشه.
www.Doostihaa.com