‫خیلی وقته کسی سعی نکرده خلاصم کنه.
‫تصادفی بود.
‫هر جوری بگی،
‫آخرش مرگه دیگه.
‫چی گفت؟
‫می‌خواد خلاصم کنه.
‫«آنچه گذشت»
‫روز خوبیه واسه یه عملیات، مگه نه؟
‫این قضیه که تموم شه، کار ما هم تمومه.
‫اگه این معامله جوش بخوره،
‫اونوقت کارمون تمومه.
‫- بذارش رو میز. آروم. ‫- بلندش کن.
‫انتظار نداشتم بهم نارو بزنن.
‫هرچی می‌دونی رو می‌خوام.
‫تمام مشتری‌هات، تمام هسته‌ها،
‫همه‌چیز.
‫پدرم یه چیزایی راجع‌به یه هتل گفت،
‫و اینکه قراره به خیلیا صدمه بزنه.
‫تو گرند هتل بمب کار گذاشتی؟
‫آره.
‫شنیدی چی گفت…؟
‫حالا برو اونجا!
‫بمبه! بمبه!
‫تکون بخورین!
‫بجنبین، بجنبین، بجنبین، بجنبین!
‫خوبی؟
‫آره، آره، من… خوبم.
‫هی.
‫خب… منو فرستادن
‫که سیستم اعلام حریق رو چک کنم.
‫کی فرستاده؟
‫مدیریت املاک استرلینگ.
‫ظاهراً شماها هی آلارم بی‌صدا رو تو مرکز فعال می‌کنین.
‫- کارلوس بود؟ ‫- نمی‌دونم، داداش.
‫فقط بهم گفتن بیام ‫اینجا یه عیب‌یابی کنم.
‫- خب… کسی به من چیزی نگفته. ‫- می‌دونی…
‫مشکلی نیست، رفیق. می‌تونم بعداً بیام.
‫ولی خودت که جریمه‌ها رو می‌دونی،
‫همینجور رو هم جمع می‌شن.
‫صبر کن.
‫این سرپایانِ حیله‌گر
‫چندین روش حمله رو یاد گرفتن.
‫با وجود مسیر تکاملی متفاوتشون با انسان‌ها،
‫اختاپوس‌ها یکی از ‫باهوش‌ترین حیوانات روی زمین هستن.
‫صبر کن. بی‌خیال، مرد. صبر کن.
‫پولت رو جور می‌کنم.
‫برای یک چشم ناآزموده،
‫توده‌ی درهم‌تنیده‌ی بازوها
‫که طعمه‌اش رو محاصره کرده، شاید بی‌نظم به نظر برسه.
‫اما در واقع یک حمله‌ی کاملاً حساب‌شده است.
‫برای یک خوراک لذیذ دیگر… میگو
‫اختاپوس‌ها معمولاً از ‫روشی مخفیانه‌تر استفاده می‌کنن.
‫لعنتی.
‫این عوضی چی می‌خواد؟
‫قرار نبود بیای اینجا، پسر.
‫منو فرستادن.
‫کار انجام شد.
‫خبر دادم.
‫می‌خواد حرف بزنه…
‫حضوری.
‫لعنتی.
‫خب، شنیدم همه‌چی خوبه
‫در مورد قضیه‌ی نیوآرک.
‫آره، فکر نکنم دیگه مشکلی ببینی
‫- از طرف اونا. ‫- خوبه، خوبه.
‫من این کار رو فقط به‌خاطر تو قبول کردم، رِی.
‫خب، می‌دونی، حس خاص بودن خوبه.
‫هوم.
‫این، خب…
‫این سهم منه؟
‫نه، این، خب،
‫دو برابر سهمته.
‫رِی، رِی، رِی، رِی، صبر کن ببینم.
‫من دیگه با این کارا کاری ندارم، مرد.
‫خیلی وقته کشیدم بیرون، شنیدی؟
‫یه کار دیگه مونده، بعدش تمومه.
‫تالسا رو می‌شناسی؟
‫آره، چطور؟
‫و دوایت منفردی رو می‌شناسی؟
‫- می‌دونی که می‌شناسم. ‫- آره.
‫واسه همینه که باید خودت باشی.
‫می‌خوام سر به نیست بشه.
‫واسه چی، رِی؟
‫منفردی آدمیه که هیچی براش مهم نیست
‫جز خودش.
‫هیچ وفاداری‌ای نداره.
‫و تو دنیای من،
‫این حکم بوسه‌ی مرگه.
‫وقتی دارم باهات حرف می‌زنم منو نگاه کن.
‫نمی‌تونم این کار رو بکنم، رِی.
‫چی؟
‫اصلاً… امکان نداره.
‫جوری رفتار می‌کنی انگار
‫حق انتخاب داری یا همچین چیزی
‫درحالی که هردومون می‌دونیم نداری.
‫دیکن کدوم گوریه؟
‫گفتی اولویتش پایینه.
‫خودت اینو گفتی.
‫- آره. کجاست؟ ‫- مهم نیست.
‫دوباره اینو ازم نپرس، ‫چون دیگه برنمی‌گرده.
‫برای همیشه رفته.
‫ولی قبل از اینکه بره،
‫من همه‌چیز رو گرفتم.
‫هر کاری که تا حالا کرده،
‫هر کاری که می‌خواست بکنه،
‫شرکاش، همه‌چیز.
‫ولی قبل از اینکه این همه اطلاعات رو بهت بدم، یه چیزی می‌خوام.
‫چی؟ پول؟
‫یه مجوز فدرال صادرات نوشیدنی می‌خوام.
‫یه مجوز فد…؟ جدی میگی؟
‫من کاملاً جدیم.
‫- این قراره ازت یه قهرمان بسازه. ‫- بزن بریم.
‫من باید برم.
‫دوستت کیه؟
‫جان موسو، فروشنده‌ی نوشیدنی.
‫داره معامله می‌کنه. خوبه.
‫[کارخانه‌ی مانتیگو]
‫[نوشیدنی هفته، مانتیگوی ۱۲ ساله]
‫هی! هی!
‫چه خبره اینجا؟
‫نمی‌دونم، داداش.
‫اینا مرجوعیه.
‫مرجوعی؟
‫ولی آخه چطور ممکنه؟
‫فکر کنم «پریمیوم دیسترو» با ما قطع همکاری کرده.
‫- هی. چطوری؟ ‫- هی. نوشیدنی.
‫هر نوعی باشه، و یه آب معدنی، بدون گاز.
‫باشه. حله.
‫چطوری؟
‫حال همه چطوره؟
‫امیدوارم خوب باشه.
‫اسپنسر،
‫یه نوشیدنی مشتی و خنک بیار برامون
‫خب می‌خواستم اینو بهت بگم، رئیس.
‫اینو ببین. ‫تازه داری واسه خودت کار راه می‌ندازی؟
‫نه، باید کار خودم رو راه می‌نداختم.
‫- اوهوم. ‫- اسپنسر
‫تو دانشگاه آشنا داشت، ‫واسه همین با هم هماهنگ شدیم، تیم شدیم،
‫یه مهمونی رِیو راه انداختیم. ‫کلی آدم اومد،
‫خوب از آب دراومد. آره.
‫این کاری که با اسپنسر می‌کنی،
‫خطرناک نیست؟
‫نه، رئیس، فقط بچه‌های دانشگاهن.
‫می‌دونی، غرق موسیقی می‌شن.
‫چیز خاصی نیست، می‌دونی؟
‫تالسا، تالسا خیلی بیخود شده،
‫واسه همین باید یه کم شهر رو تکون می‌دادیم.
‫بهت افتخار می‌کنم. کت‌شلوارتم قشنگه.
‫آه، آره، خوشت اومد؟ ‫خودم طراحیش کردم.
‫- نه، نکردی. ‫- اوه، یکی می‌خوای،
‫برات ردیف می‌کنم.
‫هوم.
‫هی، یه برنده داریم!
‫هی.
‫فکر کنم از آخرین باری که مهمونت کردم
‫هنوز به من بدهکاری.
‫خدای من، اون یه روحه؟
‫- نه. ‫- خوشحالم می‌بینمت.
‫اوه. انگار «ژنرال» تالسا رو گرفته.
‫پسر،
‫شرط می‌بندم هیچ‌کس فکرش رو هم نمی‌کرد.
‫هی، می‌خوای یه چیز خوب امتحان کنی؟
‫چون یادمه آخرین باری که ‫با هم چیزی خوردیم،
‫تو زندان بود، و داشتیم ‫اون آشغال رو می‌خوردیم، که…
‫- هوم. ‫- کشنده بود. بفرما.
‫اینو یه امتحانی بکن.
‫واقعاً خوبه.
‫بگو ببینم، نظرت چیه؟
‫نظرت واقعیت چیه.
‫خوشمزه است.
‫خوشمزه است؟ بهترین چیزی که ‫به ذهنت رسید همینه؟
‫خوشمزه است.
‫چی می‌خوای، یه توصیه‌نامه‌ی کتبی؟
‫اوه. این مال توئه؟
‫آره. این مال منه. آره، هست.
‫کارخونه‌ش رو خریدم. انگار،
‫این همه طلا تو بطری اینجا،
‫همه‌ش قایم شده بود.
‫آره.
‫تو صاف اومدی اینجا
‫- با دست خالی. ‫- اوهوم.
‫دمت گرم، داداش.
‫می‌خوای مجبورم کنی ازت بپرسم؟
‫چی بپرسم؟
‫چرا تو تالسا هستی.
‫اوه، دارم فکر می‌کنم برگردم نولا.
‫نیواورلئان؟
‫نیواورلئان.
‫- آهان. ‫- جایی که نمیگن سلام.
‫میگن: «هی، عزیزم».
‫باید یه چیزی بهت بگم.
‫جغرافیات خیلی داغونه.
‫- چطور؟ ‫- اینجوریه که،
‫هیچ مسیر مستقیمی از نیویورک
‫وجود نداره که از تالسا به نیواورلئان بره.
‫آره، خب، یه کم راهمو کج کردم.
‫میشه گفت
‫یه لطف حرفه‌ای بود.
‫لطف؟
‫«کوایِت ری» ‫برا کشتنم قرارداد بسته؟
‫آره.
‫و بهترین رو استخدام کرده؟
‫آره.
‫فکر می‌کردم با هم رفیقیم.
‫هستیم.
‫و بازم می‌خوای کار رو انجام بدی؟
‫نه، نه. مگه نمی‌دونی
‫اگه کار رو قبول کرده بودم،
‫الان هیچ صحبتی در کار نبود.
‫یه برچسب شست پا به ‫اون کفشای پوست سوسمارت آویزون بود.
‫اگه اسلحه‌ام رو بذارم رو میز، ‫تو هم همین کار رو می‌کنی؟
‫حالا می‌تونم یه نفس راحت بکشم.
‫می‌دونی،
‫نه گفتن
‫به آدمی مثل رِی ‫می‌تونه عواقب داشته باشه.
‫آره، خوبم می‌دونم.
‫حرفه‌ای‌های جوون صف کشیدن،
‫که سعی دارن واسه خودشون اسم و رسمی در کنن.
‫گوش کن، چرا نمیای ‫خونه‌ی من واسه شام؟
‫- اوه، خیلی دوست دارم. ‫- هوم؟
‫ولی، می‌دونی،
‫عقلم بهم می‌گه،
‫وقتشه که شروع کنم به فکر کردن
‫به حفظ جون خودم.
‫خب، رفیق من، ممنون بابت لطفت.
‫هوم.
‫خوشمزه است، نه؟
‫خوشمزه است.
‫اون راسل لی واشنگتن بود؟
‫درسته. بهترینِ همه‌ی دوران‌ها.
‫همین الان یه لطف بزرگ در حقم کرد.
‫داره بهمون خبر میده
‫که برا کشتنم قرارداد بستن.
‫- کوایِت ری؟ ‫- آره، کوایِت ری.
‫یعنی، این همه راه رو ‫واسه یه هشدار اومده.
‫- فکر می‌کنی داره بازیت میده؟ ‫- نه.
‫اون یه مرد باشرفه.
‫داره بهمون لطف می‌کنه.
‫چرا لطف می‌کنه؟
‫چون من تو زندان جونش رو نجات دادم
‫حدود… نمی‌دونم… ۲۰ سال پیش.
‫من امنیت رو بیشتر می‌کنم.
‫به چشم و گوش احتیاج داریم.
‫با شبکه‌ی محلی تماس می‌گیرم.
‫به کافه‌ها، هتل‌ها زنگ می‌زنم.
‫هر توریستی این دور و بر پیدا شد، ‫باید فوراً بفهمیم.
‫- درسته. همین کار رو بکن. ‫- باشه. الان انجامش میدم.
‫لعنتی.
‫گریسی.
‫- بله. ‫- خب،
‫- بودی هست؟ ‫- منتظرتونه؟
‫دعوت‌نامه لازم دارم؟
‫بامزه بود.
‫آماده باشی یا نه، من اومدم.
‫جدی؟
‫این فقط سهم من از اون یه شبه؟
‫به نظر میاد اون ‫«شتر دیدی ندیدی» گفتنت
‫برات جواب داده، داداش.
‫باشه.
‫حتی چیزی هم نشکوندی.
‫باید یاد بگیری بهم اعتماد کنی، بودی.
‫بشین لطفاً. خیلی دوست دارم
‫- اگه یه کم بمونی. ‫- خب، ببین،
‫کار و کاسبی اکستازی خیلی ‫پتانسیل داره، خب؟
‫دارم از پتانسیلی حرف می‌زنم که انگار پول
‫- از درخت میریزه. ‫- یا شانس تازه‌کارهاست.
‫یه جورایی، می‌دونی، هنوز معلوم نیست.
‫اگه به این راحتی بود، ‫همه داشتن انجامش می‌دادن.
‫یا اینکه فروشندگی هم یه نقشی داره.
‫یعنی، باید بدونی ‫چطور درست حرف بزنی، درسته؟
‫آره.
‫یعنی، من… من… من دارم ‫کار رو می‌چرخونم این دفعه، بودی.
‫آره. کار و کاسبی بزرگ.
‫یعنی احتمالاً سرت خیلی شلوغه،
‫وقت نداری با دوستات ‫وقت بگذرونی و صمیمی بشی.
‫- درک می‌کنم اگه باید بری. ‫- باشه.
‫یه مشکل کوچیک دارم اینجا.
‫جنس کم آوردم، ‫و همه‌ی این بچه‌ انجمنی‌ها،
‫فکر کنم ترسیدن.
‫الان دارن می‌فهمن که من پلیس قلابی‌ام.
‫اینکه اصلاً باورشون شده تو پلیسی، ‫خودش چشمگیره،
‫یا یه کیفرخواست بزرگ
‫علیه نظام آموزشیمونه.
‫باشه، مرد، بریم سر اصل مطلب.
‫می‌دونم یه تأمین‌کننده ‫اکستازی یه جایی داری، مرد.
‫دیگه نه.
‫بی‌خیال.
‫ تو بودی هستی، مرد. تو همه‌چی داری.
‫من دیگه با اون چیزا کاری ندارم.
‫ببین، به تأمین‌کننده احتیاج نداری.
‫درست مثل شیرینی‌پزیه،
‫با این تفاوت که مواد اولیه‌اش مواد شیمیاییه.
‫من که بلد نیستم شیرینی بپزم، داداش.
‫بی‌خیال، مرد. نمی‌خوام ‫با جنس ناخالص حال کسی رو خراب کنم.
‫بودی، لطفاً کمکم کن، مرد.
‫این اولین باره از ‫وقتی دوایت اومده تالسا
‫که دارم نون خودم رو درمیارم.
‫الان تو اوجم، داداش.
‫من… من… من نسبت به خودم ‫احساس اعتماد به نفس می‌کنم.
‫تو همیشه اعتماد به نفس داری، تایسون. ‫شاید بعضی وقتا یه کم زیادی.
‫آه، اون فقط یه نقابه، خب؟
‫آه، لعنتی.
‫باشه.
‫برات درست می‌کنم.
‫ولی اینجا معامله نمی‌کنی.
‫نه اینجا، نه تو «برد تو باک».
‫کاسبی‌هامون رو قاطی نکن.
‫قاطی نمی‌کنم، داداش.
‫لازم ندارم دوایت قاطی کنه.
‫منم همینطور.
‫یکی طلبت، مرد.
‫آره. طلبته.
‫ممنونتم، داداش.
‫اوه، آره، پاستیل‌ها مال خودت.
‫بله
‫صدای در رفتنت داره میاد.
‫تازه رسیدم شهر. دارم به آب و هواش عادت می‌کنم.
‫عادت…؟
‫گوش کن به من.
‫وقتمون داره تموم میشه.
‫این برای هردومون خیلی مهمه…
‫ببین، این مزخرفات مهمه.
‫برای تو شخصیه، نه برای من.
‫چی داری بهم میگی؟
‫کار برات مهمه.
‫برای من نیست، دیگه نه.
‫بهتره حواست رو جمع کنی.
‫رِی،
‫من کشیدم کنار.
‫پولتو تو مغازه‌ام گذاشتم.
‫هی، با من در نیفت!
‫نه، دقیقاً برعکسه.
‫گوش کن به من، عوضی.
‫تو
‫هیچ‌وقت علیه من نمی‌شی.
‫پیدات می‌کنم،
‫و اون جسد بی‌ارزشت رو
‫رو می‌ندازم تو خیابون.
‫می‌دونی چیه؟ اولاً،
‫تلفظش منفرِدیه، مثل هلن رِدی، ‫نه «منفریدی»،
‫مثل «تو خیلی حریصی».
‫و من هیچ‌وقت متری ۲۰ دلار
‫برای ملک تجاری نمیدم.
‫چه خبر؟
‫به نظر سرت شلوغه.
‫هوم، خیلی.
‫گوش کن، می‌خوام کمک کنم.
‫می‌خوام اینجا مسئولیت بیشتری به عهده بگیرم
‫تا به رشد کار کمک کنم،
‫ولی، همینطور، از تو یاد بگیرم.
‫شانس با شجاعان یاره.
‫- بودی نظرش چی میشه؟ ‫- اِه.
‫فکر کنم اون فقط بهترین‌ها رو برام می‌خواد.
‫آخی، باشه.
‫بهت یاد میدم چطور صفحه حسابرسی رو بخونی،
‫و بعدش می‌تونی واسه ‫پول اختلاس کنیم برای سفر دریاییمون
‫با کشتی کوئین مری کمکم کنی.
‫قبوله.
‫یه مشکلی پیش اومده.
‫شش تا توزیع‌کننده رو از دست دادیم، ‫از جمله «پریمیوم اسپیریتس».
‫این… امکان نداره.
‫«مونتاگ» هم همین الان یه قرارداد
‫با «پریمیوم» برای عرضه‌ی سراسری بسته.
‫بابا؟
‫زندگی‌ت رو به‌پاش می‌ریزی
‫براش خون می‌ریزی!
‫خانواده‌ات اینجا می‌میرن!
‫مادرت اینجا می‌میره!
‫پسر من اینجا دفن شده!
‫یه اطلاعاتی برات دارم.
‫بگو… بیاد.
‫با یکی از رفیقام که تو «استارلایت» ‫متصدی حرف زدم.
‫گفت یه یارویی از نیویورک اومده،
‫لهجه‌ی غلیظ، خلاصه همه چی تموم.
‫سیگار و نوشیدنی خریده.
‫از این تیپ‌های نیویورکی؟
‫کارت شناساییش رو چک کرده. آره.
‫تو مسافرخونه‌ی «مسترز»،
‫نزدیک مسیر ۴۴ اقامت داره.
‫باشه. اوه.
‫یهویی پیدات شد.
‫چطوری، عزیزم؟
‫ببخشید.
‫امشب باید شام رو بپیچونم.
‫آره، «ترشر» یه جلسه‌ی عمومی گذاشته
‫با انجمن برادری پلیس.
‫خب، این که بهتره.
‫جداً؟ این یه رفتار جدیده.
‫می‌دونم، ولی بیا بهش فکر کنیم، خب؟
‫این اتفاقایی که داره می‌افته،
‫انفجار تو هتل.
‫اونجا کلی آدم
‫با نشون و اسلحه و محافظت هست.
‫به علاوه، تقریباً همه می‌دونن
‫که من با «دانمایر» در جنگم.
‫و اون سعی کرد نامزدم رو منفجر کنه.
‫نامزدت؟
‫چیه؟
‫فقط هیچ‌وقت…
‫فکر کردی چی هستی؟
‫اوه، فقط هیچ‌وقت ‫نشنیده بودم این کلمه رو بگی.
‫باشه. معجزه هم اتفاق می‌افته.
‫شوخی نمی‌کنی.
‫امشب می‌بینمت.
‫آره، و با خودت یه دسر هم بیار.
‫می‌خوای بمونم؟
‫نه، نه، خودم از پسش برمیام.
‫فقط گوشیت روشن باشه.
‫- همیشه. ‫- باشه.
‫هی.
‫اون دعوت شام،
‫هنوز به راهه؟
‫آره، می‌تونم یه چیزی گرم کنم.
‫من عاشق غذای مونده‌ام.
‫لعنتی، لی.
‫من دیگه این زندگی رو نمی‌خوام.
‫این رو مطمئنم.
‫شاید هنوز آماده نیستی که بری سراغ یه زندگی دیگه.
‫مرد،
‫وقتی دوباره کشیده می‌شی
‫به جایی که کسی هستی؟
‫- اوهوم. ‫- یه ستاره‌ای؟
‫آره.
‫اوه، دل کندن از اون موقعیت سخته، رفیق.
‫چون به خودت شک داری؟ همینه؟
‫آه، آره، من یه جور رفتار می‌کنم،
‫ولی احتمالاً چون جرئت ندارم
‫جور دیگه‌ای رفتار کنم.
‫نه. بی‌خیال. ‫گوش کن، وقتی من اومدم تالسا،
‫واقعاً ترسیده بودم.
‫- چرت نگو. ‫- دارم بهت میگم. پر بودم
‫از ترس، واقعاً.
‫شاید، خب، می‌دونی،
‫چیزی که برای تو جواب داده ‫برای من جواب نده.
‫شاید، ولی کاری که امشب ازت دیدم
‫کار یه مرد قوی بود،
‫- رفیق. ‫- چطور؟
‫چون تو اومدی اینجا که یه جون بگیری
‫برای دومین بار تو یه روز،
‫و در عوض،
‫زندگی من رو بهم برگردوندی.
‫و من قدردانشم.
‫و این نشون میده مردی ‫رو که می‌خواد تغییر کنه.
‫پس، می‌دونی، گور بابای این کوایِت ری.
‫حالم از این یارو و همه‌ی
‫امثال اون بهم می‌خوره،
‫و همه‌ی این مزخرفات گرگ تنها بودن.
‫فقط به سمت خونه برو، هان؟
‫به خانواده‌ات تکیه کن
‫و بذار اونا هم به تو تکیه کنن.
‫رفیق.
‫- ممنون. ‫- اوه، راستی،
‫کوایِت ری…
‫یه قاتل از نیویورک فرستاده
‫که خلاصت کنه.
‫از کجا می‌دونی؟
‫منابع خیلی موثقی دارم.
‫فقط من، یا من و تو؟
‫هردومون، آره.
‫خب، کجاست؟
‫بریم یه خوش و بش کوچیک باهاش بکنیم.
‫این همون لی‌ایه که من می‌شناسم.
‫نگاش کن!
‫برو کار خودت رو بکن، باشه؟
‫لذت ببرید.
‫هی، دختر گاوچران.
‫نمی‌تونید اینجا این کار رو بکنید.
‫چه کاری؟ ما چیکار کردیم؟
‫- وقت رفتنه. ‫- ببین، مرد، ما فقط
‫آرومیم و داریم ‫مثل بقیه خوش می‌گذرونیم.
‫- مرد، بی‌خیال، آروم باش. ‫- بلند شین. الان!
‫- یو، یو، برو… عقب! ‫- باشه.
‫تو هم همینطور، آشغال. بزن بریم.
‫بیاین همه آروم باشیم.
‫من وقتی آروم میشم که اون دست رو از رو تو برداره.
‫ چه خبره اینجا؟
‫نه دعوایی شده نه چیزی. مطمئنم
‫می‌تونیم یه جوری حلش کنیم.
‫- چطوره تو رو هم شریک کنیم؟ ‫- کی رو تو چی شریک کنی؟
‫یو، آروم باش.
‫پنج درصد؟
‫فکر نکنم بفهمی.
‫تو اینجا این کار رو نمی‌کنی.
‫ مرد، این نمی‌تونه ‫اولین بار باشه که کسی
‫اینجور عملیاتی تو محل ‫کارت راه انداخته، درسته؟
‫نیست.
‫باشه.
‫- ولی تو نمی‌تونی. بزن بریم. ‫- باشه.
‫خب،
‫می‌دونی که اینجا محل اقامت منه، درسته؟
‫الان می‌دونم، آره.
‫الان؟ قبل از اینکه بیایم نمی‌دونستی؟
‫تو اون لحظه بهش فکر نکردم.
‫خیلی تو دیدیم.
‫خب، چرا کنار کافه نگه نمی‌داری؟
‫چرا؟
‫از اینجا دید مستقیم داریم.
‫آره، ولی اون عوضی هم داره.
‫از تمرین دور شدی، مرد.
‫نه، من مثل تو یه قاتل روانی نیستم.
‫من… خوبم.
‫اونو ببین.
‫ماشین آبیه.
‫- اوه، آره. ‫- پلاک نیویورک.
‫- قطعاً آدم خودمونه. ‫- حتماً.
‫عجبا تو کدوم اتاقه.
‫چرا نرم پایین از پذیرش بپرسم؟
‫آره، چرا یه جسد جا نذاریم،
‫شناساییت کنن، و برات پرونده درست شه؟
‫درسته.
‫این کار تو نیست، هان؟
‫- نه، نیست. ‫- ولی می‌دونی
‫راجع‌به عامل وزن، درسته؟
‫- گیج شدم. ‫- دیدی؟
‫تو هیچ‌وقت تو خط مقدم نبودی، ‫واسه همین نمی‌دونی.
‫- اوه، تهش به کجا می‌رسه؟ ‫- و وقتی یه نفر رو می‌کشی...
‫آره؟
‫که حدود ۱۰۰ کیلو وزنشه…
‫درسته.
‫بین زمانی که
‫بهش شلیک می‌کنی،
‫و می‌خوره زمین، هزار کیلو سنگین‌تر میشه.
‫وزن مرده.
‫واسه همینه، تو فیلما، ‫وقتی می‌بینی یاروها راه میرن
‫با دو سه تا جسد زیر بغلشون،
‫و می‌کِشنشون، همه‌ش چرت و پرته.
‫قضیه اینجوری نیست. ‫و کمرت رو داغون می‌کنی
‫با کشیدن همچین وزن مرده‌ای.
‫عجب.
‫تو کدوم اتاقی؟
‫۲۱۰.
‫باشه، پس، من فکر می‌کنم
‫این یارو باید یا تو اتاق ۲۰۹ باشه یا ۲۱۱.
‫من میگم ۲۰۹.
‫اگه من بودم، ۱۱ رو انتخاب می‌کردم.
‫به پله‌های پشتی و ماشین نزدیک‌تره.
‫باشه، سرش شرط می‌بندیم.
‫۲۰۹.
‫- اوه، لعنتی. ‫- خودشه.
‫- باشه. آره، آره، آره، آره. ‫- جنبه‌ی باخت داشته باش.
‫باشه، حق با تو بود. ۲۰۹.
‫تبریک میگم.
‫اوهوم.
‫اوه، یه لحظه صبر کن.
‫دو نفر می‌خوان تو رو بکشن؟
‫من یه آدم خفنم.
‫دو نفر لازم داره.
‫عجب داستانی شد.
‫- محاصره‌ام کرده بودن. ‫- آره.
‫گیر افتاده بودی، رفیق.
‫اونا نگران هیچی نیستن.
‫آره.
‫خب. وقت خوش و بشه.
‫بریم ببینیم چه خبره.
‫دو تا شلیک شنیدم.
‫آره، سخت‌گیر، تیرم خطا رفت.
‫- تیرت خطا رفت. ‫- آره، تیرم خطا رفت.
‫هیچ‌وقت دست از سرم برمی‌داری؟
‫نه، برنمی‌دارم.
‫از این ورا؟
‫شنیدم با یه کم سی-۴ درگیر شدی.
‫باید مطمئن می‌شدم هنوز خوشگلی.
‫خشن‌تر نشونت میده.
‫خانما عاشقش می‌شن.
‫ولی تو نه؟
‫گریس بعد از بمب‌گذاری زنگ زد، و من…
‫نتونستم به اندازه‌ی کافی سریع برگردم اینجا.
‫شانس آوردم پلیس‌ها دنبالم نکردن.
‫آره انگار پُلیس‌ربا داری!
‫فکر می‌کردم اگه برم، نمی‌تونم از دستت بدم.
‫ولی معلوم شد،
‫میشه آدما رو از راه دور هم خیلی راحت از دست داد.
‫کی فکرش رو می‌کرد؟
‫این چه کوفتیه؟
‫دوایت؟
‫پاگنده؟
‫بندازش.
‫آقای دانمایر می‌خوان با شما صحبت کنن.
www.Doostihaa.com