‫- چیزی می‌بینی؟ ‫- آره.
‫- آماده می‌شیم برای شروع. ‫- چی می‌بینی؟
‫فینال لیگ قهرمانان در استانبول.
‫سال ۲۰۰۵.
‫[۲۵ مِه ۲۰۰۵] ‫[استانبول]
‫[آث میلان در برابر لیورپول]
‫اینجا کم‌کم داره بازی شروع می‌شه.
‫لیورپول در برابر آث میلان.
‫حتی با دیدنش هم استرس می‌گیرم.
‫در شروع این فصل از مسابقات...
‫هیچ‌کس فکرش هم نمی‌کرد ‫لیورپول به اینجا برسه.
‫اگه یکی بهم می‌گفت...
‫به فینال لیگ قهرمانان می‌رسیم،
‫فکر می‌کردم طرف دیوونه‌ست.
‫ما یه تیم خیلی معمولی بودیم.
‫ولی یه مسیر جادویی و غیرمنتظره رو ‫طی کرده بودیم...
‫و حالا تو استانبول بودیم.
‫لیورپول در آستانۀ تاریخ‌سازیه...
‫اما در برابر یه تیم پر ستاره ‫به اسم میلان قرار گرفته.
‫وای! با یه همچین چیزی روبه‌رو بودیم.
‫تک‌تک بازیکن‌هاشون برترین‌های جهان بودن.
‫صدای تماشاگرها رو گوش کنید.
‫امشب می‌خوان حسابی سروصدا به پا کنن.
‫ما انتظار هوادارهای لیورپول رو حس می‌کردیم.
‫سنگینیِ بارِ یه شهر روی دوشمون بود...
‫شهری که خیلی وقت بود منتظر این فینال بود.
‫امشب شانس خوبی ‫برای جبران فرصت‌های ازدست‌رفته دارن.
‫بیست و یک سال انتظار برای این جام بزرگ.
‫هر چی به سوت شروع نزدیک‌تر می‌شی،
‫بیشتر باورت می‌شه که می‌تونی قهرمان شی.
‫می‌دونستیم این فرصت طلایی ماست ‫تا تاریخ‌سازی کنیم.
‫[لیورپول ۰ - ۰ آث میلان]
‫و توپ گل می‌شه! ‫[لیورپول ۰ - ۱ آث میلان]
‫دو هیچ به نفع میلان! ‫[لیورپول ۰ - ۲ آث میلان]
‫اینم گل سوم! ‫[لیورپول ۰ - ۳ آث میلان]
‫بزرگ‌ترین بازی زندگی‌ت...
‫تبدیل می‌شه به...
‫بزرگ‌ترین کابوس زندگی‌ت.
‫این می‌تونه سنگین‌ترین ‫شکست تاریخ فینال لیگ قهرمانان باشه.
‫اونا رسماً کم آوردن. ‫قشنگ کم آوردن.
‫با نتیجه سه بر هیچ، کار تمومه.
‫اینم از سوت پایان نیمۀ اول.
‫به‌عنوان یه فوتبالیست ‫هیچ‌وقت انقدر احساس حقارت نکرده بودم.
‫داشتیم به بدترین شکل ممکن تو تاریخ ثبت می‌شدیم.
‫این یه فاجعۀ تمام‌عیار برای لیورپوله.
‫اصلاً نمی‌دونن دارن چی‌کار می‌کنن.
‫این خیلی خیلی خجالت‌آوره.
‫یکی باید بره توی اون رختکن، ‫و اوضاع رو جمع‌وجور کنه.
‫دیگه واقعاً هیچ شانسی برای لیورپول نمونده.
‫لیورپول اینجا به یه معجزه نیاز داره.
‫از اون شب به بعد، ‫هر جای دنیا که می‌رم...
‫یکی ازم می‌پرسه ‫بین دو نیمه چی گذشت.
‫سؤالی که همیشه ازم می‌پرسن ‫اینه که: «بین دو نیمه چی شد؟»
‫هنوز خودم نتونستم هضمش کنم.
‫به حق چیزای ندیده و نشنیده!
‫[معجزۀ لیورپول در استانبول]
‫[شهر لیورپول]
‫چیزی که الان تو خیلی از مستندها می‌بینم، این تیکه‌ست،
‫همه‌جا یهو ساکت می‌شه، ‫فیلم‌برداری می‌کنن، و می‌ذارنش تو فیلم.
‫در حالی که طرف منتظر اولین سؤاله.
‫[جیمی کرگر]
‫تو فکر فرو رفته.
‫چند کلمه برامون حرف می‌زنی، جیمی؟
‫لیورپول، استانبول، آث میلان، نتفلیکس، مستند پرفروش.
‫عالی شد. ‫آخرش خوب تمومش کردی.
‫خب، این داستان رو از کجا شروع می‌کنی، جیمی؟
‫آممم...
‫برای من،
‫داستان فرسنگ‌ها دورتر از لیورپول شروع می‌شه،
‫تابستون ۲۰۰۴،
‫تو پرتغال.
‫[ژوئن ۲۰۰۴]
‫امشب در لیسبون، ‫[۱ سال قبل از استانبول]
‫اتوبوس تیم ملی انگلیس،
‫بازیکن‌ها رو به هتلی بر روی تپه برد ‫که به‌شدت ازش محافظت می‌شه
‫و قصد دارن تا اوایل جولای اونجا مستقر باشن.
‫[انگلستان]
‫اینجا مسابقات قهرمانی اروپاست.
‫من با تیم ملی انگلیس اومدم،
‫در کنار مایکل اوون و استیون جرارد از لیورپول.
‫با اینکه اونجا با تیم ملی انگلیس بودیم،
‫هر سه‌تامون خیلی به لیورپول فکر می‌کردیم.
‫- یه‌کم بیا جلو، جیمی. ‫- باشه.
‫برام سخت بود که بی‌خیال باشگاه بشم.
‫مستقیم به لنز نگاه کن.
‫جیمی کرگر، مدافع.
‫شاید یکی از دلایلی که تیم ملی انگلیس ‫هیچ‌وقت خیلی موفق نبود همینه.
‫استیون جرارد، هافبک.
‫- اونجا جات خوبه؟ ‫- آره، خوبه.
‫[استیون جرارد]
‫احتمالاً آخرش نشیمنگاهم درد می‌گیره، ‫ولی فعلاً خوبم.
‫فقط مستقیم به لنز نگاه کن، لطفاً
‫و بگو: «مایکل اوون، مهاجم.»
‫- کجا رو نگاه کنم؟ روبه‌رو؟ ‫- به من نگاه کن، آره.
‫هر سه‌تای ما، از وقتی که ‫انقدری بودیم تو لیورپول بودیم.
‫[مایکل اوون]
‫بعضیا می‌گن از اون‌موقع خیلی بزرگ‌تر نشدم.
‫باشگاه فوتبال لیورپول تو رگ‌های ما جریان داشت.
‫این تخت من و گوشۀ اتاقمه،
‫اینجا پوسترهام رو نگه می‌دارم ‫تا لیورپول رو یادم بندازن.
‫ما حاضر بودیم برای باشگاه لیورپول بمیریم.
‫کِی اومدی لیورپول؟ اولین بار کِی اومدی اینجا؟
‫حدوداً نه یا ده سالم بود.
‫وقتی رسیدی به تیم اصلی، ‫دوست داری چه شماره‌ای بپوشی؟
‫شمارۀ هشت.
‫وقتی از رده‌های پایه میای بالا، ‫یه حس خاص و متفاوتی داره.
‫قطعاً پیوند قوی‌تری وجود داره.
‫حس وفاداری بیشتری هست ‫و بیشتر دلت می‌خواد برای باشگاه عملکرد خوبی داشته باشی.
‫باشگاه فوتبال لیورپول ‫عشق و علاقۀ من بود.
‫ما باهاش زندگی می‌کردیم، ‫عاشقش بودیم و خوابش رو می‌دیدیم.
‫تو پرتغال، یه‌کم حس بلاتکلیفی ‫بین بازیکن‌های لیورپول وجود داشت.
‫مربی‌مون رفته.
‫مربی لیورپول رفته.
‫[آشفتگی در لیورپول]
‫بعد از شش فصل هدایت تیم، ‫[صد درصد اخراج شد]
‫مربی لیورپول باشگاه رو ترک کرد.
‫اولین مربی‌ای که از سال ۱۹۵۹ ‫توسط باشگاه اخراج می‌شه.
‫بچه که بودم، لیورپول یکی از بهترین تیم‌های اروپا بود.
‫چهار جام باشگاه‌های اروپا.
‫لیورپول برای چهارمین بار قهرمان اروپا می‌شه.
‫ما از اون روزها خیلی فاصله گرفته بودیم.
‫با تیم‌های تراز اول رقابت نمی‌کردیم.
‫پاس رو به عقب و یه گل به خودی! ‫ناامیدی «قرمزها» رو فرا می‌گیره!
‫وضعیتمون تو لیگ معمولی بود، ‫تو جام حذفی هم معمولی بود.
‫عملکردها خیلی خوب نبود.
‫چه شوت افتضاحی.
‫و گل می‌شه! برای لیورپول تحقیرآمیزه!
‫توی تیم، بعضی بازیکن‌ها بودن ‫که با خودت می‌گفتی:
‫«اگه لیورپول می‌خواد جامی ببره، ‫باید اون بازیکن و اون بازیکن رو عوض کنه...»
‫از اینکه نمی‌بردیم، احساس کلافگی می‌کردیم.
‫استیون جرارد اخراج می‌شه!
‫اون یه تکلی بود که...
‫شاید نشون‌دهندۀ کلافگی‌ای باشه ‫که این مدت حس می‌کرده.
‫هر کسی می‌تونست اون کلافگی رو حس کنه.
‫خفه شو!
‫افت کرده بودیم. ‫چطور باید جلوی این روند نزولی رو می‌گرفتیم؟
‫بچه که بودم، لیورپول حرف اول رو می‌زد.
‫- یعنی اونا بازم در اوج رقابت می‌کنن؟ ‫- هیچ شانسی ندارین.
‫[ناکامی لیورپول در اروپا]
‫من واقعاً حالم به هم می‌خوره! ‫امروز بعدازظهر همه‌ش داشتم گریه می‌کردم.
‫شعار لیورپول قبلاً این بود: ‫«اول شدن بهترینه و دوم شدن یعنی هیچ.»
‫من واقعاً فکر می‌کنم که آنفیلد... ‫[لیورپول هرگز به این بدی نبوده]
‫به یه ذهنیت جدید نیاز داره. ‫[لیورپول هرگز به این بدی نبوده]
‫برای بازیکن‌های لیورپول توی اردوی تمرینی انگلیس،
‫رفتن مربی از آنفیلد ‫به‌شدت تمرکزشون رو به هم زده.
‫امروز این موضوع،
‫بحث اصلیِ بازیکن‌های لیورپولیِ تیم ملی انگلیس ‫در اینجا بود.
‫من با این امید به مسابقات رفتم که ‫همۀ این سروصداها رو کنار بذارم...
‫و روی تیم ملی انگلیس تمرکز کنم، ‫ولی شدنی نبود.
‫یهو خبر رسید که یه مربی جدید انتخاب شده.
‫یه‌جورایی هیجان‌زده‌ هم شدم.
‫پیش خودم گفتم: ‫«یعنی این مربی جدید چطوریه؟»
‫[آنفیلد] ‫[لیورپول]
‫ولی در عین حال می‌گفتم: ‫«باشگاه داره به چه سمتی می‌ره؟»
‫روزنامه‌های اینجا توی لیورپول، ‫سؤالی رو تیتر کردن که روی لب همه‌ست:
‫«نفر بعدی که آنفیلد رو دست می‌گیره، کیه؟»
‫[لیورپول]
‫خیلی خوشحالیم که اعلام کنیم ‫رافائل بنیتز امروز به ما ملحق می‌شه...
‫به‌عنوان سرمربی، با یه قرارداد پنج‌ساله.
‫توی باشگاه،
‫این حس وجود داشت که راهمون رو گم کردیم.
‫باید تغییری ایجاد می‌کردیم، ‫و واضح‌ترین جا برای شروع این بود که...
‫دنبال کسی بگردیم... ‫[ریک پری، مدیرعامل سابق لیورپول]
‫که سابقۀ قهرمانی توی یکی از ‫لیگ‌های معتبر اروپا رو داشته باشه.
‫[لالیگا]
‫ایشون یه کارنامۀ فوق‌العاده دارن.
‫دو قهرمانی لیگ اسپانیا در سه سال؛ ‫فکر کنم خودش گویای همه‌چیزه.
‫آقای بنیتز، به آنفیلد خوش اومدین.
‫- ممنون. ‫- تبریک می‌گم.
‫چقدر مهمه که...
‫بهترین بازیکن‌های لیورپول ‫که الان توی تیم هستن رو حفظ کنین؟
‫چون افت کرده بودیم، ‫واقعاً نگران بودم که...
‫مایکل اوون و استیون جرارد رو از دست بدیم،
‫که مشخصاً بهترین بازیکن‌های باشگاه بودن.
‫استیون کاپیتان باشگاه بود.
‫جرارد... عجب شوتی!
‫وای، چه بازیکن محشریه!
‫قلب بزرگ، بسیار پُرشور.
‫استیون جرارد... چه تلاشی! ‫عجب گل فوق‌العاده‌ای از جرارد!
‫نمادِ همۀ اون چیزهایی که لیورپول مظهرشون بود.
‫«اوون»... عالی تعادلشو حفظ می‌کنه.
‫جرارد! گل سوم برای لیورپول! ‫و مایکل اوون در مرکز این حرکت بود.
‫مایکل، ستارۀ تیم بود.
‫مرد سال فوتبال اروپا.
‫سرعت فوق‌العاده‌ای داشت، ‫گلزن قهاری بود.
‫اولی رو رد می‌کنه، ‫دومی هم همین‌طور. فوق‌العاده‌ست!
‫چه گلی!
‫مایکل اوون، یه ماشین گلزنی.
‫اگه قرار بود دوباره به روزهای پیروزی برگردیم،
‫اونا رو قلب تپندۀ تیم می‌دونستیم.
‫جرارد...
‫چه پاسی داد! خیره‌کننده‌ست!
‫یه‌بار دیگه همکاری جرارد و اوون!
‫موندنِ اونا چقدر برای برنامه‌هاتون حیاتیه؟
‫من... می‌خوام در مورد ایده‌هام باهاشون حرف بزنم.
‫- خیلی‌خب. خیلی ممنون. ‫- خیلی ممنون. ممنون.
‫اولین کارِ رافا...
‫این بود که بره پرتغال تا مطمئن بشه ‫این بازیکن‌های کلیدی می‌مونن.
‫[لیسبون] ‫[پرتغال]
‫اگه باشگاه قراره در آینده ‫ستاره‌های بزرگش رو حفظ کنه،
‫باید شروع کنن به بُردن، ‫و به بُردن ادامه بدن،
‫تا بتونن در بالاترین سطح ممکن رقابت کنن.
‫ملاقات با مربی جدید لیورپول برام مهم بود،
‫ولی مهم‌تر این بود که...
‫رافا بنیتز قرار بود ‫با استیون جرارد و مایکل اوون دیدار کنه.
‫اونا از اتفاقات باشگاه خیلی سرخورده شده بودن.
‫پیش خودم گفتم: ‫«من فقط یه‌بار می‌تونم فوتبالیست حرفه‌ای باشم.»
‫شاید مجبور بشم به گزینه‌های دیگه فکر کنم... ‫[اوون در آستانۀ خروج]
‫تا بتونم بیشترین استفاده رو از ورزشِ حرفه‌ایم ببرم.
‫بازیکن‌های انگلیس بهم می‌گفتن: ‫«بیا با ما قرارداد ببند.»
‫می‌اومدن در اتاق هتلم رو می‌زدن و می‌گفتن: ‫«چرا نمیای تیم ما؟»
‫پیش خودم می‌گفتم:
‫«امیدوارم این مربی همون حرف‌هایی رو ‫داشته باشه که این دوتا می‌خوان بشنون.»
‫- اسپانیایی یا انگلیسی؟ ‫- هر کدوم که براتون راحت‌تره.
‫آماده‌؟
‫حله؟
‫صدا خوبه، کادر خوبه، سؤال‌ها خوبن؟
‫[رافا بنیتز] ‫[سرمربی سابق لیورپول]
‫به ما گفته بودن قراره بیاد خودش رو معرفی کنه.
‫می‌خواست یه سلامی بکنه ‫و یخ بینمون باز بشه.
‫یهو دیدیم داریم می‌ریم تو یه اتاق...
‫من منتظر یه سخنرانی بودم که...
‫بگه ما چقدر بازیکن‌های معرکه‌ای هستیم،
‫و چطور می‌خواد این تیم رو حول محور ما بسازه...
‫ولی دقیقاً برعکسش اتفاق افتاد.
‫- دارید ضبط می‌کنید؟ ‫- بله.
‫خب، حالا گوش کنید.
‫شروع کرد استیوی رو روی تخته جابه‌جا کردن.
‫از نظر تاکتیکی بهم گیر داده بود. ‫«من اینو نمی‌خوام، اونو نمی‌خوام.»
‫«این یه مشکله. باید درستش کنی.»
‫«زیادی می‌دویی این‌ور و اون‌ور.»
‫«نمی‌تونی توی این تیم بازی کنی ‫مگه اینکه بهت اعتماد کنیم.» خیلی جدی بود.
‫یادمه رافا بنیتز به مایکل گفت:
‫«باید یاد بگیری سریع‌تر با توپ بچرخی.»
‫وای خدا! تا حالا هیچ‌کس ‫یه همچین حرفی بهم نزده بود.
‫من این‌جوری بودم که...
‫این دقیقاً همون چیزی بود ‫که اون‌موقع احتمالاً توش بهترینِ دنیا بودم.
‫با خودم گفتم: «وای، نه...»
‫فکر نکنم این چیزی باشه که مایکل بخواد بشنوه.
‫همون‌جا بود که پیش خودمون گفتیم...
‫«اوضاع فرق کرده.»
‫اوضاع فرق کرده بود.
‫حس متفاوتی داشت.
‫خیلی متفاوت.
‫نسبتاً منفی.
‫و من تو دلم می‌گفتم:
‫بهت قول می‌دم، قبل از اینکه من به تو نیاز پیدا کنم، ‫تو به من نیاز پیدا می‌کنی.
‫اون قطعاً...
‫هیچ تلاشی نکرد تا منو متقاعد کنه که...
‫بمونم، ‫این‌جوری بگم.
‫خودتون حس می‌کنین جلسه چطور پیش رفت؟
‫وقتی با یکی حرف می‌زنی، ‫می‌تونی بفهمی که از مکالمه راضیه یا نه.
‫فکر کنم، آره، اونا... نسبتاً راضی بودن.
‫...و مهاجم لیورپول، مایکل اوون،
‫داره می‌ره به رئال مادرید اسپانیا.
‫بازیکنی که زمانی به «پسر شگفت‌انگیزِ» لیورپول معروف بود،
‫داره باشگاهی رو ترک می‌کنه که ‫در سن ۱۱ سالگی بهش پیوسته بود.
‫صبح همگی بخیر.
‫می‌خوام یه تشکر ویژه بکنم...
‫که این فرصت رو بهم دادین تا ‫برای بهترین تیم دنیا بازی کنم.
‫خیلی ممنون.
‫یادمه برام خیلی سخت بود که بگم:
‫«آره، می‌خوام برم.»
‫چون‌که مسلماً من تمام عمرم توی لیورپول بودم،
‫ولی یه‌جورایی حس می‌کردم که باید برم.
‫رئال مادرید موفق‌ترین تیم اروپا بود،
‫و فکر می‌کنم اکثر آدما...
‫وسوسه می‌شن که برن قهرمان جام بشن.
‫خبرِ جداییِ مایکل اوون...
‫اینجا در آنفیلد، تازه داره به گوش هوادارها می‌رسه.
‫این واقعاً پایان یه دوره‌ست.
‫در ۱۳ سال گذشته، ‫مایکل اوون در این زمین فوتبالِ پرآوازه...
‫حسابی درخشیده.
‫می‌خوایم چی‌کار کنیم؟ ‫من فکر می‌کنم این اصلاً کافی نیست.
‫انگار داریم پسرفت می‌کنیم.
‫این خبر می‌تونه یه ضربۀ بزرگ...
‫هم به هوادارهای لیورپول ‫و هم به هم‌تیمی‌های سابق مایکل اوون باشه.
‫حسابی کلافه بودم.
‫داغون شده بودم.
‫یه بخشی از وجودم اون‌موقع درک می‌کرد،
‫ولی یه بخش دیگه‌م از این قضیه متنفر بود، ‫چون با خودم می‌گفتم
‫اگه مایکل بره، من از هدفی که ‫می‌خوام بهش برسم دورتر می‌شم.
‫من می‌خواستم قهرمان بشم ‫و دوست داشتم لیورپول مثل دوران بچگی‌م موفق باشه.
‫من یه بچۀ شرّ و شیطون ‫توی یه محلۀ کارگری بودم.
‫از سن دو، سه، چهار سالگی،
‫می‌رفتم تو یه زمین خاکی ‫و به هر چیز گِردی که پیدا می‌کردم لگد می‌زدم.
‫از جوراب‌های گلوله‌شده گرفته تا میوه.
‫خاکی و زخم و زیلی برمی‌گشتم خونه.
‫تو راه مدرسه فکر می‌کردم یه فوتبالیست حرفه‌ای هستم.
‫با خودم دربارۀ فوتبالیست‌ها حرف می‌زدم.
‫و یه شیفتگی واقعی و ترسناک ‫به باشگاه فوتبال لیورپول داشتم.
‫اولین باری که حس و حال آنفیلد رو تجربه کردم، ‫شش، هفت سالم بود.
‫اصلاً نمی‌شه توصیفش کرد. اصلاً عالیه، می‌دونی؟
‫شگفت‌انگیزه!
‫احساس عشق و شور و شوق.
‫می‌رسه به «راش»!
‫مثل مواد می‌مونه. خیلی خوبه. ‫اینا لحظاتی هستن که منو مجذوب خودشون می‌کنن.
‫اینم از جام قهرمانی این فصل،
‫برای قهرمان انگلیس، لیورپول.
‫میراث جام‌های اروپایی.
‫یه‌سری آرزوها داشتم که می‌خواستم بهشون برسم.
‫ولی وقتی حس می‌کنی ‫چنین چیزی غیرممکنه...
‫ضدحال می‌خوری.
‫اون تیم اون‌قدر خوب نبود که ‫بتونه قهرمانِ «لیگ قهرمانان» بشه.
‫اون تیم حتی در سطح داخلی ‫هم نمی‌تونست رقابت کنه.
‫خیلی فاصله داشت.
‫به‌خاطر همین مایکل اوون از لیورپول جدا شد.
‫[ژوئن ۲۰۰۴]
‫[جولای ۲۰۰۴]
‫[۱۰ ماه قبل از استانبول]
‫با کلی دردسر و کنجکاوی،
‫هوادارهای لیورپول این هفته از هر راهی استفاده می‌کردن ‫تا یه نگاهی به تیمشون بندازن،
‫چون بازیکن‌ها برای اولین بار ‫قبل از فصل جدید دور هم جمع شده بودن.
‫اوایل سال ۲۰۰۴، ‫داشتم وارد آخرین سال قراردادم می‌شدم.
‫لیورپول عشق زندگی من بود.
‫[دیتمار هامان] ‫[هافبک سابق]
‫می‌خواستم تا جایی که ‫می‌تونم تو لیورپول بمونم.
‫الان کسی رو دارید که عکس بگیره؟
‫این عکس رو بعداً می‌خوام بذارم اینستاگرام.
‫[یژی دودک] ‫[دروازه‌بان سابق]
‫فصل ۲۰۰۴/۰۵ من ۳۱ سالم بود.
‫سه سال بود که تو لیورپول بودم.
‫ولی بعضی وقتا تمرکزم رو از دست می‌دادم.
‫اوه! «دودک» توپ رو میندازه، ‫و فورلان گلش می‌کنه!
‫چه اشتباه فاحشی!
‫برای اون سوتی، از خودم متنفر شدم.
‫تنها چیزی که توی روزنامه‌ها به چشم می‌خورد
‫این بود که سرمربی قطعاً ‫به یه دروازه‌بان جدید نیاز داره.
‫[اولویت اصلی]
‫[یه دروازه‌بان جدید]
‫امیدوارم مردم با این لهجۀ فرانسوی‌م ‫حرف‌هام رو بفهمن.
‫[جیمی ترائوره] ‫[مدافع سابق]
‫من سال‌ها تو لیورپول بودم، ولی به‌شخصه...
‫هِی می‌رفتم توی ترکیب اصلی، هِی خط می‌خوردم. ‫بازی‌های زیادی نکردم.
‫ولی وقتی رافا اومد، ‫انگار همه از یه نقطۀ یکسان شروع کردن.
‫به‌خاطر همین با خودم گفتم: ‫«آره خب، شاید منم فرصت بازی پیدا کنم.»
‫من ۱۳ سال توی ترکیب لیورپول بودم.
‫از اینکه قرضی بفرستنم تیم‌های دیگه، ‫[استیون وارناک]
‫رسیده بودم به جایی که... ‫[استیون وارناک]
‫حالا یه مربی جدید داشتم ‫که امیدوار بودم بهم...
‫این شانس رو بده تا بازی کنم و خودم رو نشون بدم.
‫من یه بازیکن نسبتاً ناشناخته بودم.
‫[نیل ملور] ‫[مهاجم سابق]
‫چهارتا بازی توی تیم رزرو کردم، ‫ده‌تا گل زدم.
‫ولی شایعه شده بود ‫که رافا بنیتز، داشته چندتا از...
‫بازی‌های تیم رزرو رو می‌دیده.
‫منم با خودم گفتم: ‫«خیلی‌خب. اگه داره می‌بینه،
‫منم شانس اینو دارم که بیام تو تیم.»
‫وقتی یه سرمربی جدید میاد،
‫آدم نمی‌خواد هیچ بهونه‌ای بهش بده که انتخابش نکنه.
‫مخصوصاً وقتی که یه قرارداد جدید می‌خواد،
‫و سال‌های زیادی از ورزش حرفه‌ایت نمونده.
‫دیتمار هامان یکی از رفیقای فابریکم بود.
‫رافا احتمالاً انتظار یه آلمانی کلیشه‌ای ‫و منضبط رو داشت.
‫اما اون دقیقاً برعکس این بود.
‫آره، تفنّنی سیگار می‌کشیدم ‫و یه نوشیدنی می‌زدم.
‫روزی ده‌تا می‌کشیدم. ۱۰، ۱۲تا در روز، ‫چون حس می‌کردم بهش نیاز دارم.
‫فکر نمی‌کنم از نظر فیزیکی روم تأثیری گذاشته باشه، ‫چون اگه حس می‌کردم تأثیر داره،
‫ ولش می‌کردم.
‫به همین سادگی.
‫وقتی دیتمار هامان صبح می‌اومد داخل ‫و داشت آب می‌خورد...
‫این نشون می‌داد ‫که شب قبلش چندتا لیوان از اون نوشیدنی‌ها خورده.
‫اولین شبی که با «دیتی» رفتم بیرون رو یادمه. ‫(دیتمار)
‫تازه یه هفته اینا بود که اومده بود باشگاه.
‫خیلی بهمون خوش گذشت. ‫آخرش که می‌خواستیم بریم، تاکسی گیر نمی‌اومد.
‫دیتی گفت: «می‌دونی چیه؟ ‫من برات یه تاکسی می‌گیرم.»
‫با خودم گفتم: ‫«این لعنتی از کجا می‌دونه چطوری تاکسی بگیره؟»
‫همین‌جوری خودش رو وسط خیابون پخش زمین کرد.
‫گفتم: «من توی خیابون دراز می‌کشم، ‫وگرنه هیچ‌کی واینمیسته.»
‫ماشین گیر نمی‌اومد. ‫می‌خواستیم بریم خونه، می‌خواستیم بخوابیم،
‫فرداش هم تمرین داشتیم.
‫خلاصه سوار یه تاکسی کردیمش.
‫همین که می‌خواست بره، ‫شیشه داشت می‌اومد پایین،
‫و سرش رو از پنجره آورده بود بیرون، ‫و می‌گفت: «من کجا زندگی می‌کنم؟»
‫جواب دادم: «نمی‌دونم والا رفیق.» منم رفتم.
‫امیدوارم سرمربی جدید بتونه ‫وضعیت بازیکن‌ها رو سروسامون بده و...
‫اون نیروی مضاعف رو ازشون بکشه بیرون.
‫فکر کنم همون اوایل، ‫رافا داشت به تیم نگاه می‌کرد،
‫و می‌گفت: «این چیزی نیست ‫که بشه سریع درستش کرد.»
‫وقتی لیورپول اومد باهام قرارداد ببنده،
‫بهم گفتن: «باید با بهترین‌های اروپا رقابت کنیم.»
‫ولی از همون روز اول،
‫می‌تونستم ببینم که ما ۱۱تا بازیکن تراز اول نداریم،
‫یه تیم درجه یک هم نداشتیم،
‫پس باید یه‌جور دیگه ‫باهاشون رقابت می‌کردیم.
‫تمرین کردن زیر نظر رافا، یه‌کم عجیب بود.
‫هیچ توپی در کار نبود،
‫و فقط مانع‌ها بودن که دور تا دور زمین چیده شده بودن،
‫و رافا می‌گفت، «خب، توپ پیش مانع اوله،
‫توپ پیش مانع چهارمه، ‫توپ پیش مانع ششمه.»
‫و ما همه باید می‌دویدیم ‫همون‌جایی که باید می‌بودیم.
‫کاملاً متفاوت بود ‫با چیزی که بهش عادت داشتم.
‫خیلی حس و حال پادگان رو داشت.
‫بعدش به همۀ بازیکن‌ها نگاه می‌کرد و می‌گفت:
‫«باید دو متر بری عقب‌تر. ‫باید یه متر بری راست‌تر.»
‫«باید دو متر بری جلو.»
‫اون ما رو مثل مهره‌های شطرنج ‫یا مثل یه‌سری عدد می‌دید.
‫کار کردن با کسی که انقدر ‫به جزئیات توجه داشت خیلی غیرعادی بود.
‫و همه با خودشون می‌گفتن: ‫«عجبا! برای چی داریم این کارها رو می‌کنیم؟»
‫من کمال‌گرا هستم، ‫برای همین دوست دارم وارد جزئیات بشم.
‫دوست دارم همه‌چیز رو تحلیل کنم.
‫فقط یه سانتی‌متر بالاتر یا پایین‌تر،
‫بعضی وقتا همین می‌تونه ‫تفاوت بین برد و باخت باشه.
‫این همیشه سبک زندگی من بوده.
‫پسربچه که بودم، ‫پدرم بهم یه دفترچه داد.
‫زمان زیادی رو صرف فکر کردن به چیزهای مختلف می‌کردم،
‫و بارها و بارها تو ذهنم مرورشون می‌کردم.
‫و تو اون دفترچه تک‌تک ترکیب‌ها رو می‌نوشتم،
‫منظورم ترکیب‌های تیم مدرسه‌م ‫توی هر بازیه.
‫آمارها رو یادداشت می‌کردم، مثلاً گل‌ها،
‫میانگین امتیازات بازیکن‌ها، ‫شوت‌های در چارچوب.
‫شروع کردم به تحلیل حرکات و خصوصیات بازی.
‫بدون اینکه خودم متوجه بشم، ‫یه درک خوبی از فوتبال پیدا کرده بودم.
‫بعداً این دانش رو به بازیکن‌ها هم منتقل کردم،
‫تا هر بازیکن و کل تیم رو یه‌کم تقویت کنم.
‫جزئیات کوچیک، تفاوت ایجاد می‌کنن.
‫با در نظر گرفتن این موضوع، ‫بازی‌ت رو بی‌نقص می‌کنی.
‫[جولای ۲۰۰۴]
‫[آگوست ۲۰۰۴]
‫[۹ ماه قبل از استانبول]
‫بازی‌ها شروع می‌شن!
‫به برنامۀ «ژیلت ساکر ستردی» خوش اومدین، ‫امروز روز اول فصل جدیده،
‫بعد از یکی از پرماجراترین تابستون‌هایی ‫که تا حالا داشتیم.
‫من خودم رو کنار «استیوی جی» می‌بینم.
‫فکر کنم بیراه نباشه که بگیم ‫شروع اون فصل با رافا بنیتز...
‫یه‌جورایی مثل یه کابوس بود.
‫یه استارت سریع... ‫و یه سانتر عالی. باید گل بشه. و می‌شه!
‫[بولتون ۱ - ۰ لیورپول]
‫یک بر صفر به نفع بولتون واندررز!
‫«گیگز» می‌فرسته، بازم «سیلوستره».
‫[منچستر ۲ - ۱ لیورپول]
‫احتمالاً کم‌کم مرد اسپانیاییِ لیورپول رو ‫زیر سؤال ببرن.
‫بدترین شروع ممکن.
‫اصلاً همچین چیزی نمی‌خواستیم.
‫[ماه‌عسل برای رافا تمام شد]
‫یه نمایش فاجعه‌آمیز دیگه، ‫بدون هیچ کیفیتی، بدون هیچ ایده‌ای،
‫ولی بزرگ‌ترین نقد اینه که ‫بدون هیچ جنگندگی‌ای بود.
‫آلونسو توپ رو داد به داونینگ!
‫اون بازی رو یادمه، آره.
‫میدلزبرو دوباره حمله می‌کنه.
‫«هاسلبنک». «زندن» رو پیدا کرد!
‫خیلی بد بود.
‫[میدلزبرو ۲ - ۰ لیورپول]
‫هوادارهای لیورپول قبل از تموم شدن بازی ‫دارن ورزشگاه رو ترک می‌کنن.
‫به اندازۀ کافی دیدن.
‫[چه افتضاحی!]
‫اونا دارن این پیراهن رو می‌پوشن. ‫محض رضای خدا، غیرتی بازی کنین!
‫[بدتر از این هم می‌تونه باشه؟]
‫و حالا کول... ‫به هر طریقی شده می‌ره توی دروازه!
‫[لیورپول ۰ - ۱ چلسی]
‫شور و اشتیاق ندارن، انگیزه ندارن، ‫اصلاً نمی‌شه بازی‌ها رو دید.
‫بنیتز باید اوضاع رو کنترل کنه.
‫[رافا از قرمزهای بی‌عرضه شاکی است]
‫کراوچ یارگیری نشده. ‫روی تیر دو. اینم از کراوچ!
‫حتی کراوچی هم بهمون گل زد.
‫[ساوت‌همپتون ۲ - ۰ لیورپول]
‫اوضاع در این حد خراب بود.
‫رایت فیلیپس فرار می‌کنه.
‫ضربۀ سرِ کرگر کار رو برای دودک سخت کرد. ‫و حالا آنلکا!
‫لعنتی.
‫یه بازی کابوس‌وار دیگه...
‫برای دروازه‌بان لیورپول، یرزی دودک.
‫دودک اصلاً هیچ کارایی‌ای نداره،
‫و این به هیچ وجه قابل قبول نیست. ‫[گندکاری‌های دودک برای لیورپول بهای سنگینی دارد]
‫این فصل سخت‌ترین فصل در فوتبال حرفه‌ایم بود. ‫[گندکاری‌های دودک برای لیورپول بهای سنگینی دارد]
‫چاپلو.
‫یا خدا، اینه!
‫گل به خودی!
‫جیمی ترائوره به‌طرز خنده‌داری ‫توپ رو توی دروازۀ خودی جا داد!
‫ترائوره چه فکری پیش خودش می‌کرد؟
‫برای یه مدافع، ضربۀ تمام‌کنندۀ عالی‌ای بود.
‫[برنلی ۱ - ۰ لیورپول]
‫برنلی، اولین گلش در جام حذفی رو ‫بعد از ۳۶ سال به لیورپول می‌زنه.
‫باورم نمی‌شه که انقدر ضعیف بودیم. ‫[بحرانِ لیورپول]
‫لیورپول واقعاً فاجعه بود. ‫[ممکن است این هفته، پایان کار آن‌ها در فصل باشد]
‫حتی توی اروپا هم خیلی ضعیف بودیم.
‫[علت اینکه اروپا...]
‫خیلی خیلی ضعیف. ‫[بسیار مهم است]
‫لیورپول تو منگنه قرار گرفته! چه گلی!
‫[المپیاکوس ۱ - ۰ لیورپول]
‫همۀ اون بازیکن‌هایی که دیشب بازی کردن، ‫فقط نون‌خور اضافی‌ان.
‫با خودم می‌گفتم: ‫اوضاع دیگه بدتر از این نمی‌تونه بشه.
‫ساویولا!
‫توی اروپا، هوادارهای لیورپول انتظار دیگه‌ای دارن.
‫[موناکو ۱ - ۰ لیورپول]
‫احساسات مختلف رو تجربه کردم. ‫بی‌ارزشی، بی‌خاصیتی، ضعف.
‫بدون امتیاز،
‫حالا سرنوشت لیورپول در اروپا ‫به مو بند شده.
‫[هامان]
‫یه شانس دیگه دارن، ‫وقتی که المپیاکوس دو هفتۀ دیگه میاد آنفیلد.
‫بعضی وقتا پیش خودمون می‌گفتیم:
‫یعنی یه روز دوباره یه باشگاه بزرگ می‌شیم؟
‫[آگوست ۲۰۰۴]
‫[نوامبر ۲۰۰۴]
‫[۶ ماه قبل از استانبول]
‫یادم نمیاد آخرین بار ‫کِی انقدر بد بازی کرده بودن.
‫تعصب ندارن، انگیزه ندارن، مسخره‌ست.
‫من واقعاً با تمام وجود نگران لیورپولم.
‫آخه دردناکه. ‫برای من مثل یه درد فیزیکی می‌مونه.
‫وقتی اوضاع خوب پیش نمی‌ره، ‫از نظر روانی می‌تونه خیلی سخت باشه.
‫می‌شه احساسات مردم رو تو شهر حس کرد.
‫می‌شه یه‌کم تعصب نشون بدیم؟ ‫می‌شه یه‌ذره غیرت به خرج بدیم؟
‫باشگاه‌های فوتبال احساسی‌ای داریم. ‫این شهر، شهر احساساتی‌ایه.
‫و مردمی هم که توش زندگی می‌کنن احساساتی‌ان.
‫اون باید دیشب اونجا ‫از هوادارهای لیورپول عذرخواهی می‌کرد.
‫تیم‌مون جوری که لیورپول همیشه فوتبال بازی می‌کنه، ‫بازی نمی‌کنه.
‫نه جنگندگی‌ای، نه روحیه‌ای، نه تعصبی.
‫وقتی من اومدم لیورپول،
‫فرهنگی بر پایۀ احساسات وجود داشت.
‫فوتبال به چیزی فراتر از این نیاز داره.
‫اگه خیلی احساساتی باشی، ‫نمی‌تونی راه موفقیت رو پیدا کنی.
‫استراتگو!
‫این استراتگوئه،
‫بازی استراتژیک و فوق‌العادۀ «میلتون بردلی» برای دو نفر.
‫سریع، با قابلیت یادگیری آسان، و هیجان‌انگیز...
‫بچه که بودم، ‫بابام برام بازی استراتگو رو آورد.
‫اون زمان توی اسپانیا، ‫این تنها بازیِ این‌ مدلی بود.
‫تابستون، می‌رفتیم کوه‌های مادرید.
‫بین همۀ دوستامون مسابقه می‌ذاشتیم.
‫یه هم‌کلاسی داشتم که خیلی کارش درست بود.
‫یه روز باختم و خیلی ناراحت شدم.
‫تو خونه، تو اتاقم داشتم گریه می‌کردم.
‫شکست خیلی بیشتر از پیروزی بهت درس می‌ده.
‫و کم‌کم فهمیدم که...
‫بازیِ منطقی و عقلانی ‫مهم‌تر از بازیِ احساسی و دلی‌ـه.
‫دیگه هیچ‌وقت نباختم.
‫باید به بازیکن‌ها یاد بدی که...
‫باید با مغزت بازی کنی، نه فقط با دلت.
‫بازی من، همه‌ش بر پایۀ احساسات بود.
‫تعصب، انگیزه، غیرت.
‫برای لوگوی باشگاه، برای اون پرنده، برای خانواده.
‫این تو ذاتم بود،
‫و حس می‌کردم اون می‌خواد واقعاً ‫منو از نو بسازه و تغییرم بده.
‫هیچ‌چیزی هیچ‌وقت راضی‌ش نمی‌کرد.
‫من دوست دارم از بازیکنام توقع داشته باشم.
‫فکر کنم رمز و رازش همین باشه.
‫موفقیت از همین‌جا میاد.
‫حس می‌کردم منو قبول نداره،
‫بهم اعتماد نداره، منو نمی‌خواد.
‫رویکرد من همیشه مشخص بود ‫که می‌خوام بازیکن لیورپول باشم،
‫و فقط هم بازیکن لیورپول بمونم.
‫ولی با اون شک و تردید و با اون رفتار سرد،
‫و حضور در تیمی که اعتقاد نداری ‫بتونه در بالاترین سطح رقابت کنه،
‫اونجاست که هوایی می‌شی.
‫شایعه‌هایی شنیده می‌شه ‫که استیون جرارد هم...
‫قصد داره از باشگاه شهرش بره.
‫اگه اونا بازیکنی مثل جرارد رو از دست بدن،
‫باید بپذیرن که دیگه یه باشگاه بزرگ نیستن. ‫[جرارد: منو از اینجا ببرید بیرون!]
‫از دید اون،
‫اگه می‌خواد به یه بازیکن بین‌المللی تراز اول تبدیل بشه،
‫باید در بالاترین سطح بازی کنه، ‫و توی لیورپول این‌طور نیست.
‫جرارد می‌خواد دائم در بالاترین سطح جهانی بازی کنه.
‫این یعنی لیگ قهرمانان و ‫بازی در فینال لیگ قهرمانان.
‫[نوامبر ۲۰۰۴]
‫[دسامبر ۲۰۰۴]
‫[۵ ماه قبل از استانبول]
‫[مرحلۀ گروهی لیگ قهرمانان]
‫شمارش معکوس برای بازی حیاتی لیورپول در لیگ قهرمانان...
‫رسماً شروع شده.
‫فقط یه برد در برابر تیم یونانی المپیاکوس توی آنفیلد...
‫می‌تونه صعودشون رو تضمین کنه.
‫زمستون سردی برای لیورپول بوده.
‫توی لیگ هفتم هستن، گل نمی‌زنن.
‫امشب به گل نیاز دارن.
‫اونا دارن برای بقا در لیگ قهرمانان می‌جنگن.
‫بازی خیلی بزرگی بود.
‫تنها چیزی که بهمون انگیزه می‌داد...
‫لیگ قهرمانان بود.
‫لیورپول قبلاً در یونان به المپیاکوس باخته.
‫اونا تو گروهشون سوم هستن.
‫فقط یه برد شاید برای صعود لیورپول ‫به جمع ۱۶ تیم کافی نباشه.
‫اونا باید ببرن و خوب هم ببرن.
‫باید با اختلاف دو گل می‌بردیم.
‫بردِ خالی کافی نبود.
‫[جرارد به رافا هشدار می‌دهد]
‫بعدش تیتر روزنامه‌ها قبل از بازی...
‫[جرارد می‌گوید: من جام می‌خواهم وگرنه می‌روم]
‫فشار رو رومون خیلی بیشتر کرد.
‫[جرارد: من از تیم جدا می‌شوم]
‫من از روند پیشرفت باشگاه
‫در دو سال گذشته راضی نبودم،
‫برای اولین بار در دوران فوتبالیست بودنم ‫واقعاً به...
‫احتمالِ رفتنم فکر کردم.
‫من عاشق بازی تو لیگ قهرمانانم، ‫بقیۀ بچه‌ها هم همین‌طورن...
‫و ما می‌دونیم که این چقدر برای باشگاه...
‫و برای خودمون به‌صورت فردی حیاتیه.
‫من می‌خوام تو لیگ قهرمانان بازی کنم، به همین سادگی.
‫کم‌کم آمادۀ شروع این بازی از لیگ قهرمانان می‌شیم.
‫خیلی مهمه، لیورپول حتماً باید ببره.
‫[سرخ‌پوشانِ رافا]
‫موفقیت تو اروپا برای طرفدارها خیلی ارزش داره.
‫این بخشی از میراث و ذات این باشگاهه.
‫رافا بنیتز تصمیم گرفته دروازه‌بانش رو عوض کنه.
‫یرزی دودک تو این شب حیاتی برای لیورپول ‫روی نیمکت می‌شینه.
‫اینکه می‌دونستم بازی نمی‌کنم، برام خیلی سخت بود.
‫برام خیلی مهم بود که ‫دروازه‌بان شماره یک باشم.
‫این تو خون‌م بود.
‫واسه همین از نظر روانی خیلی به هم ریختم.
‫برنامه این بود که خوب شروع کنیم، ‫هوادار‌ها رو با خودمون همراه کنیم...
‫و خودمون رو بندازیم جلو.
‫ریوالدو.
‫ولی یهو...
‫بازم ریوالدو. همچنان ریوالدو!
‫این موقعیت جون می‌ده برای هنرنماییِ برزیلیِ ریوالدو.
‫اینم از ضربه. ‫کم‌ارتفاع زد و کرکلند کاری از دستش برنمی‌اومد!
‫توپ با ارتفاع کم زده شد و رفت توی دروازه!
‫چه فاجعه‌ای برای لیورپول!
‫و لیورپول حالا باید حداقل سه‌تا گل بزنه.
‫اینم سوت پایان نیمۀ اول، ‫و اوضاع اصلاً به نفع لیورپول نیست.
‫در اون لحظه،
‫فکر کردم استیون جرارد دیگه از باشگاه لیورپول می‌ره.
‫الان دیگه یه تلاش فوق‌العاده از لیورپول می‌خواد.
‫وقتی اوضاع خرابه،
‫اگه بازیکن‌ها ناامید شدن ‫و سرنوشتشون رو پذیرفتن،
‫باید بهشون راه‌حل داد.
‫استراتگو، یه بازی استراتژیک از میلتون بردلی.
‫رافا بنیتز هیچ‌وقت از تغییر نترسیده.
‫تغییرات امشبش غافلگیرکننده بودن.
‫جَوون‌ها، سناما پانگولی و نیل ملور.
‫فکر می‌کنید اینا همون بازیکن‌هایی هستن ‫که می‌تونن ورق رو برامون برگردونن؟
‫نه، نه واقعاً.
‫استرس... ‫به‌عنوان یه بازیکن جَوون خیلی سخته که حسش نکنی.
‫ما باید سه‌تا گل بزنیم.
‫سوت شروع نیمۀ دوم زده می‌شه.
‫احتمال موفقیت لیورپول به‌شدت پایینه.
‫واقعاً یه تلاش فراانسانی نیازه.
‫سناما پانگولی می‌زنه به تو.
‫سناما پانگولی همچنان می‌ره، ‫ولی پاسش به کیول نمی‌رسه.
‫هر تعویضی یه ریسکه.
‫- جرارد. ‫- عجب توپی.
‫اون فریاد برای این بود ‫که ملور افتاد زمین.
‫اگه جواب بده، تو نابغه‌ای. ‫اگه نده، یعنی اشتباه کردی.
‫شک و تردیدهایی داشتیم ‫که طبیعتاً پیش میاد...
‫چون ما یه تیم فوق‌العاده نبودیم.
‫آدم پیش خودش می‌گه: ‫«یعنی این تیم می‌تونه اون‌قدر گل بزنه که صعود کنیم؟»
‫ما سه‌تا می‌خوایم.
‫کیول، می‌ره به سمت مدافع حریف.
‫رد می‌شه و می‌ره تو محوطه جریمه.
‫کیول پاس می‌ده عرضی. ‫سناما پانگولی گل می‌زنه!
‫این دقیقاً همون چیزی بود که اونا ‫و آنفیلد می‌خواستن. یک-یک می‌شه.
‫حالا دوتا گل دیگه می‌خوان ‫بدون اینکه گلی بخورن.
‫یه فرصت! کرگر می‌افته زمین. پنالتی نیست.
‫بعد پانگولی سانتر می‌کنه. موقعیت! ‫«فینن» می‌زنه سمت دروازه.
‫توپ به تور می‌خوره! لیورپول گل زد.
‫و نیل ملور گل رو زده!
‫ولی این ممکنه کافی نباشه. ‫ما باید یه گل دیگه بزنیم.
‫ده دقیقه مونده.
‫پشت سر هم داشتیم حمله می‌کردیم.
‫و برای همه تو آنفیلد دلهره‌آوره.
‫احساسات داره از بندبند وجودم می‌زنه بیرون.
‫هر پرسِ متقابل، هر پاسِ رو به جلو،
‫صدای تماشاگرا رو می‌شنوی که داره میاد.
‫اونجاست که اون کِشش رو حس می‌کنی.
‫یه‌جور حس جادوییه.
‫کرگر.
‫بازی من...
‫بر پایۀ عشق بود.
‫بر پایۀ تعصب بود.
‫جرارد!
‫دمت گرم!
‫عجب شوتی زدی پسر! عجب شوتی!
‫حقیقتاً باشکوه بود! ‫یه والیِ وحشتناک زد!
‫بی‌نظیر بود!
‫لیورپول سه، المپیاکوس یک.
‫استیون جرارد.
‫نمی‌تونید لیورپول رو بدون اون تصور کنید.
‫آیا صعود به جمع ۱۶ تیم نهایی کافیه ‫تا اون رو برای موندن راضی کنه؟
‫اتفاق امشب براش چه تأثیری...
‫در تصمیمش برای موندن یا رفتن داره؟
‫فکر نمی‌کنم یه شب فوتبال تو آنفیلد کافی باشه.
‫استیون جرارد کاپیتان لیورپوله ‫و الهام‌بخش لیورپوله.
‫ولی تا کِی؟
‫عملکرد اخیرش برای لیورپول
‫حالا توجه ولخرج‌ترین تیم فوتبال، ‫یعنی چلسی رو جلب کرده.
‫[فروش جرارد به چلسی برای سود]
‫روزنامه‌های امروز صبح ادعا می‌کنن که کاپیتان لیورپول...
‫آماده‌ست تا انتقال به چلسی رو بپذیره ‫[جرارد آبی‌ها را دوست دارد]
‫با دستمزد هفته‌ای ۱۲۵.۰۰۰ پوند. ‫[جرارد آبی‌ها را دوست دارد]
‫این تیمی بود که آبراموویچ خریده بود.
‫لمپارد شوت می‌زنه! لمپارد گل می‌زنه!
‫بازیکنانی بااستعداد به ارزشِ ۷۶ میلیون پوند ‫که در غرب لندن جمع شده‌اند.
‫خوزه مورینیو چلسی رو ‫به یه سطح دیگه‌ای برده.
‫فکر کنم من خاص باشم. ‫(آقای خاص)
‫این همون باشگاهی بود که همه ‫توی فوتبال اروپا در موردش حرف می‌زدن،
‫و می‌خواستن بهترین بازیکن‌های ‫انگلیس و اروپا رو بخرن.
‫و استیوی توی هر دو، بهترین بود.
‫[ما به دنبال جذب جرارد هستیم]
‫چلسی همیشه نگاهش به بهترین جاهاست.
‫استیون بازیکن فوق‌العاده‌ایه ‫و عملکردش هم خیلی خوبه.
‫چلسی بهم زنگ می‌زد، به مدیر برنامه‌هام هم زنگ می‌زدن.
‫مورینیو پشت خط بود، ‫بهترین مربی اون زمانِ دنیا،
‫قراردادهای نجومی پیشنهاد می‌داد، ‫که خب طبیعتاً آدم رو هوایی می‌کرد.
‫چلسی داشت پول پارو می‌کرد.
‫اونجا موفقیت تضمین‌شده بود.
‫الان همه ازشون انتظار دارن که ‫برن توی لیگ قهرمانان اول بشن.
‫یه صحبتی در مورد لیورپول بکنیم، ‫فکر می‌کنی جرارد می‌ره؟
‫اگه اون ارقام، ۱۵۰.۰۰۰ پوند در هفته، ‫درست باشه،
‫برای یه بازیکن بی‌نهایت سخته که بگه:
‫«من از این باشگاه به اون باشگاه نمی‌رم.»
‫من نمی‌تونم رابطه‌م با لیورپول رو، ‫اون حس رو، کنار بذارم. اصلاً غیرممکنه.
‫ولی آدم دلش می‌خواد ‫تا جایی که می‌شه موفق باشه.
‫پس وقتی اونا اومدن جلو،
‫نمی‌دونستم باید کدوم راه رو انتخاب کنم.
‫هوادار‌های لیورپول دارن ‫خودشون رو گول می‌زنن...
‫اگه فکر می‌کنن اون نمی‌ره چلسی.
‫من ۲۵ ساله طرفدار لیورپولم.
‫استیون جرارد، اگه صدام رو می‌شنوی، ‫تو کاپیتان باشگاه بزرگ مایی.
‫تو بچۀ ناف لیورپولی.
‫اگه بری، واقعاً آبرو برات نمی‌مونه، رفیق.
‫از نظر روانی، حالم اصلاً خوب نبود. ‫مغزم داشت منفجر می‌شد.
‫[جرارد فروشی نیست، چلسی!]
‫بیرون زمین تمرین لیورپول، ‫هوادارها داشتن التماسش می‌کردن.
‫اون‌موقع استیوی احتمالاً نیاز داشت ‫یکی دست بندازه دور گردنش.
‫حالش رو بپرسه، بهش بگه چقدر بازیکن بزرگیه.
‫ولی رافا بنیتز قرار نبود این کار رو بکنه. ‫اون خیلی بی‌احساسه.
‫به‌عنوان یه سرمربی،
‫اگه بهترین بازیکنت داره به رفتن فکر می‌کنه،
‫باید سعی کنی دلیلش رو بفهمی و بعد متقاعدش کنی...
‫که ما می‌تونیم یه کاری رو ‫به یه شکل دیگه‌ای انجام بدیم.
‫من در ظاهر خیلی احساساتی نیستم، مگه نه؟
‫پس تنها راهی که داشتم...
‫یا کاری که می‌تونستم بکنم ‫این بود که سخت‌تر کار کنم.
‫ما ویدیوی همۀ بازی‌ها رو ضبط می‌کنیم
‫و هر چیزی که توی زمین اتفاق می‌افته رو آنالیز می‌کنیم.
‫ما می‌خوایم خیلی چیزها رو اصلاح کنیم.
‫فوتبال یه ورزش احساسیه.
‫ولی به‌عنوان سرمربی، ‫باید همیشه روی کارِت تمرکز داشته باشی،
‫و کلی انرژی رو صرف حواشی اطرافت نکنی.
‫رافا دیوونۀ فوتبال بود، صبح، ظهر، شب،
‫در مورد تاکتیک حرف می‌زد، در مورد بازی، ‫در مورد بازیکن‌ها.
‫هر وقت با رافا حرف می‌زدم، ‫فقط و فقط دربارۀ فوتبال بود.
‫خب، اینجا کی یه‌کم از فوتبال سر درمیاره؟
‫می‌شه اینو برش دارین؟
‫دوستان؟
‫فوتبال، فوتبال، فوتبال.
‫دوتا مهاجم، دوتا بازیکن دفاع می‌کنن.
‫فضای خالی کجاست؟
‫نفر به نفر، باید این‌طوری باشی. حالت بدن رو ببینید.
‫انگار تنها چیزی بود که می‌دونست.
‫می‌تونی دفاعش کنی؟
‫- نه. ‫- چون من دارم راهت رو می‌بندم.
‫اگه یه موقع توی راهرو بهش برمی‌خوردی،
‫اگه یه موقع توی آشپزخونه بهش برمی‌خوردی،
‫هر جا پیداش می‌کردی، دربارۀ فوتبال حرف می‌زد، ‫مهره جابه‌جا می‌کرد، چیزها رو جابه‌جا می‌کرد.
‫خب چندتا داریم؟ دو، چهار، شش.
‫و این بازیکن‌ها، یه‌کم آزادی دارن که حرکت کنن.
‫- قفلی می‌زد؟ ‫- آره، به‌شدت قفلی می‌زد.
‫فکر می‌کردن من دیوونه‌ام. ‫ولی خودم می‌دونستم که...
‫روشِ کار کردن و انجام دادنِ کارهام...
‫منو به موفقیت رسونده.
‫بنیتز، همیشه در حال راهنماییه.
‫پاس عالی، آفساید نیست، گل!
‫هامان.
‫گل می‌شه!
‫کم‌کم داشتیم به یه جاهایی می‌رسیدیم.
‫بیشتر داشتیم به مربی عادت می‌کردیم.
‫[لیورپول ۳ - ۱ لورکوزن]
‫تمام این سیستم‌ها رو ‫وقتی یادداشت برمی‌داشتم، پیدا کردم.
‫این مال وقتیه که ۱۹ سالم بود. ‫همۀ جلسات تمرینی‌م.
‫بازم یه حرکت از جرارد. ‫گارسیا! لیورپول گل رو زد!
‫کم‌کم همه داشتن باهاش ارتباط برقرار می‌کردن، ‫با طرز فکرش دربارۀ فوتبال.
‫لیورپول به‌راحتی... ‫[لورکوزن ۱ - ۳ لیورپول]
‫در جمع ۸ تیم نهایی لیگ قهرمانان اروپا قرار می‌گیره. ‫[لورکوزن ۱ - ۳ لیورپول]
‫بازیکن‌هایی که به کاری که قراره بکنی باور ندارن،
‫باید بهشون این باور رو منتقل کنی.
‫با خودم گفتم: «ما توی مسیر درستی هستیم.»
‫لوییس گارسیا... ‫شانسش رو امتحان می‌کنه. چه گلی!
‫چه گلی، چه شبی!
‫یکی از پخته‌ترین و کامل‌ترین عملکردهایی...
‫که در سال‌های اخیر از یه تیم انگلیسی توی اروپا دیدم.
‫[لیورپول ۲ - ۱ یوونتوس]
‫همون‌طور که عملکردها بهتر می‌شد،
‫بازیکن‌ها هم کم‌کم باور کردن که ‫می‌تونیم به یه موفقیت بزرگ برسیم.
‫چند ثانیه مونده. ‫رفقا، طاقت بیارین.
‫تموم شد! لیورپول رفت نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان.
‫یه عملکرد فوق‌العاده از لیورپول،
‫که خودشون هم باورشون نمی‌شه چه کار بزرگی کردن.
‫ذهن من و قطعاً ذهن همۀ هوادارهای لیورپولی
‫اون فصل درگیر این بود که این جام چقدر مهمه
‫چون باهاش شانس بالایی ‫برای حفظ کردنِ کاپیتانمون داریم.
‫[دسامبر ۲۰۰۴]
‫[مِه ۲۰۰۵]
‫[نوامبر ۲۰۰۵] ‫[۳ هفته قبل از استانبول]
‫در دنیای فوتبال، یک نیمه‌نهایی تمام‌انگلیسی...
‫در لیگ قهرمانان خواهیم داشت،
‫چرا که لیورپول به مصاف چلسی می‌رود.
‫وای نه.
‫چلسی قهرمان می‌شه!
‫لیگ برتر انگلیسِ تابه‌حال...
‫قهرمانی شایسته‌تر از این نداشته.
‫چلسی بهترین تیم کشور بود.
‫[قهرمان فصل ۲۰۰۴ - ۲۰۰۵]
‫فصلشون از این بهتر نمی‌تونست باشه.
‫♪ قهرمانان! ♪
‫این قضیه نسبت به حالت عادی ‫اهمیت بیشتری پیدا می‌کرد، چون‌که...
‫شش ماه بود داشتن تلاش می‌کردن کاپیتان ما رو بخرن،
‫اصلاً هم بابتش خجالت نمی‌کشیدن.
‫[چلسی همچنان به دنبال جذب جرارد است]
‫چلسی یه‌جورایی خودبزرگ‌بینی داشت.
‫اونا پول آبراموویچ رو داشتن، ‫از همه‌جای دنیا ستاره داشتن،
‫و مورینیوی مغرور رو داشتن،
‫و کلاً خیلی خودشون رو قبول داشتن.
‫حضور در نیمه‌نهایی خیلی خوبه.
‫من آدم خوش‌شانسی‌ام. ‫توی عمرم هیچ‌وقت هیچ نیمه‌نهایی‌ای رو نباختم.
‫با اعتمادبه‌نفس بالا اومدم اینجا...
‫خیلی بالا!
‫حالا بیشتر هم شد!
‫[لیورپول - چلسی] ‫[نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان]
‫در بازیِ برگشت...
‫لیورپول و چلسی هیچ مزیتی نسبت به هم ندارن.
‫امشب توی آنفیلد همه‌چی مشخص می‌شه.
‫قرمزها توی این بازی در برابر چلسی قدرتمند ‫شانس کمتری دارن،
‫تیمی که همین فصل سه‌بار تیم رافا بنیتز رو شکست داده.
‫[این یکی رو دیگه نمی‌تونی بخری، چلسی!]
‫بازی مهمی برای باشگاه بود،
‫برای ما به‌عنوان یه تیم مهم بود، ‫ولی برای منم خیلی مهم بود.
‫مسلماً چون همه می‌دونستن احتمال حضورم در چلسی هست ‫و با مورینیو یه صحبت‌هایی داشتم،
‫چون می‌دونستم هوادار‌‌ها ناراحتن، ‫[خفه شو، مورینیو]
‫می‌خواستم توی تیم برنده باشم. ‫[فکرش هم نکن، خوزه]
‫همیشه می‌گن نیمه‌نهایی‌ها ‫بدترین بازی‌ها برای باختن هستن.
‫می‌تونید استرس رو توی صورت همه ببینید.
‫یرزی دودک رو می‌بینیم که تازه به ترکیب لیورپول برگشته.
‫رافا اومد پیشم و گفت:
‫«یرزی، برمی‌گردی سرِ پُستت.»
‫فقط به خودم گفتم: «تو آماده‌ای.»
‫استرس رو کاملاً می‌شد حس کرد.
‫همه می‌تونستن حسش کنن. ‫رافا، بازیکنا، هوادارا.
‫رافا بدجوری روی مورینیو تمرکز کرده بود.
‫بیشتر از هر حریف دیگه‌ای ‫دلش می‌خواست اون رو شکست بده.
‫شما شخصاً دوست داشتین خوزه رو ببرین؟
‫فقط و فقط دنبال پیروزی بودم.
‫دلم می‌خواست برای لیورپول پیروز بشم.
‫و خب چون چلسی بود،
‫و مورینیو سرمربی‌شون بود...
‫قطعاً انگیزۀ مضاعف داشتم.
‫[جرارد]
‫امشب، مبارزه تا آخرین نفس!
‫لیورپول یا چلسی، ‫یکی‌شون می‌ره فینال لیگ قهرمانان.
‫مثل یه کلکسیون بود.
‫ترکیبی بود از همۀ احساسات مختلف.
‫مسئله فقط حمایت از لیورپول نبود، ‫مسئله شکست‌ دادنِ چلسی هم بود.
‫جو رو حس می‌کنی.
‫ولی باید صبور باشی، مثل بازی شطرنج.
‫ریسه.
‫جرارد فضا داره. توپ رو می‌فرسته برای «باروش».
‫از خط رد شد؟
‫گل!
‫گل شد؟
‫نمی‌دونم، ولی اتفاقاً امیدوارم نشده باشه.
‫چون می‌دونم این‌جوری بیشتر می‌سوزن.
‫ولی واقعاً گل شد؟
‫خیلی خیلی لب مرزی بود.
‫واقعیت اینه که گل قبول شد. ‫همین و بس.
‫حالا لمپارد. ‫یه سیو خیلی خوب از دودک.
‫و همه، دقیقاً می‌دونستن باید چی‌کار کنن.
‫با این بازی کنین، نه با اون.
‫تکل فوق‌العاده، این‌بار از جرارد.
‫ما سازمان‌یافته بودیم، منسجم بودیم.
‫چه تکلی از جیمی کرگر!
‫انگار هر چیزی که روش کار کرده بودیم، ‫داشت جواب می‌داد.
‫لیورپول در یه قدمی فینال جام باشگاه‌های اروپاست.
‫تنها کاری که می‌تونن بکنن اینه که از اعماق وجود شعار بدن ‫و تیمشون رو به پیروزی برسونن.
‫وقتش رسیده که لیورپول...
‫در یه فینال دیگه از جام باشگاه‌های اروپا بازی کنه.
‫رافا بنیتز و تیمش خاطرات رو زنده کردن.
‫دقیقاً مثل قدیماست.
‫با وجود اینکه اونا کلی پول، بازیکن، ‫و خوزه مورینیو رو داشتن
‫ولی تاریخ ما رو نداشتن.
‫شهرمون رو.
‫آنفیلد رو.
‫استیون جرارد، اصلاً اینو مد نظر می‌گیره...
‫که باشگاهی رو ترک کنه ‫که تازه رسیده به فینال جام باشگاه‌های اروپا؟
‫باشگاهی ذاتاً متعلق به اونه.
‫♪ خداحافظ، مورینیو! ♪
‫♪ رافا، رافائل! ‫رافا، رافائل! رافائل بنیتز! ♪
‫آخر بازی یه شور و حال عجیبی بود،
‫چون واقعاً نمی‌تونستیم باور کنیم ‫که دقیقاً چه اتفاقی افتاده.
‫همه زدن بیرون، همه داشتن جشن می‌گرفتن.
‫و دستیار رافا بنیتز گفت:
‫«اگه امشب کسی قبل از ساعت چهار صبح برگرده، ‫جریمه می‌شه.»
‫رافا یه‌جوری وانمود کرد که ‫انگار زیاد در جریان این قضیه نیست
‫و مثلاً دستیارش خودسر اومده تهدید کرده.
‫ولی مطمئنم رافا بنیتز کاملاً می‌دونست...
‫که هیچ‌کدوم از ما ‫قبل از چهار صبح برنمی‌گردیم.
‫در آژانس‌های مسافرتی سراسر شهر،
‫همه دارن با تب‌وتاب ‫دنبال «پرواز مخصوص هوادارها» به فینال استانبول می‌گردن.
‫[لیورپول]
‫[استانبول]
‫بالأخره رسیدیم به فرودگاه جان لنون.
‫انتظار می‌ره بیشتر از ۳۰ هزار هوادار لیورپول ‫در استانبول حضور داشته باشن...
‫برای فینال لیگ قهرمانانشون،
‫جایی که قراره به مصاف شانس اول قهرمانی، آث میلان برن.
‫این می‌شه بزرگ‌ترین بازی تیمشون در ۲۰ سال گذشته.
‫بهتر از این نمی‌شه.
‫توی لیگ پنجمیم، ‫ولی می‌تونیم قهرمان اروپا بشیم.
‫باورنکردنیه.
‫و لیورپول قراره جام رو برای پنجمین بار بالای سر ببره!
‫شما می‌تونید، قرمزها.
‫با یه اعتماد‌به‌نفس بالا،
‫یه هواپیمای دیگه پر از مسافر، از پایانه حرکت می‌کنه.
‫این شلوغ‌ترین و بزرگ‌ترین ‫رویدادِ تاریخ ۷۲ سالۀ این فرودگاهه.
‫فقط دلم می‌خواد برسم اونجا. ‫دیگه طاقت ندارم. قراره جام رو ببریم. همین و بس.
‫این باشگاه برای قهرمانی توی لیگ قهرمانان ‫و جام‌های اروپایی ساخته شده.
‫هیچ باشگاه بریتانیایی دیگه‌ای به گرد پاش هم نمی‌رسه. ‫امیدوارم امشب جام رو با خودمون بیاریم خونه.
‫- ♪ وقتی قدیس‌ها ♪ ‫- ♪ وقتی قدیس‌ها ♪
‫♪ با رژه می‌آیند... ♪
‫پسر، نگه‌داشتنِ این بلیت توی دستم، ‫بهترین حس دنیاست.
‫[بلیت به استانبول]
‫بلیت فینال جام باشگاه‌های اروپا. ‫استانبول.
‫♪ استانبول همون قسطنطنیه بود ♪ ‫[استانبول]
‫♪ رافا بنیتز! ♪
‫برای هوادار‌های قرمزها، مهم نیست چطوری می‌رسن، ‫فقط می‌خوان برسن.
‫هواپیما، قطار، تراموا، اتوبوس... ‫حتی با تاکسی‌های بین‌شهری دربستی.
‫خیابون‌های استانبول حالا داره کم‌کم پر از جمعیت می‌شه.
‫دیگه هیچ هتلی توی شهر نمونده.
‫فوق‌العاده‌ست! این بهترین حس دنیاست.
‫هوادارهایی که اومدن سفر ‫تا بازی تیمشون رو تو ترکیه ببینن.
‫به این امید که قهرمان‌هاشون بتونن پیروز بشن.
‫ایول، شما می‌تونید!
‫هر چی به بازی نزدیک‌تر می‌شدیم،
‫بیشتر خودم رو قانع می‌کردم ‫که می‌تونیم برنده بشیم.
‫ولی انگار یهو متوجه این موضوع شدم که...
‫داریم با بهترین تیم دنیا، ‫یعنی آث میلان بازی می‌کنیم.
‫وقتی ترکیب تیمشون رو نگاه می‌کنی، فقط خنده‌ت می‌گیره.
‫چون همه‌شون از دم ستاره‌ان.
‫یکی از یکی اسم و رسم‌دارتر.
‫اونا آنچلوتی رو دارن، ‫بزرگ‌ترین مربی تاریخ لیگ قهرمانان.
‫[ملقب به «پدرخوانده»]
‫مالدینی، یکی از بهترین مدافع‌هایی ‫که فوتبال تا حالا به خودش دیده.
‫[ملقب به «ال کاپیتانو»]
‫در کل تاریخ!
‫یاپ استام، یه کوه عضله، ‫که قبلاً هم قهرمان لیگ قهرمانان شده.
‫[ملقب به «کوه انسانی»]
‫کلارنس سیدورف، که قبلاً با دوتا باشگاه دیگه ‫جام باشگاه‌های اروپا رو برده.
‫[ملقب به «پروفسور»]
‫گتوزو، که با آث میلان قهرمان لیگ قهرمانان شده.
‫[ملقب به «سگ وحشی»]
‫بعدش شوچنکو رو داشتن ‫که بهترین مهاجم دنیا بود،
‫و می‌شه گفت بهترین بازیکن اون زمان در دنیا بود.
‫[ملقب به «شوا»]
‫اونا فقط بازیکن‌های برتر جهان نیستن.
‫[کاکا] ‫[ملقب به «پسر طلایی»]
‫بعضی‌هاشون از بهترین بازیکن‌های تاریخن.
‫[هرنان کرسپو] ‫[ملقب به «خورخه والدانوی کوچک»]
‫حس خیلی خوبی داریم. ما به هدفی که...
‫اول فصل برای خودمون تعیین کرده بودیم، رسیدیم.
‫یعنی حضور در اینجا، در استانبول برای فینال.
‫می‌دونید چطوری باید به لیورپول گل بزنید...
‫و چطور یرزی دودک، دروازه‌بان لهستانی رو مغلوب کنید؟
‫بله، ما دقیقاً می‌دونیم باید چی‌کار کنیم.
‫خب بهم بگو. ‫بگو چطور.
‫فردا خودتون می‌بینید.
‫اینجا کلۀ سحره...
‫ولی هنوز هزاران هوادار لیورپول ‫اطراف این میدان حضور دارن.
‫فارغ از نتیجۀ بازی...
‫ظاهراً هوادارهای لیورپول اومدن اینجا ‫تا فقط از لحظاتشون لذت ببرن و خوش بگذرونن.
‫خوابم نمی‌بره، چون...
‫فردا فینال جام باشگاه‌های اروپاست.
‫[۲۵ مِه ۲۰۰۵]
‫[۴ ساعت تا فینال]
‫اینجا هیجان داره اوج می‌گیره.
‫در حالی که فقط چند ساعت تا...
‫بزرگ‌ترین بازی اروپایی لیورپول در ۲۰ سال اخیر مونده.
‫یعنی لیورپول می‌تونه دوباره اسمش رو ‫در کتاب‌های تاریخ بنویسه؟
‫قبل از اینکه بریم سمت ورزشگاه، ‫رافا بهمون یه ویدیو نشون داد.
‫ویدیو دربارۀ همۀ قهرمانی‌های...
‫لیورپول در جام باشگاه‌های اروپا ‫توی دهه‌های ۷۰ و ۸۰ بود.
‫جام باشگاه‌های اروپا قطعاً فتح شده.
‫بروس گرابلار، دوباره با اون ادا اطوارهاش روی خط دروازه.
‫گل نکرد!
‫لیورپول قهرمان اروپا شد!
‫برای چهارمین بار.
‫عجب شادی و شوری!
‫«مرزی‌ساید» غرق در سروره.
‫وقتی تازه به یه تیم ملحق می‌شی، ‫حالا اینجا لیورپول رو داریم،
‫همون‌طور که پیش می‌ری چیزهای جدیدی یاد می‌گیری.
‫و من کم‌کم داشتم می‌فهمیدم که این باشگاه...
‫برای هوادارها و برای شهر چه معنایی داره ‫و این حس و حال یعنی چی.
‫عمیقاً روی آدم تأثیر می‌ذاره. ‫هر کی باشه دلش می‌خواد برای این شهر یه کاری بکنه.
‫این همون ارتباط خاصه.
‫هوادارها و تاریخ، در واقع خودِ باشگاه هستن.
‫منی که بچۀ لیورپولم و اونجا بزرگ شدم
‫وقتی این چیزها رو می‌دیدم، ‫دوست داشتم یه سهمی توش داشته باشم.
‫دوست داشتم یه خودی نشون بدم.
‫دوست داشتم بتونم مردم رو ‫به امید و آرزوهاشون برسونم.
‫بخشی از مسئولیت ما اینه که ‫باعث بشیم مردم احساس غرور کنن.
‫وقتی ویدیو تموم شد، ‫گفتیم: «حالا نوبت ماست که تاریخ‌ساز بشیم.»
‫[فینال]
‫[باشگاه فوتبال لیورپول] ‫[تو هیچ‌وقت تنها قدم نخواهی زد]
‫صدای تماشاگرها رو گوش کنید.
‫امشب می‌خوان حسابی سروصدا به پا کنن.
‫[نستا]
‫[کاکا]
‫[سیدورف]
‫نگاه که می‌کردی، می‌دیدی همه‌جا فقط لیورپوله.
‫دریایی از رنگ قرمز.
‫همه‌چیز به این بستگی داره که به‌شدّت تمرکز کنی، ‫و آماده بشی تا بری به میدان جنگ.
‫لحظات زیادی داشتیم که از خودمون ضعف نشون دادیم ‫و کلی انتقاد شنیدیم،
‫ولی حالا یه فرصتی پیش اومده بود ‫که همه‌چیز رو تغییر بدیم.
‫کم‌کم آمادۀ شروع بازی می‌شیم.
‫لیورپول مقابل آث میلان، ‫فینالِ لیگ قهرمانان ۲۰۰۵ در استانبول.
‫مهم‌ترین شب زندگیم فرا رسید.
‫این فرصت طلایی ما برای تاریخ‌سازی بود.
‫لیورپول بازی رو شروع می‌کنه، و به دنبال اینه ‫که شروع خوبی داشته باشه.
‫ترائوره، در نیمۀ زمینِ خودی. ‫یه پاس خیلی عجیب می‌ده.
‫مردم بیست‌ویک سال برای این لحظه انتظار کشیدن.
‫گفته بودم: «اشتباه نکنید.»
‫کاکا. ترائوره میاد جلوش.
‫و داور همین اول کار یه ضربۀ آزاد ‫به نفع میلان اعلام می‌کنه.
‫اولین تست برای یرزی دودک.
‫ضربۀ آزاد زده می‌شه و ‫شوت می‌ره توی دروازه!
‫مالدینی! شاید فقط یه دقیقه از بازی گذشته باشه!
‫یه شروع خیلی خیلی افتضاح برای لیورپول.
‫پنج شش تا بازیکن تو تیم لیورپول هستن...
‫که اصلاً توپ به پاشون نخورده، ‫اون‌وقت آث میلان یک هیچ جلوئه.
‫[لیورپول ۰ - ۱ آث میلان]
‫مهم‌ترین چیز اینه که گل دوم رو نخوریم.
‫یه ضدحمله از میلان.
‫شوچنکو! ‫شوچنکو میندازه تو. بازی ۲-۰ می‌شه.
‫همه‌چی داره از دست می‌ره،
‫در حالی که کل دنیا دارن تماشا می‌کنن.
‫کاکا. می‌فرسته برای کرسپو.
‫کرسپو فرار می‌کنه. این می‌تونه گل سوم باشه! ‫و بازی ۳-۰ شد!
‫[لیورپول ۰ - ۳ آث میلان]
‫یه نیمۀ وحشتناک برای لیورپول بود. ‫واقعاً فاجعه بود.
‫اصلاً نمی‌دونن دارن چی‌کار می‌کنن.
‫با نتیجۀ ۳-۰، دیگه همه‌چی تموم شده.
‫اینم از سوت پایان نیمۀ اول.
‫دیگه واقعاً هیچ شانسی برای لیورپول نمونده.
‫از تو داغون بودم.
‫آدم خجالت می‌کشید سرشو بلند کنه ‫و به طرفدارها نگاه کنه.
‫قرار بود تاریخ‌سازی کنیم، ‫ولی افتضاح به بار آوردیم.
‫وقتی توی نیمۀ اول ۳-۰ عقبی،
‫هر بازی دیگه‌ای باشه، ‫کلی حرف و حدیث پیش میاد.
‫ولی اینجا از این خبرا نبود، فقط سکوت محض بود.
‫من گیج و منگ بودم، ‫فکر کنم همه‌مون همین‌طور بودیم،
‫و سعی می‌کردیم هضم کنیم که دقیقاً چه اتفاقی افتاده.
‫از عملکرد خودم و تیم خجالت می‌کشیدم.
‫ولی بعدش، کم‌کم هیاهو و سروصدا شروع شد.
‫یه‌کم احساسات دخیل شد. ‫«تو باید این کار رو می‌کردی. باید می‌گرفتی‌ش.»
‫بحث و دعوا، و اینکه...
‫«تقصیر توئه. تو این کار رو نمی‌کنی، ‫تو اون کار رو نمی‌کنی.»
‫کاملاً معلوم بود که تیم از هم پاشیده و پریشونه.
‫صداشون رو می‌شنیدم، ولی تمام تمرکزم ‫روی کاری بود که اون‌موقع باید انجام می‌دادم.
‫ما ۱۵ دقیقه وقت داشتیم ‫که همه‌چیز رو عوض کنیم.
‫رافا به جیمی ترائوره گفت قراره تعویض بشه.
‫گفت: «ترائوره، دوش» ‫(برو دوش بگیر)
‫«ترائوره، دوش.»
‫برای من این‌طوری بود که، خب بازی تموم شده. ‫کاریش نمی‌شه کرد.
‫بدجوری خورد تو ذوقش. ‫وسط بزرگ‌ترین بازی عمرش کشیده بودنش بیرون.
‫جیمی رفت دوش بگیره.
‫دیتی هامان رو فرستادن که گرم کنه، ‫چون قرار بود بین دو نیمه بیاد تو زمین.
‫اولین واکنشم این بود که
‫«من الان باید چی‌کار کنم، رافا؟»
‫جلوی تیم منتخب جهان، سه هیچ عقبیم.
‫احتمال کامبک زدن تقریباً صفره.
‫ولی رفتم بیرون، شروع کردم به گرم کردن،
‫و آخرین چیزی که دیدم ‫جیمی بود که لباساشو درآورده بود...
‫و داشت می‌رفت سمت حموم.
‫با دو دست تکیه داده بودم به دیوار، ‫فقط داشتم فکر می‌کردم.
‫از دست خودم خیلی شاکی بودم.
‫می‌دونستم که ناامیدشون کردم، ‫نه فقط هم‌تیمی‌هام رو، بلکه کل باشگاه رو.
‫برای همین از نظر روانی... ‫توی وضعیت خیلی خیلی بدی بودم.
‫خب، بعد از اینکه جیمی رفت دوش بگیره،
‫فیزیوتراپ به رافا گفت که استیو فینن،
‫یکی از مدافع‌هامون، مصدوم شده و نمی‌تونه ادامه بده.
‫[استیو فینن]
‫فقط یادمه رافا یه مکث کوتاه کرد.
‫بعدش فقط گفت: «فینن، دوش.»
‫بعد دوباره رافا یه مکثی کرد.
‫«ترائوره، از حموم بیا بیرون.»
‫[جیمی ترائوره]
‫رافا اومد و گفت: «جیمی، تو بازی می‌کنی.»
‫من گفتم: «یعنی چی؟» ‫گفت: «یالا. بجنب. برمی‌گردی. بازی می‌کنی.»
‫جیمی برگشت، ‫باید دوباره لباس ورزشی تنش می‌کرد و همه‌چی رو می‌پوشید.
‫دیتمار هامان دوباره برگشت تو.
‫هیچ‌وقت یادم نمی‌ره، برگشتم رختکن،
‫و اولین کسی که دیدم جیمی ترائوره بود...
‫که تازه رفته بود تو حموم.
‫بهش گفتم: «من دارم میام تو بازی.» ‫گفت: «کی قراره بیاد بیرون؟»
‫گفتم: «نمی‌دونم.»
‫اصلاً نمی‌دونستم چه خبره.
‫یه‌کم شیرتوشیر شده بود.
‫آره، واقعاً شیرتوشیر بود.
‫رافا شروع کرد به کار کردن روی وایت‌برد.
‫باید راه‌حل پیدا می‌کردیم.
‫و من داشتم به این فکر می‌کردم ‫که چطوری یه راه‌حل پیدا کنم.
‫توی یه موقعیت به این بزرگی، ‫به فراتر از تاکتیک نیازه.
‫صدای داور رو می‌شنیدیم که داره در می‌زنه ‫و صدامون می‌کنه برای نیمۀ دوم.
‫همه‌چیز، یهو عجیب شد. ‫گفتن: «برگردین.»
‫انقدر تندتند اتفاق می‌افتاد که ‫نمی‌فهمیدم دقیقاً چی به چیه.
‫مغزمون قشنگ هنگ کرده بود.
‫هنوز نمی‌دونستم جریان چیه.
‫وقتی داشتیم می‌رفتیم بیرون برای نیمۀ دوم، ‫یه ترسی وجود داشت که نکنه اوضاع خیلی ترسناک‌تر بشه؟!
‫ولی هیچ‌وقت یادم نمی‌ره،
‫وقتی داشتیم از تونل می‌اومدیم بیرون، ‫صدای هوادارها شنیده می‌شد...
‫که «تو هیچ‌وقت تنها قدم نخواهی زد» رو می‌خوندن.
‫♪ قدم بزن، قدم بزن ♪
‫♪ با امید توی قلبت ♪
‫♪ و تو هیچ‌وقت تنها قدم نخواهی زد ♪
‫تقریباً انگار داشت مثل یه سرود مذهبی خونده می‌شد.
‫معمولاً، اگه سه هیچ عقب باشی، ‫هوادارها هیچ‌وقت برات آواز نمی‌خونن.
‫ولی هوادارهای لیورپول ‫داشتن «تو هیچ‌وقت تنها قدم نخواهی زد» رو می‌خوندن.
‫♪ و تو هیچ‌وقت تنها قدم نخواهی زد ♪
‫♪ تو هیچ‌وقت تنها... ♪
‫هوادارها هنوز پشتمون بودن.
‫نمی‌شد با گریه و زاری از زمین بریم بیرون.
‫آخه به این مردم مدیون بودیم ‫که حداقل تلاشمون رو بکنیم.
‫اگر شاهد یه واکنش عجیب‌وغریب ‫و معجزه‌آسا از لیورپول باشیم،
‫اونا نمی‌تونن پیروز این بازی بشن.
‫ما می‌خواستیم نشون بدیم چرا اینجاییم.
‫پشت هم وایستیم و سعی کنیم یه کاری بکنیم.
‫میلان نیمۀ دوم رو همون‌طوری شروع می‌کنه که ‫نیمۀ اول رو تموم کرده بود، با مالکیت توپ.
‫پاس بلندِ رو به جلو. ‫هامان توپ رو کنترل می‌کنه.
‫موقعیت برای ریسه!
‫ضربۀ سر، جرارد! ‫بله، گل از استیون جرارد!
‫برای هوادارهای اون‌ور زمین دست تکون می‌ده. ‫انگار که می‌گه: «یالا، باور داشته باشین!»
‫میلان سه، لیورپول یک، ‫و شاید یه راه بازگشتی از طریق استیون جرارد پیدا بشه.
‫[مالدینی] ‫[کرسپو]
‫[جرارد]
‫من تازه داشتم می‌فهمیدم
‫که درسته منطقی بازی کردن مهمه،
‫ولی هیچ‌وقت نباید یادت بره ‫که احساسی هم بازی کنی.
‫هامان، از فاصلۀ ۲۵ متری.
‫شوت نمی‌زنه، ولی شاید اسمیچر بزنه.
‫از اون فاصلۀ دور، ولادیمیر اسمیچر!
‫چه بازی‌ای شد در استانبول!
‫بین دو نیمه به نظر می‌رسید ‫بازی دیگه تموم شده،
‫ولی شاید اون‌قدرها هم مأموریت غیرممکنی نباشه.
‫میلان سه، لیورپول دو.
‫اونا می‌دونن که ما قراره برای این بازی بجنگیم،
‫و قرار نیست پا پس بکشیم.
‫دیگه تعارف رو گذاشتیم کنار.
‫لیورپول دیگه داره وسط زمین ‫تکل‌ها و برخوردها رو برنده می‌شه.
‫رافا ازم خواست که آزادتر باشم، ‫ازم خواست ریسک کنم،
‫ازم خواست بیشتر نفوذ کنم.
‫هیچ تیمی تابه‌حال در فینال جام باشگاه‌های اروپا ‫از شکست سه هیچ برنگشته...
‫تا قهرمان جام بشه.
‫این پنجاهمین فیناله.
‫منو یاد دوران بچگی‌م توی حیاط مدرسه انداخت که...
‫احساساتت بهت غلبه می‌کنه، ‫و من در اون لحظه جیمز کرگر بودم.
‫همون بچه‌ای که تو خیابون‌ها دنبال توپ می‌دوید.
‫یادمه یهو با توپ زدم به دل دفاع حریف، ‫کاری که اصلاً از من بعید بود.
‫جیمی کرگر برای لیورپول یه حمله‌ای رو شکل می‌ده.
‫اونجا جرارد... جرارد با خطای بازیکن حریف می‌افته زمین، ‫و پنالتی اعلام می‌شه.
‫حالا کی این پنالتی رو می‌زنه؟
‫استیون جرارد انتخاب بدیهی‌ـه.
‫رافا عادت داشت هر بازی ‫پنالتی‌زن‌ها رو عوض کنه. یه‌کم عجیب بود.
‫قراره ژابی آلونسو بزنه.
‫[ژابی آلونسو]
‫خاطرات قدیمی، کلی داستان داریم.
‫رافا گفت: «ژابی، تو باید بزنی.»
‫ولی این اولین پنالتی من ‫به‌عنوان یه بازیکن حرفه‌ای بود.
‫یه پسر ۲۳ ساله ‫توی اولین فصل حضورش در انگلیس،
‫که نصف فصل رو هم به‌خاطر مصدومیت از دست داده!
‫فشار اون لحظه رو حس می‌کردم، ‫اهمیت اون پنالتی،
‫بی‌تجربگی‌م رو.
‫اون...
‫خیلی مهم بود برای...
‫برای باشگاه، برای بازی، برای من، برای همه.
‫آلونسو می‌تونه عجیب‌ترین بازگشت ممکن رو رقم بزنه.
‫دروازه‌بان گرفتش!
‫حس کردم زمان از حرکت ایستاد.
‫آلونسو می‌ره برای ریباند!
‫و مأموریت غیرممکن با موفقیت انجام شد!
‫لیورپول پنج دقیقه پیش ‫سه هیچ عقب بود!
‫و حالا به تابلوی نتیجه نگاه کنید!
‫هیچ‌وقت فینال لیگ قهرمانانی به این شکل وجود نداشته.
‫وای!
‫اینجا بود که با خودم گفتم شاید ‫این اتفاق توی سرنوشتمون نوشته شده.
‫ما احتمالاً در حال تماشای ‫بهترین فینال تاریخ جام باشگاه‌های اروپا هستیم.
‫و می‌ریم برای وقت‌های اضافه.
‫[لیورپول]
‫پاس به سرجینیو، که به زیبایی توپ رو کنترل می‌کنه.
‫توپ فرستاده می‌شه تو محوطۀ جریمه!
‫کرگر توپ رو دور می‌کنه. ‫ممکن بود برامون بد بشه.
‫ممکن بود بره تو دروازۀ خودمون.
‫ما تحت فشار شدیدی از طرف آث میلان بودیم.
‫بدنت رو پرت می‌کنی، ‫تمام وجودت رو میندازی جلوی توپ.
‫با چنگ و دندون می‌جنگیدیم.
‫کاکا ارسال می‌کنه!
‫و ترائوره می‌شه قهرمان!
‫برای من، اون لحظه، یه فرصت دوباره بود...
‫تا شخصیتم رو نشون بدم،
‫قدرتم رو، ‫و به بقیۀ دنیا نشون بدم که ما کی هستیم.
‫فقط سه دقیقه تا پایان وقت اضافه مونده. ‫سه بر سه.
‫توپ ارسال می‌شه، ضربۀ سر، ‫شیرجه و سیو از دودک! یه سیو درخشان دیگه از دودک!
‫چطوری اون توپ رو درآورد؟
‫در کسری از ثانیه بود، صدم ثانیه.
‫با خودم گفتم: «چطوری اینو گرفتم؟»
‫عملکرد باورنکردنی از دروازه‌بان لهستانی!
‫با اون‌همه انتقادی که ازم می‌شد،
‫منتظر این لحظه بودم، تا همین آخر کار.
‫و بازی به ضربات پنالتی کشیده می‌شه.
‫چه مسابقۀ فوتبال باورنکردنی‌ای شده.
‫[لیورپول ۳ - ۳ آث میلان]
‫جیمی کرگر داره عملاً یرزی دودک رو تکون می‌ده.
‫شروع کرد به هُل دادن من. ‫می‌گفت: «تو می‌تونی، یرزی. تو می‌تونی.»
‫داشت داد می‌زد.
‫تمرکزشون رو به هم بزن. ‫ما باید موفق شیم.
‫دیگه هیچ‌وقت قرار نیست تو این موقعیت قرار بگیریم. ‫سال ۱۹۸۴ رو به یاد بیار.
‫گرابلار رو به یاد بیار. ‫تمرکزشون رو به هم بزن.
‫تا همین امروز، ‫وقتی چشمامو می‌بندم یادم میاد.
‫می‌بینمش که پیراهن سبز و شورت قرمزش رو پوشیده،
‫و داره سعی می‌کنه تمرکز حریف رو به هم بزنه.
‫گل نکرد!
‫هر کاری از دستت برمیاد بکن. هر کاری!
‫با خودم گفتم: ‫«باشه، بروس رقصید. یه‌کم تکون خورد.»
‫«خیلی‌خب، شاید... شاید منم یه تکونی بخورم.»
‫دودک. در برابر سرجینیو.
‫خراب می‌کنه!
‫بهترین شروع ممکن برای لیورپول.
‫دیتمار هامان اولین پنالتی لیورپول رو می‌زنه.
‫بعد رافا اومد و گفت: ‫«اولی‌ش رو تو بزن.»
‫بنیتز همه‌چیز رو دربارۀ پنالتی‌ها می‌دونست.
‫بهم گفت که تو ۹۱ درصد شانس بیشتری داری...
‫وقتی توپ رو بالاتر از ارتفاع لگن به سمت چپ من بزنی.
‫هامان می‌ره که لیورپول رو جلو بندازه.
‫همینه! و لیورپول جلو می‌افته.
‫دودک جفت دست‌هاشو برای پیرلو تکون می‌ده.
‫پیرلو میاد جلو. و دودک توپ رو می‌گیره!
‫ضربه رو می‌زنه.
‫«دیدا» حرکت می‌کنه. ‫اشتباه می‌پره. ۲-۰ به نفع لیورپول.
‫توماسون.
‫گل می‌زنه.
‫یان آرنه ریسه.
‫ولی «دیدا» بهش رسید.
‫پس میلان به بازی برمی‌گرده.
‫کاکا می‌تونه اینجا بازی رو مساوی کنه.
‫کاکا با قدرت می‌زنه.
‫اسمیچر. یه دورخیز خیلی خیلی بلند.
‫میاد جلو.
‫و توپ رو می‌چسبونه به تور!
‫لیورپول ۳-۲ جلوئه.
‫[پنالتی‌ها]
‫اگه میلان اینو خراب کنه، ‫اون‌وقت لیورپول جام رو می‌بره.
‫بهترین مهاجم حال حاضر اروپا، آندری شوچنکو.
‫اون فوراً توپ رو می‌خواد.
‫مسلماً اگه اینجا خراب کنه، ‫لیورپول، برخلاف انتظار همه...
‫قهرمانِ «لیگ قهرمانان» می‌شه.
‫رافا وقتی پای آمار و ارقام وسط بود، بهترین بود.
‫ما یه کُد داشتیم.
‫دروازه به شش تا مربع تقسیم شده بود.
‫اون این اطلاعات رو در اختیارمون می‌ذاشت.
‫«آندری شوچنکو شماره‌های ۱ و ۴ رو دوست داره.»
‫شوچنکو!
‫دودک مهار می‌کنه...
‫برای لیورپول!
‫و برخلاف همۀ انتظارات،
‫تیمی که بین دو نیمه سه هیچ عقب بود...
‫لیورپول، قهرمان لیگ قهرمانان شد!
‫قدم بزن، قدم بزن با امید توی قلبت.
‫این شگفت‌انگیزه.
‫شبی که هیچ‌وقت فراموشش نمی‌کنن.
‫لیورپول قهرمان اروپاست.
‫باورنکردنیه.
‫هیچ‌وقت توی فوتبال ‫داستانی به این مهیجی وجود نداشته،
‫و این واقعاً محشره.
‫فوق‌العاده‌ست.
‫لیورپول،
‫۲۰۰۵!
‫برای من، فوتبال هیچ‌وقت بهتر از این نمی‌شه.
‫اصلاً نمی‌شد باور کرد که همچین اتفاقی بیفته.
‫حتی تو خواب هم نمی‌دیدیم.
‫یکی باید تکونم بده تا بیدار شم!
‫- کاپ برگشت خونه، جاش همون‌جاست! ‫- آره!
‫من لحظات خیلی خیلی تلخ و غم‌انگیزی رو گذروندم.
‫ولی وقتی به گذشته فکر می‌کنم ‫می‌بینم که توی ماجرای فوق‌العاده‌ای حضور داشتم.
‫دوران خیلی خیلی عالی‌ای بود.
‫[لیورپول، قهرمان اروپا] ‫[استانبول ۲۰۰۵]
‫به‌خاطر دستاوردی که داشتیم، ‫خیلی از خودمون راضی بودیم،
‫به‌خاطر اینکه برای هوادارها و برای شهر، ‫انقدر ارزش داشت.
‫من توی سرزمین رؤیاها هستم.
‫ما دیگه بخشی از تاریخ لیورپول شدیم و این...
‫این حس معرکه‌ایه، افتخار بزرگیه.
‫ما نشون دادیم تا سوت پایان نخوره، هیچ‌چیز تموم نشده.
‫اینکه این قهرمانی انقدر برای مردم ارزش داشت...
‫از اون چیزاست که هیچ‌وقت فراموش نمی‌کنم.
‫دوران سختی بود،
‫یه سفر پراحساس...
‫ولی واقعیت اینه که من خودم یه هوادارم ‫و یکی از اونام.
‫صرفاً شانس آوردم که این فرصت نصیبم شد ‫که تونستم انجامش بدم.
‫این همون چیزی بود که تو بچگی آرزوش رو داشتم.
‫دلم می‌خواست بخشی از چیزی باشم ‫که سال‌ها بعد ازش یاد بشه.
‫و من تونستم به اون آرزوم برسم.
‫این‌طوری نیست که من آدم بی‌احساسی باشم.
‫فقط ابرازش برام سخته...
‫چون احساسات خیلی زیادی وجود داره.
‫احساس غرور می‌کنی، احساس رضایت می‌کنی.
‫حس می‌کنی آدم خاصی هستی.
‫الان که به رافا فکر می‌کنم، می‌گم...
‫اون بهترین سرمربی‌ایه که باهاش کار کردم.
‫اون زمان این‌طوری فکر نمی‌کردم،
‫ولی حالا در دوران ورزش حرفه‌ایم،
‫به‌عنوان کسی که کمکم کرد ‫تا به یه سطح بالاتر برسم،
‫رافا بنیتز نقش پُررنگی داشت.
‫وقتی به تاریخ فوتبال نگاه می‌کنی،
‫می‌بینی بازیکن‌ها، تیم‌ها و مربی‌های بهتری ‫توی این باشگاه بودن
‫ولی فکر نمی‌کنم هیچ‌وقت ‫لحظه‌ای باشکوه‌تر از ماجرای استانبول
‫در تاریخ لیورپول وجود داشته باشه.
www.Doostihaa.com