‫ببخشید.
‫داداش!
‫واقعاً ببخشید.
‫توی ترافیک گیر کردیم. ‫واسه همین یه‌کم دیر کردم.
‫بذار یه نگاه بندازم.
‫بیاید.
‫- چطوری نیهال؟ ‫- خوبم. یه نگاه بنداز.
‫خوش اومدی.
‫نمی‌خواستم بیام، ولی عثمان گفت: ‫بیاید همه با هم بریم، واسه همین...
‫آره، درک می‌کنم.
‫تو معمولاً نمیای.
‫منظورت چی بود؟
‫بعداً حرف می‌زنیم. بیا اول اینو حل کنیم.
‫قایق رو بی‌خیال شو.
‫می‌خوای خصوصی حرف بزنیم؟
‫می‌خوام.
‫ولی بعداً.
‫بعداً می‌ری.
‫نه.
‫نمی‌رم.
‫اینجا می‌مونم.
‫آردا، وایستا!
‫منظورش چی بود؟
‫بله؟
‫البته.
‫بذارید بیاد تو. منتظرم.
‫بیا پایین. مهمون داریم.
‫کیه؟
‫- چرا لازمه من باشم؟ ‫- مهمه. باش.
‫خوش اومدید.
‫ممنونم.
‫چه سورپرایز قشنگی. خوش اومدید.
‫خونه‌تون خیلی قشنگه.
‫بفرمایید.
‫قایق‌تون تحویل داده شده.
‫تا جایی که من متوجه شدم، ‫همه‌چی مرتبه. ازش لذت ببرید.
‫آقایون، زیاد وقت‌تون رو نمی‌گیرم. ‫شما آدم‌های پرمشغله‌ای هستید.
‫یه پیشنهادی دارم آقای عثمان.
‫بفرمایید، گوش می‌دیم.
‫هی، عثمان. نگاه کن.
‫خیلی خوشحال به نظر می‌رسن.
‫[عثمان بولوت]
‫چی شده؟
‫باید حرف بزنیم. دیگه وقتشه.
‫کم‌کم دارم فکر می‌کنم ‫بدون من چی‌کار می‌کردی.
‫نمی‌دونم. یادم رفته.
‫حالم خوب نیست. پیشم باش.
‫مشکلی باهم نداریم؟
‫می‌شه دیگه بگیم بی‌خیالش؟
‫تو حرف بزن، من گوش می‌دم.
‫منو نگاه کن.
‫جریان تورکان چیه؟
‫واقعاً گند زدم.
‫به گمونم اونم منو ول می‌کنه.
‫امکان نداره.
‫صبر کن، بذار ببینم.
‫حلش کردم!
‫تو فوق‌العاده‌ای.
‫آره...
‫اون پنجه‌هات رو بکش کنار.
‫هی! صاف بشین.
‫یالا، صاف بشین. تو چشم‌هام نگاه کن.
‫حالا...
‫اصلاً نمی‌دونم از کجا شروع کنم، ولی...
‫فکر کنم وقتشه حرف بزنیم.
‫این معضل داره بزرگتر می‌شه.
‫هنوزم قیافه‌ت یه‌جوریه که انگار اصلاً نمی‌دونی.
‫همیشه همین‌جوری‌ای.
‫- متوجه دنیای اطرافت نیستی. ‫- فکر می‌کنی من احمقم؟
‫هستی.
‫فقط یه‌کم. قبول کن.
‫خب، حالا که بهم توهین شد، ادامه بدیم؟
‫ادامه بدیم.
‫نیهال...
‫من و تو... منظورم اینه که، ما...
‫فکر می‌کنم...
‫بالأخره نوبت ما رسیده.
‫من می‌گم باید کنار هم باشیم.
‫من باید مرد تو باشم. ‫داری می‌خندی. حق داری.
‫این یه‌کم زیادی رسمی بود. ‫بذار به سبک خودم بگم.
‫من سال‌هاست که عاشقتم.
‫می‌خوام مرد زندگی‌ت باشم.
‫حتی یه قولی هم میدم.
من هیولا نیستم
‫قلبت رو نمی‌شکنم.
‫اگه کنار من باشی، ‫با آرامش توی ملحفه‌های خنک می‌خوابی.
‫با هیچ سختی‌ای روبه‌رو نمی‌شی.
‫قلبت نمی‌افته و خرد نمی‌شه.
‫تیکه‌تیکه نمی‌شه.
‫همیشه احساس می‌کنی یکی دوستت داره.
‫چون من همیشه دوستت داشتم. همیشه.
‫حتی با اینکه کنار هم نبودیم.
‫حتی وقتی رفتی دنبال ماجراجویی،
‫یا، نمی‌دونم...
‫حتی وقتی قلبت برای کس دیگه‌ای شکسته بود.
‫وقتی کنار من باشی، ‫همیشه احساس امنیت و عشق داری.
‫حتی وقتی چاق‌تر بشی، ‫یا غبغبت آویزون بشه،
‫تو هنوزم برای من فوق‌العاده‌ترین ‫و زیباترین زن دنیا خواهی بود.
‫این قول منه.
‫اوه، و اینکه...
‫نزدیک بود یادم بره بگم.
‫می‌گن من عاشق فوق‌العاده‌ایم.
‫دوست داری امتحانش کنی؟
‫نیهال نباید از آینده‌ای که لایقشه دور بشه.
‫من بارها سد راهش شدم.
‫برای همینه که الآن دارم این کار رو می‌کنم.
‫وقتشه بذارم بره.
‫اون باید با انگین به سمت زندگی‌ای که لایقشه بره،
‫زندگی‌ای که متوقفش کرده بود.
‫من عمارت رو در ازای بدهی‌هام به شما پیشنهاد می‌دم.
‫البته اگه امکانش رو داشته باشید.
‫به نظر می‌رسه که داریم.
‫- منظورم اینه که، اوضاع خوب به نظر می‌رسه. ‫- عالیه.
‫این پیشنهاد منه.
‫ما قبلاً خونه رو قیمت‌گذاری کردیم.
‫همه‌چی رو با عمارت بردارید،
‫و من شرکت رو می‌بندم ‫و نیهال رو از این مخمصه می‌کشم بیرون.
‫بذارید در موردش صحبت کنیم.
‫حتماً، این کار رو بکنید،
‫ولی نمی‌تونم بذارم پیشنهادم ‫همین‌جوری روی میز بمونه.
‫می‌تونم بهتون 48 ساعت وقت بدم.
‫وای. عجب سؤالی!
‫خب، آقای عثمان؟ حرکتت رو بکن.
‫عمارت یا دختره؟
‫پس اصلاً سؤالی مطرح نیست.
‫به انگین اشاره کرد.
‫فردا می‌بینیمش، درسته؟
‫اینو نگاه کن.
‫تجمل بی‌سروصدا.
‫دقیقاً.
‫ما هیچ‌وقت پز نمی‌دیم،
‫ولی همه‌چی بدون هیچ زحمتی ‫عالی به نظر می‌رسه.
‫خوش اومدید.
‫ممنونم.
‫بفرمایید.
‫پس تو تابلو رو خریدی.
‫وقتی برای فروش گذاشته شد، یه نگاهی بهش انداختم.
‫اثر خیلی چشمگیریه. ‫آدم دلش می‌خواد تا ابد بهش زل بزنه.
‫آره، خریدمش.
‫نمی‌تونستن به من نه بگن. ‫از قبل معامله کرده بودیم.
‫و گرفتی‌ش.
‫الآن مال توئه.
‫آره. گرفتمش.
‫عادت کردم چیزها مال من باشن. ‫اگه از چیزی خوشم بیاد، به دستش میارم.
‫اگه بخوامش، مال منه.
‫پس فقط دونستن اینکه وجود داره کافی نیست؟
‫باید مال تو باشه.
‫به هر قیمتی که شده.
‫عادته دیگه.
‫این‌جوری بزرگ شدم.
‫عادت کردم به بردن، به مالک بودن.
‫- از طرف دیگه، تو... ‫- آره، من...
‫ما...
‫ما فقط روی زیبایی تمرکز می‌کنیم.
‫زیبایی هوا، آب، یه چیزی، یه کسی...
‫وجودشون برای ما کافیه. زیبایی‌شون.
‫سعی نمی‌کنیم مالکش باشیم.
‫لازم نیست بگیم مال ماست.
‫می‌فهمم.
‫منظورت اینه که: چیزهایی که مالک‌شون هستی ‫یه روزی مالک تو می‌شن.
‫یا شاید...
‫تو خیلی خوب می‌دونی ‫هیچی نداشتن چه حسی داره.
‫تو از هیچی به اینجا رسیدی.
‫شاید برای همینه که حس نمی‌کنی لیاقتش رو داری. ‫شاید فکر می‌کنی: اون‌موقع، ما...
‫اون‌موقع،
‫ما توی خونه‌های گرم‌ونرممون بودیم،
‫بعد یهو توی یه چادر بودیم،
‫بعد توی یه آپارتمان درب‌وداغون...
‫بعد توی عمارت‌مون.
‫زیر آسمون، روی زمین. ‫پذیرای همه‌ی این‌ها بودیم.
‫من... فقط من، با خود واقعی‌م.
‫- و تو؟ ‫- من؟
‫می‌تونی بدون همه‌ی این‌ها وجود داشته باشی؟
‫بذار یه چیزی بهت بگم.
‫شما هیچ‌وقت یاد نگرفتید به ما احترام بذارید.
‫آره. اگه اینو یاد گرفته بودید،
‫یاد گرفته بودید دنیا چطور کار می‌کنه، ‫اگه باهاش درگیر نشده بودید...
‫اگه انقدر از تغییر نمی‌ترسیدید، ‫انقدر به سیستم معتاد نبودید،
‫منم که دارم دنیا رو زیر و رو می‌کنم.
‫کاریش نمی‌شه کرد.
‫همون‌طور که گفتم،
‫من اینجام.
‫این سروصدا رو ببخشید.
‫کارگرها دارن سعی می‌کنن کار رو تموم کنن.
‫نمی‌خوان من رو منتظر بذارن.
‫برای چی؟
‫عجله دارن چی رو تموم کنن؟
‫دارم اتاق خواب اصلی رو بازسازی می‌کنم.
‫قراره یه تغییر بزرگ ‫توی زندگی من اتفاق بیفته.
‫اوه، راستی...
‫دنبال یه چیز ارغوانی می‌گردم.
‫که بذارم توی اتاق.
‫اگه بتونم اونم پیدا کنم...
‫ارغوانی.
‫فقط واسه این گذاشتمش اونجا چون ارغوانیه.
‫بعد از یه روز طولانی، بعد از همه‌ی اتفاق‌هایی ‫که میفته، چشم‌هات رو آروم می‌کنه.
‫نیهال نباید از آینده‌ای که ‫لایقشه دور بشه.
‫اون باید به سمت ‫آینده‌ش با انگین حرکت کنه.
‫برای همین عذرخواهی کرد؟
‫چی؟
‫اون عذرخواهی کرد.
‫می‌خواست عذرخواهی کنه، ‫ولی فرصت نشد حرف بزنیم.
‫نمی‌خواستم زنگ بزنم و بهش فشار بیارم.
‫می‌خواستم اون‌جوری باشه که اون می‌خواد.
‫برای همین عذرخواهی کرد؟
‫برای گرفتن این تصمیم؟
‫تو چی فکر می‌کنی؟
‫منظورم اینه که، شما دوتا کنار هم بودید.
‫تو خود واقعی‌ش رو دیدی.
‫آدم اونجا طرف مقابلش رو می‌شناسه. ‫تو به من بگو.
‫نمی‌دونم.
‫نمی‌تونم واضح ببینم.
‫اون کورم می‌کنه.
‫- وقتی کنارشم... ‫- عقلت رو از دست می‌دی.
‫می‌فهمم، می‌فهمم.
‫به آقای سولهی زنگ بزن. باشه.
‫ما عمارت رو برمی‌داریم.
‫پرسیدی: دختره یا عمارت؟
‫به گمونم انتخابی ندارم.
‫مجبوریم عمارت رو برداریم.
‫خوش اومدی آصله.
‫نمیای تو؟
‫نه، ممنونم. اینجا راحتم.
‫تبریک می‌گم. آلبوم فوق‌العاده‌ست. ‫باید یه‌بار بیای پیشم.
‫شب بخیر.
‫پس اینجا خونه‌ی توئه؟
‫ما همیشه خونه‌ی من همدیگه رو می‌دیدیم، ‫برای همین هیچ‌وقت اینجا رو ندیده بودم.
‫حالت خوبه؟
‫اینجام، پس به گمونم خوب نیستم. ‫تو چطور؟
‫خب، شرط می‌بندم تو خوبی. یا برعکس.
‫شاید تو همیشه داغونی ‫و این هیچ‌وقت اذیتت نمی‌کنه.
‫بریم تو؟
‫نمی‌دونم. منظورم اینه که...
‫اصلاً نمی‌دونم چرا اینجام.
‫- بیا. ‫- وایستا. منو آروم نکن.
‫نمی‌کنم، آصله!
‫خیلی دلم برات تنگ شده.
‫خیلی زیاد.
‫نمی‌تونم نفس بکشم.
‫اون یارو، تهیه‌کننده یا هر چی...
‫- تنظیم‌کننده. ‫- هر کوفتی که هست.
‫تو و اون...
‫نه، بحثم اون نیست. بیا در مورد ‫خودمون حرف بزنیم. می‌شه بریم تو؟ لطفاً.
‫تو منو شکستی.
‫من نشکستم.
‫و نمی‌تونم این کار رو بکنم.
‫هیچی نمی‌تونه تو رو بشکنه. ‫تو یه زن فوق‌العاده‌ای.
‫من خودم رو شکستم.
‫فکر می‌کردم دیگه هیچوقت قبولم نمی‌کنی، ‫ولی تو اینجایی.
‫- دارم به خودم بی‌احترامی می‌کنم؟ ‫- نمی‌کنی.
‫منم که بهت بی‌احترامی کردم.
‫دارم می‌گم: باشه. ‫دیگه مثل یه احمق رفتار نمی‌کنم.
‫فقط یه فرصت بهم بده.
‫من یه مردم، می‌دونی.
‫بعضی وقتا مثل یه احمق به تمام معنا رفتار می‌کنم.
‫تو منو دوباره سر پا کردی.
‫خیلی خوشحالم که اومدی ‫و لازم نیست هیچی بگی.
‫الآن نوبت منه که حرف بزنم.
‫بیا این رو زندگی کنیم لطفاً.
‫هر جا که ما رو ببره.
‫همه‌چی اون‌جوری می‌شه که تو می‌خوای.
‫چون من جور دیگه‌ای نمی‌تونم زندگی کنم.
‫نظرت چیه؟
‫نه، این‌طوری نیست.
‫دارن کارمندهای جدید استخدام می‌کنن، واسه همینه.
‫الیف.
‫- راجع بهش بهت گفته بودم، نه؟ ‫- چی بود؟
‫یه نامزد جوون پیدا کرده.
‫پسره سی سال ازش کوچیکتره.
‫نیهات می‌گه بحران میانسالگیه.
‫الیف، عزیزم، خوبی؟
‫این اواخر پیلاتس نیومدی.
‫نیومدم.
‫کلاس خصوصی می‌رم.
‫خب...
‫شاید این‌طور به نظر می‌رسید که...
‫داشتیم در مورد تو حرف می‌زدیم، ولی این‌طور نبود.
‫ببین، توی سیاست یه قانونی هست.
‫یه موضع.
‫اگه مردم در مورد کاری که کسی کرده ‫یا حرفی که زده صحبت کنن،
‫اون آدم برنده‌ست.
‫یعنی چی؟
‫یعنی...
‫اگه دارن در مورد من حرف می‌زنن،
‫اونی که یه کاری کرده، ‫حرکتی زده و برنده شده منم.
‫اهل عمل باش، نه اهل حرف.
‫اگه جرئتش رو داری.
‫به‌علاوه، زندگی خیلی قشنگه
‫و پر از لذته.
‫[طبقه‌ی چهارم، گوکهان پوسات]
‫خیلی‌خب، شروع کنیم؟ سینم، گوشمون با توئه.
‫ببینیم حالا که آقای آردا پیشمونه، ‫توی چه وضعیتی هستیم.
‫یه گزارش خوب بهمون بده.
‫با اجازه.
‫راستش رو بخواید، تمرکز کردن برام سخته.
‫بذارید بگم حالا که آردا اینجاست، ‫یه‌کم حواسم پرت می‌شه.
‫چرا؟
‫حواس شما رو پرت نمی‌کنه؟
‫شاید هم فقط من این‌طورم.
‫خب، باشه.
‫برای اینکه مطمئن بشیم نسبت ‫سود وارداتمون در آخر سال با پیش‌بینی‌هامون...
‫مطابقت داره،
‫توی ماه ژانویه یه سری تغییرات اعمال کردیم...
‫بررسی‌شون می‌کنیم ‫و نمودارهاش رو هم ضمیمه می‌کنیم.
‫خوبه.
‫به نظر می‌رسه باید ‫توی سه‌ماهه‌ی سوم بیشتر تلاش کنیم.
‫مشکلی نیست. ما تحت فشار بهتر کار می‌کنیم.
‫شما نظرتون چیه آقای آردا؟
‫به نظرم مشکلی نیست.
‫پس حله.
‫می‌تونم آقای آردا رو برای شام دعوت کنم بیرون.
‫داداش...
‫انگین و نیهال...
‫دارن می‌رن یه سفر طولانی اروپا.
‫برنا بهم گفت.
‫تازه...
‫انگین یه حلقه خریده.
‫باشه.
‫ممنون بابت اخبار زردت.
‫- همراه من بیا. ‫- ولم کن.
‫عثمان، بیا.
‫برو باهاش حرف بزن. بذار خودش بگه.
‫- چی بگه؟ ‫- بذار خودش بگه.
‫بذار بگه: من تو رو نمی‌خوام.
‫ببین، شاید همه‌چی اون‌طوری که به نظر میاد نباشه.
‫تو کنار اون بودی.
‫فقط تو می‌دونی چطور بوده.
‫برو باهاش حرف بزن.
‫سریع قبول کرد.
‫تا اسم عمارت رو شنید، چشماش برق زد.
‫می‌دونستم قبول می‌کنه.
‫گفتم: نیهال می‌ره. می‌خواد برگرده. براش مهم نبود.
‫با رفتن من مشکلی نداشت؟
‫یعنی...
‫انگار بین عمارت و تو، انتخابش رو کرده بود.
‫انگین گفت یه چیزهایی بینتون بوده.
‫فقط یه چیزهایی؟
‫آقای عثمان، ترافیک خیلی سنگینه.
‫نمی‌تونیم از در بریم بیرون.
‫باشه.
‫تاکسیم هنوز نرسیده.
‫ترافیکه، آره. باشه، منتظر می‌مونم.
‫هی، عثمان. نگاه کن.
‫چقدر خوشحال به نظر می‌رسن.
‫- چمدون نداری؟ ‫- نه.
‫- یه لحظه. ‫- چیزی یادتون رفته؟
‫بی‌خیال، بریم.
‫بفرما، یه نگاهی به دور و برت بنداز.
‫الآن دیگه رسماً مال خودته.
‫نیهال؟
‫نیهال رفته.
www.Doostihaa.com