‫[جزیره‌ جمجمه، دو هفته قبل]
‫کجا رفته بودی؟
‫قدم بزنم.
‫خودت تنها؟
‫دیگه باید با کی می‌رفتم؟
‫اون چیه؟
‫فقط نقاشیه.
‫نشونم بده.
‫میشه یکی بردارم؟
‫نوشیدنی؟
‫کم پیش میاد.
‫فردا می‌فهمیم...
‫که همه این کارها ارزشش رو داشت یا نه...
‫وقتی کیت رو برگردونیم.
‫بعد از یک هفته،
‫یا یک ماه،
‫هنوزم احتمال زنده بودن کیت هست.
‫ولی الان دو سال گذشته.
‫ممکنه دو سال نباشه.
‫ها؟
‫یعنی چی؟
‫اگه...
‫اونجا زمان اینطوری نمی‌گذره چی؟
‫اگه یک سال بتونه یک روزه سپری بشه چی؟
‫چرا باید همچین باوری داشته باشی؟
‫بعد از روز گودزیلا،
‫وقتی اون سال ناپدید شدم،
‫اینو بهت گفته بودم، ‫ولی به آلاسکا رفتم
‫تا فرضیه‌های والدینم رو ثابت کنم.
‫اونجا،
‫یه شکاف پیدا کردم.
‫تو رفتی داخل...
‫یک روز بود،
‫فوقش دو روز...
‫وقتی بالاخره توی آفریقا بیرون اومدم،
‫یک سال گذشته بود.
‫چرا تا الان اینو مخفی کرده بودی؟
‫می‌خواستم ازت محافظت کنم و...
‫نمی‌خواستم دنبالم بیای.
‫ولی ما این زمان رو باهم داشتیم.
‫توی این مکان سرسام‌آور باهم کار کردیم...
‫من خوشحال بودم.
‫به لطف تو.
‫به لطف تو، اون یک سال رو پس گرفتم.
‫ببخشید.
‫شما می‌دونید که این تشییع جنازه‌ی ‫هیروشی رانداست یا نه؟
‫آره، این...
‫زوک؟
‫یعنی ممکنه؟
‫می‌دونی که دیگه دیر یا زود ‫باید حرف بزنیم.
‫مدام فکر می‌کنم
‫ناعادلانه‌ست که نتونستی باهاش خداحافظی کنی.
‫کاش...
‫ای کاش می‌تونستم اتفاقی که افتاد ‫رو به عقب برگردونم.
‫اگه می‌دونستم داره میاد...
‫اگه می‌دونستی؟ ‫پس فکر می‌کردی چی میشه؟
‫یه تایتانه، کیت.
‫بگو اونجا چیکار می‌کردی.
‫نمی‌دونم. ‫نمی‌تونستم کنترلش کنم.
‫نمی‌دونم چه اتفاقی داره برام می‌افته.
‫باید بهم اعتماد کنی.
‫بابا هم اگه بود ‫می‌خواست با همدیگه ته‌توش رو در بیاریم.
‫تو عقلت رو از دست دادی.
‫بابا مرده.
‫همه‌چیز روبراهه؟
‫نه. ‫نه، همه‌چیز روبراه نیست.
‫دنیا در خطر تایتان قرار داره،
‫و هیچکس هم نمی‌دونه چیکار کنه.
‫تو می‌دونی؟ ‫مونارک می‌دونه؟
‫چقدر طول می‌کشه تا گودزیلا بیاد ‫و گندکاری کیت رو جمع کنه؟
‫کنتارو،
‫می‌دونم که داری رنج زیادی می‌کشی.
‫ولی هرکسی رو هم که مقصر بدونی،
‫دعوا کردن پدرت رو زنده نمی‌کنه.
‫کنتارو.
‫ما اول می‌ریم.
‫کنتارو.
‫کِی، یه دوست قدیمی ‫دوست داره بهت سلام کنه.
‫دکتر سوزوکی.
‫دکتر رندا.
‫سرگرد شاو سعی کرد بهم توضیح بده، ‫ولی دیدنش...
‫تو باید مثل من پیر باشی، ‫ولی خودتو ببین.
‫می‌دونم هضمش سخته.
‫کاش دلیل دیگه‌ای داشت،
‫ولی خیلی از دیدن هر دوتون خوشحالم.
‫تو باید کیت باشی.
‫هیرو خیلی ازت برام تعریف کرده بود.
‫صبر کن، نمی‌دونستم که شما ‫باهم در ارتباط بودید.
‫اوه، بیشتر از اینا بود. ‫اون خیلی به هاتروما میومد.
‫می‌دونی، اگه به خاطر چیزی که این مرد ‫توی هاتروما ساخت نبود،
‫هیچ کدوم از ما اینجا نبودیم.
‫حتما یه بار برو ببینش، کیت.
‫خب، چرا الان نمیاید؟
‫اوه، نمی‌خوایم مزاحم بشیم، نه.
‫نه، لطفا. ‫باعث افتخارمه.
‫نمی‌دونم والا. ‫تا مونارک موقعیت تایتان رو پیدا می‌کنه،
‫اونجا ممکنه یکم به همه‌مون آرامش بده.
‫راجع‌به هیرو داستان تعریف کنیم.
‫مطمئن نیستم فایده‌ای داشته باشه که اینجا ‫منتظر پیدا شدنش بمونیم.
‫لطفا.
‫ازش مراقبت کن، هیرو.
‫من راهی پیدا می‌کنم تا اوضاع رو درست کنم. ‫قول میدم.
‫روز اول.
‫[مرکز مونارک، آرلینگتونِ ایالت ویرجینیا] ‫[سال 1958]
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫صبح بخیر.
‫صبح بخیر، دکتر میورا، آقای رندا.
‫هوم؟
‫صبح بخیر.
‫آلیس. ‫من منشی جدید آقای رندا هستم.
‫واقعا؟
‫البته.
‫منشی شما رفت بیرون شیرینی بخره، دکتر میورا.
‫زود برمی‌گرده.
‫اوه، باشه.
‫باملاحظه‌ بودنتون رو می‌رسونه.
‫خیلی‌خب. ‫دفاتر جدید مونارک این طرف هستن.
‫دفتر شما اینجاست، دکتر.
‫بفرمایید.
‫یا خدا.
‫دفتر شما بغلیه، آقای رندا.
‫تقریبا به قشنگی همینه.
‫آره.
‫"خرابش نکنید. ژنرال پاکِت".
‫- اون خوب بلده حرف بزنه. ‫- آره.
‫باورت میشه؟
‫مونارک در سه قاره.
‫می‌دونی، عکس‌های تو از تایتان ‫همه این مقرها رو برامون به دست آورد.
‫بی‌صبرانه منتظرم که مأموریت بریم.
‫حداقل اول بار و بندیلت رو باز کن ‫تا بعدش
‫- واسه سفر اکتشافی بعدی برنامه‌ریزی کنیم. ‫- آره.
‫تازشم، ما که نمی‌دونیم چقدر طول می‌کشه ‫تا دوباره تایتان پیداش بشه.
‫اون چیه؟
‫هیرو واسه دفاتر جدید کشیدتش.
‫تصمیم گرفتیم اسمش رو هیروناسور بذاریم. ‫نظرت چیه؟
‫تق تق.
‫- هی، ببینش، لباس شاهانه پوشیده. ‫- آره. آره.
‫خب، واسه همچین جای باکلاسی ‫گفتم بهتره تیپ بزنم.
‫سلام، لی.
‫کِی.
‫می‌خوای کمکمون کنی ‫دفتر رو تبرک کنیم؟
‫راستش، اگه اجازه بدید،
‫می‌خوام یه سخنرانی کوتاه کنم.
‫باشه.
‫6 سال پیش که برای اولین بار دیدمتون.
‫اولین فکری که به ذهنم رسید ‫این بود که...
‫این دو نفر خودشون رو به کشتن میدن.
‫و بعد در نهایت فهمیدم
‫که درواقع شما به احتمال زیاد ‫منو به کشتن می‌‌دید.
‫ولی الان خیلی واضحه
‫که شما نه تنها کاملا می‌تونید از خودتون محافظت کنید،
‫بلکه احتمالا یه روز همه‌مون رو هم نجات می‌دید.
‫پس به افتخارش.
‫سخنرانی قشنگی بود، ‫ولی چرا حس می‌کنم داری ازمون جدا میشی؟
‫نتونستم با چهره‌ام پنهونش کنم، ها؟
‫خب...
‫من به جای دیگه‌ای اعزام شدم.
‫- چی؟ ‫- نه.
‫این مسخره‌ست. ‫همین الان به پاکِت زنگ می‌زنم.
‫صبر کن نه، نزن. ‫خودم با ژنرال حرف زدم.
‫خودش درخواستم رو تایید کرد.
‫- درخواستت؟ ‫- آره.
‫آره، داره ستاره سومش رو می‌گیره
‫و جایگاهی توی کادرش بهم پیشنهاد داد.
‫هوم.
‫خب، گمونم من همیشه فکر می‌کردم
‫که این مسیر رو با همدیگه تا آخرش می‌ریم.
‫بدون تو مثل همیشه نمیشه، لی.
‫بچه‌ها، من دارم به مریلند میرم، ‫نه کره‌ی ماه.
‫ببین، فاصله‌اش برامون مهم نیست، لی.
‫فکر می‌کردم اینجا خوشحالی.
‫مسئله خوشحال بودن یا نابودنم نیست، بیلی.
‫مسئله چیزیه که به صلاح همه‌مونه.
‫پس،
‫به افتخار مونارک.
‫مِی؟
‫سلام. عه...
‫ببخشید که به تشییع جنازه نیومدم.
‫و فکر کردم که شاید نخواید بیام.
‫و نمی‌دونم، ‫بعد از تمام اتفاقاتی که افتاد،
‫اگه ازم استقبال نکنی هم درک می‌کنم.
‫می‌تونم...
‫با کیت حرف نزدی؟
‫نه. نه، اول اومدم اینجا.
‫می‌خواستم ببینم در چه حالی.
‫نمی‌خوام راجع‌بهش حرف بزنم. ‫بریم نوشیدنی بخوریم.
‫ول کن بابا.
‫تو که به من گزارش نمیدی.
‫بابا.
‫چند وقت شده؟ ‫سه سال؟ چهار سال؟
‫- پنج. ‫- پنج سال.
‫- آره. ‫- یا خدا.
‫- آره. ‫- خب، بهتره بیای داخل.
‫- کلی حرف باهم داریم. ‫- آره.
‫[سرهنگ لیلاند لافایت شاو دوم]
‫باورم نمیشه که من با پسرم ‫یه جا دارم خدمت می‌کنم.
‫اجتماع اینجا خودمونیه.
‫خود من نصف افسرهای ارشد اینجا رو می‌شناسم. ‫ساده‌ست.
‫- به خوبی هوات رو داریم. ‫- چیکار می‌کنی؟
‫خب، تا سِمَت جدیدت رو جشن بگیریم.
‫نه نه، فردا روز اولمه.
‫یعنی ساعت هشت شب ‫نمی‌تونی یه لیوان نوشیدنی بخوری؟
‫نه، فقط می‌خوام حواسم جمع باشه. ‫می‌خوام در بهترین حالتم باشم.
‫حق با توئه.
‫خودم می‌دونم که رضایت پاکِت چقدر برات مهمه.
‫خیلی‌خب، باشه. یکی. ‫یه لیوان نوشیدنی.
‫من که مشکلی ندارم. ‫نوشیدنی ارزونی نبود.
‫مزخرفه.
‫- خب، راجع‌بهش حرف می‌زنیم؟ ‫- هوم؟
‫- راجع‌به چی؟ ‫- اینکه چرا از مونارک رفتی؟
‫آره، نمی‌دونم که...
‫والا یکی از قابلیت‌های قوی ما نیست، ‫متوجه منظورم میشی؟
‫- چی؟ حرف زدن؟ ‫- وارد مسائل شخصی شدن.
‫اوه، شخصیه.
‫پس با کسی دعوا کردی ‫یا با کسی رو هم ریختی؟
‫یا خدا، بابا. ‫بیخیال.
‫چرا حتما باید همین دو گزینه باشه؟
‫پس مسئله عاطفیه. ‫زن افسر؟
‫- منشی؟ ‫- عجب. باشه. نمی‌خوای...
‫- ول کن قضیه بشی؟ ‫- پرستار نظامی؟ مادر یکی؟
‫اون یه همکار بود، بابا.
‫یه همکار بود.
‫یه دانشمند.
‫باهوش‌ترین آدمی که توی عمرم دیدم.
‫و گمون کنم مَرد داره.
‫مَردش هم بعد از اون ‫باهوش‌ترین آدمیه که دیدم.
‫گرچه حاضرم بمیرم
‫ولی اینو جلوش نگم.
‫آره.
‫خودت می‌دونی که من عاشق این کشورم،
‫ولی گولمون می‌زنه که فکر کنیم ‫همیشه می‌تونیم همه‌چیز داشته باشیم.
‫موفقیت، خوشبختی، خانواده.
‫ولی آبرو.
‫این بدون بها به دست نمیاد.
‫مطمئن نیستم که آبروم رو هم نگه داشتم.
‫کنار کشیدی، غیر از اینه؟
‫اوهوم. آره.
‫- یکی دیگه می‌خوری؟ ‫- نه، آخه عین خسیس‌ها ریخته بودی.
‫فقط باقیِ یه دونه نوشیدنی‌ام رو می‌خوام.
‫- می‌دونید... ‫- ممنون.
‫- من سر این میز... ‫- مرسی.
‫اونقدری نشستم که دوست ندارم بگم،
‫و از خودم پرسیدم که چرا ‫پروژه ساعت‌ شنی فاجعه‌بار تموم شد.
‫کجای کار اشتباه بود؟
‫معلومه، اتساع زمان.
‫بدون اون دانش، هر معادله‌ای ایراد داشت.
‫معجزه بود که اون شکاف همه‌مون رو نکشت.
‫بعدش، من توی لیست سیاه قرار گرفتم.
‫ویزام باطل شد. اعتبارم از بین رفت. ‫اختراعام نابود شدن.
‫- همه‌چیز؟ ‫- اوهوم.
‫گفتن که من حتی به یه ایزوتوپ دیگه نگاه کنم،
‫مونارک منو می‌ندازه توی مدیریت دارایی.
‫تا اینکه هیروشی اومد پیشم.
‫می‌خواست در مورد تلفن تایتان من بدونه.
‫- تلفن تایتان؟ ‫- هوم.
‫دستگاه سوزوکی.
‫بهش گفتم که سال‌ها پیش ‫مونارک مصادره‌اش کرد،
‫ولی هیروشی می‌خواست از اول ‫یه جدیدش رو بسازه.
‫- به افتخار هیرو. نوش. ‫- آره.
‫اونجا بازم هست.
‫هوم.
‫وقتی دیدم کارم در اون ادامه پیدا کرده بود.
‫بهم امید داد.
‫این یکی هم تموم شده، زوک.
‫چطوره نشونم بدی نوشیدنی‌های خوب رو ‫کجا نگه می‌داری؟
‫وای خدا.
‫وای، لعنتی. ‫وای، لعنتی.
‫هی. تو اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫فکر می‌کردم دفترت توی ستاد هاجه.
‫یه جلسه سر صبح داشتم. ‫صبحونه نخوردم. گرسنته؟
‫یه رستوران چند خیابون‌ اونطرف‌تر هست.
‫چنان فلپ‌جک‌هایی داره که ‫گریه آدم رو در میاره. ‫[نوعی پنکیک]
‫خب، پیشنهاد خیلی خوبیه، ‫ولی فکر نکنم
‫- باید توی روز اول کاریم دیر کنم. ‫- این چه حرفیه.
‫خودم به پاکِت خبر دادم.
‫- من صبحونه خوردم، پس... ‫- پسرم،
‫اگه یکی از اون فلپ‌جک‌ها نخوری، ‫محاکمه نظامیت می‌کنم.
‫خیلی‌خب. یه لیوان قهوه. ‫همین.
‫آخرین باری که توی کافه سوتا بودیم رو یادته؟
‫آره، سال نو بود.
‫آره.
‫اون به اشتباه اون نوشیدنی 9 هزار دلاری ‫رو برامون سِرو کرد.
‫"قورتش ندید! ‫تفش کنید توی بطری!"
‫تصورش سخته که اون زندگی من بود.
‫کافه‌گردی می‌کردم ‫و با آمریکایی‌های باحال می‌گشتم.
‫کی؟ منو میگی؟
‫آخی.
‫حالا فقط یه پسری‌ام که جون دادن پدرش رو تماشا کرد.
‫بیخیال، کنتارو. ‫مجبور نیستیم این کارو کنیم.
‫می‌تونیم بریم خونه.
‫نه، نه، من خوبم.
‫کِی اینا رو اضافه کرده؟
‫فکر می‌کنی کافه‌ی سوتا این طرفیه؟
‫خوش اومدید.
‫یه میز دو نفره می‌خواید؟
‫- بله. ‫- از این طرف.
‫اینجا کافه‌ی سوتا نیست؟
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫منظورتون صاحب قبلیه؟
‫- بله. ‫- هوم.
‫حدود یک سال پیش فروختش، ‫ولی...
‫فکر می‌کنم واقعا از اینجا هم خوشتون بیاد.
‫نه، بریم یه جای دیگه.
‫نه، من اومدم توی کافه سوتا نوشیدنی بخورم.
‫نوشیدنی هم می‌گیرم.
‫- خوش اومدید. ‫- نوشیدنی.
‫شربت دارید؟
‫شربت با تمشک آبی داریم.
‫باشه، ولی بدون تمشک آبی بده.
‫عه...
‫ممنون.
‫خب، به یاد بابا.
‫الان چند وقته که نوشیدنی رو کنار گذاشتی؟
‫هیروشی نمی‌خواست که مرگش ‫سال‌ها پاکیت رو از بین ببره.
‫آروم باش، زوک. ‫تنها چیزی که...
‫به نابود کردنش علاقه‌مندم ‫هیولاییه که اونو کشت.
‫نه، نمی‌تونی یه تایتان رو نابود کنی.
‫نه نمی‌تونم، ولی گودزیلا می‌تونه،
‫و منم از قضا توی خونه
‫تنها مردی‌ام که بلده چطور توجهش رو جلب کنه.
‫به خاطر همین هم ‫خودت رو به اینجا دعوت کردی.
‫حقیقتش زوک، فقط دارم سعی می‌کنم ‫کمکمون کنم بقاء پیدا کنیم.
‫هرکاری می‌کنیم نمیشه...
‫- هوم. ‫- ولی نمی‌تونم دست از تلاش کردن بردارم.
‫هوم.
‫هنوزم می‌تونیم جون میلیون‌ها نفر رو نجات بدیم، زوک.
‫خودتم می‌دونی. ‫فقط باید ریسک رو بکنی.
‫تو باید گوجه‌هام رو ببینی.
‫بعد از دیدن اصلاحاتی که هیروشی ‫توی تلفن تایتانم ایجاد کرده بود،
‫انگیزه گرفتم که یه چیز جدید بسازم.
‫اوه، آره.
‫میشه از این استفاده کرد تا یه تایتان رو ‫از یه شهر بزرگ دور کرد؟
‫روی کاغذ آره.
‫به سمت یه هدفی که خودت می‌خوای چی؟
‫- عه... ‫- همش داریم فرضی حرف می‌زنیم دیگه، درسته؟
‫- پس گیر نده. چطور کار می‌کنه؟ ‫- هوم.
‫کار نکرد.
‫آخه ببین،
‫چون من این همه سال ‫به سوال اشتباهی فکر می‌کردم.
‫حالا که در مورد اتساع زمان می‌دونم،
‫فقط باید تفاوت زمانی
‫بین دنیای خودمون و محور هستی ‫رو محاسبه کنم.
‫آه.
‫سوال درست
‫این نیست که آخرین بار کجا گودزیلا رو دیدی، ‫بلکه زمانشه.
‫آره.
‫چند سال پیش رو یادته که ‫آنفولانزا گرفته بودم؟
‫تازه اومده بودم اینجا. ‫به یه کشور جدید اومده بودم
‫و واسه خودم احساس تاسف می‌کردم.
‫خیلی غمگین و تنها بودم ‫و تو دست به رامن...
‫اومدی در خونه‌ام
‫و با تمام قسمت‌های سه‌گانه‌ی "بازگشت به آینده"...
‫که سه شب پشت سر هم تماشا کردیم.
‫می‌دونی که اون قشنگ‌ترین کاری بود ‫که تا حالا کسی برام انجام داده بود؟
‫واقعا؟
‫تو هنوزم می‌تونی پسر مهربونی باشی
‫که واقعا بلد نیست ‫ادای دکتر براون رو در بیاره.
‫- نه، اشکال نداره. ‫- من رندای اشتباهی هستم.
‫این عجیبه.
‫از خواهرم بیشتر خوشت میاد، نه؟
‫- کنتارو... ‫- خب، نمی‌دونم. شاید...
‫اونم که بهت پشت کرد.
‫من یکم تنهات می‌ذارم.
‫صبح بهت زنگ می‌زنم.
‫دوتاش کن.
‫انگار قرارت بهم خورد.
‫شرمنده.
‫قرار نبود.
‫باید شانست رو امتحان می‌کردی، درسته؟
‫هوم. نوش.
‫[پخش زنده: خبر فوری]
‫از کجا معلوم، همه‌چیز ممکنه تا فردا تموم بشه.
‫میشه پیشت بشینم؟
‫بامزه نیست؟
‫این ستاره‌ها.
‫واسه یه زمان دیگه‌ان.
‫نوری که ما الان می‌بینیم ‫گذشته‌ی اوناست.
‫قبلا رخ داده،
‫ولی نور یه جوری مدام ادامه داره
‫مثل خاطره‌ای که حاضر نیست از یاد بره.
‫این بهت آرامش میده؟
‫من که اینطوری به خودم میگم.
‫یه جایی در یه بخشی از این عالم هستی...
‫نور هیروشی هنوز داره می‌درخشه.
‫کیت، تکون نخور.
‫اون موج کوچیک توی آب،
‫قبلا دیدمش.
‫وقتی تایتان ایکس نزدیک بود.
‫نه...
‫ولی اون باید هزاران کیلومتر دور شده باشه.
‫آره.
‫از کِی اینطوریه؟
‫از وقتی تایتان ایکس رو آزاد کردم.
‫پس توی هواپیما منظورت این بود.
‫نمی‌دونستم چیه.
‫فکر می‌کردم دارم دیوونه می‌شم.
‫نه، دیوونه نشدی.
‫همه‌چیز رو برام تعریف کن.
‫باید سیگنالی که داری دریافت می‌کنی ‫رو اندازه‌گیری کنیم.
‫ممکنه بتونیم یه سری از تجهیزات سوزوکی ‫رو تقویت کنیم.
‫- اونا دارن چیکار می‌کنن؟ ‫- نمی‌دونم.
‫کجا دارید می‌رید؟
‫اون چیه؟ ‫کارش چیه؟
‫خب، ما هم می‌خوایم همینو بفهمیم.
‫فقط می‌خوایم توانایی‌هاش رو تست کنیم.
‫داریم به کوه اوسوره می‌ریم.
‫یه شکاف اونجا هست، همونی که در سال 1982 ‫جلوش بیدار شدم.
‫می‌خواید یه شکاف به محور هستی ‫باز کنید؟
‫الان نه.
‫فقط می‌خوایم بدونیم ممکنه یا نه.
‫که چی بشه؟
‫چرا باید ریسک کنی که ‫یه تایتان دیگه رو به این دنیا بیاری؟
‫گودزیلا فقط یه تایتان دیگه نیست.
‫اصلا چی داری میگی؟
‫وای، خدای من. ‫گودزیلا و تایتان ایکس،
‫می‌خوای باهم بجنگن.
‫بله، می‌خوام بجنگن.
‫ولی امیدوارم با این دستگاه ‫توی مکان و زمانی باشه که خودمون تعیین می‌کنیم.
‫زده به سرت؟
‫اونا سگ نگهبان نیستن که ‫به جون همدیگه بدیشون.
‫اگه تو بزرگترین و درنده‌ترین سگ ‫رو داشته باشی چی؟
‫ببینید، نمی‌خوام یه شکاف باز کنیم.
‫- فقط داریم توانایی‌هاش رو تست کنیم. ‫- توانایی‌هاش رو تست کنیم.
‫تو داری عین ژنرال‌ها حرف می‌زنی، لی.
‫گودزیلا رو نمیشه کنترل کرد، ‫خودتم اینو می‌دونی.
‫تو مردی که قبلا می‌شناختم نیستی.
‫نمی‌دونم کِی، شاید اینطوری بهتره.
‫دکتر سوزوکی... ‫لطفا...
‫شرمنده، دکتر رندا ‫ولی...
‫بهای هیچ کاری نکردن خیلی بالاست.
‫ولی اینا موجودات زنده‌ان، لی.
‫خیلی باهوش‌تر و باستانی‌تر از چیزی هستن که ‫بتونیم تصورش رو بکنیم.
‫و ما انسان هستیم.
‫و دقیقا مثل اون هیولاها،
‫فقط می‌خوایم در رأس زنجیره غذایی بقاء پیدا کنیم.
‫ما در مقابل اونا قرار گرفتیم، کِی.
‫و در نهایت، فقط یک چیز مهمه.
‫اینکه کی پیروز میشه.
‫اوه. ویدئوی روز گودزیلا. ‫بخور.
‫چیکار می‌کنی؟
‫دارم شمارم‌ رو توش ذخیره می‌کنم.
‫آخه با خودم گفتم
‫چون امروز یه بار دست رد خوردی،
‫پا پیش نمی‌ذاری.
‫بنابراین من جلوتر انجامش دادم.
‫اوه. روز گودزیلا. ‫بخور.
‫نشون دادن پشت سرهم اون همه نابودی و مرگ ‫فقط باعث میشه برای مردم عادی بشه.
‫فکر نکنم موافق باشم.
‫تو اینو به یه بازی تبدیل کردی.
‫اینو راست میگی.
‫ولی شایدم باید دیگه برات حساس نباشه، می‌دونی؟
‫که وقتی زمانش رسید ‫هول نکنی.
‫نه، وقتی یه تایتان پیداش بشه، ‫قطعا هول می‌کنی.
‫به گمونم تو یکی که می‌دونی.
‫چیه؟
‫از کجا می‌دونی که من تایتان دیدم؟
‫همینطوری حدس زدم، فرضی گفتم.
‫من... من...
‫می‌دونم که زیاد نوشیدنی خوردم. ‫عه...
‫تو کی هستی؟
‫اسم من ایزابله و دختر والتر سیمونز ام. ‫و...
‫صبر کن. ‫چی؟
‫تو رو فرستادن که جاسوسی منو بکنی؟
‫نه، اونا نفرستادن.
‫یکم تعقیب درکار بود.
‫ولی، نه، نه، نه. ‫منو نفرستادن.
‫درواقع گفتن که نباید نزدیکت بشم
‫چون احتمالا زیاد عصبانی میشی.
‫به نظر توصیه خوبی میاد.
‫نمی‌دونم. به گمونم باور ندارم که ‫تو آماده تسلیم شدن باشی
‫و بذاری مونارک کار رو به دست بگیره ‫یا بدتر از اون، کیت.
‫تا جایی که به من مربوطه، ‫همه شما عین همید.
‫نه، لطفا.
‫بهم فرصتی بده تا خلافش رو بهت ثابت کنم.
‫باید می‌دیدیش، بابا.
‫اون موجود اندازه‌ی برج امپایر استیت بود.
‫باور کن، آتیش از دهنش در میومد.
‫ممنون، عزیز جان.
‫نه، نه. نمی‌خوایم.
‫- بذار حساب کنم. باید برم. ‫- نه.
‫- لی گوش کن، دیرت نمیشه. ‫- نه، بابا. دیرم شده.
‫- باید دو ساعت پیش اونجا حاضر می‌شدم... ‫- ممنون.
‫دیرت نمیشه، چون دیگه قرار نیست
‫به پاکِت گزارش بدی.
‫چی؟
‫صبر کن، چی؟ ‫منظورت چیه؟
‫تو رو به گروه مشاوران نظامی ویتنام منتقل کردم.
‫بامزه‌ست.
‫آره. گروه مشاوران نظامی.
‫آره، امروز صبح داشتم همین کارو می‌کردم.
‫چی؟
‫مگ... چیکار کردی؟
‫مشاوران نظامی؟
‫درسته.
‫چرا باید همچین کاری کنی؟
‫چون می‌دونم چی به صلاحته.
‫حالا اگه سر و صدا کردنت تموم شد، ‫توضیح میدم.
‫ببین، اون شغل راحت توی دفتر پاکِت ‫ممکنه به نظر تاثیرگذار بیاد،
‫ولی اگه سابقه‌ای مثال‌زدنی نداشته باشی
‫هیچوقت توی این ارتش پیشرفت نمی‌کنی.
‫از وقتی که فرانسوی‌ها در دین بین فو خراب کردن،
‫ما توی اون منطقه بیشتر حضور پیدا کردیم،
‫که ممکنه منجر به مقداری تجربه نبرد هم بشه.
‫فقط نمی‌خوام تو هم اشتباهات منو تکرار کنی.
‫من به آدم‌های اشتباهی اعتماد کردم، ‫زیادی ساده‌لوح بودم.
‫سیاست برام مهم نبود و...
‫من توی مسیر شغلیم عقب افتادم.
‫داستان خوبیه.
‫من باید باور کنم که تو به خاطر زیادی ساده‌لوح بودنت
‫توی مسیر شغلیت عقب موندی؟
‫اگه حرفی داری، بهتره بزنی.
‫من ده برابر دور دنیا زدم
‫و هیولاهایی به اندازه ناوشکن دیدم.
‫من با چیزهایی رو به رو شدم ‫که تو حتی نمی‌تونی تصور کنی.
‫آره و بعد از پنج سال، ‫به کجا رسیدی؟
‫بابا. ‫ما سعی داریم...
‫با شناخت این موجودات ‫از مردم محافظت کنیم.
‫لی، فکر می‌کنی که اونا می‌خوان ‫همزیستی با ما رو یاد بگیرن؟
‫فکر کردی می‌خوان ما رو درک کنن؟
‫نه. می‌خوان نابودمون کنن.
‫فقط بقاء براشون مهمه ‫و بذار یه راز کثیف رو بهت بگم.
‫ما هم فقط به همین اهمیت می‌دیم.
‫چون در نهایت، فقط یک چیز مهمه.
‫اینکه کی پیروز میشه.
‫اینکه کی پیروز میشه، آره، ‫فقط همین مهمه.
‫لی، نگرانم کرده.
‫چی؟
‫اگه گودزیلا ظاهر بشه چی؟
‫[هشدار اضطراری]
‫کنتارو!
‫خدا رو شکر که اینجایی، ‫خیلی نگران شدم.
‫اوه، لعنتی.
‫مِی! ‫بیا بریم.
‫- کیت؟ ‫- طوری نیست.
‫گفتم که نمی‌خواد بهمون صدمه بزنه.
‫حالت خوبه؟
‫هوم؟
‫خدا رو شکر.
‫ها؟
‫حالت خوبه؟
‫به خونه جدیدت خوش اومدی، سروان.
‫قربان.
‫- ممنون سرباز، مرخصی. ‫- روز بخیر، قربان.
‫ایزابل هستم. ‫پیغام بذارید.
‫کنتارو ام.
‫خلافش رو بهم ثابت کن.
‫ما باید قبل از اینکه لی گودزیلا رو صدا کنه ‫به جواب برسیم و تایتان ایکس رو پیدا کنیم.
‫اگه چیزی که تو احساس می‌کنی ‫واقعا از تایتان ایکس میاد،
‫اونوقت شاید سیگنالی که دریافت می‌کنی ‫بتونه ما رو برسونه پیشش.
‫بیا دوباره امتحان کنیم.
‫- آماده‌ای؟ ‫- آب و برق.
‫چه اتفاقی ممکنه بی‌افته؟
‫مبدل امواجی که در بدنت جریان دارن رو
‫به سیگنال‌های الکتریکی‌ای تبدیل می‌کنه ‫که بتونیم تحلیل‌شون کنیم.
‫چیزی دریافت می‌کنی؟
‫شدت جریان پایینه.
‫سیگنال خیلی ضعیفه.
‫اگه بتونیم یکم بیشتر ببریمت توی آب، ‫ممکنه بتونیم سیگنال رو تقویت کنیم.
‫من می‌ترسم.
‫دفعه قبلی‌ای که نزدیک‌تر شدم...
‫می‌دونم.
‫کیت، یواش انجامش می‌دیم.
‫فقط تا جایی که تونستی برو توی آب.
‫و خودت می‌دونی کِی باید دست نگه داری.
‫اگه ندونم چی؟
‫من می‌دونم.
‫من اینجام.
‫وای، خدای من.
‫داره کار می‌کنه.
‫کیت.
‫موفق شدی.
‫گوش کن.
‫چیه؟
‫می‌شنوی؟
‫این هول کردنه.
‫ترسه.
‫فکر می‌کنم گم شده.
‫آره، همینجاست زوک.
‫من اینجا بیرون اومدم.
‫آه.
‫پس بیا ببینیم با در نظر گرفتن اتساع زمان
‫محاسبات من ‫می‌تونن گودزیلا رو پیدا کنن یا نه.
‫چی شده؟
‫انرژی باقی مونده شکاف
‫به همراه برقی که ما داریم اضافه می‌کنیم
‫ممکنه منجر به انحرافات کوانتومی بشه.
‫فقط یه جور میشه اختلالات رو دور زد.
‫کانالی برای دریافت سیگنال‌ها.
‫یه کانال. ‫به نظر خوب میاد.
‫کانال منم؟
‫مثل بادبادک بنجامین فرانکلین؟
‫خب، بله. ‫به نوعی.
‫لازمه بیشتر از حدی که
‫یه آدم عاقل حاضره به شکاف نزدیک بشه ‫بهش نزدیک بشی.
‫بدترین اتفاقی که ممکنه رخ بده چیه؟
‫بدترینش رو...
‫نمی‌دونم.
‫وای، خدای من. ‫لی.
‫- ببخشید، بی‌اجازه اومدم داخل. ‫- عه...
‫گفتم اینجا پیدات می‌کنم که ‫آخرهفته مشغول کاری.
‫عه...
‫لی، ببخشید که بیشتر سعی نکردم ‫قانعت کنم بمونی.
‫نه، نه.
‫دلم می‌خواست، ولی انگار تصمیمت رو گرفته بودی
‫و به خاطر اوضاع بین ما...
‫آره. ‫فکر کنم من...
‫واقعا اومدم اینجا بگم که...
‫حتی اگه شما خودتون دوتا راحت باشید...
‫مطمئن نیستم که من راحت باشم.
‫کاری که تو اینجا می‌کنی، کِی ‫زیادی مهمه
‫و من قول میدم
‫که به خاطر مونارک ‫احساساتم رو کنار بذارم.
‫اگه هنوز کسی جام نیومده.
‫البته.
‫هرگز کسی نمی‌تونه جات رو بگیره، لی.
‫کِی.
‫چی نظرت رو عوض کرد؟
‫وقتی دوتا آدم متفکر خوب کنارم نبودن
‫شاهد نگاه ناخوشایندی از آینده‌ام بودم.
‫اگه مسیر پیشنهادی بیلی...
‫برای رد شدن از کوه‌های اورال رو می‌دیدی ‫اصلا بهمون صفت خوب نمی‌دادی.
‫توی یکی از نیروگاه‌های شوروی ‫حادثه‌ای رخ داده.
‫مجبور شدن ناحیه رو تا 160 کیلومتر ببندن.
‫من که فکر می‌کنم قضیه بیشتر از ایناست.
‫آره. کجاست؟
‫قزاقستان.
‫اوه، آره. اینا چرا باید باهم هماهنگ بشن؟
‫تو تا حالا سعی کردی وسط یه طوفان شدید ‫صحبت کنی؟
‫- فهمیدم. ‫- آره.
‫خیلی‌خب، کجا برم؟
‫یکم پایین‌تر.
‫- اینجا چطوره؟ خوبه؟ ‫- آره، تقریبا. آره، خوبه. خودشه.
‫بله. آره.
‫همین خوبه. آره، همونجا بمون، ‫همونجا بمون.
‫آره.
‫- عه... ‫- خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب. عقب وایسا.
‫آروم، زوک. ‫آروم.
‫داره کار می‌کنه؟
‫داره ناهنجاری‌ای تشخیص میده.
‫نمی‌دونم یه تایتانه یا نه.
‫من دارم سیگنال قوی‌ای دریافت می‌کنم، زوک.
‫داری سیگنال گودزیلا رو دریافت می‌کنی؟
‫یه چیزی رو تشخیص داد.
‫ولی فکر نمی‌کنم گودزیلا باشه.
‫کمش کن! ‫داره منو می‌کشونه داخل.
‫زود باش، زوک!
‫- عه... ‫- زوک!
‫باشه.
‫زوک، دیگه لبه داره تموم میشه.
‫جدی میگم، خاموشش کن! ‫فورا خاموشش کن!
‫والا خاموشش کردم.
‫اوه.
‫متوجهش شدی؟
‫- ها؟ ‫- دیدیش؟
‫ها؟ ‫اون چی بود؟
‫ها؟ متوجه چی؟
‫لوازمم دارن چیزی نشون میدن،
‫ولی با عقل جور در نمیاد.
‫کی اهمیت میده؟ ‫اون عالی بود.
‫من اصلا نمی‌دونم الان چیکار کردیم، ‫تو می‌دونی؟
‫نه.
‫مرکز؟
‫عه...
‫مرکز، می‌شنوی؟ ‫تمام.
‫تو کی هستی؟
‫با کی دارم حرف می‌زنم؟
‫من سرگرد لیلاند لافایت شاو سوم هستم.
‫گروهم مُرده.
‫خودروی من صدمه دیده.
‫غذا تموم کردم.
‫مرکز، نیاز دارم منو خارج کنید.
www.Doostihaa.com