‫بهم بگو
‫خون روی برف دقیقاً چیه؟
‫چیزی که هر بار بهم میدی بخورم
‫فقط موقتاً دردم رو آروم میکنه
‫اما زهر رو تو خونم بدتر میکنه
‫ژنرال معروف یونگ بزرگ
‫و وارث آینده عمارت چینگ‌شان
‫واقعاً لایق شهرتشه
‫نه تنها زنده فرار کردی
‫از شهر لی‌آن من که ‫به شدت محافظت میشد
‫بلکه تونستی اینجا ‫وایسی و منو تهدید کنی
‫پادزهر خون روی برف رو بهم بده
‫دیگه سعی نکن منو کنترل کنی
‫بذار برم
‫تا برات بیارمش
‫پادزهر خون روی برف
‫باارزش‌ترین پادزهر تو شی‌منگه
‫جز من هیچکس نداره
‫اگه منو بکشی
‫هیچوقت به دستش نمیاری
‫همین الان برو بیارش
‫منم باهات میام
‫باشه
‫جوگه یوئه
‫اگه هنوز میخوای زنده بمونی
‫شمشیر رو بذار زمین
‫پس بیا ببینیم
‫کی سریع‌تره
‫وایسا
‫چون از معامله کردن خوشت میاد
‫بیا یه معامله دیگه بکنیم
‫تو کوه شی‌مین منو نجات دادی
‫و بهم گیاه سوز استخوان دادی
‫پس، من سه تا کار ‫برات انجام میدم
‫و در عوض، تو پادزهر خون روی ‫برف رو بهم میدی و میذاری برم
‫نبرد لی‌آن اولین کار بود
‫و حالا
‫دو تا دیگه مونده
‫باشه
‫معامله‌ست
‫[تولد دوباره]
‫[قسمت ۹]
‫کی اونجاست؟
‫نترس
‫چراغ رو روشن ‫نکردم تا جلب توجه نکنم
‫مثل اونا
‫من برای ملکه کار میکنم
‫شما همه جاسوسین
‫پس چرا منو نجات دادی؟
‫هیچکس جاسوس به دنیا نمیاد
‫به علاوه
‫من از اول میشناختمت
‫پدرم یه ژنرال مدافع ‫شهر هونگ‌چوان بود
‫که فامیلیش مو بود
‫اون کنار تو با ارتش ‫یونگ بزرگ جنگید
‫اون موقع بود که اولین بار دیدمت
‫تو...
‫تو دروغ میگی
‫من همه سربازایی که تو ‫جنگ کشته شدن رو یادمه
‫تو شهر هونگ‌چوان
‫هیچکدومشون فامیلیش مو نبود
‫تو همونی هستی
‫که اون روز یواشکی ‫اومدی تو اتاقم، مگه نه؟
‫[قصر بوچوئه] ‫از حیاط اصلی خیلی دوره
‫همراه‌هات صداتو نمیشنون
‫و نمیان نجاتت بدن
‫پس بهتره بهم بگی دقیقاً
‫چی به ملکه گزارش دادی
‫درسته
‫من همونی‌ام که رفتم تو اتاقش
‫و پرچم ارتش شیولی رو پیدا کردم
‫اما به علیاحضرت نگفتم
‫چون میخواستم خودم بکشمش
‫دستور ملکه‌ست؟
‫منم که میخوام بمیره
‫اسم پدرم مو جنگ بود
‫اون یه فرمانده گارد سلطنتی ‫تو شهر جن‌هوانگ یونگ بزرگ بود
‫اما چون چو چیائو و ‫ولیعهد یان شورش کردن
‫کل خانواده‌م اعدام شدن
‫مادرم جونش رو فدا کرد ‫تا از من محافظت کنه
‫از چو چیائو متنفرم ‫از ارتش شیولی متنفرم
‫تا وقتی زنده‌ام
‫دوباره سعی میکنم بکشمش
‫اگه میخوای منو بکشی
‫همین الان بکن
‫چون حرف نمیزنی...
‫سونگ چنگ
‫بله
‫ولش کن بره
‫چیائو
‫اگه ولش کنی بره ‫دوباره سعی میکنه بکشتت
‫پس بذار بکنه
‫فکر میکنی با این کارت
‫ازت ممنون میشم
‫و مثل سگ بهت وفادار میشم؟
‫کل خانواده‌ت به خاطر ‫من به طرز فجیعی مردن
‫حق داری ازم متنفر باشی
‫تو اشتباه نمیکنی
‫تقصیر تو نیست
‫برو
‫از اینکه گذاشتی برم پشیمون میشی
‫پس قبل از اینکه نظرم عوض بشه
‫از اینجا برو
‫مینگ‌لو رو فرستادن بره؟
‫از سونگ چنگ هم خواستم ‫براش دارو آماده کنه
‫اما نخوردش
‫گذاشتش تو اتاق
‫زخم‌هات چطوره؟
‫چیزیم نیست
‫مریضی‌ای که تو ‫دریاچه یخ‌زده گرفتم
‫امروز که تو آب ‫بودم دوباره عود کرد
‫وگرنه
‫مینگ‌لو و همراه‌هاش ‫نمیتونستن بهم آسیب بزنن
‫چیائو
‫زیاد فکر نکن
‫سرنوشت مینگ‌لو تقصیر تو نیست
‫تو فقط موقتاً گول ‫یان شون رو خوردی
‫برای همین بهش کمک کردی
‫من گول یان شون رو نخوردم
‫میدونستم دارم چیکار میکنم
‫تو هیچوقت تو شهر ‫جن‌هوانگ زندگی نکردی
‫و نمیدونی چه حسی داره
‫که برده باشی
‫برده‌ها لایق داشتن ‫اسم خودشون نیستن
‫حتی وقتی مریض یا زخمی میشن
‫نمیتونن دکتر ببینن
‫نه تنها با جون خودشون ‫مثل آشغال رفتار میشه
‫بلکه جون همراه‌ها و ‫خواهر و برادرهاشون هم
‫تو دست اشراف‌زاده‌هاست
‫اگه من و یان شون اون ‫موقع شورش نکرده بودیم
‫میترسم
‫الان تو شهر جن‌هوانگ
‫فقط جنازه‌هامون مونده بود
‫نگران بودم که ناراحت ‫بشی و خودتو سرزنش کنی
‫انگار زیادی فکر کردم
‫من به یان شون برای ‫شورش کمک نمیکردم
‫من فقط معتقدم
‫که باید یه جایی تو این دنیا باشه
‫که همه برابر باشن
‫چیائو
‫تو خیلی شجاعی
‫اما...
‫یه سؤال دارم
‫اگه یه روزی
‫واقعاً یه جامعه بزرگ ‫و هماهنگ بسازی
‫میتونی یه جایی هم ‫برای من نگه داری؟
‫توقعاتم زیاد نیست
‫جاش باید از مال جوگه ‫یوئه بزرگ‌تر باشه
‫بالاخره من خوشتیپ‌ترم
‫و شوخ‌طبع‌تر از اونم
‫میشه این زمین رو بر ‫اساس قیافه تقسیم کرد؟
‫عادلانه‌ست، نه؟
‫بر اساس قیافه تقسیم کنیم؟
‫مطمئنی
‫میتونی یه جای بزرگ‌تر ‫از جوگه یوئه بگیری؟
‫چیائو
‫نمیخوام ازت انتقاد کنم
‫تو همه چیت خوبه
‫اما سلیقه‌ت خیلی...
‫آهان راستی
‫اگه مینگ‌لو اون کسی ‫نبود که به ملکه خبر داده
‫پس چطور هویتت لو رفت؟
‫مادر
‫به نظر خیلی مطمئنه
‫که تو چو چیائویی
‫یه نفر دیگه هم تو بیان‌تانگ هست
‫که هویت منو خوب میشناسه
‫کیه؟
‫فرستاده یونگ بزرگ
‫جائو کوئو
‫[تانگ‌جینگ] ‫ارباب جائو
‫سرورم
‫امشب باد خیلی شدیده
‫چرا صبر نکنیم ‫تا فردا راه بیفتیم؟
‫پیکی که فرستادیم
‫هنوز برنگشته
‫حتماً به دست چو چیائو کشته شده
‫اگه تو بیان‌تانگ بمونیم
‫حتماً دردسر میشه
‫الان باید فوراً برگردیم
‫تا به ارباب موهه گزارش بدیم
‫بیاین بریم
‫کمک
‫شاهدخت فو مسموم ‫شده و از هوش رفته
‫برو کنار
‫ولیعهد
‫فوآر؟ فوآر؟
‫چی شده؟
‫ولیعهد
‫شیرینی‌ها مشکل دارن
‫یکی مسمومشون کرده
‫همه اون زن‌ها رو بیرون کنین
‫ولیعهد
‫نمیتونین برین تو
‫علیاحضرت خوابیدن
‫ولیعهد
‫ولیعهد، نمیتونین برین تو
‫ولیعهد
‫علیاحضرت حالشون خوب نیست
‫و خوابیدن
‫یه کار مهم با علیاحضرت دارم
‫ولیعهد، لطفاً تا فردا صبر کنین
‫ولیعهد
‫داری روز به روز ‫بی‌قانون‌تر میشی
‫میدونی مجازات
‫ورود به حرمسرا آخر شب چیه؟
‫از سرورتون محافظت کنین
‫چو چیائو؟
‫برو
‫بکشش
‫چو چیائو
‫هنرهای رزمیت برگشته؟
‫من حریفت نمیشم
‫ا.. اما
‫اصرار بی‌امانت ‫برای کشتن من امروز
‫فقط به خاطر اینه که ‫میترسی هویتت رو فاش کنم
‫و دیگه نتونی وانمود کنی ‫شاهدخت فو از بیان‌تانگی
‫اعتراف میکنم
‫کار من بود
‫من بودم که تو رو به ‫ملکه بیان‌تانگ گزارش دادم
‫اما الان اطلاعاتی دارم ‫که باهات معامله کنم
‫از جونم بگذر
‫تا بی‌حساب بشیم
‫ارتش شیولی
‫ارتش شیولی تو
‫چی گفتی؟
‫هه شیائو از ارتش شیولی
‫اون نمرده
‫شاهدخت فو مسموم شده؟
‫کی این اتفاق افتاده؟
‫مادر
‫هنوزم دارین وانمود ‫میکنین که نمیدونین؟
‫همین الان، دو ساعت پیش
‫یکی شیرینی‌های شاهدخت ‫فو رو مسموم کرد
‫هنوزم بی‌هوشه
‫حتی اگه به هویت فوآر شک دارین
‫و میترسین بهم آسیب بزنه
‫نباید اینقدر بی‌رحم میبودین
‫گستاخ
‫شاهدخت فو مسموم شده
‫و به جای اینکه تو عمارتت ‫بمونی و نجاتش بدی
‫آخر شب اومدی تو ‫قصر تا منو سرزنش کنی
‫و این مزخرفات رو بگی
‫لطفاً گستاخی منو ببخشین، مادر
‫اما لطفاً، مادر
‫دست از سر فوآر بردارین
‫یان چینگ
‫علیاحضرت
‫برو ارباب جان رو خبر کن
‫ازش بخواه با ولیعهد برگرده عمارت
‫تا در مورد مسمومیت ‫شاهدخت فو تحقیق کنه
‫چشم
‫ولیعهد
‫به فرمان علیاحضرت اومدم
‫تا در مورد مسمومیت ‫شاهدخت فو تحقیق کنم
‫ارباب جان، چه نمایش باشکوهی
‫اومدین پرونده رو تحقیق کنین
‫یا عمارت ولیعهد منو محاصره کنین؟
‫مسمومیت شاهدخت فو
‫واقعاً یه موضوع جدیه
‫اگه مسموم‌کننده تو عمارت باشه
‫بدون محافظت شدید
‫ممکنه هر لحظه فرار کنه
‫من فقط طبق فرمان عمل میکنم
‫طبیعتاً، باید تمام تلاشم رو بکنم
‫و هیچ جای خطایی نذارم
‫عمارت ولیعهد رو به ‫شدت محافظت کنین
‫باید ولیعهد رو سالم نگه دارین
‫و نذارین کسی وارد یا خارج بشه
‫چشم
‫ولیعهد
‫علیاحضرت مخصوصاً از یه ‫طبیب قصر خواستن با ما بیاد اینجا
‫بیاین الان بریم ‫شاهدخت فو رو ببینیم
‫همه چی رو زیر نظر داشته باشین
‫نذارین کسی فرار کنه
‫چشم
‫ولیعهد، با عجله
‫راه اشتباهی رو رفتین؟
اتاق مطالعه سمت چپه
‫‫و اتاق خواب شاهدخت ‫فو سمت راسته، فکر کنم
‫ارباب جان، شما
‫عمارت ولیعهد رو ‫بهتر از من میشناسین؟
‫فقط حافظه‌م خوبه
‫قبلاً اینجا بودم، برای ‫همین راه رو بلدم
‫بدون دستور ولیعهد ورود ممنوعه
‫چطور جرئت میکنی
‫برو کنار
‫جان زی‌یو
‫چطور جرئت میکنی وارد ‫اتاق خواب شاهدخت فو بشی
‫ولیعهد
شما ادعا کردین که ‫شاهدخت فو مسموم شده
‫‫و آخر شب به قصر رفتین تا ‫از علیاحضرت بازجویی کنین
‫اما الان دارین جلوی ما ‫رو میگیرین که بریم ببینیمش
‫دارین سعی میکنین ‫چیزی رو پنهون کنین؟
یا اصلاً شاهدخت فو مسموم نشده؟
‫قاتل‌ها
‫فرار نکنین فرار نکنین
‫یه قاتل زن؟
‫بگیرینش
‫نذارین فرار کنه
دنبالش کنین
‫‫هر طور شده
‫باید پیداش کنین
وایسا
‫سرورم
‫طبیب میگه مسمومیت ‫شاهدخت فو شدیده
‫ازتون خواست برین ببینینش
‫مگه طبیب نیاوردی
‫تا شاهدخت فو رو درمان کنه؟
‫مگه نمیخواستی بری تو اتاق خوابش؟
‫چرا الان میگی کاری ‫از دستت برنمیاد؟
‫ولیعهد
‫چی شده؟
‫منو ببخشین، ولیعهد
‫منو ببخشین، ارباب جان
‫این زهر خیلی قویه
‫یه زهر معمولی نیست
‫واقعاً راهی پیدا نمیکنم
‫که فوراً زهر رو خنثی کنم
فقط میتونم یه نسخه بنویسم
‫‫علیاحضرت باید فعلاً ‫درد رو تحمل کنن
و بعد از ۱۰ روز مصرف دارو
‫زهر به طور طبیعی ‫اثرش رو از دست میده
‫ده روز؟
‫‫میخوای شاهدخت فو ‫ده روز اینو تحمل کنه؟
‫بی‌عرضه
‫نگران نباشین، ولیعهد
‫چون مسمومیته
‫یه روزه خوب نمیشه
‫به جای اینکه به طبیب سخت بگیرین
بهتره بذارین دارو رو آماده کنه
‫تا شاهدخت زودتر یه کم آروم بشه
‫‫زود باش دارو رو آماده کن
‫چشم
‫ارباب جان
‫میخواین بهبودی شاهدخت فو رو
‫شخصاً تماشا کنین؟
‫قصد توهین ندارم
‫الان میرم
‫میذارم علیاحضرت یه کم ‫تو آرامش استراحت کنن
‫سونگ چنگ
‫بله
‫ارباب جان رو بدرقه کن
‫چیائو
‫زود باش
پادزهر رو برام بیار
‫باشه
اینه؟
‫‫چه حسی داری؟
‫چطور تونستی واقعاً زهر بخوری؟
‫چیزیم نیست
‫وقتی تو عمارت چینگ‌شان بودم
‫این گل یاس زرد رو محض احتیاط
‫با خودم داشتم
‫بیا
‫چه حسی داری؟
‫زهر از بین رفت؟
‫الان خوبم
وقتی جاسوس بودم
‫برای شناسایی زهرها، زیاد ‫اونا رو امتحان و خنثی میکردم
یه ‫کم از این زمان ‫بهم آسیبی نمیزنه
‫خوبه
...اما
‫‫همین الان آدمای جان ‫زی‌یو همه جای عمارت بودن
‫چطور برگشتی؟
‫مینگ‌لو؟
‫هنوز کامل خوب نشدی
‫اما جرئت کردی تنها بیای بکشیش
‫اگه این خودکشی نیست
‫چیه؟
‫پس تو اینجا چیکار میکنی؟
‫خودتو تحویل نگیر
‫نیومدم به تو کمک کنم
‫موهه شی‌فنگ و جائو ‫کوئو جزو کسایی بودن
‫که اون موقع پدرم ‫و برادرش رو کشتن
‫منو نکش
‫چو چیائو
‫بهت دروغ نمیگم
‫واقعاً اطلاعاتی دارم ‫که باهات معامله کنم
‫معاون فرمانده ارتش ‫شیولی تو، هه شیائو
‫تو گذرگاه می‌لین نمرد
‫فقط اسیر شده و به ‫کار اجباری گرفته شده
بهم بگو
‫‫هه شیائو کجاست؟
‫نمیدونم
‫اگه بهم نگی
‫دست و پاتو یکی یکی قطع میکنم
‫هر چی میدونستم بهت گفتم
‫تو... تو نمیتونی منو بکشی
‫چو چیائو
‫حالا بی‌حساب شدیم
‫باشه
‫حالا بی‌حساب شدیم
‫آره، شدیم
مینگ‌لو
منم
‫چیائو
‫آدمای جان زی‌یو الان رفتن
‫اما مطمئنه که نمیتونی ‫از شهر فرار کنی
‫برای همین ممکنه یه ‫مدتی این منطقه رو بگرده
‫فعلاً میتونی اینجا قایم بشی
‫نیازی ندارم این کارو بکنی
‫نمیتونم تو رو بکشم
‫و نمیتونم انتقام پدرم رو بگیرم
بهتره بمیرم
‫تو حتی از درد هم میترسی
‫‫و میگی از مرگ نمیترسی؟
‫تکون نخور
‫تازه پانسمان شده
‫چیائو
‫این یه رستوران قدیمیه که خریدمش
‫خالیه
‫و هیچکس از اینجا خبر نداره
‫بگیرش
‫یه مدتی اینجا استراحت کن
وقتی خوب شدی برگرد و منو بکش
علیاحضرت
‫‫طبیب لیو معاینه‌ش کرده
‫واقعاً با گل یاس زرد مسموم شده
‫نباید اشتباهی باشه
‫ممکنه چیزای بیشتری ‫تو این قضیه باشه
علیاحضرت
‫‫جائو کوئو سر راه کشته شده
‫علیاحضرت
‫چی شده؟
‫همین الان، جائو ‫کوئو سر راه کشته شد
‫شاهدخت فو مسموم شد
‫و ارباب جائو کشته شد
‫این دو تا اتفاق ‫خیلی تصادفی نیستن؟
‫فکر میکنی
‫فقط یه تصادفه؟
ممکنه مرگ ارباب جائو
‫به ولیعهد ربط داشته باشه؟
‫مگه ولیعهد نیومد قصر و ‫اون همه سر و صدا راه انداخت
‫فقط برای اینکه به ‫من واضح نشون بده
‫‫که اونا هیچ ربطی ‫به این قضیه نداشتن؟
‫یه چیز دیگه هم هست
‫به خاطر این
‫ولیعهد
‫همه جاسوسایی
‫که فرستاده بودیم تو ‫عمارتش رو بیرون کرده
سه‌آر
‫‫نقشت برای وانمود کردن ‫به اینکه پوچ و احمقی
خیلی قانع‌کننده بود
‫‫این دومین کاریه که
‫پادشاه شی‌منگ ازت ‫میخواد انجام بدی
امروز اینجا میمونی
‫‫و فردا از اینجا راه میفتی
‫آهان راستی
‫یادت نره
‫لباستو عوض کنی
‫[شهر سلطنتی]
‫وقتی کسی اشتباهی میکنه ‫طبیعتاً باید مجازات بشه
‫من تو وظیفه‌م کوتاهی کردم
‫و گذاشتم جوگه یوئه ‫به شما آسیب بزنه
‫لطفاً منو مجازات کنین، اعلیحضرت
‫تو یه برده مفیدی
‫هنوز بهت نیاز دارم
‫اما اونا فرق دارن
‫درست میگی
‫پس بذار خودم انجامش بدم
‫کافیه
‫از بازنده‌ها خوشم نمیاد
‫اگه دفعه دیگه‌ای باشه
‫به این راحتی نمیمیرن
‫برای این سفر به بیان‌تانگ
‫دو تا مأموریت داری
‫اول، باید همیشه دور و بر
‫این پادشاه شی‌منگ قلابی باشی
‫به هر قیمتی که شده
‫آدمی که میخوام رو
‫با سوابقش برگردون
‫به جز تو
‫هویت واقعی اون
‫باید برای بقیه مخفی بمونه
‫چشم
‫دوم، جوگه یوئه غیرقابل پیش‌بینی
‫و حیله‌گره
‫باید تمام راه مراقبش باشی
‫وقتی مأموریتش تموم شد
‫تو بیان‌تانگ بکشش
‫هر طور شده
‫نذار از اونجا بره
‫وگرنه، در آینده
‫تهدید بزرگی برای ما میشه
‫کیه؟
‫شاهدخت فو اینجاست؟
‫[زی مینگ، همسر لی سه] ‫شاهدخت فو
‫مخصوصاً اومدم شما رو ببینم
‫ولیعهد بهم گفتن ازتون دوری کنم
‫و جلوی چشمتون نباشم
‫اما فکر کردم شما بدتون نمیاد
‫برای همین گستاخی ‫کردم و اومدم ببینمتون
‫فکر کردم بعد از دیشب
‫با اون همه سر و صدایی ‫که آدمای قصر راه انداختن
‫و اومدن تو اتاقتون
‫و حتی سعی کردن مسمومتون کنن
‫حتماً گرسنه و خسته‌این
‫برای همین چند تا غذا درست کردم
‫و شیرینی
‫تا امتحان کنین
‫قبل از غذا یه کم چایی ‫بخورین تا گلوتون تازه بشه
‫برای گوارش خوبه
‫چطوره؟
‫خوبه
‫زی مینگ، اینجا چیکار میکنی؟
‫فوآر
‫زی مینگ جاسوسی نیست ‫که مادر فرستاده باشه
‫برای همین نگهش داشتم
‫شاهدخت
‫اون روز تو حیاط دیدم ‫شمشیربازی تمرین میکردین
‫خیلی قشنگ بود
‫میشه یه روز دیگه بهم یاد بدین؟
‫امروز چه خبره؟
‫اعلیحضرت معمولاً حتی ‫تو دربار صبح شرکت نمیکنن
‫چرا یهو
‫امروز ما رو به دربار ‫بعد از ظهر فراخوندن؟
‫شنیدم به شی‌منگ ربط داره
‫پریروز، فرستاده شی‌منگ
‫یه یادداشت دیپلماتیک تحویل داد
‫نمیدونم در مورد چیه
‫شی‌منگ؟
‫ما هیچ ارتباطی با شی‌منگ نداریم
‫اینجا چیکار میکنن؟
‫نمیدونم
‫وزیر اعظم لیو چند روزه ‫مرخصی استعلاجی گرفته
‫چرا هنوز برنگشته؟
‫خب...
‫ارباب لیو داره از ‫دردسر فرار میکنه
‫امپراتور ازش خواست به ‫ولیعهد تو اداره کشور کمک کنه
‫[سون دی، ژنرال سواره نظام بیان‌تانگ] ‫فکر میکنه کار سختیه، برای همین تو خونه ‫تمارض به مریضی میکنه
‫ژنرال سون، شما رک هستین
‫اما اینجا جای این حرفا نیست
‫من از چی میترسم؟
‫همه میدونن ولیعهد ‫یه آدم به درد نخوره
‫اگه اعلیحضرت پسرای ‫دیگه‌ای تو سن مناسب داشتن
‫اینقدر تو این مقام میموند؟
‫اگه از من بپرسین
‫وزیر اعظم لیو حق داره
‫اگه من بودم
‫منم تمارض به مریضی ‫میکردم و به دربار نمیومدم
‫ولیعهد
‫علیاحضرت شما رو به ‫قصر فنگ‌یی دعوت میکنن
‫فرمانده ارتش شیولی تو، هه شیائو
‫به اندازه تو سرسخته
‫تو جنگ گذرگاه می‌لین نمرد
‫فقط اسیر شده و به ‫کار اجباری گرفته شده
‫هه شیائو
‫حتماً میبرمت خونه
‫درود بر شما، مادر
‫مادر، بابت بی‌ادبی‌م
‫و مزاحمتی که دیروز ‫ایجاد کردم عذر میخوام
‫در مورد مسمومیت شاهدخت فو
‫حقیقت رو فهمیدین؟
‫هنوز نه
‫اما معتقدم کار اون زن‌ها بوده
‫که به عشق عمیق من و ‫شاهدخت فو حسادت میکردن
‫و مسمومش کردن
‫من بی‌فکر بودم
‫و در مورد شما ‫اشتباه فکر کردم، مادر
‫لطفاً منو ببخشین، مادر
‫شاهدخت فو چطوره؟
‫ممنونم از نگرانی‌تون، مادر
‫خیلی بهتره
‫اما فرستاده یونگ بزرگ ‫حالش خوب نیست
‫دیروز کشته شد
‫درست بیرون تانگ‌جینگ
‫چی؟
‫فرستاده یونگ بزرگ مرده؟
‫سه‌آر
‫میدونی کی بهم گفت
‫که شاهدخت فو، چو چیائوئه؟
‫همین فرستاده یونگ ‫بزرگ جائو کوئو
‫حیف که الان مرده
‫دیگه هیچکس به ‫شاهدخت فو شک نمیکنه
‫موافق نیستی، سه‌آر؟
‫مادر
‫کی فرستاده یونگ بزرگ رو کشته؟
‫سرنخی هست؟
‫حالا که جائو کوئو مرده
‫یونگ بزرگ حتماً از ‫ما توضیح میخواد
‫اما این به تو ربطی نداره
‫تو هنوزم میتونی
‫با شاهدخت فوت غرق در عشق باشی
‫و زندگیتو بکنی
‫نه تنها این
‫الان، حتی
‫زن‌هایی که بهت دادم هم
‫اشتباه کردن
‫و خودشون باعث شدن ‫که بیرون انداخته بشن
‫از این به بعد، بماند شاهدخت فو
‫حتی اگه چو چیائوی واقعی ‫رو تو عمارتت نگه داری
‫هیچکس نمیفهمه
‫اگه واقعاً چو چیائو رو داشتی
‫نه تنها میتونست باعث ‫بشه یان بزرگ و یونگ بزرگ
‫ازش به عنوان بهانه‌ای ‫برای حمله به ما استفاده کنن
‫بلکه میتونستی از چو چیائو برای تشکیل ‫یه ارتش خصوصی و شورش استفاده کنی
‫مگه ولیعهد یان اون ‫موقع باهاش متحد نشد
‫و تا شهر جن‌هوانگ پیشروی نکرد
‫و امپراتور یونگ ‫بزرگ رو غافلگیر نکرد؟
‫مادر
‫به عنوان ولیعهد
‫با اینکه لیاقت و استعداد لازم برای شریک ‫شدن تو بار مسئولیت پدر و شما رو ندارم
‫هیچوقت همچین کار پوچی نمیکنم
‫واقعاً فوآر رو دوست دارم
‫میترسیدم عصبانی بشه
‫برای همین یه بهانه آوردم
‫تا اون زن‌های خوشگل ‫رو از عمارت بیرون کنم
‫از بچگی توانایی کمی داشتم
‫به لطف محبت و حمایت شما، مادر
‫تونستم تو قصر زنده بمونم
‫تو دربار بعد از ظهر امروز
‫میخوام به پدر بگم
‫که نمیتونم مسئولیت بزرگ ‫اداره کشور رو به عهده بگیرم
‫ازش میخوام اجازه بده شما به
‫تحمل این بار سنگین ‫برای من ادامه بدین
‫بلند شو، سه‌آر
‫چشم
‫سه‌آر
‫چون تو ولیعهد یه کشوری
‫چطور میتونی به راحتی از
‫مسئولیت سنگین اداره ‫کشور شونه خالی کنی؟
‫من فقط این مقام ولیعهدی رو
‫به خاطر اعتبار شما ‫به دست آوردم، مادر
‫اداره کشور
‫یعنی به دوش کشیدن مسئولیت مردم
‫من نه استعداد دارم نه لیاقت
‫لطفاً به تحمل این بار ‫برای من ادامه بدین، مادر
‫-چیائو ‫-لی سه
‫-یه چیزی داشتم... ‫-یه چیزی داشتم...
‫-تو اول بگو ‫-تو اول بگو
‫باشه، من اول میگم
‫اون روز، یه خبری شنیدم
‫از جائو کوئو
‫هه شیائو هنوز زنده‌ست
‫تو یونگ بزرگه
‫میخوام کمکم کنی بفهمم
‫کجا نگهش میدارن
‫میخوام نجاتش بدم
‫منم یه خواهشی ازت دارم
‫چیائو، یادت میاد بهم گفتی که
‫وقتی خوب شدی
‫نه تنها ازم محافظت میکنی
‫بلکه کمکم میکنی چیزی ‫که مال منه رو پس بگیرم؟
‫اول بلند شو
‫لی سه
‫تو میخوای...
‫میخوام
‫قدرتم رو از مادرم پس بگیرم
‫چیائو
‫با اینکه من ولیعهدم
‫فقط میتونم زیر سایه
‫قدرت مادرم زندگی کنم
‫تو یه زمانی مربی هنرهای رزمی ‫گارد سلطنتی یونگ بزرگ بودی
‫و ارتش شیولی رو رهبری میکردی
‫من پول و منابع رو فراهم میکنم
‫و میخوام یه ارتش ‫مخفی برام آموزش بدی
‫این ارتش در آینده مال من میشه
‫همزمان، کمکت میکنم بفهمم
‫خبری از هه شیائو تو ‫یونگ بزرگ هست یا نه
‫اینطوری، با گذشت زمان
‫وقتی این ارتش تشکیل شد
‫تو هم میتونی ازش ‫استفاده کنی تا کمکت کنه
‫هه شیائو رو از ‫یونگ بزرگ نجات بدی
‫خوب بازی کردی، لی سه
‫نه تنها میخوای با من معامله کنی
‫بلکه میخوای منو به ‫خودت وابسته کنی؟
‫این چطور وابستگی‌ایه، چیائو؟
‫تو یه ژنرال زنی
‫باید مسئول حرفات باشی
‫نمیتونم تمام عمرم رو نقش
‫یه بازنده غرق در تجمل ‫و هرزگی بازی کنم
‫اول باید بتونم از ‫خودم محافظت کنم
‫تا بتونم از آدمایی که ‫میخوام محافظت کنم
‫بیان‌تانگ ما یه ضیافت ‫دولتی آماده کرده
‫تا از پادشاه شی‌منگ استقبال کنه
‫اما میترسم تو ‫چشمای پادشاه شی‌منگ
‫هیچکس لایق اعتمادش نباشه
‫شینگ؟