‫ساعت خواب، چابک‌پا!
‫[باسینگ‌سی به آواتار خوش‌آمد می‌گوید]
‫سای.
‫وقت خرد و خاکشیر کردنه، بادشکن!
‫سای!
‫بیدار شو دیگه، اعجوبه کچل!
‫سای!
‫بزن بریم، کله خربزه‌ای.
‫هستی؟
‫بادافزار خوابالو!
‫سای؟
‫فرود خطرناک!
‫بومرنگ!
‫سینگ‌سی کچل!
‫داری... در برابر من مقاومت می‌کنی؟
‫برای یه بادافزار بدک نیست.
‫[قسمت چهارم: آب تبدیل به آبشار می‌شود. ‫سنگ‌ها نمایان می‌شوند.]
‫ارتش کشور آتش داره گرد هم میاد. ‫اینجا دور هم جمع میشن.
‫- الان هنگ تانک هم دارن. ‫- باید به باسینگ‌سی هشدار بدیم. برم؟
‫نه. من میرم.
‫ما رو یادته؟
‫مگه نمی‌دونستی که بادبزن فقط ‫شعله رو قدرتمندتر می‌کنه؟
‫خیلی قدرتمندی.
‫درسته.
‫خیلی خوب می‌تونی عناصری که ‫بهت نزدیکن رو کنترل کنی.
‫- اینم درسته. ‫- ولی خیلی سر و صدا می‌کنی.
‫گاهی اوقات باید بتونی از دور هم ‫کنترلشون کنی.
‫اینجوری؟
‫نخیر، اینجوری.
‫چجوری؟
‫با یه تیکه سنگ کوچولو خرما ‫رو از دست ساکا انداختم زمین.
‫- جدی؟ ‫- حالا نوبت توئه.
‫- چطوری می‌تونم چیزی که نمی‌بینم رو کنترل کنم؟ ‫- واو!
‫نه، منظوری نداشتم. من...
‫عذرخواهی نکن.
‫ولی الان فهمیدم مشکل اصلیت چیه.
‫این رو ببند.
‫الان باید فراتر از چیزهایی ‫که می‌تونی ببینی رو ببینی.
‫ها؟
‫مشخصه چیزی که جلوی چشمته
‫خیلی حواست رو پرت می‌کنه.
‫سعی کن دیوار پشت سرت رو کنترل کنی.
‫نه، خیلی خب. نه، نه.
‫خیلی خب.
‫یادته اولین باری که همدیگه رو دیدیم،
‫بهت گفتم همه چیز یه لرزشی داره؟
‫منظورم این بود.
‫دنیا... یه زندگی مخفیانه داره
‫که باید حسش کنی.
‫یه زندگی زیر شن.
‫زیر سنگ.
‫زیر تمام چیزهایی که فکر می‌کنی می‌شناسی.
‫زندگی واقعی.
‫اگه بتونی حسش کنی،
‫می‌تونی تغییرش بدی.
‫حالا یکی از ستون‌های کوچیک روی ‫ایوون رو خم کن.
‫خیلی خب.
‫موفق شدم؟
‫فکر کنم لانگ فنگه. ‫باید برم. می‌بینمت.
‫کار جدیدت چطوره؟
‫هوم.
‫این که سرده.
‫سنگ‌های جرقه‌زن کجان؟
‫کی این رو خریدیم؟
‫- گرون به نظر میاد. ‫- به یه جدیدش نیاز داشتیم.
‫خوشحالم می‌بینم که همچین تاثیر ‫فوق‌العاده‌ای روی شهر گذاشتی.
‫حس خوبی داره.
‫نمی‌دونستم آواتار بودن می‌تونه ‫اینجوری باشه.
‫باید هم همینجوری باشه.
‫چی شده؟
‫- شما که می‌دونی خاک‌افزاری چیه. ‫- بله.
‫من خودم... خاک‌افزار خوبی بودم.
‫شما هم می‌دونی که همه چیز داره ‫در زندگی مخفیانه جهان می‌لرزه؟
‫یا یه همچین چیزی.
‫اوهوم.
‫تاف گفت اگه تمرکز کنم،
‫می‌تونم بفهمم زیر زمین چه خبره.
‫دنیای واقعی.
‫ولی انگار نمی‌تونم ازش سر دربیارم.
‫تو استعداد خاصی داری، آنگ.
‫تو همون نگاه اول میشه متوجهش شد.
‫خوبیِ همه رو می‌بینی.
‫و چون خوبی رو می‌بینی، ‫می‌تونی از درون همه بکشیش بیرون.
‫من که استاد خاک‌افزاری نیستم،
‫ولی انگار کاری که داری سعی می‌کنی ‫انجام بدی
‫به خاطر عدم اعتمادت تو دیدگاهت به ‫دنیا سخت شده.
‫اگه نظر من رو بخوای،
‫به نظرم باید به قلبت اعتماد کنی.
‫حداقل من یکی که سعی می‌کنم ‫اینجوری زندگی کنم.
‫شاید ساده‌لوحانه باشه؟
‫نه.
‫فکر کنم خودمم همینطور فکر می‌کنم.
‫خب، خب، خب...
‫مشتاق دیدار!
‫- پروفسور، چطور پیش رفت؟ ‫- خب، فقط همینا رو تونستم پیدا کنم.
‫هی.
‫متاسفانه کتابخونه‌ی دانشگاه زیاد ‫کامل نیست.
‫اون غذا... صاحب نداره؟
‫بله، راحت باشید.
‫خب، مشکل کتابخونه چیه؟
‫فاجعه‌ست.
‫طی سال‌ها صدها کتاب دزدیده شدن ‫یا سانسور شدن.
‫- چرا کتاب‌ها رو دزدیدن؟ ‫- خب، آگاهی یعنی قدرت.
‫و قدرت باید در دست کسایی که ‫می‌ترسن از دستش بدن باقی بمونه.
‫من که به دانش و آگاهی به خاطر ‫ارزش خودش ایمان دارم،
‫به نظرم پاک‌ترین جستجوی انسانیه.
‫برای همین خیلی دنبال کتابخونه ‫گم‌شده ارواح گشتم.
‫وایسا ببینم، ارواح هم کتابخونه دارن؟
‫قبلاً بیرون باسینگ‌سی بود،
‫ولی صد سال پیش ناپدید شد.
‫حاضرم هر کاری کنم تا فقط یه روز ‫بتونم محتویاتش رو بخونم.
‫این انبه‌ست؟
‫اوه، نمودارهای یه تلسکوپ اون داخله. ‫آره.
‫تو باید مسیریابی آسمونی رو بلد باشی،
‫چون از نسل مردمان دریانوردی.
‫آره. خب، این واسه دریانوردی نیست.
‫واسه
‫آواتاره.
‫اوه.
‫قبلاً یه تلسکوپ داشتیم. یا در واقع
‫دوستم داشت.
‫الان گم شده.
‫الان دارم سعی می‌کنم خودم ‫یه تلسکوپ بسازم.
‫دوستت. چند وقته گم شده؟
‫چند هفته‌ست، تقریباً از وقتی ‫رسیدیم اینجا.
‫چطور؟
‫تو این شهر فقط کتاب‌ها گم نمیشن.
‫طی سال‌ها، مربی‌هایی که سوالات ‫اشتباهی پرسیدن
‫یا شاگردهایی که سعی کردن گروه‌های ‫اعتراضی تشکیل بدن
‫یه دفعه ناپدید شدن.
‫ربوده شدن.
‫توسط کی؟
‫نباید چیزی می‌گفتم.
‫اه...
‫پروفسور، وایسید. دوست... دوست ما ‫کلید موفقیت این عملیاته.
‫اونم مثل ما دانشمنده.
‫اگه دوستت رو ربوده باشن، ‫ممکنه جون همه‌تون از طرف...
‫دای‌لی در خطر باشه.
‫گارد امپراتور؟
‫اونا چرا باید سای رو بدزدن؟
‫چیزی می‌دونسته که
‫ممکن بود تهدیدی برای فرمانروایی ‫امپراتور خاک روی باسینگ‌سی به حساب بیاد؟
‫نوش جان.
‫ببخشید. موشی اینجاست؟
‫نه. وقت استراحتشه.
‫فکر کنم رفت بازار.
‫تو برادرزاده‌شی.
‫مگه نه؟
‫بله.
‫خیلی مرد مهربونیه.
‫همه بهش میگیم عمو. ‫ولی خیلی خجالتیه.
‫خجالتی؟
‫می‌دونی کِی برمی‌گرده؟
‫نه. می‌خوای بیای داخل منتظرش بمونی؟
‫یا نکنه تو هم خجالتی هستی؟
‫نه. خونه می‌بینمش. ممنون.
‫هی.
‫اسمت لی بود، نه؟ ‫مونده بودم کی قراره ببینمت.
‫شبیه بدبخت بیچاره‌ها شدی. ‫درست مثل یه کارگر عادی.
‫سلام.
‫می‌دونی، تو فرابر تیم خیلی خوبی ‫رو تشکیل داده بودیم.
‫منم همینجا یه کاری برای خودم ‫دست و پا کردم.
‫اگه بخوای، شاید بتونیم به همدیگه ‫کمک کنیم؟
‫نه، ممنون.
‫سخت نگیر. خوش می‌گذره‌ها.
‫انتقامِ اون رستورانی که آتیش گرفت.
‫به نظر مردم کار کی بوده؟
‫آتیش‌سوزی شد دیگه.
‫مشخصه کار اراذل و اوباش ‫ناحیه کشور آتش بوده.
‫چی چی؟
‫نمی‌شناسی؟
‫یه گروه از مردمان اصلاح‌شده‌ی ‫کشور آتش هستن
‫که تو اصطبل‌های قدیمی اون سمت ‫پارک زندگی می‌کنن.
‫اجازه ندارن آتش‌افزاری کنن یا ‫دردسر درست کنن،
‫ولی دردسر تو خونِشونه.
‫یه گروه از شهروندهای نگران امشب ‫قراره برن اونجا که درباره‌ش صحبت کنن.
‫اگه... یه شورش کوچیک یا ‫غارت شروع بشه...
‫تو هم میای؟
‫بدم نمیاد یکی باشه که هوام ‫رو داشته باشه.
‫رفقات چی؟
‫دیگه کاری به کارشون ندارم.
‫آره، عقاید ما خیلی با هم فرق داره.
‫غروب می‌بینمت.
‫خوش می‌گذره.
‫اینا چی؟ می‌خوام...
‫بعد از اینکه ارتش کشور آتش دیوار ما ‫رو شکستن، این شهر رو نابود کردن!
‫هیچوقت یادتون نره اون اهریمن‌ها ‫چه بلایی سر والدین ما،
‫خانواده‌هامون،
‫و همه‌مون آوردن!
‫اسامیشون رو یادتون باشه.
‫[خونی از یک سنگ. به یاد داشته باشید.]
‫هیچوقت محاصره رو یادتون نره.
‫وایسا ببینم!
‫هیچوقت مُردگان ما رو یادتون نره!
‫اینجا چیزی برای دیدن نیست! ‫راه بیفتید!
‫برید!
‫حالا!
‫شاهدخت آزولا داره میاد.
‫چی؟ کِی؟
‫- شاهدخت من. ‫- اطراف اینجا اصلاً امن نیست.
‫جاسوس‌هایی که ممکن بود حرکات شما رو ‫به باسینگ‌سی گزارش بدن رو دستگیر کردیم
‫و به شهر درباره حمله هشدار دادیم.
‫در اسرع وقت نیروهای امنیتی رو افزایش میدیم، ‫اما باید بهتون خبر بدم
‫که حمله عقب افتاده.
‫تا کِی؟
‫مشخص نیست.
‫دستورش امروز صبح از فرمانروای آتش ‫رسیده.
‫چرا؟
‫گفت زمان‌بندیش مناسب نیست.
‫دلیل
‫دیگه‌ای رو ذکر نکرد.
‫دوباره به من دروغ نگو. ‫واسه این مزخرفات وقت ندارم.
‫برادرم تو اون شهره. ‫روی این حمله حساب باز کرده بودم
‫که بتونه یه بهونه‌ای برای ما باشه ‫و برم پیداش کنم.
‫بهرحال می‌تونی دستور حمله رو بدی.
‫مطمئنم اون هر کاری برات می‌کنه.
‫حتماً پدرت داره سعی می‌کنه ‫یه پیغام برات بفرسته.
‫درسته. این نقشه رو به عنوان نشونی ‫برای حمایتش تایید کرد.
‫امکان نداشت کنسلش کنه مگر اینکه...
‫فکر می‌کنه نقشه بهتری در کاره.
‫بهت گفت ماموریت تو
‫از حمله خیلی مهم‌تره.
‫خیلی درباره‌ش فکر کردم، و
‫خیلی عجیبه که اون رو مسئول ‫حمله‌ی تو کرده،
‫در صورتی که تو باهوش‌ترین آدم اینجایی.
‫درسته، تای‌لی.
‫خیلی عجیب بود، نه؟
‫نقشه‌ی منه.
‫حمله‌ی منه.
‫ماموریت منه.
‫- تو بهم وفاداری. ‫- بله، شاهدخت.
‫متعهد هستی.
‫بله، شاهدخت.
‫هر دستوری بهت بدم نه نمیاری.
‫درسته،
‫شاهدخت.
‫خوبه.
‫چی؟
‫- نوشیدنی هلوی ماه. ‫- اوه.
‫یه رشوه دیگه که یکی همراه ‫خواستگاریش اینجا گذاشته.
‫اوه.
‫عجیبه.
‫چیکار می‌کنی؟
‫چی؟
‫خیلی خب، چرا اینجوری می‌کنی؟
‫اوه، شرمنده.
‫چای نوشیدنم داره مزاحم ‫خوردنت میشه؟
‫آره، یه مقدار.
‫می‌دونی، جالبه.
‫چون دیشب و کلاً یه مدته که هر شب،
‫با خیال راحت خواب بودم
‫که یه دفعه سر و صدا بلند میشه.
‫صدای قدم‌های گنده یه نفر ‫رو تو خونه
‫و بیرون در می‌شنوم.
‫خیلی خب. من که کاری به کار کسی ندارم.
‫اصلاً من داشتم... ‫میشه بس کنی؟
‫ببین، من نمی‌خوام بدونم چرا داری ‫فلان کار رو می‌کنی.
‫اگه نمی‌خواستی بدونی چرا بهم ‫گفتی که خبر داری
‫دارم قایمکی میزنم بیرون؟
‫چون آنگ داره خاک‌افزار خیلی خوبی میشه،
‫و به زودی، اونم می‌تونه مثل من ‫این چیزها رو حس کنه.
‫و بعدش می‌فهمه.
‫آره.
‫می‌دونی که چه حسی بهت داره.
‫چی؟
‫می‌دونی، که وقتی کنارشی چطوری ‫رفتار می‌کنه،
‫و فکر می‌کنه که تو...
‫دوستشم؟
‫آره.
‫منم... منظورم همین بود. ‫همین رفاقت.
‫خیلی قدرتمنده. واسه همین اینا رو گفتم.
‫تاف، تو...
‫می‌دونی، احتمالاً با من کار دارن.
‫پس دیگه...
‫اوه، آره. خیلی خب، می‌بینمت!
‫اوه.
‫سلام.
‫سلام، دوشیزه بی‌فانگ. ‫خوشبختم.
‫لائو وانگ هستم. در خدمت شما.
‫بله. منم خوشبختم.
‫یه پیشنهاد براتون دارم.
‫صدای شما برای پیشنهاد دادن به ‫یکی مثل من خیلی پیر به نظر میاد.
‫نه، نه، نه.
‫اه، پیشنهاد من حساس‌تره.
‫مربوط به کسب و کار والدینتونه.
‫اوه، آها.
‫من باهاشون کار نمی‌کنم، رفیق، ‫ولی حالا تو حرفت رو بزن.
‫همونطور که گفتم، موضوع حساسیه.
‫به نظرم باید بریم یه جای خصوصی‌تر.
‫عمراً. فکر کنم تو مشکوک‌ترین
‫آدمی هستی که تو این شهر دیدم.
‫عمراً باهات نمیام یه جای دیگه.
‫اگه به حرفام گوش نکنی،
‫هر چیزی که می‌دونم رو به ‫مسئولین میگم.
‫مطمئن باش هر چیزی که می‌دونم ‫آسیب جبران‌ناپذیری به
‫اعتبار آواتار می‌زنه.
‫پس حرف پروفسور زی رو باور می‌کنی؟
‫فکر می‌کنی سای رو ربودن؟
‫منطقیه، چون به هیچکدوم از پیغام‌هام ‫جواب نداده.
‫باید برم داخل رو چک کنم.
‫باید قفل رو باز کنم.
‫پیغام‌هایی که براش گذاشتم ‫دیگه اینجا نیستن.
‫و کل وسایلش.
‫سای؟ سای؟
‫اوه، فکر کردم سای بالاخره برگشته.
‫منظورت از «بالاخره» چیه؟
‫از اولین شبی که اومدیم باسینگ‌سی ‫دیگه ندیدمش.
‫برای کاتارا پیغام فرستادم و ‫ازش کمک خواستم.
‫- مگه پیغام‌ها به دستتون نرسیدن؟ ‫- نه.
‫نرسیدن.
‫اینجا... چه خبره؟
‫ما به هیچی دست نزدیم.
‫باید من رو در جریان برنامه‌هاتون قرار بدین
‫که وقتی رفتین شهر رو بگردین ‫بتونم همراهیتون کنم.
‫همچین فعالیت‌هایی ممکنه عواقب ‫خطرناکی داشته باشن.
‫جو دی، دوستمون سای اینجا زندگی می‌کنه ‫و الان گم شده.
‫البته که گم نشده.
‫بین مهندس‌های سلطنتی باسینگ‌سی
‫یه کار مخفیانه پیدا کرده.
‫کارشون خیلی باارزشه، ‫واسه همین تو کاخ کار می‌کنن.
‫ولی کسی خبری ازش نشنیده.
‫تو کاخ میرم سراغش
‫و بهش میگم اومدی دیدنش، آمیتا.
‫دیدید، همه چیز مرتبه.
‫بگیر.
‫تو کی هستی؟
‫اهل کشور آتشی؟
‫ما کشور آتش حقیقی هستیم.
‫اینجا چیکار می‌کنید؟
‫- آزادانه زندگی می‌کنیم. ‫- آزادانه؟
‫کل محله‌تون مورد محاصره‌ست. ‫خیلی هم کثیفه.
‫از استبداد و جنگ‌طلبی اوزای آزادیم.
‫منظورت فرمانروای آتش اوزایه.
‫اون فرمانروای آتش من نیست.
‫ترجیح میدم صد سال به عنوان ‫یه آشغال در سرزمین خاک زندگی کنم
‫تا بخوام یک روز رو تحت فرمان اون ‫فرمانروای مستبد بگذرونم.
‫اصلاً سبک زندگی ما چه ربطی ‫به تو داره؟
‫اومدم بهتون هشدار بدم.
‫آتیش‌سوزی شده بود.
‫یه حادثه بود، ولی یه سری از افراد ‫امشب قراره بیان که بندازنش تقصیر شما.
‫یه حادثه؟
‫مطمئنم که هیچی درباره‌ش نمی‌دونی.
‫دیدم چطوری اون میوه رو گرفتی. ‫با حرکت حلقه آتشین.
‫شاید موهات رو کوتاه کرده باشی، ‫ولی نمی‌تونی آتش رو از روحت جدا کنی.
‫آماده اومدنشون باشید.
‫چطوری؟
‫ما حق نداریم آتش‎افزاری کنیم.
‫از شروط پناهگاهمونه.
‫خودتون تصمیم گرفتین اینجا زندگی کنین.
‫اولین باری نیست که ازم می‌خوان ‫از طرف یه نفر دیگه بجنگم.
‫شاید بتونین قایم شین یا... ‫امشب همه رو از اینجا ببرین.
‫- نمی‌دونم. ‫- بهمون هشدار دادن.
‫وظیفه‌ت رو انجام دادی.
‫حالا یه لطفی در حق خودت کن، پسر.
‫دیگه برنگرد اینجا.
‫فقط یه احمق خودش رو به کشتن میده.
‫برات خبر دارم.
‫تونستم مطمئن بشم که دوستت سای رو
‫بردن به کاخ.
‫- جدی؟ ‫- اما اوضاعش خوب نیست.
‫نیروهای دای‌لی بردنش، نه مهندس‌های سلطنتی.
‫ازش بازجویی کردن.
‫درباره چی؟
‫- ستاره دنباله‌دار؟ ‫- نه.
‫فکر می‌کنن جاسوس کشور آتشه.
‫خیلی خب.
‫از نظر فنی تو اوماشو جاسوس بوده.
‫ولی برای محافظت از شهر.
‫میگن سعی کرده امپراتور رو بکشه.
‫از قصد نه. و بلایی هم سر بومی نیومد.
‫ولی خبر خوبی نیست، آنگ.
‫ممکنه تمام تلاش‌هامون برای دیدن ‫امپراتور خراب شده باشه.
‫یه چیز دیگه هم هست.
‫فکر کنم یکی داره تعقیبم می‌کنه.
‫- دای‌لی؟ ‫- نمی‌دونم.
‫نمی‌دونم باید چیکار کنم.
‫کاری نکن.
‫اگه زیر نظر گرفتنت،
‫می‌خوان مطمئن بشن براشون ‫تهدیدی به حساب نمیای.
‫تا وقتی تو دردسر نیفتی،
‫دای‌لی مطمئن میشن که لایق ‫دیدار با امپراتور هستی.
‫توصیه‌ش این بود که تو دردسر نیفتی؟
‫من که اصلاً حس خوبی ندارم. بدون سای، ‫خودم مجبورم یه تلسکوپ بسازم.
‫ببین.
‫حالیم نیست دارم چیکار می‌کنم.
‫چرا نگفتی یکی داره تعقیبت می‌کنه؟
‫ساکا سعی کرد بهت بگه یه جای ‫کار می‌لنگه،
‫ولی منتظر موندی لانگ فنگ بهت بگه ‫تا باور کنی.
‫من به لانگ فنگ اعتماد دارم. ‫خیلی بهمون کمک کرده.
‫از گیاتسو تا الان
‫اولین نفریه که حس می‌کنم واقعاً ‫می‌فهمه چقدر تحت فشارم.
‫ما هم درکت می‌کنیم. ‫از اول کنارت بودیم.
‫جدی؟
‫چون از وقتی رسیدیم یه سره خوابی.
‫چند روز بود ندیده بودمت.
‫ببین، می‌دونیم خوشت میاد که ‫آواتار اینجا باشی،
‫با افراد مختلف آشنا بشی، ‫و مردم رو بخندونی...
‫نه، فقط به خاطر اون نیست.
‫هر روز دارم با تاف تمرین می‌کنم.
‫شما دوست دارید استاد هر ‫چهار عناصر بشم
‫و دنیا رو نجات بدم و جلوی ‫جنگ رو بگیرم، نه؟
‫خب، مشکل چیه؟
‫مشکل اینه که... انگار بیشتر از ما، ‫به لانگ فنگ اعتماد داری.
‫واقعاً لازمه بهش فکر کنی؟
‫البته که
‫به شما بیشتر اعتماد دارم.
‫خیلی خب.
‫حالا چیکار کنیم؟
‫خب، ممکنه شوکه بشی، ولی من ‫یه نقشه دارم.
‫هر کی داره تعقیبت می‌کنه صد در صد ‫از نیروهای دای‌لیه، نه؟
‫پس دفعه بعدی که دیدیش،
‫از فریبکاری‌های بادافزاریت استفاده کن ‫و تعقیبش کن.
‫بعد می‌تونی برسی به مقر دای‌لی،
‫و شاید بتونی اونجا سای رو پیدا کنی.
‫درست میگی. به اطلاعات نیاز داریم.
‫- ساکا بیشتر از همه‌مون. ‫- آره، وایسا.
‫مامان و بابات خیلی آدم‌های ‫باهوشی هستن.
‫تو اوج به دنیا اومدن و تو اوج موندن. ‫نیاز نیست نابغه باشن.
‫هوم.
‫ولی نمی‌دونی جنگ چه بلایی ‫سر تجارت آورده.
‫پدر و مادرت خودشون رو وفق دادن.
‫امپراتوری بی‌فانگ شامل صدها ‫شرکت کوچیک‌تره،
‫که ارتباطشون با والدینت
‫زیر چندین لایه از مزخرفات مالی ‫پنهان شده.
‫هوم! خب، انگار خودت استاد مزخرفاتی.
‫به شکل جالبی رک و راستی.
‫منم رک و راست حرفم رو می‌زنم.
‫مدارکی دارم که ثابت می‌کنن ‫چندتا از این شرکت‌ها
‫قراردادهای پول‌سازی رو
‫برای فروش پیستون، ابزار، ‫ورق فلزی و چیزهای بیشتر
‫با یه کارخونه وسایل نظامی ‫در جانگ هوی بستن.
‫کارخونه کشور آتش.
‫والدینم همیشه میگن، ‫«تجارت مرز نداره.»
‫بله. خب، به نظرم امپراتور خاک ‫باهات مخالفه.
‫شاید تو باسینگ‌سی جنگ نشده باشه،
‫ولی خیانت...
‫یه طعمه حاضر و آماده‌ست.
‫یه بازار این جلوئه.
‫اینجا رو بلدی؟
‫یه مقدار اینجاها رو گشتم.
‫پس اینجا بودی.
‫آره.
‫تو داشتی بادافزاری رو تمرین می‌کردی. ‫به من که نیاز نداشتی.
‫ولی الان که اینجام، مگه نه؟
‫- آره گمونم. ‫- آنگ، مشکلت چیه؟
‫کاتارا،
‫هیچی نگو.
‫خیلی خب.
‫جاسوس کلاه گذاشته و پست سر منه.
‫درسته.
‫من حواس جو دی رو پرت می‌کنم.
‫فکر خوبیه. عادی رفتار کن.
‫عادی.
‫اوه، جو دی.
‫می‌خواستیم ببینیم می‌تونی تو ‫خرید کمکمون کنی یا نه.
‫شاید باورت نشه
‫ولی من متخصص تجارت تو ‫حلقه پایینی هستم. بیاید دنبالم.
‫عالی میشه.
‫ما بیشتر از همه...
‫کلم! کلم تازه فروشی!
‫کلم می‌خوایم.
‫از شما که پول نمی‌گیرم.
‫تو حلقه بالایی خوراکی‌های خیلی ‫خوشمزه‌تری داریم.
‫- اوه. ‫- من که کلم تازه می‌خوام.
‫همه‌شون تازه هستن.
‫و گرد.
‫گردترین کلم‌های باسینگ‌سی.
‫بسیارخب.
‫عالیه. پشیمون نمیشید.
‫اه، کلم گرد می‌خواید؟
‫کلم‌ها خیلی شیک و باشکوهن. ‫هر کدومشون خاصن.
‫انگار هر کدوم یه شخصیت خاصی دارن.
‫می‌شنوید؟
‫چه صدای قشنگی داره.
‫همین خوبه.
‫کاتارا. آنگ...
‫کاتارا؟
‫اوه! وایسید...
‫- آواتار! ‫- هی.
‫- کاتارا! ‫- ولی...
‫کلم‌هام!
‫قرار ما همین امشبه.
‫اصطبل‌های قدیمی.
‫- ازشون تقاص پس می‌گیریم. ‫- آره.
‫و نه فقط از کسایی که مقصر بودن.
‫هر کی به یه فراری پناه بده، ‫به خاطرش می‌میره.
‫انتقام می‌گیریم.
‫برای خانواده‌هاتون.
‫برای دوستانتون.
‫برای همه‌تون.
‫آواتار، وایسا!
‫چیکار می‌کنه؟
‫اوه، با شما نبودم. با دوستم بودم.
‫ببخشید. عذر می‌خوام.
‫امشب به استیج
‫تئاتر کوچیکمون گلی به نام
‫تینگ رو خوش‌آمد میگیم.
‫«در طی شب طولانی،
‫ماه زمستانی با عشق درخشان می‌درخشد،
‫اشک‌های نقره‌ایش می‌چکند.»
‫اوه!
‫عالی بود، به‌به.
‫«درست مثل آبشار...»
‫آخ. آره، مچم رو گرفتی. ‫اومدم کلاس شعر.
‫- تاف، اون بیرون داشتی چیکار می‌کردی؟ ‫- به تو ربطی نداره.
‫معلومه که ربط داره. ‫اتفاقات عجیبی دارن توی این شهر میفتن.
‫و طبق چیزی که دیدم، ‫ممکنه تو هم بخشی از اون اتفاق باشی.
‫- نه، نیستم! ‫- باور نمی‌کنم!
‫«پنج، هفت، سپس پنج
‫هجا یک هایکو را می‌سازند،
‫ای احمق شگفت‌انگیز.»
‫اوه، من شاعر نیستم.
‫یه جنگجوی ساده‌م و نگران دوستمم.
‫اوه.
‫اوه، هی، تاف؟ ‫هی، تاف؟
‫«در آب راه می‌رود،
‫که با وجود تکه یخ گرم است،
‫برگرد وگرنه ذوب می‌شوی.»
‫«نمی‌توانم برگردم،
‫تحمل هر گرمایی را دارم،
‫اگر به خاطر تیمم باشد.»
‫اوه!
‫- ممنون. ‫- «قدرت کنترل عناصر تیم ماست،
‫آب، خاک، باد، و آتش،
‫و تو هیچ قدرتی نداری.»
‫اوه!
‫«من اینگونه زاده شدم،
‫یک
‫وبالی است که باید تحمل کنم.
‫تو باید درک کنی.»
‫«زمستان بهار را دوست خود می‌نامد،
‫اما در انتظار منجمد کردن گل‌هاست.
‫نابینایی یک وبال نیست.»
‫نه!
‫«نابینایی قدرت توست.
‫زاده شدن
‫با ثروت یک وبال است.
‫درک می‌کنم.»
‫«پرنده کنجکاو.
‫غارها رازهایی را در خود نگه می‌دارند ‫که از آن تو نیستند.
‫دخالت نکن.»
‫«در هر فصل، من درست مثل ‫فولاد محکم هستم.
‫می‌توانم رازدار باشم.»
‫«ممکن است کوهی بپرسد،
‫چه چیزی آسمان شب را ‫بیدار نگه می‌دارد؟
‫آیا اصلاً برایش مهم است؟»
‫آره!
‫«من به دوستانم اهمیت می‌دهم، ‫به تو هم همینطور،
‫زیرا تو نیز دوست منی.»
‫وای خدا. چندتا هجا به کار بردم؟ ‫این...
‫اوه!
‫اوه، خیلی خب. باشه.
‫خیلی خب.
‫واسه بار اولت بد نبود.
‫راستش رو بخوای نمی‌دونم ‫چطوری تونستم اینقدر کشش بدم.
‫خب، ممنون که اون حرف رو زدی.
‫اگه ما واقعاً با هم دوستیم،
‫لازم نیست بگی چی شده.
‫بهت اعتماد دارم.
‫ام، خیلی خب.
‫یارو داشت ازم اخاذی می‌کرد. ‫ازش مدارک مربوط به
‫فروش اسلحه پدر و مادرم به ‫کشور آتش رو خریدم.
‫واو، خیلی بدتر از اونی بود ‫که فکر می‌کردم.
‫- وایسا ببینم، مگه فکر کردی چی بود؟ ‫- نمی‌دونم. مثلاً بدهی شرط‌بندی یا...
‫به بقیه که چیزی نمیگی؟
‫نه. گفتم که، من درست مثل فولاد محکمم.
‫در ضمن، مشکلات بزرگتری داریم.
‫وایسا ببینم، چی؟
‫پولت رو رد کن بیاد. همین الان.
‫پولت رو بده به من.
‫همین الان.
‫نه.
‫پولت رو بده وگرنه می‌کشمت!
‫به خدا می‌کشمت!
‫تمام اون اسامی.
‫چی؟
‫چی داری میگی؟
‫- من باید جای اونا می‌مُردم. ‫- خفه شو!
‫اون روز من باید جاشون می‌مُردم.
‫اون روز من باید به جای اونا می‌مُردم!
‫میگم پولت رو رد کن بیاد.
‫نمی‌خوام.
‫نمی‌خوام...
‫من فقط...
‫فقط گرسنمه.
‫نمی‌خوام کسی رو بکشم.
‫متاسفم.
‫عیبی نداره.
‫بیا.
‫بشین.
‫ممنونم.
‫نذارید کسی بره.
‫می‌دونم اومدی دنبال انتقام، ‫ولی آدرس رو اشتباهی اومدی.
‫- دروغ میگه! ‫- حواستون بهشون باشه!
‫- داره دروغ میگه. مجرم رو قایم کردن. ‫- آره!
‫من هیچی قایم نکردم!
‫من یه افسر بودم
‫و دستور داشتم کارهای وحشتناکی ‫انجام بدم.
‫مردها، پسرها... ‫تحت فرمان من مُردن.
‫برای همین ارتش کشور آتش رو رها کردم.
‫خیانتی که مردم شما رو نجات داد.
‫دروغه.
‫جونم رو
‫به خاطر شما تو خطر انداختم.
‫بهرحال مقصر خودشه!
‫آشغالِ کشور آتش!
‫اه!
‫کاتارا؟
‫چرا داری بهشون کمک می‌کنی؟ ‫اهالی کشور آتش هستن!
‫چای‌خونه‌ای که توش کار می‌کنم ‫در حلقه پایینیه.
‫یه سر بهش بزن.
‫شاید بتونم سفارشت رو بکنم.
‫حداقل می‌تونی بشینی یه لیوان ‫چای یاسمن گرم و لذیذ بنوشی.
‫نه.
‫افرادی توی این شهر هستن که ‫می‌تونم بهشون کمک کنم.
‫ای کاش می‌تونستم به تو هم کمک کنم،
‫پسرم.
‫تو کی هستی؟
‫سای کجاست؟
‫من می‌شناسمت.
‫- اهل دیوار بیرونی هستی. ‫- بله، درسته.
‫و ما کاری به کار دوست تو نداشتیم.
‫ژنرال سونگ.
‫دای‌لی همه جا جاسوس داره، ‫و می‌خواستیم یه جای خصوصی باهات صحبت کنیم.
‫اومدن به شهر برای من و سربازهام ‫ریسک بزرگیه.
‫ارتش دیوار بیرونی رو کنترل می‌کنه.
‫دای‌لی هم شهر رو کنترل می‌کنه، ‫و نمی‌خوان با هم صحبت کنیم.
‫چرا؟
‫چون اون بیرون یه ارتش بزرگ از
‫کشور آتش داره جمع‌آوری میشه.
‫یه حمله قریب‌الوقوعه.
‫ولی شما که گفتید تو باسینگ‌سی ‫جنگ نمیشه.
‫انتظار داشتی تو کاخ چی بگم؟
‫مهمونی پر از مامورهای دای‌لی بود.
‫واسه همین...
‫ببین، زیاد وقت نداریم تا مامور کنترلت ‫از دای‌لی
‫یه جستجوی بزرگ رو به خاطرت ‫شروع کنه.
‫مامور کنترلم؟
‫جو دی.
‫گفتی یه پیغام فوری برای امپراتور خاک داری.
‫اگه بتونی کمکم کنی راضیش کنیم وارد ‫عمل بشه، کمکت می‌کنم پیغامت رو بهش برسونی.
‫چی می‌خواستی بهش بگی؟
‫شماها بیهوشم کردین و من رو دزدیدین. ‫چطوری می‌تونم بهتون اعتماد کنم؟
‫رهبر جنگجویان کیوشی، سوکی،
‫وقتی ازش کمک خواستم یه چیزی ‫بهم گفت.
‫چیزی که خیلی وقت پیش بهش گفته بودی.
‫که تو کشور شما، مردم به همدیگه ‫کمک می‌کنن.
‫ما هم می‌خوایم اون دنیا رو برگردونیم.
‫ستاره دنباله‌دار بزرگ داره برمی‌گرده.
‫ستاره دنباله‌داری که به آتش‌افزارها ‫قدرت خیلی زیادی میده.
‫صد سال پیش همینجوری تونستن ‫عشایر باد رو ریشه‌کن کنن.
‫می‌دونی کِی می‌رسه؟
‫واسه همین ستوان شما رو تعقیب کردم. ‫فکر کردم از نیروهای دای‌لیه.
‫تنها کسی که مدرک داشت، یعنی ‫سای رو زندانی کردن.
‫لانگ فنگ تنها کسی بود که کمک کرد ‫پیداش کنیم.
‫لانگ فنگ؟
‫بزرگترین متحد ما در این شهره.
‫داره کمکمون می‌کنه سعی کنیم ‫دای‌لی رو بپیچونیم.
‫آنگ.
‫لانگ فنگ از نیروهای دای‌لیه.
‫نه، اینطور نیست. ‫دای‌لی گارد امپراتور هستن.
‫که تحت نظر لانگ فنگ فعالیت می‌کنن. ‫فقط اون می‌تونه دای‌لی رو کنترل کنه.
‫نباید بهش اعتماد کنی.
‫نه! اشتباه می‌کنی. ‫لانگ فنگ دوست منه.
‫لانگ فنگ تا حالا اجازه داده ‫امپراتور رو ببینی؟
‫صحبتم با شما یه اشتباه بود.
‫آواتار، وایسا!
‫باید امپراتور خاک رو ببینم.
‫همین الان می‌خوام امپراتور خاک رو ببینم!
‫آنگ.
‫چه سورپرایزی.
‫می‌خوام امپراتور خاک رو ببینم.
‫گفتم که، به همین راحتی نیست.
‫پشت این دیوار ارتش کشور آتشه.
‫خبر داشتی؟
‫اینجا که باشیم، دست هیچ ‫ارتشی به ما نمی‌رسه.
‫دیگه تا الان باید فهمیده باشی.
‫تو باسینگ‌سی جنگ نمیشه.
‫دیر وقته.
‫نظرت چیه به جو دی بگم ‫ببردت خونه؟
‫صبح می‌بینمت.
‫تو کی هستی؟
‫من جو دی هستم.
‫نه، ممنون.
‫خودم میرم.
‫شب بخیر، آنگ.
‫و یادت نره، من و تو،
‫توی یه تیم هستیم.
‫کجا رفتی؟
‫آنگ. باید یه چیزی بهت بگم.
‫پنج ثانیه بعد از رفتنم ‫جو دی بدو بدو اومد دنبالم.
‫نزدیک بود کل نقشه خراب بشه.
‫- ببخشید. ‫- عیبی نداره.
‫بهت نیاز نداشتم. ‫خودم حلش کردم.
‫گفتم که معذرت می‌خوام. من...
‫چی شده؟
‫فهمیدی کی تعقیبت می‌کرد؟
‫آره.
‫فهمیدم.
‫و بچه‌ها، تو دردسر بزرگی افتادیم.
‫دیگه نیاز نیست نگران ارتش کشور آتش باشی.
‫این ژنرالشونه.
‫مقاومت کرد، ولی زورش نرسید.
‫برگشت جنگجویان معروف کیوشی ‫رو به باسینگ‌سی خوش‌آمد میگیم.
www.Doostihaa.com