‫[خیبر، پاکستان]
‫آماده‌ان.
‫[مرز پاکستان و افغانستان]
‫[مرز افغانستان و ایران]
‫[مرز ایران و ترکیه]
‫وایسا!
‫چیکار می‌کنی؟
‫اون نه.
‫اون یکی رو نمی‌گردیم. بذار رد بشن.
‫[استانبول، ترکیه]
‫حواستون به کارتون باشه.
‫درست همش بزن!
‫یه ساعت دیگه فرودگاهیم.
‫عجله کنین.
‫می‌دونی باید چیکار می‌کنی.
‫آدمای هاکان توی لندن میان دنبالت.
‫- باشه؟ ‫- باشه.
‫باید با هاکان حرف بزنی.
‫قاچاق‌برهامون دارن تموم میشن.
‫بهش خبر بده.
‫بهش میگم.
‫[فرودگاه هیترو، لندن]
‫- چیزی برای اظهار کردن دارین؟ ‫- نه.
‫- از کجا اومدین؟ ‫- استانبول.
‫- قلبم! ‫- مسیر رو باز کنین.
‫- قلبم! ‫- برین کنار.
‫[مواد مخدر قاچاق نکنید]
‫لطفاً برین کنار!
‫«هویت پوششی» ‫«قسمت دوم»
‫کارت خوب بود، رفیق.
‫- می‌دونستی؟ ‫- می‌دونستم؟
‫ایده‌ی من بود، خواهش می‌کنم.
‫یه تفنگ لعنتی گذاشتن روی سرم.
‫خودت یه تفنگ لعنتی گذاشتی روی سرت. ‫که کار هوشمندانه‌ای بود.
‫می‌تونستی بهم هشدار بدی.
‫ببین، توی این دنیا، ‫این چیزا با هشدار قبلی نمیان.
‫می‌خوای توی این کار بهتر بشی یا نه؟
‫- باید امتحان می‌شدی. ‫- امتحان توسط کی؟
‫ببین.
‫این اولین جنگته؟
‫ولی جنگ من نیست.
‫اولین جنگ من زمانی بود که ‫فقط یه پسر‌بچه بودم.
‫این‌طوری با آقای بلیک آشنا شدم.
‫این‌طوری در مورد اتحاد یاد گرفتم، ‫که چقدر مهمه.
‫اینکه باید چقدر دقت کنی ‫که با کی متحد میشی.
‫پس آره، توسط هاکان امتحان شدی.
‫و همین‌طور من.
‫و از امتحان موفق بیرون اومدی.
‫این منو به هاکان می‌رسونه؟
‫خب...
‫از قبل نزدیکتری.
‫باید از کارشون سر دربیارم.
‫اگه بفهمم چطور کار می‌کنه،
‫می‌فهمم چی پیشنهاد بدم ‫که خودمو واردش کنم.
‫وقتی دشمنت ضربه می‌زنه،
‫نقطه ضعفش رو نشون میده.
‫تعجب کردم که کی رو برات فرستادن.
‫زکی؟
‫ترفیع گرفته.
‫و اشتباه می‌کنه.
‫[خشکشویی آنکارا] ‫[خدمات لباسشویی]
‫- از در جلویی نیا، زکی. ‫- باشه، باشه.
‫- چند بار بگم؟ ‫- شرمنده.
‫- زکی. ‫- تانر.
‫به پدرت بگو قاچاق‌برهامون دارن تموم میشن.
‫غیرممکنه که کردهای فقیر تموم بشن.
‫نمی‌شد، عزیز، ‫اگه مدام ازمون نمی‌خواستی بیشتر بیاریم.
‫ما یه کسب‌و‌کاریم.
‫تقاضا بالاست، ‫پس عرضه هم باید بالا بره تا جوابگو باشه.
‫پس باید به فکر یه راه دیگه ‫برای وارد کردنش باشین.
‫بریستول.
‫اسکاتلند.
‫شرمنده، رفیق. راهش دوره.
‫باشه.
‫آتیش داری؟
‫بابا، به مشکل خوردیم.
‫- نزدیکیم. ‫- این‌طور فکر می‌کنی؟
‫شرط می‌بندم هر چیزی و هر کسی ‫که باید بشناسیم اونجاست.
‫فقط باید بفهمیم چطوری بریم تو. ‫[لیورپول]
‫آره. فقط باید از دروازه، ‫در و احتمالاً تفنگ‌ها رد بشیم.
‫اینم نونوامون.
‫[نانوایی دی‌بریک]
‫و یه رمز هست.
‫و اون بلدشه.
‫آره، آره...
‫[به کارگر نیازمندیم]
‫[اداره‌ی گمرک، منچستر]
‫- اینجاست، نه؟ ‫- آره.
‫- من... سه بار درخواست دادم. ‫- چی؟
‫شما از دایره‌ی تحقیقاتین. ‫سه بار درخواست دادم و هیچ جوابی نگرفتم.
‫حالا که اینجایین، ‫گفتم شاید بتونم کمک کنم. اینم رزومه‌م.
‫راستی، شان هستم.
‫من توی بخش مالیات بر ارزشم، ولی جای خالیم ‫حس نمیشه. فکر نکنم اصلاً بفهمن رفتم.
‫چرا فکر می‌کنی ما از دایره‌ی تحقیقاتیم؟
‫چون از لندن اومدین،
‫و وقتی کسی نیست، ‫یواشکی میاین اینجا.
‫و در دفترتون رو قفل می‌کنین. ‫اصلاً نمی‌دونستم درها قفل دارن.
‫- اهل لیورپولی؟ ‫- آره.
‫اگه مال دایره‌ی تحقیقاتیم، ‫چرا می‌خوای کمکمون کنی؟
‫چون افتادین دنبال هروئین.
‫چرا این‌طور فکر می‌کنی؟
‫یه بچه توی یه شهرک توی لیورپول می‌میره.
‫تاچر فکر می‌کنه می‌تونه جلوشو بگیره،
‫و شما دو تا از لندن پیداتون میشه ‫و شروع می‌کنین به قفل کردن درها.
‫و اگه پای هروئین وسطه،
‫و اگه توی لیورپوله، ‫پس می‌خوام یه نقشی داشته باشم.
‫می‌خوام توی متوقف کردنش سهم داشته باشم.
‫بدش به من.
‫- یعنی چی؟ ‫- یعنی برو خونه.
‫در مورد پسر هاکان بهم بگو.
‫- عزیز؟ ‫- آره.
‫پسر خوبیه. ‫شاید برای این دنیا زیادی خوب باشه.
‫- میشه ازش استفاده کنیم تا به هاکان برسیم؟ ‫- شاید.
‫- ولی فعلاً یه جلسه داریم. ‫- کجا؟
‫اینجا.
‫اون با منه.
‫یکِ قرمز. باشه.
‫یک و همسایه‌هاش برنده میشن.
‫- شرط‌هاتون رو ببندین. ‫- همون همیشگی، رفیق.
‫یک و همسایه‌هاش.
‫- پس جلسه چی شد؟ ‫- هان؟
‫جلسه همینه دیگه.
‫شرط دیگه‌ای پذیرفته نمیشه. ممنون.
‫بیستِ مشکی. ‫یک و همسایه‌ها برنده میشن.
‫آره. حتماً امشب شب شانس منه، نه؟
‫نونوایی دی‌بریک داره ضرر میده،
‫ولی صاحبش، جد دالبی،
‫تازگی یه خونه‌ی خیلی قشنگ رو نقد خریده.
‫سابقه‌داره. ‫عکسش رو فکس کردم.
‫خودشه.
‫راننده‌ی جوونتون ‫یه نفره به اسم دین نری.
‫با پدر و مادرش زندگی می‌کنه، ‫بیمه‌ی بیکاری می‌گیره،
‫و قرار بوده الان توی یه طرح کارآموزی جوانان ‫توی مکلزفیلد شرکت کنه.
‫- یعنی حقوق بیکاری می‌گیره، کار هم می‌کنه. ‫- ما برای کلاهبرداری بیمه اینجا نیستیم.
‫نه، ولی اگه به این جرم دستگیرش کنیم،
‫یه موقعیت شغلی خالی میشه ‫و می‌تونیم یه جایگزین بفرستیم.
‫کدوممون میره؟
‫هیچ‌کدوم. به کسی نیاز داریم که ‫بیشتر از ما به اونجا بخوره.
‫- و پیداش کردیم. ‫- نمی‌تونیم برای این کار ازش استفاده کنیم.
‫نونوایی داره نیرو می‌گیره.
‫این بهمون بهونه میده که ‫شان رو برای یه کار قانونی بفرستیم تو
‫ولی با یه داستان ساختگی که ‫ممکنه توجه این یکی رو بهش جلب کنه.
‫اگه از شان برای مواد استفاده بشه، ‫می‌تونه رمز اون ساختمونو برامون گیر بیاره.
‫ما نصف مواقع ‫اصلاً نمی‌دونیم داریم چیکار می‌کنیم.
‫نمی‌تونیم یه نفر دیگه رو قاطی کنیم.
‫دان گفت می‌تونیم از بین مردم محلی ‫نیرو بگیریم.
‫- خیلی خطرناکه. ‫- قراره توی یه نونوایی کار کنه.
‫احتمالاً چند هفته‌ای رو ‫صرف فروختن دونات می‌کنه یا...
‫- شیرینی خامه‌ای؟ ‫- شیرینی خامه‌ای.
‫اگه قرار باشه کسی با هویت ساختگی کار کنه، ‫اون ماییم.
‫قضیه هر چی که هست، ‫این دو تا پایین‌ترین سطحش‌ان.
‫ما باید هویت‌های پوششیمون رو حفظ کنیم ‫تا به رئیسشون برسیم.
‫- از کجا می‌فهمیم به رئیس رسیدیم؟ ‫- نمی‌دونم.
‫امیدوارم وقتی دیدیمش بشناسیمش.
‫- شان آموزش ندیده. ‫- آموزش ندیده. گوش کن.
‫چهار سال طول می‌کشه ‫تا یه نفر کارآگاه پلیس بشه.
‫- پنج سال. ‫- پنج سال.
‫پنج سال کار تمام‌وقت تا یه پرونده بهت بدن.
‫ما توی سه هفته انجامش دادیم.
‫هیچ‌کدوممون آموزش ندیدیم، بیلی.
‫ارین، دارم رزومه‌ی شان رو ‫برای تأیید برات فکس می‌کنم،
‫و یه سری مدرک از سازمان زندان‌ها نیاز دارم.
‫باشه.
‫می‌تونه انجامش بده؟
‫تا وقتی شروع نکنه ‫نمی‌فهمیم می‌تونه یا نه.
‫برای منم همین‌طور بود، ‫برای تو هم، برای همه‌مون.
‫دیگه شرطی پذیرفته نیست، ممنون.
‫بیستِ مشکی.
‫یک و همسایه‌ها دوباره برنده میشن.
‫همون همیشگی، رفیق. ‫یک و همسایه‌ها.
‫- آهنربا. ‫- ها؟
‫- داری از آهنربا استفاده می‌کنی. ‫- شرط‌هاتون رو ببندین.
‫صاحبش رو می‌بینی؟
‫توی سازمان ملی مبارزان قبرسی بود.
‫توی جنگ قبرس. منم همین‌طور.
‫و بعد سازمان سعی کرد منو بکشه.
‫پس با انگلیسی‌ها و آقای بلیک ‫همکاری کردم تا بکشمشون.
‫وقتی زندان بودم، ‫شنیدم این مرد به من می‌گفته پرودوتیس.
‫خائن.
‫- برای همین اینجام. ‫- یکِ قرمز.
‫و دارم می‌برم، نه؟
‫یک و همسایه‌ها.
‫چه شانسی برای میلوناس بزرگ، نه؟
‫هه! قهرمان یونانی‌ها!
‫متقلب لعنتی...
‫هی!
‫راه بیفت!
‫- اون چه غلطی بود کردی؟ ‫- می‌دونم شجاعی، خب؟
‫ولی باید می‌فهمیدم ‫می‌تونی دعوا کنی یا نه. الان دیگه می‌دونم.
‫و وقتی هاکان در مورد این دعوا بشنوه،
‫کمکت می‌کنه کاری که لازمه رو انجام بدی.
‫- ممکن بود اونجا بمیرم. ‫- منم ممکنه هر روز از زندگیم بمیرم.
‫من این‌طوری زندگی می‌کنم.
‫و حالا تو هم این‌طوری زندگی می‌کنی.
‫- من فقط دارم کارمو می‌کنم. ‫- نه، این‌طور نیست، مگه نه؟
‫تو داوطلب شدی. فرق می‌کنه. ‫می‌دونی، منم داوطلب شدم.
‫برای سازمان مبارزان قبرسی.
‫می‌تونستم بهت بگم برای این بود که
‫قبرس رو آزاد کنم، ‫یا انتقام پدرمو بگیرم یا
‫از مادرم محافظت کنم.
‫شایدم همین بود، نه؟
‫ولی گاهی اوقات ‫فکر می‌کنم فقط یه بچه بودم
‫که دنبال ماجراجویی بود.
‫و حالا اینجام، ‫هنوزم توی همون ماجراجویی.
‫خب، تو برای چی اینجایی؟
‫من چیزایی رو از دست دادم
‫توی این سال‌ها.
‫آدمایی رو.
‫که باعث میشه فشار بیشتری حس کنی
‫تا یه کار مهم توی زندگیت انجام بدی،
‫کاری کنی که حس زنده بودن بهت بده.
‫و امشب، اونجا، حس کردی زنده‌ای؟
‫- آره. ‫- آره.
‫پس به ماجراجوییمون ادامه میدیم.
‫تو یه خبرچین ثبت‌شده ‫برای اداره‌ی گمرک و مالیات سلطنتی هستی.
‫حتماً باید یه قوانینی باشه.
‫ببین، توی این دنیا، دو جور آدم وجود داره.
‫اونایی که فکر می‌کنن قانونی هست ‫و اونایی که نه.
‫و اونایی که فکر می‌کنن قانونی وجود داره،
‫زیاد توی این دنیا دووم نمیارن.
‫[گلاسگو، اسکاتلند]
‫چطوری، رفیق؟
‫به گلاسگو خوش اومدی. جنس آوردی؟
‫- آره. ‫- عالیه.
‫همین‌جاست.
‫- سفرت چطور بود؟ ‫- خوب.
‫رانندگی طولانی‌ایه.
‫بازم ارزشش رو داره ‫که از انگلیس بزنی بیرون، نه؟
‫- پول رو آوردی؟ ‫- گشنته، رفیق؟
‫می‌تونم یکی از بچه‌ها رو بفرستم ‫برات ماهی بخره.
‫- نه، ممنون. ‫- دلستر می‌خوری؟
‫شماها که می‌خورین، مگه نه؟
‫- پول رو آوردی؟ ‫- آره، معلومه.
‫اونجاست.
‫اول تو، رفیق. مهمونی.
‫شرمنده، رفیق.
‫- الان نمی‌دونی؟ هیچ‌وقت هم نمی‌فهمی. ‫- می‌دونم.
‫رسماً، به یه پرونده‌ی تحقیقات مالیاتی ‫توی بیلریکی منتقل شدی.
‫تا وقتی بهت نیاز داشته باشیم ‫در اختیار مایی.
‫مجبور نیستی این کار رو بکنی، رفیق.
‫و اگه نکنی هم درکت می‌کنیم.
‫می‌دونیم داریم خواسته‌ی بزرگی ازت می‌کنیم.
‫می‌دونی، من اهل همون شهرکم.
‫همون‌جا که اون بچه مُرد؟
‫وقتی ساختنش، ‫مجبور شدن برای خونه‌ها قرعه‌کشی کنن.
‫تا این حد مردم دوست داشتن اونجا زندگی کنن.
‫جای محشری برای بزرگ شدن بود.
‫امن.
‫شاد.
‫دیدین که الان چی شده.
‫دیدین چه بلایی سر بچه‌ها اومده ‫و کی این کار رو کرده.
‫من اهل اینجام.
‫شما نیستین.
‫شاید شما مجبور نباشین این کار رو بکنین، ‫ولی من هستم.
‫بجنب.
‫کدوم گوریه؟
‫- نفر بعدی، لطفاً؟ ‫- چهار تا نون ساندویچی.
‫- چهار تا، آره؟ ‫- آره، چهار تا، لطفاً.
‫برای کار با کی باید حرف بزنم، رفیق؟
‫سرمون شلوغه باشه؟ ‫بعداً بیا.
‫- با دخترها حرف بزن. ‫- آره، باشه. فقط یه لطفی بکن، باشه؟
‫اینو امضا کن.
‫من... باید به مأمور آزادیم نشون بدم ‫که دارم دنبال کار می‌گردم.
‫[گواهی آزادی مشروط]
‫- خب... برای چی افتادی زندان؟ ‫- این‌کار و اون‌کار.
‫یالا. برای چی افتادی زندان؟
‫فروش علف و ضرب و شتم.
‫- چقدر برات بریدن؟ ‫- ۲۰ ماه، ۱۲ ماهش رو کشیدم.
‫اهل کجایی؟
‫بوتل، شهرک نترتون پارک.
‫دوج سیتی.
‫آره. آره، توی محله‌ی ما ‫این اصلاً خنده‌دار نبود، رفیق.
‫نه، شرط می‌بندم نبود.
‫- بارهاش کدومان؟ ‫- چی؟
‫بارهای شهرک نترتون کدومان؟
‫یونیون.
‫ایگل.
‫شیپ هم هست. ‫من که با این کاپشن اونجا نمی‌رفتم.
‫گمشو. کدوم زندان بودی؟
‫والتون.
‫کدوم بند؟
‫بند ب.
‫منم همین‌طور.
‫اونجا تهِ خطه، نه، رفیق؟
‫وقتی اون در توی بند ب ‫پشت سرت بسته میشه،
‫و فقط داری به یه تخت نگاه می‌کنی
‫و یه توالت.
‫آره.
‫- تخت کدوم طرفه؟ ‫- چی گفتی؟
‫وقتی میری توی سلول بند ب، ‫تخت کدوم طرفه؟
‫این چه ربطی به نون فروختن داره؟
‫تخت‌ها کدوم طرف‌ان؟
‫سمت راست‌ان.
‫حالا، یه کار کوفتی برام داری یا نه؟
‫- باید بهش میکروفون وصل می‌کردیم. ‫- حرفش هم نزن.
‫همون فرستادنش ‫به تنهایی قمار بزرگی بود.
‫می‌دونی، به عنوان کسی که ‫نمی‌خواد هیچ ریسکی کنه،
‫این بازی عجیبیه که توش افتادی.
‫به این سادگی‌ها هم نیست.
‫لعنتی.
‫- قبولش کردن. ‫- یا شناختنش.
‫و الان گیرش انداختن.
‫- یه اتفاقی افتاده. ‫- چی؟
‫چقدر پول داری؟
‫زیاد نه.
‫بیشترش کن.
‫حسابداری ازم خواست یه فرم امضا کنم
‫که می‌گفت این پول برای ‫حمایت از یه تشکیلات مجرمانه استفاده نمیشه،
‫و توی نوشته‌های ریزش گفته بود ‫اگه این‌طور بشه ممکنه برم زندان.
‫- پس ممنون میشم از این مورد جلوگیری کنی. ‫- تمام تلاشمو می‌کنم.
‫- برای چیه؟ ‫- هیچ ایده‌ای ندارم.
‫- ولی برای اینه که ببردت تو؟ ‫- همه‌چی برای اینه که برم تو.
‫- با میلوناس چطور پیش میره؟ ‫- یا می‌برتم تو یا به کشتنم میده.
‫- بهش اعتماد داری؟ ‫- نه.
‫خوبه.
‫این اطلاعات اسکله‌ی فلیکستو که می‌خواستی،
‫و اینم شرکت واردات-صادراتت.
‫- واقعیه؟ ‫- آدرسش که درسته.
‫و یه تابلو روی یه واحد خالی زدم، ‫پس اگه گذری نگاه کنن طبیعی به نظر می‌رسه.
‫شاید من از یه حمله‌ی گذری ‫جون سالم به در نبرم.
‫و دارم سعی می‌کنم دو تا عملیات رو ‫با بودجه‌ای که به‌زور به یکی می‌رسه اداره کنم.
‫- ساعتت. ‫- واقعیه؟
‫بهتره باشه. مدرک یه پرونده‌ی ‫کلاهبرداری مالیاتیه، پس گمش نکن.
‫ماشین چی؟
‫- هویت پوششیم همچین چیزی نمی‌رونه. ‫- ماشین خوبیه که.
‫زنش خونه رو گرفته، ‫اون ماشین رو گرفته. اینو نمی‌رونه.
‫ببین، من دارم با چیزایی که ‫توقیف کردیم کار می‌کنم.
‫این بهترین چیزیه که داریم،
‫پس مطمئنم تو، اون، و زن خیالیش ‫می‌تونین باهاش کنار بیاین.
‫سوییچ.
‫و چند تا قبض جریمه‌ی پارکینگ هم ‫گذاشتم توش.
‫شک دارم که یه جورایی
‫نسبت به اینجور چیزها بی‌تفاوت باشه.
‫ممنون.
‫اونی که بهت دادم چه مشکلی داشت؟
‫شیشه‌ی عقبش شکسته بود.
‫- نیروی پشتیبان می‌خوای؟ ‫- نه.
‫خب، همین‌جا نگه دار.
‫روزی صد پوند. ‫بدون هیچ سوالی.
‫آره، عالیه.
‫هر چی توی ون باشه... ‫پای توئه، نه من.
‫پس، اگه پلیس نگهت داشت، ‫تو فقط یکی از راننده‌هامی که
‫درگیر چیزی شده که نباید می‌شده.
‫آره، می‌فهمم.
‫امیدوارم.
‫چون اون آدم، من نیستم.
‫اگه آدم‌فروشی کنی،
‫باعث بشی دستگیر بشیم،
‫اونی که میاد سراغت من نیستم.
‫اونا خیلی بدتر از منن، ‫همونایی که رئیس‌ان.
‫من فقط می‌خوام پول دربیارم، رفیق.
‫و بازی رو بلدم. اگه دستگیر بشم، ‫فقط منم که دستگیر میشم، نه کس دیگه‌ای.
‫همین‌جا بمون.
‫تسلیت میگم.
‫پسرت پسر شجاعی بود.
‫یه سرباز خوب.
‫ما خانواده‌ایم.
‫هاکان به همه‌چی رسیدگی می‌کنه. ‫نگران نباش.
‫یاد پسرت جاودان باشه.
‫این از طرف من و دوستمه.
‫بیا. در مورد مراسم ختم حرف می‌زنیم.
‫باشه. بریم.
‫- امروز فقط ترک‌ها. ‫- باشه، سخت نگیر.
‫عزیز، این... دوستم، گایه.
‫توی کار ماست.
‫چیکار می‌کنی؟
‫حمل و نقل.
‫ما همیشه به راننده نیاز داریم.
‫منم همین‌طور.
‫اگه اضافه داشتی بهم خبر بده.
‫در مورد گای چی می‌دونیم؟
‫نه به‌اندازه‌ی کافی.
‫- دوازده تاست؟ ‫- فکر کنم، آره.
‫داریم سریع پیش میریم، مگه نه؟
‫شما دو تا مفهوم ساختار مدیریتی رو ‫درک می‌کنین؟
‫بهش میگن قدرت‌نمایی، ‫و جواب داد.
‫من اجازه‌ش رو ندادم.
‫اجازه؟ فکر کردی کی هستی؟
‫آره. کارتر، وقتی دیدمت، ‫یه نگهبان بودی که علف می‌فروختی.
‫آره، الانمو ببین.
‫چون من کاری نمی‌کنم که ‫تحقیقات قتل راه بندازم
‫اونم فقط به خاطر یه شهرک ‫توی گلاسگوی لعنتی.
‫ترک‌ها داشتن کاسبیمون رو کساد می‌کردن.
‫ترک‌ها دارن کاسبیمون رو کساد می‌کنن ‫چون جنسشون بهتره.
‫اگه ما نبودیم، هیچ جنسی نداشتی.
‫- چطوری به این نتیجه رسیدی؟ ‫- ما اسکله رو کنترل می‌کنیم.
‫فکر می‌کنی رشوه دادن به یه نگهبان پیزوری ‫یعنی کنترل اسکله؟
‫اسکله رو بی‌خیال.
‫من این شهر رو کنترل می‌کنم.
‫حتی نمی‌دونین چطوری این کار رو می‌کنم.
‫می‌دونی مشکلت چیه، کارتر،
‫اینه که فکر می‌کنی از همه بالاتری،
‫با اون کت‌و‌شلوارهای قشنگت
‫و اون آپارتمان قشنگت.
‫ولی تو درست همین پایینی
‫توی منجلاب پیش ما ‫و اینجا اصلاً جای قشنگی نیست.
‫- اتفاق‌های بدی می‌افته. ‫- هی، آروم باش.
‫اگه می‌خوای طرف کسی رو بگیری، ‫ادی، این راهش نیست.
‫ما توی یه جبهه‌ایم.
‫و اون رئیسه.
‫درسته؟ پس برگردین سر کارتون.
‫گفتم برگردین سر کارتون.
‫توی چه مرحله‌ای هستین؟
‫نفوذ.
‫- با هویت پوششیتون وارد شدین؟ ‫- نه مال خودمون.
‫- نیرو گرفتیم. ‫- از کجا؟
‫از کسی که بیشتر از ما ‫به اون جمع می‌خوره.
‫همون‌طوری که بهمون گفتی.
‫- از کجا؟ ‫- از داخل خود مجموعه.
‫چیکار کردین؟
‫هر وقت چیزی دستگیرمون شد ‫باهاتون تماس می‌گیریم.
‫حالش چطوره؟
‫خوبه. دختر سرسختیه.
‫اگه فکر می‌کنی اون سرسخته، ‫باید مادرش رو ببینی.
‫داری از تلفن عمومی حرف می‌زنی.
‫این‌طوری امن‌تره.
‫امن‌تر به نظر نمی‌رسه.
‫آره، خب، اگه امن بود که اینجا نبودم.
‫به نظر خوشحال میای.
‫خوشحال نیستم.
‫فقط، می‌دونی، این کارها... ‫آدمو سر ذوق میاره.
‫سخته که از این حال و هوا بیای بیرون.
‫اجازه داری ازش لذت ببری، گای.
‫- معنیش این نیست که دلم برات تنگ نشده. ‫- امیدوارم این‌طور نباشه.
‫حالا یه کم بخواب.
‫- شب‌بخیر، عزیزم. ‫- شب‌بخیر.
‫الو؟
‫شما، لطفاً؟
‫مشکلی نیست.
‫من برای بریتیش تلکام کار می‌کنم.
‫یه مشکلی با تلفن داریم.
‫شما، لطفاً؟
‫ببخشید دیر کردم.
‫قبلاً بیست هزار نفر اینجا کار می‌کردن، ‫و حالا نگاهش کن.
‫این شهر داره از هم می‌پاشه.
‫فقط شهر نیست.
‫قیافه‌ت افتضاحه.
‫دارم طلاق می‌گیرم.
‫- کار خرج‌تراشیه. ‫- تظاهر نکن که پول رو برای این می‌خوای.
‫برای اون نیست.
‫کیفیت مهمه.
‫این چیزیه که این شهر از دست داده.
‫این چیزیه که بهش نیاز داره.
‫و این چیزیه که من بهش نیاز دارم.
‫باید کیفیت رو ببرم بالا.
‫جنس.
‫بعضی از آدمایی که درگیرشن.
‫به‌اندازه‌ی کافی خوب نیست.
‫اونا به‌اندازه‌ی کافی خوب نیستن.
‫باید کیفیت رو ببرم بالا.
‫برای این کار به کمک نیاز دارم.
‫باشه.
‫ببین، دان باید می‌دونست کی رو استخدام کردیم ‫تا اگه اتفاقی افتاد در جریان باشه.
‫سکوت هم بد نیست.
‫اینجا چه خبره؟
‫- هیچی. ‫- ظاهرش به هیچی نمی‌خوره.
‫فقط داریم گپ می‌زنیم، قربان.
‫خوبی، عزیز جان؟
‫مشکلت چیه؟
‫طوری نیست. ما داریم میریم.
‫- چطوری با همچین مزخرفاتی سر می‌کنی؟ ‫- باهاش کنار میای.
‫چه بخوای چه نخوای روت تأثیر می‌ذاره.
‫سرتو بنداز پایین. خطر نکن.
‫متأسفم.
‫نه، نباش.
‫حق با توئه، ‫اگه ریسک نکنیم این کار جواب نمیده،
‫اگه خودمونو توی خطر نندازیم.
‫و فکر کنم برای همین اینجام، می‌دونی...
‫تا یاد بگیرم چطوری این کار رو بکنم.
‫خب، پس شانست زده که منو داری.
‫- قرمز یا آبی؟ ‫- چی گفتی؟
‫- لیورپول یا اورتون؟ ‫- لیورپول.
‫- امیدوارم. ‫- بچه‌ی همونجام، پسر.
‫به‌زودی می‌فهمیم.
‫به‌عنوان یه گزارش، یه کم ناقصه.
‫با توجه به اینکه بیشتر روز کاریم رو
‫صرف پیدا کردن راه‌های جدیدی ‫برای پیچوندن تماس‌های وزیر کشور می‌کنم،
‫ناامیدکننده ست.
‫دارن پیشرفت می‌کنن.
‫فقط نمی‌خوان بگن این پیشرفت چیه.
‫و نباید هم بگن.
‫باید این اختیار رو داشته باشن ‫که توی لحظه تصمیم بگیرن،
‫تا کارایی بکنن که نیازی نیست ما بدونیم.
‫اگه فکر کنن باید اجازه بگیرن، ‫که قوانین عادی برقراره،
‫اون‌وقت همون تصمیماتی رو می‌گیرن ‫که بقیه می‌گیرن.
‫ما پلیس نیستیم، جاسوس هم نیستیم.
‫می‌تونیم کارایی بکنیم که اونا نمی‌تونن.
‫می‌تونیم به راهتون ادامه بدیم ‫وقتی اونا مجبورن متوقف بشن.
‫و باید از این موضوع استفاده کنیم.
‫گای چطوره؟
‫حواسمون بهش هست، ‫ولی با هویت پوششیه،
‫یعنی هر چی نیاز داره بهش میدیم ‫و دستشو باز می‌ذاریم.
‫خب، مشکل آزادی عمل زیاد ‫اینه که به‌راحتی می‌تونه از کنترل خارج بشه.
‫هاکان می‌خواد حرف بزنه.
‫- خدای بزرگ. ‫- از کجا می‌دونی کجا زندگی می‌کنم؟
‫همه می‌دونن کجا زندگی می‌کنی.
‫این‌طوری زندگی می‌کنی؟
‫اون این‌طوری زندگی می‌کنه.
‫تو چطور، ها؟
‫خانواده داری؟
‫نه.
‫سوار شو، عزیزم.
‫اون اتفاقی که توی کازینو افتاد، ‫اصلاً خوب نبود.
‫لازم نیست نگران کارای من باشی، هاکان.
‫چرا شما یونانی‌های لعنتی ‫همیشه دعوا می‌کنین؟
‫اینو باید از یه کرد بشنوم؟
‫چی برای پیشنهاد دادن به ما داری؟
‫یه شرکت واردات-صادرات ‫توی اسکله‌ی فلیکستو.
‫- چرا باید بهت نیاز داشته باشیم؟ ‫- چون کاری که می‌کنین دووم نمیاره.
‫و... ما دقیقاً داریم چیکار می‌کنیم؟
‫گمونم همون کاریه که همیشه می‌کردین، ‫استفاده از قاچاق‌بر،
‫که بارتون رو محدود می‌کنه ‫و تا ابد هم جواب نمیده.
‫مخصوصاً وقتی که ‫گمرک به خودش بیاد، که میاد.
‫- در مورد گمرک چی می‌دونی؟ ‫- می‌دونم که به درد نمی‌خورن.
‫سگ‌هاشون فقط برای پیدا کردن ‫مواد منفجره‌ی پلاستیکی آموزش دیدن.
‫می‌تونین برای این مورد ‫از ایرلندی‌ها ممنون باشین.
‫و به‌اندازه‌ی کافی مأمور ندارن ‫که کارهای لازم رو انجام بدن.
‫همین الانش، مگه اینکه مواد ‫لب‌مرز از جیبت بیفته بیرون،
‫وگرنه باید خیلی بی‌دست‌و‌پا باشی ‫که گیر بیفتی.
‫ولی اوضاع داره عوض میشه.
‫با اتفاقاتی که داره توی کشور می‌افته، ‫با حرفایی که تاچر می‌زنه،
‫اوضاع خیلی سخت‌تر میشه.
‫ولی من می‌تونم یه سیستمی بسازم که ‫هرچی سنگ جلوی پاتون بندازن دووم بیاره
‫و بهتون اجازه بده ‫هر چقدر که می‌خواین وارد کنین.
‫در مورد گمرک خیلی می‌دونی.
‫- چرا؟ ‫- دشمنت رو بشناس.
‫توی این سال‌ها چند بار ‫یه چیزایی رو از زیر دستشون رد کردم.
‫فکر می‌کنی چطور اونو می‌شناسمش؟
‫حالا آماده‌ام یه کار درست‌وحسابی بکنم.
‫چرا فلیکستو؟
‫شلوغ‌ترین بندر انگلیسه. ‫روزی چهار هزار تا کانتینر میاد تو.
‫گمرک هنر کنه بیست تا رو بگرده.
‫من به آدمای کافی رشوه میدم تا مطمئن بشم ‫هیچ‌کدوم از اون بیست تا مال من نیست.
‫چرا باید به یه انگلیسی اعتماد کنم؟
‫من به‌سختی به یونانی‌ها اعتماد می‌کنم.
‫ببین توی اسکاتلند چی شد، هاکان.
‫نمی‌تونی فقط از ترک‌ها استفاده کنی.
‫اینجا توی گرین لینز، ازشون محافظت میشه. ‫اون بیرون... نه چندان.
‫اگه می‌خوای کنترل اینو به دست بگیری،
‫به بقیه هم نیاز داری.
‫به اتحاد نیاز داری.
‫اسم شرکتت چیه؟
‫حمل‌ونقل امرتون.
‫الان میریم.
‫- کجا؟ ‫- تا کنترل رو به دست بگیریم.
‫- باید یه زنگ بزنم. ‫- زود باش.
‫اون کجاست؟
‫کی کجاست؟
‫چرا این‌قدر سرت شلوغه، ها؟ ‫چرا همیشه سوال می‌پرسی؟
‫- برو کنار. ‫- خیلی کله‌شقی، نه؟
‫کله‌شق.
‫بله؟
‫همین الان امرتون رو راه بنداز، ‫وگرنه کارم تمومه.
‫- خوبی؟ ‫- داری چیکار می‌کنی؟
‫رفتم دستشویی.
‫زکی، تانر، همین‌جا بمونین. ‫یه کار دیگه براتون دارم.
‫میلوناس، تو با عزیز برو.
‫- اونجا. ‫- باشه.
‫انگلیسی.
‫تو با من بیا.
‫اونو ببر تو.
‫بذارش توی کشو. ‫اونا خالیش می‌کنن. پرش می‌کنن.
‫بعدش تو برش می‌گردونی.
‫به همین سادگی.
‫فقط... در رو پشت سرت باز بذار.
‫رمزش چیه؟
‫فینال جام اروپا.
‫رم.
‫گفتی طرفدار لیورپولی.
‫آره، باشه.
‫- شان داره می‌برتش تو. ‫- یعنی رمز رو گرفته.
‫تو دیگه کدوم خری هستی؟
‫- یا خدا. ‫- وای نه.
‫ادی! شرمنده.
‫طوری نیست... طوری نیست. با منه.
‫هی، ادی. ادی، ادی...
‫آروم باش، آروم باش، آروم باش!
‫دفعه‌ی بعد ‫خود لعنتیت انجامش بده، تنبل عوضی.
‫باشه.
‫این تقصیر تو بود.
‫- من... من چیکار کردم؟ ‫- احمق.
‫- اون چی بود؟ ‫- هیچی.
‫- اونا کی‌ان؟ ‫- نمی‌دونم.
‫- باید دنبالشون کنیم. ‫- پس شان چی؟
‫زنده‌ست، مگه نه؟
‫برو تو. منم پشت سرت میام.
‫باشه.
‫تا حالا توی جنگ بودی؟
‫نه.
‫گفتی...
‫باید دشمنات رو بشناسی.
‫ولی اشتباه می‌کنی.
‫توی جنگ،
‫مهمتر اینه که دوستات رو بشناسی.
‫وقتی دوستات رو بشناسی،
‫اونوقت دشمنات رو هم می‌شناسی.
‫[حمل‌ونقل امرتون] ‫[واردات و صادرات]
‫کدوم گوری رفتن؟
‫بجنب، بجنب، بجنب.
‫خوبین، رفقا؟ ‫می‌تونم کمکتون کنم؟
‫- گای رو می‌شناسی؟ ‫- امیدوارم. رئیسمه.
‫ولی امروز نیست.
‫اونجا چه خبره؟
‫سکوی بارگیری.
‫اگه بخواین می‌تونین برین تو،
‫ولی فقط یه مشت ‫راننده‌کامیون پشمالو پیدا می‌کنین.
‫مگه اینکه از اینجور چیزا خوشتون بیاد.
‫چیز دیگه‌ای هم لازم داشتین؟
‫فقط اینکه قراره یه کامیون پر از موز برسه،
‫و ماشینتون سر راهه.
‫بله؟
‫باشه.
‫بله.
‫داریم توی جاده‌ی ام۶ میریم سمت جنوب ‫و دو تا ماشین آدم مسلح رو تعقیب می‌کنیم،
‫و خیلی دوست داریم بدونیم ‫باید در موردش چیکار کنیم.
‫بهت زنگ می‌زنم.
‫بله.
‫من... دارم گای، یه عالمه ترک، ‫و یه عالمه اسلحه رو تعقیب می‌کنم،
‫و دارم میرم توی جاده‌ی ام۶،
‫و کاملاً مطمئنم که ‫اونجا گمشون می‌کنم.
‫ما توی هر کدوم از شبکه‌ها یه منبع داریم.
‫اگه الان بگیریمشون، ‫عملیات رو از دست میدیم.
‫لابد می‌خوای بگی اگه الان نگیریمشون، ‫ممکنه اوضاع قمردرعقرب بشه.
‫خب، فقط حرفمو گوش کن.
‫می‌دونی، دان، گمرک برای این شکل گرفت
‫چون نیروی دریایی نمی‌تونست ‫آدما رو روی خشکی تعقیب کنه،
‫ارتش نمی‌تونست ‫آدما رو توی دریا تعقیب کنه،
‫و پلیس هم نمی‌تونست هیچ‌کس رو تعقیب کنه ‫چون اصلاً وجود نداشت.
‫حق با تو بود.
‫گمرک قدرت‌هایی داره که بقیه ندارن
‫و می‌تونه ریسک‌هایی بکنه که بقیه نمی‌تونن.
‫این یه فرصته
‫تا به کشور یادآوری کنیم کی هستیم
‫و چیکار می‌تونیم بکنیم.
‫ادامه بدین.
‫کاملاً درسته، قربان.
‫- همون‌جا بمونین، بذارین پیش بره. ‫- من زن گای هستم.
‫- ببخشید که زنگ زدم. ‫- اصلاً وقت خوبی نیست، عزیز جان.
‫- حالش خوبه؟ ‫- عالیه. خودم بهت زنگ می‌زنم.
‫احمق!
‫بزن به چاک، جو، بزن به چاک!
‫زود باش! برو!
‫موش کثیف لعنتی!
‫همین‌جا نگه دار.
‫وایستا.
‫قضیه چیه؟
‫نمی‌دونم، رفیق.
‫ولی فکر کنم رئیس رو پیدا کردیم.
‫اتحاد.
www.Doostihaa.com