‫دیدی گفتم تو اون پایگاه هوایی ‫یه خبراییه!
‫اونا یه بچه‌ی جهش‌یافته‌ی گنده ساختن!
‫یالا، سوزی!
‫بچه‌ها، یالا!
‫برو! برو!
‫سوزی!
‫- لیلی! ‫- دستتو بده به من.
‫خب، پس گروگان، هان؟
‫رئیس پلیس تقریباً مطمئنه.
‫آپاراتچی سینما...
‫با جا شمعی.
‫فیلی مالکین کوچولو ‫با پسر من هم‌مدرسه‌ای بود.
‫یه کم احترام بذار.
‫ببخشید.
‫و به نظرت باهاشون چیکار کرده؟ ‫کلی خون، ولی هیچ جسدی؟
‫من چه می‌دونم؟
‫شاید خوردتشون.
‫طفلکی پدر و مادراشون.
‫این یه تراژدی واقعیه.
‫روانیِ مریض.
‫هنوز اون بیرونن.
‫خب، اون بیرون می‌مونن
‫تا یا اون بچه‌ها رو پیدا کنن ‫یا یه راهی پیدا کنن که بندازنش گردن من.
‫بهشون گفتم تو اصلاً نزدیک
‫اون سینما نبودی ‫وقتی اون اتفاقای وحشتناک افتاد.
‫گفتم اینجا بودی، تو رختخواب، ‫بعد از اینکه با من «اندی گریفیت» دیدی.
‫گفتم می‌تونن خودشون ازت بپرسن.
‫و تو فکر می‌کنی اونا حرف ‫مادر منو به عنوان شاهد قبول می‌کنن؟
‫دارن سعی می‌کنن ما رو بترسونن، همین.
‫مجبورت کنن به کاری ‫که نکردی اعتراف کنی.
‫خب، به درک!
‫آروم باش مامان. ‫می‌دونی که رانی هنوز خوابه.
‫و اون اصلاً نباید اون بچه‌ها رو ‫راه می‌داد تو.
‫اونا فقط می‌خواستن بفهمن ‫چه بلایی سر اون پسر کلمنتز اومده.
‫همین.
‫- هیچ‌کدوم اینا تقصیر اون نیست. ‫- تقصیر توئه.
‫که کله‌شو پر از ‫مزخرفات هالیوودی کردی،
‫فکر می‌کنه نورا چارلزه ‫یا یه همچین چیزی
‫تا وقتی که یادش بره ‫دنیای واقعی چه شکلیه.
‫اون جاش امنه، مامان.
‫فقط همین مهمه.
‫تو اون دختر رو ‫هفته‌ی دیگه می‌فرستی مدرسه.
‫اون به اون تحصیلات نیاز داره
‫اگه بخواد یه روزی ‫از این شهر کوفتی بره.
‫مامان، بچه‌ها گم شدن، ‫مردم دارن نگاهمون می‌کنن،
‫پشت سر من، پشت سر تو، ‫پشت سر همه‌مون پچ‌پچ می‌کنن.
‫اگه فکر می‌کنی می‌ذارم رانی ‫از جلوی چشمم دور شه،
‫- سخت در اشتباهی. ‫- تو نمی‌تونی تا ابد از اون دختر محافظت کنی.
‫حالا دوشنبه که بیاد، ‫اون می‌ره تو اون مدرسه
‫با سرِ بالا.
‫رانی، با من بازی نکن. ‫می‌دونم اونجایی.
‫ورونیکا گروگان.
‫اونا واقعاً می‌خوان ‫اینو بندازن گردن تو
‫- و ببرنت؟ ‫- نه. نه، عزیزم. نه.
‫- شنیدم، تو گفتی... ‫- می‌دونم... می‌دونم چی گفتم.
‫- اون فقط حرف بزرگونه‌ست. ‫- بیا.
‫هیچی قرار نیست برام اتفاق بیفته.
‫همه‌چی درست می‌شه.
‫می‌شنوی؟
‫- اُه، خودشه. ‫- بابا!
‫بذار ببینم دست دادنتو.
‫- آره، این بهترین چیزیه که بلدی؟ ‫- در همین حدی که از پسش بر بیای.
‫پس اینطوریاست. باشه.
‫اینم از این.
‫چطوری؟
‫- می‌خوام اتاقمو ببینم. ‫- طبقه بالا.
‫می‌دونی دو ساعته تو این ایوون ‫منتظرتم.
‫دو ساعت، آره.
‫خب، ما سرعتمون ‫خیلی پایین‌تر از حد مجاز بود.
‫- سلام، عزیزم. ‫- سلام.
‫چی شده؟
‫یه اتفاق کوچیک تو پایگاه برام افتاد ‫و یه کم زخمی شدم.
‫- اوه، نه. بد بود؟ ‫- زنده‌م.
‫نظرت چیه؟
‫- جاش بیشتره. ‫- خیلی قشنگه.
‫آره، محله‌ی آرومیه. نه؟
‫- خوبه. آره. ‫- قشنگه.
‫عصر بخیر.
‫مطمئنی ما... ‫ما اینجا مشکلی نداریم؟
‫اگه کسی باهاش مشکلی داره، ‫می‌تونه بره به جی‌اف‌کندی بگه.
‫اوه خدای من... این فوق‌العاده‌ست.
‫عجب چیزیه!
‫آره، یه سمساری کوچیک خوب ‫تو مرکز شهر پیدا کردم.
‫- صاحبش باهام راه اومد. ‫- دقیقاً همونیه که می‌خواستم.
‫از کجا می‌دونستی؟
‫فکر می‌کنی بابای پیرت ‫بچه خودشو نمی‌شناسه؟
‫خب، آخرین هدیه‌ای که برام گرفتی ‫کراوات بود.
‫ویل، تو گفتی عاشق اون کراواته بودی.
‫آره، خب، ‫با کراوات که نمی‌شه مشتری رو دید.
‫می‌دونی، ما خلبانا، وقتی لازم باشه، ‫از سیاره‌ها برای مسیریابی استفاده می‌کنیم.
‫برای همین یه دستگاهی تو کابین خلبان داریم، ‫محض احتیاط اگه مشکلی پیش بیاد.
‫- یه سِکستانت (زاویه‌یاب)، درسته؟ ‫- دقیقاً درسته.
‫مسیریاب کوچولوی من.
‫شب بهتر می‌شه دید، ‫ولی تا اون موقع،
‫شاید بتونیم از این ‫برای دید زدن همسایه‌ها استفاده کنیم.
‫فکر نکنم کار درستی باشه.
‫آره، احـ... احتمالاً نه.
‫فقط یه شوخی بود.
‫- می‌تونم؟ ‫- آره، حتماً، بفرمایید. آره.
‫داخلش آینه داره. ‫راستش دو تا آینه.
‫می‌دونی، یه آینه داری ‫که نور رو جمع می‌کنه، و...
‫- و یکی که بزرگش می‌کنه.
‫درسته، پسرم.
‫نمی‌خوام موهای صاف‌کرده‌ام ‫با عرق خراب شه.
‫خیلی با عجله اسباب‌کشی کردیم.
‫می‌دونی که شارلوت ‫بدون روسری سرش نمی‌خوابه.
‫فردا همه‌چیو مرتب می‌کنم.
‫اون تلسکوپه فکر خوبی بود، عزیزم. ‫ممنون.
‫با خودم گفتم آخرین چیزی ‫که اون پسر لازم داره
‫یه توپ بیسبال دیگه‌ست که بخواد ‫ازش به عنوان نگه‌دارنده کاغذ استفاده کنه.
‫هم‌سن اون بودم، واسه یه دستکش ‫درست و حسابی یه قلوه‌مو می‌دادم.
‫خب، اون تو نیست.
‫هست؟
‫اون زیادی باهوشه، به ضرر خودشه. ‫این چیزیه که هست.
‫اون فقط داره سعی می‌کنه ‫تو رو تحت تأثیر قرار بده.
‫درد می‌کنه؟
‫بخشی از چی بودن؟
‫دینه؟
‫- نه. ‫- کول تو کلاس تاریخه؟
‫- سلام بچه‌ها. ‫- یالا دیگه، الین. بهمون بگو.
‫چی؟ چیو بهتون بگم؟
‫قول می‌دیم به هیچ‌کس نگیم.
‫درباره چی؟
‫بچه‌ها، می‌تونید دیگه نپرسید، ‫چون قرار نیست بهتون بگم.
‫- چیو نمی‌گی؟ ‫- ما بهترین دوستاتیم.
‫هر کی که ازش خوشت میاد، ‫تو مجبوری به ما بگی
‫تا ما هم برات خوشحال بشیم.
‫نمی‌خوای برات خوشحال باشیم؟
‫آره. نمی‌خوای ‫برات خوشحال باشیم؟
‫قول می‌دید نخندید.
‫قول می‌دم، به جون خودم.
‫باشه.
‫فکر کنم اسکاتی میلز ‫داره یه جورایی جیگر می‌شه.
‫دیدید، می‌دونستم می‌خندید.
‫خب، این مال قبل از این بود ‫که بگی اسکاتِ دماغوئه.
‫از بچگی دیگه اون مشکلو نداشته.
‫دارین درباره من حرف می‌زنید؟
‫ببخشید، نمی‌تونم خوب نفس بکشم.
‫- وای خدا، دقیقاً همینجوری حرف می‌زنه. ‫- بوی چیزی میاد؟
‫- من که بویی حس نمی‌کنم. ‫- مارج، تو بامزه نیستی.
‫کسی دستمال داره؟
‫بسه دیگه، مارج.
‫آره، اذیتش نکن.
‫ببین کی برگشته.
‫از کجا این همه رو آورده؟
‫نمی‌تونم بخوابم، چون می‌دونم ‫باباش ممکنه هر شب بخزه بیاد
‫تو اتاقم از پنجره.
‫به نظرت می‌دونه جسدا کجان؟
‫نگرانت بودم.
‫نمی‌تونم بهشون فکر نکنم.
‫و به اون... چیزه.
‫صبح بخیر، دانش‌آموزان.
‫مدیر دانلیوی صحبت می‌کنه.
‫ساعت ۹ صبحه، ‫در یک روز آفتابی بهاری دیگه.
‫حالا، می‌خوام از همه‌ی کسایی که ‫در مراسم شمع‌افروزی هفته‌ی پیش
‫برای تئودور اوریس ‫و فیلیپ و سوزی مالکین شرکت کردن، تشکر کنم.
‫شب روح‌بخشی ‫پر از دعا و یادبود بود.
‫و یه یادآوری قوی بود که ما به عنوان ‫یه جامعه، می‌تونیم از هر طوفانی بگذریم.
‫و کافه‌تریا امروز ‫اسلاپی جوی همیشگی رو سرو نمی‌کنه.
‫به جاش، میت‌لوف، ‫پوره سیب‌زمینی، و یه چیز سبز خواهیم داشت.
‫هی.
‫سلام، مارج.
‫فقط می‌خواستم ‫مطمئن بشم حالت خوبه.
‫از اون... می‌دونی،
‫اتفاقی که تو سینما افتاد، ‫با هم حرف نزدیم.
‫آره، خوبم.
‫ممنون.
‫خوبه.
‫مـ... من... فقط ‫حس می‌کنم داری نادیده‌م می‌گیری.
‫نه، فقط... سخت گذشته.
‫مطمئنم. می‌دونم. حتماً.
‫لطفاً زود سر جاتون بشینید.
‫ببین، من دیدمت،
‫قبلاً، که داشتی ‫با رانی گروگان حرف می‌زدی.
‫خب؟
‫خب، پتی و دخترا ‫واقعاً بهت اهمیت می‌دن،
‫ولی اونا تو رو اونجوری ‫که من می‌شناسم، نمی‌شناسن.
‫اونا ببینن تو با دخترِ... ‫خودت می‌دونی کی... گرم گرفتی،
‫درک نمی‌کنن.
‫من فقط...
‫می‌دونم تو می‌خوای اوضاع ‫برگرده به حالت قبل،
‫با ما، با «پتی‌کیک‌ها»، ‫و من می‌تونم کمکت کنم.
‫می‌خوام کمکت کنم، ‫ولی تو باید بذاری.
‫چطوره امروز ناهار رو با ما بخوری؟
‫فیل و تدی مُردن. ‫خواهر فیل مُرده.
‫کی به اون «پتی‌کیک‌های» ‫احمقانه‌ی تو اهمیت می‌ده؟
‫امروز، ما درباره‌ی ‫چهار گروه اصلی غذایی
‫و اینکه چطور به بهترین شکل ‫از اونا استفاده کنیم
‫تا مطمئن بشیم بدن‌های در حال رشد شما ‫به حداکثر انرژی می‌رسن، بحث خواهیم کرد.
‫اینجا کلاس خانم داگلاسه؟
‫ببخشید، نمی‌تونستم ‫کلاس رو پیدا کنم. من...
‫من ویل هنلونم. جدیدم.
‫آقای هنلون، ‫با مفهوم زمان هم تازه آشنا شدید؟
‫منظورتون... مثلاً، نسبیته؟
‫هیچ بهونه‌ای برای تأخیر پذیرفته نیست.
‫دفعه‌ی بعد تو نمره‌تون تأثیر می‌ذاره. ‫بشینید.
‫آروم! آروم، همه.
‫سیدار پوینت.
‫مداد خوبیه.
‫- ممنون. ‫- حواست به جلو باشه!
‫می‌تونم کمکتون کنم، قربان؟
‫بله، سرگرد هنلون هستم، گروهبان وایس، خانم. ‫سرهنگ فولر می‌خواستن منو ببینن.
‫سرگرد، بفرمایید تو.
‫اتاقش رو گشتیم،
‫اسلحه‌ای که تو آسایشگاه شما ‫استفاده شده بود رو پیدا کردیم.
‫بالاخره زیر بازجویی ‫بهش اعتراف کرد.
‫مسترز؟
‫البته که اون جاسوس شوروی نیست.
‫فقط یه آدم عوضیه که می‌خواسته
‫یه خلبان رنگین‌پوست رو بترسونه. ‫ولی اینجا جنوب نیست،
‫و ما اینجا اینجور ‫مزخرفات رو تحمل نمی‌کنیم.
‫هنوز داریم سعی می‌کنیم ‫هویت اون دو نفر دیگه رو بفهمیم،
‫ولی مسترز یه بزدله.
‫می‌شکنه، و وقتی بشکنه،
‫می‌تونم بهتون قول بدم، ‫عدالت اجرا می‌شه.
‫ممنونم.
‫ممنونم، قربان.
‫قربان، اون اسلحه‌ای که پیدا کردید،
‫اونجا تاریک بود، ‫ولی شبیه یه ماکاروف پی‌ام بود.
‫درسته؟
‫چشمای تیزی دارید.
‫یه ماکاروف بود، ‫یه تیکه آشغال قدیمی شوروی.
‫- چرا؟ ‫- هیچی، فقط...
‫یه روزی، دارم برای نوه‌هام ‫تعریف می‌کنم که به صورت مرگ زل زده بودم،
‫می‌خوام همه‌ی جزئیات رو یادم باشه.
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫برو پی کارت، پال بانیان!
‫من شخصاً مشکلی باهاش ندارم. ‫آخه، اون پال بانیانه.
‫اون یه قهرمان آمریکاییه.
‫الان میام خدمتتون، خانم.
‫اون یه وصله‌ی ناجوره.
‫و من اینو تحمل نمی‌کنم،
‫و هیچ‌کدوم از اون خانم‌های ‫متشخصِ دری هم تحمل نمی‌کنن.
‫اون مجسمه باید بره.
‫خب، می‌دونید من چی می‌گم؟
‫بسپریمش به کفترا.
‫بفرمایید، خانم کاوانا. ‫به حساب‌تون.
‫روز خوبی داشته باشید.
‫چطور می‌تونم کمکتون کنم، خانم؟
‫- بله، می‌خوام امشب رُست درست کنم. ‫- به نظر عالی میاد.
‫داریم درباره گوشت سرشانه حرف می‌زنیم یا ران؟
‫گوشت کپل لطفاً، برای سه نفر.
‫باشه.
‫خب، رهگذرید؟
‫راستش، تازه اسباب‌کشی کردم اومدم اینجا.
‫فکر کنم اینجا خیلی تو چشمم، نه؟
‫اوه خدای من، منظورم این نبود. ‫فقط... سال‌های زیادیه اینجام.
‫آدم هر روز همون چهره‌های همیشگی رو می‌بینه. ‫یه کم تنوع خوبه.
‫استن کرش.
‫بچه‌ها بهم می‌گن استنلی ساطور.
‫چه جالب.
‫- خب... منم شارلوت هستم. هنلون. ‫- خب...
‫- به دری خوش اومدید، خانم هنلون. ‫- ممنونم.
‫داره فرار می‌کنه. بگیرش!
‫- چرا هیچ‌کس جلوشون رو نمی‌گیره؟ ‫- بچه‌ها بچه‌ن دیگه.
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫هی! هی!
‫هی!
‫اون پسر رو ولش کنید، می‌شنوید؟
‫- داره فرار می‌کنه، بگیرش. ‫- ولش کنید!
‫به من نگو بچه‌ها بچه‌ن. ‫چطوره که بچه‌ها مهربون باشن؟
‫بچه‌ها باید از حق دفاع کنن. ‫بچه‌ها باید قلب و وجدان
‫بزرگی داشته باشن.
‫بچه‌ها باید تو خونه‌ی جدیدشون، ‫توسط مامانشون قدشون اندازه گرفته بشه.
‫یالا.
‫رقت‌انگیز بود، لیروی.
‫به نظر نمی‌رسید ‫هیچ‌کس کوچک‌ترین اهمیتی بده.
‫و بعدش که من داد زدم، ‫طوری نگام کردن انگار من دیوونه‌ام.
‫سگ. شبیه سگ بودن،
‫یه گله سگ گرسنه که آماده بودن
‫یه تیکه گوشت تازه رو پاره پاره کنن.
‫اصلاً اونا بیرون از مدرسه ‫چیکار می‌کردن؟
‫بدجوری وسوسه شدم برم ‫پدر و مادر اون بچه‌ها رو پیدا کنم
‫و حالشون رو جا بیارم.
‫لطفاً این کارو نکن.
‫امروز تو مدرسه همچین اتفاقی ‫برات افتاد؟
‫کسی قلدربازی درآورد؟
‫نه. مامان...
‫بحث خجالت‌زده کردن تو نیست.
‫بحث کار درست و غلطه.
‫و اینکه آدم تک‌پسرش رو تو هفته‌ی اول ‫مدرسه خجالت‌زده کنه، غلط نیست؟
‫بامزه‌بازی در نیار. ‫تو اون بچه‌ها رو ندیدی.
‫آره، پسر راست می‌گه، شار.
‫باید فقط... باید ولش کنی.
‫این یه دستوره، سرگرد؟
‫خب، بعد از شریوپورت، ‫فکر کنم آخرین چیزی
‫- که لازم داری اینه که درگیر بشی... ‫- می‌شه شما دوتا دعوا نکنید؟
‫- ما دعوا نمی‌کنیم. ‫- ما دعوا نمی‌کنیم.
‫- ما داریم حرف می‌زنیم. ‫- ما داریم حرف می‌زنیم.
‫- مدل حرف زدن ما اینجوریه. ‫- مدل حرف زدن ما اینجوریه.
‫می‌تونم برم؟
‫نشنیدیم روز اولت چطور بود.
‫خوب بود، مامان. باشه؟ ‫می‌تونم برم الان؟
‫عیبی نداره. برو پسرم.
‫برو.
‫ببخشید؟
‫ما بیشتر روز رو ‫داریم جدا از هم زندگی می‌کنیم.
‫و تنها چیزی که من می‌خوام ‫یه کم وقت گذروندن خانوادگی تو شبه.
‫و لطفاً دیگه اسم شریوپورت رو نیار، ‫انگار نه انگار که ما به خاطر تو از اونجا بلند شدیم.
‫پس اون آجری که خورد تو شیشه ماشین‌مون،
‫- اونم به خاطر من بود، شار؟ ‫- پس حالا تقصیر منه؟
‫اونی که داره دردسر درست می‌کنه من نیستم. ‫اونی که پلاکارد درست می‌کنه من نیستم.
‫اونی که می‌ره جاهایی می‌شینه ‫که نمی‌خوانش، من نیستم.
‫تو امشب چت شده؟ ‫چرا اینجوری با من حرف می‌زنی؟
‫ببخشید عزیزم. ‫من... من فقط روز بدی داشتم.
‫باشه، می‌خوای در موردش حرف بزنی؟
‫- می‌دونی که نمی‌تونم. ‫- آره، می‌دونم.
‫همه‌ی این مزخرفات، ‫پلیسایی که دور و بر خونه‌مون می‌پلکن،
‫روز و شب دارن اذیت‌مون می‌کنن.
‫مامان، رانی خوابه.
‫تو به من نگو هیس!
‫فقط تو نیستی که ‫کلید اون سینما رو داری.
‫کال؟ تو... تو جدی می‌گی؟
‫- یا اون مرد خسیسی که صاحب اونجاست. ‫- یالا مامان.
‫فکر می‌کنی پلیس ‫دم خونه‌ی اونام کشیک می‌ده؟
‫- نمی‌دونم. ولی ما... ‫- اینا همه‌ش حرف مفته، خودتم می‌دونی!
‫مامان، لطفاً آروم‌تر.
‫می‌دونی فرق تو با اونا چیه؟
‫تازگیا تو آینه نگاه کردی؟
‫رانی داره سعی می‌کنه بخوابه.
‫تو منو تیکه پاره کردی، رانی.
‫مامان؟
‫تو از من اومدی بیرون ‫و منو از هم شکافتی.
‫چرا این کارو کردی؟
‫تنها چیزی که می‌خواستم ‫این بود که بچه‌مو بغل کنم.
‫و تو منو کشتی.
‫همون‌طور که اون بچه‌ها رو کشتی.
‫همون‌طور که قراره باباتو بکشی.
‫اونا میان سراغش.
‫می‌برنش.
‫و رو صندلی برقی جزغاله می‌شه!
‫متأسفم، مامان!
‫بیا پیش مامان!
‫ببین چه ریخت و پاشی کردی.
‫خوبی؟ جات امنه.
‫همه‌چی خوبه؟
‫اشکالی نداره. اشکالی نداره، عزیزم.
‫اشکالی نداره. نفس بکش. نفس بکش.
‫اشکالی نداره. بابا اینجاست. ‫بابا اینجاست.
‫رفیق، این مزخرفه.
‫انگار من می‌رم به یکی کمک کنم ‫یه خلبان رنگین‌پوست دیگه رو بزنه.
‫یعنی... تو اصلاً منو دیدی؟
‫منو دیدی؟ ‫من چیزی ندارم که بهش حسودی کنم.
‫گوش کن، نمی‌دونم چی بود،
‫ولی بهتون قول می‌دم، ‫همه‌ش زیر سر اون سفیدا بود.
‫با تو موافقم.
‫اومده سراغ من، ‫طوری ازم می‌پرسه انگار من کاری کردم.
‫من پاکِ پاکم.
‫- رگی، هیچ‌جای تو پاک نیست. ‫- بی‌خیال.
‫ولی رفیق، ‫نزدیک یه ساعت تموم منو بازجویی کردن.
‫دارن همه‌ رو بازجویی می‌کنن.
‫فکر می‌کنی همه‌ی اینا واسه چیه؟
‫چیزی نبین، چیزی نگو.
‫راه بیا تا باهات راه بیان، می‌فهمی؟
‫تا خود چین، عزیزم.
‫- اوه. ‫- حالت خوبه، برنی؟
‫خب، چقدر بازجویی‌ت کردن؟
‫نکردن.
‫پس کل روز داشتی چیکار می‌کردی؟
‫نمی‌تونم در موردش حرف بزنم.
‫مأموریت جاسوسی فوق سری.
‫رفیق، تو همه‌ش داری چرت و پرت می‌گی.
‫باشه. می‌بینیم. دارم بهت می‌گم.
‫یادم رفت...
‫المر.
‫رئیس.
‫دَن.
‫عضو شورا.
‫- هنوز دستگیرش نکردی؟ ‫- کیو؟
‫اون سیاه‌پوسته. مال سینما.
‫تحقیقات ادامه داره.
‫همه می‌دونن اون به بچه‌ها صدمه زده.
‫به پدر و مادرا فکر کن، رئیس.
‫عزادارن، جسدی ندارن که دفن کنن،
‫و تو اینجا نشستی ‫داری خارج از ساعت کاری می‌نوشی.
‫فکر می‌کنی من دارم همه‌ی تلاشمو نمی‌کنم ‫که ثابت کنم اون شب اونجا بوده؟
‫هیچ مدرکی ندارم، ‫و اونم شاهد داره.
‫- اینجا آمریکاست. ‫- اینجا آمریکا نیست.
‫اینجا دِریه.
‫کارتو انجام بده، ‫وگرنه انتخابات بعدی،
‫یکی دیگه رو پیدا می‌کنیم که انجامش بده.
‫المر.
‫وقت رفتنه.
‫بریم؟ من تازه شروع کرده بودم...
‫این دور و برا کجا می‌تونیم ‫یه کم استراحت کنیم؟
‫نگران نباش. ‫یکی رو می‌شناسم که می‌تونه کمکمون کنه.
‫البته اگه شماها بتونید ‫یه کم نوشیدنی قاچاقی بخورید.
‫نمی‌دونم رفیق.
‫- اون لامصب یه کم قویه. ‫- جدی؟ خب، منم هستم.
‫اون قدیمی رو...
‫باشه.
‫هی، خفه شو رفیق. ‫می‌خوای برامون گزارش رد کنن؟
‫واسه چی؟ واسه حال خوب؟
‫وقتی هیکلتو بندازن تو بازداشتگاه، ‫دیگه حالت انقدر خوب نیست.
‫اون کوفتی رو بنداز بره.
‫یالا دیگه.
‫صاف وایسا.
‫کارت شناسایی. ‫شماها بیرون چیکار می‌کنید؟
‫پایگاه قرنطینه‌ست.
‫هیچ‌کس بدون اجازه‌ی مخصوص ‫حق ورود و خروج نداره.
‫آره، خب، همه‌ی ما ‫بازجویی شدیم و مشکلی نداشتیم.
‫هیچ‌کدوم تکون نخورید. ‫می‌ذاریم افسر نگهبان به این وضع رسیدگی کنه.
‫باشه، ولی حتماً بهش بگو ‫دیک هالورن این بیرونه.
‫- من یه سری اختیارات ویژه دارم. ‫- آره جون خودت.
‫همونجا وایسید.
‫اطاعت، قربان.
‫گروهبان یکم دیورز هستم، ‫اینجا دم دروازه جنوبی.
‫سه تا خلبان مست اینجا دارم، ‫یواشکی از پایگاه زدن بیرون.
‫لازمه یکی رو بفرستید. ‫یه یارو به اسم هالورن.
‫- درسته. ‫- دیک هالورن؟
‫دیک، آره.
‫- کارت رو دوست داری، گروهبان یکم؟ ‫- بله، قربان.
‫اطاعت، قربان.
‫مشکلی نیست.
‫مستقیم برید آسایشگاه.
‫ممنون، قربان.
‫مأموریت جاسوسی فوق سری.
‫شوخی نمی‌کردی، نه؟
‫اونا دارن چه بلایی سرت میارن، هالورن؟
‫یه کم رنگ و روت پریده ‫به نظر میاد، هالورن.
‫شکایتی ندارم، قربان.
‫خب، من یکی دارم.
‫این چهارمین محل حفاری ‫تو چهار ماه گذشته‌ست.
‫خسته شدم از اینکه خودمو بکشونم ‫وسط این جنگل واسه یه مشت آشغال.
‫شاید بتونی بعضی از آدمای ‫اینجا رو گول بزنی
‫با این به اصطلاح استعدادهایی که داری، ‫ولی تنها هدیه‌ای که من می‌بینم
‫چیزاییه که دولت ایالات متحده ‫صلاح دونسته بهت ببخشه
‫بدون اینکه در ازاش چیزی نشون بدی.
‫شاید داری یه کم قضیه رو کش می‌دی، هان؟
‫داری زیادی از اون ‫اختیارات ویژه لذت می‌بری؟
‫خیلی سریع می‌تونیم درستش کنیم.
‫نزدیکیم.
‫نزدیکیم. می‌تونم حسش کنم.
‫بهتره امیدوار باشی.
‫این لوبیاها مزه‌ی گند می‌دن.
‫- مزه‌ی زهرمار می‌ده. ‫- عمراً، از اونم بدتره.
‫مزه جوراب مدیر دانلیوی رو می‌ده.
‫باید حرف بزنیم.
‫هی، چی شده؟
‫اون چیزه. برگشت.
‫کِی؟
‫هی، اون بچه‌مثبته رو نگاه.
‫داره با بچه‌ی ‫هنکِ تبر به دست چیکار می‌کنه؟
‫فکر کردم گفتی دیگه دیوونه نیست.
‫نمی‌دونم. بهتر به نظر می‌رسید.
‫کاش می‌دونستم دارن ‫درباره چی حرف می‌زنن.
‫احتمالاً دارن واسه ‫یه قتل دیگه نقشه می‌کشن.
‫شاید نفر بعدی ماییم.
‫مارج! وای خدای من!
‫هی، مارجی.
‫دیروزم همین ژاکت تنت نبود؟
‫صدمه دیدی؟
‫نه، ولی...
‫یه چیزایی گفت.
‫مثل چی؟
‫که می‌خوان بیان سراغ بابام،
‫ببرنش، و اینکه... ‫اینکه رو صندلی برقی می‌میره.
‫ببین، همه می‌دونن بابای تو ‫هیچ ربطی به این ماجرا نداشته.
‫وقتی پلیسا ازم پرسیدن، ‫بهشون گفتم اصلاً اونجا نبوده.
‫همون چیزی که به من گفتی رو ‫به اونا هم گفتی، مگه نه؟
‫پرسیدن چی شده، و من...
‫می‌دونی، ‫گفتم دقیقاً مطمئن نیستم، ولی...
‫ولی تو به من گفتی ‫یه هیولا از پرده اومد بیرون.
‫تو خودت بهم گفتی!
‫هی، بیاین «پتی‌کیک» بازی کنیم.
‫من دقیقاً نمی‌دونم چی دیدم، باشه؟
‫ولی بابای تو نبود، ‫و اینه که مهمه.
‫و همینو بهشون گفتم.
‫«نمی‌دونم چی دیدم» مثل اینه ‫که زیادی ترسیدی که بگی.
‫یالا، مارج. تو هم بیا.
‫اگه زودتر حقیقت رو بهشون نگی،
‫اونا خودشون تصمیم می‌گیرن ‫اون شب چی شده
‫- و بابای منو می‌برن. ‫- و اگه منم بهشون بگم،
‫فکر می‌کنن دیوونه‌ام و منو می‌برن.
‫تو نمی‌دونی، رانی، ‫اونجا چه شکلی بود.
‫نمی‌تونم دوباره اون روزا رو تحمل کنم.
‫داریم درباره زندگی بابام حرف می‌زنیم.
‫بهشون گفتم اونجا نبوده.
‫این تنها کاریه که می‌تونم بکنم. ‫مطمئنم همه‌چی درست می‌شه.
‫و مطمئنم هردومون ‫می‌دونیم که این حرفا مزخرفه!
‫ببخشید، خانم جوان.
‫تو با من میای.
‫نمی‌تونی اونجا بشینی. اونجا رو گرفتن.
‫این تیکه از زمینو؟
‫نگرفتنش. این زمینه.
‫آدم نمی‌تونه زمینو بگیره. ‫مثلاً برای کی گرفتی؟
‫نمی‌دونم. دوستات؟
‫دوستام. آره.
‫چی داری می‌خونی؟
‫«۱۰۱ واقعیت علمی» ‫نوشته‌ی توماس اینوود.
‫الو؟
‫- الو؟ ‫- سلام.
‫علم. چه باحال.
‫چرا آسمون آبیه؟
‫خب، بابام می‌گه چون خدا پسره، ‫وگرنه صورتی بود.
‫نظریه‌ی جالبیه.
‫راستی، من ریچم.
‫ویل.
‫همیشه ناهارتو اینجا می‌خوری؟
‫بهتره الان فرار کنی.
‫بازم تو!
‫فردا می‌بینمت، رُز!
‫کارت‌های بیسبال، توپ بولینگ، بیوا.
‫تُنگ، فنجون، کارت، ساعت.
‫- می‌تونم کمکتون کنم؟ ‫- چه مغازه‌ی قشنگی.
‫ممنونم.
‫دنبال چیز خاصی می‌گردید؟
‫می‌دونید، شما راستش ‫یه تلسکوپ به شوهرم فروختید،
‫- فکر کنم، هفته‌ی پیش. ‫- یادمه.
‫خیلی مؤدب.
‫احساس کردم شاید نظامی باشن.
‫آره. به دل نگیرید ازش.
‫من و خانواده‌ام ‫تازه به این شهر اومدیم،
‫و دنبال وسایلی می‌گردیم ‫که خونه رو پر کنیم، برای همین...
‫- شما یه پسر دارید، درسته؟ ‫- آره.
‫ویل، ۱۲ سالشه. ‫ماه آگوست ۱۳ ساله می‌شه.
‫خب، من معمولاً ‫الان برای ناهار می‌بندم،
‫ولی برای مشتری‌ای که برگشته...
‫- راحت باشید بگردید. ‫- خیلی ممنونم.
‫ببخشید.
‫ببخشید، بوی گند می‌دم، می‌دونم.
‫یعنی، تو روز دوم مدرسه‌ت ‫بمب بودار انداختی.
‫چی؟ نه.
‫نه، من این کارو نکردم، باشه؟ ‫فقط افتاد گردن من.
‫تو چرا اینجایی؟
‫فحش دادم.
‫تو رو هم به اشتباه متهم کردن؟
‫نه، من تا خرخره گناهکارم.
‫- من ویل‌ام. ‫- رانی.
‫می‌دونی که لازم نیست ‫اینجا اون کارو بکنی.
‫اونا اهمیت نمی‌دن، ‫تا وقتی که سر جامون بشینیم.
‫آهان. ممنون.
‫این تو برنامه‌ی درسی ما نیست.
‫جداً؟
‫فکر کنم یه برنامه‌ی درسی ‫قدیمی گیرم اومده.
‫- داری برای سرگرمی می‌خونیش؟ ‫- نه.
‫- نه، من فقط... ‫- داری دروغ می‌گی.
‫این باید اولین بار باشه ‫که یه بچه تو این مدرسه
‫درباره انجام دادن تکلیف مدرسه دروغ می‌گه ‫تا خوندن یه چیز حوصله‌سربرتر رو بپوشونه.
‫حوصله‌سربر نیست.
‫باشه، پس چیه؟
‫خب، علم جالبه.
‫همون بمب بودار رو در نظر بگیر.
‫می‌دونی که از کلی ‫مواد شیمیایی مختلف ساخته شده، درسته؟
‫بیشترش آمونیوم دی‌سولفید ‫و یه چیزای دیگه‌ست.
‫ولی نکته اینجاست، اون مواد شیمیایی،
‫دقیقاً همون موادیه که ‫ابرهای دور مشتری و زهره رو می‌سازه.
‫پس، آره، شاید بوی بدی می‌دم.
‫یا شایدم فقط ‫با گَرد ستاره‌ها پوشیده شدم.
‫- تو عجیبی. ‫- تو هم هستی که می‌فهمی.
‫- چی شده؟ ‫- چه خبره؟
‫- چرا پلیس اینجاست؟ ‫- کسی می‌دونه لیلی کجاست؟
‫دارن می‌برنش.
‫چه خبره؟
‫می‌شناسیش؟
‫من اون شب آقای گروگان رو ندیدم.
‫- اینو قبلاً بهتون گفتم. ‫- بله، گفتی. بهم گفتی.
‫لیلی، اون خانواده‌ها، ‫اونا لیاقت عدالت رو دارن، اینطور فکر نمی‌کنی؟
‫خیلی از مردم تو جامعه هستن که کلافه‌ان.
‫آدما وقتی کلافه می‌شن، ‫فکرای ناجوری به سرشون می‌زنه.
‫مسئله اینه، لیلی، ‫تو تو این شهر یه کم... بدنامی.
‫البته، سوءتفاهم نشه.
‫باشه. مردم... ‫مردم می‌فهمن تو چی کشیدی.
‫بابات اونجوری...
‫تیکه پاره، این فقط...
‫خب، چیزاییه که هیچ دختر کوچولویی ‫نباید باهاش سروکار داشته باشه.
‫مردم اینو می‌دونن. اینو می‌دونن. ‫ولی اونا... اینم می‌دونن...
‫درباره‌ی بعدش هم می‌دونن.
‫درباره‌ی دورانی که تو جونیپر هیل بودی.
‫و اگه چیزی که تو می‌گی حقیقت داشته باشه
‫و آقای گروگان اون شب ‫تو سالن نبوده، خب،
‫طولی نمی‌کشه که ‫تنها شاهد ماجرا
‫یه کم بیشتر شبیه...
‫تنها مظنون بشه.
‫شما فکر می‌کنید ‫من دستی تو این ماجرا داشتم.
‫نه. نه، نه، نه. خدای من، نه.
‫ولی مردم داستان‌هایی می‌شنون ‫درباره‌ی دختری با مشکلات روحی
‫که آغشته به خون دوستاش پیدا شده،
‫و خب، می‌تونی ببینی ‫که این اصلاً خوب به نظر نمی‌رسه.
‫من نبودم. قسم می‌خورم.
‫می‌دونی می‌خوایم چیکار کنیم.
‫می‌خوایم بفرستیمت ‫دوباره جونیپر هیل.
‫- چی؟ ‫- می‌بریمت اونجا برای ارزیابی.
‫فقط برای چند روز، ‫اون‌وقت بقیه هم می‌تونن ببینن
‫که دارن اشتباه می‌کنن.
‫نه، نه، خواهش می‌کنم.
‫من نمی‌تونم.
‫من...
‫- خواهش می‌کنم منو برنگردونید. ‫- منم نمی‌خوام، لیلی.
‫نمی‌خوام، ولی من...
‫بذار یه چیزی بهت بگم.
‫چطوره یه بار دیگه ازت بپرسم؟
‫حتی سؤالم رو ‫جور دیگه‌ای می‌پرسم
‫اگه اینطوری برات ‫راحت‌تره، باشه؟
‫قرار نیست ازت بپرسم
‫که اون شب هَنک گروگان رو ‫توی سینما دیدی یا نه.
‫چیزی که می‌خوام ازت بپرسم اینه...
‫می‌تونی کاملاً، ‫صد در صد مطمئن باشی
‫که اون اونجا نبوده؟
‫این درست نیست.
‫اون هیچ کاری با اون بچه‌ها نکرده!
‫خانم گروگان، ما دلیل خوبی داریم ‫که بیاریمش اداره.
‫- باید ازش چند تا سؤال بپرسیم. ‫- یالا.
‫دخالت نکنید.
‫- بابا! بابا! نه! نه! ‫- همه‌چی درست می‌شه، عزیزم.
‫- نه! ‫- همه‌چی درست می‌شه.
‫- بابا! نه! نه! ‫- همه‌چی درست می‌شه. من برمی‌گردم.
‫برمی‌گردم، باشه؟ برمی‌گردم.
‫- نگرانش نباش. ‫- بابا!
‫- همه‌چی درست می‌شه. ‫- یالا.
‫- مامان، مواظب بچه‌م باش! ‫- نه!
‫- من برمی‌... ‫- نه!
‫بابا!
‫نه!
‫برید خونه‌هاتون!
‫باید خجالت بکشید.
‫از درد و رنج مردم تغذیه می‌کنید.
‫برید خونه‌هاتون!
‫رانی، عزیزم، برگرد.
‫فکر کردی داری چیکار می‌کنی؟ ‫می‌دونی ساعت چنده؟
‫اون کجاست؟
‫بهشون چی گفتی؟
‫چی گفتی؟
‫نگفتم. اون گولم زد.
‫و نمی‌دونستم چیکار کنم.
‫- چه خبر شده؟ ‫- سر بابای منه!
‫بابامو بردن!
‫بسه دیگه! برگرد خونه ‫قبل از اینکه به مادربزرگت زنگ بزنم!
‫نه!
‫چی گفتی؟
‫تو می‌دونی اون این کارو نکرده! ‫می‌دونی!
‫چیکار کردی، لیلی بینبریج؟
‫ملاقاتی داری.
‫گروهبان یکم.
‫تو چطوری اومدی اینجا؟
‫چیه، شماها هوای همو دارید، ‫مگه نه؟
‫اومدی انتقامتو بگیری؟
‫خب، بیا تو، پواتیه. ‫آب که از آب تکون نخورده.
‫چیه؟ این همه راهو اومدی ‫که جا بزنی؟
‫- هی، چه خبرته؟ ‫- آروم باش.
‫خشابش خالیه.
‫این یکی نه.
‫- نگهبان! ‫- نمی‌خوام بهت شلیک کنم.
‫خب، این یه ماکاروف پی‌امه.
‫دقیقاً همون مدلیه که اون شب ‫گذاشتی جلوی صورتم.
‫این یکی مال منه.
‫یه یادگاری از دورانی که ‫تو اردوگاه اسرای کره شمالی بودم.
‫داره گریه‌م می‌گیره.
‫خب، پی‌ام،
‫سلاح سازمانی شرق دیوار برلینه،
‫ولی این دور و برا زیاد پیدا نمی‌شه.
‫کار کردن باهاش سخته. ‫خشاب گذاشتنشم سخت‌تره.
‫تو یه روز خوبم ‫دو تا دست و چند بار تلاش می‌خواد.
‫- خب؟ ‫- خب...
‫تو اون اسلحه رو... ‫تو کمتر از یه ثانیه مسلح کردی.
‫و من افسرای آموزش‌دیده‌ی کره‌ای رو دیدم ‫که بیشتر از این طولش می‌دادن.
‫مسترز، نمی‌دونم اینجا چیکار می‌کنی،
‫ولی مطمئنم اون شب ‫تو اتاق من نبودی.
‫پس تو فکر می‌کنی من نمی‌خوام ‫امثال تو
‫- از اینجا برن؟ ‫- اون که چرا، باور می‌کنم.
‫ولی من پرونده‌تو کشیدم بیرون، ‫و تا جایی که می‌تونم بگم،
‫تو به زور می‌تونی یه ام-۱۶ رو باز و بسته کنی،
‫چه برسه به اینکه با یه کلت شوروی ‫طوری کار کنی انگار باهاش ازدواج کردی.
‫یه عالمه چیز جالب ‫تو اون پرونده‌ست.
‫پر از «ماده ۱۵» (جریمه انضباطی) برای همه‌چی
‫از مستی سر پست گرفته ‫تا مشت زدن به درجه‌دارا.
‫مامانت باید خیلی بهت افتخار کنه.
‫پای مادر منو وسط نکش.
‫حتماً.
‫تا وقتی که مجبور نشم اینو...
‫از مامانت پذیرایی کنم.
‫همین فکرو می‌کردم.
‫ژنرال، برای سرگرد هنلون ‫وقت دارید؟
‫بفرستش تو.
‫- ژنرال. ‫- سرگرد، بفرمایید بنشینید.
‫لازم نیست، قربان. ‫فقط فکر کردم باید بدونید
‫که یه مرد بی‌گناه رو ‫تو بازداشتگاه زندانی کردید.
‫اون یه نژادپرست حال‌بهم‌زنه، ‫ولی بی‌گناهه.
‫- اون مردک اعتراف‌نامه امضا کرده. ‫- آره، خب، دروغ گفته، قربان.
‫- خودش بهت گفت؟ ‫- یه جورایی.
‫می‌خوام یه گزارش به «او‌اس‌آی» بدم ‫تا درخواست تحقیقات بیشتر بکنم.
‫می‌فهمم.
‫- امری دیگه، سرگرد؟ ‫- بله، قربان. ممنونم.
‫سرگرد هنلون.
‫حالا چرا نمی‌شینید؟
‫باید می‌دونستم.
‫که آیا حرفایی که راجع به ‫آسیب مغزی‌تون تو کره جنوبی می‌زنن راسته.
‫و سرگرد، شما ناامیدم نکردید.
‫یه آمیگدالِ آسیب‌دیده.
‫پنجاه سال تو میدون جنگ بودم ‫و تاحالا همچین چیزی نشنیده بودم.
‫من اونقدری تو نبرد بودم ‫که بتونم یه مرد شجاع رو تشخیص بدم.
‫ولی شما، سرگرد... ‫کمیاب‌ترین موجود هستید.
‫مردی بدون ترس.
‫و من خیلی وقته که ‫دنبال یکی مثل شما می‌گردم.
‫این یه آزمایش بود، پسرم.
‫و تو قبول شدی.
‫فکر کنم به اندازه‌ی کافی شنیدم.
‫- حالا صبر کنید. ‫- اونایی که ماسک زده بودن کی بودن؟
‫اهمیتی داره؟
‫اینکه می‌خوام بدونم کی منو ‫با لوله آهنی زده؟ بله قربان، می‌خوام.
‫قرار نبود اونجوری بشه، ‫و من متأسفم.
‫ولی من قول ناشناس موندن دادم، ‫و آدمای خودمو لو نمی‌دم.
‫و مسترز؟
‫اون اونجا نبود.
‫درک می‌کنم. ‫شما موظفید منو گزارش بدید.
‫ولی قبل از اینکه این کارو بکنید، ‫ازتون می‌خوام ده دقیقه به حرفام گوش بدید.
‫غذای سگ گینگهام رو پیدا می‌کنید، ‫طعم بیشتر، قیمت کمتر.
‫و یادتون باشه، ‫گربه‌ها هم عاشقشن.
‫- سلام، لیلی. ‫- سلام، آقای یانکو.
‫- مامانت دوباره فرستادت خرید؟ ‫- دو شیفت کار می‌کنه.
‫اگه چیزی اون بالاها خواستی، بگو.
‫ممنون.
‫در راهروی هفت، ‫نوشابه‌ی فیز-ا-لات.
‫دو تا بخر، پول یکی رو بده.
‫و یادتون نره اسپاگتی‌اوزتون رو
‫از بخش کنسروها بردارید.
‫کف حمام «مستر بابل» ‫با نصف قیمت
‫تا آخر هفته.
‫به «غول سبز» سلام کنید.
‫لوبیا سبز در راهروی شش ‫حراج شده.
‫دیوونه.
‫غذای سگ گینگهام رو پیدا می‌کنید،
‫طعم بیشتر، قیمت کمتر.
‫و یادتون باشه، ‫گربه‌ها هم عاشقشن.
‫غذای سگ گینگهام، ‫طعم بیشتر، قیمت...
‫بابات دلش برات تنگ شده.
‫و یادتون باشه، ‫گربه‌ها هم عاشقشن.
‫در راهروی هفت، ‫نوشابه‌ی فیز-ا-لات.
‫دو تا بخر، پول یکی رو بده.
‫باید زندانی بشی.
‫سوپ گوجه کمپبل.
‫دنبال قوطی قرمز در راهروی شش بگردید.
‫یادتون نره اسپاگتی‌اوزتون رو
‫از بخش کنسروها بردارید.
‫کف حمام «مستر بابل» ‫با نصف قیمت
‫تا آخر هفته.
‫تو روانی‌ای.
‫باید برگردی جونیپر هیل.
‫لیلی بینبریج...
‫عقلتو از دست دادی؟
‫تو راهروی هشت تیله حراج کردیم!
‫نمی‌تونی از اینجا بری.
‫- تو خطری! ‫- تو اینجا گیر افتادی!
‫اون روانیه.
‫اون دیوونه‌ست.
‫- می‌دونستی؟ ‫- می‌دونم که می‌دونی.
‫می‌خوای باباتو ببینی؟
‫دیوونه.
‫بابا؟
‫دختر کوچولوی من.
‫بابا رو بوس نمی‌کنی؟
‫نه!
‫نه! نه! نه!
‫سلام، دیوونه!
‫فقط یه بوس به بابا بده!
‫ ولم کن! ولم کن!
‫لیلی بینبریج!
‫تو چت شده دختر؟
‫- درو باز کن. ‫- اطاعت، قربان.
‫همه‌ی اینا چیه؟
‫تحمل کنید، سرگرد.
‫اوایل امسال، کوبایی‌ها و شوروی
‫- یه اجلاس کشاورزی تو هاوانا داشتن. ‫- یادمه تو اخبار شنیدم.
‫خب، چیزی که نشنیدید ‫هدف واقعی اون جلسه بود.
‫اونا می‌خواستن یه نقشه بریزن ‫که کلاهک‌های هسته‌ای رو
‫در محدوده‌ی بُرد حمله ‫به ایالات متحده قرار بدن.
‫با قابلیت پرتاب از کوبا، ‫شوروی می‌تونه به همه‌ی شهرهای بزرگ
‫تو ایالات متحده، ‫ظرف چند دقیقه حمله کنه.
‫چیزی که الان می‌بینید
‫شاید بهترین و تنها امید ما ‫برای جلوگیری از اونه.
‫آقایون. مرخصید.
‫به «عملیات پریسِپت» خوش اومدید.
‫یه برنامه‌ی فوق‌العاده فشرده و محرمانه ‫از وزارت دفاع با یه هدف واحد.
‫بردن جنگ سرد ‫قبل از اینکه اولین موشک شلیک بشه.
‫دارید یه سلاح می‌سازید؟
‫نزدیک شدی. داریم دنبال یکی می‌گردیم.
‫چیزی که خیلی وقت پیش ‫تو دِری دفن شده.
‫چیزی که شما، سرگرد، ‫صلاحیت منحصربفردی برای بازیابیش دارید.
‫چطور؟
‫این سلاح، ‫یه ترس فلج‌کننده ایجاد می‌کنه.
‫در هر کسی که بهش نزدیک بشه.
‫در تئوری، می‌تونه یه مرد رو ‫اونقدر بترسونه
‫که همونجا خشکش بزنه و بمیره.
‫ولی چیه؟
‫یه جور دستگاهه؟
‫همه‌چیزو راجع بهش نمی‌دونیم. ‫از کجا اومده، چطور کار می‌کنه.
‫چیزی که می‌دونیم
‫اینه که از همه‌ی جهات ‫توسط یه سری اشیاء احاطه شده.
‫مثل یه سری چراغ راهنما بهشون فکر کن.
‫اگه بتونیم پیداشون کنیم،
‫بهمون کمک می‌کنن ‫محل دقیق خود سلاح رو پیدا کنیم.
‫و در اون لحظه...
‫ما به شما اونجا نیاز داریم، سرگرد، ‫که کمک کنید به دستش بیاریم.
‫- بله، سرهنگ، چی شده؟ ‫- بابت مزاحمت عذرمی‌خوام.
‫همین الان از محل حفاری ‫خبر رسید.
‫گزارش‌ها هنوز دارن می‌رسن، ‫ولی ظاهراً
‫یه چیزی پیدا کردن.
‫- با ما میاید، سرگرد؟ ‫- بله، قربان.
‫مامان، خواهش می‌کنم.
‫مجبورم نکن برم.
‫بهت گفتم.
‫نزدیکیم.
www.Doostihaa.com