‫لعنتی.
‫صبر کن. کمک خبر کن!
‫کمک خبر کن!
‫- کمک خبر کنید! ‫- نگهبانا!
‫نگهبانا!
‫سریع ببریدش بهداری!
‫- من خوبم. ‫- گرفتمت.
‫- من... من خوبم. ‫- فقط نفس بکش.
‫من خوبم. من خوبم.
‫خب؟
‫به دستش آوردیم.
‫ببخشید قربان. ‫چه اتفاقی افتاد؟
‫بسیار خب.
‫بسیار خب، سرگرد.
‫به نظر میاد وقتشه ‫که یه سری جواب بهت بدم.
‫اشکالی نداره.
‫پدر و مادرت به‌زودی برمی‌گردن.
‫من همین بیرونم، محض احتیاط ‫اگه... مشکلی پیش اومد.
‫من نباید اینجا باشم. ‫همه فکر می‌کنن کار من بوده.
‫اشکالی نداره. بهشون گفتم کار تو نبود.
‫چی گفتی؟
‫که عینکم شکست و چشمم رو برید
‫و وقتی بقیه رسیدن ‫تو فقط داشتی سعی می‌کردی کمکم کنی.
‫اگه بهشون می‌گفتم واقعاً چی دیدم
‫احتمالاً می‌فرستادنم جونیپر هیل.
‫خیلی متأسفم، لیل.
‫باید حرفت رو باور می‌کردم.
‫تو بهترین دوست منی...
‫و من پشتت رو خالی کردم.
‫چرا این اتفاقا داره می‌افته؟
‫هنوز داریم سعی می‌کنیم بفهمیم.
‫قراره دوباره اتفاق بیفته؟
‫نمی‌دونم.
‫ولی اگه بیفته...
‫تو تنها نیستی.
‫دلم برات تنگ شده بود.
‫منم واقعاً دلم برات تنگ شده بود.
‫مارج حالش خوبه؟ خیلی بد به نظر میومد.
‫چشمش یه کم داغون شده، ‫ولی حالش خوب می‌شه.
‫ببین، اگه اون می‌خواد کمک کنه،
‫پس می‌تونه به باوِرز بگه واقعاً چی شد.
‫رانی، ما قبلاً این راه رو رفتیم.
‫چرا باید حرفش رو باور کنن؟
‫تازه، پلیس احتمالاً فکر می‌کنه ‫من بهش حمله کردم،
‫و اون داره رو کار من سرپوش می‌ذاره.
‫همه همین فکر رو می‌کنن.
‫نه، لیلی، منظورم این نبود.
‫گوش کن، منظورم ما نیستیم،
‫ولی مثلاً تو مدرسه، ‫اداره پست، سلمونی من.
‫اینجا یه باشگاه خصوصیه، خودتو معرفی کن.
‫متی؟
‫کمکم... کنید.
‫سرخ‌پوست‌ها بهشون میگن «ستون».
‫سیزده شئ که از همون ماده‌ای تراشیده شدن
‫که ظاهراً اون موجود باهاش به زمین سقوط کرده.
‫«به زمین سقوط کرده»؟
‫صدها سال پیش توسط قبیله‌ی اسکوتواپسکوت
‫در اعماق زمین دفن شدن تا یه جور...
‫قفس دور قلمرو اون موجود ایجاد کنن.
‫قفسی که کم و بیش ‫در امتداد مرزهای دِری امروزی قرار داره.
‫دارید به من می‌گید که دِری یه زندانه
‫و ما داریم دنبال میله‌هاش می‌گردیم؟
‫کاملاً درسته، سرگرد.
‫اون پسر...
‫عضو یه انجمن مخفیه که وقف این شده ‫که اون موجود رو زندانی
‫و اون ستون‌ها رو مخفی نگه داره.
‫کاری که اون و رفقاش برای نزدیک به ۴۰۰ سال ‫توش موفق بودن.
‫تا الان.
‫هالورن ذهن اون پسر رو ‫مثل روزنامه صبح ورق زد.
‫حالا ما دقیقاً می‌دونیم اونا کجان
‫و چطور بهشون برسیم.
‫که چیکار کنیم، قربان؟
‫که اندازه قفسش رو کوچیک کنیم.
‫که مهارش کنیم.
‫منظورتون اینه که اسیرش کنیم.
‫خیابان نیبولت، پلاک ۲۹.
‫یه خونه‌ی متروکه‌ست ‫بالای یه سیستم تونل
‫که مستقیم به اون ۱۳ ستون راه داره.
‫فردا صبح، شما و سرهنگ فولر ‫یه تیم کوچیک رو برای تأمین امنیت‌شون رهبری می‌کنید.
‫وقتی به دست‌شون آوردیم،
‫شما محیط رو اونقدر تنگ می‌کنید ‫که بشه کنترلش کرد.
‫تصور کن اگه ما همچین چیزی رو
‫سال ۵۱ روی «پوسان» انداخته بودیم.
‫می‌ذاشتیم کاری رو بکنه که سرش اون همه سرباز از دست دادیم.
‫چقدر مادر رو می‌تونستیم ‫از دل‌شکستگی نجات بدیم.
‫وقتشه که به این جنگ سرد پایان بدیم، سرگرد.
‫مشکل چیه، پسرم؟
‫شما می‌دونستید
‫که دِری شکارگاه این موجوده،
‫و گذاشتید من خانواده‌م رو بیارم اینجا.
‫نقشه این بود که تو پایگاه بمونی.
‫خودت انتخاب دیگه‌ای کردی.
‫شاید الان بتونی بیاریشون اینجا ‫تا وقتی این ماجرا تموم بشه.
‫شایدی در کار نیست.
‫با اجازه، قربان.
‫متی، کجا بودی؟
‫اشکالی نداره.
‫- مجبور نیستی... ‫- تو فاضلاب...
‫زیرِ دِری.
‫اونجا زندگی می‌کنه.
‫دلقک.
‫دلقک؟
‫بعضی‌هامون رو زنده نگه داشت...
‫انگار...
‫انگار به...
‫ترس نیاز داشت.
‫آره.
‫چطوری فرار کردی؟
‫شبا غذا می‌خوره...
‫و روزا می‌خوابه.
‫و من فقط صبر کردم...
‫و فرار کردم.
‫پس تدی و فیل و سوزی چی؟
‫اونا رو دیدی؟
‫وقتی کشیدش تو، تدی مرده بود.
‫جمجمه‌ش باز شده بود و اون...
‫اون... اون چی؟
‫جلوی چشم خودم مغزش رو خورد.
‫فکر کنم دارم بالا میارم.
‫و سوزی، یکی از دستاش نبود.
‫فقط ولش کرد همونجا.
‫تمام شب، داشت خونریزی می‌کرد...
‫و گریه می‌کرد.
‫تا اینکه تموم کرد.
‫ولی فیل...
‫اون هنوز اون پایینه.
‫زنده‌ست؟
‫نمی‌تونه حرف بزنه یا تکون بخوره، ولی...
‫یه جورایی زنده‌ست.
‫باید بریم پیش پلیس.
‫نه. پلیس نه.
‫من باید بابام رو بیارم بیرون.
‫و تو می‌تونی بهشون بگی ‫که اون تو رو ندزدیده.
‫و فیل. متی، ما باید کمکش کنیم.
‫پلیس نه.
‫- متی، خواهش می‌کنم. ‫- نه.
‫منو برمی‌گردونن، برمی‌گردونن پیش بابام.
‫من یه بار فرار کردم، بازم می‌کنم.
‫ترجیح می‌دم برگردم تو فاضلاب تا اونجا.
‫مشخصاً، از دست دادن حتی یک نفر
‫هم زیاده.
‫با این حال، این دوره ‫خیلی ملایم‌تر از سال ۳۵ و ۰۸ بوده.
‫بیست و پنج ناپدید شده، ‫هفت مرگ تأیید شده،
‫اکثراً بچه، مسن‌ترین‌شون ۱۶ ساله...
‫و کوچک‌ترین‌شون ۵ ساله.
‫یکی از نشانه‌های امیدوارکننده
‫مشخصاً اینه که می‌دونیم موجود پوست‌اندازی می‌کنه.
‫ترشحاتش، اگه بخوایم اسمشو بذاریم،
‫آب‌های زیرزمینی دِری رو ‫از زمان تأسیس شهر آلوده کرده.
‫فقط برو سر اصل مطلب، جان.
‫ببخشید.
‫نباید نگهبان احتمالی آینده‌مون رو آموزش بدیم؟
‫لئو.
‫ادامه بده، جان.
‫خب، اخیراً دیده‌بان‌های ما متوجه شدن
‫که ساکنین دارن رفتار تهاجمی‌تری نشون می‌دن.
‫آگوری! (فال بد)
‫دقیقاً.
‫و اون چیه، عزیزم؟
‫آخرین رویداد بزرگ و خونین ‫که نشون‌دهنده‌ی پایان یک دوره‌ست،
‫که بعد از اون،
‫ما حدود ۲۷ سال ‫صلح و آرامش خواهیم داشت.
‫خانم رُز.
‫دیر کردی. تانیل کجاست؟
‫نتونستم جلوشو بگیرم.
‫قربان، خواهش می‌کنم بذارید باهاش حرف بزنم.
‫همه سوار شید برای مقصد شاشنک.
‫خب، گروگان، ناجی تو ‫بهتره بجنبه.
‫آخرین ماهی‌ای که فرستادیم اون تو ‫حتی یک هفته هم دووم نیاورد.
‫شاید اگه خوش‌شانس باشی، دو هفته زنده بمونی.
‫تو جهنم بسوزی، عوضی!
‫بکش کنار!
‫تو مُردی.
‫تو یه مرده‌ای، گروگان، می‌شنوی؟
‫به خاطر کاری که با بچه‌هام کردی کباب می‌شی،
‫تیکه آشغال!
‫ولم کن!
‫کار من نبود!
‫بشین.
‫نه، نه، من خوبم.
‫فقط یه کم شوکه‌ام، همین.
‫الان تو راه اونجاست.
‫فقط می‌خواستم مطمئن بشم ‫که مدارک رو تحویل دادیم
‫تا بتونیم... بتونیم اونو پیش خانواده‌ش برگردونیم
‫در اسرع وقت ‫تا وقتی که براش وکیل بگیریم.
‫بسیار خب، پس بهم خبر بدید. باشه.
‫باشه، خیلی ممنون.
‫باشه، خداحافظ.
‫ویل خونه‌ست؟ ویل کجاست؟
‫تو اتاقشه. چی شده؟
‫باید یه چیزی بهت بگم.
‫باشه؟ و هرچقدر هم که دیوانه‌وار به نظر بیاد،
‫واقعاً لازم دارم که فقط باورم کنی.
‫گارد ملی در حالت آماده‌باش بود
‫دیروز در شهرستان لف‌لور، می‌سی‌سی‌پی
‫در جریان تظاهرات ‫برای حق رأی سیاه‌پوستان، که طی آن...
‫ژنرال؟ یکی اینجاست که می‌خواد شما رو ببینه.
‫- الان نه. ‫- با احترام، قربان،
‫فکر کنم بخواید...
‫برادرزاده‌م، فرانسیس کجاست؟
‫رُز.
‫جاش امنه.
‫به محض اینکه عملیات‌مون تموم بشه، ‫آزاد می‌شه.
‫- قول می‌دم. ‫- قولت؟
‫«خطوط لوله آب»؟
‫بهت گفتم که خاطراتم از دِری
‫وقتی اول اومدم اینجا برگشت.
‫اون کاملاً حقیقت نداشت.
‫نه بابا.
‫پنج سال پیش،
‫توسط وزارت دفاع دارویی بهم تزریق شد
‫به عنوان بخشی از پروتکل امنیتی، ‫و همه‌ش یهو برگشت.
‫تمام جزئیات اون تابستونی که با هم بودیم...
‫برای اولین بار تو ۴۵ سال گذشته.
‫اون موجود چی بود؟
‫چرا نمی‌تونه جنگل رو ترک کنه؟
‫می‌تونی راز نگه داری؟
‫یادمه که جونم رو نجات دادی
‫از دست چیزی که نباید وجود داشته باشه.
‫بعد از اینکه تمام اتفاقاتی که افتاده بود ‫رو پردازش کردم
‫و هر چیزی که درباره اجدادت بهم گفتی
‫و مسئولیت مقدس‌شون،
‫فهمیدم که روی جواب سؤالی نشستم
‫که تمام عمرم عذابم داده.
‫اینکه چطور امنیت این کشور رو حفظ کنم؟
‫فکر می‌کنی می‌تونی به این موجود قلاده بزنی؟
‫اون قابل کنترل نیست، فرانسیس.
‫می‌بینیم.
‫اگه واقعاً همه‌چی یادت بود ‫هیچ‌کدوم از این کارا رو نمی‌کردی.
‫اینکه چه حسی داره ‫مستقیم تو چشمش نگاه کنی.
‫نفسش رو روی گردنت حس کنی.
‫بساط کل این عملیات رو جمع می‌کردی ‫و فرار می‌کردی.
‫ما می‌دونیم ستون‌ها رو چطور پیدا کنیم.
‫تانیل همه‌چی رو بهمون گفت.
‫اون هیچ‌وقت همچین کاری نمی‌کنه.
‫خونه‌ی نیبولت، رُز.
‫تونل‌های زیر نیبولت.
‫در این صورت...
‫به کمک من نیاز داری.
‫حرفشم نزن، رُز.
‫فرانسیس.
‫حداقل بذار تانیل رو آماده کنم.
‫زندگی‌تون بهش بستگی داره.
‫تانیل.
‫- عمه رُز! ‫- حالت خوبه؟
‫خیلی متأسفم. نمی‌خواستم گیر بیفتم.
‫می‌دونم که نمی‌خواستی.
‫زخمی شدی. چیکار...
‫یه کاری باهام کردن.
‫رفتن توی ذهنم.
‫توی سرم، توی خاطراتم. ‫نمی‌دونم چطوری، ولی...
‫هی، هی، هی.
‫انگلیسی!
‫بهشون گفتم...
‫که شانس بیشتری داری ‫برای اینکه کمک‌شون کنی
‫چیزی که دنبالشن رو پیدا کنن...
‫با این.
‫بررسیش کردن.
‫می‌دونن هیچ خطری نداره.
‫و می‌فهمن که تو تنها کسی هستی
‫که می‌دونه چطور ازش استفاده کنه.
‫چشم، عمه.
‫متوجهم.
‫من برش می‌دارم.
‫تا صبح بهش احتیاج پیدا نمی‌کنی.
‫وقت تمومه.
‫بریم.
‫کاری که می‌گن رو بکن.
‫نزدیک خودت نگهش دار، جات امن می‌مونه، باشه؟
‫کارت شناسایی.
‫پایگاه به اندازه کافی از شهر دوره.
‫باید پیش من جاتون امن باشه
‫- تا وقتی مأموریت تموم شه. ‫- ولی، بابا،
‫دوستام چی؟ بهم نیاز دارن.
‫وقتی این ماجرا تموم شه ‫دوستات رو می‌بینی.
‫شما آزادید برید.
‫بهم اعتماد کنید. حواسم هست.
‫لیلی؟
‫شما گفتید اگه نیاز داشتم حرف بزنم...
‫بیا تو.
‫باشه، پس داری می‌گی ‫این احتمال وجود داره
‫که اون پسر هنوز زنده باشه؟
‫متی اینطور فکر می‌کنه.
‫ولی پیش پلیس نمی‌ره ‫چون می‌ترسه بفرستنش خونه.
‫وای خدا، چی به سر اون بچه اومده.
‫سلام، آقای کِرش.
‫عزیزم، لیلی یادت میاد.
‫بچه‌ی تری بینبریج.
‫بله، آقا.
‫استیک من کجاست؟
‫تقریباً حاضره.
‫یه دقیقه دیگه برات میارمش.
‫دوباره نسوزونیش.
‫اگه اون بچه دست کسیه، ‫ما باید بریم پیش پلیس.
‫- نه، من به متی قول دادم. ‫- این کارِ بزرگتراست.
‫این‌طوری نیست که بتونی خودت بری اون پایین.
‫فکر کنم بتونیم فیل رو نجات بدیم.
‫لیلی، درست فکر نمی‌کنی.
‫بهم قول بده که نمی‌ری اون پایین.
‫دوست یا غیر دوست، ‫ارزشش رو نداره تو هم بمیری.
‫بهم قول بده.
‫قول می‌دم.
‫خب... اون‌قدرها هم بد نیست، درسته؟
‫یه کم کوچیک‌تر از خونه‌مونه،
‫ولی فعلاً کار راه می‌ندازه، نه؟
‫می‌تونم برم پیاده‌روی؟
‫گفتم حالا که قراره اینجا گیر بیفتم ‫پایگاه رو بگردم.
‫آره.
‫مطمئنم مرکز تفریحی داره، دارت...
‫می‌دونی؟ ویل...
‫به محض اینکه بابات بگه امنه، ‫دوباره دوستات رو می‌بینی.
‫دوستت دارم.
‫یکی از ساکنین محلی، ویلیام درایونز
‫به جرم تلاش برای قطع کردن ‫یکی از پاهای اون با تبر دستگیر شد.
‫(مجسمه پال بانیان)
‫در خبری دیگر،
‫یک اتوبوس زندان در مسیر ‫زندان شاشنک
‫دیروز در جاده ۹ تصادف کرد.
‫منابع در صحنه تأیید کردند ‫که تلفات متعدد بوده است.
‫و یکی از مسافران،
‫مظنون مشهور قتل، هنک گروگان،
‫گمان می‌رود که فرار کرده است.
‫- جاده‌ها ممکن است بسته باشند... ‫- وای خدای من.
‫...همزمان با عملیات جستجو،
‫- و پلیس درخواست می‌کند... ‫- وای خدا.
‫...هر کسی اطلاعاتی دارد ‫با خط تماس پلیس دِری تماس بگیرد.
‫اگر امروز در سمت غرب هستید،
‫ممکن است متوجه شوید که خیابان‌های
‫بین سنتر و نیبولت بسته شده‌اند
‫به دلیل گزارش نشت لوله‌ی اصلی گاز.
‫مقامات از ساکنین می‌خواهند ‫امروز از منطقه دوری کنند.
‫چند روزه دارم سعی می‌کنم ‫اینو تو خیابون اصلی روشن کنم.
‫همین الانشم نُه تا حروم کردم.
‫همیشه‌ی خدا باده، داداش.
‫همیشه...
‫اون اینجا چیکار می‌کنه؟
‫فقط می‌خوام کمک کنم.
‫باید به یه «پتی‌کیک» اعتماد کنم؟
‫سابق.
‫هی. سراغ اونم اومده.
‫ببینید، فکر کردم. ‫ما نمی‌تونیم متی رو مجبور کنیم بره پیش پلیس.
‫- چی؟ ‫- اونا حرفشو باور نمی‌کنن.
‫و اون راست می‌گه.
‫صاف برمی‌گردوننش پیش باباش.
‫ولی اگه فیل واقعاً زنده‌ست
‫و می‌تونه ثابت کنه بابای تو بی‌گناهه...
‫پس باید خودمون بریم نجاتش بدیم.
‫- دیوونه شدی؟ ‫- عمراً.
‫من دوباره نمی‌رم اون پایین.
‫خودت گفتی ترجیح می‌دی ‫برگردی تو فاضلاب تا خونه.
‫خب، خوبه، چون قراره ‫همین الان ما رو ببری اون پایین
‫و دقیقاً نشونمون بدی فیل کجاست، ‫و ما می‌اریمش بیرون.
‫یا این، یا کِشون کِشون می‌بریمت پیش پلیس.
‫همین الان، همه‌مون.
‫نمی‌تونیم بریم اون پایین. خورده می‌شیم.
‫نه اگه اینا رو داشته باشیم.
‫- «کمک کوچولوی مامان»؟ ‫- دقیقاً.
‫یادته ویل و متی درباره‌ی اینکه ‫از ترس تغذیه می‌کنه چی گفتن؟
‫خب، اگه چیزی برای خوردن نداشته باشه، ‫پس چیزی برای نگرانی نداریم.
‫مامانم دوباره نسخه گرفته.
‫هر کدوم‌مون تا جایی که بتونیم می‌خوریم.
‫مطمئنی امنه؟
‫مامانم اینا رو مثل اسمارتیز می‌خوره.
‫اگه امن نبودن، ‫احتمالاً تا الان مرده بود.
‫نمی‌دونم.
‫گوش کنید.
‫بابام همیشه می‌گفت، «تو زندگی،
‫آدما یا لنگرن یا قایق نجات.»
‫«یا می‌کِشنت زیر آب ‫یا شناور نگه‌ت می‌دارن.»
‫نمی‌دونم بدون شماها الان کجا بودم.
‫ولی فیل؟ اون هیچ‌کس رو نداره.
‫و اگه ما کاری نکنیم، ‫هیچ شانسی نداره.
‫پس سؤالم اینه، ‫شما لنگرید یا قایق نجات؟
‫قایق نجات.
‫قایق نجات؟
‫چی؟ چی رو از دست دادم؟
‫نمی‌خوای بدونی.
‫طبق گفته‌ی دوستان ما ‫از «ایندیَن مارش» (قبیله سرخپوستی)،
‫خونه‌ی خیابان نیبولت ‫روی یه چاه قدیمی ساخته شده
‫که قدمتش به دوران استعمار برمی‌گرده.
‫- پاکه! ‫- پاکه!
‫اشیائی که دنبال‌شون هستیم، ‫۱۳ اثر باستانی سرخپوستی
‫که بومی‌ها بهشون می‌گن «ستون»،
‫قرن‌ها پیش دفن شدن
‫در مکان‌های مختلف در اطراف دِری،
‫و الان فقط از طریق
‫فاضلابِ دقیقاً زیر اون چاه قدیمی قابل دسترسی‌ان.
‫سرگرد هنلون و تیمش ‫خونه رو امن می‌کنن،
‫چاه رو پیدا می‌کنن، و وارد ‫سیستم فاضلاب می‌شن،
‫جایی که راهنمای ما، تانیل، ‫ما رو از طریق تونل‌ها
‫به محل ستون‌ها می‌بره.
‫در صورت نیاز، ‫با کمک سرباز هالورن.
‫خیلی خب، پسرها. بزنید بریم پایین.
‫ولی یادتون باشه، آقایون، ‫شما در قلمرو دشمن خواهید بود.
‫این دشمن هر شکلی که به خودش بگیره،
‫از ترس‌های شخصی خودتون ‫علیه‌تون استفاده می‌کنه.
‫خشک‌تون نزنه، بهش اعتماد نکنید.
‫اگه چیزی دیدید ‫که با هیچ معیار منطقی‌ای
‫نباید اون پایین باشه، بهش شلیک کنید.
‫هوشیار باشید، امن بمونید، ‫و اهداف رو تأمین کنید.
‫از این طرف.
‫حسش می‌کنی؟
‫یه چیزی حس می‌کنم.
‫دیک.
‫شما هم شنیدید؟
‫چی رو؟
‫تانیل! حالت خوبه؟
‫آره.
‫ارتفاع زیاد بود.
‫دیک!
‫عزیزم!
‫یالا، برو. عقب می‌مونیم.
‫کجاست؟
‫هالورن!
‫کدوم گوری رفت؟
‫نمی‌دونم! ‫رفت پایین و دیگه بالا نیومد.
‫دیکی.
‫دوباره داره میاد سراغت.
‫مامان‌بزرگ؟
‫بابابزرگ.
‫سلام، دیکی.
‫وقتشه.
‫هالورن!
‫هی، وایسا، وایسا، وایسا.
‫شنیدی؟
‫هالورن! تویی؟
‫من...
‫تو رو...
‫می‌خوام!
‫شلیک کنید!
‫این چی بود؟
‫هالورن!
‫همه‌مون باید سه تا بخوریم. ‫باید کافی باشه.
‫یه کم تلخه.
‫بهتر از اینه که یه کم خورده بشیم.
‫باشه.
‫راه بیفت.
‫دیگه نزدیکیم.
‫نظرت چیه، هالورن؟ درسته؟
‫سرگرد هنلون؟
‫لعنتی! تانیل!
‫وایسا! تانیل!
‫داری اشتباه بزرگی می‌کنی!
‫حرامزاده!
‫از این طرف.
‫چه بامزه‌اید.
‫با ذهن‌تون با هم حرف می‌زنید،
‫از من پنهان‌کاری می‌کنید.
‫شاید من اون موهبت رو نداشته باشم، ‫ولی احمق نیستم.
‫من هر چیزی که اون زنیکه ‫بهت گفت رو می‌دونم.
‫بهش گوش نده.
‫داره سعی می‌کنه بره تو مخت.
‫«دیکی.»
‫«قایم‌شون کن
‫تو یه جعبه‌ی کوچیک توی ذهنت،
‫و بعد کلیدش رو بنداز دور.»
‫اون بهت صدمه می‌زنه، عزیزم. ‫بهش گوش نده.
‫اون مثل ما نمی‌فهمه.
‫قدرتی مثل این برای استفاده کردنه.
‫نه.
‫چطوری پیداش کردی؟
‫چطوری...
‫چطوری جعبه‌مو پیدا کردی؟
‫درست همونجا بود.
‫توی...
‫توی دریچه‌ی روحت.
‫تو می‌دونی چی توشه، پسر.
‫نذار بازش کنه!
‫جایی نیست که بتونی چالش کنی ‫که من پیداش نکنم! شنیدی؟
‫اونا می‌گیرنت، دیکی.
‫اون جعبه رو بسته نگه دار.
‫بذار همه‌ش بره. یالا، پسر. بازش کن.
‫- من هیچی رو باز نمی‌کنم. ‫- من دیگه تکرار نمی‌کنم.
‫- اون جعبه‌ی لعنتی رو باز کن. ‫- من هیچی رو باز نمی‌کنم.
‫- اون جعبه‌ی لعنتی رو باز کن! ‫- نه!
‫مجبور می‌شی اون رو برگردونی
‫همونجایی که ازش آوردی، ‫چون من بازش نمی‌کنم.
‫- وگرنه چی کار می‌کنی؟ ‫- من...
‫وگرنه چی؟ وگرنه چی؟
‫وگرنه چی؟
‫مامان‌بزرگ!
‫می‌خوای چیکار کنی، هان؟
‫می‌خوای چیکار کنی، پسر؟
‫بازش نمی‌کنی؟
‫- با هم بازش می‌کنیم. ‫- نه.
‫- تا سه می‌شمارم. آماده‌ای؟ ‫- بس کن.
‫بس کن. بس کن.
‫- بذارش زمین. ‫- یک.
‫این کارو نکن. این کارو نکن. ‫این کارو نکن. این کارو نکن.
‫بس کن. بس کن. بس کن.
‫این کارو نکن!
‫- بس کن. ‫- دو.
‫نه. این کارو نکن!
‫ولش کن! ولش کن!
‫اون چیه؟ تو چی هستی؟
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫برو بیرون.
‫ولم کن. برو بیرون.
‫- نه، نه، نه، نه، نه. ‫- سه.
‫فکر کنم زیادی قرص خوردم.
‫شاید واقعاً زیادی قرص خوردیم.
‫چی گفتی؟
‫چی؟
‫حالت خوبه؟
‫ببخشید انقدر کُندم.
‫تو تاریکی خوب نمی‌بینم.
‫بیا، دستمو بگیر.
‫دستت خیلی نرمه.
‫اوه، خب، بعضی وقتا ‫از کرم ناکزیمای مامانم می‌زنم.
‫نه، منظورم اینه که خیلی خیلی نرمه.
‫مثل شکم بچه گربه.
‫حرف خیلی عجیبی زدی.
‫شماها هم حس می‌کنید؟
‫مثل اون باره که رفتم پیش دکتر واگنر
‫و دستیارش بهم از اون گازه داد،
‫و فکر کردم دارم پرواز می‌کنم ‫و از بدنم میام بیرون...
‫شما دوتا دست همو گرفتید؟
‫- نه. ‫- آره.
‫داریم نزدیک می‌شیم.
‫یا مسیح، اینجا بوی گند می‌ده.
‫اینجا فاضلابه، پالی.
‫انتظار داشتی چه بویی بده؟
‫- اونا کدوم گورین؟ ‫- نمی‌دونم.
‫حتماً یه جا راه رو اشتباه رفتیم.
‫- داری می‌گی گم شدیم؟ ‫- نمی‌دونم.
‫لعنتی!
‫- کسی اونجاست؟ ‫- هی، آروم باش.
‫من آرومم. کاملاً آرومم. ‫صدام آروم نیست؟
‫نه واقعاً.
‫گرمه؟
‫یا مسیح. دارم کباب می‌شم.
‫این پایین مثل کوره‌ست. ‫گرم‌تون نیست؟
‫پالی، گرممه. گرمه. سخت نگیر.
‫چرا نمی‌تونیم پیداشون کنیم، هان؟
‫حس می‌کنم یه چیزی غلطه، رفیق. ‫یه حسی دارم.
‫گوش کن، یا به بقیه می‌رسیم، ‫یا خودمون راه خروج رو پیدا می‌کنیم.
‫در هر صورت، باید ‫به حرکتمون ادامه بدیم، باشه؟
‫- پس، فقط حرکت می‌کنیم. ‫- باشه.
‫- آره؟ ‫- باشه، باشه.
‫لیروی!
‫چی، چی؟ چیه؟
‫لی، داری به چی نگاه می‌کنی؟
‫لیروی، کمک!
‫می‌ترسم!
‫شارلوت؟
‫می‌خوام برم خونه، لی. می‌ترسم!
‫شارلوت، تو اینجا چه غلطی می‌کنی؟
‫داری با کدوم خری حرف می‌زنی؟
‫پالی، نمی‌بینیش؟
‫کیو ببینم؟ داری سرکارم می‌ذاری؟
‫اسلحه رو بذار زمین، عزیزم. می‌ترسم.
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫می‌شه بریم خونه، لی؟
‫نورت رو ثابت نگه دار، روسو. ‫نورت رو ثابت نگه دار.
‫- من نیستم، باتریه. ‫- بیا بریم خونه، لی!
‫مال منم خاموش شد. عوضش کن. عجله کن!
‫- روشنش کن! ‫- من چه غلطی بکنم؟
‫اون دیگه چی بود؟ داری چیکار می‌کنی؟
‫لی؟
‫هی، چه خبر شده؟
‫هی!
‫- لی، چه خبر شده؟ ‫- هی!
‫گوش کن، گوش کن.
‫هر چیزی این پایین دیدی ‫که نباید اینجا باشه،
‫می‌زنیش که بمیره.
‫مهم نیست اگه دوست‌دختر اولت باشه،
‫یا معلم ورزش دبیرستانت، ‫می‌کشیش.
‫- فهمیدی؟ ‫- باشه.
‫- پالی! ‫- آره، آره، آره. گرفتم، گرفتم.
‫- معلم ورزشمو بکشم. گرفتم. ‫- باشه، بریم.
‫باشه.
‫ترسوندتم.
‫به نظر بن‌بست میاد.
‫من...
‫قسم می‌خوردم از سمت راست بود.
‫هالورن!
‫- شنیدی؟ ‫- هالورن!
‫صدا میاد.
‫یکی دیگه هم این پایینه.
‫باید برگردیم.
‫وای خدای من!
‫سوزیه. وای خدای من.
‫تدی!
‫وای خدای من!
‫اون فیله؟
‫مرده!
‫همه‌ی تونل‌ها زیرِ زمینن
‫جایی که هیچ‌کدوم از بچه‌ها پیدا نمی‌شن
‫اونا سرگردون شدن تا به نمایش بپیوندن
‫و راهشون رو در دنیای زیرین گم کردن
‫قرص‌ها رو قورت دادن و ترس‌شون ریخت
‫ولی چیزی که امید داشتن پیدا کنن اینجا نبود
‫اون متیه!
‫به سیرک پیوستن و شهرشون رو ترک کردن
‫حالا اینجا زندگی می‌کنن، پایین با دلقک
‫- پایین با دلقک ‫- با دلقک
‫این پایین با دلقک
‫حالا این پایین زندگی می‌کنن
‫با دلقک!
‫خم بشید و پناه بگیرید، بچه‌ها.
‫بچه‌ها، وایسید!
‫کمک!
‫کسی صدامو می‌شنوه؟
‫منم می‌بینمش.
‫منم! بابا!
‫اون واقعیه.
‫لیروی، اون واقعیه!
‫لعنتی!
‫لعنتی. وای.
‫لعنتی.
‫- وای. ‫- خیلی خب.
‫شماها اینجا چه غلطی می‌کنید؟
‫برید پشت من! پشت من! بجنبید!
‫گرفتمت. گرفتمت. گرفتمت.
‫- بده؟ ‫- فقط به من نگاه کن.
‫- بده؟ ‫- نه، نیست. بد نیست، داداش.
‫بد نیست؟ آره، خیلی بده.
‫- بد نیست. ‫- بده.
‫- فقط... جمع و جورت می‌کنیم. ‫- آره.
‫از اینجا می‌برمت بیرون ‫و جمع و جورت می‌کنیم.
‫- پس، بیا بریم. ‫- نه، نه، نه، نه، نه، نه.
‫- چی؟ ‫- می‌خوام استراحت کنم.
‫- بذار استراحت کنم. ‫- نه. بی‌خیال. نمی‌تونی استراحت کنی.
‫- باید از اینجا بریم بیرون. ‫- بذار استراحت کنم. نه.
‫نه، گوش کن. باید از این ‫خراب‌شده بریم بیرون.
‫- هی، هی. لی. لی. ‫- حواسم هست. چی؟ چی؟
‫اشکالی نداره. اشکالی نداره.
‫چی؟
‫نوبت منه.
‫متأسفم.
‫- متأسفم، برادر. ‫- هی، گوش کن.
‫بترکونش.
‫خیلی خب. ‫بچه‌ها، همه از اینجا برید بیرون.
‫فرار کنید! سریع!
‫بچه‌ها!
‫رانی، مارج! کسی صدامو می‌شنوه؟
‫خیلی بد شد. خیلی غم‌انگیز.
‫نتونستید آقا متی رو نجات بدید.
‫آقا متیِ خوشمزه.
‫تو همه رو راضی کردی بیان دیدن من.
‫چون تو دوست خیلی خوبی هستی.
‫ولی دختر خیلی بدی هستی!
‫برنگرد.
‫هیچی نگو.
‫ماشینو روشن کن و راه بیفت.
‫یه چیزی به اتوبوس حمله کرد.
‫- حمله؟ ‫- آره.
‫خیلی سریع اتفاق افتاد.
‫نمی‌دونم چی بود.
‫تو جاده‌ی ایالتی ایست بازرسی گذاشتن
‫برای ورود و خروج از شهر.
‫خیلی خب. ‫باید برات یه جایی پیدا کنیم بری.
‫باشه. باشه.
‫- با من بیا خونه. ‫- نه، نه، نه، نه، نه، نه.
‫خیلی ریسکش بالاست. امن نیست.
‫نمی‌تونی بیرون بمونی. ‫دارن جنگل رو شونه می‌کنن.
‫لعنتی. لعنتی.
‫وای. وای. لعنتی.
‫آره. باشه.
‫شاید یه نفر باشه که بتونه کمک کنه.
‫سلام.
‫من خانم هنلون هستم.
‫شما برای ملاقات تماس گرفته بودید؟
‫خانم هنلون؟
‫اسم من اینگرید کِرش هست.
‫شما منو نمی‌شناسید، ‫ولی ما یه دوست مشترک داریم.
‫و اون زخمی شد.
‫چشم باز کردم دیدم،
‫اون افتاده زمین، و داره خونریزی می‌کنه.
‫و من بلندش کردم.
‫با خودم آوردمش.
‫دیگه دیر شده بود.
‫ممنون، سرگرد.
‫اگه باز هم لازم شد، بهتون خبر می‌دیم.
‫خیلی متأسفم، سرگرد.
‫روسو مرد خوبی بود.
‫بله، بود، قربان. ممنون.
‫می‌خوام بدونی...
‫این آدما، جواب پس می‌دن...
‫به خاطر چیزی که ما رو توش انداختن.
‫با این حال،
‫من هنوز چند تا سؤال برای خودم دارم.
‫قربان، ببخشید.
‫من فقط خیلی دوست دارم ‫برم پیش خانواده‌م.
‫البته.
‫ژنرال. ژنرال.
‫هالورن.
‫زنده بیرون اومد؟
‫به پایگاه گزارش نداده.
‫اینکه چطور از اونجا بیرون اومده، نمی‌دونم.
‫ولی اگه کسی بتونه راهی پیدا کنه،
‫اون دیک هالورنه.
www.Doostihaa.com