‫[روز اول]
‫صبح بخیر بابا.
‫دوباره از اون دل‌دردهای ناجور گرفتم.
‫- میشه لطفاً امروز مدرسه نرم؟ ‫- ای بابا.
‫وای خدایا!
‫یا خدا!
چت شده؟
‫فکر کنم سیب به معده‌م نمی‌سازه.
‫پس چرا می‌خوری؟
‫خب تریسی گفت به جای سیگار کشیدن، سیب بخورم. ‫روزی شش‌تا می‌خورم.
‫اوه، یه بوشل کامل. ‫(یکای اندازه‌گیری)
‫- بوشل چیه؟ ‫- چیزه... تو مایه‌های...
‫- یه‌جورایی مربوط به... ‫- ولش کن. فراموشش کن.
‫باشه پس ازم نپرس.
‫آم...
‫- می‌خوای اینو بشنوی؟ ‫- آره.
‫صبح بخیر بابا.
‫دوباره از اون دل‌دردهای ناجور گرفتم.
‫- امان از دستِ این پسر. ‫- ساعت چنده؟ شش صبح آخه؟
‫چه مصمم هم هست! ‫نمی‌خواد بره، نه؟
‫آره، می‌دونه تریسی زیر بار نمیره ‫و منم که دلم به حالش می‌سوزه.
‫- خب چی جواب میدی؟ ‫- تریسی ردیفش می‌کنه پس میره.
‫«خودت رو بشناس»
‫اوهوم.
‫- وای حالم بهم خورد! افتضاح بود! ‫- واقعا شرمنده.
‫- وای چرا بوش نمیره؟ ‫- شرمنده.
‫براوو دلتا 0-4، براوو دلتا 0-5، ‫صدای منو دارین؟
‫بله. به گوشم جو.
‫بله. 51 -10 تأیید میشه. ‫آماده‌ی حرکتیم. تمام.
‫براوو دلتا 0-5 به براوو دلتا 0-6، ‫آماده‌ای حرکت کنیم؟
‫- آره. حاضرم. ‫- دریافت شد؟
‫- برو بریم جو. برو بریم. ‫- آره.
‫آره.
‫برو، برو.
‫- پلیس! بخوابین روی زمین. ‫- چه خبر شده؟
‫- دست‌ها بالا. ‫- ادی! من دوتا بچه طبقه بالا دارم.
‫رو به دیوار!
‫من کاری نکردم.
‫باور کنین اشتباه اومدین.
‫دارین اشتباه می‌کنین. کجا میرین؟
‫چی شده؟ ‫چرا اسلحه کشیدین؟
‫پلیس! مظنون پیدا شد! ‫دست‌ها بالا! دست‌ها بالا!
‫- دست‌هات رو ببر بالا عوضی! ‫- آروم باش آقای میلر!
‫- بابا! ‫- زانو بزن!
‫- بابا! ‫- من سربازرس باسکوم هستم.
‫حکم تفتیش خونه‌تون رو دارم. پسرتون کجاست؟
‫- پسرتون کجاست؟ ‫- توی اتاقشه.
‫- چی از جونِ بچه‌م می‌خواین؟ ‫- کجاست؟
‫- مامان! ‫- آقا پسرم بچه‌ست.
‫- اشتباه اومدین. ‫- خیلی‌خب. جیمی میلر.
‫الان ساعت 6:15 صبحه
‫و من شما رو به جرم قتل دستگیر می‌کنم.
‫- نیازی نیست چیزی بگی... ‫- آهای! پسرم کاری نکرده.
‫- آقای میلر! ‫- اشتباه گرفتین!
‫به جرم اخلال در روند قانونی ‫بازداشتت می‌کنم! لطفاً بس کنید! لطفا!
‫من شما رو به جرم قتل بازداشت می‌کنم.
‫نیازی نیست چیزی بگی ولی اگه چیزی ‫بگی و در آینده بخوای بهش استناد کنی...
‫بابا من کاری نکردم!
‫...به دفاعت آسیب می‌زنه.
‫هر حرفی بزنی ممکنه بعداً علیه‌ت استفاده بشه.
‫- بابا! ‫- فهمیدی؟
‫- بابا!
‫- فقط بگو که فهمیدی. ‫- فهمیدی؟
‫- باشه فهمیدم. ‫- خیلی‌خب. خوبه.
‫- دارن چیکار می‌کنن؟ ‫- آروم بلند شو.
‫چیزی توی جیبت هست که ‫به خودت یا من آسیب بزنه؟
‫- نه. ‫- باشه.
‫می‌خوای شلوارت رو عوض کنی؟
‫وای.
‫- آره. ‫- باشه.
‫- می‌خوای بگم بابات بیاد؟ ‫- بله لطفاً.
‫تکون نخور.
‫- اسلحه‌ها رو بیارین پایین لطفاً. ‫- اطاعت.
‫آقای میلر، تشریف بیارین. ‫یه اتفاقی برای پسرتون افتاده.
‫- چی شده؟ ‫- لطفا بیایین کمک.
‫- خوبی پسرم؟ جی؟ ‫- برین کنار.
‫بچه‌هام ترسیدن. باید برم ‫بچه‌هام و شوهرم رو ببینم.
‫- اینجا اتاق پدر و مادره؟ ‫- بله.
‫اوضاع چطوره آقای میلر؟ ‫وقت نداریم. ممنون.
‫اوضاع چطوره؟ ردیف شد؟ ‫بیایین بریم.
‫کتونی نمی‌خواد. دمپایی برات گذاشتم.
‫- می‌بریمت توی ون. ‫- منم می‌تونم بیام؟
‫باید صبر کنین تا ما بریم. ‫بعدش می‌تونین دنبالمون بیایین.
‫برو پیش مامانت. ‫چیزی نیست. برو پیش مامانت.
‫- ببخشید. دارین چیکار می‌کنین؟ ‫- دنبال مدرک می‌گردیم.
‫چی؟ اون سبد رخت چرک‌هامونه.
‫چیزی توش نیست زن! ‫باور کن چیزی توش پیدا نمیشه.
‫هوی!
‫- باید تنها بره. ‫- چیکار می‌کنی؟
‫چیکار می‌کنین؟ خونه‌م رو داغون کردین.
‫دنبالِ چی می‌گردین؟ ‫بهم بگین دنبال چی هستین.
‫ای بابا! محض رضای خدا بگین!
‫- ادی! ‫- تو رو خدا بگین چی شده؟
‫- بس کنین! ‫- گوش کنین! دارم برای همسرتون توضیح میدم.
‫پسرتون مظنون به قتله و تحت بازداشته.
‫- امکان نداره! ‫- الانم بردیمش پاسگاه.
‫می‌تونین دنبالمون بیایین. خیابون هی‌وود.
‫- می‌دونین کجاست؟ ‫- آره. همین بغله.
‫احتمالا بتونین بابت خسارتی ‫که بهتون وارد شده شکایت کنین.
‫- فرم رو پر کنین. ‫- در رو از جا کَندین!
‫- فرم رو پر کنین. ‫- روی بچه 13 ساله اسلحه می‌کشین؟
‫- 13 سالشه. ‫- فهمیدین چی گفتم؟
‫بله. شما فهمیدین؟ ‫عمراً بچه‌م همچین کاری کرده باشه.
‫- همدیگه رو پاسگاه می‌بینیم. ‫- اسلحه کشیده بودین روی بچه!
‫- امیدوارم الان راضی شده باشین! ‫- بابا!
‫- بچه‌ست. پسرمه. ‫- نه!
‫- چیزی نیست. نگران نباش پسر. ‫- بابا!
‫جی! جی! من و مامانت دنبالت میاییم، خب؟
‫جی، باهاشون حرف نزن. باشه؟
‫جی!
‫- بریم. ‫- درست میشه پسرم. باشه؟
‫- واقعا مسخره‌ست. ‫- یالا!
‫بابا!
‫- بچه 13 ساله آخه؟! ‫- بابا!
‫براوو دلتا 0-5 صحبت می‌کنه.
‫بله. به گوشم براوو دلتا 0-5.
‫بله، 95-10، همه‌چی ‫مرتبه و همکاری کردن، باشه؟
‫دریافت شد.
‫من بابامو می‌خوام.
‫جیمی.
‫جیمی، می‌دونم برات سخته ‫ولی باید آرامشت رو حفظ کنی، خب؟
‫- آروم بگیر رفیق. ‫- بابامو می‌خوام.
‫من هیچ کاری نکردم. من هیچ...
‫من کاری نکردم.
‫وقتی رفتیم پاسگاه راجع ‫بهش حرف می‌زنیم، باشه؟
‫اینجا جای مناسبی برای این حرفا نیست، باشه؟
‫این حرفا رو بذار واسه پاسگاه. ‫فعلاً هیچی نگو.
‫یه پیشنهاد برات دارم. وقتی ازت ‫بازجویی کردن، بگو وکیل برات بیارن. باشه؟
‫و وقتی رسیدیم به پاسگاه ‫می‌تونی با والدینت صحبت کنی.
‫این باعث نمیشه اوضاع برات بدتر بشه.
‫ولی به نفعته، باشه؟
‫جیمی، ایشون دِرِکه.
‫درک مسئولیت قانونی تو رو در ‫این بازداشت به عهده داره، باشه؟
‫سلام جیمی.
‫من از طرف موسسه خدمات ‫اجتماعی دانکستر اومدم. خب؟
‫وقتی بری پاسگاه، مسئول بازداشت ازت می‌پرسه
‫می‌خوای درک همراهت باشه ‫یا یکی دیگه رو صدا کنن.
‫می‌تونی یکی از والدینت رو انتخاب کنی.
‫این فقط مربوط به بازرسی بدنی، آزمایش خون،
‫و زمانی که با وکیلت صبحت ‫می‌کنی و این چیزا هست، باشه؟
‫هر تصمیمی بگیری، تأثیر منفی ‫روی پرونده‌ت نداره، باشه پسر؟
‫من...
‫خیلی‌خب جیمی.
‫- من حتی نمی... ‫- آهای! کافیه.
‫- کافیه. ‫- فقط صبر داشته باش.
‫به صلاحِ خودته. باشه؟
‫بیا بریم.
‫باجه بازداشتگاه.
‫- سربازرس باسکوم هستم. بازداشتی آوردم. ‫- باشه.
‫لطفا برو داخل.
‫خب. همون‌جا وایسا.
‫- ممنون. ‫- حالت خوبه؟
‫جیمی، برو اونجا روی علامت ایست. ‫بیا بریم لطفا.
‫گروهبان، ایشون جیمی میلره.
‫13 سالشه و مظنون به قتله.
‫خب جیمی. میشه لطفاً اسمت رو بهم بگی پسرم؟
‫- من کاری نکردم. ‫- این به من ربطی نداره جیمی.
‫لطفا فقط سوالاتم رو جواب بده پسر.
‫جیمی ادوارد میلر.
‫حق و حقوقت رو هم بهت توضیج دادن جیمی؟
‫چی؟
‫افسر براتون توضیح داد ‫که نیاز نیست حرفی بزنی
‫ولی اگه چیزی بگی ممکنه علیه‌ت استفاده بشه؟ ‫گفته؟
‫- بله. ‫- باشه.
‫وکیل می‌خوای؟
‫- بله. ‫- باشه.
‫وکیل داری یا می‌خوای ‫پاسگاه برات وکیل بگیره؟
‫نمی‌دونم. بعید می‌دونم. ‫میشه از بابام بپرسین؟
‫باشه. خب از اونجایی که نوجوون هستی،
‫یه بزرگتر باهات همراه باشه.
‫خب می‌خوای یکی از والدینت باشه؟
‫- یا درک باشه؟ ‫- می‌خوام بابام باشه لطفا.
‫مطمئنی؟ می‌تونی بهش فکر کنی.
‫بابام باشه لطفا.
‫خب. سوال بعد پسرم. ‫سالم و سلامتی؟
‫چی؟
‫در حال حاضر داروی خاصی مصرف می‌کنی جیمی؟
‫نه.
‫باشه. آیا سابقه بیماری مزمن
‫مثل آسم یا سایر آلرژی‌های شدید رو داری؟
‫نه.
‫باشه. تا حالا اقدام به خودکشی ‫یا آسیب به خودت کردی؟
‫نه.
‫- صبحونه خوردی پسرم؟ ‫- نه.
‫خب من الان ساعت 6:31 ‫بازداشتت رو تایید می‌کنم
‫تا ماموران از طریق بازجویی ‫درباره‌ی جرم مورد ظن،
‫شواهد را حفظ کنن.
‫تا 24 ساعت می‌تونی اینجا بازداشت باشی.
‫بازداشت شما در اینجا به‌طور منظم
‫توسط یک بازرس مستقل بررسی میشه
‫تا شما، وکیلت یا سرپرست ‫قانونیت بتونه در اون بررسی،
‫اظهاراتی درباره بازداشتت ارائه بدین.
‫فهمیدی پسرم؟
‫- آره. ‫- باشه پسرجون.
‫خب بیا ببریمت سلولت.
‫فقط تو اونجایی و می‌تونیم ‫برات صبحونه بیاریم.
‫گمونم غلات صبحونه داشته باشن. ‫دوست داری جیمی؟
‫خوبی؟ ما الان پیشتیم.
‫- ما اینجاییم. ‫- ما پیشتیم.
‫میشه برم پیش‌شون؟
‫جیمی، باید کارهای ‫اداریت رو انجام بدیم، باشه؟
‫هرچی سریع‌تر انجام بشه، ‫سریع‌تر می‌تونی بابات رو ببینی.
‫باشه پسرجون؟ ‫غلات صبحونه می‌خوری جیمی؟
‫حواست رو جمع کن جیمی. ‫داری عالی پیش میری.
‫این بخش هم تقریبا تمومه. ‫واقعا داری عالی پیش میری.
‫غلات صبحونه خوبه؟
‫- بله. ‫- باشه.
‫جیمی، صبحونه‌ت رو که خوردی، ‫یه پرستار میاد پیشت
‫و اگر اوضاعت به نظرش مساعد باشه؟
‫می‌بریمت واسه عکس ‫گرفتن و آزمایش، باشه پسرم؟
‫بعد وکیلت رو میارن پیشت. ‫باشه پسرم؟
‫- باشه. ‫- آفرین پسر خوب.
‫باشه، افسر گروگان، لطفا ‫ببریدش سلول شماره شش.
‫باشه. خیلی‌خب، دنبالم بیا.
‫هوی!
‫بهتره این در کوفتی رو باز کنین!
‫دنزل! خودت باز می‌کنی یا بازش کنم؟
‫شوخیت گرفته؟
‫خیلی‌خب جیمی.
‫به اینجا میگیم سلول خشک.
‫پس اگه دستشویی داشتی ‫باید صدامون بزنی، باشه؟
‫باشه.
‫البته که همینه!
‫زل نزن به من! خفه شو! ‫حسابت رو می‌رسم.
‫خیلی‌خب.
‫قبل از اینکه بتونیم اقدامی کنیم، ‫بررسی‌ها زمانبره.
‫آره ولی تقریبا چهار ساعت وقت داری...
‫مسئله اینه که...
‫- می‌دونم عزیزم. ‫- آقا و خانم میلر، اوضاع چطوره؟
‫عالیه، آره.
‫ببین، می‌فهمم الان توی شرایط سختی هستین.
‫اگه اشکالی نداشته باشه ‫چندتا سوال ازتون دارم.
‫خب، جیمی درخواست وکیل داده. ‫وکیل خانوادگی دارین؟
‫- نه، نداریم. نه. ‫- نه.
‫باشه ما براتون می‌گیریم.
‫یه وکیل تسخیری داریم که می‌تونیم خبرش کنیم.
‫- یعنی از شماهاست؟ ‫- این وکلا برای ما کار نمی‌کنن.
‫وظیفه‌شونه که از حق و حقوق ‫فرزند شما دفاع کنن ولی...
‫ولی یه چیز رایگانه که اگه ‫بخواین در اختیارتون قرار می‌گیره.
‫ولی معمولاً چیزی که رایگانه ‫به درد نمی‌خوره، درسته؟
‫آقای میلر، ببینید، ‫من نگرانی‌تون رو درک می‌کنم
‫ولی طبق تجربه‌م، وکلای خیلی خوبی هستن
‫پس تصمیمش با شماست.
‫- باشه. ‫- آره.
‫- باشه. ‫- ممنون.
‫- خانم میلر، شما حالتون خوبه؟ ‫- نه.
‫چطور توی خونه‌م اون رفتار رو داشتین ‫و الان این‌جوری رفتار می‌کنین؟
‫چرا این‌جوری هستین؟
‫افرادتون منو انداختن زمین. ‫دخترم رو انداختن زمین.
‫- من حالم خوبه. ‫- امیدوارم این کار رو نکرده باشن.
‫امیدوارم بهتون گفته باشن برای امنیتِ ‫خودتون و بقیه، بخوابین روی زمین.
‫و اگه این کار رو نکرده باشن،
‫کاملا حق دارین که ازشون شکایت کنین، باشه؟
‫- می‌خواین بهشون اطلاع بدم؟ ‫- همین کار رو کردن، مامان.
‫- باشه. ‫- باشه.
‫ردیفه؟
‫مورد آخر اینکه... اگه ‫نتونین همراه جیمی باشین
‫ما یه شخص مناسب برای این کار داریم ولی
‫جیمی درخواست داده شما همراهش بیایین.
‫برای چی؟
‫که توی بازجویی و آزمایش خون همراهش باشین.
‫از این جور چیزها.
‫- می‌تونین بیایین؟ ‫- باشه آره. میام.
‫چرا تو رو انتخاب کرده؟
‫- پسرم از آمپول می‌ترسه. اون... ‫- خیلی‌خب. چیزی نمیشه.
‫- چیزی نیست. ‫- چیزیش نمیشه.
‫آقای میلر، این رو باید بهتون بگم.
‫اگه پسرتون درباره اتفاقات این پرونده
‫یا اتفاقات مرتبط بهش، چیزی بهتون گفته باشه، ‫نمی‌تونین همراهیش کنین.
‫- اصلا به من چیزی نگفته. ‫- ممکنه پرونده رو به خطر بندازه، باشه؟
‫و منم بهتون گفتم که اشتباه گرفتین. ‫پسرِ من اصلاً کاری نکرده.
‫چیزی به ما نگفته و کاری هم نکرده.
‫باشه.
‫باشه. ببینید، یه قهوه‌ساز اینجا داریم.
‫پرستار هم چند دقیقه دیگه می‌رسه، باشه؟
‫یه نفر هم میاد پیش‌تون.
‫قابل خوردنه. تعارف نکنین.
‫- فعلا. ‫- ممنون.
‫- قهوه می‌خوری عزیزم؟ ‫- نه مرسی.
‫خب، راجع به این قضیه به کسی چیزی نگو.
‫خودمونم هنوز چیزی نمی‌دونیم.
‫دارم به سوزی پیام میدم که ‫حواسش به خونه‌مون باشه.
‫اگه یادت باشه، خونه‌مون دیگه در نداره.
‫آره ببین... شاید بهتر ‫باشه تو بری خونه، خب؟
‫آره بهتره بری.
‫خب برم خونه چیکار کنم؟ ‫من از اینجا تکون نمی‌خورم.
‫خب بهش بگو دست به چیزی نزنه، باشه؟
‫بهش بگو از همه‌چیز عکس بگیره ‫تا بتونیم اون فرم رو پُر کنیم.
‫باشه، فکر خوبیه.
‫مامان، حالا چی میشه؟
‫درست میشه دخترم. اشتباه شده.
‫توی تلویزیون از این چیزها زیادی دیدی. ‫صرفا یه اشتباهه.
‫زنه گفت به جرم قتل گرفتنش.
‫- خب پسرمون همچین کاری نکرده. ‫- نه، البته که نکرده.
‫- اصلا امکان نداره. معلومه بی‌گناهه. ‫- اشتباه کردن.
‫اصلا شکی نیست. اره. آره. ‫می‌دونیم بی‌گناهه.
‫ببخشید عزیزم. ببخشید. ‫شما اومدی بودی خونه‌ی ما، درسته؟
‫- بله. ‫- میشه بگی کی می‌تونیم پسرمون رو ببینیم؟
‫به زودی آقای میلر. باشه؟
‫- صبح بخیر گروهبان. ‫- خوبی؟
‫- بله، شما چی؟ ‫- آره.
‫- صبح بخیر کارول. ‫- صبح بخیر.
‫- خوبی؟ ‫- آره خودت خوبی؟
‫سلام بچه‌ها.
‫- صبح همگی بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫وای خدایا! می‌دونم الان ‫چقدر دلت سیگار می‌خواد.
‫- اذیتم نکن رفیق. ‫- لعنتی!
‫خبری از بالا نرسید؟
‫فقط بخش ارتباطات تماس گرفت. ‫می‌خوان بدونن چی رو کِی منتشر کنن.
‫- خبری از دفتر رئیس نیومده. ‫- اوهوم.
‫نگرانِ پدرِ اون پسری؟
‫- پدر؟ ‫- هوم.
‫نه، نگران نیستم. چطور مگه؟ منظورت چیه؟
‫نمی‌دونم.
‫قبلا هم یه پرونده داشتم، خب؟
‫یه پسر جوون بود.
‫بذار اینجوری بگم.
‫خیلی طول کشید تا فهمیدیم ‫پدره چه بلاهایی سرش آورده...
‫- بعید می‌دونم. ‫- نه، حق با توئه.
‫حق با توئه.
‫وای خدایا!
‫از پزشکی قانونی چه خبر؟ ‫چیزی پیدا کردن؟
‫به نظرت به همین زودی به نتیجه رسیدن؟
‫الان باید خونه رو گشته باشن. ‫کفش؟ سلاحِ احتمالی؟
‫باهاشون صحبت می‌کنم.
‫برانت‌وود چی؟ پرونده‌ها رو فرستادن؟
‫بعید می‌دونم الان کسی توی مدرسه باشه. ‫یکم زوده، نه؟
‫- می‌تونیم گوشیش رو ببینیم؟ ‫- نه، قفله.
‫- میشه رمزش رو ازش بگیریم؟ ‫- تا قبل از ارزیابی نه.
‫- پرستاره هم دیر کرده. ‫- آره. دیر شد.
‫- می‌خوای دوباره برنامه رو مرور کنیم؟ ‫- ضرری نداره.
‫- ولی راستش همه‌چی ردیفه رفیق. ‫- باشه، رواله.
‫- برو یه چرت بزن. ‫- من میرم قدم بزنم. فعلا.
‫- قربان دارم فرم ارزیابی رو مرور می‌کنم. ‫- باشه.
‫بعد از اعلام اتهامات، از ‫اونجایی که زیر سن قانونیه، شورا باید
‫راجع به محل اقامتش تصمیم بگیره.
‫عه سلام. بالاخره تشریف آوردین!
‫شوخیت گرفته؟ ‫می‌دونی ساعت چنده؟ مرتیکه پُررو!
‫- ایوان، نمی‌دونم الان چی ازم می‌خوای؟ ‫- ارزیابی ریسک می‌خوام.
‫خب متهم یه نفر رو به چاقوی آشپزخونه کشته.
‫پس کجا ببریمش؟
‫حالا بعدا به اون مرحله می‌رسیم، باشه؟
‫- آره، باشه. منطقیه. ‫- خب حله.
‫وای خدایا.
‫آره. الان وقت خوبیه یا بد؟
‫ببخشید. شرمنده، می‌دونم صبح زوده.
‫می‌خوای دوش بگیری؟ باشه.
‫بگذریم، آدام رفت؟
‫در واقع، میره مدرسه؟
‫آخه همش داره بهم پیام میده.
‫و داشتم به میشا می‌گفتم فقط واسه ‫این بهم پیام میده که دلم رحم میاد.
‫آره، البته.
‫بگذریم. گفتم زنگ بزنم حالت رو بپرسم.
‫آره، خوبم.
‫گوش کن، من دیگه باید برم، باشه؟
‫تو هم همینطور. بعدا می‌بینمت. خداحافظ.
‫- قربان. ‫- خوبه. خوبه.
‫آره.
‫حساسیت به پنی‌سیلین...
‫- شرمنده. ‫- مشکلی نیست. ممنون.
‫ببخشید. مرسی.
‫باشه جیمی فقط چندتا سوال دیگه مونده ‫اگه اشکالی نداشته باشه.
‫میشه بگی تحت بازداشت بودن یعنی چی؟
‫یعنی اینجا باشی.
‫میشه یه امتحان دیگه بکنی؟
‫جوابِ سوال رو بده پسر.
‫یعنی پلیس بهم مشکوکه ‫که جرمی مرتکب شده باشم.
‫تا وقتی مطمئن نشن منو اینجا نگه می‌دارن.
‫جوابِ خوبی بود.
‫میشه بهم بگی چرا وکیل نیاز داری؟
‫چون با زدن حرفِ اشتباه، ‫خودمو بیچاره نکنم.
‫اینم جوابِ خوبی بود.
‫خب جیمی به نظرم پسر باهوشی هستی.
‫به نظرم چیزی وجود نداره ‫که پلیس بخواد نگرانش باشه.
‫سوالی ازم نداری؟
‫آم...
‫نه، فکر نکنم.
‫نشونه‌ی بدیه؟
‫نه، مشکلی نیست. ‫یه دقیقه تنهات می‌ذارم.
‫- ممنون. ‫- خیلی‌خب.
‫صبحونه‌ت رو بخور پسرم.
‫نمی‌خوام.
‫یالا، غلاتت رو بخور. ‫باید یه چیزی بخوری.
‫من... من کاری نکردم. فقط...
‫فقط می‌خوام برم خونه. ‫من کاری نکردم.
‫باور می‌کنی که بی‌گناهم؟
‫معلومه که باور می‌کنم.
‫تو پسرمی دیگه.
‫پسرم؟
‫ببخشید آقای میلر.
‫اگه اشکالی نداشته باشه، باید برین.
‫ببخشید.
‫- صبحونه‌ت رو بخور. ‫- باشه.
‫پسرم، غلاتت رو بخور. ‫باید جون بگیری، خب؟
‫آقای میلر، لطفا بیایین اتاق خانواده.
‫بابا!
‫تا کی باید اینجا بمونه؟
‫متاسفانه فعلا مشخص نیست.
‫حدودی نمی‌تونی بگی؟
‫رفیق...
‫پسر باهوشیه.
‫خب، در حال حاضر دارو مصرف نمی‌کنه. ‫سابقه بیماری هم نداره.
‫- از پرونده‌های نوجوون‌ها خوشم نمیاد. ‫- کی خوشش میاد؟
‫صبح بخیر، گروهبان.
‫- صبح بخیر. ‫- جیمی میلر.
‫آهان، باشه.
‫والدینش توی اتاق خانواده هستن ‫و خودشم توی سلوله
‫پس گمونم اول بری پیش والدین، درسته؟
‫- بله. ‫- می‌دونی باید کجا بری؟
‫- بله بلدم. ‫- خیلی‌خب.
‫- صبح بخیر. میشه در رو باز کنین؟ ‫- بله حتما.
‫- بفرمایین. ‫- ممنون.
‫ببخشید مزاحم شدم، آقا و خانم میلر؟
‫پل بارلو هستم از دفتر وکالت ‫استوری اند فرنچ.
‫- وکالتِ جیمی با بنده‌ست. ‫- بله.
‫میشه بهمون بگین چی شده؟
‫بله. بفرمایید بشینید تا ‫چندتا مورد رو مرور کنیم.
‫آم...
‫خب روال این کار اینه
‫که افسرهای بازداشت ‫جزئیات پرونده رو بهم بگن
‫تا منم بفهمم که از زمان دستگیری جیمی
‫چه اتفاقاتی افتاده، باشه؟
‫شکایتی از رفتاری که تا ‫اینجا باهاتون شده، دارین؟
‫بله. خونه‌مون رو نابود کردن.
‫با اسلحه و تجهیزات اومده بودن ‫و در خونه رو از جا کَندن.
‫- خیلی‌خب. ‫- خونه رو بهم ریختن.
‫وقتی قتلی اتفاق بیفته، رفتار معمول همینه.
‫سوال اینه که تناسبی با وضعیت داشته یا نه.
‫حالا اون رو بعدا بررسی می‌کنیم.
‫خیلی‌خب ولی سوال مهم‌تر اینه که، ‫حالِ جیمی چطوره؟
‫گفته من... چیز... چیزش باشم. ‫چی بهش میگن؟
‫والدِ واجد شرایط؟
‫- والد واجد شرایط. ‫- آره، خوبه.
‫آره معمولا بهتره که با یکی از والدینش باشه.
‫می‌تونین در طول پروسه ‫آرومش کنین.
‫اون...
‫من همین الان دیدمش.
‫راستش رو بخوایین، اوضاعش خوب نیست.
‫حق داره. منم بودم، وضعیتم بهتر از این نبود.
‫راستش رو بخواین الان حرف خاصی نمی‌تونم بزنم
‫تا وضعیت بهتر بشه.
‫متوجه‌م که خیلی شوکه شدین
‫و کاملا قابل‌درکه.
‫ولی ما تمام تلاش‌مون رو می‌کنیم، باشه؟
‫شما همین‌جا منتظر بمونین ‫تا من برم جزئیات پرونده رو بخونم.
‫یه نفر به زودی میاد پیشتون، باشه؟
‫- ممنون. ‫- کاری نکردم.
‫دمت گرم رفیق.
‫- وظیفه‌ست. ‫- ممنون.
‫چیزی نیست.
‫- ببخشید. ‫- ردیفه. ردیفه.
‫بازم ممنون.
‫- میشه... ‫- انتهای سالن.
‫- همون اتاق همیشگی؟ ‫- بله.
‫- اول شما بفرمایین. ‫- ممنون.
‫صبح بخیر.
‫- صبح بخیر. ‫- پل.
‫- برای شماست. ‫- ممنون.
‫خب، اوضاع از چه قراره؟
‫حادثه ساعت 10:13 شب گذشته اتفاق افتاده.
‫بازداشت تقریبا 25 دقیقه پیش انجام شده.
‫پس رکوردمو زدم.
‫- شنیدم خونه رو هم بهم ریختین. ‫- آره، شرمنده.
‫خب. قتل. پس گمونم می‌خواین اتهام حمل سلاح ‫و تهدید و ارعاب هم بهش بزنین؟
‫بله.
‫- میشه راجع به قربانی بدونم؟ ‫- به زودی.
‫باشه.
‫رسانه‌ها باخبر نشدن، درسته؟ ‫چون خبری ازش نخوندم.
‫هنوز دنبال بستگان هستیم، پدرش.
‫باشه. باشه.
‫- حق سکوت رو بهش توضیح دادین؟ ‫- بله.
‫- کامل متوجه شده که یعنی چی؟ ‫- بله.
‫- بهش غذا دادین؟ ‫- براش صبحونه بردیم.
‫- ارزیابی شده؟ ‫- بله، گفتن مشکلی نداره.
‫- بازرسی بدنی؟ ‫- منتظر شما بودیم.
‫- خوبه. می‌بینم که می‌خواین خون بگیرین. ‫- بله، خراش روی دست.
‫خون توی صحنه. حتما یه توجیهی داره.
‫- سوالم این نبود. ‫- خیلی‌خب.
‫به غیر از این، تحقیقات دیگه‌ای انجام شده؟
‫- در رابطه با مظنون نه. ‫- مورد دیگه‌ای هست که باید بدونم؟
‫فعلا نه.
‫- اعلام فوت قربانی کجا صورت گرفته؟ ‫- سر صحنه.
‫جراحات متعدد داشته. اینجا نوشته.
‫و پدرش والد واجد شرایطشه؟
‫درسته.
‫- حالش خوبه؟ ‫- گمونم آره.
‫- رفتار جیمی اطرافش چطوره؟ ‫- نمی‌دونم.
‫باشه.
‫- برای نمونه‌گیری حاضریم. ‫- گروهبان.
‫- خب فقط همین؟ ‫- بله. فقط همین.
‫باشه. اول نمونه‌گیری بعد باید صحبت کنیم.
‫- اول می‌خوام بچه رو ببینم. ‫- پل، جوگیر نشو.
‫- جوگیر نشدم. ‫- این‌جوری فکر می‌کنم عوضی‌ای!
‫- سربازرس باسکوم، یه مورد دیگه! ‫- چیه؟
‫- دو دقیقه فقط بهم وقت بدین. ‫- باشه.
‫قربان یه معلم از برانت‌وود اومده.
‫- الان میام. ‫- زود تموم مشیه.
‫- خب دنبالم بیا. ‫- باشه.
‫میشه لطفا آقای میلر بیان؟
‫سلام قربان. باید تشریف بیارین بخش پزشکی.
‫چون می‌خوایم از پسرتون خون بگیریم.
‫باشه. زودی میام.
‫باشه. ادی، مراقبش باش. از سرنگ می‌ترسه.
‫- لطفا. ‫- دنبالم بیایین.
‫همین‌جا منتظر بمونین آقای میلر. ‫پسرتونم الان میاد.
‫- حواستون بهشون باشه. ‫- باشه.
‫- چقدر گرمه، نه؟ ‫- خیلی گرمه.
‫- می‌خواین کت‌تون رو آویزون کنم؟ ‫- نه ردیفه. مرسی.
‫مامور گروگن و پدرت هم توی اتاق هستن، باشه؟
‫سلام جیمی.
‫خب الان اول چندتا عکس می‌گیریم
‫و بعد چندتا نمونه می‌گیرم و ‫بعد بازرسی بدنی می‌کنیم، باشه؟
‫- باشه. باشه. ‫- خیلی‌خب.
‫بیا روی این صندلی...
‫جلوی دوربین روی دیوار بشین ‫تا چندتا عکس ازت بگیریم.
‫پس یه نور فلش می‌بینی، خب؟
‫عالی. ‫حالا به بغل بشین.
‫و اون طرف.
‫عالی بود. ‫تموم شد.
‫جیمی، خیلی سریع. ‫اسم من پل بارلوئه..
‫من از یه شرکت وکالت به اسم ‫استوری و فرنچ هستم.
‫- قراره امروز بهت مشاوره بدم، باشه؟ ‫- باشه.
‫بعداً حرف می‌زنیم، ‫ولی نمی‌خواستم کنجکاو بشی
‫که این مرد غریبه کیه، باشه؟
‫جیمی، میشه بیای اینجا وایسی؟
‫اگه اشکالی نداره، می‌خوام نمونه بزاق ازت بگیرم.
‫- نداره. ‫- ببخشید. بذار در رو ببندم.
‫فقط دهنت رو باز کن.
‫و اون یکی طرف.
‫خیلی‌خب، عزیزم.
‫خیلی‌خب. ‫حالا بیا اینجا تا اثرانگشتت رو بگیریم.
‫پس فقط انگشت شست راستت رو بذار.
‫اونجا قرارش بده. ‫یه نور قرمز روشن میشه.
‫ممنون. ‫حالا انگشت اشاره‌ات.
‫عالی. ‫حالا انگشت وسطت.
‫عالی. ‫حالا انگشت حلقه‌ات.
‫درسته. ‫همونه، آره.
‫ممنون. ‫حالا انگشت کوچیکه‌ات.
‫ممنون. خیلی‌خب. ‫حالا بیا از اون یکی دستت بگیریم.
‫پس انگشت شست چپت رو بذار.
‫خوبه. ممنون.
‫انگشت اشاره.
‫آره.
‫حالا انگشت وسطت.
‫ممنون. ‫حالا انگشت حلقه‌ات.
‫اینم از این. ممنون.
‫و بعدش انگشت کوچیکه‌ات. ‫ولی دیگه آخریه.
‫عالی. ‫ممنون.
‫خیلی‌خب.
‫پس الان جیمی، رمزت رو لازم داریم
‫تا به گوشیت دسترسی داشته باشیم، ‫اگه مشکلی نیست؟
‫نیازی نیست اونو بهشون بدی، جیمی.
‫نه.
‫باشه. اریکا.
‫آره. ‫جیمی، میشه بیای روی تخت بشینی؟
‫اگه مشکلی نیست، ‫می‌خوام ازت نمونه خون بگیرم.
‫- واقعا از سوزن خوشم نمیاد. ‫- میونه خوبی با آمپول نداره، عزیز.
‫جیمی، اگه قبول نکنی، ‫ممکنه به دفاعت لطمه بزنه.
‫آره، راست میگه.
‫آقای میلر، رضایت می‌دین که پسرتون ‫یه نمونه خون بده؟
‫مشکلی برات پیش نمیاد؟
‫نمی‌دونم.
‫چیزیت نمیشه. ‫خیلی طول نمی‌کشه.
‫قول میدم. ‫زود تموم میشه.
‫- باشه. ‫- آره؟
‫آره، فقط به من نگاه کن پسر، باشه؟
‫- به بابات نگاه کن. بشین روی تخت. ‫- آره، فقط به من نگاه کن.
‫- اینو دور دستت می‌بندم. ‫- خیلی‌خب.
‫یکم احساس فشار می‌کنی.
‫قراره...
‫همینطوری به بابات نگاه کن. ‫تکون نخور.
‫فقط یه خراش تیزی احساس می‌کنی، باشه؟
‫- به من نگاه کن. ‫- همینطوری به بابات نگاه کن.
‫یالا. طوری نیست.
‫- دیگه آخرشه. ‫- طوری نیست.
‫آخرشه. ‫همینطوری به بابات نگاه کن.
‫اوه، تموم شد؟ ‫آخ.
‫- آره. ‫- اینم از این.
‫- تموم شد. ‫- آفرین پسر خوب. دیدی؟
‫- عالی بود. ‫- خیلی‌خب.
‫انگشتت رو یه دو دقیقه‌ای روش نگه دار.
‫- خوبه. ‫- باریکلا.
‫باریکلا. اینم از این. ‫تموم شد رفت.
‫خیلی‌خب.
‫باید ازت بخوام لباس‌هات رو در بیاری.
‫- چی، همه‌شون؟ ‫- باید تفتیش بدنی انجام بدم.
‫- این کار لازمه؟ ‫- متاسفانه بله.
‫من خیلی از این بابت مطمئن نیستم، رفیق.
‫امکانش هست که در بدن یا دور بدنش ‫چیزهایی رو قایم کرده باشه.
‫ببین، اون موقعی شلوارش رو خراب کرده بود،
‫پس لباس زیر و شلوارش رو عوض کرده ‫و...
‫متوجه‌ام، آقای میلر.
‫- نه، شلوار جین و همه‌چیش رو عوض کرده. ‫- آقای میلر، متوجه‌ام.
‫ولی این جرم جدی‌ایه.
‫خیلی‌خب، روی دست چپش جای خراش هست.
‫باید مطمئن بشیم که حتما ‫از هر بریدگی یا کبودی‌ دیگه‌ای که داره مطلع باشیم.
‫به نظرم این کارم یه خرده جدیه، قبول ندارین؟
‫آخه اگه خودتون 13 سالتون بود ‫و دو مرد بزرگسال تو رو برهنه می‌دیدن؟
‫- من که به جرمی متهم نشده بودم. ‫- همینه، رفیق. متهم شده.
‫گناهکار شناخته نشده. ‫متهم شده.
‫- نمی‌تونی اینو کاریش بکنی؟ ‫- شرمنده.
‫بر اساس قانون پلیس و شواهد جنایی ‫حق این کارو دارن.
‫آقای میلر، قول میدم که خیلی احتیاط کنم.
‫من هیچ شناختی ازت ندارم، رفیق.
‫- آقای میلر، باید با این کار همکاری کنیم. ‫- می‌دونی؟ اون پسر منه و 13 سالشه.
‫- یه بار گفتم، اون 13 سالشه. ‫- آقای میلر.
‫- رمز رو می‌تونیم بهشون ندیم... ‫- روندش همینه، آقای میلر.
‫- اون 13 سالشه. ‫- این برای دفاع جیمی خوبه.
‫بابا، مشکلی نیست.
‫- اشکال نداره؟ ‫- مشکلی نیست.
‫پس جیمی، ازت می‌خوام لباس‌هات رو برام در بیاری.
‫پس من باید نگاه کنم،
‫و بعد افسر گروگن منو زیر نظر می‌گیره، باشه؟
‫می‌خوای لباس‌هات رو اون بغل بذاری، آره؟
‫میشه روت رو به من کنی؟ ‫خب؟
‫و دست‌هات رو برام بالا بگیر.
‫اینم از این.
‫می‌تونی به بغل بچرخی.
‫و بعد رو به روی دیوار پشت سرت قرار بگیر.
‫خیلی‌خب.
‫حالا می‌تونی دست‌هات رو بیاری پایین.
‫یه بار دیگه برگرد رو به من شو.
‫خیلی‌خب، حالا لطفا دستت رو بردار.
‫باید مطمئن بشم که اونجا هم ‫هیچ زخم دفاعی‌ای نباشه.
‫نه. باشه.
‫خیلی‌خب. ‫تموم شد.
‫پس ازت می‌خوام که این لباس‌ها رو بپوشی.
‫و بعد لباس‌های خودت رو ‫توی این کیسه می‌ذاریم.
‫- ممنون. ‫- اونا برای چی‌ان، رفیق؟
‫می‌خوای باهاشون چیکار کنی؟
‫به عنوان مدرک استفاده می‌شن، آقای میلر.
‫- حالت خوبه؟ ردیفی؟ ‫- آره.
‫آره؟ مطمئنی؟ ‫باشه، آفرین پسر.
‫تموم شد؟
‫میشه لطفا اتاقی بهم بدین ‫تا با موکلم حرف بزنم؟
‫- آره، حتما. اتاق بغلی. دنبالم بیاین. ‫- ممنون.
‫- خواهش. آره. کاری نکردم.
‫- چندتا صندلی داخل هست. ‫- ممنون.
‫جیمی، میشه بری اون طرف میز بشینی؟
‫بابات هم می‌تونه کنارت بشینه.
‫خب، اون...
‫خوشحالم که بگم، بدترین بخشش تموم شد.
‫به نظرم خیلی خوب انجامش دادی، جیمی.
‫عه...
‫درس موردعلاقه‌ات توی مدرسه چیه، جیمی؟
‫- این چه اهمیتی داره؟ ‫- حالا تو بگو.
‫- تاریخ. ‫- چرا؟
‫از داستان‌هاش خوشم میاد.
‫و کدوم تیکه‌ی تاریخ رو بیشتر دوست داری؟
‫الان داریم انقلاب صنعتی می‌خونیم.
‫اوه، جدی؟ ‫خیلی‌خب، باشه.
‫از چه کسی که در انقلاب صنعتی بوده ‫خوشت میاد؟
‫برونل رو می‌شناسی؟
‫بله. بله، می‌شناسم.
‫- از اون خوشم میاد. ‫- چرا؟
‫چون اون کارهایی کرد که هیچکس نکرد.
‫قایق، قطار، همه‌چیز. ‫اون انجامش داد.
‫آره، انجام داد.
‫بچه باهوشیه.
‫خیلی‌خب، من نیومدم اینجا
‫ازت بپرسم که کار تو بوده یا نبوده، جیمی.
‫- کار من نبود. ‫- اون نکرده. امکان نداره کار اون بوده باشه.
‫کار من و کار پدرت،
‫اینه که هر اتفاقی هم که دیشب افتاده ‫بازم ازت محافظت کنیم، باشه؟
‫و پلیس هم سعی داره بفهمه که ‫دیشب چه اتفاقی افتاده،
‫ولی اونا قصد محافظت از تو رو ندارن.
‫معتقدن که تو گناهکار چیزی هستی، ‫و بخاطر همین هم اینجاییم، خب؟
‫پس فقط ازت می‌خوام که بگی، ‫"نظری ندارم".
‫باشه؟ همین. ‫فقط بگو، "نظری ندارم".
‫در جواب همه‌چی؟
‫نه، در جواب همه‌چی نه. ‫اینطوری خوب پیش نمیره.
‫فقط در جواب سوالاتی که ‫درمورد حوادث دیشبه.
‫خب؟ به نظرت بتونی سوالاتی که ‫باید جواب بدی
‫رو از سوالاتی که نباید جواب بدی ‫تشخیص بدی؟
‫نمی... نمی‌دونم.
‫اسم تو جیمیـه؟
‫آره.
‫و دیشب کجا بودی، جیمی؟
‫- نظری ندارم. ‫- همینه. همینه.
‫هر موقع مطمئن نبودی،
‫هر موقع، 50.50 بود، ‫فقط بگو، "نظری ندارم".
‫و اگه من فکر کردم که باید جواب سوال رو بدی، ‫بهت میگم جواب بدی.
‫ولی تو پسر خیلی باهوشی هستی، ‫و به نظرم کارت رو کاملا خوب انجام میدی.
‫من اونجا حضور دارم. ‫بابات هم هست.
‫من راحت از طرفت حرف می‌زنم.
‫و بابات هم هر موقع که بخواد ‫می‌تونه صحبت کنه.
‫- باشه؟ ‫- می‌تونم؟
‫اوه، آره. معلومه که می‌تونی. ‫آره. آره.
‫من هیچ کار اشتباهی نکردم.
‫پس دیگه کارمون راحته، مگه نه؟
‫خیلی‌خب، زود برمی‌گردم.
‫برم ببینم کارهای این مصاحبه به کجا رسید.
‫بی‌زحمت همینجا بشین. ‫سعی کن صبور باشی.
‫برمی‌گردم دنبالت. ‫باشه؟
‫یه دقیقه همینجا بشین، پسر. ‫یه لحظه بهم وقت بده.
‫- ببخشید، رفیق. ‫- بله؟
‫ببین، من اصلا نمی‌دونم باید چیکار کنم.
‫چی بگم؟
‫فقط به جای اون جواب نده، خب؟
‫فقط خودت باش.
‫اونا می‌دونن که تو باباشی. ‫ما هم می‌دونیم که تو باباشی.
‫پردازش کردنش مشکلی نداره.
‫شوکه شدن مشکلی نداره، ‫و انسان بودن هم مشکلی نداره.
‫- خب؟ ‫- آره، آخه این عادی نیست.
‫- متوجه منظورم هستی؟ ‫- نه، نیست.
‫- من اصلا تا حالا تو پاسگاه پلیس نبودم. ‫- چیزی نمیشه.
‫فقط نمی‌خوام واسه پسرم کار اشتباهی کنم. ‫متوجه منظورم هستی؟
‫مشکلی برات پیش نمیاد.
‫الان زهره ترک شدم.
‫- درک می‌کنم. ‫- اون بچه خوبیه، خب؟
‫و منم بابای خوبی‌ام. ‫متوجه منظورم هستی؟
‫واقعا بچه خوبیه. ببین، خودت گفتی. ‫حتی گفتی که باهوش هم هست.
‫- آره، گفتم. ‫- پس متوجه هستی؟
‫اینو می‌فهمم، ولی...
‫الان دیگه پامون به اینجا باز شده ‫و باید حلش کنیم، باشه؟
‫و به نظرم پلیس مدارک موثقی داره.
‫وگرنه نمی‌تونستن
‫درخواست خون کنن، ‫و اونطوری جولان بدن.
‫منم نمی‌دونم که چه مدرکی دارن،
‫ولی مطمئنم که خیلی زود می‌فهمیم. ‫باشه؟
‫پس بهترین کاری که باید بکنی ‫اینه که سرت رو بالا بگیری،
‫بابای خوبش باشی،
‫و دندون روی جیگر بذاری، باشه؟
‫باشه.
‫دارن کارهای مصاحبه رو می‌کنن. ‫من یه دقیقه وقت می‌خوام تا همه‌چی رو مرور کنم.
‫میشه پیشش بشینی؟ ‫می‌تونی این کارو کنی؟
‫خیلی زود برمی‌گردم دنبالتون.
‫باشه.
‫- خیلی‌خب. ‫- مشکلی پیش نمیاد.
‫- باشه. ‫- خیلی‌خب.
‫ممنون.
‫اگه بهم نیاز داشتین، همین بیرونم.
‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫منو ببین.
‫یه بار ازت می‌پرسم. ‫باشه؟
‫و مهم نیست چی شده، ‫مهم نیست که چیکار کردی یا نکردی،
‫می‌خوام حقیقت رو بهم بگی.
‫کار تو بود؟
‫نه.
‫قول میدی؟
‫قول میدم.
‫خوبه. باشه.
‫باشه پس.
‫پس همه‌چی درست میشه، مگه نه؟ ‫ها؟
‫آره.
‫- خیلی‌خب، آماده‌ان. ‫- آره، باشه. ما هم آماده‌ایم.
‫- طوری نیست، جیمی. ‫- آماده‌ای؟
‫بیا. بیا. طوری نیست. ‫بریم.
‫حالت خوبه؟
‫فقط قبل از اینکه بریم داخل، جیمی ‫خواستم حرفی که زدیم رو مرور کنیم.
‫اگه مطمئن نبودی، فقط به من نگاه کن، ‫"نظری ندارم" هم یادت باشه،
‫و بابات هم تا آخرش کنارته، خب؟
‫باشه؟ ‫خیلی‌خب.
‫- سلام. بیاین تو. ‫- بازم سلام.
‫سلام، جیمی. ‫اونجا بشین.
‫بابات هم می‌تونه بغلت بشینه.
‫پل، اون صندلی رو بکش بیار پای میز.
‫باشه.
‫برای اینکه همه بدونن، این مصاحبه ضبط میشه، ‫صدا و ویدئو.
‫- مشکلی نیست، جیمی؟ ‫- نه.
‫باشه. ‫حالا ضبط رو می‌زنم.
‫خیلی‌خب.
‫اول از همه، حق و حقوقت رو بهت یادآوری می‌کنم، جیمی.
‫می‌خوام با دقت گوش بدی.
‫مجبور نیستی چیزی بگی، ‫ولی اگه در جواب سوالی
‫که بعداً در دادگاه بهش متکی بشی چیزی نگی، ‫ممکنه به دفاعت لطمه بزنه.
‫هرچی که بگی ممکنه به عنوان مدرک استفاده بشه. ‫باشه؟
‫آره.
‫من سربازرس باسکوم هستم. ‫بازرس فرانک هم حضور داره.
‫داریم با جیمی میلر، ‫و ولیِ اون، ادی میلر
‫و وکیلش پل بارلو صحبت می‌کنیم.
‫ساعت...
‫6:58 صبح هست.
‫صاف بشین.
‫اول از همه ازت می‌پرسم که دیشب چیکار کردی، جیمی.
‫- دیشب؟ ‫- آره.
‫- جیمی. ‫- خیلی ازش نمی‌گذره.
‫نظری ندارم.
‫باشه. ‫چیکار کردی؟
‫نظری ندارم.
‫اینکه واقعا کمکی نمی‌کنه، مگه نه جیمی؟
‫- ببخشید. ‫- باشه. مشکلی نیست.
‫بیا بریم سروقت یه چیزی که می‌تونیم ‫راجع‌بهش صحبت کنیم.
‫من داشتم کارنانه مدرسه‌ات رو می‌خوندم.
‫چرا؟
‫به معلم‌هات گفتم بفرستن.
‫هوم.
‫خوبه. واقعا نمره‌هات خوبن. ‫دانش‌آموز خوبی هستی.
‫می‌خوای آزمون سطح پیشرفته بدی؟
‫عه...
‫می‌تونی اینو جواب بدی، جیمی.
‫نمی‌دونم.
‫باشه. ‫همچنین راجع‌به یه سری مشکلات رفتاری اخیرت گفتن.
‫از پارسال اینا.
‫- آره. ‫- باشه.
‫خب، مشکلات چی هستن؟ ‫چی‌ان؟
‫نمی‌دونم.
‫- تو دوست‌های خوبی داری، جیمی؟ ‫- آره.
‫باشه. ‫دوست‌های خوبت کی‌ان؟
‫- نظری ندارم. ‫- اونا رو توی دردسر نمی‌ندازی.
‫تو امروز صبح در اتاقم رو شکوندی، ‫پس مطمئن نیستم که بتونی این حرف رو بزنی.
‫منصفانه‌ست.
‫خیلی‌خب، ببین.
‫می‌خوام درمورد روابط عاشقانه ازت سوال کنم.
‫- روابط عاطفی. ‫- چرا؟
‫خب، توی اینستاگرامت متوجه شدم که ‫عکسی از این مدل رو پست کردی.
‫اسمش چیه، جیمی؟
‫فقط از عکس‌هاش خوشم میاد.
‫- اسمش رو نمی‌دونی؟ ‫- نه.
‫باشه. ‫همچنین عکس این زن رو هم پست کردی.
‫و این زن.
‫و پایین این که تازه‌ترین عکسه،
‫میشه چندین نظر
‫و کنایه دید که به نظر خیلی خشن میان.
‫نظرات توئن.
‫تو چه حسی نسبت به زن‌ها داری، جیمی؟
‫- این دیگه چه‌جور سوالیه؟ ‫- تو مجذوب زن‌ها هستی؟
‫- آره. ‫- باشه.
‫و اینا زن‌هایی هستن که بهشون جذب میشی؟
‫- آره. ‫- باشه.
‫- دختری توی زندگیت داری؟ ‫- نه.
‫اگه داشتی، می‌خواستی که شبیه این زن‌ها باشن؟
‫نه، اونا...
‫سن‌شون بالاست.
‫درسته.
‫همچنین می‌بینم که عکس‌هایی از خودت
‫و کسایی که فکر کنم دوست‌هات هستن ‫رو پست کردی؟
‫هوم؟ ‫این عکس‌ها کجا گرفته شدن؟
‫عه...
‫فکر کنم ایستگاه قطار.
‫باشه. این پسرها کی‌ان؟
‫متوجه‌ام که نمی‌خوای اونا رو توی دردسر بندازی. ‫درک می‌کنم.
‫ولی توی دردسر نمی‌افتن، پسر. ‫مشکلی نیست.
‫فقط می‌خوام یه تصویر کلی داشته باشم.
‫جیمی، پیدا کردنشون کاری برامون نداره.
‫تو پسر باهوشی هستی، مگه نه؟ ‫اینو می‌فهمی.
‫راحت باش. بهشون بگو.
‫اون تامیه. اونم رایانه.
‫باشه.
‫- دوست‌های خوبی هستین، آره؟ ‫- آره.
‫هوم. ‫تو عکس‌های زیادی همراهشون هستی.
‫فقط بخاطر اینکه تامی منو توشون تگ کرده.
‫باشه. ‫و همیشه شما سه‌تا باهم می‌گردین؟
‫- آره. گمون کنم، آره. ‫- چند وقته که می‌شناسیشون؟
‫عه...
‫سال اول مدرسه، تایمی ‫و بعد رایان رو کلاس چهارم دیدم.
‫باشه. ‫شما دوست دارین باهم چیکار کنین؟
‫تفریح برای شما چیه؟
‫نمی‌دونم.
‫ورزش، فیلم، موسیقی؟ ‫چی؟
‫فقط توی شهر رفتن.
‫- باهم گشتن؟ ‫- آره.
‫باشه. ‫دیشب هم باهاشون می‌گشتی؟
‫- نظری ندارم. ‫- ساعت چند اومدی خونه؟
‫نظری ندارم.
‫باشه. باشه. می‌فهمم. ‫همه سعی دارن کارشون رو انجام بدن.
‫اگه درست یادت باشه، جیمی،
‫خودم بهت توصیه کردم که وکیل بگیری، مگه نه؟
‫آره.
‫خیلی‌خب. ‫میشه بپرسم دیشب چی پوشیده بودی؟
‫یادم نمیاد.
‫باشه. ‫افسرهای صحنه جرم ما
‫نتونستن لباس‌های دیشبت رو پیدا کنن،
‫ولی فکر می‌کنن که تونستن ‫کفش‌هات رو پیدا کنن.
‫می‌تونی اینا رو به عنوان کفش‌هات شناسایی کنی؟
‫خب، توی عکس سخته.
‫تو یه جفت کفش نایک ایرمکس سفید و آبی داری؟
‫- آره. ‫- ممنون.
‫دیشب پوشیده بودیشون؟
‫نمی‌دونم. شاید.
‫نمی‌دونم.
‫بیا.
‫جیمی، تو دختری به اسم کیتی لئونارد می‌شناسی؟
‫- آره. ‫- آره.
‫تو گروه درسی تو نیست، مگه نه؟
‫ولی چندتا کلاس باهاش داری. ‫درست میگم؟
‫- انگلیسی. ‫- انگلیسی.
‫گروه اول زبان انگلیسی. ‫خیلی خوبه.
‫در ریاضی و زبان فرانسوی، تو گروه دوم هستین.
‫این خوبه.
‫شما دوتا باهم خوب کنار میاین؟
‫- آره. ‫- آره؟
‫پس میگی باهم دوستین؟
‫نمی... نمی‌دونم.
‫خب، اون هر از گاهی ‫زیر پست‌های اینستاگرامت نظر می‌ذاره،
‫پس احتمالا نشونه‌ایه که شما باهم دوست بودین، درسته؟
‫نمی‌دونم. شاید.
‫و فکر می‌کنی که از نظر بقیه ‫شما باهم دوست باشین؟
‫چیه... یعنی اونی که مُرده اونه؟
‫چرا باید همچین سوالی بپرسی؟ ‫هوم؟
‫اونه؟
‫خب، آره. مُرده.
‫و ما فکر می‌کنیم که تو اینو می‌دونی.
‫پس اگه اینطوره، واقعا باهوشی که ‫اینطوری سوال رو پرسیدی.
‫- مراقب باش، سربازرس باسکوم. ‫- باشه پس.
‫میگم چیکار کنیم. ‫دوستی‌تون رو برام توصیف کن.
‫نظری ندارم.
‫خیلی‌خب. به نظر میومد که حاضری ‫راجع‌به دوستی‌های دیگه‌ات حرف بزنی، ولی این یکی نه.
‫- میشه دلیلش رو بهم بگی؟ ‫- فکر کنم دلیلش کاملا واضحه، قبول نداری؟
‫آره، دارم از جیمی می‌پرسم.
‫ما تو مدرسه همدیگه رو می‌شناختیم، ‫ولی بیرون مدرسه همدیگه رو نمی‌شناختیم.
‫صحیح. ‫و ارتباط بین‌تون از رفاقت هم فراتر رفت؟
‫من حتی اسمش رو هم رفاقت نمی‌ذارم.
‫- بهش علاقه پیدا کرده بودی؟ ‫- نه.
‫چیزی بین شما وجود داشت که ‫ممکنه ناپسند توصیف بشه؟
‫نه، اون 13 سالشه.
‫این یکم زیاده‌رویه.
‫می‌دونم. ‫باید سوال رو بپرسم، همین.
‫- میشه جوابم رو بدی، بچه؟ ‫- نه.
‫دیشب داشتی می‌رفتی اونو ببینی، جیمی؟
‫- رفتی اونو ببینی؟ ‫- نه.
‫ببین، والدینش بهمون گفتن که اون ‫ساعت 8:30 شب از خونه رفته بود.
‫پس اون داشت میومد که تو رو ببینه؟
‫الان گفتم که. ‫ما حتی رفیق هم نبودیم.
‫- ولی تو دیدیش، مگه نه؟ ‫- نه، ندیدم.
‫باشه. جسد اون...
‫کمی بعد از ساعت 10:30 شب ‫در پارکینگ کرودرز پیدا شد.
‫بهیارها رسیدن سر صحنه، ‫نتونستن جلوی خونریزیش رو بگیرن.
‫تایید شد که کمتر از یک ساعت قبلش کشته شده.
‫که یعنی بین ساعت 9:30 و 10:30 شب.
‫اون موقع تو کجا بودی؟
‫- نمی‌دونم. ‫- ولی بیرون بودی؟
‫نظری ندارم.
‫باشه. ‫اگه از بابات بپرسم
‫که ساعت چند رفتی خونه، چی میگه؟
‫من سر کار بودم. ‫وقتی شما ریختن توی خونه
‫تازه ده دقیقه بوده که اومده بودم.
‫- و شما هم با آقای میلر مصاحبه نمی‌کنین. ‫- نه.
‫تو داشتی تعقیبش می‌کردی، جیمی؟ ‫یا قرار بود اونجا ببینیش؟
‫- نه، هیچ کدوم. ‫- تو کشتیش، جیمی؟
‫- نه. ‫- نکشتیش؟
‫نه، نکشتم.
‫منو با یکی دیگه اشتباه گرفتین.
‫باشه.
‫می‌دونی اون چند بار چاقو خورده بود، جیمی؟
‫- نه. ‫- هفت بار.
‫هفت بار، همه‌جاش.
‫قفسه سینه‌اش.
‫گردنش. رانش. دستش.
‫کلی چاقو خورده بود.
‫این ناراحتت می‌کنه؟
‫معلومه که می‌کنه. ‫نگاهش کنین.
‫اون دختر کم سن و سالیه.
‫تو می‌دونی که دوربین مداربسته چیه، مگه نه جیمی؟
‫صبر کنین. صبر کنین.
‫پس به نظرم الان فرصت خوبیه که ‫ما یه استراحتی کنیم،
‫و یه مشورت خصوصی کنیم.
‫جی؟
‫- جی، حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫- آره؟ ‫- واقعا به نظرم باید این کارو کنیم.
‫- اصرار دارم. ‫- می‌دونم، ولی فکر نکنم ایده خوبی باشه.
‫چون بهشون گفت که اصلا رفیق دختره هم نیست.
‫- واقعا نمی‌شناستش، متوجهین؟ ‫- باشه.
‫و چیزی هم واسه قایم کردن نداره. ‫پس بفرمایین. جوابتون رو میده.
‫- باشه. ‫- آره.
‫- باشه. ‫- باشه.
‫باشه، خب جیمی،
‫ما داشتیم تصاویر دوربین مداربسته‌ی دیشب ‫از تو و کیتی رو نگاه می‌کردیم، خب؟
‫فیلم دوربین‌های شهرداری، ‫مغازه‌های محلی رو نگاه کردیم.
‫تونستیم بازه زمانی‌ای از تحرکات اون
‫و تحرکات تو رو تعیین کنیم، خب؟
‫پس این تویی، مگه نه؟ ‫اون وسط.
‫مدوز... ‫میدان مدوز، ساعت 7:43 غروب.
‫پس اون تویی.
‫مشخصه تویی. ‫می‌تونیم پولیورت، شلوار جینت،
‫و کفش نایک ایرمکسی که راجع‌بهش حرف زدیم ‫رو ببینیم.
‫و اینا هم دوتا دوست تو، تامی و فکر کنیم رایان هستن. ‫مطمئن نیستیم.
‫حدود یک ساعت پیششون بودی ‫و بعد از پیششون رفتی.
‫بعد مدت زیادی پرسه می‌زدی، مگه نه؟
‫ساعت 9:02 اینجا در بترد پِلِیس می‌بینیمت.
‫اینجا ساعت 9:17 داری از بغل کتابخونه رد میشی.
‫اینجا ساعت 9:43 سر نبش شتنی هستی.
‫اینا تو هستن، درسته؟
‫- همه‌شون، آره؟ ‫- آره.
‫خوبه.
‫بعد کیتی میاد.
‫ببین، نمی‌بینیم که کِی اونو دیدی، ‫ولی می‌بینیم که داشتی تعقیبش می‌کردی.
‫چرا داشتی تعقیبش می‌کردی، جیمی؟
‫بابا.
‫جواب سوال رو بده، پسرم.
‫من...
‫اون ساعت 9:46 داشته از خط عابر پیاده ‫در خیابان بریج 4 رد می‌کرده.
‫اینجا کاملا مشخصه. ‫همه می‌بینن، درسته؟
‫و در ساعت 9:47 شب، تو همونجا،
‫و در همون جهت داشتی راه می‌رفتی، جیمی.
‫پس داشتی تعقیبش می‌کردی. ‫دوباره ازت می‌پرسم.
‫- چرا داشتی تعقیبش می‌کردی؟ ‫- تعقیبش نمی‌کردم.
‫- می‌دونست که تعقیبش می‌کردی؟ ‫- تعقیبش نمی‌کردم.
‫یه جور مشکلی بین شما دوتا وجود داشت؟
‫- نه. ‫- جیمی!
‫رفیق...
‫قضیه خود به خود که ختم به خیر نمیشه.
‫مطمئنی نمی‌خوای بهمون بگی که ‫چه اتفاقی افتاد؟
‫دیر یا زود بالاخره باید بگی.
‫من هیچ کار اشتباهی نکردم.
‫باشه.
‫حالا می‌خوام ویدئویی برات پخش کنم.
‫این ویدئوی دیشب تو و کیتی توی پارکینگه
‫که درگیری رخ داد، باشه؟
‫جی...
‫جی.
‫فکر کنم همینقدر کافیه، خب؟
‫ما اینقدر مدرک داریم.
‫چطور بدون اینکه دیده بشی ‫رفتی خونه، جیمی؟
‫هوم؟
‫تو لباس‌هات رو دور انداختی.
‫ندیدیم کِی این اتفاق افتاده، ‫ولی می‌دونیم که اتفاق افتاده.
‫کفش‌هات رو نگه داشتی.
‫زیادی گرون بودن، درست میگم؟
‫قطعا روی اون کفش‌ها خون هست، جیمی.
‫و این ویدئو هم که مدرک باشه،
‫اوضاع خوبی نداری.
‫می‌خوای دلیلی برامون بیاری؟
‫هوم؟
‫چرا باید یه همچین کاری کنی؟
‫جیمی، می‌خوای توضیح بدی؟
‫می‌خوای از مامان کیتی عذرخواهی کنی؟
‫که نیمه‌شب دیشب مجبور بودم باهاش حرف بزنم،
‫اونم درحالی که بخاطر مرگ دخترش ‫روی زمین داشت گریه می‌کرد.
‫می‌خوای از اون عذرخواهی کنی؟
‫من این مصاحبه رو ساعت 7:12 صبح به اتمام می‌رسونم. ‫بریم.
‫دو دقیقه بهتون وقت میدم.
‫بابا؟
‫تو چیکار کردی؟
‫چرا؟
‫بابا، من نبودم.
‫من هیچ کاری نکردم.
www.Doostihaa.com